(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 2 : My Designer #2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    23 พ.ย. 62












บ้านอึนบี

เวลา20:23น.


กลับมาแล้วหรอเจ๊ไอรอนถามฉันแล้วกำลังเดินลงมาจากบันได

ยังมั้ง แล้วนี่แกจะไปไหนฉันถามไอรอนเพราะดูแต่งตัวสิ ออกล่าชัดๆ

ไปผับ เจ๊ไปด้วยป่ะไอรอนถามฉัน

ไม่อ่ะ แกไปเถอะฉันตอบแล้วเดินขึ้นห้อง

 







เวลา00:23น.


ครืดๆๆๆ

ฉันกำลังนั่งคิดออกแบบเสื้อผ้าคอลเลคชั่นใหม่อยู่ จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่น

ฮะโหล ไอรอน

(เอ่อ ผมเพื่อนไอ้ไอรอนนะครับ)

อ๋อ มีอะไรรึเปล่า

(พี่ใช่พี่ไอรอนใช่ไหมครับ)

ใช่

(คือตอนนี้ไอ้ไอรอนมันโดนหญิงมอมเหล้าอ่ะพี่ พี่ช่วยมาเอามันกลับบ้านทีได้ไหมครับ พวกผมต้องรีบกลับไปทำงาน)

อ๋อได้ๆ ส่งโลเคชั่นมานะฉันตอบแล้วตัดสายไป


คนอย่างไอรอนเนี่ยนะโดนผู้หญิงมอมเหล้า เหอะ ไอ้อ่อนเอ้ยฉันพูดแล้วลุกไปเปลี่ยนชุดแล้วออกไปตามโลเคชั่นที่เพื่อนไอรอนส่งมา









ผับRM


ขอดูบัตรด้วยครับการ์ดที่ยืนอยู่หน้าผับสองคนกันฉันไว้

นี่ค่ะฉันยืนบัตรประชาชนให้

เชิญครับการ์ดหลีกทางให้ฉัน

ขอบคุณค่ะฉันตอบแล้วเดินเข้าไปในผับ

พี่ครับทางนี้มีผู้ชายคนนึงยืนโบกมือให้ฉัน สงสัยคงเป็นเพื่อนไอรอน

ไอรอนละฉันถาม

ข้างในครับพี่เด็กนั่นพูดแล้วเดินนำเข้าไป

นี่ไงครับพี่เด็กคนนั้นพูดแล้วชี้ไปที่ไอรอนที่นอนอยู่ที่พื้น

โอมายก็อดสาบานเลยว่าตั้งแต่ฉันเคยดื่มกับไอรอนมา ฉันไม่เคยเห็นมันเละเป็นหมาขนาดนั้นเลยโว้ย

กี่แก้วฉันถามแล้วเดินเข้าไปหาไอรอน

“20กว่ามั้งพี่เพื่อนไอรอนตอบ

ไอ้น้องโง่เอ้ย แพ้ผู้หญิงตลอดฉันตอบแล้วค่อยๆพยุงไอรอนขึ้นโดยมีเพื่อนของไอรอนช่วย

รถพี่อยู่ไหนครับเพื่อนไอรอนถาม

ข้างนอกหน้าผับเลยฉันตอบแล้วค่อยๆพยุงไอรอนไปพร้อมกับมีเพื่อนไอรอน 1-2คนตามมา

 




รถอึนบี

อึบฉันอยากจะโยนไอ้ไอรอนทิ้งจริงๆโว้ย

ขอบใจมากนะครับพี่เพื่อนไอรอนพูด

ไม่เป็นไรๆ ไอรอนมันก็น้องพี่ พวกน้องกลับไปทำงานเถอะฉันตอบ

ครับฉันเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วขับออกจากผับทันที

แกต้องซาบซึ้งในสิ่งนี้ไอ้น้องเวรฉันพูดแล้วขับรถต่อ

 





วันต่อมา

บ้านอึนบี

เวลา09:34น.


เมื่อคืนคือกว่าฉันจะลากไอรอนขึ้นห้องได้นี่คือแทบตายอ่ะ

ตื่นแล้วหรอลูกฉันเดินลงจากห้องก็เจอป๊ากับม๊านั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

ค่ะฉันตอบแล้วเดินไปหา

ไอรอนละป๊าถาม

เมื่อคืนดื่มหนักขนาดนั้นคงลุกไหวอยู่หรอกป๊าฉันตอบ

แล้วนี่วันนี้แม่ได้ข่าว จองกุกเขาจัดงานเลี้ยงบริษัทหรอม๊าถาม

ใช่ค่ะ หนูพึ่งได้การ์ดเชิญเมื่อวานฉันตอบ

แม่ต้องไปหาชุดสวยๆที่ร้านหนูแล้วสิม๊าพูดแล้วยิ้มให้ฉัน

เชิญได้เลยค่ะ สำหรับม๊าลูกค้าVIP”ฉันพูด

แล้วผมอ่ะเจ๊ไอรอนเดินลงมาจากห้องด้วยสภาพต่างจากเมื่อวานมากๆ

แกลุกไหวได้ไงเนี่ยฉันหันไปถามไอรอน

ผมซะอย่างเจ๊ไอรอนพูดแล้วนั่งลงที่โซฟา

เมื่อคืนอย่างกับหมาฉันพูด

แล้วนี่แต่งตัวแบบนี้จะไปวัดอ่อไอรอนถาม ฉันแต่งชุดสีขาวเฉยๆนะเว้ย



(ชุดที่ใส่)




เรื่องของฉันฉันตอบ

ว่าแต่ ผมอ่ะเจ๊ลูกค้าเจ๊อ่ะไอรอนพูด

ร้านฉันขายเสื้อผ้าผู้หญิงโว้ยฉันตอบ

อ้าว ก็ผมจะเอา VIP ไว้เผื่อพาผู้หญิงไปไงไอรอนตอบอย่างหน้าตาเฉย

ไม่มีทาง ฉันไม่ให้ VIP แกหรอกฉันตอบ ป๊าค่ะ ม๊าค่ะ หนูขอตัวไปที่ห้างก่อนนะคะพอดีต้องเขาทำธุระฉันหันไปบอกป๊ากับม๊า

ผมไปด้วยดิไอรอนพูด

เรื่องของแกฉันตอบแล้วเดินออกจากบ้านโดยมีไอรอนตามติดสอยมาด้วย






บนรถ

นี่แกจะมากับฉันทำไมเนี่ยฉันหันไปถามไอรอนที่นั่งอยู่ข้างๆ

เจ๊พาผมกลับไปที่ผับเมื่อคืนหน่อยดิ ผมลืมกุญแจรถกับโทรศัพท์อยู่นั่นอ่ะไอรอนพูดแล้วมองฉันด้วยสีหน้าออดอ้อน

อย่ามาทำหน้าตาแบบนี้ ขนลุก เดี๋ยวพาไปเอาเดี๋ยวนี้แหละฉันตอบแล้วขับไปที่ผับเมื่อคืน

 





ผับRM

ไม่เข้าไปด้วยนะรอด้านนอกฉันบอกไอรอน 

เคเจ๊ เดี๋ยวรีบมาไอรอนพูดแล้วเดินออกมาจากรถไป

ผับที่นี่เปิด 24 ชั่วโมงด้วยแฮะฉันพูดแล้วมองไปรอบๆ เมื่อคืนที่ฉันมามันมองไม่ค่อยเห็นวิวเท่าไหร่เพราะมันมืดแต่พอตอนกลางวัน นี่สวยชะมัด

ลงไปดูสักหน่อยดีกว่าฉันลงจากรถแล้วมองไปรอบๆ

สวยจังแฮะฉันพูด

 



ไงน้องสาวมีใครก็ไม่รู้เดินจากข้างหลังฉันแล้วจับแขนฉันไว้

นี่ปล่อยนะฉันพยายามแกะมือของผู้ชายคนนั้นออก

สวยๆอย่างนี้มาทำอะไรที่นี่คนเดียวจ๊ะผู้ชายหน้าตาหื่นๆมองฉันด้วยสายตาหื่นๆ

ปล่อยฉัน ฉันมาทำอะไรก็เรื่องของฉันฉันพยายามดิ้น




หมับ





มีผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาแล้วกอดฉันไว้

นี่ปล่อยนะ ปล่อย!”ฉันพยายามดิ้นเพื่อให้ตัวเองออกจากอ้อมกอดของไอ้หื่น

โอ๊ย!!”ไอ้หื่นที่กอดฉันอยู่กัดเข้าที่คอฉัน ไม่นะ!! ฉันเกลียดอะไรแบบนี้ที่สุด!

ปล่อย!! ไอรอน! ช่วยฉันด้วย!!!”ฉันพยายามดิ้น ข้อเสียของที่นี่คือมันไม่ค่อยมีคนนี่ไง

 





กูนับ 1ถึง3 ถ้ามึงไม่ปล่อยพูดหญิงคนนั้นพวกมึงไม่ได้มาเหยียบที่นี่อีกแน่เสียงผู้ชายปริศนาดังขึ้น

ใครว่ะ!!”ไอ้หื่น 3คนหันไปมองที่ต้นเสียง

1 ”ผู้ชายคนนั้นใส่สูทสีน้ำเงิน ผมสีดำ ตัวสูงกว่าฉันนิดหน่อย 

มึงคิดว่ากูกลัวมึงหรอ!”ไอ้หื่น 3 คนยังคงไม่ยอมปล่อยฉัน  ใครก็ได้ช่วยฉันที ฉันเกลียดคอตัวเองที่สุดในตอนนี้ฉันเกลียด!

2 ”ผู้ชายคนนั้นพูดแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆไอ้หื่น 3ตัวทีละนิด

มึงคิดว่ามึงใหญ่หรอ ไอ้สัส!”ไอ้หื่น 3ตัวนั่นก็ยังคงไม่สะทกสะท้านอะไร

3  กูใหญ่กว่าพ่อพวกมึงอีกผู้ชายฉันนั้นพูดแล้วพุ่งตัวเข้ามาหาไอ้หื่น 3ตัวนั่น และนั่นคือภาพสุดท้ายที่ฉันเห็น ด้วยความกลัวของฉันจึงทำให้ภาพทุกอย่างดับไป

 





ผ่านไป10นาที




อื้อ ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วมองไปรอบๆ มันเป็นผับที่ฉันมารับไอรอนเมื่อคืน

เจ๊!”ไอรอนรีบพุ่งตัวเข้ามาหาฉัน ผมขอโทษที่ปล่อยให้เจ๊อยู่คนเดียวไอรอนพูดแล้วกอดฉัน

ฉันไม่เป็นไรแล้วฉันตอบแล้วลูบหัวไอรอนเบาๆ ถึงฉันกับไอรอนจะด่ากันตีกันตลอดแต่ฉันก็รักไอรอนเพราะเขาคือน้องชายของฉัน

เราขอโทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหาฉันแล้วโค้งให้ฉัน

ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นอุบัติเหตุฉันตอบ ว่าแต่ผู้ชายคนนั้นเขาไปไหน

ว่าแต่ผู้ชายคนที่..

อ๋อพี่ จีมิน หรอเจ๊ เขากลับไปแล้ว ตอนเขาอุ้มเจ๊เข้าในผับ ผมตกใจแทบตายนึกว่าเขาทำอะไรเจ๊ ทั้งรอยที่คอเจ๊ด้วยไอรอนเล่า ฉันจึงจับไปที่รอยตรงคอฉัน

เดี๋ยวมานะ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนฉันพูดแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

 




ห้องน้ำ

ฮึกฉันพยายามใช้มือถูรอยที่คอออก

ฮึก ฮื่อฉันไม่ชอบเวลาที่อะไรมาเป็นตำหนิบนตัวฉัน โดยเฉพาะรอยที่มันได้มาจากสิ่งสกปรกแบบนี้

ฮื่ออออฉันทรุดลงที่พื้น

ฉันเกลียดมัน ฮึกก้มหน้าร้องไห้ ฉันไม่ชอบมันจริงๆ

ลุกขึ้นเสียงของผู้ชายคนนึงดังขึ้น ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้น

คุณเขาคือคนใส่สูทสีน้ำเงินที่ช่วยฉันไว้

มานี่เขาจับมือฉันลุกขึ้นแล้วดันฉันไปติดกับผนัง

นี่ คุณจะทำอะไรฉันงงกับสิ่งที่เขากำลังจะทำ

อยู่นิ่งๆเขาพูดแล้วดันฉันไปจนชิดกับกำแพง แล้วเอามือปัดผมฉันไปด้านหลัง

คะคุณจะทำอะไร ปล่อยฉันนะฉันเริ่มจะร้องไห้อีกแล้วนะ

อยู่นิ่งๆเขาก้มลงมากระซิบที่หูฉัน ฉันรีบหลับตาลงเพราะความกลัวอีกครั้ง

ก่อนจะรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังถูกทาลงที่คอของฉัน ฉันค่อยๆลืมตาขึ้น เหมือนเขากำลังทาอะไรให้ฉันสักอย่าง

นะนายทำอะไรฉันถามเขา

เดี๋ยวมันก็หายไป ฉันขอตัวผู้ชายคนนั้นพูดแล้วเดินออกไป

อะไรของเขาฉันรีบเดินไปที่กระจกห้องน้ำ แล้วมองไปที่คอ เขาเอารองพื้นมาทาที่คอฉันเพื่อกลบรอยนั่น

รองพื้นถูกเบอร์ซะด้วยฉันยิ้มออกมา

ขอบใจนะฉันพูดแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ

 



มาแล้วหรอเจ๊ไอรอนรีบเดินเข้ามาหาฉัน

อืมฉันตอบ

งั้นเรากลับเถอะเจ๊ไอรอนพูด

ผมกลับก่อนนะพี่นัมจุนไอรอนพูดแล้วหันไปบอกผู้ชายที่ตัวสูงๆ ที่ขอโทษฉันเรื่องผับเมื่อกี้

 




โรงรถ

ผมว่าเจ๊กลับบ้านเถอะ ไม่ต้องไปที่ร้านหรอกไอรอนพูด

จะบ้าหรอ ฉันต้องไปดูร้านนะย๊ะฉันตอบ

โห ก็ผมเป็นห่วงเจ๊นี่นาไอรอนพูด

พอเลยจะอ้วกฉันตอบด้วยอารมณ์ขำๆ

งั้นผมไปละ ไว้เจอกัน ไอรอนพูดแล้วเดินไปที่รถของตัวเองก่อนจะขับออกไป ส่วนฉันก็มุ่งตรงไปที่ห้าง

ขอบใจนายมากๆนะฉันพูดแล้วมองไปที่รอยตรงคอฉันที่มันหายไปเพราะรองพื้นจากเขา

 






ห้างJM

คุณอึนบีสวัสดีค่ะเลขาคนเมื่อวานเดินเข้ามาหาฉัน

สวัสดีค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะฉันถาม

คือท่านประธานมารอพบคุณอึนบีนะคะเลขาพูด

แล้วเขาอยู่ที่ไหนหรอค่ะฉันถาม

อยู่นี่เสียงผู้ชายคนนึงดังจากข้างหลังฉัน

นายฉันหันหลังไปก็เจอกับ ผู้ชายใส่สูทสีน้ำเงิน คนที่ช่วยฉันนี่นา

เสียเวลาฉันจริงๆเขาพูดแล้วหน้านิ่งๆ เดี๋ยวนะนี่มันคนเดียวฉันกับที่ช่วยฉันป่ะเนี่ย

นี่คุณ ทีเมื่อวานฉันยังไม่เห็นบ่นอะไรสักคำฉันตอบโต้กลับไป ไม่สนแล้วโว้ยว่าเคยช่วยฉันเนี่ย

เสียงดังเขาพูด

แหม๋ นายผู้ดีตายแหละฉันพูด

นี่เธอเขาพูดแล้วเหมือนจะเคืองฉัน

ทำไม นายอย่าคิดนะว่านายช่วยฉัน แล้วฉันจะซาบซึ้งอ่ะ ถ้านายดีมาฉันก็ดีตอบ แต่ถ้านายร้ายมาฉันพร้อมบวกนะจะบอกฉันพูดแล้วเดินออกจากตรงนั้นแล้วตรงไปที่ร้านของตัวเอง

 






ร้านJOB(ในห้าง)

ฉันอยากจะบ้าตายฉันเดินเข้ามาในร้าน

ตอนแรกก็อุส่าชมว่าสุภาพบุรุษช่วยผู้หญิง ที่ไหนได้ เหอะฉันพูด

หงุดหงิดอะไรมาค่ะ คุณอึนบีพนักงานในร้านถามฉัน ตอนนี้ฉันให้พนักงานเข้ามาดูแลอุปกรณ์ข้างในร้านเพราะเสื้อผ้าน่าจะนำมาลงพรุ่งนี้

นี่ เคยเห็นผู้ชายปากหมาป่ะฉันพูด

ผู้ชายปากหมาใครกันคะพนักงานพูดแล้วทำหน้างง

หันไปมองข้างนอกสิ เจออยู่คนนึง ชิฉันชี้ให้พนักงานดูอิตาสูทสีน้ำเงินนั่นที่กำลังยืนแล้วมองมาที่ฉัน

นั่นมันคุณ จีมิน เจ้าของห้างนิค่ะพนักงานพูด

จีมินหรอ เจ้าของห้างด้วยหรอ ฉันพูดแล้วคำพูดของม๊าก็เข้ามาในสมองฉัน

 



คนนี้แม่รับรองว่าลูกต้องชอบแน่นอน

 





ไม่เห็นจะน่าชอบตรงไหนเลย ม๊านะม๊าฉันพูดแล้วเดินสำรวจร้านต่อ





ห้างJM

เวลา18:21น.


ปิดร้านด้วยนะฉันบอกพนักงาน

ค่ะพนักงานตอบ แล้วฉันจึงออกจากร้านไปแล้วตรงไปที่ร้านสาขาหลักอีกรอบ

 





ร้านJOB

เวลา 19:00น.


คุณอึนบี สวัสดีค่ะพนักงานพูด

ชุดฉันละฉันพูด

นี่ค่ะพนักงานยื่นชุดให้ฉัน

ขอบใจฉันรับมาแล้วตรงกลับไปที่บ้านเพื่อแต่งตัวแล้วออกไปงานของจองกุกพร้อมไอรอนเลย ไอรอนไม่มีทางให้ฉันไม่คนเดียวเด็ดขาดฉันรับประกัน

 

บ้านอึนบี

เวลา19:30น.


อ้าวมาแล้วหรอลูกม๊าฉันถาม

ใช่ค่ะ หนูขอตัวไปแต่งตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวสายฉันรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องแล้วเปลี่ยนชุดทันที

 










**********************************************************

จบไปแล้วอีกหนึ่งตอนน๊าาาา

ตอนแรกนางเอกของเหมือนจะชอบจีมินด้วย

แต่อยู่ๆดันไม่ถูกซะงั้น

รอติดตามตอนต่อไปด้วยยยย

อย่าลืมคอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

31 ความคิดเห็น