(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 7 : My Designer #7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    15 ธ.ค. 62



JIMIN Part.

สวัสดีครับทุกคน ทุกคนคงสงสัยเรื่องจดหมายนั่นใช่ไหมว่าทำไมผมถึงเขียนไปว่า ยัยนั่นช่วยผมไว้อันที่จริงเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ

หลังจากที่ผมส่งยัยนั่นเสร็จ ผมก็กะว่าจะมาเคลียร์งานที่ห้างแต่บังเอิญผมนึกได้ว่าวันนี้ยัยนั่นเปิดร้านเป็นวันแรก ผมก็เลยบอกเซจองที่เป็นเลขาของผมว่าให้ไปซื้อดอกไม้มา ตอนแรกเลขาผมบอกว่าผมจะซื้อเพื่อแสดงความยินดีกับยัยนั่นจริงๆหรอ พอผมบอกว่าใช่ เลขาผมดันบอกว่าผมไม่เคยส่งดอกไม้ไปให้ใครเลย แม้กระทั่งเพื่อนตัวเองก็เถอะ แต่ช่างนั่นมันไม่ใช่ประเด็น ประเด็นอยู่ที่ว่าหลังจากที่ผมไปที่ห้างเสร็จ ผมกำลังจะไปผับไอ้นัมจุนต่อ จู่ๆผู้หญิงในสต็อกผมดันมา

จีมิน!”เสียงของผู้หญิงดังขึ้นแล้วเข้ามากระชากแขนผม





มีอะไรผมหันไปมองเธออย่างไม่สบอารมณ์

คุณพาใครขึ้นรถมา!”เธอวีนใส่ผม เธอชื่อ เซนา เป็นคู่นอนของผมเอง โคตรน่ารำคาญ

ไม่มีผมตอบแล้วเปิดประตูรถก่อนจะนั่งลงที่เบาะคนขับ

คุณต้องคุยกับฉันให้รู้เรื่อง!”เซนาขึ้นมานั่งฝั่งข้างคนขับ ให้ตายเถอะผมโคตรรำคาญผู้หญิงแบบนี้เลย

มีอะไรว่ามาผมตอบอย่างเบื่อหน่าย

โอ้ยผู้หญิงคนนั้นอุทานออกมา เหมือนมีอะไรทำให้เธอเจ็บ ผู้หญิงคนนั้นก้มลงไปหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา นี่มันอะไรคะ!”

....ผมมองต่างหูที่เธอหยิบขึ้นมา

ฉันถามว่าของใคร!”เธอเข้ามาทุบอกผม ของยัยนั่นแน่ๆ

ปล่อย!”ผมตะหวาดใส่หน้าเธอ

นี่จีมิน!”เธอตะคอกใส่ผม  เอาวะเอาโอกาสนี้แหละ ขอยืมต่างหูเธอแล้วกันยัยบื้อ

อยากรู้ใช่ไหมว่าของใครผมตอบ

ใช่!”

ของเมียฉันไงผมตอบ ต่อไปนี้ไม่ต้องมาหาฉันอีก อ้อ ฉันว่าฉันบอกเธอชัดเจนแล้วนี่ว่าฉันไม่ชอบผู้หญิงขี้วีน ขี้หึง ตามจิก ตามด่า

จะจีมิน

เลิกยุ่งกับฉัน แล้วก็เอาของเมียฉันมา!”ผมเอื้อมมือไปเอาต่างหูของยัยนั่นคืน

จะ..จีมินคือฉะ..ฉัน

ลงไปผมตอบเสียงนิ่ง

ตะแต่ว่า

ฉัน บอก ให้ ลง ไปผมกดเสียงต่ำลงอีก

หืยย!”เธออารมณ์เสียเล็กน้อยก่อนจะยอมลงรถแต่โดยดี

หึผมใช้โอกาสนี้ขับรถออกไป ผมมองต่างหูในมือกับโทรศัพท์ที่วางอยู่

ถือว่าเธอช่วยฉันไว้แล้วกันผมพูด โดยที่ไม่สังเกตว่าใบหน้าของตัวเองกำลังปรากฏรอยยิ้มที่ใบหน้า

END JIMIN Part.

 




เวลา19:43น.

บ้านอึนบี&ไอรอน

ตอนนี้ฉันกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อย กำลังจะออกจากบ้านเพื่อจะไปที่ร้านเนื้อย่าง

อ้าว เจ๊ไปไหนอ่ะพอฉันก้าวขาออกจากห้องก็ได้ยินเสียงไอรอนทัก

ไปข้างนอกอ่ะ แกจะไปไหนฉันถามไอรอน เพราะเหมือนมันแต่งตัวจะไปไหน

ไปหาพวกเฮียอะไอรอนตอบ เฮีย นี่ก็น่าจะพวกจองกุกนั่นแหละ

โอเค งั้นฉันไปละฉันบอก ก่อนจะลงไปด้านล่างแล้วขับรถออกไปรับเกรซที่คอนโด

 




คอนโดเกรซ

เวลา19:51น.

มาละเกรซนั่งลงที่เบาะ

ช้าจริงแม่คุณฉันพูด ก่อนจะเริ่มออกรถ

แกนั่นแหละมาถึงช้าเกรซพูด

ชิฉันตอบ ก่อนจะขับรถไป

 




ร้านเนื้อย่างxxx

เวลา20:00น.

ฉันหาที่จอดรถเสร็จก็ลงไปหาพนักงานที่ยืนรอกันอยู่หน้าร้าน

ทำไมยังไม่เข้าไปกันละฉันถามพนักงาน

รอเข้าไปพร้อมคุณอึนบีกับคุณเกรซดีกว่าค่ะพนักงานตอบ

วันนี้คนเยอะเหมือนกันนะแกเกรซชะเง้อมองในร้านแล้วบอกฉัน

เปลี่ยนร้านคงไม่ทันแล้วแหละ ไปกันเถอะฉันพูดแล้วเดินนำเข้าไปในร้าน

 




ในร้าน

มากี่ท่านคะพนักงานในร้านถาม

“8ค่ะฉันตอบ แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆร้าน คนเยอะจริงๆด้วยแฮะ

เชิญทางนี้ค่ะพนักงานร้านเนื้อย่างพูดแล้วเดินนำพวกเราไป เดินไปที่ชั้นสองเพราะร้านนี้มีสองชั้นเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวแหละ

นี่ค่ะพนักงานร้านเนื้อย่างผายมือให้โต๊ะที่มี 8ที่นั่งพอดี

ขอบคุณค่ะฉันบอกพนักงาน วันนี้เต็มที่เลยนะทุกคน ฉันเลี้ยงเอง!”

เย้!”

เอาให้ยัยนี่หมดตูดเลยนะเกรซพูด

ฉันยังมีแกย๊ะฉันบอกยัยเกรซ

“555กินกันเถอะหลังจากนั้นเราก็เริ่มกินเนื้อย่างกัน ฉันชอบเลี้ยงพนักงานแบบนี้บ่อยๆเพราะฉันรู้สึกว่าการได้ตอบแทนคนที่ทำงานด้วยกันมันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ พวกเขาคงเหนื่อยในการทำงานให้ฉันเพราะฉะนั้นฉันเลยอยากตอบแทนพวกเขาให้มากที่สุด

 



ผ่านไป2ชม.






ขอบคุณนะคะคุณอึนบีพนักงานร้านฉันคนนึงพูด ตอนนี้พวกเรากินเสร็จกันเรียบร้อย กำลังยืนอยู่หน้าร้านเนื้อย่างเพื่อแยกย้ายกันกลับ

ขอบคุณมากๆเลยนะคะพนักงานอีกคนบอก

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยังไงก็ยินดีที่ได้ร่วมงานกับทุกคนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันฉันพูดแล้วยิ้มให้ทุกคน

กลับบ้านดีๆนะคะเกรซพูด

ค่ะ/ครับพนักงานตอบก่อนจะค่อยๆแยกย้ายกัน

ไปไหนต่อป่าวฉันหันไปถามเกรซที่ยืนอยู่ข้างๆ

ไปผับป่ะเกรซพูด

ไปทำไมฉันถามพร้อมกับเดินไปที่รถ

ไปซักผ้ามั้งเกรซตอบวอน_มาก

ชิ ไปก็ไปฉันตอบแล้วเปิดประตูก่อนจะยัดร่างตัวเองลงในรถ

ไปนี่กันเกรซนั่งลงที่เบาะแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน

ผับ RM”แหม๋ เลือกที่ได้โลกกลมมาก

เออๆฉันตอบ ก่อนจะเริ่มออกรถไป

 




ผับRM

ฉันกับเกรซเดินเข้าไปในผับที่ฉันเคยมาที่นี่แล้วครั้งนึงและเกิดเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยจะดีกับฉันเท่าไหร่ในครั้งนั้น แต่ก็ยังดีที่ยัยเกรซยังไม่รู้ ถ้ายัยนั่นรู้ไอ้คนที่มันทำฉันไม่เหลือแน่ๆ เกรซนี่ฉายารักเพื่อนเท่าชีพ

นั่งตรงนั้นเกรซชี้ไปที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์

โอเคฉันตอบแล้วเดินไปพร้อมเกรซ

เอาXXX 2ค่ะเกรซสั่งเครื่องดื่ม แล้วหันหน้ามาหาฉัน

มองอะไรฉันถาม เพราะดูเกรซมองฉันสิโว้ย

อธิบายเกรซยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

อะไรอ่ะฉันรับโทรศัพท์มา ก่อนจะดูภาพในมือถือ

คุณ ปาร์ค จีมิน ทายาทอสังหาริมทรัพย์ แกสนิทกับเขาได้ไงเกรซพูด ฉันมองภาพในมือถือเกรซมันคือภาพที่จีมินช่วยฉันวันนั้นที่หน้าผับนี้ แล้วก็ภาพกอดกัน เดี๋ยวนะภาพกอดกันนี่ฉันนึกว่าไอรอนมีคนเดียวซะอีก อะไรวะ งงเป็นไก่ตาแตกเลยทีนี้

ก็เขาเป็นเจ้าของห้างที่ฉันไปขยายสาขาอ่ะ แล้วก็ป๊ากับม๊าก็แนะนำให้รู้จักฉันตอบ ขืนฉันโกหกเกรซไปยัยนั่นก็สืบหาเจออยู่ดี

อ๋อ ปกติคนที่ป๊ากับม๊าแกแนะนำหรือคนที่แกร่วมงานด้วย แกไม่เคยให้ถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้นิเกรซมองฉันอย่างจับผิด

เครื่องดื่มครับพนักงานวางเครื่องมือลง

ขอบคุณค่ะฉันพูด ก็มันเป็นอุบัติเหตุ

จ้า แม่อุบัติเหตุ อุบัติเหตุเก่งมาก เก่งจริงจริ๊งเกรซตอบอย่างหมั่นไส้

เอาน่าแก สบายใจได้ฉันตอบ

ที่ฉันพูดก็ไม่ใช่อะไรหรอก ฉันกลัวว่าแกจะเจอคนไม่ดีเกรซพูด

...ฉันงียบเพื่อฟังเกรซ คนที่คอยเตือนฉันเรื่องผู้ชายได้ดีที่สุดคือเกรซเนี่ยแหละ

เพราะฉะนั้นรักใคร หวั่นไหวกับใคร บอกฉันด้วยแล้วกัน ฉันจะได้ช่วยดูให้เกรซพูด

งุ้ย แม่ทูลหัวของน้องฉันลุกขึ้นแล้วอ้าแขนจะเข้าไปกอดเกรซ

ไม่ต้องเลยเกรซดันหน้าผากฉันไว้

ชิ แกเถอะ หาแฟนได้แล้ว เดี๋ยวก็แก่แล้วเนี่ยฉันนั่งลงที่เก้าอี้ตัวเอง

มีทำไม อยู่คนเดียวดีกว่าเกรซตอบแบบนี้ทุกครั้งเวลาที่พูดเรื่องแฟน

จ้า แม่คนอยู่คนเดียวดีกว่าฉันตอบ

ย้อนสอนฉันหรอ ห๊ะหลังจากนั้นฉันกับเกรซก็คุยกันไปเรื่อยๆ

 





Iron  Part.

สวัสดีครับ ทุกคนที่แสนน่ารักทุกคน ผมน้องชายสุดหล่อของพี่สาวของผมเอง คงรู้กันว่าเป็นใคร ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับเฮียนัมจุน พอดีมานั่งดื่มกับพวกเฮียเขา แต่บังเอิ๊ญ บังเอิญ เมื่อเจ๊สุดที่จะแสนดีของผมดันมาผับนี่แล้วนั่งดื่มอยู่ฝั่งตรงข้ามกับโต๊ะพวกผม

มองขนาดนี้ แดกเจ๊ผมเลยไหมเฮียผมพูดแซว เฮียที่ทุกคนก็รู้ว่าเป็นใคร ที่เขาเอาแต่นั่งจ้องเจ๊ผมตั้งแต่ก้าวขาเข้าในผับแล้ว คนห่าไรตาดีชิบหาย

เสือกนะมึงอ่ะและผมก็โดนเฮียมันด่า โด่ว

นี่ไอ้สัสจีม มึงเอาไงกันแน่วะเฮียจองกุกใช้เท้าถีบเฮียจีมินแล้วถาม

เอาไงเรื่องไรวะเฮียจีมินละสายตาจากเจ๊ผมแล้วหันกลับเข้ามาในวง

คนนั้นเฮียจองกุกมองไปที่เจ๊ผม

ไม่รู้ดิวะเฮียจีมิน นี่ไม่อยากจะบอกว่าผมนี่ตัวกุมความลับที่สุดของแก๊งเฮียเขาแล้วครับบอกเลย โดยเฉพาะเฮียจีมิน

ถ้ายังไม่แน่ใจก็ให้มันน้อยๆหน่อยมึง น้องเขานั่งหัวโด่อยู่นี่เฮียนัมจุนตะโกนมา

วันนี้กูได้ยินซินดี้บอกว่าแม่งมันขับรถไปคอนโดซินดี้แล้วไปยืมชุด ตอนแรกกูก็งงว่าเอาชุดไปให้ใคร พอเห็นในข่าววันนี้กูรู้เลยใครเฮียจองกุกพูด

หึนึกแล้วผมก็ขำเฮียจีมินไม่หาย

หัวเราะไรวะไอรอนเฮียเจโฮปถาม

ป่าวเฮียบอกแล้วว่าผมคือผู้กุมความลับทุกอย่าง

เอ้อไอรอนเฮียนัมจุนเรียกผม

อะไรอ่ะเฮียผมตอบ

คนที่นั่งอยู่ข้างๆอึนบีนั่นใครวะเฮียนัมจุนถาม แล้วผมก็หันไปมอง

อ๋อ พี่เกรซอ่ะเฮีย เป็นทั้งเพื่อนทั้งผู้จัดการส่วนตัวของเจ๊เขาผมตอบ ที่จริงผมก็สนิทกับพี่เกรซอยู่นิดนึงแต่ไม่ได้มากเท่าไหร่ เพราะไม่ได้เจอกันบ่อยขนาดนั้น

ทำไมอ่ะเฮียผมถาม ปกติเฮียนัมจุนไม่เคยถามถึงผู้หญิง

ป่าวๆ กูแค่ถามเฉยๆเห็นสนิทกันเฮียนัมจุนตอบ

ก็เขาสองคนสนิทกันมานานแล้วอ่ะ ตั้งแต่เรียนมัธยมเลยละมั้งผมตอบ

END Iron Part.

 




ตอนนี้ฉันกับเกรซดื่มจนเริ่มรู้สึกมึนๆกันแล้ว

กลับกันเถอะฉันพูด เพราะว่าถ้าอยู่นานกว่านี้เดี๋ยวฉันขับรถกลับไม่ไหว

แป๊บๆ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนเกรซพูดแล้วลุกขึ้นก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ

 

ผ่านไป5นาที



มาละ กลับกันเกรซเดินมาด้วยสภาพเซนิดๆ

เดินดีๆฉันพยุงเกรซนิดนึงเพราะฉันก็จะเซเหมือนกันเนี่ย

 

คอนโดเกรซ

เวลา00:23น.

แน่ใจว่าเดินไหวฉันลดกระจกรถลงถามเกรซที่กำลังจะเดินเข้าคอนโดตัวเอง

ไหวน่า แกขับรถดีๆแล้วกันเกรซตะโกนมาก่อนจะเดินเข้าคอนโดตัวเอง ฉันจึงค่อยๆขับรถออกจากคอนโดเกรซ แล้วมุ่งตรงไปที่บ้านตัวเอง

 



วันต่อมา

เวลา08:23น.

ร้านอึนบี

อ่ะเกรซโยนนมอะไรสักอย่างมาให้ฉัน

อะไรอ่ะฉันรับมาแล้วเอากระเป๋าไปวาง ตอนนี้ลูกค้าอยู่ในร้านเยอะมากพอสมควร

ไม่รู้จัก นมกล้วยรึไงเกรซพูดแล้วนั่งลงข้างฉัน

ไม่อ่ะฉันตอบ ก่อนจะดื่มนมกล้วยในมือ

เชยนะแกอ่ะเกรซพูด

เออจริงสิฉันวางนมกล้วยลงแล้วหยิบสมุดในกระเป๋า ฉันออกแบบชุดแรกเสร็จละ แกว่าไง

สวยดีอ่ะเกรซมองภาพในสมุดของฉัน

ฉันใส่พวกดอกไม้เพิ่มเข้าไป เพื่อเพิ่มลวดลายให้ชุดฉันพูด

แกนี่ไม่ธรรมดาขึ้นทุกวันเกรซพูด

มันคงไม่ไปซ้ำกับของใครช่ะฉันพูดประชดเกรซ เพราะยัยนี่โคตรจะอารมณ์เสียเวลาได้ยินว่ามีคนก๊อปแบบเสื้อผ้าของฉัน หรือว่าแบบของฉันมันไปซ้ำกับของใคร

ไม่มีย๊ะเกรซตอบแล้วเอาสมุดมาฟาดฉัน

แล้วนี่ถุงไรอ่ะเกรซกำลังยื่นมือไปหยิบถุงที่ฉันถือมาด้วย



ขวับ



ป่าว ไม่มีไรฉันไปคว้ามาก่อน ที่จริงในนั่นคือเสื้อผ้าที่จีมินให้ฉันยืมเมื่อวาน ฉันว่าวันนี้จะเอาไปคืนเขา

งั้นก็แล้วไปเกรซตอบ แล้วนี่แกจะเริ่มตัดชุดวันไหนเกรซพูดแล้วมองแบบชุดในมือ

ฉันว่าจะออกแบบอีกสัก 3-4 ชุดก่อน ค่อยเริ่มตัดฉันพูด

โอเค งั้นสู้ๆนะเกรซยื่นสมุดคืนให้ฉัน

งั้นฉันไปก่อนนะฉันพูดแล้วเดินไปหยิบกระเป๋า

แกพึ่งมาเองไม่ใช่หรอเกรซมองฉันอย่างน่าสงสัย

เอ่อ พอดีนึกธุระได้อ่ะฉันตอบ

โอเคๆเกรซพูด

งั้นฉันไปละฉันพูดแล้วเดินออกจากร้าน แล้วเดินไปที่ห้องของบุคคลที่ฉันจะเอาของไปคืน

 



หน้าห้องจีมิน

อ้าวคุณอึนบี สวัสดีค่ะเซจองเลขาของจีมินพูดแล้วลุกขึ้นโค้งให้ฉัน

คุณจีมินอยู่ไหมฉันถาม

อยู่ค่ะ แต่ว่าคุยกับลูกค้าอยู่ข้างในเซจองพูด

อืม งั้นฉันฝากของไว้ให้เขาหน่อยแล้วกันฉันยื่นถุงกระดาษในมือให้เซจอง

ได้ค่ะเซจองทำหน้ายิ้มแย้มเหมือนมีอะไรสักอย่าง ก่อนจะรับถุงในมือฉันไป

งั้นฉันไปก่อนนะฉันพูด ก่อนจะหันหลังกลับ



แกร็ก



ไว้เจอกันใหม่นะคะคุณจีมินเสียงของผู้หญิงคนนึงดังขึ้น แต่สำเนียงเกาหลีไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไหร่

ครับเสียงของผู้ชายตอบ



จุ๊บ! จุ๊บ!



อื้อหือ เสียงเมื่อกี้ ฉันรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

อื้อหือฉันอุทานเบาๆ แล้วค่อยๆหันไปมอง มันคือภาพที่ผู้หญิงคนนึงเอื้อมหน้าไปจุ๊บที่แก้มของจีมิน

แล้วเจอกันใหม่ครับจีมินตอบ

ไม่ต่างกันกับวีเลย!”ฉันพูดแล้วหันหลังกลับ แล้วเดินออกไปจากตรงนั้น

ไอ้เฮงซวยเอ้ย!!”แล้วนี่ฉันจะโมโหทำไมเนี่ย



ขวับ



หมับ



อ๊ะ!”ร่างฉันถูกกระชากให้เข้าหาร่างสูง

เดี๋ยวก่อน!”





 

 

 

  **********************************************************

จบไปแล้ว 1 ตอน เป็นยังไงกันบ้าง

นี่คือแก๊งบังทันมีคนดีไหม555 เสือผู้หญิงเยอะมาก!!!

ยังไงรอติดตาม อีพีหน้าด้วยย

อย่าลืมกดติดตามและคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วย!!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #2 JAwanichaya (@JAwanichaya) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2562 / 21:05
    รออยู่นะคะ~
    #2
    0