เขตปลอดเต้าหู้ #HunBaek [JOY-END]

ตอนที่ 3 : เต้าหู้ก้อนพิเศษ : ไปเล่นสงกรานต์กับพระรองไม่หนุกเลย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    13 เม.ย. 61

T
B




          วันนี้เป็นวันสำคัญสุดๆ เป็นวันที่เต้าหู้นับวันรอยิ่งกว่าวันเกิดของตัวเอง เพราะวันนี้คือวันสงกรานต์! เต้าหู้ชอบเล่นน้ำสุดๆ เต้าหู้ชอบเวลาตัวเองโดนสาดน้ำใส่ ชอบเวลาถูกปะแป้งมากๆ มันเป็นอะไรที่สนุกสุดเหวี่ยงเกรียงไกรไปเล๊ย!


          เต้าหู้น่ะได้ไปเล่นน้ำทุกๆปีเลย ถนนข้าวสาร สีลม อะไรแบบนี้ที่ไหนคนเยอะเต้าหู้ชอบ! ทุกๆปีเต้าหู้ก็จะไปกับกลุ่มของเพื่อนพี่ต้นอ่อน แต่ปีนี้ทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิม...


          พี่ต้นอ่อนพาเต้าหู้ไปเปียกน้ำไม่ได้ แถมยังฝากฝังให้เต้าหู้ไปกับพระรองอีกตะหาก มันก็จะไม่อะไรเลยถ้าพระรองไม่ทำหน้าเหม็นบูดใส่เต้าหู้แบบนี้!


          อารมณ์ดี๊ด๊าที่กักเก็บนับวันรอมาหมดกัน จบสิ้นเพียงแค่พระรองตีหน้ายักษ์ขะมูขีสีเขียวอื๋อใส่เต้าหู้!


          "พี่ขอโทษนะเต้าหู้ แต่พี่ไปไม่ไหวจริงๆ" เสียงพี่ต้นอ่อนแหบแห้งเหมือนกลืนเม็ดทรายเข้าไปไม่มีผิด ใช่แล้ว..พี่ต้นอ่อนป่วยเลยพาเต้าหู้ไปเล่นน้ำไม่ไหว และดูท่ากว่าจะหายคงจะหมดสงกรานต์ไปแล้วแน่ๆ


          "หงึ เต้าหู้อยากเล่นน้ำจ่ะ" เต้าหู้ไม่อยากให้พี่ต้นอ่อนลำบากใจจริงๆนะ แต่เต้าหู้อยากเปียกมากๆแล้ว เนี่ยปืนฉีดน้ำหัวหมีพูและถังแป้งกำลังรอเต้าหู้อยู่!


          "ไปกับพวกพระรองไหม"


          "พี่ต้นอ่อนไว้ใจพระรองหรอจ๊ะ?"


          "เอ้า! มึงกวนตีนกูป่ะ" พระรองที่กำลังนั่งหน้าหงิกอยู่ในห้องรับแขกตามคำขอแกมด่าผสมบังคับของพี่ต้นอ่อนกำลังเกรี้ยวกราดอย่างหนักหน่วง


          เหตุที่ต้องเรียกใช้มัน เพราะสำหรับฑิชากรณ์ตอนนี้มีไอ้บ้าพระรองเป็นตัวเลือกเดียวที่จะดูแลน้องเขาได้หากยอมปล่อยจากอ้อมอกให้ไปเล่นน้ำ


          จริงๆก็ไม่อยากให้ไปกับไอ้พชรดนัยหรอก แต่เต้าหู้ต้องเหี่ยวเฉาแน่ๆหากไม่ได้ไปเล่นน้ำ จะให้ป๊าม๊าพาไปก็คงจะไม่ไหว พวกกลุ่มพุดดิ้งนมสดก็พากันไปเที่ยวต่างจังหวัดกับครอบครัว


          เนี่ย ต้นอ่อนมีทางเลือกที่ไหน


          "เนี่ย พระรองชอบดุเต้าหู้แบบนี้เลย" บึนปากเพราะโดนดุอย่างเสียงดัง ขนาดพี่ต้นอ่อนนั่งน้ำมูกไหลอยู่กับเต้าหู้ พระรองยังกล้าดุเต้าหู้เลย แล้วถ้ายอมไปด้วยเต้าหู้ไม่แก้มช้ำ ตัวช้ำเลยหรือไงกัน


          "ถ้าน้องไม่ไปกับพระรองก็ไม่มีเพื่อนไปแล้ว และก็หยุดความคิดว่าจะไปคนเดียวเลยนะ" นิ้วชี้พี่ต้นอ่อนจิ้มแก้มดึ๋งๆของเต้าหู้เบาๆเหมือนรู้ทันว่าน้องชายตัวกลมกำลังคิดอะไรอยู่


          เต้าหู้ก้อนนิ่มเริ่มหน้างอ สมองกำลังประมวลผลอย่างหนักหน่วง พี่ต้นอ่อนไปไม่ไหวอย่างแน่แท้ และหายไม่ทันชัวป้าปๆ พุดดิ้งนมสดเพื่อนรักก็ไม่อยู่ที่กรุงเทพกันเลยสักคน ส่วนคนข้างบ้าน....


          ก็ไม่รู้ว่าไว้ใจได้มากแค่ไหน!


          "พระรองไปกับใครบ้างจ๊ะ"


          "ผักโขม ไนน์ ซอง เจี๊ยบ"


          คิดหนักกว่าเดิมอีกเพราะเต้าหู้ไม่สนิทกับซองและเจี๊ยบเลยสักนิด


          เอาไงดีนะ 


          คิดจนแก้มสั่นไปหมดแล้ว เอาไงดีๆๆ


          "พระรอง มึงรับปากน้องกูดิว่าจะไม่แกล้งเอาดินสอพองป้ายปากเต้าหู้"


          ใช่! ปีที่แล้วเต้าหู้จำได้ พระรองผีเข้าบ้าบออะไรไม่รู้ อยู่ดีๆก็เคาะหน้าต่างห้องเต้าหู้แล้วปาดดินสอพองข้นๆเต็มปากเต้าหู้เลย!


          ไม่อร่อยเต้าหู้ไม่ชอบ!


          "หงึ"


          ส่งสายตาอ้อนวอนขอความเห็นใจ ถ้าพระรองรับปากว่าจะไม่แกล้งเต้าหู้แบบนั้นอีก เต้าหู้จะยอมไปกับพระรองก็ได้


          "อืม กูรับปาก"


          "จริงหรอจ๊ะ!" ก้อนน้อยๆเด้งตัวลุกจากโซฟากระโดดดึ๋งๆกับคำตอบที่แสนถูกใจ


          ฝนฟ้าคึกคะนองเดือนเมษาแน่ๆ! แต่ช่างเถอะแค่ได้ไปเล่นน้ำก็พอแล้นนนน


          แค่นี้แหละ เต้าหู้ไม่ต้องการอะไรแล้ว เตรียมกระบอกปืนหมีพูและถังแป้งไปสีลมกัน!!!








          ไม่ไหว... เต้าหู้ว่าเต้าหู้ไม่โอเค ทำไมซองและเจี๊ยบต้องมองเต้าหู้แปลกๆแบบนี้ด้วย เต้าหู้กลัวมากๆจนต้องหลบหลังพระรอง กำชายเสื้อคนตัวสูงจนแน่น โผล่ออกมาแค่หัวทุยๆให้พอมองสถานการณ์ตรงหน้า


          ตอนนี้เต้าหู้อยู่สถานีรถไฟฟ้าเปียกนิดหน่อยเพราะยังไม่ลงไปยังที่ถนน แต่เต้าหู้รู้สึกเหมือนจะไม่สนุกแล้ว เต้าหู้อยากกลับบ้าน 


          "เป็นอะไร" พระรองเอี้ยวหน้ามาถาม แต่เต้าหู้ไม่กล้าตอบว่ากลัวเพื่อนพระรอง


          "หงึ" ได้แต่มุดหน้าลงที่แผ่นหลังของอีกคนอยู่แบบนี้


          เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยจะดี พระรองเลยต้องเจรจาคุยกับก้อนน้อยๆสักหน่อย คนตัวสูงจึงหันกลับมาหาคนตัวเตี้ยที่กำเสื้อเขาซะยับยู่ยี่ ประคองแก้มกลมๆทั้งสองข้างให้มามองหน้ากันดีๆ


          "กลัวหรอ?" และการที่ก้อนนิ่มพยักหน้าหงึกหงักนั่นก็เป็นคำตอบได้ดีแล้วว่าทริปนี้ของเขาและเพื่อนๆคงจะไม่ราบรื่น


          จริงๆก็ไม่อยากพามาเพราะเต้าหู้มันนุ่มนิ่ม ไปเล่นกับต้นอ่อนพี่มันก็ประครบประหงมอย่างดี แต่เขาและเพื่อนๆเนี่ยสายลุยไง


          แต่นั่นแหละใจอ่อนพามันมาแล้วทำไงได้วะ


          "เพื่อนพระรองดุไหมจ๊ะ" ช้อนสายตามองอย่างกล้าๆกลัวๆ ตอนนี้เต้าหู้ไม่มีใครแล้วนะนอกจากพระรอง 


          "มันแค่แกล้งมึงเฉยๆ ไม่มีอะไรเลย กลัวทำไม" 


          "เต้าหู้ไม่สนิทกับเขานี่จ๊ะ"


          "เอางี้ เดินข้างกูไว้ อย่าห่างกันถ้ากลัวพวกมันโอเคไหม?"


          "จ่ะพระรอง" ก้อนน้อยยิ้มหวานออกมาเพราะหนทางออกและทางสว่างที่ได้เจอ..
          
          
          เต้าหู้ถูกพระรองกุมมือไว้ข้างนึง มืออีกข้างของเต้าหู้ก็ถือปืนฉีดน้ำไว้อยู่ ส่วนถังแป้งอยู่ในมืออีกข้างของพระรอง


          ไม่รู้เหมือนกันว่ามาเล่นน้ำยังไงพระรองถึงไม่พกปืนฉีดน้ำมาเลย ในขณะที่ผักโขมและไนน์มีปืนฉีดน้ำอันเบ้อเร่อ เพื่อนพระรองอีกสองคนก็เช่นกัน


          "พวกมึงสี่คนเดินนำเลย" พระรองบอกเพื่อนตัวเอง ทุกคนพยักหน้าเป็นอันเข้าใจแล้วเริ่มออกเดินก่อน


          เต้าหู้เดินขนาบข้างกับพระรองมือก็จับไว้แบบนั้นกันหลงเพราะถนนสีลมคนเยอะมากๆ แออัดสุดๆแต่เต้าหู้ชอบจะได้เปียกเยอะๆ


          พวกเราหกคนเดินลงจากสถานีเพื่อเข้าสู่ตัวถนน น้ำที่มาจากไหนไม่รู้เริ่มสาดใส่จนเต้าหู้และพระรองเปียกไปหมด ถังแป้งเต้าหู้ที่พระรองถือก็เต็มไปด้วยน้ำ เต้าหู้อยากปะแป้งคนอื่นบ้างแต่พระรองไม่ยอมปล่อยมือออกจากเต้าหู้เลย


          "ขอปะแป้งหน่อยนะครับ"


          "ไม่ได้"


          "..." เต้าหู้ยิ้มค้างหลังจากผู้ชายหน้าหล่อคมเข้มเข้ามาขอปะแป้งแต่พระรองดันออกตัวพูดแทน...


          นี่ไม่ใช่คนแรก คนที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่ถูกพระรองเสียงแข็งใส่แบบนี้


          ทำไมพระรองทำแบบนี้! เต้าหู้อยากโดนปะแป้งมากๆแล้วนะจ๊ะ!


          หน้าเต้าหู้แห้งต้องการแป้งมาเติมเต็มจ่ะ!


          โมโหๆๆๆ!!!


          "งึยยย พระรอง" แต่ก็ทำได้แค่กระตุกมือคนตัวสูงเบาๆที่ยังส่งสายตาน่ากลัวให้ผู้ชายคนนั้นไม่เลิก นี่พระรองเป็นบ้าอะไรเนี่ยอากาศร้อนจนเป็นบ้าหรอ! มาเล่นน้ำก็ต้องโดนปะแป้งไม่ใช่หรือไงเล่า!


          "เอ่อ ขอโทษครับๆ" แล้วผู้ชายคนนั้นก็รีบแหวกกลุ่มคนหายไป ทิ้งไว้เพียงก้อนเต้าหู้ที่ส่งสายตาล่ะห้อย...


          "มองเหี้ยไร เดินดิ" และพระรองก็เกรี้ยวกราดใส่เพื่อนของตัวเองที่หยุดเดินและหันมามองเรา เต้าหู้เห็นว่าสี่คนนั้นยิ้มแปลกๆหัวเราะแปลกๆกันอีกแล้ว


          หัวเราะอะไรกันเต้าหู้เข้าไม่ถึงเลยจ่ะ!


          หงุดหงิดแล้วนะๆ!!


          "ทำไมพระรองไม่ให้เขาปะแป้งเต้าหู้ล่ะจ๊ะ" จับสายเชือกปืนฉีดน้ำสะพายหลังเพราะน้ำที่เติมมามันนิดเดียวและเต้าหู้ก็ใช้จนหมดแล้ว ก้อนนิ่มเดินไปด้วยก็มองหน้าคนข้างกายไปด้วยที่กำลังตีมึนไม่ตอบคำถามกัน


          "..."


          "พระรอง เต้าหู้ขอถังแป้งจ่ะ"


          "เอาไปทำไร?"


          "เต้าหู้อยากปะแป้งคนอื่นจ่ะ"


          "ไม่ให้"


          และพระรองก็ปาถังแป้งเต้าหู้ลงถังขยะได้อย่างแม่นยำ....


          "ฮื่ออออออออ พระรองทำแบบนี้ไม่ได้นะจ๊ะ!" เต้าหู้เริ่มโมโหจนแก้มสั่น หยุดเดินกะทันหันเพราะคนกำลังเบียดกันสุดๆ คนตัวเล็กกระทืบเท้ารัวๆแบบเด็กโดนขัดใจ ตอนนี้ณิชารนันท์โมโหขั้นสุดยอดแล้ว!


          ตอนนี้เต้าหู้และพระรองหยุดยืนอยู่ตรงรถที่กำลังสาดฟองสบู่ใส่ผู้คน เพื่อนของพระรองเดินไปไหนแล้วเต้าหู้ก็ไม่รู้ เพราะตอนนี้โมโหพระรองสุดๆ ทั้งที่ตัวเองโดนคนอื่นปะแป้งเต็มหน้าแต่เต้าหู้กลับไม่ได้แม้แต่ขีดเดียว! จะขอปะแป้งคนอื่นพระรองก็ไม่ให้! 


          ใจร้ายเกินใจจะรับไหวแล้ว!


          "ขึ้นเสียง? อยากให้กูปล่อยทิ้งแถวนี้ไหม?" คำขู่แสนยิ่งใหญ่นั่นทำเอาใจเขว เพราะเต้าหู้กลับบ้านเองไม่ได้แน่ๆถ้าโดนปล่อยทิ้งไว้ตรงนี้


          ก้อนนิ่มหน้าหงอยขืนมือออกจากมือของอีกคน แต่เพราะคนที่เบียดไปมาเพื่อจะเล่นฟองสบู่ทำให้เต้าหู้เกือบล้มแต่โชคดีที่พระรองคว้าเอวไว้ทัน


          ตอนนี้มือสองข้างของเต้าหู้แนบอยู่ที่แผ่นอกของพระรอง มือของพระรองก็ทาบลงที่เอวของเต้าหู้ อยู่ดีๆเราก็สบตากันทั้งที่กำลังโดนฉีดน้ำใส่ และฟองสบู่กำลังพูนขึ้นเรื่อยๆจนแทบจะอาบเราสองคน


          "พระรองใจร้าย" 


          "เออ กูมันใจร้าย" แต่ฟองสบู่ที่เปอะเปื้อนใบหน้าของเต้าหู้กำลังถูกพระรองทำความสะอาดด้วยปลายนิ้ว เสียงเพลงจังหวะหนักๆที่ถูกเปิดออกมาเหมือนมันจะเบาไปเลยถ้าเทียบกับใจของเต้าหู้ตอนนี้


          บางทีอาจจะเพราะอากาศร้อนอารมณ์เต้าหู้เลยแปรปรวน จากที่ควรจะโกรธพระรอง แต่ตอนนี้เต้าหู้กลับรู้สึกคันๆที่หัวใจและหน้าเหมือนกำลังร้อนหน่อยๆอีกด้วยทั้งที่เสื้อผ้าก็ชุ่มไปด้วยน้ำขนาดนี้


          "หลับตา"


          "จ๊ะ?"


          ซ่า!

          น้ำมากมายที่ถูกฉีดมาจากตัวรถเพื่อล้างฟองสบู่ที่เคยอาบคนหลายคนให้หมดจด เต้าหู้ถูกพระรองกอดทันทีที่น้ำถูกฉีดออกมามากมาย มือข้างนึงของพระรองกดให้หน้าเต้าหู้ฝังลงที่อกแกร่งนั้นในขณะเดียวกันเต้าหู้ก็รับรู้ได้ว่าใบหน้าของพระรองกำลังฝังอยู่ที่ลาดไหล่เต้าหู้เช่นกัน


          อาจจะนานเกือบสองนาทีที่เราและคนใกล้ๆนี้ถูกฉีดน้ำใส่อย่างหนักหน่วง เต้าหู้แนบใบหน้าฝังไว้ที่อกอีกคนแน่นขึ้นมือก็กอดเอวคนตัวโตกว่าไว้ พอๆกับพระรองที่กอดเอวเต้าหู้แน่นไม่ต่างกัน


          น้ำมากมายหยุดลงไปแล้ว คนมากมายเริ่มเคลื่อนตัวเดินไปยังข้างหน้า แต่เราสองคนกลับกอดกันอยู่แบบนั้น


          เต้าหู้กระพริบตาปริบๆในอ้อมกอดของอีกคนก่อนจะทำใจกล้าผละออกมา ตาพระรองแดงก่ำเพราะน้ำเข้าตา ผมสีดำเปียกชุ่มจนผมนั่นลู่ลงแต่ถึงอย่างนั้นพระรองก็ยังคงหล่อเหมือนเดิมจนผู้หญิงกลุ่มนึงที่เดินผ่านป้ายแป้งลงที่แก้มพระรองต่อหน้าเต้าหู้แบบนี้


          อยู่ดีๆก็รู้สึกไม่ชอบเลยแหะ


          "ปะแป้งหน่อยนะครับตัวเล็--"


          "!!" เต้าหู้สะดุ้งที่อยู่ดีๆพระรองก็ปัดมือผู้ชายที่กำลังจะปะแป้งลงที่แก้มของเต้าหู้ ปัดออกแรงมากจนได้ยินเสียงเพี๊ยะ! แต่เหมือนพระรองจะไม่สนใจอะไรเลย


          "อะไรมึงวะ!" ผู้ชายคนนั้นตะโกนเสียงดังจนเต้าหู้เริ่มกลัว แต่พระรองทำเพียงมองด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะคว้ามือเต้าหู้ขึ้นมาให้ผู้ชายคนนั้นดู


          "หวงมากทีหลังก็ขังไว้ในบ้านดิวะ" ชายคนนั้นมีสีหน้าแบบหัวเสียสุดๆ เขาชูนิ้วกลางใส่หน้าพระรองและก็รีบวิ่งเบียดผู้คนหายไปจากระยะสายตา

          ตอนนี้เต้าหู้เริ่มกลัวพระรองนิดหน่อย มือของเต้าหู้ถูกบีบเบาๆเหมือนพระรองกำลังข่มอารมณ์ของตัวเอง คนตัวสูงเอามือข้างที่ว่างลูบหน้าของตัวเองก่อนจะก้มลงมามองหน้าของเต้าหู้

          "อยากปะแป้งมากใช่ไหม?"

          "พ..พระรอง"

          "ได้"

          "อ่ะ!!"

          และดินสอพองจากขันของใครสักคนก็ถูกพระรองควักและละเลงใส่หน้าเต้าหู้เต็มๆ...

          "พระรอง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"









          "เลิกทำหน้าเหมือนตูดสักทีเหอะ"


          "หึ่ย!!!!!" ก้อนนิ่มสบัดหน้าหนีไม่สนใจคนตัวสูงที่กำลังเอาผ้าขนหนูผืนเล็กที่เพิ่งไปซื้อมาโปะหัวของเขาอยู่


          "มึงอ่ะไปแกล้งเต้าหู้"


          "ใช่ไหมล่ะจ๊ะเจี๊ยบ!" ตอนแรกน่ะกลัวเพื่อนของพระรอง แต่ตอนนี้ไม่กลัวแล้วเต้าหู้พร้อมเป็นมิตรกับทุกคนยกเว้นคนข้างบ้านที่ชื่อว่าพชรดนัย!!


          "แกล้งเหี้ยไร อยากโดนแป้งนักก็สนองให้" ผ้าขนหนูเริ่มขยับหนักขึ้นตามน้ำหนักมือของคนที่ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง เต้าหู้ไม่ได้ขอให้พระรองเช็ดผมให้เลยนะ แต่พระรองอ่ะเผด็จการเว่อๆ!!


          "ไม่ต้องเช็ดให้เต้าหู้เลยนะ" กอดอกฉับสบัดหน้านี้ประท้วงสุดๆ เต้าหู้ไม่สนหรอกว่าที่นั่งอยู่นี่มันฟู้ดเซ็นเตอร์ในห้าง เต้าหู้พร้อมจะงอนพระรองได้ทุกที่ทุกเวลา!


          "ไม่เลิกงี่เง่าจะทิ้งไว้นี่จริงๆนะ"  เก้าอี้ข้างกายถูกเลื่อนออกและแทนที่ด้วยคนใจร้ายตัวโตๆ เต้าหู้ถูกนิ้วชี้และกลางของพระรองคีบแก้มให้หันหน้าไปหากัน คนตัวเล็กหายใจฮึดฮัดอย่างขัดใจ เพื่อนพระรองก็ไม่มีใครคิดจะช่วยอีกแล้วเมื่ออาหารอยู่ตรงหน้า


          ให้มันได้อย่างนี้สิจ๊ะ!


          "พระรองบอกเต้าหู้แล้วว่าจะไม่แกล้งเต้าหู้ ไม่เอาดินสอพองมาป้ายปากแบบนั้น"


          "ก็ไม่ได้ป้ายปาก"


          "แต่มันเข้าปากเต้าหู้เต็มๆเลยนะจ๊ะ!" คนตัวเล็กเริ่มมีน้ำโห ปัดมือคนใจร้ายที่จับแก้มของตัวเองออก และคว้าจานข้าวขาหมูของผักโขมมากินหน้าตาเฉย ตอนนี้เต้าหู้ทั้งโมโหทั้งหิว คอยดูนะกลับบ้านไปจะฟ้องพี่ต้นอ่อน!!


          "ข้าวกู....พระรองมึงทำไรสักอย่างไหม" สายตาของผักโขมได้แต่มองข้าวขาหมูของตัวเองละห้อย มันกำลังจะหมดจานเพราะเต้าหู้จ้วงเข้าปากไม่ยั้ง...


          "เต้าหู้ ข้าวคนอื่น อย่ามานิสัยไม่ดีแบบนี้นะ"


          "..."


          "..."


          "หงึ... ฮึก" และคนขี้อ่อนไหวก็ร้องไห้ จนสี่หนุ่มยกเว้นพระรองถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก


          "ร้องทำไม"


          "ฮึก.." ก้มหน้ามองตักของตัวเอง ส่ายหน้าไปมาไม่มองอีกคนที่ใจร้ายมากๆแล้วในวันนี้


          "เต้าหู้อย่าเป็นแบบนี้" เสียงเก้าอี้ข้างกายดังขึ้นและเลื่อนออกไป พระรองนั่งยองๆเพื่อจะมองหน้าคนขี้อ่อนไหว แต่เต้าหู้ก็ยิ่งก้มหน้าจนคางชิดอก


          "พระรองใจร้าย.. ไม่ตามใจเต้าหู้แล้วยัง ฮึก! ดุเต้าหู้"


          "..."


          "มากับพระรองไม่สนุกเลย" ยอมเงยหน้าสบตาคนใจร้ายด้วยดวงตาแดงก่ำ จมูกเล็กๆก็แดงอย่างน่าสงสาร 


          พระรองเสยผมของตัวเองที่เพิ่งแห้งแบบปลงตก ไม่ได้ทำอะไรรุนแรงเลยสักนิดแต่ก้อนนิ่มก็ร้องเหมือนกำลังเจ็บปวดหนักหนา


          คนตัวสูงหยัดตัวลุกขึ้นคว้ามือเล็กๆไว้และบังคับให้ออกเดินด้วยกันท่ามกลางสายตางงๆของเพื่อนตัวเอง


          พระรองไม่สนใจเสียงของคนข้างกายที่ถามว่าจะพาไปไหน คนตัวสูงก้าวฉับๆก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าร้านขายไอศกรีม


          "มิ้นท์ช็อคชิพกับสตรอว์เบอร์รี่อย่างละโคนครับ" สั่งเสร็จก็จ่ายตังและจับมือคนขี้แยให้ไปนั่งรอ


          พระรองถอนหายใจออกมาเบาๆกับความงอแงไม่เลิกของคนตัวเล็กกว่า ก็พอเข้าใจว่าเขาทำเกินไป แต่จะไม่รับผิดอะไรทั้งนั้น เต้าหู้ทั้งนั้นแหละที่ทำให้พระรองเป็นบ้ามากมายขนาดนี้


          บ้าบอหรือเปล่าที่อยากให้คนอื่นปะแป้งไปทั่ว แล้วแต่ละคนก็มีแต่ผู้ชาย ที่ผู้ชายด้วยกันอย่างเขาอ่านแม่งออกหมดเปลือกนั่นแหละว่าแม่งคิดห่าเหวอะไร


          อีกคนก็ไม่เคยตามอะไรทัน ไม่รู้ตัวอะไรสักอย่าง เขาเล่นน้ำไม่สนุกก็เพราะต้องคอยระวังให้เต้าหู้ทั้งนั้น เนี่ยทำความดีความชอบมากมายแต่เสือกโดนหาว่าใจร้าย


          "ได้แล้วครับ"


          "ขอบคุณครับ" ไอติมสองโคนกำลังอยู่ในมือของพระรอง คนตัวสูงมองคนขี้แยที่กำลังจ้องไอติมที่ตัวเองชอบไม่วางตา แรงสะอื้นเริ่มน้อยลงก่อนที่ก้อนนิ่มจะช้อนตามามองกันเสียที


          "หงึ.."


          "อยากกินต้องหยุดร้อง"


          "ฮึก.. อื้ม" เต้าหู้เช็ดน้ำตาตัวเองด้วยหลังมือ สูดน้ำมูกกลับคืนเพราะกลัวจะอดไอติม


          ไม่ได้ใจง่ายเลยนะ ที่พอถูกล่อด้วยไอติมก็ยอมทุกอย่างแบบนี้


          แต่เต้าหู้ไม่ได้ใจร้ายขนาดที่ไม่รับคำขอโทษจากพระรองหรอก


          ไอติมสองโคนที่เป็นรสโปรดของเต้าหู้เนี่ยแหละ คือคำขอโทษจากพระรอง


          "ขอบคุณนะจ๊ะพระรอง...แล้วก็ขอโทษ"


          เต้าหู้รับไอติมมาหนึ่งโคน ส่วนอีกโคนอยู่ในมือของพระรอง มือข้างที่ว่างของเราสองคนจับกันก่อนที่เต้าหู้สอดนิ้วเข้าไปที่หว่างนิ้วของอีกคน ผสานกันจนแนบแน่น


          "..."


          "ขอโทษที่บอกว่าพระรองใจร้าย เต้าหู้ขอโทษนะ" ยกมือที่จับกันไว้ขึ้นแนบแก้มตัวเองและถูไถลงที่หลังมือของอีกคนช้าๆ


          พระรองได้แต่ปล่อยให้ไอติมละลายและมองการกระทำของคนตัวเล็กอยู่แบบนั้น มองแก้มนุ่มๆที่สัมผัสกับหลังมือของเขา


          ถ้าเต้าหู้ง้อได้ด้วยของกิน


          พระรองก็ง้อได้ด้วยสัมผัสจากเต้าหู้เช่นกัน






เต้าหู้ก้อนพิเศษ
#เขตปลอดเต้าหู้ฮบ







Semi912 : ย้อนกลับไปก่อนที่พวกเขาจะรู้ว่าใจตรงกันนนนนน
สวัสดีวันปีใหม่ไทยนะจ๊ะทุกคน ไปเที่ยวไหนกันไหมเอ่ย?
เราอยู่แต่บ้านเลยจ่ะ เหงาหงอยนิดหน่อยจนลั่นก้อนพิเศษออกมาแบบนี้
หวังว่าจะพอคลายความเหงาให้คนที่ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนได้บ้างนะจ๊ะๆ
ส่วนคนที่ไปเล่นน้ำดูแลตัวเองด้วยนะจ๊ะ ระวังไม่ฉะบายกันด้วยน๊าาาาาา
เทคแคร์นะจ๊ะๆๆ   (♡´艸`)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

123 ความคิดเห็น

  1. #122 SeBeak (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:53

    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกตายไปเลยบยยยยยน่ารักกันมากกกกๆๆๆๆๆๆๆ

    #122
    0
  2. #112 xxjihg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 16:58
    ชอบให้พระรองหึงจ้ะ รู้สึกเขินนนนน
    #112
    0
  3. #84 Miiwxx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 21:17
    น่ารัก สนุกมาก พระรองขี้หวงมากอะ เป็นเราก็หวงเหมือนกัน ก้อนนิ่มน่ารักขนาดนี้
    #84
    0
  4. #65 amon_saynuy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 15:12
    อยากอ่านเต้าหู้ใน เด็กดีมากๆเลย อ่านในจอยมันม้ยค่อยทะนัดค่พ
    กราบไรท์มาต่อนะรักเรื่องนี้มากเลย มานะไรท์
    #65
    1
    • #65-1 Semi912(จากตอนที่ 3)
      7 พฤษภาคม 2561 / 17:57
      ขอบคุณมากๆเลยจ่ะสำหรับคำแนะนำ
      ไว้เราจะเก็บไปคิดอีกทีน๊าาาาา
      #65-1
  5. #62 ยัยเจี๊ยบเซฮุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 12:52
    น่ารักมากเลยจ๊ะเต้าหู้ดึ๋งๆๆ
    #62
    0
  6. #61 Aunchiree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 00:46
    น้องน่ารักมากจ่ะ
    #61
    0
  7. #60 babemay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 16:01
    เนี่ยยยขี้หวงแต่ไหนแต่ไร อย่กตีพระรองแทนเต้าหู้ทำน้องร้องไห้!
    #60
    0
  8. #59 Byunhun_exoL (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 13:50
    เขินค่าาา
    #59
    0
  9. #58 Pheme (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 00:19
    งุ้ยยย น่ารักเกิ๊นนน เต้าหู้นุ่มนิ่มน่าบีบน่าเอ็นดูเกินไปแล้ว ไม่แปลกที่พระรองจะหวงอะ
    #58
    0
  10. #57 KoiiArisa-Bbh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 20:54
    โอ๊ยน่ารักเกินไปแล้วก้อนนิ่มส่วนพระรองหึงหวงจริงจังมากจนน่ากลัวว่าจะมีเรื่อง
    #57
    0
  11. #56 byunbeeyeol (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:28
    โอ้ยยยยย น่ารักง่าสส
    #56
    0
  12. #55 _baekkie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:39
    งึ่ย น่ารักได้อีก
    #55
    0
  13. #54 mango-hb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 17:49
    น่ารักกกกกนี่ก็ไม่ได้เล่นน้ำจ่ะ เหงามาก อ่านเต้าแล้วรู้สึกดี อิอิ
    #54
    0
  14. #53 LadyNoona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 17:46
    พระรองแอบหึงเต้าหู้เบาๆ
    #53
    0
  15. #52 oil_exo-l (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 17:24
    พระรองห้ามแกล้งน้องงง
    #52
    0