อัจฉริยะน้อยตระกูลจ้าว

ตอนที่ 40 : หัวใจเต๋าหรือบ้าคลั่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    20 ธ.ค. 63

จ้าวลู่ใจเต้นมิเป็นส่ำหนังหัวเเทบชาหนึบเมื่อเผชิญหน้าการรุมล้อมจากเหล่าบรรดาหุ่นเชิดทั้งสามตัวที่มิต่างผีดิบวิญญาณร้ายซัดหมัดฝ่ามือเท้าเข่าศอกชนิดมิยั้งยังร่างของจ้าวลู่

จ้าวลู่เอียงร่างวูบไหวหลบหลีกซ้ายขวาชนิดท่าทางดูพิสดารยิ่งนักยากหาชมต่อการโจมตีทั้งหลายที่หมายดับชีวิตตนให้ตกตายคามือ

พลางใช้กระบี่ปัดป้องทุกการโจมตีที่พุ่งเข้ามายังร่างจากสามทิศทางเเลดูพิสดารยิ่งนักครั้งเเต่เพียงว่าพลังใจพลังกายของเขามิได้มากล้นดั่งหยาดน้ำในผืนมหาสมุทรสุดหยั่งถึงยิ่งสู้ยิ่งรู้ชัดจำต้องคิดอ่านล่วงหน้า 1 ก้าวเสมอครั้งหลบหลีกปัดป้องมันสมองวิเคราะห์ทุกวิถีการโจมตีของหุ่นเชิดทั้งสามตนที่เเลคล้ายปีศาจสัตว์อสูรผู้ชั่วร้ายมิมีวันเหนื่อยล้าหมัดเท้าเข่าศอกของพวกมันต่างประเดประดังเข้ามาครั้งถูกเบี่ยงเบนทิศทางภายใต้เพลงกระบี่อันอ่อนโยนดั่งสายธารน้ำไหลประหนึ่งต้นไผ่พริ้วไสวลู่ลมโอนอ่อนมิต้านเเรงปะทะปล่อยผ่านซัดยังร่างของพวกมันเองหลุดลอยออกไปหลายครั้งคราวเเต่ทว่ากลับมิปรากฏความเสียหายใดแม้แต่รอยขีดข่วนบนขนระพรางกายสักจ้างงอให้เห็นนอกจากนี้ยังพุ่งตัวกลับมาใหม่ด้วยความเร็วยิ่งทวีคูณคล้ายมิมีวันจบสิ้นวนลูปเช่นเดิมอยู่ร่ำไป

ตูม...ตูม...

เเกร่ง....

สะเก็ดประกายไฟเร่นแปล๊บปราบวูบไหวครั้งกระบี่ไม้ในมือของจ้าวลู่ปะทะร่างหุ่นเชิดสะกัดหมัดเท้าเข่าศอกจากหุ่นเชิดเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวประหนึ่งวันโลกาวินาศ เศษฝุ่นละอองลอยคละคลุ้งกำจายตัวยิ่งทวีคูณยิ่งเวลาล่วงผ่านยิ่งยากต่อกร มันสมองทุกหยาดหยดถูกเค้นออกมาสุดฤทธิ์จำคิดอ่านล่วงหน้าจาก 1 เป็น 2 จาก 2 เป็น 3 เเม้นเพลงกระบี่นภาจะเป็นสุดยอดเคล็ดวิชาเเต่ทว่าก็กลืนกินพลังลมปราณเเละมันสมองมิใช่น้อยครั้งเคลื่อนไหวออกกระบวนท่าทุกย่างก้าวล้วนอาศัยการคิดคำนวณเเทบทั้งสิ้นประหนึ่งสี่ตำลึงปาดพันชั่งใช้เเรงน้อยปะทะเเรงมากสวนกลับคืนสนองในเชิงกระบี่รุกรับเเต่อนิจจาหุ่นเชิดเหล่านี้ปราศจากความคิดเเละความเจ็บปวดเเม้จะโดนหุ่นเชิดด้วยกันซัดฝ่ามือหมัดเท้าใส่ก็มิยักจะสั่นไหวหรือหยุดชะงักครั้งหลุดลอยออกไปก็พุ่งกลับมาใหม่ประหนึ่งลูกธนูเกาทันฑ์ถูกปล่อยจากคันศรก็มิปาน

เเถมร่างทั้งสามยังมิมีเเม้เเต่รอยขีดข่วนจากการโจมตีของจ้าวลู่เเละพวกเดียวกันเองครั้งซ้ำร้ายคล้ายดั่งว่าเเรงกดที่กดทับส่งเเรงลงมาจากอากาศโดยค่ายกลก็มิต่างเห็บหมัดบนเเผ่นหลังของกระทิงชั่งไร้ความหมายนอกจากมิช่วยส่งเสริมเเล้วยังไปกระตุ้นให้ร่างเหล่านี้มีน้ำหนักมากขึ้นหลายส่วนเเต่ละหมัดที่ซัดมาหนักปานค้อนฟาดยากต่อการปะทะโดยตรง ครั้งจ้าวลู่ปัดป้องก็พาให้มือสั่นระริกฝ่ามือเเทบเหน็บชามิอาจขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวได้โดยสะดวก

หัวใจของจ้าวลู่กรีดร้องเมื่อพบพานความยากลำบากบนเส้นทางของความเป็นความตาย นัยตาคู่นั้นของเขาจ้องถมึงทึงมองยังร่างปีศาจร้ายทั้งสามที่คล้ายหมายต้องการพิฆาตดับชีวิตน้อยน้อยของตนให้หมดลมทุกการโจมตี ในโลกหล้าจะมีสิ่งใดน่ากลัวเท่าศัตรูที่ไม่รู้จักความหวาดกลัวความเจ็บปวดกันเล่า

ประหนึ่งยิ่งปัดป้องยิ่งเพิ่มพูนพละกำลังให้พวกมันเฉกเช่นนี้ก็มิต่างจากหมูรอวันขึ้นเขียง เเถมในทุกครั้งที่ลงกระบี่ฟันยังร่างของหุ่นเชิดก็มิอาจฝากรอยเเผลประหนึ่งเอาไข่ไปกระทบหินหนังหนายิ่งกว่าสัตว์อสูรตนใดในโลกที่จ้าวลู่เคยพบพานนอกจากเกิดสะเก็ดประกายไฟก็มิมีเเม้เเต่รอยขีดข่วน

ตูม...เเกร่ง...

ความเหนื่อยล้าเริ่มถาโถมเกาะกินร่างกายเเละจิตใจของจ้าวลู่ประหนึ่งเปรียบเรือใบลำน้อยลอยท่ามกลางคลื่นฟ้าฝนลมพายุในผืนมหาสมุทรต้านคลื่นลมอันบ้าคลั่งหมายซัดเรือน้อยให้เเตกละเอียดเป็นละอองอับปางจมสู่ก้นมหาสมุทรชนิดมิมีทางต่อกรด้วยขุมพลัง ณ ปัจจุบัน จ้าวลู่รับรู้ดีเเก่ใจดีว่าพลังลมปราณที่ห่อหุ้มคมกระบี่มีมิเพียงพอต่อการตัดร่างทั้งสามให้เป็นส่วนส่วนเเต่มิอาจทำใจเชื่อได้ว่าตนจะหาจุดอ่อนบนร่างกายของพวกมันมิเจอนอกจากความดื้อรั้นชนิดหลังชนฝาในสายโลหิตก็ยังมีความบ้าคลั่งผสมส่งเสริมจิตใจที่มิยอมจำนนต่อความพ่ายเเพ้โดยง่ายครั้งยอมตายดีกว่าหากจะได้ยินมันหาใช่อุปนิสัยเดิมของจ้าวลู่เเม้เเต่น้อยยิ่งเขาใช้พลังจากผนึกมากเพียงใดการหลอมรวมยิ่งเร่งทวีความเร็วมากขึ้นเพียงเท่านั้น

ระดับพลังการบ่มเพาะของเหล่าหุ่นเชิดเริ่มขยับสูงขึ้นเรื่อยเรื่อยจากขอบเขตกายาขั้นต้นเป็นกลางจากขั้นกลางกลายเป็นปลาย จนสุดท้ายความเร็วของพวกมันก็ยากที่จ้าวลู่จะใช้สายตาเฝ้าติดตามนอกจากอาศัยการคิดคำนวณล่วงหน้าก็มิมีวิธีการอื่นใดนอกจากนี้ยังกินพลังใจของจ้าวลู่เพิ่มมาขึ้นต่อให้เเม้เเต่ขุนเขาคงเขียวยืนยงยังมิรอดพ้นผ่านกาลเวลาย่อมผุพังดับทลายไปตามคันลองคืนสู่วัฏจักรกลับกลายเป็นเม็ดทราย

หัวใจเต๋าก็เช่นกันครั้งตรากตรำกรำสู้ศึกหนักย่อมเหนื่อยย่อมล้าร่างของจ้าวลู่ ชุ่มโชกไปด้วยเม็ดเหงื่อทั่วทุกเส้นขนระพรางกายประหนึ่งลูกสุนัขตกถังน้ำเรี่ยวแรงถดถอยหลายส่วนเเทบประคองสติมิอยู่ยิ่งบวกกับความเร็วของเหล่าบรรดาหุ่นเชิดทั้งสามตนที่รุมล้อมตัวก็มิอาจมองเห็นด้วยสายตาครั้งยังยากต่อการติดตามอาศัยเพียงการคิดอ่านคำนวณล่วงหน้ายังมิพอเพียงรอดพ้นฝูงหมัดกำปั้น

ตูม...ตูม...ตูม..

อักกก...

ร่างของจ้าวลู่กระเด็นไปตามเเรงหมัดของหุ่นเชิดทั้งหลายคล้ายการผลัดส่งลูกบอลยังทิศทั้งสามสายโลหิตไหลซึมออกมาจากปากของจ้าวลู่กระอักเลือดซ้ำแล้วซ้ำเล่าเเม้ผิวหนังจะเเข็งเเกร่งปานใดก็ใช่ว่าจะมิมีความเจ็บปวดจากอาการช้ำในตกเลือดจากหมัดเท้าเข่าศอกทั้งสามทิศทางที่กำลังประเคนระดมโจมตีใส่ร่างครั้งเริ่มสำเเดงเดช สติของจ้าวลู่มึนงงเมาหมัดที่ซัดเข้าหาชนิดมิยั้งมือ พลางใช้กระบี่ป้องกำบังกายหมัดตรงที่กำลังพุ่งเข้าหายังใบหน้านัยตาของจ้าวลู่พลันเบิกกว้างกว่าครั้งใด

ตูม...

จ้าวลู่หลุดลอยประหนึ่งผ้าขี้ริ้วพุ่งทะลุอาคารบ้านเรือนหลังเเล้วหลังเล่า

ตูม...ตูม...ครืน...

นอนจมใต้กองเศษซากอาคารเเม้ความเจ็บปวดปานกระดูก แหลกลาญประหนึ่งถูกบดละเอียดจะไหลเวียนไปทั่วร่างเเต่จิตใจกลับมิคิดจะยอมเเพ้จำนนต่อโชคชะตาฟ้าลิขิตในเเววตากลับคมกล้าฉายชัดคล้ายดั่งพญาราชสีห์ก่อนจะระเบิดพลังพุ่งทะยานเข้าโรมรันครั้งเเล้วครั้งเล่าเเต่กลับถูกหุ่นเชิดทั้งสามซัดหมัดใส่ร่างหลุดลอยออกมานับสิบครั้งติดต่อกัน

สภาพของจ้าวลู่ดูน่าเวทนายิ่งนักเส้นผมกระเซอะกระเซิงยุ่งเหยิงเเลดูคล้ายขี้เมาขอทานข้างถนนสวมใส่เศษผ้ากำบังกายเพียงน้อยนิดขาดรุ่งริ่งชนิดเรียกได้ว่าหมดสง่าราศี

ชายร่างวิญญาณอมตะมองดูการกระทำของจ้าวลู่ด้วยสีหน้าประหลาดใจอัฉริยะรุ่นเยาว์ทั้งหลายย่อมรู้จักหลบหลีกหากสู้มิได้ก็ใช่ว่าครั้งหน้าจะมิมีโอกาสเสมอไปควรพักรอรักษาตัวเสียก่อนเเม้จะรู้ว่าการกระทำครั้งแก้เผ็ดคิดสั่งสอนของตนนั้นออกจะทารุณโหดร้ายไปหน่อยสำหรับเด็กหนุ่มผู้นี้เเต่ใครจะไปรู้กันเล่าว่าการเเอบเสริมพลังของตนยังหุ่นเชิดทั้งสาม

จะทำให้ได้เห็นหัวใจเต๋าของเด็กหนุ่มที่เเกร่งกล้ามั่นคงซื่อตรงปานยอดยุทธสละชีวิตคิดหมายปกป้องของสำคัญคือความภาคภูมใจในฝีมือของตนที่มีเเม้นร่างสูงโปร่งนั้นเเทบจะมิเหลือเรี่ยวแรงประคองสติลุกยืนเเต่กลับยิ่งทวีความดุร้ายปานสัตว์อสูรผู้กระหายโลหิต มิกลัวเกรงตนเองตกตายปราศจากความลังเลเเม้เศษเสี้ยวบุกตะลุยเข้าโรมรันครั้งแล้วครั้งเล่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น