ที่หายไปมิได้หนีไปไหน แต่ จขบ เปื่อย เลยมาเขียนบล็อกลาป่วย (คล้ายๆ จดหมายลาป่วย)
ขอไปรักษาตัวสักครู่ ตอนนี้มิสามารถรีวิวอะไรได้ เพราะหน้าง่วง หัวมึน ปากแห้งแตกระแหง
T-T สภาพ bud sob มากๆ ฮ่าๆๆ หัวฟู+เหม็นอีกต่าง เพราะสระผมไม่ได้
เอาภาพยามายืนยัน
ด้วยฤทธานุภาพแห่งแอติเฟต ถ้าใครเคยกินจะรู้ดี วันนี้เดิมข้ามถนน รถพุ่งมาจะชน อีนี่ไม่หลบ
T-T คือสมองอะสั่งให้วิ่ง แต่ร่างกายไม่ไป ตกลงยานี้มันจะช่วยให้หายหรือช่วยให้ตายเนี่ยยยย
น่ากลัวมากๆๆๆๆ
งานหนังสือ มีใครไปบ้างไหมเอ่ย
ไปแบบเปื่อยๆ
ก่อนไป
จะบอกว่าตอนนี้พี่อิง ไม่ได้ทำคอลัมน์ให้เด็กดีแล้วนะ เนื่องจากหมดสัญญา ฮ่าๆๆ
พอดีป่วยๆ ยุ่งๆ นี่แหละ เลยอัพคอลัมน์ไม่ไหวแล้ว เอาตัวไม่รอด
ไว้ติดตามรีวิวบ้าๆ บอๆ ในนี้ต่อแล้วกันนะจ๊ะ จุ๊บๆ
ถ้าใครไปวันสุดท้าย แล้วติดหวัดกลับมา สงสัยจะติดมาจากยัย จขบ ฮ่าๆๆๆๆ
จบบล็อกก่อน เริ่มมึนแล้ว ฮือออ
ความคิดเห็น
ยกมือว่าเป็นคนที่พึ่งพาแอติเฟตบ่อยมากเหมือนกันค่ะ ของเค้าแรงจริงๆ
ตอนเป็นไซนัสแล้วหมอสั่งให้กินวันละ 3 มื้อนี่ไร้สติไปเลย
สู้ๆค่ะพี่ ^^ v