ฤดูรัก...สีเลือด [EXO x SNSD]

ตอนที่ 15 : [SF] Wolf - part. BEGIN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    28 เม.ย. 57





SF: Wolf  - part. BEGIN
Pairing : Luhan x Taeyeon

 

 

 

 

 

          คุณเชื่อเรื่องหมาป่ากันบ้างหรือเปล่า?

 

 

            ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวง ผู้คนมากมายต่างก็มองไปบนดวงจันทร์นั้นที่กำลังส่องแสงสว่างดูสวยงามท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดมิด คงเป็นเพราะคืนพิเศษที่คืนนี้มีงานประเพณีของโรงเรียนที่ต้องจัดขึ้นทุกปีทำให้ในโรงเรียนเซจองดูคึกครื้นเป็นอย่างมาก แทยอน ในชุดเครื่องแบบของนักเรียนม.ปลายเซจองซึ่งดูไม่ค่อยเรียบร้อยสักเท่าไร ค่อยๆเดินดูร้านนั้นร้านนี้ที่นักเรียนในโรงเรียนเป็นคนจัดขึ้น แต่ที่หน้าแปลกเมื่อเธอเดินมายังซุ้มของนักเรียนรุ่นน้องที่สร้างเป็นร้านกาแฟชิลๆ รอบๆร้านมีโคมไฟห้อยระย้าไปทั่ว  ดูน่าหลงใหลและน่าเดินย่างเข้าไปเหยียบชม แต่ที่แปลกกว่านั้นบรรยากาศร้านดีขนาดนี้กลับไม่มีผู้คนแม้แต่น้อย  แต่แล้วสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นชายหัวบลอนด์ทองคนหนึ่งในชุดนักเรียนม.ปลายของเซจองเหมือนกัน เขานั่งหันด้านข้างทำให้แทยอนเห็นหน้าไม่ค่อยชัด ดังนั้นแทยอนจึงเดินเข้าไปเลือกนั่งโต๊ะใกล้ๆกันกับเขา ไม่รู้ทำไมแทยอนถึงได้สนใจเขามากนัก ทั้งๆที่เขาก็ดูเป็นผู้ชายธรรมดา

 

 

            อย่างนั้นน่ะเหรอ?

 

            ไม่หรอก ผู้ชายคนนี้ดูมีอะไรที่ลึกลับมากกว่านั้น ดูลึกลับน่าค้นหา จริงๆนะ….

 

            อ้าว รุ่นพี่แทยอน มาเยี่ยมร้านพวกเราด้วยเหรอคะ? ดีใจจังคนดังมาเยี่ยมแบบนี้ เสียงรุ่นน้องผู้หญิงที่แทยอนจำได้ว่าเคยอยู่ชมรมเดียวกันมาก่อนดังขึ้นมาทำให้แทยอนได้สติว่าไม่ควรมองผู้ชายคนนั้นมากเกินไป เธอหันหน้ามามองรุ่นน้องก่อนจะยิ้มให้อย่างอ่อนหวานก่อนจะพูดกลับบ้างเช่นกัน

 

            “หืม?...ไม่หรอกมั๊ง พี่ไม่ใช่คนดังอะไร แทยอนพูดขำๆแต่รุ่นน้องกลับส่ายหน้าให้แล้วพูดอย่างเป็นต่อ

 

            ซะที่ไหนกันละคะ รุ่นพี่แทยอนดังจะตายในหมู่ม.ปลายปีหนึ่ง พวกเราชื่นชมรุ่นพี่แทยอนมากๆ
เลยนะคะ รุ่นพี่แทยอนร้องเพลงก็เพราะ หน้าตาก็สวยแถมยังมีตำแหน่งเป็นถึงรุ่นพี่คริส ประธานโรงเรียน
เราอีก
แทยอนยิ้มบางๆกับความไร้เดียงสาของรุ่นน้องผู้หญิงคนนี้ก่อนที่เธอจะหันไปมองรอบๆร้าน แล้ว
เอ่ยถาม

 

            แล้วนี่ร้านเราทำไมเงียบเชียบขนาดนี้ล่ะ?”

 

            ก็ร้านที่พวกเราออกแบบมันดูน่ากลัวเกินไปน่ะสิคะ ทั้งๆที่เป็นร้านกาแฟเพื่อความผ่อนคลายแต่เรากลับออกแบบร้านได้น่ากลัวเอามากๆ เลยไม่มีใครกล้าเข้ามาใช้บริการ ยกเว้นรุ่นพี่แทยอน กับรุ่นพี่ผู้ชายคนนั้น รุ่นน้องผู้หญิงชี้นิ้วไปยังชายหนุ่มที่แทยอนแอบมองก่อนหน้านั้นก่อนจะขมวดคิ้วแล้วพูดต่อ

 

            น่าแปลกมากเลยนะคะ รุ่นพี่ผู้ชายคนนั้นเข้ามาในร้านตั้งนานแถมยังสั่งกาแฟแค่แก้วเดียวอีก พอถามอะไรนิดหน่อย เขาก็พูดแค่ว่าอยากอยู่คนเดียว พวกเราเลยไม่กล้าถามอะไรอีกเลย แม้แต่ดาอึลที่จะไปเติมกาแฟให้อีก เขายังสั่งห้ามเลยค่ะ รุ่นน้องทั้งหลายคนต่างก็พยักหน้าเมื่อหนึ่งในนั้นพูดจบ แทยอนมองเขาอยู่สักพักก่อนจะยิ้มให้กับน้องอย่างอบอุ่นแล้วพูด

 

            ไม่เป็นไรหรอก ปล่อยเขาไปเถอะ ผู้ชายคนนั้นอาจจะอยากต้องการสมาธิก็ได้ หลายคนยิ้มเมื่อแทยอนพูดแบบนั้นก่อนจะได้สติรีบหากระดาษเปล่าๆมาขอลายเซ็นจากเธอในขณะที่มีโอกาส ซึ่งแทยอนก็ไม่ว่าอะไร ซ้ำยังเซ็นให้ตั้งหลายแผ่นโดยไม่มีบ่นถึงแม้เธอจะคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดังอะไรก็เถอะ

 

 

            เมื่อเซ็นลายเซ็นให้รุ่นน้องเสร็จแทยอนก็สั่งกาแฟมาสักแก้วพร้อมกับเค้กวนิลาหน้าตาน่าอร่อยมาสักชิ้นก่อนจะมองไปยังผู้คนที่เดนกันขวักไขว่ดูวุ่นวาย ผู้หญิงทั้งหลายที่แต่งตัวกันจัดเต็มเพื่องานโรงเรียนวันนี้ทำให้แทยอนอดติเบาๆไม่ได้ กระโปรงสั้นเลยต้นเข่าขึ้นมา และก็เสื้อที่โชว์หวิวมากเกินไป ทำไมพวกเธอถึงไม่คิดกันเลยนะว่ามันจะอันตรายมากไปหน่อยที่ใส่กันแบบนี้ ช่างไม่ระวังตัวเอาเสียเลย ซึ่งตั้งแต่แทยอนเกิดมา กระโปรงที่สั้นที่สุดที่เคยใส่มาก็คงเป็นกระโปรงของโรงเรียนเซจองนี่แหละที่ทำเอาแทยอนเบ้หน้าอยู่หลายครั้งกับความสั้นของมัน มันทำให้โชว์ต้นขามากเกินไป แต่ถึงอย่างนั้นก้ยังมีแฟนหนุ่มที่คอยเอาเสื้อคลุมมาคลุมให้ตลอด

            เมื่อนึกถึงแฟนหนุ่มได้ แทยอนก็ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหาทันที เพียงรอสายไม่นานปลายสายก็กดรับพร้อมกับน้ำเสียงอบอุ่น

 

            (ว่าไงแทยอน ผมกำลังจะออกไปแล้วแหละ)

 

            “ฉันรออยู่ที่ร้านกาแฟ ซุ้มของห้องม.ปลาย ปี 1 ห้อง 2 นะ แทยอนกรอกเสียงลงไปอย่างร่าเริงก่อนจะสะดุดตาเมื่อผู้ชายลึกลับคนนั้นหันหน้ามามองหน้าเธอ ทำให้แทยอนเห็นหน้าเขาได้อย่างชัดเจนจนต้องอึ้ง โครงหน้าหวานอย่างกับผู้หญิงที่ก็ดูหล่อคมแบบผู้ชายทำให้แทยอนสับสนเล็กน้อย จะมีผู้ชายสักกี่คนที่ดูมีเสน่ห์ได้มากขนาดนี้ แทยอนเงียบไปหลายวินาทีก่อนจะรู้สึกตัวเมื่อได้ยินเสียงแฟนหนุ่มที่เอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัย

 

            (เงียบไปนานนะ เป็นอะไรหรือเปล่า?)

            ไม่มีอะไรหรอก รีบมาเร็วๆนะ ถ้าฉันเกิดอยากกลับบ้านก่อน ไม่รู้ด้วย คริสหัวเราะออกมาก่อนจะบอกว่าจะรีบออกมาตามคำสั่งของเธอ และแล้วเธอกับเขาก็สิ้นสุดการพูดคุยกัน แทยอนเอาโทรศัพท์เก็บเข้าไว้ที่เดิม แต่สายตาของเธอยังไม่ละออกจากเขาคนนั้นเลยแม้แต่น้อย

            เสี้ยววินาทีที่แทยอนมองอยู่แบบนั้น เธอแอบเห็นว่าเขายกยิ้มที่มุมปาก อาจจะเพราะตรงนั้นที่เขานั่งมันมืดไปหน่อยเลยทำให้มองไม่ชัด แต่เธอก็แน่ใจว่าเขากำลังยิ้มอยู่แน่ๆ  ใช่ แทยอนคิดว่าอย่างนั้น

 

            ไม่นานพวกกาแฟและเค้กวนิลาที่แทยอนสั่งก็ถูกเสิร์ฟโดยรุ่นน้องผู้หญิงคนเดิมที่ถามแทยอนก่อนหน้านั้น แทยอนแค่ผงกหัวรับก่อนจะยกกาแฟขึ้นดื่มก่อน รสกาแฟที่ไม่ขมเกินไปและดูพอดีสำหรับแทยอนทำให้เธอรู้สึกพอใจมาก หากคนอื่นๆไม่ได้มองร้านที่ภายนอกก็คงจะมีโอกาสได้ทานกาแฟที่อร่อย

 

            อย่างนี้แหละหนามนุษย์ ชอบตัดสินกันที่ภายนอก

 

            แทยอนคิดว่าผู้ชายคนนั้นน่าจะเลิกมองเธอไปแล้ว แต่ไม่เลยเมื่อแทยอนวางแก้วกาแฟลงที่เดิมก็ยังคงเห็นสายตาของเขายังคงมองอยู่ที่เธอ รู้สึกแล้วล่ะว่าตอนโดนคนอื่นมองอย่างนี้มันเป็นยังไง ความรู้สึกเขินๆจากสายตาเขาทำให้แทยอนต้องใช้นิ้วเคาะโต๊ะก่อนจะมองไปทางอื่นแก้เก้ออย่างไม่มีอะไรทำ ก็เหลือแค่รอเวลาให้แฟนหนุ่มของเธอรีบมาก็เท่านั้นเอง

            ผู้คนมากมายก็ยังคงเดินกันอย่างวุ่นวายอยู่แบบนั้น จนแทยอนรู้สึกว่าเธอยังไม่ควรที่จะเดินออกไปนอกร้านในตอนนี้ เพราะหากออกไปตอนนี้มีแต่จะเดินเบียดเสียดกันเสียเปล่า รอให้คริสมาแล้วเดินไปด้วยกันท่ามกลางอ้อมแขนของแฟนหนุ่มที่ปกป้องไว้เสียดีกว่า แทยอนเค้าทางมองเรื่อยๆก่อนจะรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เริ่มเย็นขึ้นจนขนลุกไปทั้งตัว มือบางทั้งสองค่อยๆลูบขนที่ลุกตั้งของตนเองก่อนจะมองมันอย่างหงุดหงิด แต่สายตาของเธอก็ดันเหลือเห็นปลายรองเท้าของใครสักคนที่หยุดตรงหน้า และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเป็นผู้ชายคนนั้นที่ก่อนหน้านี้ยังนั่งอยู่ในมุมมืด

            เขาอยู่ในชุดเครื่องแบบโรงเรียนเดียวกันกับแทยอนก็จริง แต่ตอนนี้แทยอนแทบจะไม่เห็นหน้าเขา
เลยแม้แต่น้อย เพราะฮู๊ดที่เขาสวมอยู่ แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงสายตาของเขาที่มองเธออยู่ กำลังจะอ้าปากเอ่ยถามแต่เขาก็เดินออกไปจากร้านก่อนซะแล้ว เหลือไว้แต่เพียงสายตาของเธอที่มองตามร่างของเขา
อย่างสงสัย

 

            อะไรกัน ผู้ชายคนนี้?”

 

            แทยอนพึมพำเบาๆก่อนจะส่ายหน้ากับตัวเอง และสักพักร่างสูงของคริสก็มาถึงพร้อมกับชุดลำลองธรรมดาแต่กลับดูดีเมื่อคริสสวมใส่ แทยอนยิ้มให้ก่อนจะลุกขึ้นไปหาท่ามกลางสายตาของรุ่นน้องที่พากันมองอย่างเป็นประกาย ที่รุ่นพี่คนดังทั้งสองกำลังจะเดทกันในคืนนี้ แทยอนเกาะแขนของเขาก่อนจะเอ่ยด้วน้ำเสียงเรียบๆแต่เขาก็รู้ว่าแทยอนนั้นดีใจที่เขามาถึงแม้จะแสดงออกอย่างเย็นชาก็เถอะ

 

            มาเร็วจัง นึกว่าจะช้ากว่านี้ซะอีก

 

            ก็แค่ทำตามคำสั่งของคนแถวนี้

 

            เราพึ่งทานกาแฟไปไม่เท่าไรเอง เค้กก็ยังไม่ได้แตะ

 

            งั้นจะทานก่อนมั๊ย?” แทยอนส่ายหน้า ไม่รู้อะไรดลใจให้แทยอนปฏิเสธไปแบบนั้น หรือจะเป็นเพราะตอนที่คริสถาม ภาพของผู้ชายคนนั้นที่เดินออกจากร้านไปแทรกเข้ามาในหัวทำให้แทยอนเลือกที่จะปฏิเสธ

 

            ไม่ล่ะ เราไปเดินเล่นกันเถอะ

 

            ไปทางไหนดีล่ะ?” แทยอนมองตามเส้นทางผู้ชายคนนั้นไปก่อนจะชี้ ซึ่งคริสเองก็ตามใจโดยไม่เอะใจอะไร เพราะทางนั้นไปคือทางที่ไปรอบกองไฟ จุดเด่นของงานที่ทุกคนรอคอยกันทุกปี และแล้วทั้งสองก็เดินไป แทยอนควงแขนพร้อมกับพูดถึงเรื่องการออกค่ายในเดือนหน้าที่เธอต้องไป ให้กับคริสฟัง โดยที่คริสก็ได้แต่ฟังและยิ้มตามคำพูดของร่างเล็กข้างกาย เดินไปคุยไปชี้ร้านนู้นร้านนี้ไปอย่างสนุกสนานก่อนที่แทยอน
จะเห็นว่าผู้ชายคนนั้น คนที่แทยอนรู้สึกว่าเขามีอะไรพิเศษกำลังนั่งยองๆลูบหัวสุนัขตัวโตสีดำน่ากลัวอย่างกับรู้สึกเอ็นดู แววตาของสุนัขตัวนั้นเป็นประกายบางอย่างแวบหนึ่งก่อนจะเขาจะจูงมันเดินไปอีกทางหนึ่ง
ที่มืดมิด

            แทยอนเกือบจะเดินตามแต่ติดตรงที่คริสหันมาถามว่าอยากกินสายไหมหรือเปล่า แทยอนถึงได้หยุดชะงักเท้าทั้งสองข้างก่อนจะเอี๊ยวตัวหันมามองแฟนหนุ่มก่อนจะสลับมองตาผู้ชายคนนั้นไป แต่ในสุดท้ายเธอก็ต้องเลือกแฟนตัวเอง แทยอนเดินมาหยุดข้างๆคริสก่อนจะยิ้มให้พร้อมกับพยักหน้า แม้ว่าในใจจะคิดไปถึงผู้ชายคนนั้นก็ตาม

 

            แทเป็นแปลกๆนะ เหมือนลุกลี้ลุกลนชอบกล มีอะไรหรือเปล่า?” คริสเอ่ยถามแฟนสาวของตนหลังจากมองท่าทีของแทยอนมาได้สักพัก ร่างเล็กที่กำลังยืนกระสับกระส่ายมองทางนั้นทีมองทางนี้ที ราวกับกำลังหาอะไรสักอย่างอยู่ แต่แทยอนก็ส่ายหน้าบอกว่าไม่มีอะไร แต่ท่าทางแบบนั้น เขาเหรอจะเชื่อ

           

            ไม่มีอะไรหรอก เราเดินกันต่อเถอะ แทยอนยื่นมือไปรับสายไหมจากคริสก่อนจะเดินนำหน้าไปก่อนทิ้งให้คริสมองตามข้างหลังอย่างสงสัย แต่เขาก็เลือกที่จะทิ้งความสงสัยนั้นไปแล้วเลือกที่จะเดินกับแทยอนอย่างมีความสุข มือหนาของคริสคว้ามือแทยอนไว้ก่อนจะกุมแน่น แทยอนหันมามองเป็นเชิงถาม

 

            ไม่อายคนหรือไง?” แทยอนถามพร้อมกับเอียงคอมองหน้าเขาในขณะที่กำลังเดินดูรอบๆงานด้วยกัน ท่าทางน่ารักของแทยอนที่เธอไม่รู้ตัวแม้แต่น้อยทำให้คริสอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบ

 

            ไม่อายหรอก ถ้าอายจะมีแฟนไปทำไม? อีกอย่างก็แค่จับมือเอง

 

            ก็ปกติไม่เคยทำแบบนี้นิ?” แทยอนยังคงถามอยู่แบบนั้น เพราะปกติแล้วคริสจะไม่ชอบอะไรหวานๆแบบนี้ แทยอนเองก็เช่นกัน สูงสุดก็แค่แทยอนเกาะแขนคริสเท่านั้น กอด จูบอะไรก็ไม่เคยแม้แต่น้อย เพราะแทยอนคงถือเรื่องนี้เองละมั๊ง ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญ ถ้าเรียนไม่จบก็ไม่สมควรที่จะล่วงเกินกัน

 

            หยุดสงสัยได้แล้ว เห็นมั๊ย? สายไหมมันจะละลายแล้วนะถ้ายังไม่กินมันน่ะ

 

            สายไหมละลายได้ด้วยเหรอไงคนบ้า แทยอนค้อนน้อยๆก่อนจะกัดสายไหมสีชมพูไปสักคำ เพราะกลัวว่ามันจะละลายจริงๆ ในระหว่างที่ทั้งคู่พูดหยอกล้อกัน ผู้คนที่อยู่รอบๆนั้นต่างก็มองด้วยความอิจฉา อีกคนก็หล่ออย่างกับเทพบุตรดีกรีประธานนักเรียน อีกคนก็น่ารัก น่าทนุถนอม น่าปกป้อง แถมยังเป็นถึงสาวในฝันของผู้ชายหลายๆคน รวมทั้งบางคนที่กำลังยืนมองอยู่ข้างหลังต้นไม้ในมุมมืด

 

           

            เมื่อเดินสักพักและใกล้จะถึงสถานที่ที่จัดรอบกองไฟแล้ว แทยอนจึงบอกกับริสว่าจะไปเข้าห้องน้ำแป๊ปหนึ่ง ซึ่งคริสเองก็ถามว่าให้ไปด้วยหรือเปล่า เพราะมืดๆแบบนี้มันอันตราย แต่แทยอนก็ส่ายหน้าก่อนจะบอกว่าตนดูแลตัวเองได้ คริสมองไม่ค่อยไว้ใจสักเท่าไร แต่แทยอนก็ยังยืนยันคำเดียวว่าจะไปเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะห้ามเธอ

 

            รีบไปรีบมานะ อย่าเดินไปตรงที่มืดๆคนเดียวล่ะ แทยอนพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกมาทางด้านหนึ่งซึ่งเป็นทางที่เดินไปห้องน้ำที่ใกล้ที่สุด ที่จริงแทยอนไม่อยากเข้าหรอกนะ แต่ดวงตาที่พร่ามัวเล็กน้อยทำให้รู้สึกอยากจะล้างหน้า ดังนั้นถ้าไปก่อนที่จะจัดรอบกองไฟตอนนี้ก้ยังทัน แทยอนยังไม่อยากพลาดโอกาสดูกับคริสหรอกนะ

            เสียงผู้หญิงที่เดินสวนออกมาทำให้แทยอนต้องเงี่ยหูฟังอย่างสนใจ เรื่องราวของสวนหลังโรงเรียนเป็นที่กล่าวขานกันมาก สำหรับทะเลสาบที่อยู่กลางสวนนั้น ว่ากันว่ามีคู่รักคู่หนึ่งจมน้ำตายกลางทะเลสาบนั่น ตอนกลางคืนบางคนบอกว่าได้ยินเสียงโหยหวนชวนขนลุก แถมบรรยากาศที่สวนหลังโรงเรียนนั่นก็หลอนและวังเวงใช้ได้ แต่ไม่รุ้เพราะอะไรที่ทำให้แทยอนเปลี่ยนเส้นทางจากห้องน้ำอีกเส้นหนึ่งมาเป็นเส้นทางที่เดินไปยังสวนหลังโรงเรียน สถานที่ที่ใครๆก็ไม่กล้ามาเหยียบเพราะความเฮี้ยนของคู่รักชายหญิงที่
จมน้ำตาย

            แทยอนไม่เคยคิดเลยว่าทางที่ไปสวนนี้จะมีต้นไม้เยอะขนาดนี้ แถมยังหนามที่เกาะกันเป็นพุ่มจนต้องลอดตัวผ่าน ความมืดมิดทำให้แทยอนมองไม่ค่อยเห็น จนบางทีแขนของเธอก็โดนข่วน เสียงกร๊อบแกร๊บของเศษใบไม้ที่แทยอนเหยียบย่ำดังขึ้นอยู่เป็นระยะๆจนกระทั่งในที่สุด เธอก็เดินมาถึง

            แทยอนมองไปรอบๆสวนอย่างสนใจ ภาพของดอกไม้ในความมืดที่แสงสว่างจากดวงจันทร์ส่องไม่ถึง แต่มันยังคงสวย สวยงามอย่างธรรมชาติ เสียงลมเอื่อยเฉื่อยพัดมาอย่างแผ่วเบากระทบกับใบหน้าของเธอพลันสายตาก็ดันเหลือบไปเห็นเหมือนทะเลสาบที่คนในโรงเรียนต่างกล่าวขานกันมานักต่อนัก ไม่ช้า แทยอนก็เดินไปทันทีแต่ก่อนที่จะเดินไปถึงทะเลสาบนั้นเธอก็ได้ยินเสียงแปลกๆดังออกมาจากพุ่มไม้

 

 

กรร~!

            !!!!!!!






           แทยอนผงะ ก่อนจะค่อยๆเดินถอยหลัง เมื่อพบว่ามีบางอย่างกำลังออกมาจากพุ่มไม้นั่น แสงจันทร์สาดส่องก่อนจะเห็นว่าดวงตานั่นเป็นสีฟ้าและท่าทางคล้ายพวกสัตร์ตัวโตที่ดุร้าย ไม่ผิดแน่! มันคือ แวร์วูฟ! หรือที่เราเรียกทั่วไปว่าหมาป่า แต่หากเป็นหมาป่าตัวร้ายในตำนานของแวมไพร์ แต่ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ล่ะ!

            แทบจะใจหายตอนเห็นว่าคมเขี้ยวของมันแหลมคม และพร้อมจะทำลายเธออยู่เสมอหากเมื่อไรที่เธอนั้นพลาดพลั้งให้มัน ถึงว่าเธอจะวิ่งตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะแทยอนดันล้มไปกับพื้นตอนสะดุดกบก้อนหินก้อนใหญ่ ร่างหมาป่าตัวโตสีดำทึบค่อยๆย่างกร่ายมาใกล้กับเธอ จนมองเห็นดวงตาดุร้ายนั้นได้ชัดก่อนที่มันจะใช้เท้าของมันตะปปเข้าที่ร่างของแทยอน

 

 

            กรี๊ดดดดดดดดด!

 

            เพียงแค่โดนเล็บแหลมคมตะปปเข้าที่หน้าท้อง แทยอนก็ต้องร้องกรี๊ดออกมาเพราะความเจ็บ ตอนนี้สมองไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลยทั้งสิ้น บาดแผลที่ได้รับมันลึกมาก จนแทยอนรู้สึกเหมือนจะตาย แต่หากสายตาที่พร่ามัวกลับมองเห็นว่ามีหมาป่าตัวหนึ่งที่มีขนสีเงิน ดวงตาของมันก็เป็นฟ้าเช่นกันกับหมาป่าตัวนั้น แต่มันกลับแสดงถึงความโกรธ เมื่อตอนที่มันเข้าไปขย้ำเขี้ยวใส่หมาป่าตัวที่ทำร้ายเธอ

            แทยอนค่อยๆทรุดตัวลงนอนกับพื้นเมื่อทนความเจ็บไม่ไหว อะไรกัน เธอจะต้องมาตายในตอนนี้น่ะ
เหรอ
? ตอนที่ยังไม่ได้บอกลาคริส ถ้าหากเธอเชื่อเขาสักนิด ก็คงจะไม่ต้องมาเจอเรื่องร้าย  ถ้าไม่ใช่เพราะ
ความอยากรู้ของเธอ

 

 

            ขอโทษนะคริส  ที่ฉันไม่เชื่อนาย

 

            ลาก่อน

 

 

            ดวงตาที่พร่าปิดลงสนิทก่อนที่จะหมดลมหายใจไป โดยไม่อาจจะเห็นเลยว่าหมาป่าขนสีเงินนั้นเดินเข้ามาใกล้ร่างของเธอที่นอนราบไปกับพื้นหลังจากที่มันขย้ำหมาป่าตัวนั้นจนสิ้นลมหายใจพร้อมกับกลายร่างเป็นมนุษย์และมองมายังเธอโดยสายตาที่มองไม่ออกว่าคิดเช่นไร

 

 

 
 

            กระท่อมแห่งหนึ่ง

 

           

            ความอบอุ่นที่หน้าท้องและร่างกายทำให้แทยอนลืมตาตื่น ความมืดไร้แสงจันทร์ จนมองไม่ออกว่าตัวเธออยู่ที่ไหนกัน แถมความรู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆหุ้มล้อมร่างกายนี้เช่นกัน แต่พอเธอใช้มือสัมผัสที่หน้าท้อง ก็พบว่าตัวเธอนั้นกำลังเปลือย! กระพริบตาที่บัดนี้เริ่มมองเห็นอะไรลางๆในความมืดก่อนจะรู้สึกถึงลิ้นร้อนๆกำลังเลียไล้ไปตามผิวกายของเธออย่างช้า

            ขนลุกซู่ซ่าก่อนจะพยายามดิ้นตัวออก แต่ก็โดนกักขงไว้ในอ้อมแขนแกร่งที่โอบรัดร่างกายของเธอไปหมด แทยอนพึ่งรู้ว่าตัวเองยังไม่ตาย แต่จะเป็นไปได้ยังไงกัน เมื่อตอนลมหายใจเฮือกสุดท้าย แทยอนยังรู้เลยว่าตัวเองกำลังจะไม่มีชีวิตอีกแล้ว แล้วทำไมตอนนี้เธอกลับมีลมหายใจและชีวิตอยู่ต่อ หรือเพราะหมาป่าตัวนั้น ตัวที่ช่วยแทยอนเอาไว้จากอีกนัวที่มันทำร้ายเธอ

            แต่ตอนนี้คนที่กำลังทำไม่ดีไม่ร้ายกับเธอเป็นใครกัน ไม่ใช่ไม่รู้ว่าเป็นผู้ชาย เพราะท่อนแขนที่แข็งแกร่งนี่แหละทำให้เธอรู้ ถ้าหากเป็นคริส เขาจะต้องพาเธอไปโรงพยาบาล ไม่ใช่มาอยู่ในที่มืดแบบนี้

 

            “ปล่อยฉันนะ หยุดเลียผิวของฉันได้แล้ว!” แทยอนพยายามสะบัดตัวออกในที่สุดความพยายามของเธอก็สำเร็จ  เธอถอยออกมาจากคนที่โอบเธอก่อนจะจ้องมองสายตาผ่านความมืด ถึงแม้จะยังไม่รู้ก็เถอะว่าเขาเป็นใคร แต่การที่แทยอนอยู่ในสภาพเปลือยแบบนี้แถมบุคคลนั้นยังรุ่มร่ามกับร่างกายเธออีก

 

            มันมากเกินไปหรือเปล่า?

 

            “คุณเป็นใคร? แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? แล้วทำไมฉันยังมีชีวิตอยู่ เกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่?” แทยอนรัวคำถามเพราะความอยากรู้ แต่เขาคนนั้นกลับเงียบจนแทยอนรู้สึกกลัวไปหมด เธออยากเจอคริส อยากเจอคริสที่สุด แต่คริสยังอยู่ที่โรงเรียน แต่เธอนี่สิ เธออยู่ที่ไหนกัน?

 

            “ทำไมไม่ตอบคำถามฉันล่ะ?” อาจจะดูแปลก ๆที่แทยอนถามคำถามเขาในสภาพเปลือยแบบนี้ แต่ถ้าอยู่ในความมืดที่ไม่สามารถมองเห็นกันได้แบบนี้ ก็เบาใจว่าเขาจะไม่เห็นร่างกายของเธอ แม้เขาจะสัมผัสไปแล้วก็ตาม แทยอนกลืนน้ำลายก่อนจะพูดอีกครั้งเบาๆ

 

            ตอบฉันมาสิ

 

 

            ฉันเป็นคนช่วยเธอ

 

            ความเงียบเกิดขึ้น เมื่อเขาคนนั้นพูดขึ้นมาพร้อมกับร่างที่ขยับเข้ามาใกล้ตัวเธอ จนแทยอนสามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้  น้ำเสียงทุ้มบวกกับใบหน้าที่แทยอนคุ้นตาและจดจำมันอยู่ตลอด

 

 

            ผู้ชายคนนั้น!

 

            ยังไม่ทันที่แทยอนจะพูดอะไรตอบกลับ เธอก็โดนเขาตวัดตัวเธอโดยท่อนแขนของเขา ก่อนจะโอบรอบเอวเธอไว้หมด เสียงชู่วจากริมฝีปากของเขาดังขึ้นแผ่วเบาคล้ายจะให้แทยอนเงียบและสงบอยู่ในอ้อมกอดของเขา แทยอนเงยหน้ามอง สบตากบอีกฝ่ายที่มองเธอเช่นกัน ความลึกลับที่แทยอนสัมผัสได้ตอนนั้น กับตอนนี้ยังคงไม่ต่างกันสักเท่าไร ดวงตาที่แทยอนเห็นในตอนนี้ไม่ต่างคนธรรมดา แต่ที่แทยอนสัมผัสได้มากที่สุดคือ เขามีนัยย์ตาคล้ายกับหมาป่าตัวสีเงินอย่างแปลกประหลาด

 

            แต่จะเป็นไปได้ยังไง หมาป่ากลายร่างเป็นคน

 

            แทยอนคิดในใจอย่างนั้น แต่ความเชื่ออย่างหนึ่งที่เธอคิดตลอดว่ามันมีแค่ในนิทานหรือเป็นตำนานให้เด็กกลัวเท่านั้น คือ แวร์วูฟ ที่ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะได้เจอมันตัวต่อตัวแถมยังเกือบไม่มีชีวิตรอดเพราะมัน

           

            นายคือคนนั้นที่ทานกาแฟ และมองหน้าฉันตอนฉันคุยโทรศัพท์นิ เธอชี้หน้าเขาอย่างงงงวย แต่เขากลับมองเธอนิ่งเสียอย่างนั้น แววตาเดียวกันกับตอนนั้นเลย!

 

            “จำฉันได้ด้วยเหรอ?”

 

            ฉันจำได้ แต่นายเป็นใคร ฉันไม่เคยเห็นหน้านายเลยสักครั้ง  ฉันไม่ยักรู้ว่านายเรียนโรงเรียนเดียวกันกับฉัน เธอมองชุดเครื่องแบบบนตัวของเขาเล็กน้อยพร้อมกับถามเขาอย่างสงสัย

 

            นายเป็นใครกันแน่  โอ๊ย!” ยังพูดไม่ทันจบก็ต้องร้องขึ้นเพราะความเจ็บ เธอเลื่อนสายตามองมายังหน้าท้องของตัวเองก่อนจะเห็นว่าแผลมันเริ่มปริออก เลือดสีแดงข้นก็เริ่มซึมออกมาน้อยๆ  ได้ยินเสียงถอนหายใจของคนที่โอบรอบก่อนจะตกใจขึ้นไปอีกเมื่อเขาคนนั้นดันร่างเธอให้นอนไปกับพื้นเตียงก่อนที่เขาจะโน้มตัวลงมาทับกับเธอ สบตากันได้ชั่วครู่ เขาก็โน้มหน้าไปยังหน้าท้องของเธอ พร้อมกับ  เลีย!

 

            แพล่บๆ

 

            เสียงลิ้นที่เลียเข้ากับหน้าท้องของเธอ แถมยังเป็นแผลอีก ทำให้แทยอนต้องนิ่วหน้าเพราะความเจ็บ แต่แล้วมันกลับรู้สึกดีแปลกๆ อย่างกับสิ่งเขาทำ มันคือการรักษาเธอยังไงอย่างนั้น และไม่พอ แทยอนยังเผลอครางฮื่อขึ้นมาเช่นกันพร้อมกับอารมณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นจากการกระทำของเขาอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

 

            อื้อ~

 

            ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะกดยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของแทยอนที่ทั้งปวดและรู้สึกดีในเวลาเดียวกัน ในหัวของเขาคิดไปถึงตอนร่างบางร้องครางอยู่ใต้ร่าง จะดีแค่ไหนหากคนร่างเล็กผู้นี้มาร้องครางเสียงหวานในตอนที่เขากอดเธอ

            เขาจ้องมองเธออย่างเป็นกระกายก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ๆกับใบหน้าสวยของเธอที่มองเขาอยู่ สัมผัสได้ว่าร่างเล็กนี่สั่นระริก ดูยังไงก็เหมือนคนไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ครั้งนี้ครั้งแรก ที่เขาจะทำให้เธอได้รับรู้ทุกอย่าง

 

            ชื่ออะไร?” แทยอนกระพริบตาสองสามทีก่อนจะตอบ

 

            แทยอน ฉันชื่อคิม แทยอน แล้วนายชื่ออะไร?”

 

            ลู่หาน ตอบสั้นๆก่อนจะโน้มเข้าไปใกล้กับใบหน้าเธอเรื่อยๆจนปลายจมูกโด่งของทั้งสองชนกัน แทยอนเบิกตากว้างเพราะตั้งแต่เกิดมา ผู้ชายที่สามารถทำกับเธอแบบนี้คนเดียวมีแค่พ่อของเธอเท่านั้น แม้แต่คริส ที่คบกันเป็นแฟน ยังทำได้แค่จับมือเท่านั้น จูบ กอด หอมแก้มไม่เคย ไม่เคยแม้แต่จะโอบเอวแบบที่เขาคนนี้ทำกับเธอด้วยซ้ำ แล้วทำไมแทยอนถึงปล่อยให้คนที่เพิ่งรู้จักกันอย่างเขา ทำกับเธอแบบนี้กันนะ

 

            ไม่ใช่คนเกาหลี นายมาจากไหน?”

 

            เธอไม่จำเป็นต้องรู้หรอก คิม แทยอนลู่หานกระตุกยิ้มเพียงนิด ก็ประกบริมฝีปากของเขาลงกับริมฝีปากของเธอ ก่อนจะบดขยี้จนแทยอนต้องร้องอื้ออึง

 







 

            ดะเดี๋ยวก่อนสิ อื้อ~” 







- CUT -
แปะเมลล์เอานะคะทุกคน กติกาคงรู้กันดี
กะจะส่งให้แค่คนเม้นทุกคนเท่านั้น





 
    TBC.
 
-------------------------------------------

สำหรับฟิคฤดูรัก...สีเลือดของบิวมีคอมเม้นครบ 1000
มีสองพาร์ทนะคะ คือ BEGIN กับ THE END
มาติดตาม วูฟร์ เวอร์ชั่นของบิวหน่อยเป็นไง 
อ๊ากกกกกก! ดีใจ ไม่มีอะไรพูด ไปละค่า!





 
THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,691 ความคิดเห็น

  1. #2667 Little1397 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 12:26
    เปิดเรื่องปั๊ปมีncทันทีเลย ถูกใจรีดหื่น ขอด้วยน้าาาา nut.28.4.2002@gmail.com
    #2,667
    0
  2. #2603 pheephung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 16:55
    ลู่น่าร้ากกกกก. ขอด้วยนะ pp_phung_123@hotmail.com
    #2,603
    0
  3. #2584 bpaty39 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 21:13
    ขอด้วยคร่าอยากอ่านต่อ qomqam_pompam@hotmail.com
    #2,584
    0
  4. #2523 sweet_snsd (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 22:28
    พี่ลู่น่ารักอ่ะ เป็นหมาป่าด้วยเท่สุดๆๆ

    nisakorn.ning123@gmail.com
    #2,523
    0
  5. #2470 pheephung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 12:41
    เใียดายพี่คริสอะ แต่ลู่ก้น่ารักเหมือนกัน ขอด้วยค่ะ pp_phung_123@hotmail.com
    #2,470
    0
  6. #2384 ลู่แท (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2557 / 11:59
    สนุกมากเรยคะขอฉาก cut ด้วยคะ nongphangakhiewkhum73@gmail.com
    #2,384
    0
  7. #2368 punpun2542 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 21:08
    ลู่น่ารักไปแล้วนะ อยากจับกดจริงๆ pun2542@hotmail.co.th

    #2,368
    0
  8. #2340 exofinite (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 09:58
    หมาป่าสนุกอ่ะ >< ขอฉากคัทด้วยนะคะ sehun12tug@gmail.com
    #2,340
    0
  9. #2326 wassanan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 14:40
    ลู่แท

    ขอฉากคัทหน่อยค่ะ jennyloverunningman@hotmail.com
    #2,326
    0
  10. #2288 jam (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 20:58
    jam_qeen@hotmail.com

    ขอด้วยค้ะ
    #2,288
    0
  11. #2280 Baekhyunlovely (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 08:54
    เอาอีกแล้ว ขอ nc ลู่แทหน่อยนะค่าา

    Primpim.p@hotmail.com เม้นให้ทุกตอนแล้วน้าไรท์ :)
    #2,280
    0
  12. #2260 Kristae (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 13:12
    พี่ลู่หื่นอ่ะ^^"

    ขอฉากคัทด้วยนะค่ะ

    mymelody1147@gmail.com
    #2,260
    0
  13. #2203 do-what-you-love (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 20:22
    แทยอนนนเธอเสร็จพี่ลู่แล้วรึ-.,- ขอด้วยนะค่าา p123_punch@hotmail.com ขอบคุนมากค่าาา
    #2,203
    0
  14. #2198 gigmeow (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 14:00
    ขอเลือดเติมด่วนน -.,-
    ขอด้วยน้าาา
    mrmr11221@outlook.com
    #2,198
    0
  15. #2178 zattlekung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 19:59
    หื่นจริงเสี่ยวลู่
    #2,178
    0
  16. #2120 sweety-lover (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:24
    ติดหงอมแงมเลยอ่ะ
    mysom55@hotmail.com
    #2,120
    0
  17. #2111 finallady (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:52
    ไรต์อ่าาา เราหยุดอ่านไม่ไดเลย กรี๊ดดดด
    ทำไมให้น่าติดตามมากๆ TT 
    ส่งให้เค้าอ่านหน่อยน้า 
    mookeymouse@hotmail.com
    #2,111
    0
  18. #2072 esther1998 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:56
    คุณหมาป่า<3 #ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็หื่นสินะ ขอด้วยค่ะ jutikan2541@hotmail.com
    #2,072
    0
  19. #2062 haha-66 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:11
    ขอด้วยย  toei_crazy_b_@hotmail.com
    #2,062
    0
  20. #2040 punpun2542 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 มกราคม 2557 / 22:10
    พี่แทกับพี่คริส pun2542@hotmail.co.th
    #2,040
    0
  21. #2034 cordiallyin (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 15:14
    อย่าให้พี่คริสมาเห็นเล๊ยยย monokorobooo@hotmail.com
    #2,034
    0
  22. #1973 kimtae903 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 15:48
    ลึกลับดีจัง >< ขอด้วยนะคะ tlisbons@gmail.com
    #1,973
    0
  23. #1970 baimon712 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 12:55
    แล้วคริสหล่ะแท

    ขอด้วยค่ะ

    baimonstory@hotmail.com
    #1,970
    0
  24. #1908 puinunjung (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2556 / 22:54
    ขอด้วยยย littlegirl_nunjung@hotmail.com
    #1,908
    0
  25. #1878 cartoonfic (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 13:04
    ><' เลียหน้าท้องงงง ฟินนน 
    ขอด้วยนะค่ะ
    cartoonfic@gmail.com
    #1,878
    0