(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 5 : My Designer #5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    10 ธ.ค. 62




ฉันเป็นคู่หมั้นแทฮยองนะคะเธอตอบ คู่หมั้น ที่วีบอกในวันงานเลี้ยงบริษัทจองกุกว่ามีคู่หมั้น แต่ดูสิ่งที่เขาทำกับคู่หมั้นสิ

คู่หมั้นฉันทวนอีกรอบ

ใช่ค่ะ แต่มันน่าตลกตรงที่เราเป็นคู่หมั้นกันเพราะเพียงแค่ธุรกิจ แถมฉันก็ดันรักเขาอยู่ฝ่ายเดียวด้วยเธอตอบแล้วนั่งลงที่ชายหาด

แล้วทำไมคุณถึงยอมทนกับนิสัยของเขาละคะฉันนั่งลงข้างๆเธอแล้วถาม

“55คงเพราะฉันรักเขามั้งคะ ฉันไม่อยากให้เขาไปจากฉัน ฉันถึงยอมให้เขาไปนอนกับผู้หญิงคนไหนก็ได้เธอตอบ ฉันสังเกตเห็นน้ำตาที่กำลังคลออยู่ที่ตาของเธอ

แต่บางทีคุณควรถอยออกมานะคะ เขาทำกับคุณเกินไปฉันตอบ

คงไม่ทันแล้วละคะเธอตอบ

ทำไมละคะฉันถาม

ฉันเหลือเวลาไม่มากที่จะอยู่บนโลกนี้ ฉันแค่ภาวนาอยากให้เขามองฉันบ้าง สนใจความรู้สึกฉันบ้าง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ 55น่าตลกจังฉันก็อยากจะถามต่อว่าเธอเป็นอะไรทำไมถึงพูดว่าจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน แต่ฉันว่าถ้าฉันถามความรู้สึกของเธอมันจะยิ่งจะดิ่งลงมากกว่านี้เป็นร้อยเท่า ฉันเลยเลือกที่จะรู้เพียงแค่นี้

คุณจะผ่านมันไปได้ ฉันเชื่อแบบนั้นฉันจับมือเธอเบาๆ ฉันไม่รู้สิ ฉันรู้สึกสงสารเธอยังไงก็ไม่รู้

ขอบคุณนะคะเธอยิ้มตอบ

ค่ะฉันพูด

ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่นี่หรอดามินถามฉัน

อ๋อ ฉันมาพักผ่อนนะคะ หาแรงบันดาลใจฉันชูกระดาษในมือให้เธอดู

ฉันลืมไปเลยว่าคุณเป็นดีไซเนอร์เธอตอบ

แล้วนี่คุณมาทำอะไรคะฉันถาม

อ๋อ ฉันมาพักผ่อนเหมือนกันค่ะ เห็นจีมินบอกว่าเขาปรับเปลี่ยนส่วนของบ้านพักฉันเลยมาดูดามินพูด เดี๋ยวนะ! จีมินเกี่ยวอะไร!

จีมิน...ฉันทำหน้างงๆ

นี่คุณไม่รู้หรอคะ ว่าที่นี่คือธุรกิจของจีมิน จีมินคือเจ้าของที่นี่



เปรี้ยง!!



เหมือนฟ้าผ่าลงหัวฉันแรงๆ ไอ้ไอรอน!

จะจริงหรอคะฉันถามอีกรอบ

จริงค่ะ ไอรอนยังเคยมาที่นี่เลย ไอรอนรู้จักที่นี่ดีกว่าฉันอีกดามินพูด

เอ่อค่ะ ฉันขอตัวนะคะฉันรีบเดินออกมาแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรไปหาไอ้น้องชายตัวดี

 


(ฮะโหลเจ๊55)

ไอ้ไอรอน!”

(อะไร555สวยใช่ไหมละผมบอกแล้ว)

แกตายแน่! ทำไมแกไม่บอกฉันว่าที่นี่เป็นของจีมิน ห๊ะ!”

(เอ้าก็เจ๊ไม่ถาม ผมจะบอกทำไม555)

แกจำไว้เลย ไอ้น้องเลว!”

ติ๊ด


ฉันตัดสายไอรอนแล้วเดินเข้าห้องพัก

หนีไม่พ้น ชาติที่แล้วฉันฆ่านายตายรึไง ไอ้บ้าจีมินฉันเดินบ่นตามทาง

คงจะเป็นอย่างนั้นเสียงผู้ชายดังขึ้น




เฮ้ย!”ฉันมองไปที่ใต้ต้นไม้ที่มีร่างสูงที่ใส่สูทยืนกอดออกมาที่ฉันอยู่

คงเป็นอย่างที่เธอว่าเขาพูดแล้วเดินออกมาจากต้นไม้

ชิ ถอยฉันจะเดินฉันบอกเขา แต่ดูท่ายิ่งบอกยิ่งยุมากกว่า

เดี๋ยวสิเขาเดินมาดักหน้าฉัน

มีอะไรฉันถาม

เธอคุยอะไรกับดามินจีมินถาม

อยากรู้ไปทำไมฉันหยุดแล้วมองหน้าเขา

บอกมาเถอะน่าเขาพูด

ไม่บอกฉันพูดแล้วเดินชนไหล่เขาไป

ได้  ไม่บอกใช่ไหม



หมับ!



อ๊ะ...เพียงชั่วพริบตาร่างฉันก็เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวสูงเรียบร้อย

ทำอะไรของนายเนี่ยปล่อยฉันดิ้นๆ

ถ้าเธอไม่บอกเธอจะโดนแบบวันนั้นเขาพูดแล้วค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆฉันเรื่อยๆ

บอกๆๆ บอกแล้วก็ได้สุดท้ายฉันก็เกือบขาดใจตายอีกรอบ

ก็แค่เนี่ยเขาพูด

ฉันก็แค่เห็นเธอร้องไห้เลยเข้าไปปลอบ แล้วก็คุยกันเล็กๆน้อยๆ ก็แค่เนี่ยฉันตอบ

ร้องไห้?”จีมินทำหน้างงๆ

ใช่ ก็ไอ้เพื่อนตัวดำของนาย ทำคู่หมั้นตัวเองร้องไห้ คนอะไรใจร้ายชะมัด ฉันถามจริงเถอะ แก๊งนายนี่นอกจากชูก้ากับจองกุกเนี่ย พวกนายคิดจะจริงจังกับผู้หญิงบ้างป่ะ เคยสงสารผู้หญิงบ้างไหม เห็นผู้หญิงเป็นของเล่นรึไงฉันพูดยาวออกไป ก็มันอัดอั้นนี่นา

....จีมินไม่ตอบ นอกจากมองฉัน

อะเอ่อคะคือ เมื่อกี้ฉันพูดเล่นฉันเริ่มรับรู้ถึงแรงที่เขากำลังกอดฉันแน่นขึ้น หรือว่าเขาโกรธที่ฉันพูดแบบนี้ ชิบหายแล้วอึนบี

เธอ...จีมินพูด แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆฉัน

อะไร๊..ฉันรีบหลับตาปี๋ จนรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นที่เป่ารดข้างหู

หึจีมินหัวเราะในลำคอ



ป๊อก!



โอ้ย!!”เขาดีดหน้าผากฉันแรงมาก ย้ำว่าแรงมาก!!!  ก่อนจะปล่อยฉันออกจากอ้อมกอด

นาย!”ฉันมองจีมินที่ยืนมองฉัน

ทำไมเขาตอบ แต่เขาใช้สายตาไล่มองฉันตั้งแต่เท้าขึ้นมาเรื่อยๆ โคตรโรคจิต!

ฝากไว้ก่อนเถอะ!”ฉันรีบวิ่งเข้าบ้านพัก ถ้าไม่เห็นว่าเขาใช้สายตาโรคจิตมองฉันเมื่อกี้ ฉันจะฆ่าเขาให้ตายคามือเลยคอยดู



น่าสนใจ

 



ในบ้านพัก @Sky Heaven

ฝากไว้ก่อนเถอะจีมินฉันเดินเข้าไปในห้องนอนแล้วนั่งลงที่เตียง

เพราะแกเลยไอรอนฉันคิดแล้วก็เจ็บใจ

ชิฉันตัดสินใจลุกขึ้นแล้วไปทำภารกิจส่วนตัวก่อนจะเข้านอนทันที เพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ฉันต้องเจออะไรบ้าง แต่ที่แน่ๆฉันขอไม่ให้เจอจีมิน!

 





วันต่อมา

เวลา09:24น.

แสงแดดที่กระทบกับที่ผิวกายขาวสว่างของร่างบางที่กำลังนั่งอยู่ริมสระว่ายน้ำ แล้วกำลังร่างแบบเสื้อผ้าของเธอ

เรียบร้อยฉันมองดูชุดที่ฉันพึ่งออกแบบเสร็จไป 1 ชุด ฉันว่าคอลเลคชั่นใหม่ของฉันรอบนี้คงเป็นชุดราตรีหรือเดรสที่ใส่ออกตามงานต่างๆ

ออกไปหาอะไรกินดีกว่าฉันลุกขึ้นจากริมสระว่ายน้ำแล้วเดินเอาสมุดไปไว้ในห้อง ก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วออกไปอะไรกิน เพราะฉันเห็นเมื่อวานว่านอกจากจะมีพวกคาเฟ่ หรือร้านอาหารต่างๆแล้ว ที่นี่ยังมี Street Food อีกด้วย

 




@Street Food Sky Heaven

เยอะจังฉันเดินมองของกินไปเรื่อยๆจนสายตาเหลือบไปเจอผู้หญิงคนนึงที่ฉันพึ่งเจอไปเมื่อวานเธอเดินอยู่คนเดียว

ดามินฉันเดินเข้าไปหาเธอแล้วทัก

อ้าว คุณอึนบีดามินดูตกใจเล็กน้อย

เรียก อึนบี เฉยๆก็ได้ เราอายุเท่ากันฉันพูดแล้วยิ้มเป็นมิตรให้เธอ ให้ตายสิ ยิ่งมองหน้าเธอทีไรฉันยิ่งสงสารไม่รู้ว่าเพราะอะไร

งั้นก็ได้ค่ะ อึนบีเธอพูด

แหมะ พูดซะเพราะเลยฉันเป็นผู้หญิงฉันยังอายเลย คนอะไรเรียบร้อยจัง มาคนเดียวหรอฉันถาม

ใช่ แล้วเธอละดามินถาม

เหมือนกัน งั้นเราไปหาอะไรกินด้วยกันไหมฉันเอ่ยชวนดามิน

อืม ไปสิดามินตอบแล้วยิ้มให้ฉัน แล้วเราสองคนก็ไปหาอะไรกิน เธอน่าจะเป็นเพื่อนผู้หญิงเกาหลีที่ฉันสนิทที่สุดก็ได้ แต่ว่าฉันสงสารเธอที่ต้องมาเจอกับคนใจร้ายอย่างวี

 




เวลา18:23น.


IG(มโน)


EunBi_JOB: ทะเล๊ @Sky Heaven


คอมเม้น

Kara_df:สวยง่า

Sela_de:หุ่นดีมากแม่

Damin_ch: ^_^

Iron_sq:โชว์เก่ง จะฟ้องป๊ากะม๊า


ขอบคุณมากเลยนะ วันนี้ฉันสนุกที่สุดเลยดามินพูดแล้วยิ้มให้ฉัน ตอนนี้ฉันกับดามินกำลังเดินเล่นที่ริมชายหาดกันอยู่ หลังจากที่ฉันได้เริ่มรู้จักดามิน เธอเป็นคนดีมากๆ ดีมากซะจนฉันฉันตกใจเลย55 แต่โลกใบนี้กลับทำร้ายเธอ

ไม่เป็นไร ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันแล้วนิฉันยิ้มให้ดามินแล้วเราสองคนก็นั่งลงที่โต๊ะกับเก้าอี้ใต้ต้นไม้

แล้วนี่เธอไม่มีแฟนหรอดามินถามฉัน

ไม่อ่ะ ยังไม่มีฉันตอบ

ทำไมละ สวยๆแบบนี้ แถมมีความสามมารถอีก หนุ่มๆน่าจะตรึมดามินตอบ

มันก็มีบ้าง แต่ฉันยังไม่เจอคนที่ใช่อ่ะฉันตอบ ไม่รู้สิ ฉันยังไม่พร้อมหรือว่าฉันยังหาคนที่จะเข้ากับฉันไม่ได้กันแน่ ฉันเลยชอบโดนเซล่ากับคาร่าล้ออยู่บ่อยๆว่าตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมายังไม่เคยเห็นฉันมีแฟนเลย ก็ตั้งแต่สมัยเข้ามหาลัยจนเรียนจบ จนทำงานเนี่ยแหละ

แล้วเธอชอบคนแบบไหนหรอดามินถามฉัน

อืม ก็คงเป็นคนที่ไม่เจ้าชู้ อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และที่สำคัญไม่สูบบุหรี่ฉันพูด  เพราะฉันเกลียดกลิ่นบุหรี่มากๆฉันตอบ กลิ่นบุหรี่เป็นอะไรที่ฉันไม่ชอบมาก เพราะฉันเคยโดนเพื่อนผู้ชายสมัย ม.ปลาย พ่นควันบุหรี่ใส่หน้าจนฉันสำลักควันแล้วก็หน้ามืดเป็นลม จนคุณครูต้องพาไปส่งโรงพยาบาล พอป๊ากับม๊าฉันรู้ ท่านแทบจะฟ้องร้องเพื่อนผู้ชายคนนั้นแล้วก็ให้ฉันไปเรียนต่อที่อื่น

ฉันก็เหมือนกันดามินพูด แต่แทฮยองเขาชอบสูบ ฉันเลยขัดอะไรไม่ได้ดามินพูดแต่สีหน้าเธอกำลังยิ้มแย้มทั้งๆที่ในใจเธอมันแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี

ช่างมันเถอะเนอะ ยังไงเธอก็มาพักผ่อนฉันตบไหล่เธอเบาๆ

พรุ่งนี้เธอจะกลับแล้วไม่ใช่หรอดามินถาม เพราะพรุ่งนี้ฉันก็จะกลับแล้ว ก็เพราะต้องรีบกลับไปเตรียมร้าน ใกล้จะเปิดร้านแล้วนิ

ใช่ แล้วเธอกลับวันไหนหรอฉันถามดามิน

น่าจะพรุ่งนี้เหมือนกันแต่ช่วงดึกๆดามินพูด

งั้นก็ ร้านฉันจะเปิดที่ห้างJM ยังไงก็ถ้าเธอว่างก็ไปดูเสื้อผ้าได้นะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงเองฉันเอ่ยชวน

ไม่ไปคงไม่ได้แล้วแหละ เจ้าของแบรนด์ชวนซะขนาดนี้ดามินขำเล็กน้อย

“555อย่าลืมเด็ดขาดนะฉันพูด

โอเครับทราบดามินตอบ งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ

โอเค กลับดีๆนะฉันบอกดามิน เธอเดินหันหลังแล้วเดินกลับห้องตัวเอง ส่วนฉันก็นั่งเล่นที่อยู่ที่เดิม

เห้อ ยังไม่อยากกลับเลยฉันพูดแล้วมองไปรอบๆ ที่มีผู้คนไม่มาก

จะว่าไป ฉันยังไม่เห็นตานั่นเลยเดี๋ยวนะ แล้วทำไมฉันต้องพูดถึงเขาด้วยเนี่ย วอท!

ฉันหรอเสียงปริศนาดังจากด้านหลัง

นาย!”ฉันหันหลังไปก็เจอกันจีมินที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงแล้วเดินมานั่งตรงข้ามฉัน

ไง ถามหาฉัน?”จีมินยกคิ้วขึ้น

ไม่ซะหน่อย ฉันแค่พูดลอยๆฉันตอบแล้วหันหน้าไปมองทางอื่น ตายยากจังโว้ย

ฉันว่าไม่ใช่มั้งจีมินยังคงกวนประสาทฉันไม่เลิก

นี่ อย่าหลงตัวเองได้ปะฉันพูดแล้วหันไปมองตาขวางใส่เขา

หึจีมินหัวเราะในลำคอ




นี่นายฉันเรียกเขา เพราะมีบางอย่างอยากถาม

ว่าจีมินตอบเสียงแข็ง

เพื่อนนายนี่ เมื่อไหร่จะรู้จักพอสักทีฉันถาม เขาน่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงใคร

หมายถึงใครเอ้า ยังไม่รู้อีก

วีไงวีฉันพูดแล้วทำหน้าเบื่อหน่าย

เธอถามทำไมจีมินตอบแล้วเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วถามฉัน

ป่าวหรอก ฉันก็แค่สงสารดามินฉันพูด

ทำไมถึงสงสารเธอจีมินยังคงถามฉันต่อ

นายไม่สังเกตรึไงเล่าฉันชักจะฆ่าปาดคอไอ้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามแล้วเนี่ย

ว่ามาสิจีมินพูด

ชิ ดามินนะรักวีมากเลยนะ แต่ทำไมวีต้องทำแบบนั้นกับเธอด้วย ไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ ฉันรู้ว่าวีอาจจะไม่พอใจหรือไม่ชอบที่โดนจับหมั้นแบบนั้น แต่ดามินก็เป็นคนนะ เธอมีความรู้สึก มีจิตใจ และอีกอย่างเธอกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่เลวร้าย แต่วีกลับทิ้งเธอแล้วปล่อยให้เธอเดินคนเดียว เหอะแมนมากมั้ง ถ้าฉันเจอผู้ชายแบบนี้ในชีวิตฉันนะ ฉันจะ..ฉันพูดแล้วอารมณ์มันก็ขึ้น ฉันหันหน้าไปหาจีมินเชิงจะใช้เขาเป็นวี แต่ว่า

จะอะไร..ฉันพูดไปเรื่อยจนไม่สังเกตว่าใบหน้าของอีกคนอยู่ห่างกับฉันไม่ถึง 5 เซนติเมตร จนเราสองคนสามารถรับรู้ได้ถึงลมหายใจของฉันและกัน

อะเอ่อฉันรีบเด้งตัวเองออกมาแล้วลุกขึ้นยืน

...จีมินแสยะยิ้มมุมปากแล้วมองฉัน

ฉะฉันขึ้นห้องละฉันรีบเดินออกจากตรงนั้น

 

ห้องพัก


ปั้ง


บ้าน่า แกจะใจเต้นแรงทำไมอึนบีฉันยืนเอามีทาบหน้าอกตัวเองแล้วพิงประตู

แง นายเป็นใครกันเนี่ย จีมินฉันเดินพาร่างตัวเองล้มลงบนเตียงแล้วกลิ้งไปมา

ไม่ๆ ตั้งสติๆ ฉันต้องไปอาบน้ำได้แล้วฉันลุกขึ้นแล้วพาร่างตัวเองไปทำภารกิจส่วนตัว

ผ่านไป30นาที

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จฉันก็ออกมาเดินเล่นที่ริมสระว่ายน้ำซึ่งมันสามารถมองเห็นวิวโดยรอบได้ดี

สวยจังฉันยอมรับเลยว่าที่นี่สวยมากๆ และไม่อยากจะเชื่อว่าจีมินจะเป็นคนดูแลที่นี่และเป็นเจ้าของที่นี่

แต่ก็สวยดีแหะฉันนั่งลงที่เก้าอี้ริมระเบียงแล้วมองลงไปมองวิวด้านล่าง มีที่คนเดินเล่นอยู่ไม่กี่คน


โอ๊ะสายตาฉันไปสะดุดกับคุณยายคนนึงเหมือนท่านกำลังจะเป็นลม

ไม่ได้ละฉันกำลังจะลุกขึ้นแล้ววิ่งลงไปหาคุณยายคนนั้นแต่จู่ๆก็มีร่างสูง ผมสีฟ้า วิ่งเข้ามาประคองคุณยายคนนั้นไว้แล้วพยุงท่านไปนั่งที่ม้านั่ง



คนดีเหมือนกันนะเนี่ยฉันมองจีมินที่กำลังเรียกพนักงานให้เอายาดมมาให้คุณยาย

....ฉันนั่งลงมองคุณยายแล้วก็จีมินที่อยู่ด้านล่าง จีมินก็ใช่ว่าจะเป็นคนไม่ดี ถึงฉันจะรู้จักเขาไม่นานแต่เขาก็เคยช่วยฉันไปแล้วครั้งนึง แต่เขาก็กวนประสาทเกินไป

ถ้านายลดความกวนประสาทลงบ้างนะฉันพูด โดยที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังยิ้มให้กับภาพตรงหน้า

ฝันดีนะฉันพูดแล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง ก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา

 



วันต่อมา

เวลา 10:23น.

บ้านอึนบี&ไอรอน

กลับมาแล้วหรอลูกพอฉันเดินเข้าไปในบ้านเสียงม๊าก็ดังขึ้นจากห้องนั่งเล่น

ค่ะ แล้วนี่ป๊ากับม๊าไม่ไปทำงานหรอคะฉันนั่งลงที่โซฟาแล้วถาม

ป๊ากับม๊าจะต้องไปพบลูกค้าช่วงเที่ยงๆนะลูกม๊าตอบ

ว่าแต่ไปเที่ยวเป็นไงป๊าถามแล้วพับหนังสือพิมพ์ไว้ที่โต๊ะ

กะ..

ก็น่าจะมีความสุขแหละครับเสียงของน้องที่แสนจะสุดที่รักของฉันดังขึ้น ก่อนมันจะนั่งลงที่โซฟาตรงข้ามฉัน

แล้วหนูไปที่ไหนมาละม๊าถาม

เอ่อ หนูไปที่..



“Sky Heaven ของพี่จีมินอ่ะม๊าไอรอนตอบแทนฉัน

ไอ้ไอรอนฉันมองตาขวางใส่ไอรอน วันนี้ถ้าฉันไม่ได้ฆ่ามันฉันนอนไม่หลับแน่ๆ

ตายแล้ว นี่หนูไปบ้านพักตากอากาศของจีมินมาหรอม๊าดูตกใจแต่ดีใจซะมากกว่าอ่ะ เอาจริงๆ

ค่ะฉันตอบ ก็มันไม่มีทางให้แถแล้วเนี่ย

แล้วเป็นยังไงบ้างลูก เจอจีมินไหมป๊าถาม

ก็เจอค่ะฉันตอบ พอตอบปุ๊บโดนสายตาจากไอ้น้องเวรล้อปั๊บ

ตายจริง คุณคะม๊าทำหน้าตาปลื้มปริ่มมากตอนนี้ จะปลื้มปริ่มอะไรขนาดนั้น!

เอาละ ลูกขึ้นไปพักผ่อนเถอะ มาเหนื่อยๆป๊าพูด

ค่ะ งั้นหนูขอตัวนะคะฉันลุกขึ้น ก่อนจะหันหน้าไปมองไอรอนที่นั่งอยู่ แก ตาย แน่ฉันทำปากบอกไอรอน

...ไอรอนยักไหล่

ชิฉันกำลังจะเดินขึ้นบันไดแต่ก็ต้องชะงักเมื่อ





ป๊ากับม๊าเห็นรูปนี้รึยังครับ พี่อึนบีนี่กอดกับพี่จีมินด้วย สงสัยความสัมพันธ์ของทั้งสองคนต้องคืบหน้าแล้วแน่ๆพอสิ้นเสียงไอรอนปั๊บ กอดกันงั้นหรอ อย่าบอกนะว่าวันนั้นที่จีมินกอดฉันที่หน้าบ้านพัก ไอ้บ้าเอ้ยแล้วใครมันไปถ่ายไว้เนี่ย

ตายแล้ว อึนบีลูกเสียงม๊านี่โคตรจะดีใจเลย

ไอ้ไอรอนแกตายแล้วหลังจากนั้นฉันก็เข้าไปกระชากหัวน้องชายฉัน ลาก่อนน้องรัก






 **********************************************************

จบไปแล้ว 1 ตอนจ้า

ไม่รู้ว่าไรท์จะขอบคุณหรือสงสารไอรอนดี

แต่อยากจะบอกว่าไอรอนคือผู้กุมความลับทุกอย่างน๊าาาจะบอกให้

และที่สำคัญอย่าลืมติดตามเรื่องนี้ต่อไปด้วยน๊าาาา

ฝากกดติดตามและคอมเม้นด้วยน๊าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

31 ความคิดเห็น