ฤดูรัก...สีเลือด [EXO x SNSD]

ตอนที่ 14 : CHAPTER 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 847
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ก.ย. 56






CHAPTER 13

 

 

 
 

ลู่หานหันมาตามเสียงของแทยอนก่อนจะส่องไฟจากโทรศัพท์ดูเช่นกัน แต่ภาพของศีรษะคนที่เขาเห็นกลับไม่ทำให้ลู่หานรู้สึกสยองแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้แทยอนคงจะช๊อคไปแล้ว เสียดายที่หนึ่งในบุคคลน่าสงสัยอย่างเลย์ตายไปซะก่อน แสดงว่าไอ้ฆาตกรนี่มันต้องการจัดการกลุ่มเพื่อนของซันนี่และแทยอนแน่ๆ และไม่แน่สักวันคงเป็นแทยอนที่จะกลายเป็นศพแบบนี้ 

เขาไม่รู้หรอกว่าเรื่องราวมันเกี่ยวโยงยังไงกับความสัมพันธ์ของบุคคลกลุ่มนี้ แต่หากว่ามันกำลังทำความเดือดร้อนให้กับทุกคนเขาเองก็คงต้องจัดการกับมัน แม้หลักฐานจะยังไม่มีอะไรเลยก็ตาม

           

เฮ้! คุณไหวมั๊ย?”

 

            “คุณลู่หาน เลย์ เพื่อนของฉัน ทำไมต้องเป็นเลย์ เลย์ผิดอะไร!” แทยอนหันหน้ามาทางผู้กองหนุ่มก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาของเธอเริ่มไหลมาเป็นสายจนลู่หานต้องบอกว่าให้ใจเย็นๆก่อน

 

            “เพื่อนคุณคนนี้ คงต้องไปรู้อะไรมาสักอย่างแน่ๆ

 

            รู้เหรอ? คนดีแบบเลย์ต้องโดนฆ่าเพียงแค่รู้เรื่องอะไรมาแบบนั้นน่ะเหรอ!”

 

            ฟังดีๆนะแทยอน ฆาตกรน่ะ ถ้ามันขึ้นชื่อว่าเป็นฆาตกรแล้ว คนดีแค่ไหนมันก็ฆ่าได้หมดทั้งนั้นแหละ หรือไม่สักวันคนนั้นก็ต้องเป็นใครสักคนที่เกี่ยวข้องกับพวกคุณ ไม่แน่อาจจะเป็นผมก็ได้ ลู่หานพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง แต่แทยอนก็ส่ายหน้าไม่ยอมเข้าใจแม้แต่น้อย

            ลู่หานเองก็ไม่รู้จะพูดอะไร ถ้าแทยอนยังไม่เข้าใจอะไรอยู่แบบนี้ คนที่เคยอวดเก่งกับเขาหายไปไหนกัน ทำไมเหลือแต่ คิม แทยอน ผู้หวาดกลัวไปหมดทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่ก่อนเข้ามานั้นแล้ว 

เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าแทยอนรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ คงจะเสียใจที่เห็นเพื่อนตัวเองต้องมาตายในสภาพแบบนี้ และศพเองก็พึ่งจะโดนฆ่าไปไม่ถึงชั่วโมง

 

 

            เดี๋ยวนะ!....ไม่ถึงชั่วโมง!

 

 

            ลู่หานปรี่เท้าเข้ามาใกล้ๆกับศีรษะที่ตั้งอยู่ที่พื้นก่อนจะหยิบขึ้นมาสำรวจโดยที่แทยอนนั้นหันหน้า
หนีเพราะไม่อยากเห็นอะไรที่สยดสยองและศีรษะนั่นก็เป็นของเพื่อนเธอด้วย แทยอนยังไม่อยากรับรู้ว่า
เพื่อนที่ดีที่สุดได้หมดลมหายใจแล้ว ทั้งๆที่สงสัยว่าลู่หานกำลังทำอะไรแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยถาม เพราะใจนึง
ก็กลัว อีกใจก็ไม่กล้า

แต่ในแวบหนึ่งแทยอนได้ยินเสียงมีดที่กรีดไปตามกระจก เกิดเป็นเสียงที่แสบแก้วหู จนเธอต้องยกมือขึ้นมาปิดและเมื่อหันไปมองลู่หานที่กำลังตรวจสอบสภาพศพอยู่ ก็อดแปลกใจทำไมเสียงดังขนาดนี้ เขาถึงไม่รู้สึกอะไรเลย ดังนั้นเธอเลยกลั้นใจถามพร้อมกับน้ำตา โดยที่ลู่หานไม่หันมาหาเธอแม้แต่น้อย

 

คุณคุณได้ยินเสียงอะไรมั๊ย?”

 

ไม่นิ

 

น่าแปลก เขาไม่ได้ยิน อะไรกันเสียงมันดังจนแสบแก้วหูมากเลยนะ เขาไม่ได้ยินเลยหรอกเหรอ! หรือว่าเซ้นส์ของแทยอนกำลังเตือนอีกแล้ว ไม่นะ! ถ้าเป็นแบบนั้นแสดงว่าฆาตกรมันยังอยู่แถวๆนี้น่ะสิ

 

คุณลู่หาน ฉันไม่แน่ใจว่าคนร้ายมันยังอยู่แถวนี้หรือเปล่า แต่ว่าคุณระวังตัวด้วยก็ดีนะ แทยอนเตือนเขาด้วยความเป็นห่วง ยิ่งลู่หานหาหลักฐานมากเท่าไร อันตรายยิ่งคืบคลานเข้ามาใกล้เท่านั้น ตอนนี้
น้ำตาของแทยอนหยุดไหลแล้ว มันหายไปพร้อมกับความเป็นห่วงลู่หานที่แทรกเข้ามาในความรู้สึกของ
เธอทีละนิดๆ

ลู่หานพยักหน้าก่อนจะเอามือที่สวมถุงยางสัมผัสรอยกรีดของมีดตามตัวของศพไปมาพร้อมกับพลิกดูส่วนหัวไปด้วย ตอนนี้เขาแน่ใจแล้วว่ามีดที่คนร้ายใช้ค่ะในแต่ละครั้งมันเป็นมีดเดียวกัน มันไม่ใช่มีดที่ตกอยู่ในแต่ละครั้งที่คนตาย และถ้าเดาไม่ผิดมีดที่ไอ้ฆาตกรร่มสีแดงมันใช้ มันต้องอยู่กับตัวมันนั่นแหละ เพียงแต่ตอนนี้มันเป็นการสร้างสถานการณ์ของมันเท่านั้น หากแต่เขาสงสัยทำไมมันต้องใช้ร่มสีแดง ร่มสีแดงมันเอาไว้ใช้ทำอะไรกันแน่นะ?

            “ผมเจอข้อมูลสำคัญแล้วล่ะ เราไปตามหาศพของคุณเรียวอุคกัน ส่วนศพเพื่อนคุณ ผมจะโทรหาเจ้าหน้าทีให้มาเก็บไปตรวจสอบรอยอื่นๆ ไม่ต้องห่วงนะ เพื่อนของคุณจะต้องไม่ตายฟรี ผมจะต้องหาตัวไอ้ฆาตกรให้เจอ ลู่หานบอกเสียงจริงจังพร้อมกับโทรศัพท์บอกลูกน้องในกรมของตน แทยอนพยักหน้าแล้วเดินตามหาที่น่าจะมีส่วนที่เหลือของเรียวอุคซ่อนอยู่
            และไม่นานเมื่อเขาเปิดประตูที่เป็นกลไกของบริษัทที่ซ่อนอยู่หลังศพของเลย์เขาก็เจอกับหลักฐาน
ที่ต้องการ นั่นคือส่วนลำตัวของเรียวอุค แทยอนยกมือขึ้นปิดจมูกทำท่าคล้ายจะอ้วกออกมา เพราะกลิ่น
เหม็นเน่าของศพที่เน่ามาหลายวัน แถมสภาพยังเละเทะเกินกว่าจะทนดูได้ ฆาตกรมันใจร้ายที่ฆ่าคนโดยวิธีโหดร้ายเช่นนี้

            ลู่หานเดินเข้าไปพร้อมกับส่องไฟไปด้วย ก่อนจะส่ายหน้าเมื่อเห็นส่งที่ต้องการแต่ก็ต้องแปลกใจเมื่อเห็นบางสิ่งบางอย่างอยู่ในกำมือของเรียวอุค และแปลกที่มือของศพที่ตายแล้วมันน่าจะคลายเส้น แต่ตอนนี้มันยังกำสิ่งนั้นไว้ไม่มีปล่อย

 

            “อะไรน่ะคุณลู่หาน?”  ลู่หานไม่ตอบเพียงแต่แกะเอาสิ่งนั้นออกมาก่อนจะชูให้แทยอนดู เธอมองมันอย่างสงสัยก่อนจะถามเขาอีกครั้ง

 

            “กระดุม มาตกอยู่ในมือของศพพี่เรียวอุคได้ไงกัน

 

            คุณเคยเห็นมันที่ไหนบ้างหรือเปล่า?” ลู่หานถามกลับพลางยื่นมันมาให้เธอดูใกล้ๆ แทยอนส่ายหน้า

 

            ฉันคิดว่าคุ้นแต่มันนึกไม่ออกเลยแม้แต่นิดเดียว ลู่หานถอนหายใจก่อนจะทำท่าเก็บเข้าถุงที่เตรียมไว้สำหรับเก็บหลักฐาน พร้อมกับแทยอนที่ทำท่านึกอะไรบางอย่าง เมื่อเธอสงสัยเธอจึงเดินเข้าไปใกล้ๆกับศพของเรียวอุคถึงแม้ว่ามันจะเหม็นเน่าจนรู้สึกอยากอาเจียนก็ตามแต่บางอย่างที่ติดค้างอยู่ในกลับทำให้แทยอนเลือกที่จะเดินไปดูใกล้ๆ มีอะไรหลายอย่างที่มันเชื่อมโยงกับกลุ่มคนรอบตัวของเธอโดยบังเอิญ ไม่ว่าจะดาบนั่นหรือแม้แต่กระดุมเมื่อกี๊ที่แทยอนพยายามนึก

 

ผมว่ามีอะไรหลายอย่างให้สงสัยคนรอบตัวคุณนะ ไม่ว่าจะเพื่อนคุณ คนรู้จักคุณ หรือแม้แต่บรรดาน้องๆคุณ

 

            ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่ไม่มีทางที่ซอจะทำอะไรแบบนี้ได้แน่ๆซันนี่ก็เหมือนกัน ยูริก็ด้วย ลู่หาน
เลิกคิ้วเมื่อได้ยินชื่อคนสุดท้าย อ่า คนชื่อยูริ เด็กผู้หญิงคนนี้ดูมีท่าทีแปลก รวมถึงไอ้ประโยคที่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว

 

            อ่อ ผมอยากจะถามอะไรนิดนึงหน่อยนะคนสวย

 

            ถามมาสิ ถ้าฉันตอบได้ฉันก็จะตอบ ลู่หานยิ้มเมื่อเห็นว่าร่างเล็กกลับมาเป็นคนเดิมที่ต่อล้อต่อเถียงกับเขา และไม่ค่อยยอมเขา

 

            เด็กผู้หญิงที่ชื่อยูรินี่เป็นอะไรกับพวกคุณเหรอ?” แทยอนขมวดคิ้ว ทำไมลู่หานถึงได้ถามแบบนี้ แต่เพราะไม่คิดอะไรเธอจึงตอบไปตามที่รู้

 

            ยูริเป็นน้องสาวต่างแม่ของยัยซัน อืม เพราะคุณลุงมีภรรยาสองคน  คนแรกก็คือแม่ยัยซันนั่นแหละ และคนที่สองก็คือแม่ของยูริที่ตามมาทีหลัง ฉันเองก็รู้จักกับยูริมาตั้งแต่เด็กนะ คุณถามทำไมเหรอ?”

            ช่วยเล่าเรื่องราวของเด็กคนนี้ให้ผมฟังหน่อยสิ คร่าวๆก็ได้  แทยอนละสายตาจากศพของเรียวอุคและหันมามองหน้าลู่หานอย่างจริงจัง แต่ผู้กองหน้าหวานก็ไม่ได้มีท่าทีอะไรซ้ำยังนิ่งตั้งใจฟัง แทยอนคิดว่าไม่เสียหายเท่าไรที่เล่าประวัติคร่าวๆของน้องสาวที่รู้จักของตนจึงเริ่มทำการเล่าทันที

 

            ถ้าคุณอยากฟังฉันก็จะเล่า

 

 

 

            ยูริเป็นเด็กน่ารักมาก ตั้งแต่เด็กก็เป็นเด็กดีมาตลอด ชอบช่วยเหลือคนอื่นแถมยังมีความสุขมากที่ได้เกิดมาเป็นน้องยัยซันแม้จะคนละแม่ก็ตาม  ฉันเองก็พาน้องสาวของฉันไปเล่นด้วยอยู่บ่อยๆ จนสนิทกัน แต่พอพวกเราโตขึ้นมาอีกหน่อย แม่ของยูริก็จากไป  ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าท่านจากไปเพราะอะไร แต่ได้ยินคุณลุงจองวุคพูดบ่อยๆว่าท่านเป็นโรคอะไรร้ายแรงนี่แหละ เพราะฉันยังเด็กอยู่ ฉันเลยไม่ค่อยสนใจเท่าไร แต่แปลกนะ ที่พอยูริเสียแม่ไป เด็กนั่นกลับไม่ร้องไห้สักแอะ แถมยังยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก  แต่พอ
ที่ขึ้นชั้นม
.ต้นปี 2 อยู่ๆยูริก็บอกกับฉันและยัยซันว่าจะไปเรียนต่อที่อเมริกา พอถามว่าเพราะอะไรถึงไปเรียนต่อ ก็ไม่ยอมบอก และอีกอย่างคุณลุงจองวุคก็อนุญาตด้วย พวกเราเลยไม่ได้เจอยูริอีก จนกระทั่งปีนี้แหละ
ที่ยูริ
กลับมา แทยอนเล่าพร้อมกับสงสัยคำพูดสุดท้ายของตัวเอง

 

            “กลับมาพร้อมกับเรื่องนี้ใช่มั๊ยล่ะ?” ลู่หานถามอย่างรู้ทันความคิดของแทยอน ซึ่งเธอก็พยักหน้า แต่แล้วก็ต้องส่ายหน้าให้ ปฏิเสธว่าไม่ว่ายังไงเด็กน่ารักอย่างยูริก็ไม่มีวันเป็นฆาตกรโดยเด็ดขาด

 

            แต่ยังไงยูริก็ไม่ได้ฆ่าหรอก เชื่อฉันสิ

 

            แล้ว คิมจงอินล่ะ?”

 

            คุณหมายถึงไค เพื่อนของฉัน?”

 

            ใช่แล้วคนสวย เล่าเรื่องของคนนี้ให้ฉันฟังหน่อยสิ

 

            หมอนี่อาจจะร้ายไปบ้าง แต่เชื่อเหอะ ไคไม่มีวันฆ่าคนหรอก แทยอนส่ายหน้าให้ แต่ลู่หานกลับไม่ยอมแพ้เขายังคงถามเรื่องคนอื่นๆต่อไป

 

            แล้วหมอเซฮุนล่ะ?”

 

            คุณรู้จักพี่หมอด้วยเหรอ?” แทยอนเบิกตากว้าง เท่าที่จำได้ว่าเซฮุนและลู่หานพึ่งจะเจอหน้ากันครั้งเดียวเท่านั้นนะ เมื่อวานที่เธอไปกรมตำรวจพร้อมกับซันนี่ อย่าบอกนะว่าเขาสงสัยเซฮุนน่ะ!

 

            เรียกซะสนิทสนมเชียวนะ

 

            คุณอยากรู้เรื่องไป ก็ไม่มีความหมายหรอก เพราะพี่เซฮุนเป็นคนดีถึงแม้เขาจะเคยเลวมาก่อนก็ตาม แทยอนพูดประโยคสุดท้ายเบาๆก่อนจะยิ้มเศร้าเมื่อนึกถึงความหลังของเธอกับเซฮุน แต่เพราะเสียงที่เบาเกินไปทำให้ลู่หานไม่ได้ยิน

 

            ปกป้องกันจังนะครับคนสวย คนนี้ผมแตะต้องไม่ได้เลยหรือไง รีบออกตัวรับแทนจริงๆ ลู่หานพูดอย่างเหยาะหยัย แต่ภายในใจกลับเดือดดาลเมื่อเห็นว่าแทยอนจะไม่ยอมเล่าเรื่องราวของเซฮุนให้เขาได้รู้ ทำเหมือนว่าเขากำลังก้าวก่ายไปเรื่องส่วนตัวของอีกคน ทำตัวเหมือนผู้หญิงที่ปกป้องแฟนตัวเอง

 

            เปล่าสักหน่อย  ฉันก็แค่เชื่อว่าพี่เซฮุนไม่ได้ทำ

 

            ผมก็แค่อยากรู้เรื่องราวของหมอเซฮุนเท่านั้นเอง ก็ได้ ผมสืบเองก็ได้ครับคนสวย แทยอนเบะปากใส่เขาก่อนจะเบือนหน้าหนีไปมองศพเรียวอุคต่อ จะว่าไปพอนึกถึงกระดุม ก็มีแค่สองคนเท่านั้นนะที่ใส่เสื้อที่มีกระดุมแบบนี้ ถ้าไม่นับเลย์ที่ตายไปแล้ว นั่นก็คือ  ไค และ ซูโฮ!

            ลู่หานที่ยังคงโมโหเซฮุนอยู่ภายในใจแม้ว่าเจ้าตัวจะยังไม่ทำอะไรให้ เลยไม่ได้สังเกตว่ามีอะไรบางอย่างซุ่มอยู่ในความมืดทางด้านหลังของเขา เพราะความโมโหทำให้เขาคว้าร่างของแทยอนขึ้นมาจูบอย่างร้อนแรง ไม่สนว่าร่างเล็กจะทุบไหล่เขาจนเจ็บสักเพียงใด เพียงแค่นึกถึงว่าแทยอนอาจจะเคยตกเป็นของหมอนี่มาก่อนเขา อาจจะเป็นคนแรกของแทยอน ก็เหมือนมีใครเอาอะไรมาสุมที่อก จนมันปวดร้อนทุรนทุรายไปหมด และหากจะทำให้เขาหายจากอาการบ้าๆนี่ก็คือ

 

 

            การสัมผัสร่างกายของแทยอน

 

 

            ลู่หานสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างชำนาญ พยายามกักรั้งเอวบางของแทยอนไว้กับตัว พร้อมกับแทยอนที่เริ่มดิ้น ลิ้นของเขาพยายามเกี่ยวกับลิ้นของแทยอน เพื่อแลกเปลี่ยนความหวานของกันและกัน จนในที่สุดแทยอนก็ยอมหยุดดิ้นก่อนจะยืนให้เขาหาเศษหาเลยกับปากของเธออย่างพอใจ

ใช่ว่าแทยอนจะรู้สึกไม่ดี แต่หากเมื่อไรที่เธอจูบกับลู่หาน เหมือนร่างกายของเธอมันอยากจะต้องการเขาขึ้นมา ไม่ปฏิเสธเลยว่าการโดนลู่หานสัมผัสร่างกาย มันเป็นอะไรที่รู้สึกดีที่สุด ถึงแม้จะรุนแรงและเร่าร้อนในบางเวลาก็เถอะ

แทยอนแทบจะล้มไปกับพื้นดีที่มีมือของลู่หานประคองไว้ได้ทัน ทั้งสองยืนจูบกันอยู่เป็นเวลานาน พร้อมกับร่างกายที่เริ่มเบียดเสียดเข้าหากันจนแทบจะหลอมรวมเป็นร่างเดียวกัน  แทยอนกำลังจะหลับตาพริ้มเพราะความเคลิ้มจากจูบของลู่หานก็เห็นบางอย่างแว๊บๆเข้าสักก่อน ก่อนที่เธอจะบอกให้เขาระวังตัว

 

            “คุณลู่หาน ระวัง!”

 

            ลู่หานที่ได้สติพอดีจึงพาแทยอนก้มลงหมอบกับพื้น พร้อมกับมีดที่ปามาจากด้านหลังของเขา มันพุ่งเข้าเสียบกับผนังจนฝังลึกท่ามกลางความตกใจของแทยอนที่มองตามทิศทางของมีดนั้น เธอคิดว่าไม่น่าเชื่อว่าจะมีมีดที่มีปลายแหลมคมและแข็งแรงมากขนาดปักเข้ากับผนังห้องได้

แต่ก่อนที่จะได้พูดอะไร ลู่หานก็ปล่อยแทยอนออกก่อนจะลุกขึ้นแล้วพยายามวิ่งตามจับคนที่ลอบทำร้ายเขา และแทยอนเองจึงต้องวิ่งตามอย่างช่วยไม่ได้  ลู่หานวิ่งตามเงานั้นก่อนจะหยุดลงที่หน้าตึกบริษัทกลางสายฝนที่กำลังตกหนัก
            เมื่อพบว่าไม่เห็นร่างของคนร้ายที่วิ่งหนีแล้ว เขาก็ขยี้ผมของตัวเองอย่างหัวเสีย
  พลางคิดในใจว่าหากเมื่อไรที่ได้เจอกันตัวต่อตัว เขาจะไม่ยอมปล่อยมันไปแน่ๆ แต่ที่เขาโมโหหนักกว่านั้นคือ มันขัดจังหวะเวลาของเขากับแทยอน กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มแล้วเชียว

 

 







 

            โธ่เว้ย!”

 

      TBC.

 
-----------------------------------------------------

ตอนนี้ไม่มีอะไรจริงๆ แต่พี่ลู่อย่างหื่นอ่ะ -..-
มีใครสงสัยใครบ้างเนี่ย? บิวใบ้ตั้งเยอะเลยนะตอนนี้
ขอบคุณมากนะคะทุกคนที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้
แม้ว่ายังเหลืออีกนานกว่าจะจบ บิวจะพยายามนะคะ >0<
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่ะ



 

THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,691 ความคิดเห็น

  1. #2689 Tae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 12:43
    พี่ลู่คะ ศพอยู่ข้างๆก็ยังไม่เว้น สงสัยซูโฮจัง
    #2,689
    0
  2. #2666 Little1397 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 12:10
    มันใช่เวลาหื่นมั้ยหนิ คนเค้ากำลังเครียกๆกัน จะหื่นก็ช่วยเลือกเวลาหน่อยจิ
    #2,666
    0
  3. #2641 american0_0420 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 22:48
    ซูโฮหรือไค งั้นหรือ? แต่ทำไมแทยอนได้เสียงคนเดียวอีกแล้ว
    #2,641
    0
  4. #2623 my_galaxyfanfan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 15:49
    ลู่หานควรเลือกสถานที่หื่นด้วยน่ะ
    #2,623
    0
  5. #2601 oohfahmui (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 20:21
    ใช่เวลามั้ยยย ลูลู่เอ๋ยยย
    #2,601
    0
  6. #2579 slowly (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 13:10
    หื่นได้ตลอดนะลู่หาน //////



    กำลังใจ กำลังใจ กำลังใจ ร้อยล้านครั้งเลยค่ะ



    slowly เองค่ะ
    #2,579
    0
  7. #2522 sweet_snsd (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 19:38
    พี่ลู่หื่นได้เวลาจริงๆ แต่ตอนนี้เริ่มจะสงสัยไคขึ้นมาล่ะ

    #2,522
    0
  8. #2501 byuntaengoo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 13:17
    ลู่หื่นได้ถูกเวลามั้ยเนี่ย-_-#
    #2,501
    0
  9. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  10. #2464 jackji_94 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:54
    ติดตามต่อไปจ้าาาาาา
    #2,464
    0
  11. #2339 exofinite (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 09:49
    พี่ลู่อย่างหื่นน ซูโฮน่าสงสัยสุดล่ะ
    #2,339
    0
  12. #2325 wassanan (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 14:30
    พี่ลู่ ดูสถานการ์ณก่อนไม55
    #2,325
    0
  13. #2279 Baekhyunlovely (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 เมษายน 2557 / 08:23
    ลู่หื่นนน
    #2,279
    0
  14. #2259 Kristae (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 เมษายน 2557 / 13:06
    ลู่จะหื่นขนดนี้=="
    #2,259
    0
  15. #2236 runs (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2557 / 20:17
    พี่ลู่หื่นจังเลยนะคะ ฮุนจัดการ 555
    #2,236
    0
  16. #2222 do-what-you-love (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 22:15
    ลู่หื่นไปมั๊ยยย???? ใจเย็นหน่อยก็ได้น้าา55555
    #2,222
    0
  17. #2197 gigmeow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 13:58
    ลู่หื่นอ่ะ ถ้าไม่มีใครมาขัดจังหวะ
    แทเสร็จลู่ไปนานแย้วว
    #2,197
    0
  18. #2177 zattlekung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 19:57
    ซูโฮสินะ T^T
    #2,177
    0
  19. #2119 sweety-lover (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 10:21
    ลู่หื่นมากกกก
    #2,119
    0
  20. #2110 finallady (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 14:33
    พี่ลู่นี่แบบ - - 
    ขนาดอยู่ใกล้ๆ ศพยังมีอารมณ์นะครัช 55555555
    #2,110
    0
  21. #2086 esther1998 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:44
    ห่วงเรื่องไม่เรื่องนะค่ะคุณตำรวจ-_-
    #2,086
    0
  22. #2061 haha-66 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:53
    555 เกือบไปแร้ว
    #2,061
    0
  23. #2033 cordiallyin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2557 / 15:04
    คนร้ายน่าจะเป็นเซฮุนมั้ง
    #2,033
    0
  24. #1969 baimon712 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มกราคม 2557 / 11:47
    ลู่บางทีเก็บอาการหน่อยก็ได้นะ

    5555 เกือบเจอคนร้ายละ
    #1,969
    0
  25. #1892 ฮุนแท (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 02:30
    ลู่หื่นได้ตลอดเลย
    #1,892
    0