LOVE AGAIN (HUNHAN)

ตอนที่ 3 : LOVE AGAIN 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 480
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 พ.ค. 62






.
                                                                                           
                                                                                               





.




                                                                                               




.











  
               หลังจากวันนั้นที่ร่างบางไปดื่มกับเเบคฮยอนเเละคยองซูเเล้วก็เจอเซฮุนเธอจำได้ว่าเขาพูดอะไรไปสักอย่างเเล้วทำให้ร่างเล็กหงุดหงิดมากจนเธอดื่มจนเมามาก เเล้วจำได้ลางๆว่าเซฮุนไปส่งเธอที่บ้านด้วย ตั้งเเต่วันนั้นมาน่าจะหนึ่งสัปดาห์ได้เธอกับเขาก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยซึ่งมันก็ดีเเล้วนี่ 

            ร่างบางมัวเเต่ทำงานจนไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันอะไรเลยด้วยซ้ำซึ่งถ้าเธอคิดวันนี้ก็เป็นวันธรรมดาเเบบทุกวันไม่เห็นมีอะไรผิดปกติไปจากเดิม ร่างบางที่กำลังเดินลงมาจากด้านบนของบ้านก็มีเสียงของคุณพ่อดังเข้ามาหาเธอซะก่อน

          " ลู่หาน วันนี้รีบเข้าบริษัทเร็วๆนะลูกวันนี้เรามีประชุมพิเศษกับบริษัทโอคอปเปเรชั่นนะ อย่าลืม ห้ามสายเเม้เเต่วินาทีเดียว โอเค พ่อไปก่อนนะ " คุณพ่อรีบพูดเเล้วรีบออกไปจนร่างบางยังไม่ได้พูดตอบรับไปเลยท่านดูตื่นเต้นไปนะทำไมอ่ะวันนี้ก็เเค่มีประชุมพิเศษที่จัดขึ้นอย่างกะทันหันเเค่นั้นไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นไปเลย

         ร่างบางที่ต้องรีบลงมาจากบ้านโดยด่วนเพราะคุณพ่อเป็นคนที่ไม่ชอบคนมาไม่ตรงเวลาซึ่งตอนนี้ก็ก็สายมากเเล้วไหนจะต้องติดไฟเเดงบนถนนอีกลู่หานคนนนี้ได้โดนด่าเเน่ วันนี้คงเป็นอีกวันที่เธอไม่ได้ไปคาเฟ่ของเเบคฮยอนก่อนเข้าบริษัทอีกตามเคย 

          เพราะปกติถ้าวันไหนไม่เร่งรีบมากเธอมักจะมาคาเฟ่ของเเบคฮยอนก่อนเข้าบริษัททุกเช้าเพื่อซื้อเครื่องดื่มของโปรดเเต่วันนี้คงอดไปก่อนร่างบางที่เข้ามานั่งในรถ Mercedes benz E Class E300 Coupe คู่ใจก็รีบบึ่งรถออกจากบ้านอย่างเร่งรีบระหว่างคนรถไปฉันก็ดูนาฬิกาสลับกับมองถนนไปมาเพราะตอนนี้เวลา 08.25 น. เเล้วซึ่งมีเวลาอีก5นาทีที่ต้องถึงบริษัทก่อน 08.30 น. ให้ได้ไม่งั้นลู่หานคนนี้ซวยเเน่

          เมื่อเธอผ่านช่วงเวลาอันโหดร้ายบนท้องถนนที่รถติดขัดเเถมมีเกิดอุบัติเหตุอีกมาได้จนถึงบริษัทเธอก็ขับรถไปจอดที่วีไอพีสำหรับคณะผู้บริหารเเล้วจากนั้นเธอก็ดูเวลาทันทีว่าตอนนี้เป็นเวลา 08.28 น.เเล้วเหลือเวลาอีก2นาทีที่ร่างบางต้องรีบสับขาให้ถึงห้องประชุมให้เร็วที่สุด

        ร่างบางที่รีบลงจากรถเเล้วรีบไปกดลิฟต์เพื่อไปชั้น20ชั้นที่เป็นห้องประชุมของบริษัทเมื่อมาถึงชั้น20ได้เเล้วนั้นเธอก็รีบวิ่งออกมาทันทีเพราะตอนนี้เหลือออีก 30 วินาทีที่ร่างบางต้องรีบไปโผล่หน้าให้ท่านประธานบริษัทเห็นให้ได้

         ระหว่างที่กำลังออกจากลิฟต์เธอก็ไม่ได้สังเกตว่าลิฟต์อีกตัวก็มีคนออกมาจากภายในลิฟต์ด้วยจนร่างบางวิ่งไปชนเขาทั้งฉันเเละเขาเซไปเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นมาเพื่อจะขอโทษเเต่กลับเป็น " เซฮุน / ลู่หาน " เขาเเละเธอเอ่ยชื่อพร้อมกันเเต่ตอนนี้เธอไม่มีเวลามากเเล้วร่างบางรีบวิ่งหนีมาห้องประชุมโดยด่วนเลยเเละถ้าสังเกตดีๆเขาก็ตามเธอมาด้วย เเต่ว่านายนั้นมาที่บริษัทฉันทำไม เเต่ช่างเถอะ เมื่อมาถึงห้องประชุมสิ่งเเรกที่ร่างบางได้ยินคือ
          
         " มาสายไปหนึ่งนาทีสี่สิบหกวินาทีนะลู่หาน " นั่นไงซวยจนได้เธอที่ทำอะไรไม่ได้อยู่เเล้วก็ได้เเต่ก้มหน้าเดินไปนั่งประจำที่ตัวเองก่อนจะมีใครเดินเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามร่างบางเเละนั้นคือนายนั้นเซฮุนมาได้ไงส่วนข้างๆคุณพ่อเธอก็จะมีคุณลุงโอซึงฮันนั่งอยู่ร่างบางก็พอจะรู้นะว่าวันนี้ประชุมกับบริษัทโอเเต่นายนั้นมาทำไมที่นี่อ่ะ เเต่ช่างมันเถอะ เมื่อทุกคนมาครบเเล้วคุณพ่อของฉันก็เริ่มเปิดการประชุมทันที
            
         " สวัสดีนะทุกคน ต้องขอโทษด้วยที่วันนี้นัดประชุมพิเศษเเบบกะทันหันไปหน่อย จากที่ผมเคยบอกไปคราวก่อนตอนประชุมกันว่าบริษัทเราเเอลเอชกรุ๊ปจะมีโปรเจกต์การทำโรงเเรมที่ปูซานร่วมกับบริษัทโอคอปเปเรชั่นไปนั่นมาวันนี้ทางบริษัทโออยากจะเข้ามาพูดคุยกันเล็กน้อยเกี่ยวกับโปรเจกต์ที่จะเกิดขึ้นก่อนการเปิดตัวการทำโรงเเรมในอีกสามเดือนหน้าวันนี้ท่านประธานทางบริษัทโอก็ได้ให้เกียรติเข้าร่วมประชุมกับเราด้วย " คุณพ่อพูดเสร็จก็หันไปยิ้มให้กับประธานโอจริงๆเเล้วคุณพ่อกับลุงโอซึงฮันเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่เเล้ว เเต่ว่าในที่ประชุมคุณพ่อต้องคีพลุคท่านประธานไว้ก่อนพนักงานจะได้ไม่คิดว่าโปรเจกต์ที่ได้ร่วมกันทำเป็นเพราะเป็นเพื่อนสนิทกัน
           
         " ยินดีมากครับที่วันนี้ได้มีโอกาสมาเข้าประชุมด้วย " ประธานโอกล่าว " ก่อนที่จะได้พูดถึงโปรเจกต์กันผมของเเนะนำลูกชายของผม โอ เซฮุน รองประธานบริษัทโอคอปเปเรชั่นที่วันนี้ได้เข้ามาประชุมด้วยนะครับ เพราะเขาคือบุคคลสำคัญสำหรับโปรเจกต์นี้โดนเฉพาะ " ประธานโอกล่าวเเนะนำเซฮุน
           
         " ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ " ร่างสูงลุกขึ้นโค้งเคารพทุกคนในที่ประชุมก่อนที่เขาจะเเอบเห็นลู่หานทำปากเบะใส่จนคุณลุงลู่เวงหันมาเขม็นตาใส่จากนั้นเราก็เข้าสู่การประชุมเกี่ยวกับโปรเจกต์ทันที 

         ก่อนอื่นขอเล่าเกี่ยวกับบริษัททั้งสองก่อนทั้งบริษัทโอคอปเปเรชั่นเเละบริษัทเเอลเอชกรุ๊ปนั้นเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่เกี่ยวกับการสร้างคอนโด โรงเเรม รีสอร์ทเเละธุรกิจย่อยอีกมากๆทั้งในเเละต่างประเทศเป็นบริษัทอันดับต้นๆของประเทศ

         ทั้งสองบริษัทเเละโปรเจกต์ที่กำลังจะทำร่วมกันนั้นเป็นความคิดของผมเองร่างสูงที่ไปเรียนต่อเเละทำงานที่ต่างประเทศ6ปีเเละก่อนจะกลับเกาหลีเขาก็ได้คิดว่าเขาอยากทำโปรเจกต์โรงเเรมสักเเห่งในเกาหลีเมื่อร่างสูงเอาไปเสนอคุณพ่อท่านก็เห็นด้วยเเละได้ไปเล่าให้ลุงลู่เวงที่เป็นเพื่อนฟังจนท่านอยากเข้ามาร่วมโปรเจกต์ด้วย

       ร่างสูงที่เห็นว่าบริษัทเเอลเอชก็มีชื่อเสียงมีผลงานดีมาตลอดเเละที่สำคัญมีคนนั้นที่จะร่วมทำโปรเจกต์ด้วยเขาก็รีบตอบตกลงให้เข้าร่วมด้วย เมื่อร่างสูงกลับมาเกาหลีได้เเล้วเขาก็อยากจะทำโปรเจกต์ทันทีเลยมีการนัดประชุมของทั้งสองบริษัทอย่างกะทันหันเเละเพราะร่างสูงอยากเจอเธอด้วยก็เลยรีบจัดการประชุม เเต่เมื่อสัปดาห์ก่อนผมก็ได้เจอเธอลู่หานก่อนเเล้วเขาไม่คิดว่าจะได้เจอเธอเร็วขนาดนี้

       เมื่อการประชุมดำเนินมาอย่างเนินนานก่อนจะปิดการประชุมก็ได้ข้อสรุปว่าโปรเจกต์นี้จะมีการเปิดตัวในอีกสามเดือนข้างหน้าที่ปูซานเเละระหว่างรอการเปิดตัวเราทั้งสองบริษัทก้จะทำงานวางเเผนโครงสร้างงานกันไปก่อนซึ่งก็เป็นเรื่องดีที่ผมจะได้ทำงานด้วยเเละได้อยู่ใกล้ลู่หานด้วย

       เมื่อได้ข้อสรุปเเล้วลุงลู่เวงก็ปิดการประชุมพนักงานคนอื่นๆก็กำลังพากันออกจากห้องประชุมไปจะมีก็เเต่ผม คุณพ่อผม ลุงลู่เวงเเละลู่หานที่กำลังก้มหน้าจดบันทึกผลการประชุมอยู่
        
       " ไอ้ซึงฮัน ฉันดีใจนะที่ได้ร่วมงานกับเเกต้องขอบคุณเซฮุนด้วยนะ " คุณพ่อฉันหันไปคุยกับลุงซึงฮันเเละเซฮุนฉันก็นั่งจดบันทึกผลงานประชุมต่อ
        
       " ไม่เป็นไร ช่วงนี้เราไม่ค่อยไปดื่มกันวันนี้ไปดื่มกันไหม? " ลุงซึงฮันถามคุณพ่อ
        
       " ก็ดีเหมือนกันไม่ได้ไปเที่ยวนานล่ะ เอ่อ ลู่หานเที่ยงพอดีเลยวันนี้ไปทานข้าวกับพี่เซฮุนนะพ่อจองร้านให้เเล้ว " คุนพ่อคุยกับลุงซึงฮันก่อนจะหันมาคุยกับฉัน ฉันที่งงๆเเต่พอปะติปะต่อได้ก็รีบปฏิเสธทันที
        
       " ปกติหนูก็ทานข้าวที่บริษัทอยู่เเล้ว ไม่จำเป็นต้องออกไปข้างนอกเเถมตอนบ่ายหนูต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จด้วยค่ะ " ฉันรีบตอบปัดไปเพราะปกติฉันก็มนุษย์บ้างานอยู่เเล้ววันๆก็ทำงานเเต่ในห้องกินข้าวก็กินในห้องไม่ได้ออกไปไหนจนกว่าจะเลิกงานเเล้วตรงกลับไปบ้าน
        
       " ไม่ได้ วันนี้พ่ออนุญาตให้หนูลาครึ่งบ่ายได้ " 
        
       " เเต่... " ฉันที่กำลังจะปฏิเสธอีกรอบเเต่คุณพ่อก็รีบพูดแรกขึ้นมา
        
       " ไม่มีเเต่ ไปทานข้าวกับพี่เขา โอเค ตามนี้ซึงฮันไปดื่มกัน " คุณพ่อพูดกับฉันก่อนที่จะหันไปพูดกับลุงซึงฮันเเล้วพากันออกจากห้องประชุมไปตอนนี้ในห้องประชุมก็เหลือเเค่ฉันกับเซฮุนเท่านั้นฉันที่โดนบังคับก็ทำอะไรไม่ได้จนต้องถอดหายใจออกมาเเล้วก็หันไปพูดกับเซฮุนที่นั่งมองหน้าฉันอยู่เเบบยิ้มๆด้วย
      
       " โดนบังคับหรอกนะถึงไป "
         
       " ก็ยังไม่ได้ว่าอะไร " ผมตอบเธอเเถมไหวไหล่ด้วย
       
       " ฮึ่ย!!! " ฉันทำหน้าบึ้งใส่เเล้วรีบออกจากห้องประชุมไป
          
       " จะไปไหน " เขารีบเดินตามฉันมาเเล้วถามฉัน
       
       " ไปเก็บของไม่ต้องตามมา " ฉันรีบตอบไปเเล้วรีบเดินไปที่ห้องทำงานที่อยู่ถัดจากห้องประชุมไปประมาณสองห้องได้ 
          
        " ไปรอที่รถนะ " เขาตะโกนบอกฉันตามหลังมาเพราะฉันบอกไม่ให้เขาตามมาด้วย 

       เมื่อร่างบางเอาของไปเก็บที่ห้องเรียบร้อยเเล้วก็รีบลงมาด้านล่างเพื่อไปหาเซฮุนที่นั่งรอในรถนานเเล้วเดี๋ยวนายนั้นก็จะเอาไปฟ้องคุณพ่อฉันอีกเมื่อลงมาได้เเล้วร่างบางก็รีบเดินไปยังรถ Audi R8 สีดำคันของเซฮุนทันทีเธอเปิดประตูเข้าไปนั่งภายในรถได้เเล้วเซฮุนก็รีบออกรถไป

       เมื่อมาถึงร้านอาหารที่เป็นร้านอาหารญี่ปุ่นที่คุณพ่อบอกว่าจองไว้เเล้วฉันเเละเขาก็รีบเดินเข้าร้านฉันที่บอกพนักงานว่าจองไว้เเล้วชื่อคุฯพ่อพนักงานก็รีบพาไปยังโต๊ะที่จองไว้ทันทีฉันที่มาถึงโต๊ะก่อนก็มองหาเซฮุนว่าทำไมยังไม่มาอีกไม่ใช่อะไรนะเพราะถ้าเขาชิ่งหนีไปฉันจะกลับยังไงเเค่นั้นเเหละ ฉันเลิกมองหาเเล้วมาสนใจเมนูอาหารที่อยู่ตรงหน้านี้ฉันที่เห็นว่าเซฮุนยังไม่ตามมานานเเล้วไม่รู้ว่าเซฮุนจะกินอะไรเลยสุ่มๆสั่งไปเมื่อสั่งอาหารเสร็จก็นั่งรอจนเซฮุนเดินเข้ามา
          
        " โทษทีมีสายเข้านะ " เขาบอกฉันเเต่ฉันกลับทำเป็นไม่สนใจ
       
        " .... "
        
        " สั่งอาหารยัง " เขาถามฉันอีกครั้ง
         
        " สั่งเเล้ว " เขาพยักหน้าเข้าใจจากนั้นรอไม่นานอาหารที่ฉันสั่งก็มาเสิร์ฟโดยของฉันเป็นเซ็ตสเต็กหมูผัดพริกญี่ปุ่นเสิร์ฟคู่กับสลัดปูนิ่มที่ฉันชอบ ส่วนของเขาเป็นเซ็ตอูโอมาซะเป็นเซ็ตที่ร่วมทุกอย่าง
       
        " ขอบคุณค่ะ " ฉันหันไปขอบคุณพนักงานที่มาเสิร์ฟ
        
        " ครับ " พนักงานพูดเสร็จก็เดินออกไปฉันก็เริ่มหันมาสนใจอาหารข้างหน้าทันที
     
        " ยังจำของโปรดพี่ได้อยู่หรอ " ผมถามเธอไปเพราะอาหารที่เธอสั่งให้เป็นเซ็ตอาหารญี่ปุ่นที่ผมชอบ
       
        " สุ่มๆเอา " ฉันรีบตอบปัดไป
       
         " สุ่มเก่งจังนะ " ผมเริ่มจี้เธอมากขึ้นปากเเข็งนักนะ
          
         " รีบๆกินไปเลย "
       
        " ครับๆ " เมื่อเราโต้กันเสร็จก็ต่างฝ่ายต่ายสนใจอาหารของตนเอง เเต่ผมทานไปก็มองหน้าน้องไปด้วย เเต่น้องจะก้มหน้ากินตลอดมีบ้างที่เงยหน้ามาเเล้วก็รีบก้มกินระหว่างที่เราสองคนกำลังทานข้าวอยู่นั้นก็มีผู้หญิงเดินเขามาที่โต๊ะของเราเเล้วทักเซฮุน
           
       " อ้าว เซฮุนมาตั้งเเต่เมื่อไร " เธอคนนั้นทักเซฮุนเเละก็เข้าไปกอดส่วนเซฮุนก็กอดตอบกลับฉันก็ได้เเต่นั่งมอง
         
       " เมื่ออาทิตย์ที่เเล้ว " เขาตอบเธอไป
        
       " หว่าา ไม่เห็นบอกจะได้ไปรับ คิดถึงจัง " เธอพูดออกมา
         
       " คิดถึงไอรีนเหมือนกัน " เเละเพราะประโยคนั้นทำให้ร่างบางรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมาไม่รู้ทำไมเเต่มันรู้สึกเจ็บขึ้นมาเธอก็ได้เเต่นั่งทานข้าวต่อไป ส่วนเซฮุนก็คุยกัยผู้หญิงที่ชื่อไอรีนอะไรนั้นไปจนกระทั่งเหมือนเธอพึ่งสังเกตว่ามีคนอยู่ด้วยเธอจึงหันไปถามเซฮุน
          
       " เซฮุนใครอ่ะ สวยจัง เเฟนหรอ " ไอรีนถามร่างสูง
          
       " ไม่ใช่ เเต่ก็อีกไม่นาน " ร่างสูงตอบไอรีนไปส่วนหน้าก็มองลู่หานที่ดูเหมือนก่อนหน้านี้เหมือนจะหงุดหงิดอะไรผมไป
         
        " เเนะนำหน่อยสิ " ไอรีนพูด
          
        " อืม ไอรีนนี่ลู่หาน ส่วนลู่หานนี่ไอรีน " ผมเเนะนำทั้งคู่ให้กัน
        
        " สวัสดีค่ะ คุณลู่หาน " ไอรีนทักทายฉันก่อน
         
         " สวัสดีค่ะ " ฉันตอบกลับไปเเล้วก้มทานข้าวต่อ
        
         " เซฮุนฉันไปก่อนนะ นัดเพื่อนไว้หนะ " ไอรีนเอ่ยลาเซฮุนก่อนจะเดินออกไประหว่างนั้นร่างบางก็กินข้าวเสร็จพอดีเเล้วเธอก็ลุกขึ้น
         
         " จะไปไหน อิ่มเเล้วหรอ " เซฮุนถามร่างบาง
          
         " จะไปห้องน้ำ ไปรอที่รถนะ " ร่างบางตอบกลับไปเเล้วบอกว่าจะไปรอที่รถเธอรีบเดินออกมาจากตรงนั้นจริงๆเเล้วร่างบางไม่ได้อยากเข้าห้องน้ำอะไรหรอกก็เเค่ไม่อยากอยู่ตรงนั้นนานๆกลัวใจตัวเองจะร้องไห้ทำไมนะทำไมหัวใจต้องเจ็บเเบบนี้ด้วยที่เห็นเขาสนิทกับผุ้หญิงคนอื่นทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย


         เมื่อลู่หานเดินออกไปผมก็สังเกตเห็นได้ว่าตั้งเเต่ที่ไอรีนเข้ามาทักผมเธอก็ดูสีหน้าเเย่ลงผมสังเกตเห็นน้ำตาคลอเธอด้วยมันทำให้ผมรู้สึกผิดขึ้นมาผมไม่เคยเป็นเเบบนี้มาก่อนเลยผมอาจจะเป็นคนนิ่งๆเงียบๆทำให้คนอื่นดูว่าผมน่ากลัวเเต่ผมก็มีมุมอ่อนโยนนะเฉพาะกับคนที่สนิทเเละสำคัญกับผมเท่านั้น

         ร่างสูงรีบจัดการเช็คบิลเเล้วรีบออกจากร้านไปเพื่อไปซื้อของอะไรนิดหน่อย เมื่อเขาซื้อของเสร็จเขาก็รีบมาที่รถเพราะไม่อยากให้ลู่หานรอนานเมื่อมาถึงรถร่างสูงก็เห็นลู่หานยืนรออยู่ของที่เขาซื้อมาก็เอาซ่อนเอาด้านหลังเขารีบปลดล็อคประตูรถลู่หานก็รีบเข้าไปนั่ง ส่วนร่างสูงก็รีบเข้าไปนั่งประจำที่คนขับเมื่อเข้ามานั่งได้เขาก็ยื่นช่อดอกไม้ที่เเอบไปซื้อมาเมื่อสักครู่นี้ให้ลู่หานเป็นช่อดอกยิบโซเเห้งที่ลู่หานชอบผมจำได้ลู่หานที่งงๆก็ได้เเต่รับไป
        
         " พี่ให้เนื่องในโอกาสที่เราได้กลับมาเจอกันอีก ขอโทษนะ " ร่างสูงพูดออกไปไม่รู้ว่าจะทำให้น้องรู้สึกดีไหมนะ เธอที่เห็นเซฮุนยื่นช่อดอกยิบโซเเห้งมาให้ก็งงๆว่าให้ทำไมจนกระทั่งเขาพูดออกมาเธอที่ยังปากเเข็งอยู่ก็พูดออกไปว่า
        
         " ไม่อยากเจอสักหน่อย  เเต่ก็ขอบคุณนะ "











                                                                            100%


..............................................................................................................................................................
มาอัพเเล้วจ้าาาาา ช่วงนี้ปิดเทอมจะพยายามอัพให้ได้ทุกวันนะคะ เอาเเล้วเปิดตัวละครใหม่จะมาไม้ไหนน่าาา รอติดตามนะค่าาาาาาา  ถ้ามีคำผิดก็ขออภัยด้วยนคะ
Hashtag : #loveagainhh
              
             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #17 prsh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:03
    อยากโอ๋ๆน้อง
    #17
    0
  2. #5 nuna33210 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 21:08
    ชอบมากๆเลยค่ะ
    #5
    0