ฟ้ากลั้นเเกล้ง + ขอให้ทุกวันมีความสุข

วันนี้ฝนตกเเต่เช้า
เเม่ก็เลยบังคับเอาร่มไป
หนักก็หนักฟ้ากลั่นเเกล้งฮึกๆฮือ
พอเดินได้ซักพักฝนหยุดตก
สรุปรับภาระเเบกร่มทั้งวัน

วันนี้สอบคณิตเป็นคนรองสุดท้ายของห้อง
ไอเเป้ง คนสุดท้ายการสอบผ่านไปด้วยดี
เเล้วหลุยส์มันก็บอกว่า
มันจะรอให้เราสอบเส็ดก่อน
เเล้วจะลงไปพร้อมกันให้เรียกมันด้วย
มันจะนั่งทำงานเเล้วจะลงไปพร้อมเรา

เเต่พอเราสอบเส็ด
เราก็ลากไอเเป้งวิ่งออกไปโรงอาหาร
วิ่งตากฝนกันคนอื่นเค้าเดินธรรมดา
เรากะเเป้งวิ่งเเข่งกัน
เหมือนเด็กปัญญาอ่อนเลยอะ
ดึงกันไปดึงกันมาสรุปเปียกฝนนิดหน่อย

พอเราวิ่งไปซื้อข้าวหลุยส์เดินเข้ามา
บอกว่า โหดูคนเราเราอุส่าห์รอกลับลงกันมาก่อน
เเล้วหลุยส์ก็ทำหน้าจิงจังมากเลย
เรากับเเป้งรู้สึกผิดอย่างเเรง
ก็เลยง้อหลุยส์ เเล้วทำหน้าอย่างสำนึกผิดอย่างเเรง
หลุยส์ก็บอกไม่เป็นไร เเต่มันทำหน้าจิงจังมาก
เพราะธรรมดามันเป็นคนฮาๆ

เเล้วซักพักก็ขึ้นห้อง
ภาษาไทยอาจารย์ไม่เคยจะสอน
เราก็เลยไปนั่งเล่นหนังห้อง
พอดีออยมันมีกล้องก็เลย
ถ่ายรูปเล่นกันโคดจะฮาอะ
เเบบว่าไม่ถ่ายอะไม่ถ่าย
เเต่เตียมท่าทางเต็มที

ซึ่งทำให้พวกเอฟคิดว่าพวกเราบ้า
ไม่เป็นไรรู้ตัวไม่ต้องมองด้วยสายตาก็เข้าใจ
วันนี้รู้สึกว่า สมองโดนความปัญญาอ่อนกินหมด
ตั้งเเต่เล่นวอลเล่ย์เเหละ
เอาเถอะขอให้ทุกๆวัน มีความสุขก็พอใจ

เเละสุดท้ายก็อยากจะบอกว่า

ขอบคุณเเป้งน่ะที่มาส่งเค้าขึ้นรถ
กลับบ้านทุกวัน รักเเป้งที่สุดเลยน๊า

ขอบคุณสนุ๊กที่เเกยังอมความลับเค้าไว้
เเละก็ขอบคุณที่มาส่งเค้าขึ้นรถ บ่อยสมควร

ขอบคุณพลอยที่เป็นเพื่อนทำให้กวนที่สุด
เเละก็ขอขอบคุณที่ออกมาส่งขึ้นรถในบางวัน

เเละสุดท้ายรักเพื่อนทุกคน
รัก เเป้ง สนุ๊ก พลอย มิ้งค์ พอลลี่ ตุ๊กตา
เติ้ง ปิงปิง กิ๊ฟ หลุยส์  เเนน เเละเบย์