นั่นไง นางร้าย...!?

ตอนที่ 5 : เกาะนวลจันทร์ : วันได้เงินและวันไร้อิสระ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 126 ครั้ง
    7 มี.ค. 63

(นิยายเรื่องนี้ เนื้อเรื่องเกี่ยวพันกับอีกสองเรื่องนะคะ

1. 'แม่หญิง' ของมาเฟีย

2. 'มาเฟีย' ร้อนต้อนรัก )


ออกแนวผู้ใหญ่ นะคะ ++-------+++-----++-----++


--------


เกาะนวลจันทร์ เกือบสุดเขตชายแดนของประเทศห้า เกือบติดชายแดนของ ประเทศไทย


ยี่สิบกันยา ลงจากเรือเร็วลำใหญ่เกือบเท่าและเกือบหรูเหมือนเรือยอร์ช เป็นคนสุดท้ายด้วยไม่ต้องการแย่งคนอื่นๆที่รีบร้อนลงจากเรือ  และเพราะว่าเธออยากซึมซับภาพรอบตัว ที่สวยงามเกินคำบรรยายและเกินจริงจากภาพข่าวในโลกโซเชียลเสียอีก 


"ครื้นนน...!?"


"อ้าว ฝนจะตกแล้วหรือนี้ ตายแล้วๆ จะเดินเข้าไปในโรงแรมที่พักทันมั้ยเนี้ย...?" 


ยี่สิบกันยา คว้ากระเป๋าสะพ่ายได้รีบวิ่ง ก่อนจะหยุดเพื่อถอดร้องเท้าส้นสูงที่สูงถึงสี่นิ้วออก ลงทุนเดินแกมวิ่งเท้าเปล่าหากรีบเร่งด้วยความสูงสี่นิ้วแบบส้นเข็มมีหวังได้ล้มคม่ำให้คนอื่นได้หัวเราะเยาะ เธอดาราและนางแบบอันดับหนึ่งของประเทศนี้ และติดอันดับหนึ่งในสามของทวีปเอเชียเชียวนะ ต้องระวังอย่างหนัก  


ขนาดระวังเธอยังถูกเข้าใจผิดเรื่องตบตีแย่งสามีชาวบ้าน คิดแล้วเหนื่อยขึ้นมาเปลี่ยนเป็นการเดินปกติแต่ยังอยู่ในเท้าเปล่าย่ำพื้นหญ้า


ยี่สิบกันยา จะก้าวเท้าเข้าประตูโรงแรมตามที่เจ๊บอกว่าเข้าทางด้านข้างที่มีต้นกล้วยไม้เป็นซุ้มๆ ไม่ต้องเข้าด้านหน้าเพราะแขกรับเชิญของเจ้าของโรงแรมมากเป็นพันๆคน 


...อู้ยยย...เป็นสวนดอกกล้วยไม้เลยน่ะเนี่ย 


"มิส จะยืนขวางทางอีกนานมั้ย...?" เสียงห้าวๆออกเสียงข่มทำเอาคนถูกเรียก 'มิส' สะดุ้งเฮือก หันมองและขมวดคิ้วคิด ทำไมเธอไม่ได้ยินเสียงคนกลุ่มใหญ่เดิน ตัวออกใหญ่โตทุกคนแต่เดินเสียงเหมือนแมว


"หลบครับมิส" อีกคนเสียงน่าฟัง แต่สายตาเอาเรื่อง


"อ๊ะ ขอโทษค่ะ" บอกพร้อมขยับถอยออก หากไม่ถอยมีหวังถูกกำแพงเมืองจีนขยับพุ่งชน มองทุกคนที่เดินผ่าน แล้วมาขนคอแขนขาลุกตั้งชันเมื่อสบตาเข้ากับคนเดินมือล่วงกระเป๋ากางเกงข้างหนึ่งอีกข้างกุมมือสาวสวยนุ่งเดรสสั้นผมสีทอง เขาหันจ้องมองเธอเหมือนจะเห็นมุมปากเขากระตุก 


'เพียงเขาหันมามอง เธอถึงกับขนลุกเชียวหรือ' เดินลูบต้นคอและแขนที่ยังรู้สึกผวายังไงไม่รู้...!?


"ปึกก!!"


"โอ๊ย...อู้ยยย..!"


สองร่างเดินชนกันเองระหว่างทางเดินเป็นมุมหัก ต่างเซและล้ม และต่างเงยมองหน้ากัน


"โอ้...นางในวรรณคดี สวยในชุดโบราณ หน้าหวานมากม๊าก อ๊าย อยากให้เจ๊มาเห็น" ยี่สิบกันรีบลุกและตรงเข้าไปนั่งย่องๆมองสาวใบหน้าสวยหวานที่นั่งพับเพียบเรียยร้อย  สาวสวยคนนี้ต้องเป็นคนไทยแน่ๆ 


"อุ้ย...แม่หญิงผู้นี้งดงามเสียจริง" แม่หญิงนวลจันทร์มองคนที่นางชน"ขออภัยแม่หญิงด้วยนะเจ้าค่ะ ที่ข้าเดินไม่ระวัง"


"หึหึหึ พูดจาสำเหนียงไพเราะเสียงจริงนะเจ้า ชื่ออะไรเจ้าค่ะ" ยี่สิบกันยาลองพูดสำเหนียงโบราณบ้างเข้าท่าแหะ...!


นี้คงจะพูดเพื่อให้ชินกับคอนเซปท์งานของซุ้มอาหารไทยแน่ๆ เธอเองก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นเดียวกัน อ้า...! มีเพื่อนเป็นสาวสวยหน้าหวานดีไม่น้อยเลยนะต้องผูกมิตรเข้าไว้ และจะได้ดึงตัวไว้ให้เจ๊ได้เห็น และต้องมีดาวดวงใหม่เกิดขึ้นแน่ๆ


"ข้านาม นวลจันทร์  สีหบดีเตโช บุตรีเจ้าคุณไกร เจ้าค่ะ แม่หญิงละเจ้าค่ะชื่อเสียงเรียงใด"


"หืออ...!?" ยี่สิบกันยาฟังแล้วต้องกระพริบตาปริบๆ ฟังแลัวขัดหูชอบกล "ข้าชื่อยี่สิบกันยา พิรุณวัน เอาละลุกไหวหรือเปล่า"


แม่หญิงนวลจันทร์จากภพอดีต ขยับลุกมีแขนเรียวงามผิวขาวนวลช่วยจับดึงให้ลุก


"ขอบคุณเจ้าค่ะ"


"นวลจันทร์ จะไปห้องพักใช่มั้ย แล้วชั้นไหนหมายเลขห้องอะไร...?"


คนถูกถามได้แต่ส่ายหน้า ทำท่าจะร้องไห้ 


ยี่สิบกันยากำลังคิดหาเรื่องดึงตัวคนหน้าหวานให้เจอกับเจ๊ แล้วต้องชะงักปากที่กำลังจะชักชวน กลับมีเสียงวิ่งตึงตังและร้องตระโกนบอกกันชี้มือมาทางเธอและนวลจันทร์ บางคนคุยทางวิทยุสื่อสารเหมือนบอกกันว่าเจอตัวแล้ว


เอ๊ะ...! ชื่อเหมือนเกาะนี้เลย


"นั่นเธออยู่นั้น" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสามคน ที่วิ่งไล่ตามจับผู้หญิงสวยในชุดไทยเมื่อถามหาบัตรเชิญกลับพูดจาเหมือนคนสติไม่ดี ต้องบอกให้กลับไป แต่เหมือนเธอไม่ฟังแล้วยังวิ่งเข้ามาในนี้อีก


"มีอะไรกันหรือค่ะ"  ยี่สิบกันยาร้องถามเสียงเขียวทันที เมื่อนวลจันทร์ขยับไปยืนซ้อนหลังเธอมือที่ยังจับกันอยู่ยังไม่ได้ปล่อยตอนช่วยดึงให้ลุกขึ้น รู้ได้ว่านวลจันทร์สั่นกลัวหรือ เจ้าหน้าที่ รปภ.คุกคามนวลจันทร์ถึงได้วิ่งหนีและมาชนกับเธอเข้าให้และต่างคนต่างล้ม


"แหมม มาอยู่ตรงนี้เอง ให้เจ๊รอที่หน้าทางเข้าลิฟต์เป็นนาน แล้วมีเรื่องอะไรกันหรือจ๊ะ ชีตาห์" ผู้จัดการส่วนตัว หนุ่มใหญ่ใจสาวร้อยเปอร์เซ็นต์ร้องถามเมื่อกลุ่มคนที่ยืนไม่เหมือนแฟนคลับของดาราดังที่เข้าใจแต่แรกเห็น ดูท่าทางจะเจ้าทำร้ายมากกว่าจะมาขอลายเซ็น











































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 126 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น

  1. #33 Mumu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 20:56

    คำผิดเยอะมากเลยค่ะ ถ้าพยายามตรวจทานซักหน่อยก่อนลงน่าจะได้อรรถรสกว่านี้

    #33
    0
  2. #7 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 20:25
    ผีหลอก
    #7
    0