(BTS X YOU) My Love Designer (END)

ตอนที่ 11 : My Designer #11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    29 ธ.ค. 62



เห้ย!”ฉันกำลังอึ้งกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า



ที่เมื่อคืนที่เจ๊ออกไปข้างนอก เพราะเจ๊ไปหาเฮียจีมินงั้นดิไอรอนมองฉัน ชิบหายแล้ว นักข่าวที่ไหนมาถ่ายรูปฉันที่จีมินกอดฉันจากทางด้านหลัง และที่สำคัญยังมีตอนที่จีมินกำลังจูบฉันอีกโว้ย!

คือมันไม่ใช่อย่างนั้นฉันพูด

โห มีจูบกันด้วยไอรอนมองภาพ

โอ้ย ก็เพราะจีมินโดนยาบ้านั่นนั่นแหละ เลยเป็นแบบนี้อะฉันพูด

แน่ใจไอรอนมองฉันอย่างจับผิด

เออฉันตอบ

ไม่ใช่ว่าสมยอมเขาไอรอนถามด้วยความกวนตีน

เดี๋ยวแกจะโดนฉันชี้หน้าไอรอน

แหม๋ ก็นึกว่าพี่ตัวเองจะสมยอมเขาไอรอนพูด

ไอ้น้องเวร แล้วนี่จะทำยังไงดีต่อเนี่ยฉันถาม แฟนคลับจีมินจะไม่ฆ่าฉันตายใช่ไหมอะ

ผมสั่งให้คนไปปิดข่าวแล้วๆไอรอนตอบแล้วนั่งลงที่โซฟา

ปิดข่าว?”ฉันถาม

ใช่ ไม่น่าจะมีผลอะไรมาก แต่ยังไงเจ๊ก็ระวังตัวด้วยนะไอรอนพูด

อืม ขอบใจแกแล้วกันฉันตอบ เนี่ยแหละ ถึงฉันกับไอรอนจะทะเลาะจะด่ากันปางตายแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ทิ้งกันไม่ได้อยู่ดี




ครืดๆ(โทรศัพท์สั่น)

ฮะโหล

(ยัยอึนบี!)ว่าแล้วไง ยังไงเกรซก็รู้ ถึงจะโดนปิดข่าวไปแล้วก็ตาม

เออว่าฉันตอบ ไอรอนลุกขึ้นยืนแล้วโบกมือบ๊ายบายฉัน มันจะกวนตีนฉันไปไหมโว้ย แล้วไอรอนก็เดินออกจากห้องฉันไป

(แกกับคุณจีมินเป็นอะไรกันกันแน่!)

โอ้ย ไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้นอะ

(แกคิดว่าฉันดูข่าวไม่ทันรึไงห๊ะ)

โอ้ย แกฟังฉันนะ เรื่องมันเป็นอย่างนี้.....ฉันเล่าทุกอย่างให้ยัยเกรซฟัง





(น่าสงสารคุณจีมินอะ)

แล้วแกไม่สงสารฉันบ้างรึไงห๊ะ

(ไม่อะ คุณจีมินไม่น่าเลย)

ไม่ลำเอียงเลยจ้าเพื่อนจ้า

(แต่ถึงยัง แกน่าจะไปดูเขานะเว้ย โดนยานั่นไปน่าจะไม่สบายนะ)

ทำไมแกรู้อะ ว่าจะไม่สบาย

(ฉันพึ่งเสิร์ชหาข้อมูลเมื่อกี้อะ)

อ๋อ

(ยังไงแกก็น่าจะดูเขาหน่อยแล้วกัน)

ทำไมฉันต้องไปด้วย

(อย่างน้อยแกก็เป็นคนช่วยเขา ถ้าเกิดเขาไม่สบายก็ยังมีแกที่ช่วยเขานะเว้ย)

อะไรวะ

(งั้นเอาเป็นว่าแกไปดูเขาหน่อยแล้วกัน ฉันวางละ)

ติ๊ด


อะไรวะเนี่ย จู่ๆก็ผลักไสฉันให้เขาเฉยเลยฉันวางโทรศัพท์ลงแล้วตัดสินใจลุกไปอาบน้ำ

 




ผ่านไป 1ชั่วโมง

 




ลงมาแล้วหรอลูกพอฉันลงบันไดไปก็เจอม๊าที่นั่งดูทีวีอยู่กับป๊า

ค่ะฉันตอบแล้วเดินไปนั่งลงที่โซฟา

เมื่อคืนแม่ได้ยินคนสวนบอกหนูกลับดึกไม่ใช่หรอ ตื่นทำไมแต่เช้าม๊าถาม

คือพอดีหนูจะเยี่ยมเพื่อนนะคะม๊าฉันตอบ

เพื่อนที่ไหนกันน๊านั่นไงน้องชายสุดประเสริฐฉันมันโผล่มาละ

เกรซเป็นอะไรหรอลูกม๊าถาม เพราะเพื่อนฉันที่ม๊ารู้จักมีไม่กี่คนเอง

เกรซไม่ค่อยสบายค่ะม๊า เป็นไข้นิดหน่อยแล้วนี่ฉันจะโกหกป๊ากับม๊าทำไมเนี่ย

ใช่หร๊อไอรอนนั่งลงที่โซฟาแล้วยกมือถือขึ้นมาเล่น

งะงั้นหนูไปก่อนนะคะฉันพูดแล้วลุกขึ้น

ขับรถดีๆนะลูกเสียงป๊าพูด

ค่ะฉันตอบแล้วหันไปมองไอรอนที่มองฉันอยู่

กลับมาช้าๆนะเจ๊ไอรอนพูด

เออฉันตอบแล้วเดินออกจากบ้านแล้วตรงไปที่โรงรถ

 




โรงรถ

แล้วนี่ฉันจะรู้ได้ไงเนี่ยว่าจีมินอยู่ที่ไหนฉันนั่งอยู่ในรถแล้วนึก ถ้าไปถามไอรอนมีหวังโดนล้อจนป๊ากับม๊ารู้แน่

ถามจองกุกแล้วกันฉันยกมือถือขึ้นมาแล้วกดโทรหาจองกุก

 

(ฮะโหล โทรมาไรแต่เช้าเนี่ยพี่)

จองกุกคือ...ว่างป่ะ

(ว่างๆ มีไรอะ)

คือจีมินเขาพักอยู่ที่ไหนหรอ

(หื่ม ถามทำไม)

เอ่อ พอดีป๊ากับม๊าให้เอาของไปให้อะแถเก่งม๊ากกกกก

(อืม ปกติมันอยู่บ้านนะ แต่เมื่อวานมันนอนคอนโด)

ว่าแต่เขาอยู่ที่ไหนอ่ะ

(เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นไปให้)

อ่อ งั้นขอบใจ งั้นแค่นี้แหละ

(เดี๋ยวดิพี่)

อะไรหรอ

(ผมไม่รู้นะว่าไอ้จีมมันไปทำอะไรพี่ไว้รึเปล่า แต่มันไม่เคยคิดที่จะทำแบบนั้นกับพี่เลยนะ ถึงมันจะปากหมา ปากแข็ง ปากเหี้ยขนาดไหน แต่พี่คือคนที่มันแคร์มากที่สุดนะเว้ย)

อะเอ่ออืม

(ฝากดูแลมันด้วยนะพี่)

ติ๊ด



พอจองกุกวางสายไปปุ๊บ ร่างกายของฉันมันแข็งทื่อขึ้นมาทันที อุณหภูมิของใบหน้าที่เพิ่มสูงขึ้น พร้อมกับประโยคของจองกุกที่กำลังวนอยู่หัวฉัน

 




ผมไม่รู้นะว่าไอ้จีมมันไปทำอะไรพี่ไว้รึเปล่า แต่มันไม่เคยคิดที่จะทำแบบนั้นกับพี่เลยนะ ถึงมันจะปากหมา ปากแข็ง ปากเหี้ยขนาดไหน แต่พี่คือคนที่มันแคร์มากที่สุดนะเว้ย

 




อะไรวะเนี่ยฉันตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ ก่อนจะกดเข้าไปอ่านข้อความของจองกุกที่ส่งมา มันคือโลเคชั่นของคอนโดจีมิน รวมทั้งหมายเลขห้องกับรหัสห้องด้วย

ให้ขนาดนี้เลยฉันพูด ก่อนจะเริ่มออกรถ

 

แวะซื้อของก่อนแล้วกันฉันพูดแล้วเลี้ยวเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตหน้าคอนโดจีมิน

 





ผ่านไป20นาที

 




ฉันแวะซื้อของจีมินเสร็จแล้ว ก็ขับรถเข้าไปที่คอนโดจีมิน ก่อนจะหาที่จอดรถแล้วลงจากรถ โดยไม่ลืมของที่ลงไปซื้อเมื่อกี้มาด้วย

 

@คอนโดจีมิน

เวลา 10:21น.

ฉันเดินหาห้องจีมิน ห้องเขาอยู่ชั้น 23 หมายเลขห้อง 2450

นั่นไงฉันเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องของจีมิน ชั้นนึงมีห้องอยู่ 6ห้องเอง แถมคอนโดนี้ราคาแพงด้วย ตอนแรกฉันเคยจะมาซื้อแต่ต้องกลับอังกฤษพอดีเลยไม่ได้ซื้อ




ก๊อกๆ




ฉันเคาะประตูห้องจีมิน ไร้เสียงตอบรับของคนที่อยู่ภายใน

จีมินฉันเรียก

....ไร้เสียงตอบรับจากคนด้านในเช่นเดิม

ขออนุญาตแล้วกันฉันยกมือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าไปที่ข้อความของจองกุก แล้วมองไปที่ปุ่มหน้าห้องที่มีไว้ให้ใส่รหัส

 “3149”ฉันกดตัวเลขใส่ลงไป



ติ๊ด(เสียงประตูเปิด)

 



ฉันค่อยๆก้าวขาเข้าไปในห้องของจีมิน มันเป็นห้องโทนสีดำเทา เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่ถูกตกแต่งด้วยสีดำและเทาหมด ฉันเดินเอาของไปวางไว้ที่เคาน์เตอร์ในครัว ก่อนจะเดินไปหยุดอยู่ที่หน้าห้องนอน

เกรซบอกให้ฉันมาหานายเฉยๆนะ ฉันขออนุญาต ฉันไม่ได้บุกรุกอะไรเลยทั้งสิ้นฉันพูดกับตัวเองอยู่หน้าห้องสักพัก ก่อนจะค่อยๆกำลูกบิดแล้วค่อยๆเปิดเข้าไป




แกร็ก





ฉันค่อยเดินเข้าไปในห้องนอนของจีมิน แล้วมองไปที่เตียง

อ้าวเขาหายไปไหน ฉันเดินเข้าไปใกล้ๆเตียงแล้วมองหาจีมินรอบๆห้อง

ไหนจองกุกบอกนอนที่คอนโดฉันมองทั่วๆห้องแต่ก็ไม่เจอ

โอ๊ะสายตาฉันพลันไปเห็นรูปของผู้หญิงคนนึง ที่ถูกถ่ายจากทางด้านหลัง เอ๊ะทำไมมันคุ้นๆ ทั้งสถานที่และ...

ทำอะไร..เสียงต่ำกระซิบลงที่ข้างหูของร่างบาง ทำให้ร่างบางสะดุ้งแล้วหันหน้ามาประจันหน้ากับคนตรงหน้า

นะนายฉันมองจีมิน ที่ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพที่แบบว่ามีผ้าขนหนูผืนเดียวพันไว้ที่เอว แล้วก็มีหยดน้ำที่เปียกตามกลุ่มไรผมกับแผงอก ซึ่งมันแสดงให้เห็นว่าเขาพึ่งอาบน้ำเสร็จ

ไง เข้าห้องฉันได้ยังไงเขาเอาแขนวางไว้รอบฉัน ทำให้ฉันหนีออกไปไม่ได้

คะคือ ฉันแค่มาเยี่ยมนายเพราะเกรซบอกให้มา ละแล้วที่เข้าห้องนายมาได้เพราะจองกุกเอารหัสให้ฉันตอบ

แน่ใจจีมินเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉันอีก

อะอืมฉันตอบ

แต่ฉันว่าเมื่อคืนที่ฉันจูบเธอเพราะยานั่น แต่ตอนนี้...จีมินพูดแล้วไล่สายตามองฉัน

นะนายจะทำอะไรฉันมองเขา

ตอนนี้ฉันว่า คงเป็นเพราะฉันที่อยากจูบเธอจีมินพูดแล้วคว้าท้ายทอยฉัน ก่อนจะโน้มตัวมาประกบปากฉัน

อื้อจูบครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งที่แล้ว ครั้งนี้มันอ่อนโยน เขาไม่ได้มีการลุกล้ำอะไรมากมาย



จุ๊บ




ขอบคุณนะจีมินถอดริมฝีปากออกแล้วลูบหัวฉัน

ขะขอบคุณอะไรฉันเหมือนจะวูบไปเลยจ้า

เมื่อวาน ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้จีมินพูด

อืม คะคือฉันซื้อของมาให้ วางอยู่ที่เคาน์เตอร์ในครัว ถ้านายดีขึ้นแล้วก็บอกพวกแก๊งนายด้วย ฉะฉันไปละฉันรีบใช้โอกาสนี้เผ่นสิจ๊ะรออะไร



แกร็ก




ฉันปิดประตูห้องจีมินแล้วพ่นลมหายใจออกยาวๆ

เกือบไปแล้วฉันลูบอกตัวเองเบาๆ

คุณอึนบีเสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้น

คุณมินจูฉันมองเธอ ที่กำลังเดินเข้ามา เธอดูตกใจมากๆที่เห็นฉัน

มาทำอะไรคะเนี่ยมินจูถามฉัน

อ่อ  คือฉันมาหาเพื่อนนะคะฉันตอบแล้วเดินออกห่างจากประตูห้องจีมิน ยิ่งเป็นข่าวอยู่ เผื่อนักข่าวมาเจออีก

หมายถึงจีมินรึเปล่าคะมินจูพูด

มะไม่ใช่หรอกค่ะ ยังไงขอตัวนะคะฉันพูดแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์

 




@ห้างJM

ร้านอึนบี

เวลา11:21น.

คนอะไรฉวยโอกาสชะมัดฉันพูดเบาๆ

แหม๋ นั่งยิ้มอะไรจ๊ะเกรซเดินมาหาฉัน

ป่าวย๊ะฉันตอบ

ก็นึกว่าไปเยี่ยมเขามา แล้วมีอะไรดีๆเกรซพูด

บ้านแกสิ จะมีอะไรละฉันพูด





สวัสดีครับเสียงผู้ชายคนนึงดังขึ้น

อ้าวคุณไบรอันฉันมองที่คุณไบรอันที่นั่งลงตรงข้ามฉัน

สวัสดีค่ะเกรซพูด ตามสบายเลยนะคะเกรซพูดเสร็จเดินออกไปเลยจ้า

มาทำอะไรคะเนี่ยฉันถามไบรอัน

คือผมมีเรื่องจะให้คุณอึนบีช่วยนะครับไบรอันพูด

อะไรหรอคะฉันถามอย่างสงสัย

พอดีผมอยากซื้อชุดไปให้น้องสาว คืนนี้เราต้องไปออกงานกันนะครับไบรอันพูด เขามีน้องสาวด้วยหรอ

เลยอยากให้ฉันช่วยเลือกชุดให้ใช่ไหมฉันถาม

รบกวนด้วยนะไบรอันตอบ

ได้สิ สบายมาก ว่าแต่งานอะไรหรอ คอนเซ็ปประมาณไหนฉันถามแล้วลุกขึ้นไปดูชุด

ก็งานแต่งญาติห่างๆอะ ธีมสีเขียวไบรอันพูด ธีมสีเขียว  ไม่เคยได้ยินมาก่อนแฮะ

อืม งั้นชุดนี้ดีไหมฉันหยิบชุดราตรีสีเขียวออกมาให้ไบรอันดู




(ชุดที่เลือก)



 

สวยดีนะไบรอันตอบ

เนี่ย เป็นชุดที่สวยเรียบหรู ใส่ไปก็อาจจะไม่แย่งซีนเจ้าสาวมากฉันพูด

งั้นเอาชุดนี้ไบรอันพูด

โอเคฉันพูดแล้วกวักมือเรียกพนักงานมา

ขอบคุณนะที่ช่วยไบรอันพูด

ไม่เป็นไรฉันตอบ แล้วนี่จะไปไหนต่อหรอ

ว่าจะมาชวนเธอไปหาอะไรกิน พอจะว่างไหมไบรอันพูด

อืมฉันมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง เพื่อนึกว่ามีงานอะไรไหม

ได้สิฉันตอบ ว่าแต่ฉันขอชวนเกรซไปด้วยได้ไหม

ได้สิไบรอันตอบ

งั้นรอแป๊บนะฉันเดินเข้าไปหาเกรซที่นั่งเช็คของอยู่

แกฉันเรียก

อะไรอะเกรซหันมา

ไปหาไรกินกันฉันชวน

ไปดิ หิวพอดีเกรซพูด

คุณไบรอันไปด้วยนะฉันพูด

เป็นบุญฉันอีกละเกรซพูดแล้วเดินไปหยิบกระเป๋า

ไปกันเถอะค่ะฉันหันไปบอกไบรอัน

ครับเรากำลังจะเดินออกจากร้าน แต่จู่ๆก็…..

อ้าว พี่ไบรอันมาทำอะไรที่นี่คะเสียงผู้หญิงคนนึงดังขึ้น




อ้าว ว่าไงยัยตัวแสบไบรอันยิ้มให้กับคนที่กำลังเดินเข้ามา






 **********************************************************

จบไปอีกหนึ่งตอนจ้า

แถมให้อีกหนึ่งตอน55555

ตัวละครคือโผล่มาเยอะจริง555

อย่าลืมกดติดตามและคอมเม้นด้วยน๊าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #6 somerudee1 (@somerudee1) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 09:34
    จีมิน~ น่ารักกก ชอบไอรอนอะเป็นเหมือนตัวเชื่อมให้ทั้งสองคน (◍•ᴗ•◍)
    #6
    0
  2. #4 natthawan255 (@natthawan255) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 22:31
    เพิ่งอ่านตอนที่10จบ ตอนที่11มาต่อเลย มาต่อเร็วนะคิคิ
    #4
    1