(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 23 : My Designer #23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    1 มี.ค. 63





ฉันเงยหน้ามองคนที่ยืนพิงต้นไม้แล้วมองฉัน

นี่นายยังจะตามฉันมาอีกหรอ วีฉันมองวีที่ยืนล้วงกระเป๋าแล้วมองทะเลด้านหน้า

ป๊าว ฉันแค่มาเดินเล่นวีตอบแล้วทำหน้าเฉยๆ

ชิฉันละเบื่อความขี้เก็กของแก๊งนี้ซะจริงๆ





คืนนี้จะมีปาร์ตี้รอบดึก เป็นไปได้ถ้าเธอไม่อยากให้ตัวเองเจ็บไปมากกว่านี้ ไม่ต้องเข้ามาที่ปาร์ตี้นี้วีพูดเสียงเรียบ

ปาร์ตี้อะไรฉันถาม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาจากสมุด

ก็ปาร์ตี้ธรรมดา ถือว่าฉันเตือนเธอแล้วนะ ขึ้นอยู่ที่เธอว่าจะทำให้ตัวเองเจ็บอีกรอบรึเปล่าวีพูดทิ้งท้ายไว้ ก่อนจะเดินออกไป

อะไรของเขาฉันมองตามหลังวีที่กำลังเดินออกไป

ถ้าฉันไม่อยากให้ตัวเองเจ็บห้ามไปปาร์ตี้คืนนี้หรอฉันนั่งทวนคำพูดของวี

 



@ทะเล

เวลา 22:31 น.

ที่จริงฉันไม่ได้ลงไปที่ปาร์ตี้ตามที่วีบอกนั่นแหละ แต่จู่ๆดันอยากลงไปเขียนแบบซะงั้น ฉันเลยว่าจะเดินลงไปที่ชายหาดแล้วนั่งเขียนแบบที่เดิมที่ตอนเมื่อกลางวันฉันนั่งเขียนอยู่ที่ชิงช้าใต้ต้นไม่นั่นแหละ

...ฉันเดินไปหยิบโทรศัพท์แล้วก็สมุดก่อนจะเปิดประตูแล้วลงไปด้านล่างของโรงแรม

ฉันมาถึงชั้นล่างของโรงแรมก็ได้ยินเสียงของงานปาร์ตี้ที่ดังอยู่ที่ริมสระว่ายน้ำของโรงแรม


เห้ยๆ แก มีคนขอแต่งงานกันอ่ะลูกค้าคนที่ 1

จริงป่ะ รีบไปดูเร็วลูกค้าคนที่ 2

คนขอแต่งงานกันฉันทวนคำพูดของแขก เลยตัดสินใจเดินเข้าไปในปาร์ตี้ เรื่องดีๆน่ารักแบบนี้ใครจะไม่อยากดู

ใครกันนะฉันพูดเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในปาร์ตี้ที่คนกำลังลุ้นอะไรสักอย่าง





ตุ๊บ!






มือฉันที่ไร้เรี่ยวแรง ไหล่ของฉันที่กำลังสั่นไหว สมองที่ขาวโพลน กับภาพเหตุการณ์ตรงหน้า คือภาพที่ผู้ชายคุกเข่าต่อหน้าผู้หญิงพร้อมกับชูแหวนที่อยู่ในมือ นั่นหมายถึงฝ่ายชายกำลังขอฝ่ายหญิงแต่งงาน เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีและน่ายินดีสำหรับทุกคน แต่สำหรับฉันทุกอย่างมันเหมือนเป็นก้อนหินก้อนใหญ่ๆที่ฟาดลงที่คอฉันแรงๆ

แต่งงานกันนะครับ มินจูเสียงของผู้ชายที่ฉันยอมรับว่ารักเขาเมื่อไม่นานมานี้พูดกับหญิงสาวที่เกือบจะทำลายชีวิตฉัน

แต่งค่ะสิ้นคำตอบของมินจู ทุกคนภายในต่างส่งเสียงแซวและร่วมยินดีด้วย

.....ฉันตัดสินใจเดินออกจากตรงนั้น โดยไม่สนว่าของที่ตกไปใครจะมาเก็บหรือมันจะถูกขโมยไป

 




@ริมชายหาด

อึก ฮื่อฉันนั่งก้มหน้าแล้วปล่อยโฮออกมา ในที่สุดวันที่ฉันไม่อยากให้มาถึง หรือแม้กระทั่งสิ่งที่ฉันไม่อยากให้เกิด มันก็มาถึงจนได้

ของเธอเสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้น พร้อมกับสมุดที่มันตกไปจากมือฉันตอนที่อยู่ในงานปาร์ตี้ถูกยื่นมาให้ฉัน จากทางด้านหลัง

อึก ขอบคุณค่ะฉันปาดน้ำตาจากแก้มหมดก่อนจะลุกขึ้น แล้วหันหน้าไปหาคนที่เก็บสมุดของฉันเพื่อที่จะขอบคุณเขา แต่ก็ต้อง..

จีมิน...ฉันมองคนตรงหน้า ก่อนที่น้ำตาของฉันมันเริ่มจะไหลออกมาอีกรอบ

ของเธอรับไปสิจีมินยื่นสมุดมาให้ฉันอีกรอบ

ขะขอบใจฉันรับมาก่อนจะก้มหน้าเพื่อไม่ให้เขาเห็นน้ำตาของฉันที่พร้อมจะไหลลงมาอีกรอบ

ฉันขอตัวนะจีมินพูดก่อนจะกำลังหันหลังไป





เดี๋ยว!”ฉันตัดสินใจเรียกจีมินไว้ ในเมื่อต่อจากนี้ฉันจะไม่มีโอกาสได้บอกเขาต่อไปแล้ว ทุกอย่างมันอาจเป็นเพราะฉันที่บอกความรู้สึกของตนเองกับเขาช้าไป แต่ตอนนี้มันเป็นโอกาสสุดท้ายของฉัน ฉันไม่หวังว่าเขาต้องคิดแบบเดียวกันกับฉัน แต่ตอนนี้ฉันขอเพียงแค่ให้เขารับรู้ว่าฉันรักเขา ปาร์ค จีมิน

ว่าจีมินตอบ แต่ไม่ได้หันหน้ามาหาฉัน

ขอบคุณ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ฮึกฉันพูดออกไป โดยที่มันโคตรจะเจ็บอ่ะ มันเจ็บที่อกด้านซ้าย มันเหมือนกับว่าหัวใจของฉันมันกำลังจะหยุดเต้นไปเลย

.....จีมินเงียบ

ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ขอบคุณที่นายคนเคยช่วยฉันเขาช่วยฉันในเรื่องต่างๆ ขอบคุณที่ช่วยฉันจากไอ้โรคจิตในวันแรกที่เราเจอกัน ฮึก

.....

ขอบคุณที่นายปลอบฉันในวันที่หมดกำลังใจ ฮึก  นายบอกฉันว่าฉันเริ่มต้นใหม่ได้ ฮึก

“…..”

ขอบคุณที่นายช่วยให้ฉันไปงานเปิดตัวร้านฉันทัน ฮึก

“…..”

และขอโทษที่ฉันทำให้นายวุ่นวายชีวิต ฮึก

....

ขอบคุณที่นายกอดฉันไว้ในวันที่ฉันเหนื่อย ฮึก

จีมิน..ฮึกฉันเหมือนตัวเองกำลังชาไปทั้งตัว ขาฉันเหมือนจะไม่มีแรงยืนต่อไปแล้ว ฉันตัดสินเดินไปใกล้ๆแผ่นหลังของเขาก่อนจะยื่นมือไปจับมือเขา ฉันรักนายนะ ฮึกฉันรู้สึกถึงแรงบีบที่ข้อมือเบาๆ ก่อนจะคลายออก พร้อมกับจีมินที่ดึงมือตัวเองกลับคืนไป

....จีมินไม่ตอบอะไร

อึก มีความสุขมากๆนะฉันตัดสินใจก้าวถอยหลังกลับมาอยู่ที่เดิม ก่อนที่จีมินค่อยก้าวขาออกจากฉันไปเรื่อยๆจนลับสายตาฉันไป

อึก ฮื่ออออฉันทรุดลงกับพื้นทรายอย่างไร้เรี่ยวแรง

อึก ฮึกภาพความทรงจำทุกอย่างค่อยๆวิ่งเข้ามาในหัวของฉัน ฉันตัดสินใจยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาบางคน






(ฮะโหล)

เกรซ ฮึก ฉันไม่ไหวแล้วเกรซ ฮึก

(อึนบี! แกเป็นอะไร!!)

เกรซฉันเหมือนฉันจะตายเลย ฮึก ฉันไม่ไหวแล้ว

(แกใจเย็นๆนะ ฉันกำลังจะไปหาแก)

ติ๊ด




เกรซตัดสายฉัน เหมือนยัยนั่นกำลังจะประสาทระเบิดแน่ๆ

ฮึกฉันนั่งกอดเข่าตัวเองแล้วมองไปบนห้องท้องฟ้า ที่วันนี้ไม่มีแม้กระทั่งดวงดาวที่ส่องประกายอยู่บนท้องฟ้า เพราะเมฆดำที่มาปกคลุมท้องฟ้า

ฉันขอให้นายมีความสุขมากนะจีมิน ฮึกฉันยังคงนั่งอยู่ที่พื้นทราย ก่อนจะลุกขึ้นเพื่อนยืนขึ้น

อึนบีเสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้น ฉันยังไม่ทันได้เห็นหน้าเขาชัด








หมับ







ไม่เป็นไรนะเสียงของผู้ชายคนนั้นพูด ฉันรู้ดีว่าเขาคือใคร ไบรอัน..

ไบรอัน...อึกฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขา เขาลูบหัวฉันเบาๆ พร้อมกับกอดฉันไว้แน่นเหมือนกลัวว่าฉันจะหายไปไหน

ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรคำพูดของไบรอันมันทำให้ฉันอยากจะร้องไห้ออกมาอีกรอบ

อือ อึก ฉันไม่เป็นไร ฮึกฉันตอบแล้วกอดตอบเขา

.....ไบรอันไม่พูดอะไรนอกจากกอดฉันไว้

ไบรอัน อึกฉันเรียกเขา

หื่มเขาตอบ แต่ยังคงกอดฉันอยู่

ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ฮึกฉันพูด ไบรอันเขาอยู่ข้างฉันตลอด แต่ฉันกลับคิดกับเขาได้แค่เพื่อน บางครั้งฉันก็ทำร้ายความรู้สึกเขาด้วยซ้ำ

ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจไบรอันตอบ ก่อนจะผละกอดออก แล้วเลื่อนมือมาเช็ดน้ำตาให้ฉัน

อึกฉันยังคงรู้สึกผิดไม่หายเลย  ทุกอย่างมันถาโถมเข้ามาหาฉันแทบทุกอย่าง

ฉันรอได้ไบรอันพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

อึก ไบรอัน ฮื่ออฉันปล่อยโฮออกมาอีกรอบ




หมับ





ไม่เอาสิ ยิ่งเธอร้องไห้ ฉันยิ่งเลิกรักเธอไม่ได้นะ ขอร้องอย่าร้องไห้อีกเลยนะ อึนบีไบรอันพูดแล้วลูบหัวฉันอย่างอ่อนโยน

ขอบคุณจริงๆนะไบรอัน ฮึกฉันผละกอดออกจากไบรอัน

อืม ไปนั่งตรงนั้นกัน นั่งตรงนี้เธอเปื้อนหมดแล้วไบรอันพูดแล้วพยุงฉันไปนั่งที่พื้นหญ้า

อืมฉันนั่งลงแล้วมองไปยังทะเลตรงหน้า

โอเคแล้วใช่ไหมไบรอันถามฉัน

อืม อึกฉันยังคงมูฟออนตัวเองออกมายังไม่ค่อยได้

เด็กน้อยไบรอันยื่นมือมาลูบหัวฉันเบาๆ ก่อนจะตบหลังเบาๆ

ว่าแต่นายมาที่นี่ได้ไงฉันถามไบรอัน ก่อนจะยกมือเช็ดน้ำตา

เอ่อ พอดีไอ้วีมันโทรบอกฉันว่าจะมีคนสละโสดนะ ฉันเลยรีบมาดูว่าจะเป็นใคร แต่ก็ไม่คิดว่าเป็นมันไบรอันตอบ

อ๋อฉันตอบแล้วมองหน้าไบรอัน ก่อนจะสังเกตว่าที่มุมปากเขาดูช้ำๆ ปากนายไปโดนอะไรมา

เอ่อ พอดีฉันไปซ้อมมวยมานะ แล้วมันพลาดเลยเป็นแผลนิดหน่อยไบรอันตอบ

อ๋อฉันตอบ

เธอโอเคแล้วใช่ไหมไบรอันถามฉัน

นิดนึงแล้วละฉันตอบ






พรุ่งนี้งานเลี้ยงบริษัทฉันแล้วนะไบรอันพูดขึ้นมา

จริงสิ ฉันยังไม่ได้ไปเตรียมชุดเลยอ่ะฉันลืมสนิทไปเลย

เดี๋ยวค่อยเลือกก็ได้ไบรอันพูด







ผ่านไป 20 นาที







ฉันนั่งคุยกับไบรอัน มีบางช่วงที่คุยกับเรื่องบางเรื่องแล้วทำให้ฉันนึกถึงจีมิน จนทำให้ฉันจะร้องไห้อีกรอบ น่าตลกชะมัด ตอนนี้ฉันกำลังจะเดินเข้าโรงแรมโดยมีไบรอันเดินมาด้วย คืนนี้เขาพักที่นี่ และพรุ่งนี้ฉันก็น่าจะกลับพร้อมเขา แต่ทำไมฉันยังไม่เห็นยัยเกรซเลย

อึนบี!”เสียงเกรซดังขึ้น

เกรซฉันพูด ก่อนที่เกรซจะรีบวิ่งมาหาฉัน





หมับ






แกไม่เป็นไรนะเกรซเข้ามากอดฉัน

อืม ไม่เป็นไรฉันตอบแล้วกอดตอบเกรซ

ดูสิ ร้องไห้จนตาบวมหมดแล้วเกรซพูดแล้วผละกอดออกจากฉันแล้วลูบที่ใต้ตาฉันเบาๆ

เอาน่า ฉันไม่เป็นไรแล้วฉันตอบ






อ้าว อึนบี เกรซเสียงของมินจูดังขึ้น คุณไบรอันก็มาหรอคะ

สวัสดีครับไบรอันพูด

สวัสดีค่ะมินจูพูด มินจูเดินควงแขนกับจีมินมา

ยินดีด้วยนะคะคุณมินจูเกรซพูด

ขอบคุณค่ะ เอาจริงๆมินจูก็ตกใจเหมือนกันที่จีมินขอแต่งงานแบบนี้ คริคริมินจูตอบ

แหม๋ ขนาดนั้นเชียวหรอคะเกรซตอบ ฉันรับรู้ได้เลยว่ายัยเกรซอยากพุ่งเข้าไปตบมินจูมากแค่ไหน

ยินดีด้วยนะมินจูฉันพูดแล้วยิ้มให้เธอ

ขอบคุณนะอึนบี โอ๊ะตายจริง ทำไมตาบวมขนาดนั้นละ ไปทำอะไรมาหรอมินจูพูดแล้วยิ้ม ฉันรู้ว่าในใจเธอเยาะเย้ยฉันแค่ไหน






ไม่เสือกได้ป่ะ

ตาบวมแล้วหนักหัวมึงหรอ






เสียงของใครไม่รู้ดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยร่างของหญิงสาวสองคน

เซล่า คาร่ายัยสองคนนั้นจริงๆด้วย นี่บินกลับมาจากอังกฤษตอนไหนเนี่ย

ไงเพื่อนรัก พวกฉันมาละเซล่าพูด

ใครมันรังแกแก มันเจอดีแน่คาร่าพูดแล้วหันหน้าไปมองมินจู

เมื่อกี้พวกคุณว่าฉันหรอมินจูพูด

เออแล้วจะทำไมเซล่าตอบ

เป็นถึงดาราพูดจาได้ชั้นต่ำมากมินจูพูดแล้วเบะปากใส่เซล่า คาร่า ยัยนี่มันวอนซะแล้ว

อุ้ยตายหรอจ๊ะ ดาราไม่ใช่คนหรอ ดาราด่าคนไม่ได้หรอเซล่าพูด

แหม๋ ตัวเองชั้นสูงตายแหละ ใช้แผนสกปรกๆอะไรไว้ก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจนะ อ้อแล้วก็ รู้ไว้ซะด้วยนะ ถ้าพวกฉันทำแค่นี้แล้วพวกฉันต่ำ ถ้าเทียบกับสิ่งที่เธอทำไว้กับเพื่อนฉันและคนอื่นๆเธอมันต่ำยิ่งกว่าคาร่าพูด

ป่ะ เกรซ อึนบี คุณไบรอัน ออกไปจากตรงนี้ เห็นหน้าคนต่ำๆแล้วรู้สึกขยะแขยงเซล่าพูดแล้วเดินนำไป ส่วนฉันกับไบรอันมองหน้ากันอย่างขำๆเมื่อเห็นหน้ามินจูที่ดูเสียฟอร์มสุดๆ

ไปกันเถอะไบรอันพูด ก่อนฉันกับไบรอันจะเดินไปพร้อมกัน

 






@ห้องพักอึนบี

โอ๊ยประสาทจะกินคาร่าพูดแล้วนั่งลงที่เตียง เมื่อกี้ฉันกับไบรอันแยกกันแล้ว ไบรอันพักอยู่ชั้น 5 ฉันพักอยู่ชั้น 7

อะไรของพวกแกเนี่ย พากันกลับมาตั้งแต่ตอนไหนฉันถาม

ก็กลับมาพร้อมยัยเกรซนั่นแหละ ตอนแรกว่าจะกะเซอร์ไพร์สแกวันพรุ่งนี้ แต่พอแกโทรมาหาเกรซเท่านั้นแหละ พวกฉันนี่ไม่รอแม่งละจ้าเซล่าตอบ

แล้วนี่แกโอเคแล้วใช่ไหมคาร่าเดินมาหาฉันแล้วแตะไหล่เบาๆ

อืม โอเคขึ้นเยอะแล้วฉันตอบ

ถ้าแกมีอะไรแกบอกพวกฉันได้นะเว้ย พวกฉันอยู่ข้างแกเสมอเซล่าพูด

ขอบใจมากนะแกฉันตอบแล้วยิ้มให้

ว่าแต่พรุ่งนี้งานเลี้ยงคุณไบรอันไม่ใช่หรอเกรซพูดแล้วเงยหน้าจากโทรศัพท์

ใช่ฉันตอบ

ฉันเลือกชุดไว้ให้แกแล้วนะเกรซพูด

ขอบใจนะแกฉันตอบ

แล้วเรื่องที่ยัยมินจูเอากล้องไปติดไว้ที่ห้องตัดชุดแก แกจะไม่ทำอะไรหน่อยหรอคาร่าพูด

ยังหรอก ฉันไม่อยากทำร้ายเขาฉันตอบ

จะแม่พระกับคนอย่างมันทำไมเซล่าพูด

นั่นนะสิแก แกไม่ควรใจดีกับยัยนั่นนะเกรซพูด

ไว้ถึงเวลาเดี๋ยวความจริงมันก็ถูกเปิดเผยเองนั่นแหละฉันตอบ

เห้อ แกนี่มันเซล่าถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

รีบเข้านอนเถอะ พวกฉันจะกลับห้องละเกรซพูด

อืม ฝันดีนะฉันบอก ก่อนทุกคนจะค่อยๆเดินออกจากห้องไป

 






วันต่อมา

@งานเลี้ยงของไบรอัน

เวลา 20:03 น.

ตอนนี้ฉันเดินเข้ามาในงานพร้อมเกรซ เซล่า แล้วก็คาร่า ที่ยัยสามคนนี้ได้มาด้วยเพราะไบรอันเป็นคนชวน ตอนที่กลับจากทะเล พวกบังทันก็กลับเหมือนกันแต่กลับช้ากว่าพวกฉัน ดีแล้วแหละฉันยังไม่อยากเจอหน้าเขาเท่าไหร่

แกไปตรงนั้นกันเซล่าชี้ไปทางโต๊ะที่ว่างๆ 

ไปสิแล้วพวกเราก็เดินไปนั่งที่โต๊ะ  ตอนนี้แขกในงานมองพวกเราเยอะมากอาจจะเป็นเพราะเซล่ากับคาร่า ยัยสองคนนี้เป็นถึงดาราต่างประเทศเลยนะ ไม่แปลกที่ทุกคนจะมอง แถมนักข่าวก็ถ่ายรูปไปซะเยอะด้วย คงมีประเด็นแน่ๆว่าทำไมเซล่า คาร่าถึงถูกเชิญมาที่งานนี้ด้วย บันเทิงแน่เลย

เอาละค่ะ กราบสวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ยินที่ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานเลี้ยงบริษัท BA กรุ๊ป ค่ะสิ้นเสียงพิธีกรก็มีเสียงปรบมือจากแขกที่เข้ามาร่วมงานอย่างมาก

ชุดแกนี่เหมือนอาซ้อเหมือนกันเนอะเซล่ามากระซิบฉัน

เหมือนยังไงอ่ะฉันมองชุดตัวเอง มันเป็นชุดเปิดไหล่สีแดง

เอ้า ก็ทั้งทรงผม เสื้อผ้า ดูแกเป็นเหมือนเมียมาเฟียเลยอ่ะเซล่าตอบ

เออใช่ นี่ถ้าฉันไม่รู้นะว่าแกกับไบรอันเป็นได้แค่เพื่อนกันฉันคิดว่าแกกับไบรอันเป็นแฟนกันเลยคาร่าตอบ

เออบวกเกรซพูด

นี่แกก็เอากะเขาด้วยหรอเนี่ยฉันมองเกรซ



(ชุดที่ใส่)



แล้วไง ถ้าถามว่าฉันเชียร์ใครระหว่างจีมินกับไบรอัน ฉันลงเรือไบรอันจ๊ะเกรซตอบ

เอาละค่ะ แขกท่านผู้เกียรติคะ วันนี้นะคะเรามีกิจกรรมพิเศษนะเนื่องจากภายในงานล้วนแต่มีแขกคนสนิทของคุณไบรอัน เราจะมีการจับฉลากเลือกผู้โชคดีขึ้นมาสัมภาษณ์สักหน่อย งั้นเรามาเริ่มกันดีกว่าค่ะพอสิ้นเสียงของพิธีกร หน้าจอขนาดใหญ่ก็โชว์โปรแกรมสุ่มรายชื่อขึ้นมา ตอนนี้ไบรอันแล้วก็พวกบังทันน่าจะนั่งอยู่แถวหน้าๆ แถมฉันได้ข่าวว่าพ่อกับแม่ของไบรอันก็มาร่วมงานนี้ด้วย

ฉันขอให้เป็นแก อึนบีคาร่าพูด พร้อมกับมองที่หน้าจอที่กำลังซุ่มอยู่





ได้แล้วค่ะผู้โชคดีของเรา ขอเชิญคุณ จอง อึนบี ค่ะ




  **********************************************************

จบไปอีกตอนแล้วจ้าาาาา

ฝากติดตามตอนไปด้วยยยย

ใครไม่ร้องไห้ก็ไม่เป็นไรค่ะ ไรท์แต่งดราม่าได้แค่นี้จริงๆทุกค๊นนน

ฝากติดตาม กดให้กำลังใจและคอมเม้นด้วยน๊าาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #31 tangmay2912 (@tangmay2912) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 20:19
    ร้องไห้รัวๆเลยค่ะไรท์ ชอบมากๆเลยอย่าลืมมาต่อนะคะ ไฟทิ๊ง!!!
    #31
    0
  2. #25 ภรรยาจีฮุน (@1234561789) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 12:37

    ตอค้าาาาาา
    #25
    0