LOVE AGAIN (HUNHAN)

ตอนที่ 2 : LOVE AGAIN 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    19 พ.ค. 62

                    



                                                                          .





                                                                          .





                                                                          .






                " ลู่หาน / เซฮุน "  ทั้งเธอเเละเขามองหน้ากันเเละต่างฝ่ายต่างตกใจกัน เเต่ร่างบางจะดูอึ้งไปหน่อย
                  
                 " เอ่ออ...ขอโทษนะ เป็นอะไรมากไหม? " เขาถามเธอ
                    
                " ม...ไม่เป็นไร ขอตัว " ร่างเล็กที่ทำอะไรไม่ถูกเลยรีบออกมาจากตรงนั้นเเล้วรีบต่อสายโทรศัพท์หาเพื่อนทันทีเล้วก็ได้รู้ว่าทั้งเเบคฮยอนเเละคยองซูอยู่ที่ชั้นวีไอพีด้านบนกัน เธอรีบเดินไปหาทันที 

              เมื่อเดินถึงห้องที่มีเพื่อนรออยู่ร่างบางก็เข้าไปนั่งข้างๆเเบคฮยอนที่มีพี่ชานยอลนั่งอยู่ข้างๆทางขวาส่วนฝั่งซ้ายเธอก็จะมีคยองซูกับพี่จงอินเจ้าของผับเเห่งนี้หรือสามีคยองซูนั่นเอง เมื่อนั่งได้ที่เธอก็กล่าวทักทายพวกพี่ๆตามมารยาทไป
                 
              " สวัสดีค่ะ พี่ชานยอล พี่จงอิน "
                   
              " สวัสดีครับ " ทั้งพี่ชานยอลเเละพี่จงอินก็ทักเธอกลับทันที
                 
              " น้องลู่หาน อยากดื่มอะไรสั่งได้เลยนะครับ " พี่จงอินเจ้าของผับบอกร่างบางพยักหน้าตอบกลับไปก่อนที่เธอจะหันไปหาทั้งเเบคฮยอนเเละคยองซูเพื่อถามข้อสงสัยตั้งเเต่เข้าห้องมาเเล้วว่าทำไมทั้งพี่ชานยอลเเละพี่จงอินถึงมาอยู่ห้องเดียวกันกับพวกเราได้ไหนบอกว่าพวกพี่เขาจะเลี้ยงต้อนรับเพื่อนที่กลับมาทำไมไม่เเยกห้องไปเลยล่ะ
               
              " นี่! ทำไมพวกพี่เขาอยู่ห้องเดียวกันกับเรา ไหนบอกจะเลี้ยงต้อนรับเพื่อน " 
                  
              " ก็คือว่า เพื่อนพี่เขาคือ... " ก่อนที่เเบคฮยอนจะได้พูดต่อนั้นก็มีเสียงของพี่ชานยอลพร้อมกับคนที่มาใหม่เดินเข้ามา
                 
             " กว่าจะมาได้นะไอ้ฮุน " เเละเพราะชื่อคุ้นๆนั้นทำให้ร่างบางต้องเงยหน้าขึ้นเเละสบกับที่เขามองมาทางเธอพอดีทำให้เราได้สบตากันก็พราะว่าเขาคนนี้คือคนที่เดินชนร่างเล็กที่ข้างล่างเมื่อกี้ก่อนที่เธอจะหนีมา ร่างบางที่เริ่มทำอะไรไม่ถูกเลยเลือกที่จะหันไปหยิบเเก้วค็อกเทลมาดื่มเเทน
                  
             " ติดธุระนิดหน่อยว่ะ " เขาตอบเพื่อนไปก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามร่างบางอย่างลู่หาน

            เเบคฮยอนที่หันไปคุยกับพี่ชานยอลก็หันมาหาเธอเเละตอบคำถามที่ร่างบางได้ถามไปก่อนหน้านี้ว่า " นี่เเหละเหตุผลที่ไม่เเยกห้องก็เพราะว่าเพื่อนพี่เขาก็คือพี่เซฮุนเเฟนเธอไง "
                   

           " ฟ...ฟะ...เเฟนอะไร ไม่ใช่ " เธอรีบตอบไปปัดไปอย่างรวดเร็วเพราะไม่อยากให้เข้าใจผิดกันเเละเธอก็สังเกตเห็นว่าเขาเเอบมองเธอเเละอมยิ้มอยุ่ด้วยตอนที่เธอรีบตอบปัดแบคฮยอนไปมันน่าขำตรงไหนเล่า
                 
           " จะไม่ใช่ได้ไงจะเป็นครอบคร... " เกือบเเล้วเเบคฮยอนความเกือบเเตกดีนะลู่หานไม่ได้สนใจคำพูดของเธอ

         

                กลับมาด้านฝั่งเซฮุนบ้าง เซฮุนคนที่เดินชนลุ่หานข้างล่างวันนี้ร่างสูงพึ่งกลับมาจากต่างประเทศวันเเรกชานยอลเเละจงอินที่เป็นเพื่อนสนิทเขาเลยอยากเลี้ยงต้อนรับที่ร่างสูงกลับมาหลังจากเขาไปเรียนต่อเเละทำงานของบริษัทที่บ้านด้วยตั้ง 6 ปีก็พึ่งจะได้กลับมาอยุ่เกาหลีถาวร 

               ร่างสูงที่เหนื่อยจากการเดินทางเเล้วกลับมาถึงต้องไปทำธุระกับครอบครัวนิดหน่อยอยากจะพักผ่อนมากๆ เเต่เห็นเพื่อนอยากเจอเลยมา เมื่อมาถึงผับของจงอินมันที่เป็นเจ้าของร่างสูงก็ได้เดินชนใครคนหนึ่งเข้าเเละเมื่อเห็นหน้ากันเเล้วต่างฝ่ายต่างตกใจกันมากร่างสูงไม่คิดเลยว่าจะได้เจอน้องอีกน้องดุสวยขึ้นเยอะมาก 

              เเต่ท่าทางจะดุนิ่งๆเย็นชาขึ้นกว่าเเต่ก่อนที่จะน่ารัก ชอบอ้อน เมื่อต่างฝ่ายตกใจกันร่างสูงก็ได้รีบขอโทษเเล้วถามเธอว่าเป็นอะไรมากไหม เเต่เธอที่ดูรนๆจึงรีบตอบปัดไปเเล้วขอตัวทันที โดยที่เขาเรียกเธอไว้ไม่ทัน 

            หลังจากที่ลุ่หานเดินหนีไปเเล้วนั้นร่างสูงก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาไอ้จงอินมันว่าอยุ่ไหนก็รู้ว่าพวกมันอยุ่ชั้นวีไอพีกันเเล้วผมก็วางสายเเล้วรีบเดินไปห้องวีไอพี เมื่อมาถึงห้องร่างสูงก็เปิดประตูเดินเข้าไปก็มีเสียงชานยอลทักมาก่อนเลยเเละระหว่างนั้นเขาก็ได้สบตากับลู่หานที่เงยขึ้นมามองร่างสูงพอดีเขาก็พอจะรู้ว่าลู่หานก็มาดื่มกับเพื่อนที่เป็นภรรยาทั้งของชานยอลเเละจงอินมัน เเต่ไม่รู้ว่าจะอยู่ห้องเดียวกัน 

            เธอเหมือนทำอะไรไม่ถูกเลยหยิบเหล้าขึ้นมาดื่ม เมื่อร่างสูงตอบชานยอลไปเขาก็มานั่งฝั่งตรงข้ามกับลู่หาน ร่างสูงแอบมองเธอเป็นระยะระหว่างนั่งคุยกัยชานยอลเเละจงอินมัน เเต่มีประโยคหนึ่งที่เขาเผลอได้ยินระหว่างที่ลู่หานคุยกับเเบคฮยอนภรรยาของชานยอลว่าร่างสูงอย่างเซฮุนเป็นเเฟนของลู่หานเเล้วลู่หานก็รีบตอบตะกุกตะกักปฏิเสธไปว่าไม่ใช่ เขาเผลออมยิ้มขำกับท่าทีของเธอที่ดูรีบเกินไประหว่างนั้นร่างสูงก็คุยกับชานยอลจงอินไป ส่วนสาวๆก็คุยกันไปจนมาถึงคำถามที่ชานยอลหันไปถามลู่หาน
                   
             " น้องลู่หาน ไม่เหงาบ้างหรอ? "
                
            " เหงาอะไรคะ? " ร่างบางงงกับคำถามพี่ชานยอลเลยถามกลับไปเเทนคำตอบ
                 
           " ก็เเบบว่าคยองซูกับเเบคฮยอนก็เเต่งงานไปเเล้ว น้องลู่หานไม่คิดจะเเต่งงานบ้างหรอ? " พี่จงอินถามเสริม
                  
           " ตอนนี้ลู่สนุกกับงานอยู่ค่ะ คงอีกนาน ขออยู่เเบบนี้ไปก่อน " ระหว่างที่ร่างบางตอบคำถามพวกพี่ๆไปเธอก็มองหน้าเซฮุนซึ่งเขาก็มองเธออยู่เหมือนกัน เราจ้องตากันนานมากร่างบางที่เริ่มทำอะไรไม่ถูกเลยหยิบค็อกเทลมาดื่มเเทน เขาก็หยิบเหล้ามาดื่มบ้าง
                 
           " ตอนนี้ไอ้ฮุนก็ไม่มีใคร ไม่เหงาบ้างอ่อว่ะ " ชานยอลมันหันมาถามเซฮุน
                
           " ก็เหงา " ร่างสูงตอบ
                
           " ก็รีบหาเมียดิ จะได้สบายสักที " จงอินถาม
                  
           " ก็หาอยู่ เเล้วเจอเเล้วด้วยเเต่ไม่รู้เขาจะรู้ตัวรึเปล่า " ร่างสูงตอบเเล้วจ้องหน้าเธอระหว่างที่ตอบไปเธอก็จ้องหน้าร่างสูงอยู่เหมือนกันเธอมีท่าทีเขินๆที่เขาตอบเเบบนั้นไปเธอก็พยายามเสมองไปทางอื่นเเทน
                 
           " อ่า... โสดทั้งคู่สินะ เเต่ว่าไปมึงกับน้องลู่หานก้เหมาะสมกันนะดี ว่าไหมเเบค? " ชานยอลมันหันมาหาเซฮุนกับลู่หานก่อนจะไปถามเเบคฮยอน
             
            " ช่ายยยยค่ะพี่ชานยอลล คบกันเลย " แบคฮยอนที่มีท่าทีเริ่มเมาก็ตอบกลับเเถมยังบอกให้คบกันอีก
                
            " มะ...ไม่เห็นเหมาะสักนิด " ลู่หานรีบตอบปัดไปทันที
                  
            " ใช่ ไม่เหมาะกันเลย " ร่างสูงก็ตอบเเล้วมองหน้าเธอ เธอมีสีหน้าหงุดหงิดทันทีที่เขาพูดไปเเบบนั้นเเล้วเริ่มหยิบเเก้วเหล้าขึ้นมาดื่มติดๆกันอย่างรวดเร็ว เขารู้ว่าน้องดื่มได้เเต่ไม่มากเห็นน้องดื่มเยอะขนาดนี้ก็เริ่มเป็นห่วง
                 
           " ลู่ช้าๆเเกดื่มได้ไม่เยอะนะ " คยองซูผู้ที่มีสติดีที่สุดในเเก๊งค์ผู้หญิงเห็นลู่หานมันดื่มเยอะเเบบนี้ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ใครก็รู้ว่าลู่หานมันดื่มเยอะไม่ได้ลู่หานเป็นประเภทก็ไม่ถึงกลับคออ่อน เเต่ก็ไม่ได้คอเเข็งขนาดนั้น 
                 
           " อืมมมมมมมมม คยองอ่าาาา " นั่นไงเมาเเล้วพูดเเบบนี้ท่าอ้อนๆเนี่ย
               
           " เเกเมาเเล้วนะลู่ " คยองซูว่า
               
           " ม่ายยยยเมาาา เอาอีกกก "
                 
          " ไม่ได้เเกต้องกลับบ้านเเล้วนะ ไปฉันจะไปส่ง " คยองซูอาสาจะไปส่งลู่หานที่บ้าน
                  
          " พี่จงอิน คยองไปส่งลู่นะ " คยองซูหันไปบอกพี่จงอิน
                
          " หื้ม ไปได้หรอ เอางี้ไอ้ฮุนมึงก็จะกลับบ้านเเล้วใช่ป่ะ ไปส่งน้องลู่หานด้วยดิ " จงอินคุยกับคยองซูก่อนจะหันไปถามเซฮุนพร้อมขยิบตาใส่ด้วยเซฮุนที่นั่งดื่มเหล้าอยู่ดีๆก็ได้เเต่งงว่าเขาจะกลับบ้านตอนไหน 

           เเต่ถ้าไปจงอินขยิบตาให้เเล้วร่างสูงก็จะพอรู้เเล้วเลยตอบตกลงไป " อืม " ระหว่างที่คุยกับจงอินลู่หานก็ได้เดินออกไปไกลเเล้วจึงทำให้เซฮุนต้องรีบวิ่งตามเพราะกลัวจะไปเดินล้มที่ไหนเเล้วจะซวยเอา เมื่อเห็นลู่หานร่างสูงก็รีบเดินเข้าไปหาเเล้วช่วยพยุงเธอให้เดินตรงๆเพราะตอนนี้เธอเมามาก
                
           " ปล่อยยย " ลู่หานเริ่มโวยวายที่ร่างสูงไปจับตัวเธอ
                
           " เดินดีๆหน่อย "
                
           " ปล่อยเราาาา " ลู่หานเริ่มดิ้นมากขึ้นร่างสูงก็รีบพยุงเธอมาที่รถให้เร็วที่สุดเพราะไม่งั้นเกิดสงครามเเน่ๆ
              
           " อย่าดิ้น "
                 
           " ทำไมอ่ะ ทำไม เราไม่ดีตรงไหน ไม่สวย ไม่น่ารัก ไม่เหมาะสมเเล้วหรอ ฮึก " ลู่หานบ่นออกมายาวมากเเต่มันทำให้ร่างสูงยิ้มเพราะว่าที่เธอเมาเป็นเพราะเขาพูดเเบบนั้นไป
               
           " ...... " ร่างสูงไม่ตอบ เมื่อมาถึงรถของร่างสูง Audi R8 เขาก็รีบจัดการยัดเธอเข้าไปในรถทันทีกว่าจะเข้าไปนั่งในรถได้ทำร่างสูงเเทบเหนื่อยเมื่อเขาปิดประตุรถฝั่งลู่หานเสร็จร่างสูงก็รีบวิ่งไปฝั่งคนขับรถนั่งทันทีเเละเมื่อเข้ามานั่งพอจะขับรถทะยานสู่ถนนลู่หานที่นั่งเงียบก็พูดขึ้นมาอีกว่า
                 
           " จะไปไหนไปเลย กลับมาทำไม ฮึก " เขาที่ได้ยินเเบบนั้นก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ร่างสูงได้ยินเสียงร้องไห้ของน้องด้วยทำเขาใจเสียมากเลย เเต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้เลยปล่อยให้น้องเงียบเเละหลับไป ส่วนเขาก็ขับรถไปสู่บ้านตระกูลลู่เเล้วก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย
                  





                                                                                       


                                                                                    100%



.............................................................................................................................
เอาเเล้วเซฮุนทำอะไรผิดไว้เนี่ยยยยยยย โปรดติดตามมตอนต่อไป  เรื่องเเรกเขียนครั้งเเรกไม่รู้จะสนุกไหมเเต่อยากเเต่งให้อ่านนะ5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555
Hashtag : #loveagainhh










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #16 prsh (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:48
    อ่าว งี้คือเคยทิ้งน้องไปอะดิ ไรท์คำผิดเยอะอยู่นะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:51
    #16
    1
  2. #4 0875064195 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:31
    สนุกมากค่ะ
    #4
    0
  3. #3 pin051243 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 08:45
    อิพี่ไปทำอะไรน้องไว้!!
    #3
    0