'เหว่ยชิงหลาน' สาวงามมือสังหาร (นิยายของพรนับพัน แปลโดย ยำรวมมิตร)

ตอนที่ 13 : บทลงโทษสตรีใจริษยา (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,158
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 263 ครั้ง
    7 มี.ค. 63

เหม่ยเหยา เดินมาทำร้ายคนนอนไม่ได้สติ แล้วเดินออกไปทำเช่นนี้หลายครั้ง นางเดินวนไปมารอบห้องเพื่อใช้ความคิดว่าจะกำจัดมันเช่นไรดี เพื่อให้ออกไปให้พ้นพรรคมังกรเพลิง ไม่ได้คิดสักนิดว่าการกระทำของนาง จะมีผู้มาพบเห็น ในเมื่อเป็นยามดึกสงัดทุกคนต่างพักผ่อนเพื่อวันรุ่งขึ้นต้องทำงานตามหน้าที่ใครหน้าที่มัน แต่ถึงจะมีเวรยามแต่ไม่มีผู้ใดเข้าใกล้เรือนใหญ่หรือเรือนรอง ด้วยเป็นเขตหวงห้าม จะมีเวรยามป้องกันรอบนอก แม้แต่มดปลวกยังไม่อาจผ่านเข้ามาได้

นางจึงทำตามใจที่นางปราถนาโดยไม่เกรงกลัว จะมีหลักฐานปรากฎที่ร่างนางคนหน้าด้าน เมื่อไม่ยอมรับไม่รับรู้ ใครจะเอาผิดได้เล่า ในสายตาทุกคนในพรรคมังกรเพลิง ต่างมองเหม่ยเหยาอย่างชื่นชม และต่างยกย่องเป็นสตรีผู้เพรียบพร้อมทั้งกายและจิตใจ และต่างคิดว่าเหม่ยเหยาจะได้เป็นนายหญิงของเรือนใหญ่ คิดแล้วเกลียดชั่งจึงเดินไปเล่นมันบ่อยขึ้น และเริ่มสนุก "ฮ่ะๆๆ"


'รัตติกาล รัตติกาล ' ชิงชิงร้องเรียกม้าจากค่ายทหารที่ผู้กำกับขอเช่าเป็นรายปีเป็นม้าสำหรับเข้าฉาก รัตติกาลได้ร่วมแสดงทั้งละคร ภาพยนต์ฟอร์มยักษ์มานักต่อนักแล้วและเธอได้เข้าฉากกับรัตติกาลสองสามครั้ง ถึงจะไม่ได้ร่วมแสดงด้วยแต่ติดตามเพื่อนซี้มาดูการถ่ายทำมักเจอประจำและคุ้ยเคยเจ้าม้าที่ชื่อรัตติการอย่างดี และมีแฟนคลับมากกว่าดารานำฝ่ายชายบางคนเสียอีก


เธอร้องเรียกม้าผ่าความมืด แต่ไร้เสียงร้องตอบของม้า อากาศที่นี้หนาวแหน็บและเจ็บตามร่างกายเหมือนมีคนทำร้าย ขยับตัวไปมาพยายามลุกแต่มึนหัวเป็นบ้า กระพริบตาไล่ความมึนงง คงเพราะโพร่งใหญ่นั้น มองเห็นภาพทั้งเธอและม้าหลุดจากโพร่งและก่อนสติดับวูบรับรู้ว่าเป็นเหวและข้างล่างคือผืนน้ำ อ๋อ...ตกลงกลางน้ำนี้เองถึงได้รู้สึกหนาวๆเหมือนจะเป็นไข้


กระพริบตา ไม่กี่ครั้งสายตามองเห็นเพดาน 'คงมีเจ้าหน้าที่ในกิงถ่ายทำงะครพาขึ้นจากน้ำแล้วมามาพัก'  ชิงชิงคิดได้เช่นนั้นแล้วจึงหลับตาต่อเพื่อนึกคิดอะไรที่พอจำได้บ้างอีก


เพี๊ยะ! เพี๊ยะ!


'เอ๋ ใครมาตบยุง!' แล้วมาตบอะไรที่หน้าเธอ และตามตัวอีก มิน่าล่ะ เขากล่าวกันว่ายุงมันร้ายกว่าเสือ หึหึหึ!


เพี๊ยะ! เพี๊ย!


'โอ๊ยยย!  คนตบยุงชักจะมันเข้าไปใหญ่ ตบทีรั่วเร็วเชียวนะ' ชิงชิงร้องเมื่อเริ่มเจ็บนักเข้าไปทุกที ใครมาตบยุงแถมมือหนักเสียด้วย  'โอ๊ยยย...! มีทุบ มีหยิก มีจิก ด้วย  ตบยุงแบบไหนกัน หวะเนี้ย!' 

ความหนาวเหน็บ บวกความเจ็บ และบวกความโมโห ชิงชิงมีแรงลุกขึ้นนั่ง มองรอบๆ 'อ้าาา เตียงนอน ห้องนอน เครื่องใช้ในห้องสวยเป็นบ้า่  ความสวยงามราวห้องบรรทมฮ่องเฮาในฉากละคร ทำให้ความโมโหหายวับ และสำรวจรอบห้องอย่างหลงใหล 'อืมมม จำลองได้สวยจริงๆ ถ้าเป็นของจริงจะอลังการงานสร้างขนาดไหนเนี้ย'

แล้วต้องขมวบคิ้วเมื่อมีเสียงดังเหมือนมีเรื่องราวใหญ่โต เพ็งมองสำรวจอย่างใช้ความคิดว่านั่นคือการเข้าฉากของละครหรือเปล่า


"ท่านประมุขได้โปรดไว้ชีวิตนางด้วย ขอรับ" อดีตหมอหมอที่วิ่งกระหืดกระหอบมาทันได้คุกเข่ากอดขาท่านประมุขแน่น ขาที่กำลังก้าวเข้าห้องพักฟื้นคนเจ็บ ตนเองก็มาทันได้เห็นและได้ยินบางคำของบุตรสาวที่เล็ดลอดออกมาจามกน้าต่างที่เปิดกว้าง พอจะเข้าใจแล้วว่าบุตรสาวทำเรื่องเกินเหตุถึงขั้นร้ายแรงและขัดคำสั่งท่านประมุข


"ลุกขึ้นเทิด ในเมื่อท่านออกปากเช่นนี้ ข้าจะปล่อยให้เป็นหน้าที่ท่านลงโทษนาง ในฐานะที่ท่านเป็นบิดาของนาง"


"ฮึกก!!" สะอึกเพราะร้องไห้ในอกเจ็บปวดใจแทนลูกสาวเหลือคณา ทั้งเสียใจที่บุตรสาวกล้ากระทำ ทั้งเสียใจที่ได้ฟังประโยคจากปากของท่านประมุข 'ในฐานะเป็นบิดา' ความหมายสื่อให้ถึงว่าอบรบบุตรสาวไม่ดีนั้นเอง แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด และจะลงโทษบุตรสาวเยี่ยงไรถึงจะพอใจท่านประมุข


ประมุขพรรคมังกรเพลิงประมุขพรรคมาร ใช่จะล่วงเกินได้ แม้แต่องค์ฮ่องเต้ยังมิกล้าขัดใจ แล้วบุตรสาวตนเป็นใครกัน!!! ถึงกล้ามิไม่กลัวตาย


"ทา ทะ ท่านประมุข!!!" เหม่ยเหยา ตกใจสุดขีด เรียกผู้เจ้ามาสีหน้าทมึงทึง เสียงจึงตะกุกตะกัก ตัวแข็งพลานทำให้ขาแข็งลงเข่าคุกไม่ได้


'มาได้อย่างไร เพิ่งออกจากห้องไม่ทันถึงชั่วยาม ในเมื่อได้ยินคุยกับท่านพ่อและทหารคนสนิทจะปรึกษาเรื่องสำคัญ และบอกท่านพ่อว่าจะเข้ามาดูคนเจ็บใหม่เมื่อตะวันขึ้น แล้วไยกลับมาอีก แล้วได้ยินได้เห็นอะไรบ้าง!!!'


ชิวชิงขยับตัวนั่งสติมาครบยังรู้สึกแวดอสยตามกน้าแบะลำตัว สายตาปะทะภาพชายในยุคและชุดจีนโบราณเหมือนละครที่กำลังเข้าฉากของเรื่องไม่มีผิด 'พระเอกอีกคนเหรอ' เธอกระพริบตามองอย่างสนใจความหล่อเหล่าเข้าตาอย่างจังเบ่อเร่อ 


คนหล่อกำลังเล่นงานสตรีที่ตอนนี้ทรุดตัวลงคุกเข่ากระแทกพื้นอย่างแรง จนรู้สึกเจ็บแทน ชั่งน่าสงสารและนับถือในการเข้าฉากที่แสดงสมจริง ยอมเจ็บจริง

ดวงตาชิงชิงลุกเป็นไฟ เมื่อนั่งฟังไปนั่งฟังมา สมองคิดมากมาย ภาพเคลื่อนไหวต่างๆที่ประติดประต่อ บวกภาพตรงหน้ารอบห้อง นอกหน้าต่าง และการพูดจา ท่าทาง ไม่ใช่การแสดงการเข้าฉาก แต่มันคือเรื่องจริง!!

แตะตามเนื้อตัว ใบหน้าเจ็บมากที่สุดสัมผัสรู้ว่าใบหน้าใหญ่ขึ้น บวมหรือ!!!

เธอนอนนิ่งให้ใครไม่รู้มาตบ ทุบ ตี หยิก และจิก เล่นหรือ 

คนหล่อๆนั้นคือใคร จากที่ได้ยินได้ฟังกำลังเล่นงานแทนเธอ ผู้หญิงนั้นคือใคร ผู้หญิงที่นั่งคุกเข่าหันหลังให้เธอ และเป็นคนทำร้ายเธอยามนอนไม่ได้สติ

'เหอะ!!! นึกว่าเสียงตบยุง ที่ไหนได้มันเป็นเสียงที่ตบหน้าเธอ หน้อยยย!!! หึ้ยยย!!!'

จ้าวจางเหยี่ยนยิ้มมุมปาก และดีใจเมื่อคุณหนูสามได้สติแล้ว และกำลังเดินช้าๆเข้ามา ระหว่างที่ตนกำลังตำหนิและจะมอบให้ผู้บิดาของนางเป็นผู้ลงโทษ

"หมับ!!!" เหม่ยเหยาหันตามแรงมือจากด้านหลังที่กระชากหัวไหล่ นางยังไม่ทันหายตกใจ...

"เพี๊ยะ!!! เพี๊ยะ!!!......"

"ตุ๊บบบ!!! ตั๊บบบ!!!"

"โครม!!!"

"ผวั๊ะะะ!!!"

ชิงชิง หยุดมือ หยุดเท้า แล้วยืนเท้าสะเอวมองผู้หญิงแปลกหน้าที่นอนอาบเลือดกองกับพื้นเหมือนกุ้งถูกน้ำร้อนลวก ไม่ได้สติอย่างสะใจ เมื่อพอใจจึงหันมองไปยังคนหล่อๆ และมองตามเสียงตึงตังเหมือนคนวิ่งเข้ามา


"ท่านประมุข!!!"

"เหม่ยเหยา!!!"

"คุณหนูสาม!!!"


ชิงชิงได้แต่ขมวดคิ้ว มองหลายคนที่ร้องออกมาอย่างแตกตื่นและแข่งกันพูดอะไรไม่รู้จนเธอเริ่มจะปวดหัวจนต้องยกมือนวดขมับทั้งสองข้าง


"หมอหญิงพาคุณหนูสามกลับไปพัก และตรวจอาการของนางให้ละเอียดข้าจะมาฟังผล และบอกนางว่าสักครู่ข้าจะมาสนทนาด้วย"


"เจ้าค่ะท่านประมุข" รับคำสั่งแล้วไปทำตาม


"ท่านหมอ เห็นที่ไม่ต้องลงโทษเหม่ยเหยาแล้ว ท่านพาเหม่ยเหยาไปรักษาตัวเถิด"


"ขา ขอรับท่านประมุข" รับคำเสียงสั่น ยังเห็นภาพคุณหนูสามเล่นงานบุตรสาวอย่างแจ่มชัด 


ไหนใครว่าคุณหนูสามเป็นสตรีแสนจะเรียบร้อย แสนจะอ่อนหวาน มดสักตัวยังไม่กล้าฆ่า แล้วที่เห็นสายตาของคุณหนูสามยามลงมือเล่นงานบุตรสาวจนอาบเลือด สายตาเพรชฆาตแน่นอน แล้วข่าวที่รู้มานั้นคืออะไรกัน!








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 263 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

103 ความคิดเห็น

  1. #96 ang261998 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 01:26

    ไรต์ค่ะ ลองแก้ไขคำผิดในบ้างประโยคเนื้อเรื่องจะน่าติดตามกว่านี้คะ

    #96
    0
  2. #47 Seepir2982 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 23:32

    555สะใจ
    #47
    0
  3. #46 EllaFox (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 21:41
    คนละคนกันไงงงง
    #46
    0
  4. #45 020942 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 20:08

    สะใจอิอิอิอิ
    รอนะคะ
    #45
    0
  5. #44 Naja103 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 13:42
    ไม่พอ ร้ายไม่พอ
    #44
    0
  6. #43 Dar699699 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 11:09
    สะใจสุดๆ
    #43
    0
  7. #42 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 10:11
    อย่าให้ร้าย บอกเลย
    #42
    0
  8. #41 Amerah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 10:09
    บรรยายที่มาที่ไปนิดนึงก็ดีครับ.

    พออ่านวรรคใหม่แล้วไปไม่ถูกต้องพยายามคาดเดาว่าประโยคนี้วรรคนี้เป็นของใครหมายถึงอะไร
    #41
    0
  9. #40 0612549913 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 10:06
    เฮ้ยค้าง...มานิดเดียวอ่ะ
    #40
    0