(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 3 : My Designer #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    5 ธ.ค. 62




งานเลี้ยงบริษัทจองกุก

เวลา21:00น.



ชุดที่ใส่


 

วันนี้ฉันใส่ชุดเดรสที่ดำแล้วมีลายลูกไม้สีทองที่ฉันเคยออกแบบเมื่อปีที่แล้วมา ก็จองกุกมันบอกธีมงานคือสีดำทองนี่นา ตอนนี้ฉันกำลังจะก้าวขาลงจากรถ ดูจากลักษณะภายนอกแล้วมีนักข่าวอยู่ด้วย ฉันได้ข่าวว่าแก๊งของจองกุกเป็นทั้งนักธุรกิจ ทั้งมาเฟีย มีหมอด้วยคนนึง ดังทุกคนก็ไม่แปลกที่จะเป็นจุดสนใจ แต่ไอ้น้องรักของฉันมันหายไปไหนเนี่ย




ครืด(เสียงเปิดประตู)



ลงได้ยังเจ๊เสียงของน้องชายที่แสนจะบังเกิดเกล้าฉันเปิดประตูรถออกแล้วถามฉัน

เออๆ ลงเดี๋ยวนี้แหละฉันพูดแล้วหยิบเอากระเป๋าก่อนจะลงจากรถ

 


โอ๊ะ นั่นคุณอึนบีนี่นานักข่าว1

จริงๆด้วย มากับน้องชายด้วย นักข่าว2

 


หลังจากที่มีคำเหล่านั้นออกมานักข่าวก็กรูกันมาจ่อไมค์ใส่ฉันหมดเลย

คุณอึนบีใช่ไหมคะเสียงนักข่าวคนนึงพูด ฉันหันไปมองหน้าไอรอน ไอรอนทำหน้าเชิงสัมภาษณ์ไปเถอะ

ค่ะฉันตอบแล้วยิ้มให้

ทำไมถึงได้ตัดสินใจมาขยายแบรนด์เสื้อผ้าต่อที่เกาหลีละคะเสียงนักข่าวถาม

อ๋อพอดีว่า มันเป็นความฝันของฉันนะคะ อยากจะให้คนที่นี่เข้าถึงแบรนด์เสื้อผ้าได้ง่ายฉันตอบ

แล้วของเรื่องความรักช่วงนี้เป็นยังไงคะเสียงนักข่าวถาม

ก็....ไม่มีอะไรนะคะฉันตอบ

แต่เห็นมีภาพหลุดคู่กับคุณจีมิน ลูกเจ้าของอสังหาริมทรัพย์นี่คะเสียงนักข่าวพุดขึ้น เดี๋ยวนะรูปหลุดอะไร ฉันงงไม่รู้อะไรเลยเนี่ย

คะ?”ฉันตอบไปอย่างงงๆก่อนจะหันหน้าไปมองไอรอนที่ยืนกดโทรศัพท์อยู่ข้างๆฉัน

ขอโทษนะครับ พอดีถึงเวลางานแล้ว ขอทางด้วยนะครับไอรอนพูดแล้วกันนักข่าวออกจากฉันแล้วพาฉันเข้าไปในงาน

 





ในงาน

รูปหลุดไรวะเนี่ยพอเข้ามาในงานฉันก็หันไปพูดกับไอรอนที่เดินอยู่ข้างๆฉัน

นี่ไงไอรอนยื่นโทรศัพท์มาให้ฉัน

เห้ย!”มันเป็นรูปที่จีมินอุ้มฉันอยู่ตรงหน้าผับ RM เมื่อวานนี้ โหใครเป็นคนถ่ายเนี่ย

อยู่ที่นี่ต้องทำใจอ่ะเจ๊ ข่าวไวกว่าไวฟายอีกไอรอนพูดแล้วเก็บโทรศัพท์ลง

เชื่อเลยฉันตอบ ไวเกิน

มาแล้วหรอเสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้น

จองกุก ซินดี้ฉันหันไปก็เจอจองกุกกับซินดี้เดินเข้ามา

ได้ข่าวโดนนักข่าวรุมหรอจองกุกถามฉัน

ใช่สิ เกือบเอาตัวออกมาไม่รอดฉันตอบ

แล้วไปทำอีท่าไหนให้มีรูปหลุดกับจีมินมันวะพี่จองกุกยกเครื่องดื่มมาจิบแล้วถามฉัน ฉันพึ่งสังเกตว่าไอรอนมันหายไปแล้ว แถมยังไปยืนอยู่กับกลุ่มสาวๆทางนู้น

เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยอ่ะฉันตอบ

แต่ได้ข่าวร้านพี่ก็จะเปิดที่ห้างไอ้จีมินมันไม่ใช่หรอจองกุกพูด

ใช่ โลกกลมโคตรๆอ่ะฉันตอบ

เอาน่าไอ้จีมินมันก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรสักหน่อยจองกุกพูด

หึ โคตรจะเลวร้ายเลยละฉันพูดเบาๆ ก่อนจะหันไปตอบจองกุก เออๆ

งั้นผมไปละจองกุกพูดแล้วเดินไปพร้อมกับซินดี้

บายฉันโบกมือให้จองกุกกับซินดี้ที่กำลังเดินไปทักทายแขกในงาน นี่มันงานแต่งไหมเนี่ย

ไปยืนอยู่ไหนดีเนี่ยฉันมองไปรอบๆงาน ก่อนสายตาฉันพลันไปเห็นมุมนึงของงานที่ไม่มีคนมากนักแถมมีโซฟาอยู่ด้วย

ตรงนั้นแล้วกันฉันเดินตรงไปที่โซฟาเพราะรู้สึกเมื่อยขาแล้วก็เจ็บเท้า ก็ฉันเล่นใส่ส้นสูงทั้งวันเลยนี่นาไม่แปลกที่จะเจ็บ




พลั่ก!




อ๊ะ!”ร่างบางที่กำลังเดินตรงไปยังที่นั่งที่ตัวเองเล็งไว้ แต่ขณะที่เธอกำลังเดินไปก็มีร่างบางของอีกคนนึงเดินมาชนทำให้ข้อเท้าเธอพลิกแต่โชคดีที่เธอไม่ล้มและยังคงทรงตัวได้

ขอโทษค่ะๆ เป็นอะไรรึเปล่าคะให้ตายเถอะ ข้อเท้าฉัน ฉันเงยหน้ามองคนที่ชน เธอใส่ชุดเด็กเสิร์ฟ น่าจะเป็นเด็กเสิร์ฟในงาน

ไม่เป็นไรค่ะฉันตอบแล้วบอกเธอ เพราะสีหน้าเธอดูกังวล

ขอโทษจริงๆนะคะเธอโค้งให้จนนับแทบจะไม่ถ้วนว่าโค้งไปกี่รอบ

พอแล้วๆ ไปทำงานต่อเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นอะไรฉันตอบแล้วส่งยิ้มให้เธอเพื่อหวังว่าเธอจะลดความกังวลลงบ้าง

ค่ะ ขอตัวนะคะเธอตอบแล้วโค้งให้ฉันอีกรอบแล้วเดินหันหลังกลับไป ฉันมองที่ป้ายชื่อของเธอเมเบล...น่ารักจังฉันมองตามหลังเธอที่กำลังเดินไป เธอหน้าตาน่ารักขนาดนี้น่าจะไปเป็นดารามากกว่า

หุ่ววว ข้อเท้าฉันฉันมองข้อเท้าตัวเองก่อนจะค่อยๆเดินแล้วนั่งลงที่โซฟา



 

ฟุบ

 




ฉันนั่งลงที่โซฟาแล้วก้มลงมองดูข้อเท้าตัวเอง แล้วจับพลิกไปมา

วันซวยจริงๆฉันพูด ซวยชะมัดซวยมากๆ





น้ำดื่มค่ะเสียงของผู้หญิงคนนึงดังขึ้น ฉันจึงเงยหน้ามอง

อ้าว...ฉันมองหน้าผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่กำลังยื่นน้ำให้ฉัน

คือ..หนูอยากขอโทษนะคะ น้ำค่ะเธอยิ้มเขินอายให้ฉัน ก่อนจะยื่นน้ำให้

“55ขอบคุณนะฉันขำกับท่าทางเก้งๆกังๆของเธอ

คือคุณใช่ คุณอึนบีไหมคะเธอถามฉัน

ใช่ค่ะฉันตอบ สีหน้าของคนตอนนี้ตาลุกวาวขึ้นมา ยินดีที่ได้รู้จักนะเมเบล

คุณรู้จักฉันได้ยังไงคะ!”เธอทำหน้าตกใจ

นี่ไงฉันขำกับท่าทางเธอก่อนจะชี้ไปที่ป้ายชื่อที่ติดอยู่ตรงอก

อ๋อ แฮะๆเธอเกาท้ายทอยแก้เขิน

พี่ไม่เป็นอะไรจริงๆฉันตอบเธอไปอีกรอบ

นี่สเปรย์ค่ะเธอยื่นสเปรย์ฉีดบรรเทาอาการปวดให้ฉัน

ขอบคุณนะฉันยิ้มให้ก่อนจะยื่นมือไปรับมา

งั้นหนูขอตัวนะคะเธอพูดแล้วโค้งให้ฉันอีก

ค่ะฉันตอบ ก่อนจะมองเธอที่กำลังเดินไป

ลองซะหน่อยฉันเปิดฝาสเปรย์ออก ถ้าฉันไม่ฉีดมีหวังไอรอนได้แบกฉันกลับบ้านแน่

 




ฉันกำลังฉีดสเปรย์ลงที่ข้อเท้าของตัวเอง

เป็นไรอ่ะเจ๊ แก่แล้วยืนนานจนปวดขาหรอเสียงของไอรอนดังขึ้น

แก่บ้านแกสิฉันเงยหน้ามองค้อนใส่น้องตัวเอง

ไหนมาดูไอรอนนั่งลงตรงหน้าฉัน แล้วจับข้อเท้าฉันดู

รู้ได้ไงฉันถาม ไอรอนรู้ได้ไงว่าฉันขาพลิก

มีคนบอกให้มาดูเจ๊เนี่ยไอรอนตอบแล้วหยิบยานวดจากในกระเป๋าเสื้อออกมา

แล้วเขาก็ให้ยานี่มาด้วยไอรอนชูยานวดในมือให้ฉันดู

ใครอ่ะฉันถาม

ไม่บอก ทำไมผมต้องบอกอ่ะไอรอนทำหน้ากวนๆใส่ฉัน

ชิ บอกมาเถอะน่า  ฉันจะได้ไปตอบแทนเขาไงฉันพยายามพูดเพื่อให้น้องชายอันแสนประเสริฐของฉันพูดความจริง

เจ๊ ผมไม่ใช่เด็กๆแล้วนะที่จะเชื่อเจ๊ง่ายๆไอรอนพูด

นั่นดิไอรอนฉลาดกว่าเดิมอีก

อ่ะเสร็จละไอรอนค่อยๆวางข้อเท้าฉันลงเบาๆ

ขอบใจฉันพูด

อ่ะไอรอนยื่นกล่องรองเท้ามาให้ฉัน

อะไรอ่ะฉันถามแล้วรับกล่องนั่นมา

รองเท้า มันไม่สูงมากเจ๊น่าจะใส่แล้วไม่เจ็บเท้าไอรอนพูด

ไปซื้อมาตอนไหนเนี่ยฉันถาม ก่อนจะเปิดกล่องมีรองเท้าที่ส้นมันไม่ได้สูงมากอยู่ในนั้น 





ไม่ได้ซื้อไอรอนตอบ

ห๊ะฉันละงงจังโว้ย

ก็คนที่เขามาบอกผมว่าเจ๊เจ็บข้อเท้า คนที่เอายานวดมาให้และคนที่เอารองเท้ามาให้ คือคนคนเดียวกันไอรอนพูด พอสิ้นสุดคำพูดของไอรอนทำเอาฉันอ้าปากค้าง

ละ..

ไม่ต้องถามว่าใคร ไม่บอกเจ๊หรอก ไปละไอรอนพูดแล้วเดินออกไปทันที

เดี๋ยวดิ ฉันอยากรู้เนี่ยฉันเรียกไอรอนตามหลัง แต่เขาเดินไปไกลแล้ว

ใครนะฉันมองรองเท้าในกล่อง ก่อนจะหยิบออกมาแล้วใส่มัน

ขอบคุณแล้วกันฉันยืนขึ้นแล้วเดินไปที่บริเวณที่คนเยอะกว่านี้

 



ขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติมางานเลี้ยงฉลองบริษัทผมครั้งนี้ครับเสียงของจองกุกที่ยืนอยู่บนเวทีพูด

ไอ้เด็กนี่โตขึ้นเยอะฉันมองจองกุกแล้วพูดเบาๆ

เอาละค่ะทุกคนคะ เนี่องจากวันนี้แก๊งหนุ่มนักธุรกิจสุดหล่อของเรา วันนี้มากันครบทุกคน ขอเชิญขึ้นมาบนเวทีเพื่อสัมภาษณ์เล็กๆน้อยๆ จะได้ไหมค่ะเสียงของพิธีกรพูด ไม่นานกลุ่มของจองกุกก็เดินขึ้นไปบนเวที



ตำแหน่งการยืน นัมจุน>>จิน>>เจโฮป>>วี>>จองกุก>>ยุนกิ>>จีมิน



ไอ้ปากหมานั่นก็มาด้วยหรอเนี่ยฉันมองร่างหนาที่ใส่สูทสีดำ คู่กับผมสีฟ้า

ดูไปดูมาก็ใช้ได้ฉันพูดเบาๆ จีมินก็ถือว่าหน้าตาดีมากๆคนนึงเลย






เวลา 23:12น.

เอาละค่ะ เรามาเริ่มประเด็นกันเลยดีกว่าเสียงพิธีกรดัง หนุ่มๆช่วยอัพเดทเรื่องราวความรักกันหน่อยว่าช่วงนี้เป็นยังไงพอสิ้นเสียงพิธีกร นักข่าวที่อยู่ในงานก็เริ่มหยิบกล้องขึ้นมา

หูย ขนาดนี้เลยฉันมองนักข่าวที่ต่างคนต่างยกกล้องขึ้นมา

ผมก็ยังโสดครับ ยังไม่มีแฟนหรือภรรยาเสียงนัมจุนพูด

ผมยังโสดครับ ไม่ค่อยมีเวลาแฟนเพราะงานยุ่ง55 แต่ก็เปิดใจตลอดนะครับจินพูดแล้วหัวเราะ จินเนี่ยถึงว่าจะเป็นหมอ แต่ฉันได้ยินจองกุกบอกว่าจินก็ใช่ย่อยเรื่องผู้หญิงเหมือนกัน

ผมโสดสนิทครับผมเสียงร่าเริงของเจโฮปพูด

ผมมีคู่หมั้นแล้วครับเสียงทุ้มต้ำของวีพูด พอสิ้นเสียงเขาก็ตามมาด้วยเสียงชัตเตอร์ดังรัวๆ

อ้าว แล้วแบบนี้ถือว่าโสดไหมคะเนี่ยเสียงพิธีกรดัง

มีคู่หมั้นจะโสดได้ไงฉันพูดเบาๆ มีคู่หมั้นแล้วก็ต้องไม่โสดสิถามแปลก

โสดสิครับ ผมยังไม่แต่งงานซะหน่อยเสียงวีพูด

 



พร๊วด

 



แอ่กๆแค่กๆเสียงสำลักน้ำเพราะคำตอบของวี โห ฉันเชื่อแล้วว่าแก๊งนี้ไม่ธรรมดา

แบบนี้ก็ถือว่าสาวๆยังมีโอกาสกันนะคะเสียงพิธีกรพูด ฉันเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนนึงพอสิ้นเสียงของวีเธอก้มหน้าลงก่อนจะเดินออกไปข้างนอก

ภรรยา1 ลูก 2 ครับผมเสียงของจองกุกพูดทำเอาคนในงานส่งเสียงแซวกันเลยทีเดียว

ยินดีต้องรับเข้าชมรมพ่อบ้านค่ะ คุณจองกุก55”เสียงพิธีกร

ครับผมจองกุกตอบ

เมีย1 ลูก2 ครับเสียงยุนกิตอบ ฉันเชื่อแล้วว่าเขาเป็นคนพูดจาเฉียบขาด

ต่อมาคนสุดท้ายค่ะเสียงพิธีกรดัง ก่อนจะยื่นไมค์ไปที่จีมิน

ผมยังโสดครับจีมินตอบ

แล้วมีคุยๆอยู่ไหมคะพิธีกรถาม

มีครับจีมินตอบ ก่อนสายตาจะเลื่อนลงมามองด้านล่างแล้วมองมาเรื่อยจนหยุดที่สายตาของฉัน

อุ้ย ใช่คนที่กำลังมองอยู่ไหนคะพอเสียงพิธีกรดังขึ้น ฉันรีบหลบสายตาเขาแล้วเดินออกจากตรงนั้นนิดนึง

ไม่แน่ครับจีมินตอบ ก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปาก

ชิ เดี๋ยวฉันก็โดนฝูงนักข่าวรุมตายพอดีฉันบ่นเบาๆ





คุยไรคนเดียวอ่ะเจ๊เสียงของไอรอนดังจากข้างหลังฉัน

โอ้ย! ตกใจหมดฉันมองไอรอนที่ยืนอยู่ข้างฉัน

พวกพี่เขาเท่เนอะไอรอนมองบังทันที่ยืนให้สัมภาษณ์อยู่บนเวที

อืมฉันตอบ ก็มันเถียงไม่ได้นี่นา ดูแต่ละคนสิ ถ้าให้ฉันตอบว่าไม่หล่อมีหวังโดนแฟนคลับเหยียบจมดินแน่

ว่าแต่เจ๊ เป็นไรอ่ะไอรอนมองฉัน

อะไร เป็นอะไรฉันถาม

เจ๊ดูแปลกๆไอรอนหรี่ตามองฉัน

อะไรของแกห๊ะฉันถามน้องตัวเอง

ไม่รู้ดิไอรอนพูดแล้วหันหน้ากลับไปที่เดิม เจ๊ว่าพี่จีมินเขาเป็นไง

ถามทำไมเนี่ยฉันถามน้องตัวเอง จะถามเพื่ออะไรว้อย

เอ้า แค่อยากรู้ไอรอนตอบ

ถามคนอื่นก็ได้ฉันพูด

ก็ผมอยากรู้ว่าเจ๊ คิดไงไงไอรอนยังคงไม่ลดละ

ไม่รู้โว้ย ไปละฉันตอบแล้วเดินออกไปหาสูดอากาศ เพราะงานใกล้จะจบแล้ว

 





ระเบียง

วิวสวยจังฉันเดินออกไปตรงระเบียง ตอนนี้ลมพัดเบาๆบรรยากาศเริ่มหนาวเย็น เพราะเป็นช่วงเวลากลางคืนและใกล้เข้าช่วยฤดูหนาว

ฉันจะออกแบบคอลเลคชั่นใหม่ยังไงดีฉันพูดเบาๆ เอาจริงๆที่ฉันกลับมาเกาหลี ส่วนนึงก็เพราะฉันจะกลับมาคิดงานว่าจะออกแบบเสื้อผ้าแบบไหนต่อ แต่พอคิดแล้วก็เครียดไม่น้อย

ประสาทจะกินฉันนั่งลงที่ม้านั่งริมระเบียง





น่าจะประสาทจริงๆเสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้น พร้อมกับกลิ่นของบุหรี่ตามมา ให้ตายฉันเกลียดกลิ่นบุหรี่

นายฉันมองไปเจอร่างหนาที่ยืนพิงผนังอยู่ เขามองมาที่ฉันก่อนจะเหยียบบุหรี่ที่กำลังสูบทิ้งลงพื้นไป

ประสาทจริงฉันไม่เถียงเขามองหน้าฉัน

จีมิน นายเลิกปากหมาสักแป๊บจะได้ไหมห๊ะฉันมองเขา

ฉันปากหมาตรงไหนไม่ทราบเขาเดินเข้ามา

ทุกตรงแหละ ย๊ะฉันตอบ

แล้วนี่ประสาทหรอออกมาตากลมเขามองวิวด้านหน้าแล้วพูด

เรื่องของฉันฉันตอบแล้วลุกขึ้นยืนกำลังจะเดินกลับเข้าไปข้างใน

 




หมับ

 




อ๊ะ

 




หมับ

 




นะนาย..ฉันโดนกระชากกลับด้วยแรงมหาศาล ภายในไม่กี่วิทำให้ฉันมาอยู่ในวงแขนของจีมิน

เธอนี่..ตอนนี้ฉันตัวฉันติดกับระเบียง แขนสองข้างของเขาที่ค้ำกันไว้ไม่ให้ฉันหนีออกไปได้

นี่นายจะทำอะไรฉันมองตาขวางใส่เขา

....เขาไม่ตอบนอกจากมองหน้าฉันนิ่งๆ

ปล่อยนะฉันดิ้นเพื่อที่จะเอาตัวเองออกจากเขา แต่คงเพราะฉันดิ้นแรงไปหน่อยและดิ้นไม่ดูตำแหน่งอะไรเลยเลยทำให้

 




ฟอดดดดดดดดด!

 

 




**********************************************************

จบไปแล้วหนึ่งตอน

ขอโทษที่มาต่อช้านะคะ

ยังไงฝากติดตามน๊าาา

ที่จริงไรท์ว่าจะกำหนดเวลาอัพนิยายคือ เสาร์-อาทิตย์น๊าาา

แต่ก็รอดูก่อนว่าจะอัพแบบนั้นได้ไหม

ฝากติดตามและคอมเม้นด้วยน๊าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #1 P.Ployplayagain (@09898636311) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 19:48
    รอค่ะ สู้ๆนะค่าาาา^^
    #1
    0