คัดลอกลิงก์เเล้ว

Fic Yaoi [Hetalia] Good bye. (USUK)

ขอโทษ..ขอบคุณ..ลาก่อน..พวกเราจะอยู่ในความทรงจำของเธอตลอดไป... "ฉันรักเธอนะ อังกฤษ"

ยอดวิวรวม

308

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


308

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 เม.ย. 61 / 00:00 น.
นิยาย Fic Yaoi [Hetalia] Good bye. (USUK) Fic Yaoi [Hetalia] Good bye. (USUK) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     สวัสดีค่าาา พบกันอีกแล้วนะคะ ชิงุเระค่ะ นี่เป็นฟิคเฮตาเลียซึ่งเป็นภาคต่อจาก Fic Yaoi [Hetalia] I'm sorry. (USUK) 
แล้วก็ Fic Yaoi [Hetalia] Thank you. (USUK) นะคะ 
แนะนำให้ไปอ่านทั้งสองเรื่องก่อน น่าจะได้อารมณ์มากกว่า(มั้ง?)

    ถ้าใครที่อุตส่าห์ติดตามมาตั้งแต่ฟิคเฮตะเรื่องแรกของชิงุเระก็ขอขอบคุณมากค่ะ กฎกติกาก็ตามเดิมค่ะ

Ficเรื่องนี้อเมริกากับอังกฤษเป็นแฟนกันละนะ 
 - การ์ตูนเรื่องนี้ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่อ่อนไหวเรื่องชาตินิยม ถ้าท่านคิดว่าอ่านแล้วจะไม่สบายใจขอให้ผ่านเลย
- Hetalia เป็นเรื่องเสียดสี ไม่เกี่ยวกับประเทศหรือบุคคลจริงทั้งนั้น



                      
                                            *คำเตือน*
1.นี่เป็นเรื่องของชายxชายใครไม่ชอบกดออกได้เลยค่ะ (แต่มาอ่านหน่อยก็ดีนะ--)
2.ควรอ่านFic Yaoi [Hetalia] I'm sorry.(USUK)และFic Yaoi [Hetalia] Thamk you. (USUK) ก่อน เป็นภาคต่อค่ะ
3.ภาษาอาจจะไม่สละสลวยเหมือนกับนิยายของนักเขียนคนอื่นแต่ชิงุเระพยายามแต่งด้วยใจอย่างสุดความสามารถแล้วค่ะ
4.เรื่องนี้จะไม่มีฉากncนะคะ(ความสามารถไม่ถึงค่ะ)

อา~ งั้นก็เชิญอ่านได้แล้วค่าาา



o w e n tm.

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 เม.ย. 61 / 00:00


กริ๊งง

    เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบในยามวิกาล

 

    “โธ่เว๊ย! เจ้าเด็กบ้านั่นโทรมาทำไมเวลาแบบนี้ อุตส่าห์บออกให้จำเรื่องความต่างของเวลาแล้วแท้ๆ..”

      จิตวิญญาณแห่งสหราชอาณาจักรบ่นขึ้นมาด้วยความหงุดหงิด แต่เมื่อเจ้าตัวสังเกตใหม่ เจ้าของสายกลับกลายเป็น ญี่ปุ่น จิตวิญญาณประเทศแห่งเกาะจากทวีปเอเชียเสียแทน

 

   “อ้าว”  คิ้วหนาทั้สองข้างขมวดด้วยความสงสัย ก่อนจะกดรับสาย

ติ๊ด-

   “ฮัลโหล..มีอะไรหรอญี่ปุ่น ทำไมโทรมาป่านนี้-”

ยังไม่ทันจะถามจบ ญี่ปุ่นก็รีบพูดแทรกขึ้นมาก่อน

 

   “แย่แล้วครับคุณอังกฤษ!! คุณอเมริกา..คุณอเมริกาน่ะ!!”....

 

   …. กึก

วินาทีที่ได้ยินข่าวร้ายนั้น มือทั้งสองข้างก็สั่นไม่หยุด ราวกับว่าในหัวสมองมันโล่งไปหมด  รู้สึกตัวอีกทีก็คือตอนที่ได้ยินเสียงของญี่ปุ่นตะโกนเรียกตนผ่านโทรศัพท์มือถือที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้น

  “ขะ เข้าใจแล้ว..ฉันจะรีบไปหาเดี๋ยวนี้ล่ะ”

พูดจบเขาก็ตัดสายทิ้งทันที......

 

 

   ....ณ สนามบินวอชิงตัน

   “แฮ่ก..แฮ่ก..”

    อังกฤษรีบวิ่งออกจากสนามบินเพื่อหารถแท็กซี่โดยสารไปยังบ้านของอเมริกาทันที

ถ้าหากถามว่าทำไมเขาต้องรีบขนาดนี้ด้วยล่ะก็....

 

      ตอนนี้คุณอเมริกาแย่แล้วครับ! รีบมาที่บ้านของคุณอเมริกาก่อนที่จะสายไปเร็วเข้า!!’...

 

  นั่นคือสิ่งที่ญี่ปุ่นพูดมาทั้งหมด เพียงแค่นั้นจริงๆ แต่มันก็มากพอที่จะทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าหัวใจข้างนี้มันหยุดเต้นลง...

 

        อเมริกา...ได้โปรดเถอะ อย่าเป็นอะไรเลยนะ!!

 

 

     ....“โซเฟอร์! จอดตรงนี้แหละครับ นี่เงิน ไม่ต้องทอน!

   อังกฤษนั่งโดยสารรถแท็กซี่จากสนามบินจนมาถึงหน้าบ้านของอเมริกา เขาก็ไม่รอช้า รีบควักเงินในประเป๋าตังค์ออกมาจ่าย และลงจากรถทันที

 

      ปัง!

 เมื่อเห็นว่าประตูไม่ได้ถูกล็อค เขาก็รีบเปิดประตูเข้าไปอย่างแรง

ซึ่งหากเป็นตามปกติเขาคงไม่ทำเช่นนี้แน่นอน...

 

      “อเมริกา!!

เมื่อเดินขึ้นมาถึงห้องของอเมริกา เขาก็รีบเปิดประตูทันที

   และ..เมื่อเปิดเข้าไปก็พบกับภาพที่จิตวิญญาณแห่งประเทศอเมริกา กำลังหลับตานอนอยู่บนเตียง โดยมีญี่ปุ่นนั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ

 

   “คุณอังกฤษ...ในที่สุดก็มาแล้วสินะครับ”

ญี่ปุ่นลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ และเดินมาหาอังกฤษอย่างไม่รอช้า

 

   “ยะ.. ญี่ปุ่น! อเมริกาเป็นอะไรไปน่ะ คงไม่ใช่อะไรร้ายแรงใช่ไหม..”

ญี่ปุ่นได้ยินเช่นนั้นก็ทำสีหน้าเศร้า

 

     “ตอนนี้เศรษฐกิจของคุณอเมริกาตกลงทุกนาที..ไม่สิ ทุกวินาทีแล้วครับ ตอนนี้ถึงขั้นติดลบแล้วด้วยซ้ำ..” 

    

  “ทะ..ถ้าอย่างนั้น ถ้าฉันซื้อหุ้นของอเมริกา..”

            “ไม่ทันแล้วครับ”

   

    ความหวังสุดท้ายของอังกฤษถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย

 

   “อะ..ไรกัน”

อังกฤษทรุดตัวลงกับพื้น ในใจก็ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เขาได้ยินแม้แต่น้อย..

    “ถ้าอย่างนั้น..เชิญทั้งคู่อยู่ด้วยกันเป็นครั้งสุดท้ายเถอะครับ”

ญี่ปุ่นว่าจบก็โค้งตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกจากห้องไป...

 

   “อะ อังกฤษ...”

เสียงอันแสนคุ้นเคยเอ่ยเรียกชื่อของเขา

    “อเมริกา!!

อังกฤษรีบยันตัวขึ้นจากพื้น และลุกขึ้นไปดูอาการของร่างหนาทันที

 

   “ดี..ใจจัง..ที่ได้เจอเธอ เป็นครั้งสุด..ท้าย”

อเมริกาน้ำตาซึมเล็กน้อยขณะพูด พร้อมกับคลี่ยิ้มออกมาบางๆ

   “พะ พูดอะไรน่ะ..ฉันไม่ยอมให้นายหายไปหรอกนะ เจ้าบ้า! นายต้องไม่เป็นไรสิ..ฮึก ต้องไม่เป็นไร..”

อังกฤษกำมือของอเมริกาแน่น พร้อมกับหยดน้ำที่ไหลออกมาจากดวงตาสีมรกต...

 

             “ฉันรักเธอนะ อังกฤษ..ไม่สิ อาร์เธอร์”

  อเมริกาเอ่ยเรียกชื่อจริงของอังกฤษ ทั้งๆที่ปกติแทบไม่เคยเรียกเลยด้วยซ้ำ และนั่นทำให้ร่างบางร้องไห้หนักยิ่งกว่าเดิม

  

    อเมริกาคลี่ยิ้ม และยื่นนิ้วเรียวไปเช็ดน้ำตาให้กับอังกฤษ

 

    “แล้วเธอล่ะ..รักฉันไหม” อเมริกากล่าวถามกับร่างบางด้วยความคาดหวัง

“รักสิ! ฉันรักนาย รักมากๆ เพราะอย่างนั้น..ได้โปรด อย่าหายไปเลยนะ”

อังกฤษรีบตอบกลับมาทันควัน และกำมือข้างซ้ายขอองอเมริกาแน่นยิ่งกว่าเดิม

 

   อเมริกาได้ยินเช่นนั้นก็คลี่ยิ้มดีใจออกมาอีกครั้ง

         “งั้นหรอ..ดีใจจัง ..ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรค้างคาแล้วล่ะ..”

 

                                  “ลาก่อนนะ อาร์เธอร์”


  ว่าจบ ร่างสูงก็ค่อยๆหลับตาลงช้าๆ

            

                               "มะ ไม่นะ อัลเฟรด อย่าไปเลยนะ!!"

ร่างบางตะโกนเรียกอเมริกาด้วยชื่อจริง แต่มันก็ไม่ทันการเสียแล้ว...

  

   "ฮึก.."

      อังกฤษทรุดลงกับพื้น โดยที่ยังกับมือของคนรักเอาไว้ไม่ปล่อย เขาทำได้เพียงแค่ปล่อยให้น้ำตาไหลรินลงมาเท่านั้น... 

         

          นี่ไม่ใช่เทพนิยาย

     ที่หยดน้ำตาจะปลุกคนรักจากความตายได้

    เพราะนี่คือความจริง...ที่โหดร้าย


                           ….ความรักนั้นช่างเป็นสิ่งที่เข้าใจยาก

มันเต็มไปด้วยรสหวานและรสขม

ยิ่งรักกันมาก เวลาจากก็ยิ่งเจ็บ....

แต่นั่นแหละ ก็คือ ความรัก

 

“ฉันจะรักนายตลอดไป...อัลเฟรด”

 

 

 

 

 

 

 

      

 

 

 

       “อุ๊บ..”

เสียงบางอย่างเล็ดรอดมาจากบนเตียง

 

    “ห๊ะ”

ได้ยินเช่นนั้น ร่างบางก็รีบเงยหน้าขึ้นทันที

 

   “อุ๊บ...ฮ่าๆๆๆ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเชื่อ วะฮ่าๆๆ ตลกชะมัด”

 

และ เขาก็พบกับ...

       สีหน้ายียวนกวนประสาทของอเมริกาที่ดูสะใจสุดๆที่หลอกเขาได้


เห็นเช่นนั้นเขาก็เข้าใจทันทีว่า....

      ตัวเองถูกหลอก!!!

 

   “อึก..จะ เจ้าบ้า! บ้าๆๆๆๆๆๆ บ้าที่สุดเลย!! อย่าเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นสิ..”

 

   อังกฤษทุบอกอเมริกาด้วยความโมโห ใช่..เขากำลังโมโหอยู่ ไม่ได้ดีใจเลยสักนิด!

 

   “ไม่เอาน่า ก็วันนี้วันเอพริลฟลูส์เดย์นี่นา เธอลืมไปแล้วหรอ”

อเมริกายักไหล่อย่างกวนประสาท

    “ฮึ่ม...”

 

   “ว่าแต่ว่า..ดีใจจังเลย ในที่สุดเธอก็บอกว่ารักฉันซะที กว่าจะปากตรงกับใจได้ซะทีนะ”

  ร่างสูงยิ้มร่าด้วยความดีใจ

 

  “จะ เจ้าบ้า! ที่ฉันพูดเพราะวันนี้เป็นวันโกหกต่างหากเล่า”

อังกฤษว่าพลางหันหน้าหนีไปอีกทางทันที

 

  “นี่ๆ พูดให้ฉันฟังอีกรอบทีสี ว่ารักฉันน่ะ”

อเมริกาเอ่ยขอร้อง พร้อมกับทำสายตา ปิ๊ง ปิ๊ง

      “ทะ ทำไมฉันต้อง..”

 

  “น่าๆ ยังไงวันนี้ก็เป็นวันโกหกนี่ ไม่เป็นไรหรอก จริงไหม?

ร่างสูงเสนอความเห็นออกไป

 

   มะ มันก็จริงแฮะ...ยังไงวันนี้ก็เป็นวันโกหกนี่นะ...ยอมเจ้าเด็กบ้านี่สักครั้งละกัน

 

      “ทะ ..ถ้าอย่างนั้นก็”

   อังกฤษสูดลมหายใจเข้าปอด ก่อนจะเอ่ยปากพูดประโยคถัดไป

 

                                             “อัลเฟรด..ฉันรักนาย”


   “อื้ม! ฉันก็รักเธอนะ”

อเมริกาตอบกลับมาพร้อมรอยยิ้ม

 

   “พะ พูดอะไรของนายน่ะ นี่มันวันโกหกนะ..”

อังกฤษที่ได้ยินอเมริกาตอบกลับเช่นนั้น ก็ขมวดคิ้วหนาด้วยความสงสัย

      

       ‘หรือเจ้าเด็กนี่จะหมายความว่าเกลียดเรากันนะ...’

เมื่อคิดแบบนั้น ก็อดวิตกกังวลไม่ได้

 

    “ เธอนั่นแหละ พูดอะไรของเธอ”

อเมริกาว่าจบก็ชูโทรศัพท์มือถือขึ้นมาให้ดู เผยให้เห็น...

 

    วันจันทร์ ที่2 เมษายน 2018         

   เวลา 00.00น.

 

   “จะ เจ้าบ้า!! นี่นายหลอกฉันงั้นหรอ!

อังกฤษตะโกนขึ้นด้วยความอาย

 

   “ไม่ได้หลอกซะหน่อย ก็ตอนที่ฉันพูดมันยังเป็นวันที่ 1 เมษายน อยู่นี่นา”  อเมริกาแก้ตัว

   “อึก..”

       ได้ยินแบบนั้นอังกฤษก็หาอะไรมาเถียงไม่ได้ เพราะที่เจ้าเด็กบ้านี่พูดมันก็ถูก..เขาเป็นฝ่ายถูกหลอกอีกแล้ว!


   

     “นี่ อาร์เธอร์” 

ร่างหนาเอ่ยเรียกร่างบางที่นั่งพองแก้มงอนอยู่ข้างๆ ด้วยชื่อจริงอีกครั้ง

  “อะไรอีกเล่า!

  อังกฤษตอบกลับมาอย่างไม่สบอารมณ์

 

   

                                         “แต่งงานกันนะ อาร์เธอร์ ”


อยู่ๆ อเมริกาก็เอ่ยเรื่องที่น่าเหลือเชื่อออกมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว

 

  “ห๊ะ” ร่างบางได้ยินเช่นนั้น ก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างตกใจ

 

   “พะ พูดอะไรของนายน่ะ นี่มันเลยวันโกหกแล้วนะ..”

อังกฤษพูดขึ้นอย่างตะกุกตะกัก

 

   “นี่ฉันจริงจังนะ”

ร่างหนาว่าจบ ก็หยิบกล่องใส่แหวนแต่งงานสีเงินขึ้นมา

 

                                               “ได้โปรด..แต่งงานกับฉันด้วยนะ”

 

อังกฤษจ้องมองไปยังดวงตาสีท้องฟ้าซึ่งในยามนี้ดูสดใส และสวยงาม ยิ่งกว่าตอนไหนๆ อย่างไม่วางตา

   อัลเฟรดไม่ได้พูดเล่น...

อังกฤษคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

                              


   “อื้ม..ฉันตกลง”




  Fin.



 

 

 

                                 

            


               ~มาคุยกับชิงุเระจังกันเถอะ~

      จบไปแล้วค่าาา  ขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์อ่านมาจนจบ ชิงุเระซึ้งใจจริงๆ สุขสันต์วันโกหกนะคะ!

บางคนอาจสงสัยว่า เนื้อเรื่องมันเกี่ยวกับคำโปรยเรื่องที่ว่า ขอโทษ ขอบคุณ ลาก่อน ยังไง?

คำตอบก็คือออ!! หมายถึงชื่อฟิคทั้งสามภาคค่าา แฮะๆ มีใครรู้ตัวไหมเนี่ย

 ขอโทษ... ที่ฟิคเรื่องแรกอาจออกมาไม่ดีเท่าที่ควร

ขอบคุณ... ที่อุตส่าห์ตามมาอ่านกันถึงผลงานที่2

และ..ลาก่อน ค่ะ เพราะนี่จะเป็นภาคสุดท้ายแล้ว(ไม่ได้โกหกนะ!) อาจจะมีฟิคเฮตะมาอีก แต่ก็จะไม่ใช่ภาคต่อของอเมริกากับอังกฤษคู่นี้แล้ว คู่นี้เขาก็จบไปด้วยดีด้วยการขอแต่งงานของอ้วนอะนะ:3 

จะรีบเข็นฟิคเฮตะของคู่นี้มาอีกแน่นอนค่ะ! ช่วยติดตามกันด้วยน้า อีกไม่นานๆ(มั้งนะ..)

ถ้าอย่างงั้นก็...  Good Bye~


    

 

ผลงานอื่นๆ ของ ชิงุเระ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 nichimurayukina (@nichimurayukina) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 12:39

    ง่อวววว ขำตอนเฉลยเนี่ยแหละ 555555 เต้อโดนต้มจนเปื่อยเลย 555555 คิขุควรได้รับตุ๊กตาทองนะ 55555 เล่นได้โคตรเนียน! จะเป็นกำลังใจให้เรื่อยๆนะคะะะ สู้ๆ
    #3
    1
    • #3-1 p-o-t-a-e (@p-o-t-a-e) (จากตอนที่ 1)
      28 สิงหาคม 2561 / 15:53
      5555 ขอบคุณค่าา คิคุเขาเมพค่ะ(ฮา) แอบกังวลเหมือนกันว่าจะจับผิดได้ไหม แหะๆ
      #3-1
  2. วันที่ 1 เมษายน 2561 / 10:45
    มาละค่า สนุ๊กกกกกกกกกกกกก กริ๊ดดดดดดดด€^=^]//อู้งานนิดหน่อย อิอิ (เลวมากเบล)
    #2
    1
  3. #1 เฮตาเลียคือชีวิต
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 00:26
    Wowwww กรี้ดดดดดดดด ฟินจิกหมอนแปป >3< เอาอีกๆชอบค่ะๆ เขียนต่ออีกเยอะๆนะคะ~ USUK BANSAI!

    #เพิ่งอ่านของคุณชิงุเระเป็นครั้งแรก สนุกจริงๆค่ะ เขียนต่ออีกกนะคะ ติดตามอยู่ (\≧∇≦)/
    #1
    3
    • #1-2 เฮตาเลียคือชีวิต
      1 เมษายน 2561 / 12:50
      ก็อยากให้อ่านไม่ใช่หรือ ก็comment ด้วยไง~

      mail ยังใช้ว่า hetaliaislife@gmail.com เลย
      #1-2
    • 1 เมษายน 2561 / 13:41
      ...... ^_^**
      #1-3