ตอนที่ 10 : IX :: #คนโง่ของผม [UP 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26826
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1915 ครั้ง
    16 ก.ค. 62

Tell me that you love me even if it's fake


มาตกลงกันก่อนอ่าน :: นิยายเรื่องนี้พระเอกเจ้าชู้มาก และนางเอกโง่บรม เอาเป็นว่าอ่านกันเองนะคะ ฉากติดเรตจะไปลงในกลุ่มลับ ไปตามหากันเองนะคะ และที่สำคัญที่สุด คอมเมนต์เยอะเท่าไหร่ ได้อ่านตอนต่อไปเร็วมากเท่านั้นค่ะ ฝากติดตามด้วยนะคะ





EPISODE 9
"ได้เมฆ ได้เลย"


ฉันเปลี่ยนท่านั่งเป็นกอดอกยกขาขึ้นมาไขว่ห้างพร้อมหันหัวไปทางอื่น ไม่อยากเห็นหน้าของผู้ชายตรงหน้า ฉันได้ยินเสียงแค่นหัวเราะทุ้มต่ำของชายร่างกำยำ วันนี้เขามาในเสื้อเชิตสีน้ำเงิน และเสื้อที่เขาใส่อยู่นั้นเป็นเสื้อที่ฉันไปเลือกซื้อให้เมฆเองกับมือ

เพื่ออะไร?

ไม่คิดจะมองหน้าเราหน่อยเหรอครับ

“…” ฉันตอบเขาด้วยการเงียบ ทำเหมือนว่าเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ แค่หน้ายังไม่อยากจะมองนับประสาอะไรกับการโต้ตอบด้วยการพูด

ไม่เป็นเรา เธอไม่ต้องคุยกับเราก็ได้ ฟังเราพูดคนเดียวให้จบก็แล้วกันนะเพราะความที่ไม่อยากนั่งฟังเสียงของเขาอีกทั้งไม่จำเป็นที่จะต้องนั่งฟังเขาสาธยายความสารเลวของตัวเขาเอง ฉันจึงตัดสินใจลุกหนีออกไปในที่สุด

ทว่าในระหว่างที่จะก้าวท้าวเดินไปทางอื่นนั้นฉันก็ต้องชะงักเพราะประโยคที่หลุดออกมาจากปากของเขา เธอจะไม่อยู่ฟังเหรอ...ว่าเราจะทำอะไรต่อไป

“…”

แน่ใจเหรอครับ?

 

[Mhek’s Talk]

ร่างบางแต่มีน้ำมีนวลน่าถนุถนอมในชุดเดรสชีฟองสีขาวที่ยืนอยู่ไม่ไกลสั่นสะท้านอย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้ว่าเธอนั้นกำลังยืนหันหลังให้แต่ผมก็สัมผัสได้ถึงความตระหนกของเธอ

มานั่งเร็ว…” พูดไปพลางพลางเปลี่ยนท่านั่งพลาง โดยที่สายตานั้นก็ยังคงจับจ้องที่ตัวเธอ ผู้หญิงตรงหน้ายืนนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่งเหมือนว่ากำลังพิจารณาบางสิ่ง ไม่นานนักเธอก็กลับมานั่งที่เดิมของเธอดังที่เคยเป็น

สีหน้าของเธอช่างเรียบนิ่งทำเอาผมเล่นเดาเธอไม่ออก

พูดมาสิน้ำเสียงที่เคยอ่อนหวานเวลาพูดคุยกับผมนั้นได้จางหายไปหลงเหลือแต่ความเย็นชาและกระดากกระเดื้อง ราวกับว่าผู้หญิงคนนี้ที่เคยบอกว่ารักผมนักหนากำลังฝืนใจอย่างแรงที่จะคุยกับผม

อย่าทำห่างเหินแบบนั้นเลย เราเจ็บนะผมนั้นเฝ้ามองปฏิกิริยาของผู้หญิงน่ารักตรงหน้า เธอในตอนนี้ช่างดูไร้อารมณ์เสียจริงนะ

“…” เธอผินหน้ามามองผมช้าๆ ดวงตานั้นในยามนี้ช่างท้าทาย ผู้หญิงคนนี้มีอะไรให้น่าค้นหาตลอดเวลา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมผมถึงไม่อยากเสียเธอไปในขณะเดียวกันผมก็

พูดมาสิย้ำมาอีกครั้งชัดเจน ริมฝีปากสีชมพูของเธอยามขยับพูดมันทำให้ผมหวนนึกถึงวันเวลาที่เราเคยจูบกัน

เธอคนนี้กำลังกางปีกโผบินออกไปจากอ้อมอกผม

“…เราจะพูดอีกครั้งว่าจะไม่เลิกกับเธอนะครับเรื่องนี้ผมจำได้ว่าเคยบอกเธอไปสองครั้งว่าจะไม่มีวันปล่อยเธอไป ถึงแม้เธออยากจะเลิกกับผมเพียงใด หรือจะหนีไปที่ใดก็ตามผมก็สามารถตามเธอไปได้ทุกที่

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนฉลาด เธอย่อมรู้ว่าผมทำอะไรได้บ้าง

ฉันถามจริงๆ เถอะ ฉันเคยไปทำอะไรให้ นายถึงต้องมาทำแบบนี้กับฉันผมเห็นนะดวงตาที่เหมือนจะว่างเปล่าและเย็นชา แท้จริงแล้วเป็นแค่การแสร้งทำเท่านั้น ลูกไก่ตัวนี้กำลังเติบโตและกำลังได้เรียนรู้

ที่ผ่านมาเธอไม่เคยแม้แต่เอ่ยถามหาเหตุผลของการกระทำ ทำตัวว่าง่าย และน่ารักมาตลอดมันทำให้ผมน่ะรักเธอนะ รักจริงๆ แต่ว่า

คุณคิดหรือว่าเพียงแค่คำว่ารักจะทำให้ผมหยุดอยู่ที่เธอคนเดียว

ยิ่งเป็นเธอคนนี้แล้ว ผมคงไม่อาจหยุดเพียงเพราะคำว่ารักหรอก

ใช่ไหม? นานะ

อืมตอบยากนะทำท่าครุ่นคิดให้เธอได้เห็น คงสร้างความรำคาญใจให้ผู้หญิงคนนี้ไม่น้อย แต่ทำยังไงได้ในตอนนี้การได้เห็นนานะปั่นป่วนเพราะผมมันโคตรจะสนุกเลยล่ะ ไม่ตอบแล้วกัน

ได้เมฆ ได้เลยน่าแปลกใจที่นานะไม่ยักจะแสดงท่าทีออกมาว่าหงุดหงิด หรือไม่ก็โกรธ โมโห หรืออะไรก็ตามแต่ เธอเพียงแค่นั่งไขว่ห้างกอดอกแล้วส่งยิ้มหวานมาให้เท่านั้น ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่ดูขมขื่นน่าดู

กลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะ เรารับรองว่าจะไม่มีหน้าไหนมาทำอะไรเธอทำไมผมจะไม่ให้รู้ว่าผู้หญิงคนอื่นๆ ของผมทำอะไรกับนานะบ้าง ความจริงแล้วผมไม่ได้ต้องการให้เธอเจ็บตัวเลย ผมแค่อยากให้เธอเจ็บใจเท่านั้น แต่บางทีการที่ต้องควบคุมผู้หญิงที่ไม่รู้จักพื้นที่ของตัวเองมันก็เป็นเรื่องที่ยากเหมือนกัน

ใครจะรู้ว่าผมเศร้าใจไม่น้อยที่เห็นเธอเจ็บ ผมไม่ได้นิ่งนอนใจเฉยๆ หรอกนะครับ

นายอยากให้ฉันกลับไปเป็นคนโง่ของนายเหมือนเดิมแค่นั้นใช่ไหมผมบอกแล้วไงว่านานะฉลาด เพียงแต่ว่าต้องมีอะไรมากระตุ้นให้เธอเริ่มรู้สึกตัวก็เท่านั้น ท่าทีของเธอตอนนี้เหมือนจะกลับไปเป็นนานะคนเดิม แต่ทว่าผมกลับไม่คิดแบบนั้นเลย

เราลองมาดูกันว่านานะคนนี้ ที่เคยเป็นลูกไก่ตัวน้อยๆ จะทำอะไรได้บ้าง

ใช่ครับ มันก็แค่นั้นแหละ พูดตรงๆ ก็คือเราพอใจที่เห็นเธอโง่แบบเมื่อก่อนจะว่าผมนั้นโรคจิตก็ได้ แต่การที่เห็นคนที่พร่ำบอกว่ารักผมนักหนานั้นรู้ความจริงทุกอย่างแต่ยังคงแสร้งว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงทำเหมือนว่าทุกๆ วันของเธอนั้นคงดำเนินไปอย่างเรียบง่ายพร้อมกับการที่มีคนอย่างผมเคียงข้าง มันทำให้ผมรู้สึกมีความสุขมากๆ ที่มีนานะอยู่แบบนี้

ผมยกให้เธอเป็นที่หนึ่ง พูดได้เต็มปากว่านานะสำคัญที่สุด หากต้องเลือกผมก็จะเลือกเธอ 

รีแอกชั่นของนานะเพียงยิ้มกรุ้มกริ่มเท่านั้น ซึ่งมันผิดคาดกับที่ผมคิดเอาไว้มาก แต่นี่ก็ถือเป็นข้อดีของนานะเลยก็ว่าได้ เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น นานะไม่โวยวาย ไม่ขี้เหวี่ยงขี้วีน เธอชอบวิเคราะห์สิ่งต่างๆ ด้วยตัวของเธอเองเสมอ

สังเกตนานะอีกครั้งด้วยการปรายตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า รอยที่ผมฝากไว้ไม่ยักโผล่บนคอของเธอแฮะ น่าเสียดายจริงๆ ผมอยากให้พ่อแม่ของเธอเห็นรอยพวกนั้นจะแย่

ไม่กี่วินาทีต่อมาเสียงจ้อกแจ้กจอแจของพวกผู้ใหญ่ก็ดังใกล้เข้ามา จากนั้นร่างของผู้หญิงวัยกลางคนหน้าตายังคงสะสวยและคับคล้ายคับคลากับผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าผมเป็นคนที่เดินเข้ามาในห้องรับแขกเป็นคนแรก ตามด้วยแม่ของผมและพ่อของนานะ ที่ดูเหมือนว่าตั้งแต่ผมเข้ามาเหยียบที่บ้านหลังนี้ ท่านก็มองผมไม่วางตา

ยินดีค่ะ วันนี้ขอบคุณมากนะคะที่คุณเพ็ญอุจส่าห์มาเสียงดังมาจากทางด้านหลัง ผมไม่ได้หันไปมอง

ไม่เป็นไร นานๆ ที ยิ่งรู้ว่าลูกชายตัวดีของฉันเกี่ยวดองกับลูกสาวคุณเจี๊ยบเมื่อคุณเพ็ญหรือแม่ของผมหย่อนก้นลงข้างๆ ท่านก็ปรายตามองผมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะผินหน้าไปมองฝั่งตรงข้าม ในมุมด้านข้างนี้ผมไม่แน่ใจว่าสายตาของแม่โฟกัสไปที่ใคร ระหว่างคุณเจี๊ยบและนานะ… “ก็ยิ่งต้องมา

อมยิ้มนิดหน่อยที่ได้ยินคำพูดของแม่ตนเอง

ขอบคุณครับ ที่มาเพื่อลูกสาวผมนายทหารยศใหญ่คนนี้คงผ่านโลกมาเยอะพอสมควรสินะ ความเกรงขามและหยิ่งทะนงนี้ให้เดาตอนสมัยหนุ่มๆ ก็คงไม่เบา

แต่ขอโทษครับผมไม่กลัวคุณ

สักพักผมกับแม่ก็ถึงเวลาที่ต้องกลับไปอยู่ในที่ของตัวเอง โดยในระหว่างบทสนทนาของพวกผู้ใหญ่นั้น นานะก็ได้แต่นั่งมองมือของตัวเองและเหมือนว่าเธอกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างในหัว ส่วนผมก็ไม่ต่างจากเธอเท่าไหร่เพราะแม่ผมจัดการให้หมดเลย

ลุงรัชน์ไปส่งผมที่…” มานั่งในรถตู้ส่วนตัวได้ไม่เท่าไหร่ผมก็ออกปากสั่งคนขับรถประจำบ้านของผมให้ขับไปส่งที่สถานที่แห่งหนึ่ง ผมมีเรื่องที่ต้องสะสางที่นั่นนิดหน่อย

แม่ไม่ชอบยัยเด็กนั่น แววตาจองหองเหมือนพ่อไม่มีผิดผู้หญิงในวัน 62 ปีที่วันนี้แต่งตัวตามสไตล์นั่งกอดอกมองหน้าต่างพูดออกมาอย่างไม่ชอบใจ ทำไมผมจะไม่รู้ว่าแม่ผมไม่ค่อยชอบนานะ ครั้งแรกที่แม่เจอเธอมันเป็นเรื่องที่บังเอิญมากๆ ซึ่งมันไม่ได้อยู่ในแพลนของผม

ว่ากันว่าความประใจแรกเป็นสิ่งสำคัญ ทว่าการพบกันครั้งแรกของแม่และนานะนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

แม่บอกผมครั้งที่ล้านได้แม่ผมคนนี้มีสายคอยรายงานความเป็นไปของผม แม่ผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวผมโดยที่ผมไม่ต้องบอก แน่นอนว่าความสัมพันธ์ของผมและนานะ หรือความสัมพันธ์ของผมกับผู้หญิงคนอื่นๆ แม่นั้นก็รู้เช่นกัน

แม่ไม่เคยด่าหรือว่าที่ผมมีผู้หญิงหลายคน แม่ไม่เคยยุ่งหากว่ามันไม่จำเป็น อีกนัยหนึ่งคือท่านไม่สามารถเจียดเวลามาสนใจเรื่องของผมมากนัก แค่รู้ผ่านๆ ในฐานะแม่

แล้วก็อย่าลืมที่ตกลงไว้นะ อย่าให้แม่ตามแล้วกันสิ้นสุดประโยคนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีก จนกระทั่งล้อรถมาหยุดหมุนที่คอนโดแห่งหนึ่ง

แต่ทว่าในระหว่างที่เปิดประตูรถและกำลังก้าวลงจากรถนั้น เดี๋ยวหลังจากนี้อย่างสร้างปัญหาอะไรเด็ดขาด อีกสองอาทิตย์แม่จะไปอังกฤษแล้ว เข้าใจใช่ไหม

“…” ไม่ได้หันกลับไปมอง แต่ผมกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ก็เท่านั้น

เมฆ? เข้าใจไหม

เข้าใจครับผมก็แค่ตอบไปเท่านั้น โดยที่สมองไม่เคยเข้าใจอะไรสักนิด

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

ท้ายที่สุดแล้วแม่ก็ทิ้งผมไปเหมือนเดิม

 

แรงบีบที่ไม่ได้แรงอะไรมากนักกำลังเคลื่อนย้ายไปมาที่บ่าสลับกับต้นแขน ในขณะที่ผมนั้นก็ได้แต่ทิ้งศรีศะพิงพนักโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน

เป็นไงคะ ดีขึ้นบ้างไหม ผ่อนคลายหรือเปล่าเสียงเล็กแหลมกระซิบข้างหู มองยังไงก็ดูออกว่าร่างนุ่มนิ่มสมส่วนกำลังยั่วกันอยู่ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้มีอารมณ์ขนาดนั้น จึงดันมือเธอออกให้พ้นตัวก่อนที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำ

ผมเคยบอกไหมว่าไม่ชอบผู้หญิงตอแยและวุ่นวายเกินจำเป็น และ หนิงเป็นหนึ่งในไทป์ผู้หญิงแบบนั้น

เมฆ เดี๋ยวนี้เมฆเป็นอะไร ไม่ค่อยมาหาหนิงเลย ไม่ค่อยคุยกับหนิงด้วยเธอตามเข้ามาถึงในห้องน้ำ ในตอนที่ผมปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ดก็เห็นสายตาหวานเชื่อมที่มีแรงปรารถนาอยู่เต็มกำลังของเธอ มันทำให้ผมหมดอารมณ์ที่จะอาบน้ำทันที

หนิงเป็นคนสวย เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ผมอยากเก็บไว้เชยชม แต่การที่เธอทำตัวเหมือนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกันมันทำให้ผมรู้สึกรำคาญ

เคยบอกหนิงหลายครั้งมากเกี่ยวกับพฤติกรรมที่กล่าวไปข้างต้นของเธอ แต่หนิงไม่เคยจำใส่ใจ ที่มาหาเธอครั้งนี้ก็ลังเลอยู่ว่าจะปัดเธอออกจากชั้นวางดีหรือไม่

ร่างบางระหงถือวิสาสะเข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลัง เสียงบ่นงืมงำของเธอตามมา ผมกลอกตาไปมานิดหน่อย หนิงยอมหมดเลยนะยอมทำทุกอย่างเพื่อเมฆ แต่อย่าเบื่อกันเลยนะคะ

ผมไม่เคยเบื่อหนิงเลยแต่ต้องบอกว่าเธอเคยอยู่ในสารบบความคิดของผมต่างหาก จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่จะรักผมจริงๆ ไม่ใช่แค่เงินทองน่ะ ผมไม่เคยเจอ

ความตัวสั่นที่เธอเมค หรือแม้กระทั่งน้ำอุ่นๆ ที่เปรอะหลังผมผ่านเสื้อเชิ้ตที่นานะซื้อให้เป็นของขวัญ ทำให้ผมตัดสินใจได้ว่าควรทำอะไรกับหนิงต่อไปดี

เมฆแค่อยากอาบน้ำ หนิงช่วยออกไปก่อนได้ไหมสมองผมบอกให้เก็บเธอไว้ก่อน หนิงยังทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ เพราะงั้นวันนี้ไม่ใช่วันสุดท้ายของเธอบนชั้นของผม

ครั้งนี้หนิงว่าง่ายยอมออกไปเองโดยที่ผมไม่ต้องย้ำรอบที่สอง หลังจากนั้นผมก็ได้ทบทวนบางสิ่งบางอย่างกับตัวเองผ่านหน้ากระจก เห็นเงาของตัวเองในนั้น นี่หรือคือโฉมหน้าของคนที่ทั้งชีวิตมักถูกผู้หญิงหลงรัก ยิ่งมองตัวก็เองก็ได้แต่แค่นยิ้ม

ขยะแขยงจะแย่หน้าแบบนี้

ในคืนวันนั้นผมไม่ได้ค้างที่ห้องของหนิง แต่ออกมาอยู่ที่คลับซึ่งเป็นคลับที่ผมมีหุ้นส่วน

ที่ประจำของพวกผมคือชั้นบนสุดของอาคารเป็นโซน VVIP ซึ่งเข้าได้แค่สมาชิกที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ทำให้บริเวณทีผมนั่งอยู่ผู้คนค่อนข้างบางตา

ในขณะนั้นนิ้วเรียวที่มีเล็บยาวสีแดงสดกรีดกรายลงมาที่ช่องระหว่างกระดุมทำให้เนื้อผิวด้านในรู้สึกระคายเบาๆ กลิ่นหอมที่ยั่วยวนถูกส่งเข้ามาในปอดนับครั้งไม่ถ้วน เนื้อหนังมังสาที่นุ่มลื่นของผู้หญิงก็บดเบียดกับร่างของผมอย่างแนวชิด เสียงออดอ้อนหวานหยดก็ดังระงมชิดใบหู แต่ทว่าในหัวของผมกลับไม่โฟกัสกับหญิงสาวอกสะบึ้มบนตักเลยแม้แต่น้อย มันกลับวนเวียนคิดถึงแต่เจ้าของรอยยิ้มกรุ้มกริ่มเมื่อเย็นแทน

นัวเนียกันขนาดนี้มึงไปต่อกันที่ห้องไหมถึงแม้ว่าเสียงของ ไอ้ไทม์หนึ่งในเพื่อนไม่กี่คนของผมเอ่ยขึ้นก็ไม่ได้ทำให้ผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตักผมหยุดการกระทำเลยแม้แต่น้อย ไม่มีความเคอะเขินใดๆ ทั้งสิ้น ส่วนผมนั้นก็ทำตัวเหมือนหุ่นนั่งนิ่งให้เธอกระทำ

เสือกนี่คือสิ่งที่ผมตอบมันไป ไอ้ไทม์ยักไหล่กระดกเหล้าตามตบท้าย ตอนนี้เวลาสามทุ่มกว่าๆ ก็คงไม่ดึกเท่าไหร่ แต่ถ้าหากเป็นเมื่อก่อนผมคงก็คงกำลังจะนอนกอดและออดอ้อนใครบางคนอยู่ 

คิดแล้วก็ได้แต่ยกยิ้ม หนีได้หนีไปเถอะ ผมจะทำให้เธอกลับเข้ามาอยู่ในอ้อมอกอีกครั้ง

หูผมแว่วได้ยินเสียงของผู้หญิงบนตักที่กำลังเชื้อเชิญให้ผมไปต่อที่ห้องของเธอ เมื่อหลุบตามองเจ้าหล่อนก็แสดงสีหน้ายั่วๆ ออกมาว่าอยากจะทำเรื่องอย่างว่าเต็มทน ในตอนที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอนั้นกำลังจะโฉบเข้ามาใกล้ แก้วที่มีน้ำแอลกอฮอล์สีอำพันก็ถูกสาดใส่มาทางผมเต็มๆ หลังจากนั้น... “กรี๊ดดดดด!”

เสียงกรีดร้องเล็กแหลมของผู้หญิงบนตักทำเอาผมปวดหูจนต้องรีบผลักเธอให้ออกจากตัว กลิ่นของน้ำเมาตลบอบอวนที่เสื้อราคาแพงแต่ไม่สำคัญเท่าใครเป็นคนซื้อให้ คิดแล้วความรู้สึกบางอย่างที่คลับคล้ายกับคำว่าเกรี้ยวโกรธก็ก่อเกิดขึ้นมาในใจ

นายจะเอายังไงเมฆ!!” สายตาของผมทอดไปยังร่างของหญิงสาวหน้าตาดี เป็นไทป์ผู้หญิงที่ผมชอบ เธอกำลังยืนตัวสั่นเทิ้มบวกกับสีหน้าที่แสดงออกมาว่ากำลังโกรธจัด ซึ่งอารมณ์ของผมก็ไม่ได้ต่างจากเธอมากนัก จึงเผลอจ้องมองไปที่เธอด้วยสายตาที่เย็นชาขั้นสุด และผมแน่ใจเลยว่าไม่ค่อยได้ใช้สายตาแบบนี้มองใครเท่าไหร่นัก พูดมาเลย

แล้วอยากให้ฉันตอบแบบไหนล่ะ?ผมนั้นพึ่งได้มาสังเกตว่าข้างหลังของผู้หญิงที่กำลังยืนตัวสั่นมีผู้ชายผมสีเทายืนซ้อนหลังอยู่ด้วย แววตาของมันที่ทอดมองมาค่อนข้างเอาเรื่องพอสมควร

ไอ้ไทม์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ดูจะชอบใจกับสถานการณ์ตรงนี้อยู่มากโข เพราะมันยิ้มมุมปากพร้อมนั่งกอดอกรอดูอย่างใจจดใจจ่อ ประเด็นที่ผมสงสัยคือพวกเธอเข้ามาได้ยังไงมากกว่า

ไหนนายบอกว่านายรักฉันไงน้ำเสียงเธอติดสั่นคล้ายกำลังร้องไห้ในอีกไม่ช้า ที่เธอพูดมามันก็คือเรื่องจริง ไม่เห็นว่าผมจะโกหกตรงไหน เพราะผมน่ะรักความโง่ของเธอไงแล้วนายทำกับฉันแบบนี้เหรอ!”

ลืมแนะนำไปเลยผู้หญิงคนนี้ชื่อมิ้งครับ เธอก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงที่ผมจัดตั้งไว่ในชั้นวาง เธอสวย เฉี่ยวและดูเหมือนว่าจะฉลาดในบางที แต่ก็แค่ดูเหมือนเท่านั้น เพราะการบูชาความรักเหนือสิ่งอื่นใดของมิ้งทำให้เธอดูไม่ระแคะระคายอะไรเลย

เธอคนนี้แหละที่ทำนานะเจ็บ ซึ่งผมยังไม่ได้คิดบัญชีกับเธอเลยด้วยซ้ำ เพราะเห็นว่าเธอโง่ดีและผมชอบมากถึงได้คบมานานถึง 4 เดือน มิ้งได้จากผมไปก็ไม่น้อยนะครับ อะไรที่เธออยากได้ผมก็ซื้อให้แล้วทำไมเธอไม่เคยเจียมตัว กลับมาโวยวายกันแบบนี้?

ก็คิดว่ามิ้งจะรักเงินของฉันมากกว่าซะอีกพูดไปแล้วก็ขำ กำไลข้อมือแบรนด์ดังที่เธอกำลังสวมใส่อยู่ตอนนี้ก็เงินผม รองเท้าส้นเข็มที่เธอกำลังใส่อยู่ราคาเฉียดครึ่งแสนก็เงินผมอีก ถามหน่อยว่าทั้งตัวของเธอมีอะไรที่เคยซื้อด้วยเงินของตัวเองบ้าง?

คำที่ผมตอกกลับไปคงทำให้เธอพูดไม่ออก เพราะทันทีที่ผมพูดจบเธอก็ได้แต่ทำหน้าเหวอ ปากของเธอพะงาบๆ เหมือนอยากจะพูดอะไรออกมา สิ่งที่ผมพูดไปมันคงเป็นความจริงที่แทงใจดำเธอไม่มากก็น้อยแหละมั้ง

ถ้าเธออยากให้ฉันพูดตามตรงก็จะพูดให้ฟังก็ได้ผู้หญิงที่เคยนั่งอยู่บนตักของผมก่อนหน้านี้ซึ่งผมก็จำชื่อเธอไม่ได้พยายามจะเข้ามาออเซาะผมอีกครั้ง ซึ่งความอดทนผมก็มีขีดจำกัดเหมือนกันจึงเอ่ยไล่เบาๆ แต่ผู้หญิงคนนี้ก็ยังคงไม่ออกไปสักที ผมตวัดสายตามองแม่นมใหญ่อย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมพูดย้ำๆ อีกหนึ่งครั้งว่า ออกไป

ซึ่งแม่นางก็ยอมลุกออกไปแต่โดยดี

ความจริงแล้วฉันก็รักเธอนะมิ้ง…” รักที่เธอดูโง่แบบนี้ แต่ฉันไมได้รักเธอคนเดียวเดจาวูนี่เป็นครั้งที่สองที่ผมเอื้อนเอ่ยประโยคนี้ออกมา รีแอคชั่นของคนที่ฟังประโยคนี้ก็แตกต่างกันออกไป

ผู้ชายผมสีเทาจากที่มองผมอย่างเอาเรื่องและไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย ตอนนี้กลับทำสีหน้าคล้ายอยากจะเข้ามาต่อยผมเต็มทน

ส่วนไอ้ไทม์ก็หัวเราะออกมาเบาๆ ราวกับว่าเหตุการณ์ตอนนี้มันเป็นเรื่องที่แสนจะขบขัน

และมิ้งเธอทำสีหน้าเหมือนนานะไม่มีผิดเลย

หลังจากนั้นก็คงเดาได้ไม่ยาก เพราะผู้หญิงตรงหน้านอกจากจะทำหน้าเหมือนเจ็บปวดแล้ว น้ำตาเจ้ากรรมของเธอยังไหลออกมาจากดวงตาคมเฉี่ยวของเธอ น่าสงสารจังเลยถ้าเป็นก่อนหน้านี้คงดึงเธอเข้ามากอด

ไอ้ควาย! มึงยังเป็นผู้ชายอยู่เปล่าวะเนื่องจากว่ามิ้งไม่ได้พูดอะไรออกมาสักแอะ ผู้ชายข้างหลังเธอจึงเป็นฝ่ายมีปากเสียงบ้าง

“…” ผมเปล่าจะกวนตีนมันนะครับ ก็แค่หลุบตามองไปที่เป้าของตัวเองที่มั่นใจว่าขนาดของมันทำให้ผู้หญิงร้องซี๊ด ก่อนที่จะเงยหน้าตอบมันไป ก็ยังเป็นนะ อยากดูปะ เด็ยวกูถอดกางเกงให้ดู

ฮ่าๆๆๆๆๆเสียงระเบิดหัวเราะจากไอ้ไทม์ก็ดังตามมา ส่วนผมเพียงยิ้มน้อยๆ กับเหตุการณ์ตรงหน้า ไอ้ผู้ชายหัวสีเทาที่ผมไม่รู้ชื่อแม่งโคตรเอาเรื่อง ทำท่าจะเข้ามาต่อยผมแต่ก็ถูกมิ้งห้ามเอาไว้ การ์ดที่ทำหน้าที่ดูแลชั้นนี้ก็รีบปรี่เข้ามาทันที แล้วก่อนหน้านี้พวกมึงทำอะไรกันอยู่ ถึงปล่อยให้สองคนนี้เข้ามาได้?

ผมส่งสัญญาณให้พวกการ์ดถอยไป ก่อนที่จะเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้นแล้วพูดต่อ แล้วเธอล่ะ จะเอายังไงจะเลิกกันก็ได้นะการที่ผมเลิกกับมิ้งนั้นไม่มีผลกระทบอะไรกับชีวิตประจำวัน พูดตรงๆ คือเธอไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย

หากว่ามิ้งรับได้ที่ผมจะไม่ได้มีแค่เธอคนเดียวความสัมพันธของเราก็สามารถไปต่อได้ แต่ถ้าไม่ก็แค่แยกย้าย หลังจากนั้นผมก็จะคิดบัญชีที่เธอทำนานะเจ็บตบท้ายก่อนจากลา

มิ้งเงียบไป เหมือนว่าเธอกำลังคิดไตร่ตรองเพื่อตัดสินใจอยู่ ข้างๆ เธอนั้นไอ้หัวเทาก็พยายามที่จะยุงยงให้เธอนันเลิกกับผมให้จงได้

และการตัดสินใจของเธอทำเอาผมทึ่งในตัวผู้หญิงคนนี้

ฉันไม่เลิก ฉันรักนายต้องแบบนี้สิใช่เลย ผู้หญิงแบบนี้แหละที่ผมชอบ

ไอ้มิ้ง! มึงบ้าไปแล้วเหรอวะ!” เสียงตะโกนของเพื่อนเธอดังมาถึงตรงนี้ ผมเข้าใจมันนะ เพราะว่าคงไม่มีเพื่อนที่ไหนยอมทนเห็นเพื่อนตัวเองเจ็บปวดเพราะความโง่ แต่ก็ไม่ใช่กับเพื่อนบางคน

มานี่สิ…” ผมตบตักของตัวเองเพื่อเป็นการเชื้อเชิญให้มิ้งมานั่ง เธอก็ทำท่าจะยอมมานั่งอย่างโดยดีแต่ก็ถูกไอ้หัวเทารั้งแขนเอาไว้ แต่ทว่าก็คงไม่มีอะไรมหยุดยั้งความโง่ของเธอได้อีกต่อไปแล้ว เพราะในไม่กี่วินาทีต่อมาน้ำเสียงที่ใส่อารมณ์ไปหลายส่วนก็ถูกเปล่งออกมาจากปากเล็กของมิ้งว่า

มึงกลับไปเหอะแหนม อย่ามายุ่งกับชีวิตกูนักเลยว่ะเท่านั้นแหละครับ ผมคล้ายจะเห็นเส้นบางๆ ของความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อยๆ ขาดลง ไอ้หัวสีเทาคงเสียศูนย์น่าดูเพราะสังเกตจากสีหน้าของมัน

แหมแอบรู้สึกผิดนะครับเนี่ย ที่ทำให้เพื่อนแตกคอกัน

ท้ายที่สุดแล้วมิ้งก็เดินมานั่งตัดผมอย่างว่าง่าย ส่วนผมก็อ้าแขนรับเธอก็เท่านั้น

ก่อนละครนี้จะจบ ไอ้หัวสีเทาก็เสสายตาไปที่ไอ้ไทม์ ที่ดูก็รู้ว่ากำลังมองด้วยสายตาเหยียดหยามมากถึงมากที่สุด เพื่อนผมมันคงรู้ตัวว่ากำลังถูกเหยียดด้วยสายตาคิ้วมันเลยกระตุกถี่ๆ บ่งบอกว่าอารมณ์ของมันไม่ได้คงที่เท่าไหร่นัก

และสุดท้ายสายตาของมันก็มาโฟกัสที่ผม กูไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมพวกมึงถึงคบกันเป็นเพื่อนได้ สันดานเหมือนกันศีลเสมอกัน เหี้ยกับเหี้ย เหอะหลังจากนั้นมันก็หันหลังเดินจากไป

มันด่าผมกับไอ้ไทม์เหรอ? ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย

ปากหมาสัสๆไอ้ไทม์สบถอย่างหัวร้อน นั่งดูเฉยๆ ก็สามารถโดนด่าฟรีๆ ได้

ต่อมาไอ้ไทม์ก็พาผู้หญิงเข้ามานั่งร่วมวงด้วย ในคราวแรกพวกเธอส่งสายตาที่เรียกว่าอ่อยมาถึงผม แต่ทว่าก็ถูกปัดไล่ด้วยสายตาของคนบนตัก

เมฆ…” ร่างบางสูงโปร่งกระซิบข้างหู ในตอนแรกผมนั้นไม่ได้ตอบอะไร มือข้างหนึ่งที่โอบอยู่บริเวณสะโพกมิ้งก็ทำเพียงตบเบาๆ ไปมา การกระทำดังกล่าวเพียงแค่แสร้งไม่ได้ยินเท่านั้น เมฆ

หืม…” เมื่อผมหันหน้าไปมองเธอ ถึงได้เห็นความกังวลที่ฉายชัด ทั้งสีหน้าและแววตาของเธอ เหมือนมิ้งกำลังมีเรื่องที่ค้างคาใจหลายอย่าง วันนี้คงไม่ใช่วันดีของเธอเท่าไหร่นัก โดยที่สาเหตุของความกังวลใจที่ว่าของเธอก็มีผมเป็นส่วนเกี่ยวข้อง

ฉันฉันรักนายนะคำบอกรักซ้ำๆ ที่ฟังจนเบื่อ ฟังจนเลี่ยนอยากอาเจียน ผมเป็นคนซึ่งไม่ได้มีพลังวิเศษอะไร จึงไม่สามารถหยั่งรู้อ่านใจใครได้ แต่ทว่าคนประเภทมิ้งก็ช่างง่ายที่จะอ่านจนทะลุปุโปร่ง ขอโทษที่งอแง แต่ว่าฉันหึง

“…” จะมีเหตุผลสักกี่ข้อที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะสามารถทนถูกนอกใจได้ จะสามารถทนมองคนที่ตัวเองรักไม่ได้มีตัวเธอแค่คนเดียว

นอกจากหนึ่ง เพราะโง่

และสอง เพราะผลประโยชน์

ชีวิตนี้ที่ผ่านมาผมมั่วใจว่ามีแค่สองเหตุผลนี้เท่านั้นแหละที่จะทำให้ผู้หญิงหรือใครก็ตามยังทนอยู่

หากว่าผมไม่ได้เกิดมาหน้าตาหล่อ ไม่ได้รวย เป็นเพียงผู้ชายที่มีแต่ตัวและหัวใจ และความรักโง่ๆ ที่เต็มเปี่ยม ยังจะมีผู้หญิงเข้าหาแบบนี้อีกไหม?

ผมเลวระยำ ครับมันจริง

ผมสำส่อน อืมไม่รู้สิครับ แต่ผมป้องกันทุกสมรภูมินะ

ผมว่าผมก็ยังมีข้อดีนะ ตรงที่ผมไม่เคยรั้งใครไว้ ถ้าหากว่าใครอยากจะไป ยกเว้นก็แต่นานะ บอกแล้วไงผมรักเอ ผมไม่เคยบังคับฝืนใจใครหากพวกเธอไม่ยินยอม ผมไม่เคยทำร้ายตบตีพวกเธอให้เจ็บช้ำ ให้เงินให้ของที่พวกเธออยากได้

ผมว่ามันน่าจะหักล้างกับสิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ได้นะ

อืม ฉันเข้าใจเข้าใจดีเลยล่ะ

เวลาผ่านไปผมนั้นตระหนักได้ว่าไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่จะเก็บมิ้งไว้ดูเล่นต่อไป ในสองสามวันต่อมาผมถึงบอกเลิกเธอและเรียกสิ่งของที่ผมประเคนซื้อให้เธอคืนมาให้หมด

ถือซะว่านี่เป็นการดัดหลังมิ้งที่เคยทำให้นานะเจ็บก็แล้วกัน

ไม่เอานะเมฆ ฉันไม่เลิก ขอร้องละฉันขอโทษที่ฉันงอแง ฉันจะไม่ทำอีก ฮึก…’ ดวงตาเฉี่ยวคมของมิ้งบัดนั้นมีน้ำตาเกรอะ ผมจำได้ดี

เธอลืมขอโทษอีกเรื่องหนึ่งนะ

‘…?

ลองใช้สมองของเธอคิดดูแล้วกัน


พอเลิกเรียนแล้วผมก็ไม่ได้ไปไหนไกล ยังคงเสนอหน้ามาหานานะถึงบ้านเหมือนเคย แม้มันจะไกลจากคอนโดผมแต่เรื่องระยะทางไม่ใช่อุปสรรคอะไรหรอก

คุณเจี๊ยบต้อนรับผมอย่างอบอุ่น ในขณะที่นานะของผมก็ยังตีสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ทว่ามันก็มีบางอย่างแปลกไปที่ผมสามารถรับรู้ได้จากตัวของนานะ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ยิ้มให้แก่ผม ไม่ได้พูดจาด้วยน้ำเสียงหวานฉ่ำเหมือนเคยอีกแล้ว แต่การกระทำของเธอที่ตกอยู่ในสายตาของผม พ่อแม่ของเธอ เหมือนกับตอนที่เรายังดีๆ กันอยู่

อย่างเช่น

มื้อเย็นก็อยู่กินข้าวที่นี่ก่อนกลับนะจ๊ะเราสามคน (นายทหารยศใหญ่พ่อของนานะไม่อยู่) พูดคุยสัพเพเหระล่วงเลยเวลามาเกือบมืด โดยที่นานะก็ไม่ได้มีบทบาทในวงสนทนาอะไรมากนัก นอกจากนั่งพยักหน้า และยิ้มบางๆ ให้แม่ของเธอ มีบ้างที่จะปริปากพูดแต่ก็เป็นการพูดที่ถามคำตอบคำ ส่วนผมก็นั่งฟังที่คุณเจี๊ยบเล่าเรื่องราวของนานะและน้องของเธอสมัยเด็ก ก็อดที่จะยิ้มเอ็นดูไม่ได้

จะดีเหรอครับคุณน้าถามออกไปตามมารยาท แต่ใครจะรู้ว่าผมรอคำถามนี้มาตั้งแต่มาถึงแล้ว

ดีสิ แล้วคุณนงคุณน้าอะไรกัน เรียกแม่เลยก็ได้ ฉันไม่ถือหรอกจ้ะพอจบประโยคนี้ผมก็ลอบสังเกตไปที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ ทันที ในความคิดของผมตอนแรกนานะคงจะไม่พอใจแม่ของตัวเอง อาจจะถลึงตาใส่เบาๆ หรือไม่ก็พูดอะไรสักอย่างออกมาเพื่อขัดเจตนาของแม่เธอ แต่ว่าสิ่งที่ผมคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้มันผิดไปหมด

เธออยากกินอะไรล่ะ?เจ้าของรอยยิ้มอ่อนหวานที่ปรากฏลักยิ้มที่แก้มบุ้มเอ่ยถามอย่างนุ่มนวล แววตาของเธอ สีหน้าของเธอ

น่าขย้ำมาก

อะไรก็ได้ครับ แค่เธอทำ…” บทสนทนาของเราสองตกอยู่ในสายตาของคุณเจี๊ยบ

เดี๋ยวแม่กับน้องไปทำกับข้าวก่อน เมฆก็ตามสบายนะจ๊ะร่างของหญิงสาวสองคนก็ลับหายไปจากห้องนั่งเล่น จึงทำให้ภายในห้องตอนนี้มีเพียงแค่ผมเท่านั้น เสียงแอร์ดังหึ่มๆ บรรยากาศวยเหงาชอบกล เพราะคำว่าตามสบายของคุณเจี๊ยบ ผมจึงถือโอกาสสำรวจบ้านของแฟนผมสักหน่อย

ห้องนั่งเล่นก็ไม่มีอะไรมาก เบสิคพื้นฐานที่ห้องนั่งเล่นควรจะมี ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจ แต่สิ่งที่ดึงดูดให้ผมเดินไปหาก็คือชั้นสองของบ้านต่างหาก

บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านที่หลังใหญ่ แต่ก็ไม่ได้เล็กคับแคบ ออกจะเป็นบ้านที่อบอุ่นซึ่งต่างจากบ้านผมโดยสิ้นเชิง รู้ตัวอีกทีเท้าขของผมก็มาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องบานหนึ่งบนชั้นสอง ป้ายที่ติดชื่อของเจ้าของห้องเด่นหรา ทำให้แค่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นห้องใคร

ผมไม่รอช้าที่จะบิดกอนประตูเข้าไปในห้อง กลิ่นที่ประทะเข้ามาในจมูกทันที่เปิดประตูห้องนั้นเป็นกลิ่นที่ผมคุ้นเคยดี และรู้สึกคิดถึงทุกครั้งที่ไม่ได้กลิ่นของมัน

กลิ่นของนานะ

ห้องของเธอดูเรียบร้อยดี จัดระเบียบของต่างๆ ไว้เป็นโซน เหมือนนิสัยของเจ้าของห้องไม่มีผิดเลยล่ะครับ

สอดส่องสายตาสำรวจไปรอบห้องแล้ว ก็เดินไปจับนู่นจับนี้นิดหน่อย จนสายตามาหยุดอยู่ที่กรอบรูปที่ตั้งโชว์ไว้ตรงโต๊ะหัวเตียง

เป็นรูปของเด็กผู้หญิงผมยาวถักเปียในชุดนักเรียนของสถาบันแห่งหนึ่ง ใบหน้าของเธอสดใสและยิ้มแย้ม ผมหยิบกรอบรูปนั้นเข้ามาดูใกล้ๆ ยิ่งใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งแน่ใจว่าใช่แน่นอน ใบหน้านี้ผมจำได้

เมฆ! ขึ้นมาทำอะไรน่ะไม่ถึงกับสะดุ้งหรอก แต่ว่าแค่ตกใจกับเสียงเล็กๆ ของนานะก็เท่านั้น แม่คุณปั้นหน้ายักษ์อยู่ตรงหน้าประตูห้อง ผมค่อยๆ วางกรอบรูปไว้ที่เดิมอย่างช้าๆ

ก็แค่มาหาเข้าห้องน้ำก็เท่านั้น

ร่างบางมองผมอย่างไม่ไว้ใจ แม้แต่เดินเข้ามาในห้องเธอยังไม่เดินเข้ามาเลยด้วยซ้ำ แน่นอนว่าคนฉลากๆ อย่างเธอก็คงไม่เชื่อหรอกว่าผมจะมาหาเข้าห้องน้ำอย่างที่ว่า

ห้องน้ำข้างล่างมี ทีหลังก็ถามก่อนสิ ทำแบบนี้เขาเรียกว่าไม่มีมารยาทรู้ไหมคะปากเก่งดีจริง เธอด่าผมทางอ้อมด้วยสีหน้าแบบนั้นได้ยังไงกันนะ?

ไม่ยักรู้ว่าเราต้องมีมารยาทกับเธอด้วยนะครับ มากกว่าเข้าห้องนอนก็เคยมาแล้ว…” ไม่ลืมที่จะเลื่อนสายตาต่ำมองไปที่หน้าอกของเธอ

ลงไปได้แล้วค่ะ กับข้าวเสร็จแล้วพูดจบเธอก็หันหลังเดินนำหน้าไป แต่ว่าตอนนี้ผมกลับไม่หิวข้าวเท่าไหร่เลยเนี่ยสิ

หมับ!

นี่ อื้อ!” ปากนี้ใช่ไหมที่ด่าผมว่าไม่มีมารยาท





[Loading...100%]


แบบเป็นท้อ เห็นยอดเฟบลด 55555 แต่ไม่เป็นไร

อีกไม่ถึงชั่วโมง #dek62 อย่างเราก็จะได้รู้แล้วว่าจะติดหรือไม่ติดมหาลัยที่เลือกไว้ ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ dek62 ติดคณะที่ตัวเองอยากเข้านะคะ อ่านนิยายเราให้สนุกน้า ขอกำลังใจด้วยเด้อจ้า

เดี๋ยวมาเปิดเจิมพรุ่งนี้เช้าพร้อมข่าวดีของเรา (เหรอ)


ถ้าสังเกตดีๆ ความนึกคิดของเมฆนี่มันโคตรจะวิปลาสนะ ซึ่งเอาเข้าจริงในชีวิตจริง คงไม่มีใครคิดแบบนี้หรอก (มั้ง) สาเหตุของการกระทำเมฆมีไม่กี่อย่างค่ะ ทุกคนคงเดาออกหนึ่งปม แต่มันมีมากกว่านั้น อย่าพึ่งอันเฟบกันนะคร้าบ

หายไป 5 วันไม่ได้ไปไหนไกลค่ะ ไม่มีอินเทอร์เน็ต ทรหดแท้ แต่ว่าพรุ่งนี้ตอนค่ำๆ จะมาอัปอีกนะ เม้นตๆ ด้วยเด้อ เราเข้าใจว่าเราหายไปหลายวัน นักอ่านก็คงหายเหมือนกัน 555555 มาเถอะ ทุกคน เดี๋ยวจะอัปให้วันละสามรอบอีก เอาไหม อยากติดท็อป 10 สักครั้ง 55555


เย้ i'm cumming back แล้วนะคะ

แต่อาจจะไม่ได้มาอัปทุกวันแล้วน้า เพราะเราย้ายบ้านมาอยู่ต่างจังหวัด ไม่ค่อยมีเน็ตมาอัปให้ รันทดเหลือเกิน 555555

ส่วนเรื่องคอมที่โดนไว้รัสเข้านั้น...ก็ยังไม่ได้ลงวินโดว์ใหม่เลยค่ะ แต่ว่าก็ยังพอใช้งานได้ คิดถึงเลยมาอัป อยากอ่านคอมเมนต์มากๆ เลยค่ะ

อ่านจบอย่างลืมเมนต์ให้กำลังใจกันด้วยน้า คิดถึงๆๆๆ


ก่อนอื่นเราขอแจ้งข่าวร้ายก่อนนะคะ คือเราอาจจะเลื่อนเปิดพรีแบบไม่มีกำหนด เนื่องจากว่ายังไม่พร้อมและปัญหาส่วนตัว ทำให้เราคิดว่าควรจะเลื่อนเวลาไปก่อน ต้องขอโทษด้วยนะคะ แต่ว่าระหว่างนี้ก็จะพยายามมาอัปนิยายเรื่อยๆ นะ จะไม่หายไปแย้ว

ส่วนข่าวดีคือเราจะมาแจ้งพรีเมี่ยมว่าคืออะไรนะคะ เพื่อที่ทุกคนจะได้ตัดสินใจถูกว่าจะซื้อนิยายเราหรือเปล่า พรีเมี่ยมอย่างแรกเป็นพรีเมี่ยม one day นะคะ ทุกคนที่โอนเงินมาภายใน 00.00 - 23.59 ของวันเวลาที่เปิดพรี จะได้รับปกแจ็กเก็ตทุกออเดอร์ค่ะ ส่วนพรีเมี่ยมที่สองจะเป็น special premium ซึ่งขออุบไว้ก่อนว่าคืออะไร จะมาบอกใกล้ๆ วันเปิดพรีหรือไม่ก็วันพรีเลยนะคะ ซึ่งเป็นจำนวนจำกัดค่ะ เราไม่ทราบว่าจะมีคนพรีเยอะขนาดไหน จึงขอจำกัดแค่ 7 คนแรกที่โอนมาเท่านั้น ทั้งนี้ทั้งนั้นจะประกาศอย่างเป็นทางการอีกทีวันเปิดพรีนะคะ รักค่ะ อย่าลืมพรีนิยายเราด้วย

ปอลอตัวใหญ่ๆ มีอีบุ๊คจร้าาาาาาาาาา


#คนโง่ของผม

เล่นแท็กนี้ในทวิตเตอร์ได้น้า มาคุยกันๆๆๆ

ส่วนมากไรท์สิงอยู่ที่ทวิตจ้า







ติดแท็ก #คนโง่ของผม
ฝากคอมเมนต์ให้กำลังใจด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.915K ครั้ง

4,844 ความคิดเห็น

  1. #3711 Be bad. (@nadpanchupang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 03:11

    ชอบมากกกกกก+++

    เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ อย่าท้อเลยนะ ไอเลิฟอิท เราก็เด็ก62เหมือนกัน
    #3711
    0
  2. #3371 Sachaa (@may_scm) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 10:00
    ปมแบบนี้แหละดูมีเรื่องให้คิดดี ชอบมากๆเลยค่ะ
    #3371
    1
    • #3371-1 Myriimmy (@oohsemail) (จากตอนที่ 10)
      25 พฤษภาคม 2562 / 10:06
      ชอบต้องเปย์แย้ววว
      #3371-1
  3. #3097 Uthaiwan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 12:37

    นานะก็ติดเป็นคนโง่ของเมฆเช่นกัน สาวๆที่เมฆวางไว้บนชั้นรักทั้งเงิน แต่นานะไม่ได้เป็น เพียงแต่ ผมโง่บ้ารักเกินไปเท่านั้น. ก็น่าจะรู้ตัวำด้เสียที. เสียเวลาไปเปล่าๆ ส่วน แม่ก็ปลื้มว่าที่ลูกเขย ไม่ฉลาดเลย น่าจะดูท่าทีของลูกสาวบ้าง

    #3097
    0
  4. #3052 nineww2539 (@nineww2539) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:02
    ง่า อ่านต่อไม่ไหว พระเอกจิตเกิน มีปมอะไรก็เหอะ แต่ควรทำแบบนี้จริงเหรอ
    #3052
    0
  5. #3042 intoonj (@intoonj) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:44
    เขามีอดีตสมัยเด็กๆรึเปล่านะ
    #3042
    0
  6. #3000 nongnoonid (@nongnoonid) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:44
    ดูเหมือนจะมีตงามหลังเนาะ
    #3000
    0
  7. #2994 uegudg (@uegudg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:21
    เราคนเดียวป่าวชอบพระเอกจิตๆแบบเมฆอ่า
    #2994
    1
    • #2994-1 Myrice (@mailnarissara) (จากตอนที่ 10)
      9 พฤษภาคม 2562 / 18:26
      ไม่ใช่แค่ตัวคนเดียวค่ะ 555555 เราด้วย
      #2994-1
  8. #2928 Nanom__ (@sannysen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:19
    รอน้าาสู้ๆ
    #2928
    0
  9. วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:03
    อยากเห็นนานะคบซ้อนบ้างจัง อีเฆษมันจะรู้สึกไง 😏😏
    #2912
    0
  10. #2910 kat_6W (@kat_6W) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:46
    รอจ้าาาา แล้วก็เป็นกำลังใจให้ด้วยค่าาา
    #2910
    0
  11. #2909 hochiki17 (@hochiki17) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:17
    ขอให้ไรท์ได้คณะที่หวังไว้นะคะ
    #2909
    0
  12. วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 10:21
    คิดถึงไรท์นะคะ สู้ๆนะคะไรท์ ขอให้ไรท์ติดมหาลัยที่อยากเข้านะคะ รอค่า
    #2907
    0
  13. #2906 failAM (@fai-lAM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 09:52
    เมฆน่าโดนตบมากกกกก
    #2906
    0
  14. #2905 eeaxroni (@eeaxroni) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 09:01
    สู้ๆนะค้าบบบบ
    #2905
    0
  15. #2904 smallfish2 (@smallfish) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:46
    ตรรกะค่อนข้างที่จะห่วยแตกนะคะ แต่ก็สนุกดี รอวันนานะเอาคืนอยู่นะะะะ:")
    #2904
    0
  16. #2903 prang_94 (@prang_94) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:18
    อิเมฆตรรกะห่วยแตกมาก
    #2903
    0
  17. #2902 Harumijang (@Harumijang) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:15
    สู้ๆนะคะ
    #2902
    0
  18. #2901 pipi__ (@pipi__) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 08:04

    คือพี่เก่งมากเลยอะ ทั้งเรียนทั้งแต่งนิยาย แล้วประเด็นคือแต่งดีมากก ชอบเรื่องนี้มาก สู้ๆนะพี่ ขอให้ได้คณะที่หวังนะคะ จาก #dek63

    #2901
    0
  19. #2900 Nichaflok (@Nichaflok) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:58

    สู้นะคะ!!
    #2900
    0
  20. #2899 kanokmawkompom (@kanokmawkompom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:47
    รออยู่ครับ
    #2899
    0
  21. #2898 ★noinha (@noinha31) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:12
    รอค่ะ💕
    #2898
    0
  22. #2897 BH_TY'19 (@Smsn03411) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 07:00
    สู้ๆนะคะ!
    #2897
    0
  23. #2896 apasukabot (@apasukabot) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 06:56
    ยอดลดเพราะระบบมันไม่เตือนรึเปล่าคะ นี่ก็ใช้วิธีเข้ามาดูทุกวันแทนนะคะเพราะกดไปมันก็ไม่เตือน
    #2896
    0
  24. #2895 sonklin172528 (@sonklin172528) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 05:17
    ขอให้สมหวังติดมหาลัยที่เลืกกไว้นะคะไรท์
    #2895
    0
  25. #2894 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 03:21
    ในฐานะรุ่นพี่ รู้ว่ามันเหนื่อยขนาดไหน
    ขอให้สมหวังนะคะ ให้ได้เรียนในสิ่งที่อยากเรียน สู้ๆน้าาา เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ
    #2894
    0