(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 19 : My Designer #19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    5 ก.พ. 63





เช้าวันต่อมา

@บ้านจีมิน

ตั้งแต่หลายวันก่อนที่มินจูมาบอกกับฉันว่าชอบจีมิน ฉันก็ไม่รู้ว่าวันนั้นฉันแบกสังขารตัวเองกลับมาที่บ้านยังไง

ทำไมรู้สึกแปลกๆตอนนี้ฉันนั่งเล่นอยู่สวนหลังบ้านที่มีสวนกุหลาบอยู่ตรงหน้า

เห้อฉันถอนหายใจออกมา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้น

 






ครืดๆ(โทรศัพท์สั่น)



ฮะโหล ว่าไงไบรอัน

(อยู่ไหนหรอ)

อยู่บ้านอะ มีอะไรรึเปล่า

(ว่างรึเปล่า มีอะไรจะให้ช่วยดูนิดหน่อย)

ว่างสิ

(งั้นเจอกันที่ร้าน xxx นะ)

โอเค

ติ๊ด





อย่างน้อยไปกับไบรอันก็จะได้ไม่ทำให้ฉันมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยแบบนี้ แถมยังไม่มีอารมณ์ที่จะคิดแบบเสื้อผ้าอีกด้วย ไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย ฉันเดินขึ้นไปบนห้อง ก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วก็กุญแจรถ แล้วเดินลงมาด้านล่าง

ไปไหนหรออึนบีป๊าของจีมินที่กำลังเดินออกมาจากตรงในครัวถามฉันขึ้น

หนูจะออกไปทำธุระกับเพื่อนนะคะฉันตอบแล้วยิ้มให้ท่าน

หนูเป็นอะไรรึเปล่า ป๊าเห็นเมื่อวานก่อนดูซึมๆป๊าจีมินถาม

เอ่อ เปล่าค่ะฉันตอบ ก่อนจะหลบสายตาท่าน สายตาท่านก็เหมือนจีมินเลย เป็นสายตาที่ฉันไม่สามารถจ้องนานๆได้เลยสักครั้ง

งั้นขับรถดีๆนะป๊าจีมินพูดก่อนจะยิ้มให้ฉันอย่างใจดี                                       

ค่ะ หนูขอตัวนะคะฉันพูดแล้วเดินออกจากบ้าน ก่อนจะตรงไปที่โรงจอดรถที่อยู่ไม่ไกล

 




@โรงจอดรถ

ฉันเดินไปที่รถตัวเองก่อนจะหยุดแล้วมองที่จอดรถข้างๆที่ไม่มีรถ ที่แต่ก่อนเคยจอดไว้แต่ตอนนี้กลับไปมีเลย ใช่ฉันยังไม่เจอเขาเลยสักครั้ง จีมินเขาออกจากบ้านไปตั้งแต่ 6 โมงเช้าแล้ว ซึ่งเขาออกไปทำไมตั้งแต่เช้าก็ไม่รู้ แต่นั่นมันก็เรื่องของเขาไม่ใช่เรื่องของฉันนี่นา และที่สำคัญเขายังไม่ได้กลับบ้านมา 3 วันแล้วด้วย

คิดทำไมก็ไม่รู้ฉันพูดก่อนจะเสียบกุญแจแล้วเปิดประตูรถ ก่อนจะยัดตัวเองเข้าไปในรถ แล้วขับไปยังสถานที่ที่ไบรอันนัดไว้

 






@ร้านxxx

ฉันเดินเข้ามาภายในร้านที่ไบรอันนัดไว้ ก่อนจะมองเข้าไปรอบๆร้านเพื่อมองหาไบรอัน ก่อนจะไปสะดุดตากับร่างสูงของชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูท

อยู่นั่นเองใช่นั่นคือไบรอัน เขานั่งมองวิวข้างๆสักพักก่อนจะสังเกตเห็นฉันที่กำลังเดินเข้าไปหา แล้วยกยิ้มให้เบาๆ

มาแล้วหรอไบรอันทัก พอฉันเดินเข้าไปใกล้โต๊ะ

ขอโทษทีนะที่มาช้า แล้วนี่มานานรึยังฉันนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามเขาแล้วถาม

ยังหรอกไบรอันตอบ กินอะไรไหมไบรอันยื่นเมนูอาหารมาให้ฉัน

ไม่เอาอะ อิ่มแล้วฉันตอบ ว่าแต่ มีอะไรจะให้ฉันดูหรอ







จริงสิไบรอันตอบ ก่อนจะหยิบอะไรสักอย่างขึ้นมา

อะไรอะฉันถามแล้วมองกระดาษที่ไบรอันยื่นมาให้ฉัน

พอดีบริษัทฉันจะจัดงานเลี้ยง เป็นไงแบบฟอร์มงานไบรอันยื่นกระดาษที่เป็นแบบร่างของงานเลี้ยงมาให้ฉันดู ภายในงานถูกตกแต่งด้วยดอกไม้มากมาย นี่เขาเป็นนักธุรกิจผู้ชายเชียวนะ ทำไมมีดอกไม้เยอะขนาดนี้ หรือเขาทำเอาใจน้องสาว

ก็สวยดีนะ แล้วมาให้ฉันดูทำไมละฉันถาม

"ก็ฉันอยากให้เธอช่วยคิดธีมชุดงานให้หน่อย"ไบรอันตอบก่อนจะทำสายตาเลิ่กลัก

"ฉันเนี่ยนะ"แค่เรื่องคิดธีมชุดงานต้องมาถึงฉันเลยหรอ แค่คนในบริษัทโหวตก็ได้แล้วมั้ง

"ใช่ไง"ไบรอันตอบก่อนจะหยิบกาแฟขึ้นมาจิบ

แน่ใจแล้วใช่ไหมเนี่ยฉันมองไบรอัน ไม่กลัวฉันทำงานพังแน่นะ

อืมไบรอันพยักหน้า

แน่นะ แน่ใจจริงๆนะฉันถามซ้ำๆ ที่จริงก็จงใจจะกวนประสาทเขานั่นแหละ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลแฮะ

แน่ใจสิไบรอันตอบ

อืม งั้นฉันคิดว่างานเลี้ยงบริษัทควรมีอะไรดีๆ ควรเป็นสีที่ส่งเสริมดวง สีแดงเป็นไง คนจีนชอบสีแดง อีกอย่างนายก็เป็นคนจีน พนักงานในบริษัทก็น่าจะเป็นคนจีนโดยส่วนใหญ่  ฉันเสนอสีแดงฉันพูด ก็ตามที่ฉันบอกนั่นแหละ คนจีนชอบสีแดงจะตาย  ไบรอันก็เป็นคนจีนอีก ลงตัวออก

หรอไบรอันพูด ก่อนจะล้วงโทรศัพท์แล้วกดโทรหาใครสักคน







ฮะโหล

ฉันเอาธีมงานสีแดง

อืม

พอดีมีตัวช่วย

ไบรอันตอบก่อนจะมองมาที่ฉัน เขามองฉันนานจนฉันไม่กล้าที่จะสบตาเขา เลยทำได้แค่หลบสายตาแล้วมองไปทางอื่น

อืม แค่นี้นะ

ไบรอันพูดก่อนจะวางโทรศัพท์ลงที่โต๊ะ

 





เป็นอะไรรึเปล่าฉันถามไบรอันที่กำลังมองหน้าฉัน

เปล่าหรอกไบรอันตอบ นี่เขาเป็นอะไรดูพูดน้อยลง

อ้อฉันตอบ

ได้ข่าวว่ากำลังคิดคอลเลคชั่นเสื้อผ้าใหม่นิไบรอันถามฉัน

อืม ก็ใช่ แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลยอ่ะ ไม่มีแรงบันดาลใจเลยฉันตอบแล้วทำหน้าเศร้าๆ

งั้นไปที่นี่กันไบรอันพูด

ที่ไหนอ่ะฉันถามไบรอัน





ที่ที่เธอจะได้มีแรงบันดาลใจไบรอันพูดก่อนจะลุกขึ้นแล้วคว้าข้อมือฉัน ก่อนจะออกแรงดึงนิดหน่อย

 






@บนรถไบรอัน

แล้วรถฉันอ่ะฉันมองรถฉันที่ตอนนี้ตัวเองกำลังนั่งอยู่บนรถไบรอันแล้วกำลังขับผ่านรถฉัน

เดี๋ยวค่อยกลับมาเอา ร้านนี่ร้านเพื่อนฉัน สบายใจได้ไบรอันตอบแล้วหันมามองฉันสักพักก่อนจะหันกลับไปมองถนนต่อ

โห เผด็จการเวอร์ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตลก ก่อนจะมองไปดูวิวข้างๆ มันเป็นทางที่ฉันเคยมา แต่จะเหมือนว่าจะนานมาแล้ว






ผ่านไป 10 นาที









ร้านนั้นนี่นาฉันชี้ไปที่ป้ายร้าน หลังจากที่ไบรอันจอดรถเสร็จ

ชอบไหมไบรอันหันมาถามฉัน

ชอบสิ ไม่ได้มาตั้งนานฉันพูดก่อนจะลงจากรถไป มันคือร้านที่ไบรอันเคยพาฉันมาตอนที่เราพึ่งรู้จักกันแรกๆ ไม่คิดว่าฉันจะได้มาที่นี่อีก

เข้าไปกันเถอะไบรอันพูด ก่อนฉันจะเดินนำเข้าไปในร้าน

 






@Home Sky

ฉันมองดูของรอบๆ แล้วก็อดคิดถึงวันแรกที่มาที่ไม่ได้

น่ารักจังฉันเดินไปดูต้นกระบองเพชรต้นเล็กๆ

อยากได้หรอไบรอันถามฉันจากด้านหลัง

ไม่อ่ะ ถ้ามันไปอยู่กับฉันมีหวังตายหมดพอดี55”ฉันตอบ ก่อนจะเดินดูของต่างๆต่อ

อึนบีเสียงไบรอันเรียกฉันจากทางด้านหลัง

หื่ม วะ…”





หมับ







อย่าพึ่งหันไปอยู่ดีๆไบรอันก็กระชากฉันเข้าไปกอดไว้เฉยเลย เขาพูดคำเมื่อกี้ก่อนจะกดหัวฉันให้ซบลงที่ไหล่ตัวเอง แล้วพามาหลบอยู่หลังชั้นอะไรสักอย่าง

อันนี้น่ารักไหมคะเสียงใสๆของผู้หญิงคนนึงดังขึ้น จากฝั่งตรงข้ามฉันกับไบรอัน







น่ารัก น่ารักเหมือนเธอเลยเสียงผู้ชายดังตามมา เสียงนั่น เสียงเขา ฉันจำได้

จะจีมิน..ฉันพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ทำไมมันถึงสั่นก็ไม่รู้

บ้า จีมินอ่ะ มินจูเขินเป็นนะเสียงของผู้หญิงคนนั้น มินจูสินะ

มะมินจู...ฉันพูดเบาๆ ก่อนรอบดวงตาจะมีอุณหภูมิที่เริ่มสูงขึ้น

อึนบี..เสียงเรียกจากคนที่กำลังกอดฉันอยู่ดังขึ้น ก่อนจะมีแรงมาสัมผัสที่หัวของฉันแล้วกดมันลงที่อกของเขา

ไบรอัน..ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าเบาๆ

ขอร้อง...อย่าร้องไห้ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้สีหน้าไบรอันเป็นยังไง แต่แค่น้ำเสียงที่เขาพูดมาเมื่อกี้ มันสามารถทำให้ฉันอบอุ่นขึ้นมาได้นิดนึงเลยละ

อืมฉันตอบ






งั้นเราเดินไปดูทางนั้นกันค่ะเสียงของมินจูดัง ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าที่กำลังเดินออกจากตรงนี้ไป

อึนบีเสียงของคนตรงหน้าเรียกฉัน ในขณะที่สมองของฉันตอนนี้มันกำลังประมวลผลแล้วตึบไปหมด

ห๊ะ...ฉันตอบ ก่อนจะผละกอดออกจากไบรอัน

ไปนู่นกันไบรอันพูดก่อนจะเอื้อมมือมาจับที่ข้อมือฉัน ก่อนจะออกแรงดึงเล็กน้อย แล้วเดินนำฉันไป










@คาเฟ่

นี่ค่ะพนักงานเสิร์ฟวางเค้กกับกาแฟลงตรงหน้าฉันกับไบรอัน

ขอบคุณค่ะฉันตอบ ก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ

อึนบีเสียงไบรอันเรียกฉัน

หื่มว่าไงฉันตอบก่อนจะมองที่ไบรอัน

โอเคใช่ไหมไบรอันถาม ทำไมนะทำไมไบรอันเขาถึงรู้ตลอดว่าฉันรู้สึกยังไง ถ้าถามว่าฉันโอเคไหม ฉันก็ตอบได้ไม่เต็มปากหรอกเพราะฉันก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้มันคืออะไร

โอเคสิ ทำไมจะไม่โอเคละฉันตอบแล้วยิ้มให้ไบรอัน

แต่เมื่อกี้...







ไม่เป็นไรหรอกไบรอัน นั่นก็เรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับฉันซะหน่อย วันนี้นายพาฉันมาหาแรงบันดาลใจนะ เดี๋ยวเสียบรรยากาศหมดฉันตอบ

จริงด้วยไบรอันพูด






อ่ะลองกินนี่ดูฉันตักเค้กสตอเบอรี่แล้วไปจ่อที่ปากของไบรอัน

ไม่อ่ะ ฉันไม่ค่อยชอบของหวานเท่าไหร่ไบรอันตอบ

เอาน่า สักหน่อย อร่อยจะตายฉันพูดแล้วยื่นเค้กเข้าไปใกล้ๆอีก

ไม่ดีกว่าไบรอันยังคงปฏิเสธ

มันอร่อยจริงๆนะไบรอันฉันพูดแล้วทำตาปริบๆ คิดว่านี่แบ๊วสุดแล้วนะ555

เธอนี่มัน..ไบรอันพูดก่อนจะยอมกินเค้กที่ฉันยื่นไปเมื่อกี้

ก็แค่เนี่ยฉันตอบ









ฉันกับไบรอันนั่งอยู่ในร้านนี้นานมาก ส่วนใหญ่ก็คุยเรื่องงานบ้างเรื่องส่วนตัวบ้าง ไบรอันเป็นคนที่เสมอต้นเสมอปลายกับฉันเสมอ ฉันคิดว่านั่นคือเสน่ห์ของเขาเลยละ




โอ๊ะ อึนบีกับไบรอันนี่นาจู่ๆก็มีเสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้นมา พร้อมกับฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้ามา

มินจู...จีมินฉันเงยหน้าขึ้นไปมองบุคคลที่มาใหม่

อุ้ย แล้วนี่มาด้วยกันสองคนซะด้วย แอบกุ๊กกิ๊กกันป่ะเนี่ยอึนบีมินจูพูดแล้วหันหน้ามาแซวฉัน

บ้าหรอ แค่มาซื้อของฉันตอบแล้วยิ้มให้เธอ  ตอนนี้เธอคล้องแขนจีมินไว้ด้วย ฉันหันไปมองจีมินสักพักเขามองหน้าฉัน ก่อนจะหันไปหาไบรอันต่อ

มาไงวะมึงจีมินถามไบรอัน

กูลอยมามั้งไบรอันตอบกวนๆ

แล้วนี่มินจูมาทำอะไรหรอจู่ๆปากของฉันมันก็ถามออกไปแบบนั้น ทั้งที่น่าจะคาดเดาคำตอบได้อยู่แล้ว

อ๋อ พอดีจีมินพาเรามาซื้อของนะ เพราะคุณแม่บอกให้มาดูของเข้าคอนโดมินจูตอบ

คอนโด?ฉันถาม

พอดีเราย้ายมาอยู่คอนโด เพราะมันจะได้ใกล้กับที่ทำงาน แต่คุณแม่จีมินดันบอกว่าให้ย้ายมาอยู่ที่คอนโดจีมินเลยก็ได้ จะได้สะดวกมินจูพูด ย้ายมาอยู่ห้องคอนโดจีมิน งั้นก็แสดงว่า 3 วันที่เขาไม่กลับบ้านเพราะเขาอยู่ที่คอนโดงั้นหรอ อยู่กับมินจู

อะอ๋อฉันตอบ

จริงสิ จีมินคะ เราต้องไปดูของอีกไม่ใช่หรอคะ ไปกันเถอะเดี๋ยวไม่ทันมินจูหันไปพูดกับจีมิน

ไปสิจีมินตอบแล้วยิ้มให้เธอ

ไปก่อนนะอึนบี ไบรอันมินจูพูด ก่อนจะเดินออกไปจากร้าน






อึนบี…

ไบรอัน พาฉันไปที่นี่หน่อยสิฉันรู้ว่าไบรอันจะถามว่าอะไร ฉันไม่อยากจะคิดเรื่องนี้แล้ว ฉันเลยตัดสินใจคว้าโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาแล้วเปิดรูปสถานที่ที่นึงที่ฉันเคยคิดว่าอยากจะไป

ทะเล?พอไบรอันมองรูปในโทรศัพท์ฉันก็ทำหน้างงๆ

ฉันอยากไปที่นี่นานแล้วอ่ะ พอไปหน่อยนะฉันพูด

อืม งั้นไปกันเถอะไบรอันพูดก่อนจะลุกขึ้นยืน

ขอบคุณนะฉันพูดแล้วยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามไบรอันไป

 









@ทะเล๊

เวลา 17:31 น.

เสียงคลื่นของน้ำทะเลที่ซัดเข้าฝั่ง เสียงลมที่เคลื่อนผ่านบริเวณนั้น ทำให้บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบ เหมาะแก่การมาพักผ่อน ฉันเดินไปตรงพื้นทรายแล้วมองไปรอบๆ ก่อนจะถอนหายใจ

เห้อฉันถอนหายใจแล้วมองออกไปด้านหน้า

สบายใจรึยังเสียงไบรอันดังจากด้านหลังฉัน

อืม สบายใจละฉันตอบ

ฉันดีใจที่เธอสบายใจไบรอันพูด ก่อนจะเดินมายืนข้างๆฉัน

ไบรอันฉันเรียกชื่อเขา

ว่าไงไบรอันตอบ





ถ้าสมมุติ นายมีความสัมพันธ์นึงที่นายไม่รู้ว่าเอายังไงต่อกับมัน นายไม่รู้ว่านายต้องทำยังไง แต่นายเป็นฝ่ายเดียวที่คิดว่าความสัมพันธ์ของนายกับมันเกินเลย แต่เขากลับไม่รู้สึกอย่างนั้น แล้วมันจะผิดไหมถ้าเราจะเปิดใจให้ใครคนใหม่ฉันถาม

ไม่หรอก ในเมื่อเขาไม่ได้รู้สึกอะไร เราก็อย่าไปฝืนเลย มันเจ็บเปล่าๆไบรอันตอบ 









ไบรอัน..ฉันพูด

ว่าไงไบรอันตอบ

ฉันสับสน..ฉันงงไปหมดแล้วฉันพูดน้ำเสียงสั่นคลอน จู่ๆเรื่องทั้งหมดของฉันกับจีมินมันก็เข้ามาในหัวฉันแทบจะหมด มันทำให้ขอบตาฉันมีอุณหภูมิที่สูงขึ้น จนมีน้ำใสๆที่รอเวลาหยดออกจากตา

อึนบี...







หมับ









.....ไบรอันคว้าฉันเข้าไปกอดไว้ ก่อนจะลูบหัวฉันเบาๆ

ให้ฉันเป็นคนที่ทำให้เธอลืมมันได้ไหมไบรอันพูด

......ฉันกำลังตกใจกับสิ่งที่เขากำลังพูด

ฉันรักเธอนะ ฉันจะไม่ยอมให้เธอเจ็บแบบนี้อีกแล้วไบรอันพูด

บะ..ไบรอันฉันพูดด้วยเสียงสั่นๆ

นะอึนบีไบรอันพูดแล้วกระชับกอดแน่นกว่าเดิม

ชะ..ช่วยให้ฉันลืมเขาทีนะฉันพูดแล้วกอดตอบไบรอัน


อย่างน้อยเขาก็คือคนที่อยู่กับฉันในเวลาแบบนี้ เรื่องของฉันกับจีมินมันคงเป็นแค่ความคิดนั่นแหละ  ถึงฉันจะยังไม่รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับจีมินกันแน่ แต่ในเมื่อเขามีมินจูอยู่แล้ว ฉันก็ควรจะเลิกคิดเรื่องพวกนี้ให้มันจบๆไปซะ

 







ขณะที่ไบรอันกำลังกอดร่างบางตรงหน้า  ในใจของไบรอันยังคงคิดคำนี้ไว้เสมอว่า

แต่สำหรับฉัน ฉันยอมเจ็บเพื่อที่จะได้อยู่เคียงข้างเธอนะ อึนบี

 





  **********************************************************

มาต่อแล้วจ้าาาาา

ขอโทษที่หายไปเป็นอาทิจตย์เลย

ช่วงนี้ไรท์ไม่ค่อยว่าง

แต่จะพยายามมาอัพให้น๊าาาา

อย่าลืมกดให้กำลังใจ กดติดตาม และคอมเม้นด้วยน๊าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #20 FA_かなめ (@Far1412) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:22
    อมก... เจ็บมาก...ทดสอบความแข็งแรงของตับบบบบบ วุ้ววววว
    #20
    0
  2. #19 MyVKim (@MyVKim) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:11
    บีบใจสุด เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #19
    0