'เหว่ยชิงหลาน' สาวงามมือสังหาร (นิยายของพรนับพัน แปลโดย ยำรวมมิตร)

ตอนที่ 6 : หลงยุค

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,006
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    27 ก.พ. 63

เสียงสายฟ้าฟาด และสายฟ้าผ่าลงบริเวณขอบเหว เป็นแสงวาบๆ และเสียงน่ากลัว ทำให้ทหารทุกกองที่กำลังฝึกซ้อมเป็นกลุ่มๆ ต่างวงแตก รีบวิ่งหาที่หลบทั้งฝนและสายฟ้าที่ผ่าลงพื้นเป็นระรอก สายฟ้าที่ผ่าลงมากที่สุดคือบริเวณขอบเหวและใกล้ชายทะเลดำ ทะเลดำที่ผู้คนต่างล้ำลือว่าเป็นที่อาศัยของเผ่ามังกร แต่ไม่เคยมีผู้ใดเคยพาพาน

"เปรี้ยงงง เปรี้ยงง!!!"

"ฟ้าผ่าลงมาอีกแล้ว พวกเราหยุดพักการซ้อมของวันนี้เท่านี้พอ แต่พรุ่งนี้ต้องฝึกหนักเป็นเท่าตัว" รองแม่ทัพประกาศเสียงดังแข่งกับเสียงฟ้าผ่า ลม และเสียงฝนตก

"โห้...ท่านรองแม่ทัพไม่ยอมผ่อนปร่นเลยนะขอรับ" ทหารคนสนิทแกล้งร้องโอดครวน

"ฮ่ะๆๆ เจ้าอย่างเป็นคนอ่อนแอ รึ ทหาร" ย้อนเพื่อหยอกเล่นกับทหารบ้างเป็นบางครั้งบางคราวเพื่อไม่ให้ทหารทุกคนได้ปายเครียดหนักลงบาง เพราะการฝึกนั้นใึกหนักจริงจังไม่มีผ่อนปร่น จริงๆ ดังที่บางคนแกล้งร้อง

"ไม่ขอรับ"

"เช่นนั้น จงทำตามที่..."

"นั้น ๆ ๆ มังกร ๆ พวกเรา นั้นมังกร ฮ่ะๆๆ ข้าเห็นมังกร" คนร้องดีใจที่เห็นมังกร ชี้มือชี้ไม้ไปที่ท้องฟ้าท่ามกลางสายฝยและสายฟ้าฟาด

"โอ้...สวรรค์ ข้ามีวาสนานักที่ได้เห็น" คนร้องรีบคุกเข่าแล้วโคกหน้าผากที่พื้นร้องพำพัมแสดงความศัทธาและเคารพสูงสุด

"ไหน ๆ ที่ใดกัน"

หลายคนทำตาม ต่างกาบไหว้วิงวอนขอพร ให้ช่วยส่งเสริมตนและครอบให้มีชีวิตที่ดีขึ้น และอายุยืนยาว

รองแม่ทัพ ก็เช่นกันหลังเคารพเสร็จยืนนิ่ง ตาเบิกกว้างมองมังกรเพลิงถลา เหาะเหินเล่นน้ำฝนเป็นนานก่อนจะพุ่งลงทะเลดำ

'ข้าช่างมีบุญตานักที่ได้เห็น'

"ฝนหยุดตกแล้ว ไป๊ ไป พวกเราแบ่งกลุ่มกันไปสำรวจแถวๆหน้าทางเข้าปากเหวและที่ชายทะเลดำ" รองแม่ทัพรีบสั่งการทหารนับร้อย และตนเองด้วยที่ต้องการออกสำรวจ คำโบราณว่าไว้

'ผู้ใดพบเห็นมังกรคือผู้มีวาสนา และผู้ใดมีเกล็ดมังกรจะเป็นผู้มีบุญบารมี มีพลังปราณและธาตุหาผู้เปรียบมิได้'

รองแม่ทัพต้องการทั้งสองอย่าง ตอนนี้เห็นมังกรแล้วและเป็นมังกรเพลิง มังกรตามตำนาน ยังเหลือเกล็ดมังกรที่ตนต้องการ ออกสำรวจอาจมีโอกาสได้ไว้ในกำมือก็เป็นได้


"เปรี้ยงงง เปรี้ยงง!!" 


อยู่ๆสายฟ้าฟาดลงมาอีก คราวนี้รุนแรงทำเอาทหารที่กำลังรวมกองพลแบ่งกลุ่มออกสำรวจ ต้องวงแตกอีกครั้ง


"เฮ้ยยย!!!"




"เปรี้ยงงง!!!" 


'ฟ้าผ่าปลอมๆ อะไรกันทำไมมันลงผ่าลงข้างๆเรา และแสงของสายฟ้าเหมือนจริงเอามากๆ ไหนตามบทบอกว่าฟ้าผ่าปลอมๆ จะผ่าไล่หลังที่ควบม้า แล้วนั้นอีกทำไมยังมีลมและฝนด้วย อะไรจะลงทุนมากขนาดนี้'


ด้วยต้องก้มหน้าบางจังหวะไม่ให้กล้องจับเต็มใบหน้า เพราะเธอเป็นเพียงสแตนอินที่เข้าฉากแทนนางเอก จึงไม่มีโอกาสได้สำรวจ และมองเต็มตาว่านั้นของจริงหรือของปลอม


อยู่ๆลมพัดหมุน ฝุ่นตลบ ทั้งฝนกระหน่ำและฟ้าผ่า ทำเอาเธอผวาหลายครั้งแทบตกจากหลังม้า


'บ้า จริง แล้วกลางถนนที่ควบม้าทำไมเกิดโพล่งขนาดใหญ่แทนต้นไม้ล้มที่เธอต้องบังคับม้าให้กระโดดข้าม หรือเปลี่ยนบทไม่บอกกัน'


"เปรี้ยงงง!!"


"ฮี่ๆๆ !!!"


"ว้ายยย !!!" 


ทั้งคนทั้งม้า ถูกดูดเข้าโพล่งใหญ่





ไม่ถึงชั่วยาม ข่าวการปรากฎตัวของเทพมังกรเพลิง มังกรตามตำนานนับพันๆปี ล่ำลือทั่วแคว้น ผู้ที่กระตือรือร้นหนัก คือ คนของราชวงศ์ในวังหลวง และทุกตำหนักต่างส่งคนของตนออกติดตามหาข่าว และสำนักชาวยุทธ์ทุกสำนักที่ต้องการเกล็ดมังกรเพื่อเพิ่มพลังลมปราณและพลังธาตุ ต่างส่งคนของสำนักออกหาข่าวเช่นกัน 











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #15 seepie3171 (@seepie3171) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:38

    กำลังอินมาต่อด่วนๆรอรอจ้า
    #15
    0