(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 9 : My Designer #9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    22 ธ.ค. 62




ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ผม..





ครืดๆ(โทรศัพท์สั่น)

ขอตัวนะคะฉันพูดกับคนตรงหน้าแป๊บนึง ก่อนจะกดรับสาย

ฮะโหล

(เจ๊ เร็วๆเดี๋ยวสาย ยิ่งไกลอยู่)

เออๆ ไปแล้วๆ

ติ๊ด



เอ่อคือ ฉันขอตัวก่อนนะคะฉันพูดแล้วโค้งให้เขานิดนึง  ก่อนจะเดินออกมา นี่ฉันทำเขาเสียหน้ารึเปล่าเนี่ย

 

กว่าจะมาพอฉันนั่งลงที่เบาะเสียงไอรอนก็บ่นปั๊บ

ขอโทษแล้วกันฉันพูด

โห เจ๊อย่างสวยไอรอนไล่สายตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า

เกรซแต่งให้อ่ะฉันพูด

โหสุดยอด รับรองวันนี้ผู้ชายรุมเจ๊ตรึมแน่ไอรอนพูดก่อนจะค่อยๆออกรถ

ไม่หรอกย๊ะฉันพูด ก่อนจะสังเกตเห็นกล่องอะไรด้านหลัง นั่นกล่องไรอ่ะ

อ๋อ ม๊าฝากเอาไปให้พี่ไบรอันอะไอรอนตอบ แต่สายตาจดจ่ออยู่ที่ถนน

อ๋อฉันตอบ พอเห็นกล่องแบบนี้แล้ว ก็นึกถึงไปงานเลี้ยงบริษัทของจองกุกที่มีคนเอารองเท้ามาให้ฉัน ปัจจุบันนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าเป็นใคร

 



@งานเปิดตัวสินค้า

เวลา20:03น.

นี่ครับไอรอนยื่นบัตรเชิญให้พนักงาน

นี่ค่ะฉันยื่นบัตรให้พนักงานเหมือนกัน

มาในนามของประธานจองและคุณนายจองใช่ไหมคะพนักงานถาม

ใช่ค่ะฉันตอบ

นี่ค่ะพนักงานยื่นบัตรอะไรสักอย่างให้ฉันกับไอรอน

ขอบคุณค่ะฉันรับมา ก่อนจะมองบัตร โหบัตรVIPซะด้วย

ไปเถอะเจ๊ไอรอนพูดแล้วเรียกฉัน ฉันเดินเข้างานพร้อมๆกับไอรอน




นี่เจ๊จะไม่เจ็บเท้าอีกหรอ ใส่ส้นสูงอีกแล้วอะไอรอนมองรองเท้าฉันก่อนจะเงยหน้าถาม

ไม่หรอกมั้ง ได้นั่งโต๊ะอยู่นี่นาฉันพูดแล้วเดินไปนั่งโต๊ะที่พนักงานยื่นบัตรให้เมื่อกี้ มันเป็นโต๊ะVIP ซึ่งจะอยู่อีกทางด้านนึงของงาน มีทั้งห้องนั่งเล่นต่างๆคือเอาง่ายๆเหมือนเราจะทำอะไรก็ได้ แค่มีบัตรVIP

ว่าแต่พวกเฮียไปไหนกันหมดไอรอนพูดแล้วมองรอบๆ ซึ่งแขกโซนVIPก็ไม่ได้มีเยอะ

พวกเขาอาจจะยังไม่มาก็ได้ฉันพูดแล้วนั่งลงที่โซฟา

อ้าว เฮียนั่นไงพูดยังไม่ทันขาดคำ





ไงวะเสียงของจองกุกดังขึ้นแล้วเดินเข้ามา

ไงพี่ไอรอนทักพวกจองกุก ฉันเลยจำเป็นต้องลุกขึ้นไงโว้ย

อ้าว พี่ก็มาด้วยหรอจองกุกมองฉัน

อืม พอดีป๊ากับม๊าไม่ว่างอะ ฉันกับไอรอนเลยมาแทนฉันพูด ก่อนจะเหลือบไปมองจีมินที่กำลังมองฉันอยู่เหมือนกัน แต่ฉันเลือกที่จะหลบสายตาเขา

วันนี้สวยนะเนี่ยจองกุกพูดแซวๆฉัน

สวยมากๆเลยค่ะเสียงซินดี้ที่ยืนอยู่ข้างจองกุกดังขึ้น

ขอบคุณนะฉันยิ้มให้ซินดี้ ฉันเห็นมีผู้หญิงอีกคนนึงยืนอยู่ข้างๆชูก้า ซึ่งเธอเป็นใครฉันก็ไม่รู้

นั่นไง ไอ้คนหล่อมันมาละเสียงของวีพูด ก่อนทุกคนจะหันไปมองด้านหลัง

ไงวะ ไบรอันเสียงเจโฮปพูดขึ้นก่อนที่แก๊งบังทันรวมทั้งไอรอนจะเดินเข้าไปหา

 



ไบรอันนักธุรกิจหนุ่มชาวจีน เป็นเพื่อนกับจองกุก เขาเป็นเจ้าชู้ตัวพ่อเลยทีเดียว แต่ถ้าเขาเจอคนที่ชอบจริงๆเขาจะไม่ยอมถอย และยอมเลิกเจ้าชู้เพื่อคนที่เขาสนใจ (เคยอยู่ในเรื่อง ONE9(วันไนซ์) ของจองกุก)



สบายดีไหมวะผู้ชายคนที่ชื่อว่าไบรอันพูด แต่ด้วยส่วนสูงของแต่ละคนในแก๊งบังทันมันก็สูงเกิน เลยทำให้ฉันมองไม่เห็นคนที่ชื่อไบรอัน

ไง ไอรอนไม่เจอนานเลยนะมึงคนที่ชื่อไบรอันพูดแล้วแปะมือกับไอรอน

เหมือนกันเฮียไอรอนตอบ

ว่าแต่ประธานจองไม่มาหรอไบรอันถาม

ไม่อ่ะเฮีย ผมเลยมากับพี่สาวอะไอรอนพูดแล้วหันหน้ามามองฉัน

สะ...อ้าวคุณฉันกำลังจะโค้งทักทายคนที่ชื่อไบรอัน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อ

คุณอึนบีโอ้มายก็อด คนที่ชื่อไบรอันคือคนทีฉันเจอที่ลิฟต์เมื่อตอนเย็นเลย

คุณฉันทำหน้างงๆ ก่อนเขาจะเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้าฉัน

ยินดีที่ได้เจออีกรอบนะครับไบรอันยื่นมือออกมาด้านหน้า ผมไบรอัน

เอ่อ ค่ะ ฉันอึนบีฉันยื่นมือไปจับมือเขาตอบ

ว่าแต่คุณมากับไอรอนหรอพอฉันปล่อยมือออก ไบรอันก็ถาม

ค่ะ พอดีป๊าไม่ค่อยสบาย ฉันกับไอรอนเลยมาแทนฉันตอบ




แหม๋ เฮีย ไอรอนเดินเข้ามากอดคอฉัน ถามผมก็ได้มั้ง ว่าแต่เคยเจอกันแล้วอ่อ

เจอกันก่อนมาที่นี่ไบรอันตอบ แล้วหันมามองหน้าฉัน

ที่คอนโดเกรซนะฉันตอบ

หุย โลกกลมสุดๆไอรอนพูด

ว่าแต่ไอ้ไบรอันเสียงวีพูด มึงคิดไงมาจัดงานที่นี่วะ

พอดีกูอยากเปลี่ยนบรรยากาศอ่ะ เบื่อจัดที่จีนละไบรอันตอบ




เอ่อ ฉันขอตัวก่อนนะ พวกนายจะได้คุยกันฉันพูดขึ้น

ฉันด้วยเสียงซินดี้พูด

งั้นพวกเราไปตรงนั้นนะฉันพูดแล้วเดินไปโซนโซฟาอีกด้านนึงที่ไม่มีใครนั่ง ซินดี้เรียกผู้หญิงคนที่ยืนอยู่ข้างๆชูก้ามาด้วย

 




โต๊ะอึนบี&ซินดี้&ซันวา

พี่อึนบีคะ นี่พี่ซันวาค่ะภรรยาพี่ยุนกิซินดี้ชี้ไปที่ผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามกับฉัน

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะฉันพูดแล้วยิ้มให้ซันวา

เช่นกันค่ะ คุณอึนบีเธอยิ้มให้ฉัน

ว่าแต่พี่รู้จักกับไบรอันได้ยังไงหรอคะซินดี้ถามฉัน

อ๋อ ก็พอดีก่อนจะมาที่นี่พี่บังเอิญเจอเขาที่คอนโดเพื่อนพี่นะฉันพูด

อ๋อซินดี้ตอบ

แล้วนี่เป็นพี่สาวไอรอนหรอซันวาถามฉัน

ใช่ฉันตอบ  พอดีว่าฉันกับซันวาเราอายุเท่ากันเลยพูดเป็นกันเองสบายๆได้ หลังจากนั้นโต๊ะเราก็เริ่มคุยกันจนถือได้ว่าจะเริ่มสนิทกันไปแล้ว

 



โต๊ะบังทัน&ไอรอน ไบรอัน

มองไรขนาดนั้นวะจองกุกมองเพื่อนตัวเองที่มองคนที่นั่งอีกโต๊ะไม่วางตา

น่ารักจังวะไบรอันพูด

นี่เฮียจะชอบเจ๊ผมอ่อไอรอนพูด ก่อนจะชำเลืองไปมองเฮียอีกคนที่นั่งอยู่ข้างตัวเองที่ตอนนี้มีสีหน้านิ่งเฉยอยู่

มึงจะให้มันชอบเมียไอ้ก้ากับไอ้กุกรึยังไงสัสเจโฮปพูด




ก็น่ารักดีไบรอันตอบแล้วยกไวน์ดื่ม

พี่มึงนี่เสน่ห์แรงจังวะไอรอนชูก้าพูดขึ้นแล้วกลั้นขำเล็กน้อย เพราะเขารู้ว่าจีมินรู้สึกยังไงเพราะมันแสดงออกมาทางแววตาของจีมินหมดแล้ว สายตาที่พร้อมจะแดกหัวคนที่ขึ้นชื่อว่าไบรอัน

ธรรมดาแหละ แต่ขี้บ่นไปหน่อยไอรอนพูด

ว่าแต่มีแฟนยังวะไบรอันหันไปถามไอรอน

แฟนหรอ มีรึยังน๊าไอรอนพูดแล้วใช้หางตามองจีมินที่กำลังทำหน้าไม่สบอารมณ์

เอ้าไอ้นี่ไบรอันพูด

ยังอ่ะ ยังไม่มี โสด ขี้บ่น เจ้ากี้เจ้าการ ทำตัวเหมือนแม่ เป็นดีไซเนอร์ ที่สวยและน่ารักไอรอนพูดไอ้คำหลังๆนี่เขาอยากให้พี่สาวตัวเองมาได้ยินมากๆ เพราะเขาน่าจะได้รางวัลชัวๆ

พูดซะกูอยากให้พี่อึนบีมาฟังเลยสัสจองกุกพูด

นั่นดิไอรอนเสริม

ว่าแต่มึงไม่รู้จักอึนบีจริงดิวีถาม เพราะคนอย่างอึนบี ดังไม่ใช่ย่อยเหมือนกัน น้อยคนนักที่จะไม่รู้จักเธอ แล้วยิ่งในวงการบันเทิงหรือวงการนักธุรกิจนี่ยิ่งจะต้องรู้จักเธอ

ก็พอได้ยินชื่อ ได้เห็นแต่รูปบ้างอะ ยังไม่เห็นตัวจริงไบรอันพูด ก่อนสายตาเขาจะจับจ้องไปที่ร่างบาง โดยไม่สังเกตสีหน้าของเพื่อนด้านข้าง ที่กำลังทำหน้าไม่สบอารมณ์

 



หลังจากนั้นงานก็ดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึงช่วงที่ไบรอันต้องขึ้นเวทีเพื่อขึ้นไปเปิดงานรวมทั้งให้สัมภาษณ์บนเวที คนที่อยู่ในโซน VIP รวมทั้งฉันด้วย จึงเดินไปที่บริเวณหน้าเวที ที่จริงเมื่อกี้ฉันได้ลองคุยกับซันวา เธออายุเท่าฉัน เป็นภรรยาของชูก้า แล้วก็เป็นคุณหมอที่เปิดคลินิกอยู่ แถมคลินิกนี่ดังมากด้วย มีลูกแล้วด้วยน่ารักมากอีกต่างหาก

อ่ะนี่น้ำค่ะฉันกำลังยืนมองบนเวทีที่มีการแสดงอยู่ จู่ๆซินดี้ก็ยื่นน้ำมาให้ฉัน

ขอบคุณค่ะฉันรับมาแล้วจิบเล็กน้อย

ไบรอันนี่หล่อเนอะเสียงซันวาพูด

ใช่ค่ะ หล่อมากๆ แต่ทำไมยังไม่มีแฟนซินดี้เสริม

คิดว่าไงอึนบีซันวาหันหน้ามาถามฉัน

เขาอยู่แก๊งบังทันไม่ใช่หรอ ขึ้นชื่อเสือผู้หญิงเชียวนะฉันพูด

มันก็จริงนะที่อยู่แก๊งบังทัน แต่แก๊งนั้นนะมันก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่จะเป็นแบบนั้น อีกอย่างบางคนเขาก็มีเหตุผลที่ต้องเป็นแบบนั้นซันวาพูด ฉันเชื่อว่าเธอรู้จักแก๊งบังทันดีกว่าฉันมากๆเพราะเธอสนิทกับพวกเขามาก

.....ฉันยืนมองการแสดงบนเวทีไปเรื่อยๆ จนเริ่มรู้สึกปวดเท้า พอมองหาเก้าอี้ เก้ากี้ก็ดันอยู่ไกลอีกแถมขี้เกียจเดินไปอีก





เดี๋ยวมานะ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนฉันพูดก่อนจะเดินออกจากตรงนั้น ที่จริงฉันอยากออกมานั่งข้างนอกแล้วถอดรองเท้าออก ก็มันเจ็บนี่นา

ฉันเดินไปนั่งตรงม้านั่งที่มีพุ่มไม้อยู่แถมถูกตกแต่งด้วยไฟสวยงาม ก่อนจะนั่งลงแล้วถอดรองเท้าออก ปรากฏให้เห็นปลายนิ้วเท้าที่แดงระเรื่ออยู่

แดงชะมัดฉันวางรองเท้าไว้ข้างๆก่อนจะก้มลงไปจับที่ปลายเท้า

....



ฟึบ



รู้ว่าใส่แล้วเจ็บยังจะใส่อีก



O_O



นาย..ฉันมองร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉันก่อนจะทายาที่ปลายนิ้วเท้าฉัน แล้วค่อยๆนวดเบาๆ

โคตรซื่อบื้อคนตรงหน้ายังคงนวดต่อไป โดยไม่มองหน้าของร่างบางที่กำลังตกใจกับสิ่งที่เขากำลังทำ

จะจีมิน นายทำอะไรเนี่ยฉันพยายามจะดึงเท้าตัวเองกลับมาแต่ยิ่งจะดึงกลับเขายิ่งจับแน่นขึ้น

อยู่นิ่งๆเขาพูด เลยทำให้ฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งเฉยๆตามที่เขาบอก

 

“……”จีมินไม่พูดอะไร ก่อนจะค่อยๆเอามือออกจากเท้าฉัน ซึ่งมันหมายความว่าเขาทายาเสร็จ

ขะขอบใจฉันพูดแล้วก้มลงไปหยิบรองเท้าตัวเองมา แล้วกำลังจะใส่มัน



หมับ




อ่ะจีมมินคว้ามือฉันไว้ก่อนจะยืนกล่องรองเท้ามาให้

อะไรฉันถาม แต่ยังไม่ได้ยื่นมือหยิบกล่องรองเท้าในมือเขามา

แม่งซื่อบื้อจีมินพูดเบาๆก่อนจะหยิบรองเท้าที่ส้นเตี้ยออกมาจากในกล่องแล้วสวมให้ฉัน แต่คือมันพอดีกับเท้าฉันเป๊ะ เขารู้ได้ไงว่าฉันใส่ไซส์อะไร

นายรู้ไซส์รองเท้าฉันได้ไงฉันถามจีมินอย่างซึ่งๆหน้า ยิ่งเขาสวมรองเท้าให้ฉันแบบนี้ฉันยิ่งนึกไปถึงวันนั้นที่งานบริษัทของจองกุกที่ไอรอนเอารองเท้ามาให้ฉันแล้วบอกว่ามีคนฝากมาให้

รองเท้าซินดี้ เธอสองคนใส่ไซส์เดียวกันจีมินพูดแล้วลุกขึ้นยืน

เอ้า ตอบไม่ตรงคำถามอีกฉันมองเขาอย่างงงๆ

หึเขามองหน้าฉันแล้วหัวเราะในลำคอเบาๆ

ยังไงก็ขอบใจแล้วกัน เดี๋ยวฉันเอาไปคืนซินดี้เองฉันพูด  ที่จริงที่ฉันใส่รองเท้าส้นสูงมาทั้งๆที่ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบใส่รองเท้าส้นสูงแต่เพราะมันเป็นงานเนี่ยแหละ ถ้าใส่ส้นเตี้ยมามันอาจจะดูไม่สวย แต่ยังไงก็ฝืนไม่ได้อยู่ดี




เธอฉันกำลังจะลุกขึ้น จู่ๆจีมินก็พูดขึ้น

ว่าฉันมองเขาก่อนจะยืนเต็มความสูงของตัวเอง ซึ่งก็ไม่ได้สูงมาก เมื่อเทียบกับจีมิน

ธะ...




อ้าวจีมินเสียงของผู้หญิงดังขึ้น

...จีมินไม่ได้ขานตอบเพียงแค่หันไป เป็นผู้หญิงคนนึงเธออยู่ในชุดเดรสสีแดงยาว ผมที่ถูกมัดรวบไปด้ายหลัง ซึ่งทำให้สวยหรูแบบคุณหนู เธอค่อยๆเดินเข้ามาหา

คุณมาด้วยหรอคะผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาหาจีมิน โอ้โหสวยมาก สวยมากๆ ขนาดฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันเองยังอดชมไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับเขา..

ครับ งานเพื่อนผมทั้งทีจีมินหันไปตอบแล้วยิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น แหม๋ใช้เสียงที่ล้านแปดละไหมนั่น ทีกับผู้หญิงคนอื่นนี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้ ทีกับฉันแทบจะฆ่ากันตายได้แล้วมั้งนั่น แล้วนี่ฉันจะเอามาเปรียบเทียบใส่ตัวเองทำไม

ลืมไปเลย คุณกับไบรอันเป็นเพื่อนกันผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วหัวเราะเบาๆ แล้วนี่ฉันจะอยู่ทำไมเนี่ย

....ฉันค่อยๆก้มลงไปหยิบรองเท้าตัวเองแล้วค่อยๆเดินออกจากตรงนั้น





เดี๋ยว..เสียงคนข้างหลังเรียก ซึ่งแน่นอนคือเสียงของจีมิน

โอ๊ะ นั่นคุณอึนบีใช่ไหมคะผู้หญิงคนนั้นทำหน้าตกใจ

เอ่อ ค่ะฉันตอบแล้วยิ้มให้เธอ อย่างเป็นมิตร

ฉันชอบเสื้อผ้าคุณมากเลยนะคะ สวยมากๆเลยเธอพูด

ขอบคุณค่ะฉันตอบ

ว่าแต่คุณสนิทกับไบรอันด้วยหรอคะเธอถาม ฉันเหลือบไปมองจีมินที่ตอนนี้เขาก็มองฉันเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ฉันต้องกลับมาสนใจคำถามของผู้หญิงตรงหน้าฉันก่อน

ป่าวหรอกค่ะ พอดีฉันมาแทนป๊ากับม๊านะคะฉันตอบ

อ๋อค่ะ งั้นฉันชื่อ มินจูนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักมินจูยื่นมือมาข้างหน้า

ค่ะ ฉัน อึนบี ยินดีที่ได้รู้จักฉันจับมือเธอตอบ




คิม มินจู ลูกสาวทายาทบริษัทยานยนต์ ทำธุรกิจรองเท้า เป็นหุ้นส่วนกับจีมิน เธอเป็นคนยิ้มเก่ง น่ารัก แต่ไม่มีใครรู้ว่านิสัยที่แท้จริงของเธอเป็นยังไง




พี่อึนบีเสียงของไอรอนเรียกฉัน ก่อนจะตามมาด้วยฝีเท้าด้านหลัง

อะไรฉันหันไปมองไอรอนที่กำลังเดินมา

เข้างานกันเถอะ เราต้องเอาของที่ป๊ากับม๊าฝากมา ไปให้พี่ไบรอันไอรอนพูด

จริงด้วย งั้นขอตัวนะคะฉันหันไปบอกมินจู แต่ก็หันไปมองจีมินที่ตอนแรกเขายังทำหน้าเหมือนจะพูดอะไรสักอย่างแต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีหน้าที่เดาอารมณ์ไม่ได้

ไปเถอะฉันหันไปบอกไอรอน ก่อนจะเดินเข้าไปในงาน โดยที่เอารองเท้าใส่กล่องแล้วถือไปด้วย




ในงาน

อ่ะพี่ไอรอนยื่นกล่องที่ป๊ากับม๊าฝากมาให้คุณไบรอันให้กับเจ้าตัว

ป๊ากับม๊าฝากมาให้ค่ะ ท่านบอกว่าเป็นของขวัญวันเปิดตัวสินค้าฉันพูดเสริมไอรอน

ขอบคุณครับไบรอันรับของจากไอรอนไปก่อนจะยิ้มให้ฉัน

เบาหน่อยเฮียเบาไอรอนพูด

...ไบรอันหันไปยักคิ้วไอรอน

เอ้อเจ๊! ผมลืมโทรศัพท์อยู่ห้อง VIP อ่ะเดี๋ยวมานะไอรอนจับกระเป๋ากางเกงตัวเองก่อนจะเดินไปห้องVIP

 



พอไอรอนออกไปก็เหลือเพียงฉันกับไบรอันที่ยืนอยู่ด้วยกันสองคน บรรยากาศมันน่าอึดอัดสำหรับฉันเพราะเราสองคนยังไม่สนิทกัน


คุณไบรอันคะ

คุณอึนบีครับ




เราสองคนพูดขึ้นพร้อมกัน ทำให้เราทั้งสองหลุดยิ้มและขำออกมาพร้อมกัน

คุณก่อนเลยครับไบรอันยิ้มแล้วพูดขึ้น เชิงให้ฉันพูดก่อน

เอ่อ ขอบคุณเมื่อตอนเย็นนะคะ  ที่เก็บต่างหูฉันไว้ให้ฉันพูด ถ้ามันหายก็แย่เลยเพราะเป็นคู่โปรดของฉันแถมป๊ากับม๊าเป็นคนซื้อให้ตอนงานวันเกิดฉันอีก

ครับไบรอันตอบ ละ..




มาละไบรอันเดินเข้ามา

คุยไรกันอยู่อะไอรอนถาม

ป่าวๆฉันตอบ แล้วนี่หาเจอแล้วหรอฉันถามไอรอน

ใช่เจ๊ งั้นเรากลับกันเลยไหมไอรอนถามฉัน

งั้นเราสองคนขอตัวกลับก่อนนะคะฉันหันไปบอกไบรอัน

ครับไบรอันตอบ

ไปนะเฮีย ไว้เจอกันไอรอนพูดกับไบรอัน ก่อนจะเดินนำหน้าฉันไป

....ฉันยิ้มให้ไบรอันก่อนจะโค้งให้เขานิดหน่อย แล้วหันหลังกลับเพื่อเดินตามไอรอนไป

 





เดี๋ยวครับไบรอันวิ่งมาดักข้างหน้าฉันไว้

คะ?”ฉันมองเขา

พรุ่งนี้คุณอึนบีพอจะมีเวลาไหมครับไบรอันพูด

ก็มีค่ะฉันตอบ

พอดีผมมีร้านนึงอยากจะพาคุณอึนบีไป คุณอึนบีพอจะสะดวกไหมครับไบรอันพูด ฉันเหลือบไปเห็นไอรอนที่ยืนอยู่หลังไบรอัน ที่ตอนนี้ไอ้น้องชายฉันมันมองฉันด้วยสายตาล้อเลียนและวอน_สุดๆ

งั้นก็รบกวนด้วยนะคะฉันตอบ จริงๆฉันก็น่าจะอยู่ที่เกาหลีอีกนานไบรอันถึงเขาจะเป็นคนจีนแต่เขาอยู่ที่นานกว่าฉัน ถือว่าให้เขาพาฉันเที่ยวแล้วกัน

ครับ งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ร้านคุณอึนบีนะครับ เดี๋ยวผมไปรับไบรอันพูด

ค่ะฉันตอบ ก่อนไบรอันจะหลบทางให้ฉันเดิน

 




คนอะไรฮอตจริงๆไอรอนที่ตอนแรกเดินอยู่ข้างหน้าฉันตอนนี้มาเดินข้างๆฉันแทน เพราะเหตุผลที่ว่าจะล้อฉันไง

อะไรของแกฉันพูด

โหเจ๊ ดูไม่ออกหรอว่าพี่ไบรอันเขากำลังจีบเจ๊อยู่อะไอรอนพูด

เขาอาจจะอยากเป็นเพื่อนกับฉันก็ได้ป่ะฉันพูดแล้วก้าวเท้าขึ้นรถแล้วนั่งลงเบาะ

โห เจ๊แม่ง ซื่อบื้อจริงๆเลยวะไอรอนนั่งลงที่เบาะแล้วทำหน้าเอือมระอา

มีผู้ชายกำลังเล่นสงครามประสาทกันแย่งตัวเองยังไม่รู้ตัวอีกเสียงไอรอนพึมพำอย่างจับความไม่ได้

แกว่าไงนะฉันถามอีกรอบเพราะเมื่อกี้ฟังไม่ได้ความ

ป๊าวว!”เสียงสูงจนติดดามเทียมนอกโลกแล้วมั้ง

 



**********************************************************

จบไปแล้วจ้าอีก 1 ตอน

ตอนนี้ขอบคุณยอดคนอ่านและยอดคนกดติดตามที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆน๊าาา

ตอนนี้ตัวละครเริ่มออกมาเยอะแล้ว

ไอรอนคือขัดเก่งมากกกกกกลูกแม่

ยังไงฝากคอมเม้นและกดให้กำลังใจไรท์ด้วยน๊าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

31 ความคิดเห็น