[END] THE CLOUD 9 เหนือปลายเมฆ ☆* [YAOI] สนพ.Hermit Books

ตอนที่ 6 : เหนือปลายเมฆ ☆ V

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,977
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 449 ครั้ง
    14 ก.พ. 63

เหนือปลายเมฆ V

ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าระหว่างสายไหมในมือกับรอยยิ้มของคุณอันไหนมันหวานมากกว่ากัน

 

หกโมงตรงกับเสียงของไก่ขันแทนเสียงของนาฬิกาปลุก คุณหมอหยัดตัวลุกขึ้นจากที่นอนพลางสะบัดหัวไล่ความเมาค้างก่อนจะนั่งนิ่งๆสักพัก ภายนอกหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ตลอดทั้งคืนทำให้เห็นว่าเช้านี้อากาศนั้นแสนจะดีพอเหมาะกับดวงอาทิตย์กลมโตนอกหน้าต่างนั่น

ปลายเมฆบิดตัวซ้ายขวานั่งตั้งสติอีกสักพักก่อนที่ภาพเมื่อคืนจะฉายชัดเข้ามาในสมอง เขาทะเลาะกับมันหวาน จำได้ดีว่าเด็กคนนั้นร้องไห้ จำได้ดีกับคำสารภาพความรู้สึกที่เด็กคนนั้นมีให้ และจำได้ดีว่าถึงแม้ใบหน้าติดหวานนั้นจะมีน้ำตาแต่มันหวานเป็นคนพยุงเขาขึ้นมาส่งถึงห้องนอนพร้อมกับน้ำเสียงสั่นเครือในคำว่าฝันดี

ปลายเมฆจะไม่ใส่ใจและรู้สึกผิดมากมายขนาดนี้ถ้ามันหวานบอกคำว่าชอบด้วยน้ำเสียงสดใสแบบที่เจ้าตัวถนัดไม่ใช่บอกชอบด้วยหยดน้ำตา ไม่รู้ว่ามันหวานชอบเขาไปได้อย่างไรทั้งที่เขาทั้งคู่เพิ่งเจอกัน ไม่ทันรู้จักกันดีเลยด้วยซ้ำ

มันหวานไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยยกเว้นชื่อและรู้ว่าเป็นหมอ เป็นลูกของเพื่อนสนิทพ่อตัวเอง ปลายเมฆไม่ได้บ่งบอกความเป็นตัวเองที่ลึกซึ้งขนาดที่จะทำให้เด็กคนนั้นหลุดคำว่าชอบออกมาได้เลยสักนิด

เขาน่ะไม่น่าจะมีอะไรให้มันหวานมาชอบได้เลยไม่ใช่หรือไง

หรือบางทีมันหวานแค่อยากรู้อยากลองตามประสาเด็กที่กำลังก้าวเข้าสู่วัยรุ่น มันอาจจะเป็นแบบนั้น ปลายเมฆอาจจะรู้สึกเบาใจถ้าไม่ใช่เพียงเพราะสิ่งที่มันหวานอยากลองมันเกี่ยวข้องกับความรู้สึก ความรู้สึกของมันหวานที่เขาอาจจะรับมันไว้ไม่ได้ เขากลัวว่าเด็กอย่างมันหวานจะผิดหวังและมีน้ำตาเพราะกันอีก บอกตามตรงว่าหัวใจของปลายเมฆยังไม่พร้อมจะเปิดใจรับใคร

รวมถึงยังไม่พร้อมจะเรียนรู้ความรักครั้งใหม่

ถ้ามันหวานเพียงอยากรู้อยากลองแล้วพอถึงเวลาหนึ่งเกิดเบื่อและล้มเลิกไปก็คงจะดี แต่ถ้าไม่..ถ้ายังคงพยายามที่จะเข้าใกล้กันพยายามจะเปิดความรู้สึกของเขาให้สัมผัสกับความรักอีกครั้งปลายเมฆก็ไม่แน่ใจว่าจะห้ามตัวเองได้มากแค่ไหนเพื่อให้มันหวานไม่เสียใจหรือเสียใจน้อยที่สุด

เขาไม่อยากให้มันหวานมารู้สึกกับคนที่มีใครในใจเช่นเขา

มันหวานรู้ว่าเขามีคนเก่าอยู่ในหัวใจ มันหวานคงต้องรู้ว่านั่นหมายถึงว่าตัวเองอาจจะต้องเจ็บปวด ก้อนเมฆที่มันหวานเลือกจะปีนขึ้นไปและเสี่ยงจะตกลงมาอาจจะไม่ใช่แบบที่วาดฝัน หากมันหวานยังยืนยันความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเขา

ปลายเมฆพนันได้เลยว่าเด็กคนนี้จะต้องเสียน้ำตาอีกแน่ๆ

ก๊อก! ก๊อก!

เสียงจากภายนอกดังขึ้นในเวลาเดิมเหมือนกับทุกๆวันปลายเมฆเอ่ยตอบรับก่อนที่เด็กคนเดิมจะเดินเข้ามา แต่ที่น่าแปลกคือรอยยิ้มของมันหวานยังคงมีให้กันเหมือนอย่างเคยแม้ว่าดวงตาของเด็กตรงหน้าจะติดช้ำจากการร้องไห้เมื่อคืน

ทำไมยังยิ้มให้กันได้ทั้งที่เขาเพิ่งทำร้ายความรู้สึกไปแบบนั้น

ทำไมกันมันหวาน

ไปใส่บาตรกับมันหวานไหมจ๊ะ

น้ำเสียงนั้นยังคงหวานหูเหมือนอย่างเคยจนปลายเมฆรู้สึกผิด มันหวานควรจะโกรธหรือต่อว่ากันสักคำ แต่ไม่เลย มันหวานยิ้มอยู่แบบนั้นก่อนจะขยับกายมาพับผ้าห่มให้

มันหวาน ปลายเมฆจับมือเล็กเบาๆ

จ๋า?”

ไม่โกรธหรอ

มันหวานไม่ตอบในทันที เด็กน้อยหัวเราะเบาๆก่อนจะนั่งลงที่ปลายเตียง ข้อมือเล็กนั่นถูกฝ่ามือใหญ่กว่าจับกุมและอีกฝ่ายไม่ได้ขืนมือออก

มันหวานไม่รู้จะโกรธทำไม

ฉันทำเธอร้องไห้นะ

มันหวานเข้าใจนะหมอปลาย เข้าใจทุกอย่างเลย ดวงตากลมที่สบมองกันนั้นไม่ได้ทำให้ปลายเมฆเข้าใจอะไรขึ้นได้เลย

เข้าใจว่าอะไร

เอาเป็นว่ามันหวานเข้าใจ และมันหวานไม่โกรธหมอปลาย

“...”

เรื่องเมื่อคืนช่วยถือว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นได้ไหม ถ้านั่นมันทำให้หมอปลายรู้สึกอึดอัด

ปลายเมฆไม่ได้ตอบกลับในทันที เขามองหน้าเด็กตัวเล็กที่แววตาใสซื่อนั้นได้ตอกย้ำว่าปลายเมฆได้ทำผิดไปในเรื่องของเมื่อคืน เขาทั้งตะหวาดใส่มันหวาน ตะโกนใส่หน้า ลืมตัวจนทำให้มันหวานเจ็บจากการที่กำข้อมือเล็กเสียแน่น รอยน้ำตาของมันหวานยังคงติดตากระทั่งวินาทีนี้ แล้วการที่มาขอว่าให้เรื่องเมื่อคืนเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้น ปลายเมฆคงทำให้ไม่ได้ ในเมื่อมันเกิดขึ้นไปแล้วและเขาเองก็รู้ถึงความรู้สึกของมันหวานที่มีต่อกันชัดเจนเต็มสองหู

ฉันขอโทษ..

มันหวานก็ขอโทษที่ใจง่ายบอกชอบหมอปลายไปแบบนั้น

ไม่ คนแก่กว่าเว้นช่วง ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆก่อนจะปล่อยข้อมือของเด็กตรงหน้าและมองตากัน "เธอไม่ได้ผิดที่ชอบฉัน

แต่ก็ไม่ได้ถูกใจหมอปลายใช่ไหม

“...”

หมอปลาย.. นิ้วเรียวเล็กนั้นแตะลงหลังมือหนาอย่างแผ่วเบา

หืม?

ให้มันหวานลองดูได้ไหม แล้วมันหวานรับปากนะ ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมายังไง มันหวานจะรับผิดชอบความรู้สึกตัวเอง

มันเป็นไปไม่ได้หรอกมันหวาน ใช่..มันอาจจะเป็นไปไม่ได้หรอก

หมอปลายกำลังตัดโอกาสมันหวานนะรู้ไหม

ปลายเมฆพอมองออกว่าลึกๆมันหวานเป็นเด็กดื้อรั้น แต่ไม่ได้คิดว่าจะดื้อได้ถึงขนาดนี้ ทั้งที่เขาก็แสดงออกอย่างชัดเจนแล้วแต่มันหวานก็ยังดื้อที่จะลอง

หมอปลายจะมองว่ามันหวานเป็นเด็กแบบไหนมันหวานไม่รู้

“...”

แต่สิ่งหนึ่งที่มันหวานรู้คือมันหวานเป็นคนที่จะไม่ยอมแพ้จนกว่าปลายทางจะไม่มีแล้วจริงๆ

“...”

มันหวานชอบหมอปลายนะ

แต่มันเร็วไป หมอปลายเมฆแย้งแต่เด็กน้อยกลับหัวเราะออกมาเบาๆ

หมอปลายไม่เคยได้ยินคำพูดที่ว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบสบตาหรอจ๊ะ

คำพูดของมันหวานทำให้ปลายเมฆนึกย้อนไปถึงม่านฝน ใช่..เขาเคยได้ยินประโยคแบบนี้และเคยพบเจอมันมากับตัว เพราะม่านฝนคือคนนั้น คนที่ทำให้ตกหลุมรักได้เพียงแรกพบสบตา

เข้าใจใช่ไหมจ๊ะ เพราะงั้นอย่าห้ามมันหวานเลยนะ

ร่างสูงมองหน้าคนตัวเล็กกว่า แววตาของมันหวานดูไม่มีความล้อเล่นจนปลายเมฆรู้สึกว่าต้องยอมให้กับความมุ่งมั่นนั้น บางทีเขาอาจจะต้องยอมเปิดโอกาสให้กับคนที่เอ่ยขอ อาจจะต้องลองเสี่ยง..ถือว่าให้โอกาสที่จะได้เดินหนีแล้ว แต่ในเมื่อมันหวานเลือกที่จะเดินเข้าใกล้กันก็คงห้ามอะไรไม่ได้อีก

อืม แต่ถ้าไม่ไหวก็ถอยออกไปได้เลยนะ อย่าฝืนให้ตัวเองเจ็บ

               มันหวานไม่ตอบเพียงพยักหน้าหงึกๆพร้อมรอยยิ้มสดใสเหมือนกับดวงตะวันนอกบานหน้าต่าง

ปลายเมฆไม่รู้ว่าเด็กอย่างมันหวานจะทำยังไงกับเขาต่อนับจากนี้ ในเมื่อเจ้าบ้านกับผู้อยู่อาศัยเช่นเขามีความรู้สึกที่ไม่เหมือนกัน แต่ก็หวังลึกๆว่ามันหวานจะล้มเลิกความตั้งใจก่อนที่จะติดกับดักแห่งความเจ็บปวด หวังว่ามันหวานจะเป็นเพียงเด็กอายุสิบแปดคนหนึ่งที่จะหมดสนุกกับการลองปีนปลายเมฆก้อนนี้ที่มีปลายทางเป็นเขา

เขา..ปลายเมฆผู้ที่ไม่กล้าเริ่มรับความรู้สึกจากใครอื่นเพราะหัวใจมันติดอยู่กับเจ้าของคนเดิม

 

 

ตกเย็นมันหวานชวนกันไปเดินเล่นที่ตลาดไม่ห่างไกลจากโรงเรียนตัวเองมากนัก ปลายเมฆเองก็ไม่ได้ค้านอะไรเพราะคิดว่านาทีนี้ควรจะตามใจเด็กตัวน้อยเพราะอยากแก้ตัวกับความผิดที่ตัวเองก่อไปเมื่อคืน

โรงเรียนของมันหวานไม่ได้ใหญ่นัก คนตัวเล็กเล่าว่ามีนักเรียนในแต่ละห้องไม่มาก แต่ก็ได้รับความรู้แน่นปึ้กและโม้ว่าตัวเองเรียนเก่งมากๆไม่เคยหลุดสามอันดับแรกของชั้นปีเลย คนเป็นหมอก็ได้แต่เออออตามไปเพราะไม่อยากขัดบทขี้โม้ของเด็กตัวจ้อย

เราเดินเล่นกันที่ตลาดเรื่อยๆโดยที่มันหวานจับมือคนโตกว่าไว้หลวมๆ เด็กน้อยให้เหตุผลว่ากลัวจะหลงกันเลยต้องจับมือ แต่ปลายเมฆรู้ว่านี่มันคือข้ออ้างคนที่ชอบแต๊ะอั๋ง

หมอปลายมันหวานเลี้ยงสายไหมนะจ๊ะ

ไม่—ยังไม่ทันที่จะบอกว่าไม่ชอบกินเด็กน้อยก็ตรงไปยังลุงขายสายไหมเสียแล้ว แล้วก็นะสายไหมที่เลือกมาก็สีชมพูหวานแจ๋ว

หวานมากๆเลยจ่ะ อร่อยสุดๆเลยนะ

ปากเล็กนั้นจ้อไม่หยุดในขณะที่มือก็ฉีกสายไหมเข้าปากตัวเองและไม่ลืมที่จะป้อนให้คุณหมอด้วยเช่นกัน

อร่อยไหมๆ

เจ้าตัวส่งยิ้มหวานเลี่ยนจนปลายเมฆต้องหลบสายตาก่อนจะพยักหน้าเบาๆ ที่จริงคือมันหวานจนแสบคอแต่ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตอบเอาใจเด็กหน้าหวานนี่ด้วย

ปลายเมฆเดินตามแรงจับมือของคนตัวเล็กกว่า เขามองมันหวานที่คุยนั่นนี่ไม่หยุดปาก แวะทักทายคนนั้นคนนี้ไปทั่วอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย สายไหมสีชมพูบัดนี้ตกมาอยู่ในมือของคุณหมอแทนเพราะเด็กแครอทกำลังตกหลุมรักอยู่กับชานมไข่มุกแก้วใหญ่

แล้วยังไงล่ะ คุณหมอก็ต้องจัดการสายไหมที่เหลือคนเดียว กินไปกินมาเรื่อยๆจนหมดก็ค้นพบว่ามันไม่ได้แย่เท่าไร ถึงจะหวานจนเลี่ยนปากและประโยชน์ไม่มี แต่พอเทียบกับรอยยิ้มของมันหวานในตอนนี้ก็เล่นทำเอาสายไหมรสหวานสีชมพูจืดไปเลย

บางครั้งปลายเมฆก็แอบคิดว่ามันหวานเป็นเด็กที่อารมณ์แปรปรวนง่ายหรือเปล่า เมื่อคืนยังร้องไห้แถมยังเสียงดังใส่กันอยู่เลย ดูตอนนี้สิอย่างกับคนละคน เด็กอะไรพลังความสดใสเต็มเปี่ยมจนแสงตะวันยังอาย

แล้วทำไมเขาต้องเอามันหวานไปเปรียบกับพระอาทิตย์ตลอดเลยล่ะ?

เย็นนี้หมอปลายอยากกินอะไรหรอจ๊ะ

อะไรก็ได้

ตอบกลับไปเหมือนทุกวัน และมันหวานเองก็ทำอาหารที่ไม่ซ้ำเมนูให้ได้กินตลอดเกือบสองอาทิตย์ที่ผ่านมา จนตอนนี้ปลายเมฆจำรสฝีมือของเด็กน้อยนี่ได้เสียแล้ว

งั้น..ต้มข่าไก่ไหมจ๊ะแล้วก็คอหมูย่าง เด็กตัวเล็กเสนอ

ตามนั้น

เขาทั้งสองเดินเล่นกันอีกสักพัก ได้ผลไม้และขนมหวานติดมือกลับบ้านมานิดหน่อย มันหวานดูจะมีความสุขมากๆกับการมาตลาดในครั้งนี้ สังเกตได้จากมือที่ยังถูกกุมเอาไว้ไม่มีปล่อยแถมยังแกว่งเล่นไปมาอีกต่างหาก

หมอปลายไปพักเถอะจ้ะ เดี๋ยวมันหวานทำกับข้าวเสร็จแล้วจะเรียกนะ

ไม่เป็นไรช่วยกัน

หมอปลายทำอาหารเป็นหรอจ๊ะ?” เด็กตัวขาวทำหน้าตกใจจนปลายเมฆต้องเคาะหน้าผากกว้างนั้นเบาๆ

ช่วยหั่นผักหั่นเนื้อได้ คุณหมอว่า

อ๋ออออ มันหวานลากเสียงซะยาวก่อนที่เจ้าตัวจะยกเขียงกับมีดและเนื้อหมูมาให้ งั้นหั่นหมูก่อนเลยจ้ะคุณหมอ” 

ปลายเมฆยืนหั่นหมูตามคำสั่งของพ่อครัวตัวเล็กไปเรื่อยๆ ส่วนพ่อครัวหลักก็กำลังวุ่นอยู่กับแกงในหม้อ สิ่งที่ปลายเมฆได้เห็นและทำมันกำลังทำให้เขาคิดว่าตอนนี้ตัวเองกำลังมีความสุขทั้งที่ตรงหน้ามันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษสักนิดเดียว

ใช้เวลาไม่นานกับข้าวก็พร้อมสำหรับเขาทั้งสองคนเพราะลุงกำนันยังไม่กลับบ้านมาเหมือนเคย ทำเอาอดแปลกใจไม่ได้ว่าเวลาที่ลุงแกไม่อยู่มันหวานก็ต้องอยู่คนเดียวแบบนี้น่ะหรอ ตัวก็แค่นี้น่าเป็นห่วงจะตายไป

พวกเขานั่งกินข้าวด้วยกันเหมือนวันที่ผ่านมาและมันหวานก็มีเรื่องมาเล่าให้ฟังทุกที แปลกดีที่ไร้ความอึดอัดทั้งที่มันหวานเพิ่งเสียน้ำตาไปในเรื่องของเมื่อคืน แต่นั่นก็อาจจะดีไม่งั้นปลายเมฆคงรู้สึกแย่ไม่เลิก

หลังจากอิ่มกับมื้ออาหารคุณหมอก็ขออาสาเป็นคนล้างจานและมันหวานไม่ได้ห้ามอะไรเพียงแค่แยกไปกวาดบ้านถูบ้านเพื่อรอเวลาสองทุ่มครึ่งที่ละครจะมา

ปลายเมฆขึ้นห้องอาบน้ำหลังจากล้างจานเสร็จก่อนจะเดินลงมาชั้นล่าง ทิ้งตัวนั่งโซฟาข้างๆเด็กหน้าขาวแป้งที่กำลังนั่งเกาสายกีต้าร์อยู่

เล่นเป็นด้วย?

นิดหน่อยจ้ะ

คุณหมอพยักหน้าตอบรับพลางมองเด็กหนุ่มปรับสายกีต้าร์ก่อนจะเกามันเบาๆ เสียงทุ้มๆ ของกีต้าร์ที่ดังออกมาทำให้รู้สึกว่าเด็กมันหวานมีอะไรอีกเยอะที่จะทำให้แปลกใจ

มันหวานร้องเพลงให้ฟังไหมจ๊ะ ระหว่างรอละครมา

เอาสิ

มันหวานยิ้มอีกครั้ง คุณหมอนั่งมองเด็กข้างกายลูบสายกีต้าร์เบาๆในขณะที่สมองก็นึกเพลงที่จะร้องไปด้วย ปลายเมฆอยากรู้เหมือนกันว่าเสียงใสๆของมันหวานเวลาเปล่งเป็นเพลงออกมามันจะไพเราะแค่ไหน

รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง รู้ว่าเหนื่อยถ้าอยากได้ของที่อยู่สูง ยังไงจะขอลองดูสักที

เสียงกีต้าร์จังหวะนุ่มๆกับเสียงหวานใสของมันหวานไม่ได้ทำให้รู้สึกคันที่ใจเท่ากับความหมายของเพลงที่กำลังร้องออกมา

มันหวานมองหน้ากัน เด็กน้อยไม่ได้ก้มมองสายกีต้าร์เลยสักนิด ใบหน้าหวานนั้นมีรอยยิ้มสดใสประดับอยู่ ปากเล็กๆสีธรรมชาติก็ขยับไปเรื่อยๆตามเนื้อเพลงที่เปล่งออกมา

รู้ว่าเราแตกต่างกันเท่าไร รู้ว่าเธออยู่ไกลอยู่สูงขนาดไหน ใครๆ ก็รู้เป็นไปไม่ได้ แต่คำว่ารักมันสั่งให้ฉันต้องปีนขึ้นไป..

ปลายเมฆเข้าใจในความหมายของเพลงที่อีกฝ่ายกำลังสื่อมันออกมา เขาไม่ได้โง่เพราะว่าเจนโลกมาพอสมควร และขอยอมรับว่านี่คือครั้งแรกที่มีคนมาร้องเพลงให้ฟังต่อหน้าแบบนี้

ยอมรับว่าใจของตัวเองกำลังสั่น

ได้เกิดมาเจอเธอทั้งทีไม่ว่ายังไงก็ลองดีสักวัน อยากรักก็ต้องเสี่ยง ไม่อยากให้เธอเป็นเพียงภาพในความฝัน..

มันหวานไม่หลบสายตาเลยสักนิด เหมือนเด็กคนนี้อยากให้มองแววตาของเจ้าตัว มองว่าทุกอย่างที่ได้เอ่ยออกมาเมื่อคืนไม่ใช่เรื่องโหก

มันเป็นความรู้สึกที่สัจจริง

ลำบากลำบนไม่สนใจ..ตะเกียกตะกายสักเพียงใดก็ดีกว่าปล่อยเธอไปจากฉัน..

เหมือนมันหวานอยากจะเอ่ยย้ำความรู้สึกที่บอกว่าชอบกันนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น.. ย้ำให้รู้ว่ามันหวานไม่ใช่เด็กน้อยที่จะเล่นสนุกกับความรู้สึกของตัวเองหรือของใคร

ตกหลุมรักจริงๆเพราะรักจริงๆ เธอคงไม่ว่ากัน..

มันหวานกำลังบอกผ่านแววตา น้ำเสียงแสนหวาน กับบทเพลงที่มีความหมายตรงกับความรู้สึกในตอนนี้

และตอนนี้ปลายเมฆเองกำลังรู้สึกว่ามีหัวใจบางห้องที่เต้นผิดแปลกไปจากพวก

มันผิดแปลก ไปแม้ว่าเพลงนั้นได้จบลงไปแล้วก็ตาม

มันหวานยิ้มบางให้แก่กัน ก่อนจะวางกีต้าร์ไว้ข้างกายและหันไปสนใจกับละครที่มาพอดี ไม่มีคำพูดใดหลังจากนั้น

ซึ่งนาทีนี้ปลายเมฆคงต้องทำความเข้าใจกับหัวใจที่เต้นผิดจังหวะของตัวเองเพียงลำพัง เพราะเขาคงไม่กล้าถามคนข้างกายหรอกว่ามันเพราะเจ้าตัวหรือเปล่า กับสาเหตุของการเต้นหัวใจที่ผิดแปลกไปของเขาในครั้งนี้

 

อาทิตย์ที่สามที่ปลายเมฆหนีเมืองกรุงมาพักใจที่ต่างจังหวัด เขาเองก็เริ่มติดใจวิถีของชาวบ้านที่นี่มากกว่าเดิมมากๆ ปั้นข้าวเหนียวจิ้มปลาร้าสับที่เด็กมันหวานคะยั้นคะยอให้ลองและค้นพบว่ารสชาติของมันอร่อยไม่แพ้สเต็กปลาสักนิดเดียว

อยู่กรุงเทพฯเป็นคุณหมอ อยู่ต่างจังหวัดเป็นคนสวนสลัดคราบผู้ชายหล่อเหลามาดเนี้ยบมานุ่งผ้าขาวม้าอาบน้ำในโอ่ง ถือจอบถือพลั่วทำสวนเป็นลูกมือเด็กอายุสิบแปด ปลายเมฆจำไม่ได้แล้วว่าสมองของตัวเองเต็มไปด้วยเรื่องเล่าจากเด็กหน้าหวานไปมากเท่าไร รู้แค่ว่าเมื่อตื่นมาต้องมีอย่างน้อยหนึ่งเรื่องในมื้ออาหารของพวกเขาทั้งคู่

อากาศที่ต่างจังหวัดแปรปรวนไม่ต่างจากที่กรุงเทพฯสักนิด และตอนนี้ฝนกำลังตกหนัก สายฟ้าเส้นคมนอกบานหน้าต่างดูน่าหวั่นเกรงจนต้องปิดลง

แต่เพราะอากาศแปรปรวนแบบนี้จึงทำให้เด็กช่างจ้อที่แอบดื้อกำลังไม่สบายเหตุเพราะไม่ยอมปิดหน้าต่างนอนทั้งที่รู้ว่าฝนมันสาดเข้ามา แล้วเป็นยังไงล่ะปลายเมฆก็ต้องสวมบทบาทเป็นคุณหมออาสาไง

มากินยาก่อน

ปลายเมฆประคองคนตัวบางที่นอนซมให้ลุกขึ้นนั่ง ตอนนี้มันหวานตัวร้อน หน้าแดง ปากก็แดงไปหมด แต่โดยรวมแล้วไม่ได้แย่หนักขนาดต้องไปโรงพยาบาลเพราะปลายเมฆเองก็พอมียาติดกระเป๋ามาอยู่บ้าง อย่างน้อยมันก็ช่วยรักษาเด็กดื้อได้

มันหวานขมปากจังเลยจ่ะหมอปลาย

น้ำเสียงแหบพร่านั้นช่างไม่คุ้นหูเพราะปลายเมฆคุ้นกับน้ำเสียงหวานจ๋ามากกว่า คุณหมออังมือที่หน้าผากของอีกคนที่ถือว่าความร้อนลดลงจากตอนแรกไปบ้างแล้ว

อดทนหน่อยเดี๋ยวก็หายแล้ว ถ้าไม่ดื้อน่ะนะ..ปลายเมฆคิดต่อในใจ

คุณหมอส่งยาลดไข้และแก้เจ็บคอให้แก่คนป่วย มันหวานก็รับมันมากินอย่างว่าง่ายรับน้ำมาดื่มตามจนหมดแก้วและปล่อยให้คุณหมอตัวสูงแกะแผ่นเจลลดไข้แปะหน้าผากให้

หมอปลายเมฆน่ะดูอบอุ่นมากๆเลยในสายตามันหวานตอนนี้

อยากเช็ดตัวไหม

จ่ะ

มันหวานเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเพราะรู้สึกว่าเรี่ยวแรงหดหาย อยากอาบน้ำก็อยากเพราะเหนียวตัวจากเหงื่อไข้ แต่ถ้าอาบตอนนี้ไข้ต้องขึ้นแน่ๆ เพราะแบบนั้นแล้วจึงเลือกให้คุณหมอเช็ดตัวให้ดีกว่าแม้อาจจะต้องเขินมากๆจนตัวอาจจะแตก

หลับไปเลยก็ได้เดี๋ยวเช็ดตัวให้

หมอปลายพูดจบก็ลุกไปยังห้องน้ำเตรียมน้ำและผ้าผืนเล็กก่อนจะเดินออกมาและนั่งลงข้างๆเตียงของคนป่วยที่พยายามปรือตามองทั้งที่ตาตัวเองกำลังจะลืมไม่ขึ้น

ท่ามกลางเสียงสายฝนและเสียงลมหายใจฝืดฝาดของมันหวาน และหมอปลายเมฆที่กำลังเช็ดตัวให้คนป่วยอย่างเบามือ เช็ดตั้งแต่เรียวแขนเล็กๆรวมถึงท่อนขาที่พ้นออกมาจากกางเกงขาสั้น

คุณหมอหลุดยิ้มเมื่อมันหวานตัวเริ่มแดงขึ้นและนี่อาจจะเป็นเพราะพิษความเขินมากกว่าอาการป่วย ปลายเมฆส่ายหัวเบาๆเพราะรู้สึกเอ็นดูคนป่วยมากกว่ารู้สึกสงสารซะได้

เช็ดหน้าหน่อยนะ เอ่ยบอกเบาๆก่อนจะใช้ผ้าอีกผืนเช็ดใบหน้าของคนป่วย พยายามยั้งมือไม่ให้ลงแรงมากนักเพราะเกรงว่าอีกคนจะเจ็บ

หมอปลายจ๋า

ว่าไง

มันหวานทำให้ลำบากไหม

ปลายเมฆยิ้มส่ายหน้าตอบเบาๆ เขาไม่ได้ลำบากอะไรนักหรอกถือว่าตอบแทนที่อีกคนดูแลกันตลอดสามอาทิตย์ที่ผ่านมาเพราะปลายเมฆรู้สึกดีขึ้นมากจริงๆ

นอนซะ ตื่นมาก็หายแล้ว

นอนเยอะแล้ว เด็กน้อยเถียง

เถียงหมอหรอ?”

คุณหมอแกล้งเอ่ยเสียงเข้มก่อนจะได้รับริมฝีปากยู่ๆของคนป่วยกลับมา ปลายเมฆเคลื่อนกะละมังใส่น้ำใบเล็กและผ้าผืนบางนั้นออกห่างจากตัวก่อนจะจัดผ้าห่มให้อยู่บนกายคนป่วย ลูบหน้าผากมนผ่านเจลลดไข้เบาๆพลางยิ้มบางออกมา

นอนซะ ถ้าหายแล้วหมอจะให้วิตามินซี

มันหวานโตแล้ว

ไม่เอา?

สองถุง นิ้วเรียวนั้นพยายามยกประกอบคำพูดทั้งที่ก็ไม่ค่อยจะมีแรง มันหวานยิ้มแม้จะถูกไข้รุมแต่มันหวานไม่มีทางลืมส่งรอยยิ้มให้หมอปลายเมฆในแต่ละวันหรอกนะ

โอเคสองถุง แต่ตอนนี้หลับได้แล้ว

หมอปลายอยู่ด้วยกันได้ไหม ฟ้าร้องแบบนี้มันหวานนอนไม่หลับเลย

เชื่อมากครับ ปลายนิ้วชี้เคาะลงที่แก้มสีจัดของอีกฝ่ายอย่างรู้ทัน เดี่ยวนี้มันหวานชักจะเล่ห์เหลี่ยมเยอะจนแทบจะตามไม่ค่อยทัน

น้าา นะจ๊ะๆ นะๆ นั่น..มีเสียงสอง 

เสียงแหบแห้งนั้นก็พยายามอ้อนสุดๆจนคุณหมอต้องยกธงขาว ปลายเมฆพยักหน้ารับเบาๆกระชับผ้าห่มให้ปิดแผ่นอกของคนป่วยก่อนจะขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงเฝ้าอีกคนตามคำขอ

มันหวานยิ้มจนแก้มอูมเมื่อหมอปลายเมฆตามใจ หากรู้ว่าป่วยแบบนี้แล้วเอาแต่ใจได้ก็อยากจะลองแกล้งป่วยไปนานๆ ตอนนี้หัวใจมันหวานเต้นรำยิ่งกว่าผีเสื้อเริงระบำเสียอีก ที่จริงมันหวานน่ะไม่เคยกลัวฟ้าฝนเลยสักนิดที่โกหกไปนั่นก็เพราะอยากอยู่กับคนที่ตัวเองชอบเพียงเท่านั้น

เวลาผ่านไปสักพักลมหายใจของคนป่วยก็ผ่อนเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ปลายเมฆจึงได้ลุกออกจากเตียงนำน้ำไปทิ้งและนำผ้าไปตากก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิมอีกครั้ง เขาไม่ลืมที่จะส่งข้อความไปบอกลุงกำนันว่ามันหวานป่วยทั้งบอกว่าจะดูแลให้แทน เพราะงานของลุงกำนันมีปัญหาที่ต้องไปจัดการ

คุณหมอมองใบหน้าติดหวานของเด็กอายุสิบแปด เกลี่ยปอยผมให้ออกจากใบหน้าเพื่อไม่ให้มันสร้างความรำคาญก่อนจะทาบมือลงที่แก้มกลมๆเพื่อวัดระดับความร้อน

ปลายเมฆยอมรับว่ามันหวานเป็นเด็กผู้ชายที่น่ารักมากทั้งหน้าตาและนิสัย ยอมรับว่าความพยายามที่อีกฝ่ายพยายามจะส่งให้นั้นไม่ได้ถึงกับคำว่าสูญเปล่า ความจริงใจของมันหวานกำลังเผยให้เห็นในทุกๆวัน ในทุกๆการกระทำ แต่กระนั้นใจของปลายเมฆก็ไม่ได้อ่อนยวบเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ

มันหวานคงต้องพยายามมากกว่านี้หากต้องการหัวใจของเขา ต้องพังกำแพงเหล็กที่เขาสร้างเพื่อปกป้องหัวใจบอบช้ำของตัวเอง แต่ปลายเมฆก็หวังว่าสักวันมันหวานจะทำสำเร็จ พังประตูเหล็กนั้นเข้ามาโดยที่เขาทั้งคู่จะไม่พบเจอกับความเจ็บปวด

ปลายเมฆหวังว่าความพยายายามของมันหวานจะไม่สูญเปล่า

และหวังว่าตัวเองจะเริ่มรับความรู้สึกของมันหวานได้ในเร็ววัน

 

Rrrrrr

เสียงมือถือดังขึ้น ก่อนหน้าจอจะแสดงให้เห็นว่าเป็นสายจากคนเป็นพ่อ

ครับพ่อ

[...]

ผมขอลาหนึ่งเดือนไงครับ

[...]

พ่อครับผมกำลังดีขึ้น ขออยู่อีกสักพักไม่ได้หรอครับ

[...]

เข้าใจแล้วครับ สวัสดีครับ

ปลายเมฆวางโทรศัพท์ไว้ข้างๆ เปลือกตาสีอ่อนปิดลงก่อนจะผ่อนลมหายใจหนักๆออกมา ทั้งที่คิดไว้แล้วว่าจะพักใจที่นี่จนครบหนึ่งเดือนแต่พ่อกลับโทรตามให้กลับไปที่โรงพยาบาลเพราะตอนนี้ที่นั่นกำลังวุ่น ปลายเมฆก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าหากขาดเขาไปหนึ่งคนโรงพยาบาลพ่อจะเจ๊งเลยหรือไง แต่ไม่พอใจไปก็เท่านั้นเพราะอีกสามวันเขาก็ต้องแพ็คกระเป๋ากลับบ้านของตัวเองอยู่ดี

ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะเดินออกจากห้องคนป่วย สายฝนข้างนอกเริ่มซาลงบ้างแล้วแต่ก็หวังว่าคืนนี้จะไม่ตกหนักไม่งั้นน้ำอาจจะท่วมได้ ปลายเมฆเดินไปยังครัวหยิบส้มมาสามลูกแกะเปลือกเรียบร้อยและวางชิ้นเนื้อไว้ในจาน มันหวานต้องได้รับวิตามินซีเสียหน่อยภูมิคุ้มกันจะได้ดีๆ

คุณหมอเดินกลับมายังห้องเดิมก่อนจะวางจานส้มลงที่โต๊ะข้างเตียง ละตัวมากระชับผ้าห่มที่ล่นลงให้คนป่วยอีกครั้งแต่เหมือนจะเป็นการรบกวนเพราะเด็กที่ป่วยกำลังลืมตามองกันตาใสแจ๋ว

ตื่นแล้วหรอ

หมอปลาย

เสียงแหบแห้งเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนเหมือนจะเริ่มดีขึ้น ปลายเมฆจับข้อมือเล็กที่กำลังจะขยี้ตาตัวองออกก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ 

เดี๋ยวเจ็บตา ลุกขึ้นมาดื่มน้ำหน่อย

มันหวานทำตามอย่างว่าง่ายดื่มน้ำจนหมดแก้วพลางมองคุณหมอที่คว้าจานส้มขึ้นมาและหยิบมันเพื่อจะป้อนกัน มันหวานยิ้มเขินแต่ก็ยอมเปิดปากรับชิ้นเนื้อผลไม้ ความเปรี้ยวของมันทำเอามันหวานตาหยีแต่ก็ทำให้รู้สึกสดชื่นขึ้นมาได้ ไม่รู้เพราะวิตามินซีที่ได้รับหรือเพราะคนป้อนหน้าหล่อกันแน่

สงสัยจะเป็นอย่างหลัง

ปวดหัวไหม คุณหมอป้อนไปพลางถามอาการคนตัวเล็กไป

แค่หนักๆหัวนิดหน่อยจ่ะ

เจ็บคอไหม

ลดลงบ้างแล้วจ่ะ

คุณหมอพยักหน้ารับรู้ อย่างน้อยมันหวานก็คงจะหายก่อนที่เขาจะกลับกรุงเทพฯ ส้มชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกเด็กมันหวานกินจนหมดเกลี้ยง พออิ่มคนตัวเล็กก็ขยับตัวนั่งพิงหัวเตียงพลางยื่นมือออกมาข้างหน้า

จับมือมันหวานหน่อยได้ไหม

ปลายเมฆไม่ได้ว่าอะไรเขาเพียงแค่จับมือเล็กหลวมๆเพราะหลายวันที่ผ่านมามือของเขาก็มักจะไม่ว่างเพราะมันหวานชอบนำไปจับเล่นเสมอ ให้เหตุผลว่ามือเขาใหญ่แถมยังอบอุ่นจับแล้วรู้สึกดีจนไม่อยากปล่อย

อีกสามวันฉันต้องกลับกรุงเทพฯนะ

มือมันหวานที่กำลังสนุกกับการเล่นมือหนาของอีกฝ่ายหยุดชะงัก มันหวานช้อนตามองคนตรงหน้าก่อนจะเริ่มเบะออกมาเหมือนเด็กโดนขัดใจ

ไม่อยากให้กลับเลย

ที่โรงพยาบาลต้องการฉัน

มันหวานก็ต้องการหมอปลาย

คนตัวเล็กก้มหน้าคางชิดอก ในใจรู้สึกโหวงแปลกๆ สามอาทิตย์ที่ได้อยู่ด้วยกันมันทำให้มันหวานกลายเป็นคนติดหมอปลายเมฆ ไม่อยากให้ห่างไปไหนไกล อยากให้อยู่ใส่บาตรด้วยกัน อยากนั่งกินข้าวด้วยกัน นั่งดูละครน้ำเน่าด้วยกัน อยากให้บอกฝันดีต่อกันเหมือนอย่างเคย ถ้าหมอปลายกลับกรุงเทพฯไปความพยายามของมันหวานที่ได้ทำไว้ที่นี่จะไม่สูญเปล่าหรอกหรือ

เบอร์ฉันเธอก็มีแล้วโทรมาก็ได้นี่

มันหวานส่ายหน้า น้ำเสียงผ่านโทรศัพท์มันจะดีเท่าน้ำเสียงจากตัวจริงได้ยังไงกัน

มันหวานไม่ดื้อ

ปลายเมฆประคองแก้มกลมของคนขี้ดื้อเบาๆก่อนจะเห็นว่าดวงตากลมนั้นกำลังฉ่ำน้ำ ไม่รู้เพราะป่วยด้วยหรือเปล่ามันหวานถึงได้ดูอ่อนไหวง่ายดายขนาดนี้

หมอปลายจะลืมมันหวานไหม

ปลายเมฆไม่ได้ตอบในทันทีแต่เขากลับรวบตัวเด็กน้อยมาไว้ในอ้อมกอดพลางลูบแผ่นหลังแคบเบาๆ

มันหวานกระชับกอดคนแก่กว่าแน่น ฝังใบหน้าไว้ที่แผ่นอก เป็นอีกครั้งที่มันหวานได้กอดหมอปลาย และมันยิ่งตอกย้ำว่าความรู้สึกที่ชอบอีกฝ่ายนั้นเป็นเรื่องจริง

สอบเข้าในที่ที่ต้องการให้ได้แล้วเราจะได้เจอกัน

มันหวานทำไม่ได้

เธอทำได้ เรื่องไปอยู่กรุงเทพฯเดี๋ยวฉันคุยกับกำนันให้เอง

อ้อมกอดถูกละออก มันหวานสบตาผู้ชายตรงหน้าด้วยแววตาสั่นไหว มันหวานไม่แน่ใจว่าพ่อจะเห็นด้วยกับหมอปลายเมฆไหม แล้วถ้าไม่ล่ะ?เขาทั้งสองก็จะไม่ได้เจอกันอีกอย่างนั้นหรอ

มันหวานไม่ยอมหรอก

ฉันมั่นใจในตัวเธอ ทำไมเธอไม่มั่นใจในตัวเองล่ะ

หมอปลาย..

ปลายเมฆยิ้ม เช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาเงียบๆให้กับเด็กขี้แย มองมันหวานที่เบะปากพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ

รอมันหวานนะ

“...”

อย่าเปิดใจให้ใครยกเว้นมันหวานนะหมอปลาย

แววตาฉ่ำน้ำแสดงถึงการขอร้องจนปลายเมฆไม่กล้าปฏิเสธ คนแก่กว่าจึงพยักหน้ารับและลูบกลุ่มผมนุ่มเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถ้อยประโยคออกมาเพื่อหวังว่ามันจะเป็นกำลังใจให้แก่คนตัวเล็กได้

หมอจะรออยู่ที่กรุงเทพฯ

“..."

รอให้มันหวานมาจีบหมอต่อ

“...”

อย่าให้หมอรอเก้อนะครับ

หมอปลายคงไม่รู้ว่าประโยคนี้มันเป็นได้มากกว่ากำลังใจเสียอีก

กับคนที่ชอบอ่ะ มันหวานสู้ยิบตาเลยนะ

 



#มันหวานปลายเมฆ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 449 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,138 ความคิดเห็น

  1. #1087 +++DOUBLE B++++ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 12:30
    มันหวานสู้ๆ หมอเริ่มใจอ่อนแล่ววววว
    #1,087
    0
  2. #1070 loveseriesY (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 12:06
    น้องไปแล้วน้องจะเสียใจไหมมม?หมอ
    #1,070
    0
  3. #1031 Phakchira_Ice (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:57
    อีหยังวะ แอบอยากให้มันหวานๆลืมๆหมอ แล้วหมอเจ็บบ้าง555555 หมันไส้
    #1,031
    0
  4. #1011 mojifeafea (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 18:37
    เรากลัวม่านฝนกลับมาอะ ถ้าเป็นแบบนั้น สิ่งมี่น้องทำมันจะสูญเปล่ามั้ย
    #1,011
    0
  5. #996 mt7047522 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:54

    มันหวานไปเรียนที่กทม.ให้ได้นะ!
    #996
    0
  6. #968 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 15:44
    ตามไปจียถึงกทม. ไม่ใจอ่อนให้รู้ไปเนอะ
    #968
    0
  7. #943 pcy921 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:31
    แรกๆไม่อยากให้มันหวานมาชอบตัวเอง แต่จะกลับแล้วอ่อยเขาแบบเต็มสตรีมเลยค่า55555
    #943
    0
  8. #894 Miiwxx (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:02
    มันหวานสู้จ้า
    #894
    0
  9. #845 areenachesani (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 18:21
    มันหวานสู้ๆนะ// แต่ที่หมอพนันกับตัวเองไว้ มันคงจะจริงแน่เลส
    #845
    0
  10. #820 Jibangrin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:01
    โอ้ยยยย กรี๊ดดดด แม่่่่่่่่่่่่่่
    #820
    0
  11. #785 orangepie, (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:46
    อ๊ากกกกกกกกก น่ารักจ้นนน สู้เขานะมันหวาน!!
    #785
    0
  12. #779 Yesmyboy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 23:52
    กลัวมันหวานจะไปเรียนแล้วต้องเสียใจ
    #779
    0
  13. #757 gobgab77 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:52

    น่าร้าก...
    #757
    0
  14. #718 PINKLAND (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:08
    เป็นกำลังใจให้ทั้งคู่เลย
    #718
    0
  15. #646 withfluffyp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 19:29
    ไม่อยากให้มันหวานเจ็บเลย ;-; แต่ก็สู้เขานะมันหวาน
    #646
    0
  16. #602 ppvs_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 18:14
    โอเคใช่มั้ย;-;
    #602
    0
  17. #439 JongjitSriyan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 23:02
    ฮือออ กลับมาจะเจอม่านฝนอีกไหม กลัว
    #439
    0
  18. #331 Miki_milky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:45
    สงสารมันหวาน
    #331
    0
  19. #79 K1407 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 02:00

    เนี่ยเนี่ย! ชอบให้ความหวังงงง ทำให้พี่เค้าขาดเราไม่ได้ไปเลยมันหวานนนน!!

    #79
    0
  20. #31 chimpleesky (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 04:19
    จีบให้พี่เขารู้สึกว่าขาดเราไปไม่ได้เลยค่ะมันหวานแงงงงง น้องจะไปเป็นเด็กกรุงแล้ววว
    #31
    0
  21. #28 Sebaek9404 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 17:24

    มันหวามสู้ๆเอาชนะใจหมอปลายให้ได้นะ/รอค่ะสู้ๆ

    #28
    0
  22. #27 jmzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 12:50
    มาหาหมอนะครับ ฮือ สู้ๆนะมันหวาน
    #27
    0
  23. #26 Sebaek9404 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 16:51

    พี่หมอมีหวั่นอ่ะงานนี้55เด็กเค้าเอาจิงเค้าจิงจังน้องสู้เข้าไว้//รออน๊าาา

    #26
    0
  24. #25 jmzz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 22:03
    น้องงง สู้เค้าา!!!!
    #25
    0
  25. #24 YawahirSalee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 21:38
    น้องหนูทำพี่หมอหวั่นไหวเเล้วโว้ยยยย สู้เค้านะลูกมันหวานนน
    #24
    0