'เหว่ยชิงหลาน' สาวงามมือสังหาร (นิยายของพรนับพัน แปลโดย ยำรวมมิตร)

ตอนที่ 16 : ได้บทเรียนไม่รู้จักจำยังคิดเข้าข้างตน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    29 มี.ค. 63

้เจาหยงวิ่งไปร่ำไห้ไปเมื่อคิดถึงความผิดจะต้องได้รับจากท่านประมุขและหากถูกขับไล่ออกจากพรรคนางจะไปอยู่ที่ใด พ้นประตูพรรคมังกรเพลิงไม่พ้นถูกคนของสกุลเหว่ยสังหารนางแน่ๆ ในเมื่อนางเก็บและกำความลับไว้มากมาย

เมื่อนางอาสาติดตามดูแลรับใช้คุณหนูสาม วันแรกและยามแรกกลับบกพร่องปล่อยให้คุณหนูสามหายไป กลับจากเรือนครัวเจอเพียงเจ้ารัตติกาลร้องและพยายามพังประตู คนที่ติดตามดูแลห่างๆรีบเข้ามาดูบริเวณพบหลักฐานมีท่อนไม้เปื้อนเลือดและหยดเลือดตกตามพื้นไปทางหลังคอกม้า สองคนรีบตามไปและสั่งให้นางรีบวิ่งมารายงานท่านประมุข

'ใครกันคิดทำร้ายคุณหนูสามและยังลักพาตัวไปอีก คงไม่ใช่คนสกุลเหว่ยหรอกนะ'


้เรือนไม้หลังเก่าถูกทิ้งร้างมากว่าสิบปีและยังเป็นที่เก็บพักฟืนก่อนนำไปเก็บยังเรือนท้ายครัวอีกทอดหนึ่ง


เหม่ยเหยาหัวเราะประหนึ่งคนวิกลจริต เมื่อคนที่นางรออย่างกระวนกระวาย และระแวงกลัวคนรับจ้างงานทำไม่สำเร็จ ยามนี้กำลังเดินเข้ามาอยู่ตรงหน้านางแล้ว


"ไหน ข้าดูสิเจ้าจับมาผิดคนหรือไม่ ไยมันชั่งง่ายดายเช่นนี้"


"เรียนนายหญิง" หัวหน้าผู้รับจ้างเรียก 'นายหญิง' ตามที่นางสั่งให้เรียก ยอมเออออตามเพราะได้เงินมาก "ตามที่ท่านจ้างวานข้าเริ่มเฝ้ารอติดตามเพื่อหาโอกาสทันที โชคเข้าข้างและประจวบเหมาะนางไปยังคอกม้าที่ลูกน้องข้าแอบหลบซ่อนบริเวณนั้นพอดีข้าไม่คิดว่าจะพบนางได้เร็วขนาดนี้ เลยได้ตัวนางมาขอรับ นายหญิง" รายงานจบส่งสัญญาณมือให้แบกร่างสตรีวางลงที่พื้นดินตรงหน้านายหญิงเหม่ยเหยา


"ฮ่ะๆๆ ใช่มันจริงๆ ด้วย นับว่าสวรรค์มีตาต้องการให้ข้าชำระแค้นกับมัน ฮ่ะๆๆ"  ก้มมอง แล้วเดินสำรวจก่อนตกใจเมื่อเห็นคราบเลือดเปื้อนคอเสื้อและเปื้อนพื้นดิน


"มันตายแล้วหรือ ไยเลือดอาบ ข้าสั่งแล้วไม่ใช่ รึ !ว่าข้าต้องการตัวมันที่ยังมีลมหายใจ เพื่อมันจะได้รู้รสชาติความเจ็บปวดและน่าละลายที่ข้าจะมอบให้มัน"


"นางยังหายใจอยู่ขอรับ นางเพียงหมดสติเพราะถูกทุบด้วยท่อนไม้ไม่แรง ข้าไม่คิดว่าศีรษะนางจะแตก"


"ดี แล้วมีผู้ใดเห็นพวกเจ้าหรือไม่?"  นางยังระแวง ด้วยท่านประมุขไม่มีทางจะไม่ส่งคนคอยติดตามดูแลมัน


"ไม่มีขอรับ เพราะลูกน้องข้าล่อคนที่เลี้ยงม้าสองสามคนไปอีกทางก่อนจะพานางมาที่นี้ ส่วนสาวใช้เดินไปเรือนครัว"


"ฮ่ะๆๆ มันโง่เองที่คิดว่าจะไม่มีใครกล้าลงมือ ถึงกล้าอยู่เพียงลำพัง" หายกังวลและหัวเราะแสดงความดีใจที่นางมีโอกาสได้เอาคืนอย่างสาสม


"นายหญิงจะให้ทำเช่นไรต่อขอรับ"


"ทีแรก ข้าคิดจะให้พวกเจ้าทั้งห้าคนรุมย่ำยี่นางที่นี้เสีย มันจะได้ไม่กล้าสู้หน้าผู้อื่น ให้มันอยู่ไม่สู้ตาย แต่ข้ากลัวจะมีคนติดตามหามันแล้วพบเข้า ข้าต้องการให้มันไปให้พ้นทางข้า พวกเจ้าเอาตัวมันไปเสีย ไปขายที่ชายแดนหรือหอนางโลมสุดแต่พวกเจ้า และจงปิดปากพวกเข้าให้สนิท" นางเปลี่ยนใจทันทีเมื่อนึกได้ว่าอาจมีคนตามหาและมาเจอเข้า เอาตัวมันไปขายชายแดนก็ถือว่าสาสมใจเช่นกัน ที่ชายแดนมีแต่พวกป่าเถื่อน ร่างงดงามของมันคงถูกเชยชมไม่เว้นวัน ฮ่ะๆๆ


"ขอรับนายหญิง"


"หัวหน้า เราเอานางไปที่ถ้ำเราไม่ดีหรือขอรับ ไว้อุ่นเตียงสำหรับหัวหน้า และพวกเราอย่างไรเล่า" ลูกน้องเสนอความเห็น เมื่อมันมองแล้วนึกเสียดายหากต้องขายนางออกไปหรือต้องฆ่าทิ้ง


"ใช่ๆ ใช่แล้วหัวหน้า เมื่อนายหญิงบอกว่าสุดแล้วแต่พวกเราจะจัดการ"


"อืม...ข้าก็คิดเห็นเช่นเจ้า มีนางไว้ให้ความสุขแก่พวกเรา ดี ดียิ่ง"


เหม่ยเหยาที่ตั้วใจฟังรีบสนับสนุนทันที "ฮ่ะๆๆ ดีๆ เอาตัวมันไปเสียยิ่งไกลยิ่งดี เช่นนั้นข้าจะกลับแล้ว และนี้รางวัลพิเศษนอกเหนือค่าจ้าง" เหม่ยเหยา โยนถุงเงินให้เพิ่มอีก ก่อนรีบวิ่งจากไป นางต้องรีบเข้าเรือนก่อนที่บิดาจะรู้ว่านางหายออกเรือน


ลับร่างเหม่ยเหยา คนทั้งห้าจ้องมองสตรีงดงาม มันไม่ฟังคำสั่งของผู้ว่าจ้างว่าให้รีบเอาตัวไป เมื่อกิเลสและตันหาราคะครอบงำจิตใจ มันจะหาความสุขทางกายเดี๋ยวนี้เลย ถึงนางจะหมดสติก็หาสนใจไม่


คนเป็นหัวหน้าพยักหน้าให้ลูกน้องจัดการปลดเปื้องผ้าอาภรณ์


"ไอ๊หยา!!! หัวหน้าขอรับนางมีหยกมังกรเพลิง หยกเนื้อดี นี้มันสัญลักษณ์ของประมุขพรรค โอ้..._ ิหายแล้ว!!!" มือที่กำลังปลดสายคาดเอวออกชะงักค้าง  เมื่อสายตาเห็นของมีค่า ความคิดจะแอบเก็บไว้และนำไปขายตลาดมืดต้องได้ราคาไม่น้อย แต่เมื่อเพ็งมองเพราะหยกแวววาวมันจนขึ้นเงาแล้วต้องผงะอีก มองตาโต ร้องบอกหัวหน้าอย่างหวาดกลัว ใครในใต้หล้าจะมิหวาดกลัวประมุขพรรคมังกรเพลิง


"จริงด้วย ขอรับหัวหน้า" ลูกน้องอีกคนแย้งหยกที่เพื่อนถือค้างไว้ที่ส่งเสียงร้องอย่างหวาดกลัว แย้งมาได้รีบส่งให้หัวหน้าดู


"นางเป็นเพียงสตรีธรรมดา ที่มาพักอาศัยชั่วคราวไยได้ถือครองหยกหล้ำค่าเช่นนี้เล่า?!"


"นั้นสิขอรับหัวหน้า...ก็ไหนนายหญิงเหม่าเหยาบอกเพียงว่านางเป็นสตรีธรรมดา หน้าตาสะสวย และเป็นตัวก่อปัญหาในพรรค กำจัดทิ้งไม่เสียหลาย"


"มิน่าเล่า พวกเราจึงได้ค่าจ้างแพงนัก นางคงเป็นคนสำคัญแน่ๆ...แล้วเราจะทำเช่นใดดีขอรับท่านหัวหน้า หากเกิดนางเป็นคนสำคัญของประมุขพรรคมารขึ้นมา แล้วมาสืบรู้ภายหลังว่าพวกเราทำร้ายนาง พวกเรามิ...โอ้! ท่านหัวหน้าข้าไม่อยากนึกถึงเลยว่าข้าจะตายสภาพเยี่ยงไร" 


"ไม่ต้องคาดเดา เจ้าจะได้รู้เอง!" 


สิ้นเสียงดังคำรามราวอสูรร้าย...ทั้งห้าต่างนึกถึงยมโลก


"ห๊า!!!" ทั้งห้ากระโดดดีดตัวออกห่างสตรีหมดสติ และร้องขึันพร้อมกันต่างตาเหลือกลาน เมื่อผู้กล่าวคือคนที่ตนกำลังหวาดกลัว รีบคุกเข่าวิงวอนขอชีวิต แต่ร่างสูงใหญ่สง่างามก้าวตรงไปยังสตรีหมดสติแล้วไม่คิดฟัวคำวิงวอน


"โปรดเมตตาด้วย โปรดเมตตาข้าน้อยด้วยท่านประมุข ข้าน้อยสำนึกผิดแล้ว ขอรับ"


"ฮือๆๆ ท่านประมุขโปรดอภัยด้วย ข้าน้อยผิดไปแล้ว"


"ไอ้....คนชั่วช้า คิดมาสำนึกผิดได้เพราะว่าถูกจับได้ รึ" เจาหยงเดินมาชี้หน้าและด่ากราดทุกคน


"ผั้วะ ผั้วะ ผั้ว!!!" และเจาหยงใช้ทอนไม้เปื้อนเลือดที่นางถือมาจากคอกม้าด้วย นางฟาดสุดแรงไม่ยั่งมือใส่คนที่ใกล้มือนางที่สุดก่อนเป็นคนแรก


"พอได้แล้วแม่นางเจาหยง ไปช่วยท่านประมุขดูแลคุณหนูสาม ทางนี้ข้าจัดการเอง" 


"ข้ายังไม่รู้ว่าพวกมันทำเองหรือผู้ใดจ้างวานมัน..." นางพานให้นึกไปถึงคนสกุลเหว่ย เพราะนึกไม่ออกว่าคุณหนูสามจะมีศัตรูที่ใด


"หึหึหึ! มีคนจ้างวานแน่ๆ นั้นอย่างไรเล่าถุงเงิน หลายถุงเชียวนะ สอบปากคำมันคงได้รู้ว่าเป็นใคร" คนบอกชี้ปลายกระบี่ไปยังถุงเงินบางถุงที่หล่นลงพื้น และที่หน้าอกน่าจะมีอีกเมื่อมองเห็นว่าหน้าพวกมันนูนและพองออกมา


"หึ!" นางทิ้งท่อนไม้ใส่คนทั้งห้าและยังชี้นิ้วใส่พร้อมคำขู่ที่ทำเอาคนทั้งห้าตระหนกแทบลืมหายใจและคิดถึงยมโลกรอบที่สอง


"พวกเจ้าถูกถลกหนังทั้งเป็นแน่ๆ รวมทั้งไอ้อี ที่มันจ้างวาน"


จ้าวจางเหยี่ยนอุ้มเหว่ยชิงหลานอย่างทะนุถนอม มองเห็นเลือดเกอะกรังยิ่งเจ็บปวดใจ กรามขบกันแน่นจนได้ยินเสียงฟันกระทบกันเหมือนแตกและจะหัก สายตาดุดันราวเพชรฆาตกราดมองคนทั้งห้า 

"ลากตัวพวกมันไป!!!"

"ขอรับท่านประมุข"

"โปรดเมตรด้วย โปรดเมตรด้วย ขอรับ"

"โปรดเมตรข้าน้อยด้วย ข้าน้อยกลัวแล้ว สำนักผิดแล้วขอรับ"

ทั้งห้าต่างร้องขอความเมตรตา เมื่อได้ฟังคำขู่ของสตรีที่ใช้ท่อนไม้ฟาดพวกตน และยิ่งสายตาของท่านประมุขที่มองมาแล้วทำให้ขนลุกขนพอง หรือจะถูกถลกหนังทั้งเป็นจริงๆ

"ตุ๊บ!!! ตั้บ!!!" 

เสียงฝ่าเท้าและกำปั้นสาดใส่คนร้องขอไม่ยั้งมือ

"ก่อนทำไยไม่คิด รู้ทั้งรู้ว่าที่นี้คือพรรคมาร ไยหาญกล้า กล้าคิดกล้าทำ แล้วยังมาร้องขอความเมตรตา ไยกล้า ห๊าา!!!" อดีตทหารที่เคยออกสู้สึกและตามมารับใช้อดีตองค์ชายโดยทำหน้าที่ผู้คุมกฎของพรรค กล่าวเสียงดัง ก่อนสั่งให้ลูกน้องตนลากคนทั้งห้าไป ต้องรีบสอบปาดคำมันว่สใครจ้างวานแล้วรีบรายงานท่านประมุข


เหม่ยเหยา ใจชื้นเมื่อเข้าเรือนแล้วบิดายังไม่กลับ นางเดินไปนั่งอย่างสบายใจและนั่งจิมชาเลิศรส วาดภาพชิงหลานถูกย้ำยี่จากคนทั้งห้า แล้วหัวเราะอย่างสาสมใจ ดูสิมันยังมีหน้าสู้คนทั้งแผ่นได้หรือไม่ 


"ฮ่ะๆๆ"


"มีเรื่องอะไรที่น่าขบขันหรือเหม่ยหยา"

"โอ้...ท่านประมุข ท่านประมุขเชิญนั่งเจ้าค่ะ" รีบบุกและเบื้อ้ชิญอย่างดีใจ น้อยวันพันปีประมุขมิเคยกล้ำกรายเข้ามา ชั่งดีอะไรเช่นนี้

"ขอบใจ"

เหม่ยเหยา ยิ่งสำราญใจยิ้มเดินถือถ้วยชาที่นางรีบไปรินใส่ถ้วยแล้วนำมายื่นให้  นางไม่คิดวางลงที่โต๊ะเตี้ยข้างเก้าอี้ที่ท่านประมุขที่นั่งด้วยสีหน้าเรียบปกติ นางอยากอยู่ต้องหน้าและมองใบหน้าหล่อเหล่าราวเทพเซียนอย่างใกล้ชิด

'หรือ ท่านประมุขมาหาเพราะมาขอโทษนาง ฮ่ะๆ อะไรจะดีเช่นนี้ โชคชั่งเข้าข้างนางยิ่งนัก'

"เรียนท่านประมุข ให้เหม่ยเหยาบรรเลงเพลงพิณให้ฟัง ดีหรือไม่เจ้าค่ะ" นางถือโอกาสเอยชื่อตนเองสร้างความสนิทสนม...ก็ในเมื่อท่านประมุขมาหานางถึงเรือน...จะให้คิดเช่นไรเล่า ต้องเอาใจและปรมนิบัติอย่างดี ฮ่ะๆๆ



































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #102 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 02:37
    โอ๊ย กำลังแซ่บเลยอ่ะ มาต่อเถิดหนา ได้โปรดดดดดด
    #102
    0
  2. #98 CrescentMoonStar (@CrescentMoonStar) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:02
    มาต่อเถอะ ค้างงงงงง
    #98
    0
  3. #97 Lekkanya (@Lekkanya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:11
    หายไปหนายยยย....เด๋วต่อไม่ติด

    กลับมาเถอะจ้า ไรท์
    #97
    0
  4. #93 thanyaret49 (@thanyaret49) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 17:36
    รอค่ะะะ
    #93
    0
  5. #91 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 14:56
    เพิ่งเคยเจอคนโง่แล้วก็มโนเก่งขนาดนี้
    #91
    0
  6. #90 Peerada KaTae (@peeradada) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 04:31

    ชอบมากค่ะ
    #90
    0
  7. วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 13:42
    ช่างเป็นคนที่มโนเก่ง แบบไม่มีใครเกินจริงๆ555
    #89
    0
  8. #88 Dang456 (@Dang456) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 02:55

    เหม่ยเหยา.. นางโง่จริงใช่มั้ยนี่ ตั้งนานเค้าก็ไม่เคยมาหา อยู่ดีๆ วันนี้กลับมา.. ระรื่นอยู่ได้.. ช่างไม่กลัวตาย

    ขอบคุณนะคะไรท์

    #88
    0
  9. #87 Thippi (@Thippi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 21:28
    อ่าเงาหัวไม่มืแล้ว
    #87
    0
  10. #86 catza lee (@miew1973) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 09:48

    ให้นางได้ใีความสุข สักนิดก่อน ค่อย ส่งไป นรก บนดิน https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png

    #86
    0
  11. #85 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 08:44

    สนุกมากๆๆๆๆๆรอต่อนะคะ
    #85
    0
  12. #84 pook1819 (@pook1819) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 22:37
    ตายแน่ งานนี้ต้องตายแน่แน่ แฮ่
    #84
    0
  13. #83 18845 (@18845) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:34
    เย้!!!ไรท์มาแล้ว
    #83
    0
  14. #82 Cuj27eja (@Cuj27eja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:33
    จะตายอยู่แล้วยังมีหน้ามาเล่นดนตรีอีก เฮ้อ หน้าตายแท้จริงเลยแม่หญิงคนนี้
    #82
    0
  15. #81 malila_5454 (@malila_5454) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:32

    มาต่อไวๆน๊า
    #81
    0
  16. #80 Hanwol.meto (@brownie_jaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:30
    ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเองอีกนะ!!! เดียวเจอดีแน่ 555555555
    #80
    0
  17. #79 Faffa (@Faffa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 21:03
    อื้อหือ น่าตายแท้
    #79
    0