[Got7] LuBoMir ศึกพิทักษ์ดวงใจ (อัพเดตใหม่)

ตอนที่ 4 : บทที่ 1 พร้อมหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 ก.ค. 63

พร้อมหน้า

 

ดินแดน JYP เต็มไปด้วยพืชพรรณธัญญาหารที่อุดมสมบูรณ์ สภาพแวดล้อมสดใส รวมไปถึงผู้คนที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ทุกคนล้วนแต่เป็นมิตรกัน

จนกระทั่งวันหนึ่ง ราชินีได้ให้กำเนิดองค์ชายตัวน้อย ที่มีหน้าตาน่ารักน่าชัง ทุกคนในเมืองต่างยินดีกับองค์ราชันเป็นอย่างมาก ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีจนองค์ชายน้อยมีอายุครบ 1 ขวบ เขาได้แสดงปาฏิหาริย์เกี่ยวกับความพิเศษของเขา ความพิเศษที่เป็นสาเหตุก่อให้เกิดสงครามครั้งใหญ่

แต่ถึงอย่างนั้น คนในเมืองก็ไม่นึกรังเกียจหรือต่อต้านองค์ชายน้อย ทุกคนต่างให้ความรักและความเอ็นดูแก่องค์ชายน้อยอย่างมาก พวกเขาจะไม่มีวันทิ้งองค์ชายน้อยเด็ดขาด

.

.

.

ภายในห้องโถงใหญ่ของปราสาทที่เคยจมไปด้วยกองเลือดก่อนหน้านั้น บัดนี้กลับดูสะอาดตาจนน่าเหลือเชื่อ และที่สำคัญในตอนนี้เต็มไปด้วยแขกคนสำคัญของเมืองทั้งเจ็ดคนและสัตว์เทวะอีกเจ็ดตัว

“ต้องขอบคุณพวกท่านมากที่มาช่วยพวกเราไว้” องค์ราชันเอ่ยบอกกับคนหัวเทาในหน่วยสังหารพิเศษที่อำมาตย์คนสนิทของเขาแนะนำให้

“ไม่เป็นไรครับ ถึงท่านไม่ให้ท่านลุงติดต่อเราไป ทางเบื้องบนก็ต้องส่งเรามาช่วยองค์ชายอยู่ดี” คนหัวเทาพูดขึ้น เบื้องบนที่เขาเอ่ยนั้น คือกลุ่มของเหล่าทวยเทพทั้งหลายหรือพ่อของพวกเขานั้นเองที่ปกป้องและดูแลโลกนี้อยู่ห่างๆ โดยที่ไม่สามารถเข้ามายุ่งเกี่ยวได้โดยตรง เวลาจะทำอะไรก็ทำโดยผ่านพวกเขาเท่านั้น

“ถ้างั้น...ลูกรักลูกทำความรู้จักกับพวกพี่ๆ เขาซะลูก ต่อไปนี้พวกพี่เขาจะมาช่วยดูแลลูกนะ ^^... เดี๋ยวพ่อขอออกไปดูความเรียบร้อยในเมืองก่อน” องค์ราชันเอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้มแล้วหันไปมองกับผู้มีพระคุณทั้งเจ็ดคนก่อนจะเดินออกไปข้างนอก

“^-^....ผมจองกุก อายุ 16 ฮะ ยินดีที่ได้รู้จักนะฮะ” ร่างเล็กเอ่ยบอกก่อนที่จะหันไปมองคนหัวเทาให้แนะนำตัวบ้าง

“............................” เจบีเงียบ

“โอ้ยยย!! เจอา” เจบีหันมาถลึงตาใส่เจอาที่หยิกเข้ามาที่ต้นขาของเขา

“แนะนำตัวกับน้องสิ” เจอาบอก

“ชื่อเจบี เป็นหัวหน้าของหน่วยนี้ครับองค์ชาย” เจบีเอ่ยบอกองค์ชายตัวน้อย

“งื้อออ...เรียกว่าพี่ได้มั้ยฮะ แล้วเรียกจองกุกว่าน้องก็ได้อย่าเรียกองค์ชายเลยนะฮะ” จองกุกเอ่ยตาแป๋วไปทางเจบี

“เอางั้นก็ได้ จะได้ไม่ต้องทำตัวเกร็งๆ” ว่าจบร่างสูงก็นั่งในท่าทางที่สบายขึ้นกว่าเดิม จนทำให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ อดจะหมั่นไส้ไม่ได้

“พี่ชื่อเจอานะ มีอะไรก็ปรึกษาพี่ได้นะ ^-^” เจอาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“พี่ชื่อแจ๊คสัน ^-^” แจ๊คสันพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่เจ้าตัวคิดว่าดูอ่อนโยนสุดๆ

“พยายามไปก็เท่านั้นแหละ” ร่างเล็กที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเอ่ยแซวร่างสูงที่หน้าโหดแต่คิดจะแอ๊บน่ารักตรงหน้า

“ยุ่ง!! ไอแอร์เคลื่อนที่” แจ๊คสันแยกเขี้ยวใส่

“พี่ชื่อยองแจ” นอกจากร่างเล็กจะไม่สนใจแจ๊คสันแล้วก็หันไปแนะนำตัวกับจองกุกแทน

“เราชื่อแบมแบม เราอายุมากกว่าจองกุกปีนึง แต่ไม่ต้องเรียกเราว่าพี่หรอกนะ” แบมแบมพูดจบก็ยิ้มปากแทบฉีกไปถึงหูให้จองกุก

“งั้นผมก็ขอแนะนำตัวอีกรอบละกัน ผมชื่อยูคยอมครับ อายุเท่าแบมแบม จะเรียกพี่มั้ยก็แล้วแต่องค์ชายนะครับ” ยูคยอมเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น

“มาร์ค....ชื่อมาร์ค” ร่างสูงผมแดงที่นั่งหน้านิ่งอยู่เอ่ยออกมาทันทีหลังจากที่ยูคยอมเอ่ยจบ

“แล้วสัตว์เทวะของพวกพี่ๆ ละฮะ ของจองกุกชื่อ ไอริน แต่จองกุกยังเรียกไอรินออกมาไม่ได้เลย” พูดจบ ร่างเล็กก็ทำหน้าหงอลง เจอาเห็นท่าไม่ดีจึงลุกแล้วเดินไปนั่งใกล้ๆ จองกุก แล้วโอบร่างเล็กไว้

“ไม่ต้องห่วงนะ มันแค่ยังไม่ถึงเวลา ^^” เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“เด็กๆ มาแนะนำตัวหน่อยสิ ต่อไปนี้พวกแกต้องคอยดูแลองค์ชายด้วย” เจอาพูดกับเหล่าสัตว์เทวะที่อยู่ข้างๆ เจ้านายตัวเอง

เมื่อได้ยินดังนั้นเจ้านกขนปุยที่มีตัวสีส้มกับเปลวเพลิงเล็กๆ บนหัวก็บินมาเกาะอยู่ที่คนหัวเทาแล้วหันไปหาจองกุกพร้อมกับเอ่ยแนะนำตัวเอง

“กระผมมีนามว่า วิลเลียม เป็นนกฟินิกส์ สัตว์เทวะของท่านเจบีขอรับ ^-^” นกน้อยตัวเล็กเอ่ยขึ้นก่อนที่จะหันไปแนะนำตัวอื่นๆ ให้จองกุกได้รู้จัก

“เจ้าตัวสีขาวขนปุยและมีตาสีรุ้งนั้นมีนามว่า เซเรโน องค์ชายน้อยไม่ต้องไปสนใจมันหรอกขอรับมันไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เป็นสัตว์เทวะของท่านมาร์ค

เจ้าขนปุยสีครีมมีเขามีนามว่า อิธาน องค์ชายเล่นกับมันได้สบายเลยขอรับมันขี้เล่น เป็นสัตว์เทวะของท่านแจ๊คสัน

เจ้านกสีฟ้าปากแหลมมีนามว่า โรซานา ไอ้บ้านี่มันปากเสียองค์ชายอย่าไปยุ่งด้วยจะดีมากขอรับ”

“ย๊า!!! ไอเลียมแกอยากตายหรอ” โรซานาโวยวายขึ้นมาทันทีเมื่อวิลเลียมแนะนำเขาแบบนั้นให้องค์ชายน้อยฟัง

“มารยาทโรซ” เจอาเอ่ยบอกสัตว์เทวะของตนที่ทำเรื่องเสียมารยาทลงไป

“^-^ ฮ่าๆๆ พวกคุณน่ารักจัง ^-^” จองกุกเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองสัตว์เทวะตัวอื่นๆ ที่เหลือ

“กระผมคือสัตว์เทวะที่น่ารักที่สุดในปฐพี มีนามว่า เคลวิน เป็นสัตว์เทวะของหนูแบมแบมขอรับ ^-^” เคลวินเอ่ยจบก็เข้าไปซบจองกุกหวังที่จะออดอ้อนทันที จนจองกุกหัวเราะออกมากับความน่ารักของมัน

“เรา...เราชื่อซินเนีย เป็นสัตว์เทวะของยูคยอมเพค่ะ o///o” ซินเนียแนะนำตัวอย่าเขินอาย

“ขอโทษแทนซินเนียด้วยนะครับ พอดีว่าเธอค่อนข้างขี้อายน่ะ^-^” ยูคยอมบอกจองกุกแล้วอุ้มซินเนียขึ้นมาบนตัก

“ผมชื่อ จาคอบครับ เป็นสัตว์เทวะของยองแจ” จาคอบพูดขึ้นทั้งๆ ที่ยังมุดตัวอยู่ที่ตักของยองแจอยู่เลย

“พี่เจอาฮะ ต้องทำยังไงผมถึงจะเรียกไอรินออกมาได้ล่ะฮะ” จองกุกเอ่ยถาม เขาอยากมีเพื่อนไว้คุยเล่นด้วยในเวลาที่เขาอยู่ตัวคนเดียว

“^-^ อย่างที่พี่บอก ว่ามันยังไม่ถึงเวลา” เจอาพูดพร้อมรอยยิ้ม

“ไม่มีธุระอะไรแล้วใช่มั้ย” มาร์คที่นั่งเงียบอยู่นานเอ่ยถามขึ้นมาทันทีเพราะตอนนี้เค้าเริ่มที่จะเบื่อแล้ว

“พี่มาร์คถามทำไมหรอฮะ” แบมแบมถาม

“จะไปข้างนอก มันน่าเบื่อ”

“งั้นแบมไปด้วย ^-^”

“เกะกะ”

“T^T แบมอยากไปด้วยนี่นา”

มาร์คไม่ฟังคำพูดของแบมแบม เขาลุกออกจากโต๊ะ พร้อมกับสั่งให้ เซเรโน แปลงเป็นร่างจริงก่อนที่จะขึ้นไปขี่มัน หลังจากนั้นทั้งคู่ก็หายไปพร้อมกับสายลมที่พัดอย่างแรงเมื่อครู่นี้

“อย่าไปใส่ใจเลยนะจองกุก พี่มาร์คก็เป็นแบบนี้แหละ แต่ก็ไม่ใช่คนไม่ดีอะไรนะ ^-^” แบมแบมรีบอธิบายให้จองกุกฟัง

“ไม่เป็นไรฮะ พวกพี่ๆ ต้องพักที่นี่กันใช่มั้ย เดี๋ยวจองกุกพาไปที่ห้องนะ” จองกุกพูดจบก็พยายามลากมือของเจอาไป แต่เจอายื้อมือไว้จนจองกุกหันมามอง

“พวกพี่นอนที่นี่กันไม่ได้หรอก ^-^ พวกพี่ต้องกลับไปที่เมืองของตนเอง จองกุกเข้าใจนะ” เจอาเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“แล้วถ้าพวกมันบุกมาอีกล่ะฮะ แล้วจองกุกจะอยู่กับใคร แล้ว...”

“เดี๋ยวผมอยู่เป็นเพื่อนองค์ชายเองครับ ^-^” ยูคยอมเอ่ยขึ้นพร้อมกับลูบหัวจองกุก

“o//o” จองกุกหน้าแดงขึ้น

“งั้นยูคก็ดูแลจองกุกดีๆ ล่ะ มีอะไรไม่ชอบมาพากลก็รีบส่งสัญญาณมา” เจบีบอกกับยูคยอมก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องโถง พร้อมกับสมาชิกคนอื่นๆ

“แบมไปก่อนนะจองกุก ถ้าว่างแบมจะมาเล่นด้วย ^o^” พูดจบแบมแบมก็กอดจองกุกก่อนจะเดินตามพี่ๆ ออกไป

“.......” จองกุก

“^-^” ยูคยอม

“......o//o.....”

“จะไม่พาผมไปที่ห้องหน่อยหรอครับ ^-^”

“ตะ..ตามมาสิฮะ -///- “งื้ออออ จองกุกแกใจเต้นแรงไปแล้วนะ

“^-^” ยูคยอมเดินตามร่างเล็กตรงหน้าไปยังห้องพักของตน ยูคยอมดูจะสนุกกับการได้แกล้งคนตรงหน้าไม่น้อย พวกเขาทั้ง 7 นอกจากจะมีพลังควบคุมได้ตามธาตุต่าง ๆ แล้ว ยังมีพลังอย่างอื่นที่ต่างคนต่างมีความพิเศษประจำตัว เจบีก็ควบคุมจิต เจอาสิงร่าง แจ๊คสันเสกอาวุธขึ้นมาได้สารพัดไม่จำกัด ยองแจหยุดเวลา มาร์ควาร์ป แบมแบมทุกส่วนในร่างกายเป็นยาพิษ ส่วนยูคยอม เขาอ่านใจได้ยังไงล่ะ ^-^

 

................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น