คัดลอกลิงก์เเล้ว

(Fan-Fiction) จอมพราน ออนไลน์ (Space woodsman online) (Boy's love)

ทางระบบเกมได้มีการตั้งค่าความปลอดภัยสำหรับผู้เล่นหญิงที่อาจจะถูกคุกคามทางเพศ แต่สงสัยทางระบบคงลืมจัดความปลอดภัยอีกประเภท สำหรับผู้เล่นชายที่อาจจะคุกคามจากผู้เล่นชายด้วยกัน

ยอดวิวรวม

6,011

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


6,011

ความคิดเห็น


50

คนติดตาม


45
เรทติ้ง : 100 % จำนวนโหวต : 1
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 เม.ย. 58 / 22:19 น.
นิยาย (Fan-Fiction) ҹ ͹Ź (Space woodsman online) (Boy's love) (Fan-Fiction) จอมพราน ออนไลน์ (Space woodsman online) (Boy's love) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

¯`*•.¸,¤°´'`°¤,¸.•*´¯)
¸,¤°´'`°•.¸O¸.•°´'`°¤,¸
ஜ۩۞۩ஜ۩۞۩ஜஜ۩۞۩ஜஜ۩۞۩ஜ

●   Fan-Fiction   ●
จอมพรานออนไลน์ (Space Woodsman Online)

ஜ۩۞۩ஜ۩۞۩ஜஜ۩۞۩ஜஜ۩۞۩ஜ
*´'`°¤¸¸.•'´O`'•.¸¸¤´'`*
(_¸.•*´'`°¤¸'¸¤°´'`*•.¸_)





(6 ธ.ค. 52  แวะเข้ามาเปลี่ยนชื่อเรื่องตามประกาศจากต้นเรื่องค่ะ)

 

 

Pairing : ภูตอวเจีหมายเลข 13 / คนส่งสาร

Runaway
Morning Kiss
Horrible Hobby
Jealous boy

7 ต.ค. 52
14 พ.ย. 52
8 ธ.ค. 52
23 ธ.ค. 52


ทำบทความเจ๊งฉลองศักราชใหม่เลยค่ะ จะขอเหลือแต่เฉพาะตอนแรกไว้ที่นี่นะคะ สามารถติดตามตอนอื่นๆ ได้ที่ (Fan-Fiction) จอมพราน ออนไลน์ (Space woodsman online) 2

 

`*•.)x(( O ))x(.•*´
)(O)(
`°¤,o,¤°`

 

 

 

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 เม.ย. 58 / 22:19


เป็นครั้งแรกที่ลงมือเขียนแฟนฟิคชั่น ซึ่งตามปกติ พอลงมือเขียนแฟนฟิคทีไร ก็จำใจต้องเปลี่ยนมันเป็นออริจินัล เพราะหลุดคาแรคเตอร์เดิมของต้นเรื่องทุกที เลยนึกหวั่นว่า แฟนฟิคเรื่องนี้จะหลุดคาแรคเตอร์อีกหรือเปล่า เลยต้องขอให้น้องเจ้าของเรื่องดูให้เสียแล้ว

 

แขกรับเชิญในรอบนี้ เป็นตัวละครจากนิยายเรื่องจอมพรานออนไลน์ (Space Woodsman Online) ของน้อง g.ice

  

 

Title : Runaway
Author : Char
Pairing : ภูตอเวจีหมายเลข 13 / คนส่งสาร
Rating : PG-13
Disclaimer :ตัวละครเป็นของนิยายเรื่องรพินทร์ ไพรวัลย์ออลไลน์ ห้ามคัดลอกไปเผยแพร่ที่อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต
Summary : ผู้ส่งสารได้รับมอบหมายงานจากหัวหน้าจอมโฉดที่จะลักพาตัวพันธรักที่รู้เส้นทางเข้าสู่ป่ามืด ป่าอันตรายของเกมออนไลน์ชื่อดังที่ซุกซ่อนความลับบางอย่างไว้ โดยให้เขาไปแจ้งข่าวแก่ 13 ภูตอเวจี เพื่อขอความร่วมมือในการลักพาตัวครั้งนี้ แต่คงเป็นกรรมของผู้ส่งสารที่ดันไปเป็นที่ต้องตาต้องใจของภูตอเวจีหมายเลข 13 เข้าให้ ก็เลยโดนปล้ำ และด้วยความที่จะต้องติดต่อกันบ่อยครั้ง คนส่งสารก็เลยขยาดที่จะติดต่อกับกลุ่มภูตอเวจี โดยเฉพาะเจ้าหมายเลข 13 จอมหื่น แต่ก็ดูท่าจะไม่รอด เขาเลยตั้งเป้าไว้ว่า พอเสร็จงานลักพาตัวผู้นำทางเมื่อไร เขาจะลาออกเพื่อหนีหมายเลข 13 ที่จ้องจะปล้ำเขาอยู่เรื่อยทันที และนี่คือเรื่องราวต่อจากนี้

----------------------------------------------------------------------

 
เสียงถอนหายใจยังคงดังออกมาจากปากเขาไม่มีหยุด เมื่อยังคิดไม่ตกว่าตัวเองจะทำอย่างไรต่อไปดี ทุกอย่างดูยุ่งเหยิงวุ่นวายไม่น้อยก่อนที่เขาจะออกมาจากเกม แม้กระทั่งตัวเองออฟไลน์ออกมาแล้ว เขาก็ยังเรียบเรียงสิ่งที่เกิดขึ้นออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาบอกได้คือ หลังจากรับเงินเดือนมาจากหัวหน้าจอมโฉด เขาก็ยังคิดไม่ตกว่าจะกลับเข้าไปในเกมต่อดีหรือไม่
 
ถ้าเข้าไปก็มีงานมีเงินให้ใช้ต่อ แต่ถ้าต้องโดนเจ้าหมอนั่นลวนลามก็ไม่ไหวเหมือนกัน
 
พอคิดถึงขึ้นมา อาการขนลุกที่ต้นคอก็ทำให้เขาต้องหันซ้ายหันขวาด้วยสังหรณ์ไม่ดีเท่าไร ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกับตอนที่เขาเจอเจ้าหมอนั่นชะมัด แล้วสายตาของเขาก็ปะเข้ากับชายหนุ่มร่างสูงโย่งในชุดเสื้อกล้ามสีดำ อวดท่อนแขนเพรียวที่มีกล้ามเนื้อขึ้นสวยที่กำลังจ้องมาทางเขา
 
เอ...หรือว่ากำลังจ้องไอศกรีมในมือเขากันแน่หว่า
 
ดวงตาซึมเซาเหมือนคนเพิ่งตื่นที่จ้องมองมา ทำให้ต้องส่งยิ้มแหยตอบกลับไป เพราะไอ้ลูกตาสีดำนั่นเริ่มวับแวมบอกถึงความปรารถนาในบางอย่าง
 
มันบอกว่าอยากได้ไอศกรีมในมือเขา!
 
เขามองไอศกรีมสองอันที่อยู่ในมือ อันหนึ่งเป็นของเจ้าน้องตัวดีที่ทิ้งเขาขึ้นไปเล่นรถไฟเหาะกับเพื่อนเรียบร้อย ส่วนอีกอันเป็นของเขาที่กัดกินไปหลายคำ และเจ้าหมอนั่นก็เอาแต่จ้อง บอกถึงความอยากได้ไม่มีปิดบัง
 
มันจะเอาจริงอะ! ไม่ให้ได้ไหม แต่เขาก็กลัวลูกตามันแฮะ
 
“อ่า...ถ้านายไม่รังเกียจ จะเอาไปก็ได้”
 
ในที่สุดเขาก็ต้องเอ่ยปากบอกไป ซึ่งพอพูดจบปุ๊บ เจ้าหมอนั่นก็ลุกขึ้นมาจากราวกั้นทางเดินที่มีแถวคนเล่นรถไฟเหาะรอต่อคิวกันยาวเหยียด เสียงโซ่เหล็กที่ห้อยอยู่ตรงหูกางเกงยีนส์สีดำเข้มฟังดูทึบหนักยามที่อีกฝ่ายเคลื่อนไหว และไม่รู้ทำไม พอเจ้าหมอนี่เข้ามาใกล้ ตาขวาเขาก็กระตุกไม่มีหยุด
 
“เฮ้ย!!”
 
เขาทั้งร้องทั้งเบิกตามองเจ้าโย่งตาแทบถลน เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้คว้าไอศกรีมของเขาไปกินอย่างที่คิด เจ้าหมอนั่นมันก้มหน้าลงมา...ก้มลงมาไอศกรีมที่เขาถือ!
 
คนตรงหน้ากินไอศกรีมของเขา โดยไม่สนใจสายตาหลายคู่ที่เริ่มจ้องมาทางพวกเขาด้วยความสนใจ หลายคนยิ้มเล็กยิ้มน้อย และจ้องมองมาด้วยสายตาที่ทำให้เขารู้สึกอิหลักอิเหลื่อ และอยากจะแทรกแผ่นดินหนีเสียเดี๋ยวนี้ เขาอยากจะปล่อยไอศกรีมในมือไปเสียฉิบ แต่พอเจ้าลูกตาซึมเซาที่ชั่วครู่หนึ่งทอแวววาบขึ้นมา เขาก็เกิดอาการขนหัวลุกและให้ความรู้สึกว่า หากปล่อยไอศกรีมในมือนี้ไปล่ะก็ อาจต้องเจอเรื่องร้ายตามมาแน่
 
เขาเลยต้องมองเจ้าโย่งนี่กินไอศกรีมในมือต่อไป พลางมองอีกฝ่ายด้วยความระแวดระวังกับความคุ้นเคยที่ให้ความรู้สึกหงุดหงิดดีชะมัด แล้วเขาก็ต้องร้องเฮ้ยออกมาอีกครั้ง คราวนี้ด้วยความตกใจกลัวอย่างปิดไม่มิด เมื่อเจ้าหมอนั่นกินไอศกรีมคำสุดท้าย แล้วตบด้วยการเลียนิ้วของเขาต่อ
 
เขาสะบัดมือออกจากลิ้นเจ้านั่น แล้วเริ่มขยับถอยห่าง ตาขวายิ่งกระตุกรัวบอกว่า เขากำลังจะโชคร้าย โดยตัวนำโชค(ร้าย)ที่ว่าก็อยู่ตรงหน้านี้แล้ว
 
“อ้าว! มาอยู่นี่เอง พวกเราตามหานายตั้งนาน” เสียงที่เขาเดาว่าน่าจะเป็นเสียงสวรรค์ดังขึ้นจากเบื้องหลัง แต่ไม่รู้ทำไมเขาจึงรู้สึกว่าเกิดอาการบัดเดี๋ยวร้อนบัดเดี๋ยวหนาวขึ้นมา เมื่อหันไปเห็นรอยยิ้มที่จะว่าคุ้นก็ไม่เชิงของผู้มาใหม่ แล้วอีกฝ่ายก็เลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ซึ่งน่าจะเป็นเขามากกว่าที่ควรจะรู้สึกอย่างนั้น
 
“น่าแปลกจริงเชียวที่นายเข้าหาคนอื่นนอกจากเขา แต่จะว่าไปเขาก็ไม่ได้เข้าเกมมาให้นายแกล้งเกือบอาทิตย์แล้วนี่นา”
 
คำว่า ‘เกม’ ที่หลุดออกมาจากผู้มาใหม่ ทำให้เขารู้สึกไม่ดีจริงๆ โดยเฉพาะไอ้ประโยคหลังที่แทงเข้ามาจนใจกระตุก ทำให้เขาไม่อยากคิดเลยว่า สองคนนี้จะเป็นพวกเดียวกับพวกที่เขาคิด
 
เกมมันมีตั้งเยอะตั้งแยะ คนที่เล่นเกมก็มีมากมาย มันไม่น่าจะบังเอิญได้อย่างฉิบหายหรอกน่า เขาอยากจะหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกันเลยจริงเชียว
 
“สอง หาเจ้าหมอนั่นเจอแล้วเหรอ” เสียงหวานใสที่ฟังดูเหนื่อยใจดังมาจากด้านข้าง เขาเห็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีชมพูอ่อนที่กำลังส่ายหน้าหน่ายใจกับเจ้าโย่งที่เพิ่งมารู้สึกว่า กำลังจ้องมองเขาเขม็ง
 
เอ...หรือว่ากำลังจ้องไอศกรีมที่ยังไม่แกะอีกอันกันแน่นะ
 
“ให้ตายสิ กว่าจะได้ออฟไลน์แล้วเที่ยวพร้อมกันยกกลุ่มมันหาได้ยากนะ ทำไมนายถึงชอบแตกกลุ่มออกมาจังสิบสาม”
 
ช็อกครับช็อก เขาภาวนาให้ตัวเองฟังผิดไปชะมัด สองเหรอ? แล้วก็สิบสาม!!
 
อ้าก! ทำไมเขาไม่ถูกหวยให้ได้แบบนี้บ้างวะ ฮือๆ
 
แต่...แต่เจ้าหมอนั่นไม่น่าจะจำเขาได้ เพราะทุกเกมจะทำการปรับเปลี่ยนใบหน้าของผู้เล่นให้แตกต่างจากใบหน้าจริงไปยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งหากไม่ใช่คนที่รู้จักกันจริงก็ไม่มีทางรู้ได้หรอกว่าเป็นเขา กระนั้นเพื่อความปลอดภัย เขาว่ารีบหนีก่อนที่จะซวยดีกว่า
 
ระหว่างที่สามคนนั้นสนใจกันเอง เขาก็รีบเฟดตัวออกมาอย่างแนบเนียน แต่ก็เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด เมื่อเจ้าน้องตัวดีที่ทิ้งพี่ไปหนีเที่ยวกับเพื่อนส่งเสียงทักออกมาดังลั่น ราวกับกลัวว่าทุกคนจะไม่ได้อย่างไรอย่างนั้นแหละ
 
“พี่! พี่จะไปไหนน่ะ เอาไอติมเขามาก่อน”
 
เจ้าน้องเวร...ห่วงของกินมากกว่าพี่ชายตัวเองนะ!
 
อ้าก!! มือของเจ้าโย่งนั่นตะปบลงมาบนบ่าเขา แล้วเริ่มเลื้อยมากอดบ่าจนหลังของเขาสัมผัสได้ถึงแผ่นอกแน่นเนื้อใต้เสื้อกล้ามสีดำ ผมสีดำซอยยาวของเจ้าคนที่กอดบ่าอยู่ด้านหลังก็คลอเคลียอยู่ข้างแก้มให้ขนลุกเฮือก
 
ไม่รู้ว่าเจ้าน้องตัวแสบจะเห็นไหมว่าพี่ชายของตัวเองหน้าซีดเหลือสองนิ้วแล้ว แต่มันคงไม่รู้หรอกมั้ง ในเมื่อเจ้าน้องตัวดีมองเขาสลับกับคนที่อยู่ด้านหลัง แล้วแลเลยไปยังสมาชิกนรกที่เหลือที่เริ่มทยอยเข้ามาสมทบ เพื่อย้ำถึงความจริงที่เขาไม่อยากยอมรับ
 
ม่ายยย...ชีวิตของเขาจะบัดซบไปถึงไหน นึกว่าจะหนีหมอนี่ได้แล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่รอดหรือไงกัน!
 
“เพื่อนพี่เหรอ” เจ้าน้องตัวดีถามเสียงฉงน เพราะไม่เคยเห็นเพื่อนพี่ชายกลุ่มนี้มาก่อน
 
ความจริงเขาก็อยากส่ายหน้าแล้วตอบกลับไปว่าไม่ใช่หรอกนะ แต่ไอ้ดวงตาที่เหลืออีกสิบสองคู่ และปลายนิ้วของคนด้านหลังที่เริ่มลากไล้อยู่แถวปลายคางกับลำคอทำเอาเขาพูดไม่ออกและส่ายหน้าไม่ได้
 
เจ้าหื่นนี่ไม่น่าจะจำเขาได้นี่นา!
 
“คนส่งสารเหรอ สิบสาม” คำถามจากใครคนใดคนหนึ่งที่เพิ่งมาสมทบ และเห็นท่าทางเลื้อยเหมือนงูนั่นแล้วก็อดถามออกมาด้วยความสงสัยไม่ได้ แต่ไม่รู้ทำไมเขาจึงได้ยินแต่เสียงหัวเราะขบขันของสมาชิกที่ขึ้นชื่อว่าโหดโฉดชั่วในเกมออนไลน์ที่เขาเล่นอยู่
 
และโดยที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวอะไร เจ้าโย่งหื่นก็จับหน้าของเขาให้หันมาหา แล้วประกบริมฝีปากลงมาโดยไม่พูดอะไร เสียงเฮ้ยดังมาจากคนรอบข้างที่เห็นหนังสดกลางสวนสนุก เจ้าน้องเวรเบิกตามองอย่างตกใจ โดยลืมที่จะเข้ามาช่วยพี่ชาย ส่วนสมาชิกโหดโฉดชั่วก็มองและส่งเสียงหัวเราะขบขันที่คนถูกทำไม่ได้รู้สึกสนุกและอยากหัวเราะตามไปด้วย เขาดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนที่กอดรัดเหมือนงู ส่งเสียงอู้อี้ประท้วง แล้วผลักอีกฝ่ายออกห่างได้สำเร็จ
 
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้สูดอากาศหายใจ และวิ่งหนีคนที่ต้องหนีทั้งในเกมและนอกเกม เจ้านั่นก็ดึงหน้าเขา แล้วประกบจูบอีกครั้ง และรอบนี้มันก็ใช้ลิ้นเข้ามาด้วย เรียกเสียงฮือฮาจากคนที่หยุดมองหนังสด ส่วนเขาก็ได้แต่ทุบบ่าคนที่รวบเขาเข้าไปในอ้อมกอดแข็งแรง พลางพยายามขืนตัวหนีจากการกอดรัดที่แทบจะยกตัวเขาให้ลอยขึ้นจากพื้น
 
ไม่รู้ทำไม ลิ้นของเจ้านั่นเหมือนจะสูบพลังและกำลังของเขาออกไปหมด จนผ่านไปได้สักพักเขาก็หอบแฮ่กอยู่ในอ้อมแขนนั้น และหมดแรงที่หนีอีกต่อไป
 
“ใช่”
 
เจ้าโย่งหื่นเอ่ยออกมาสั้นห้วน เขาต้องนึกอยู่นานว่าเจ้าหมอนี่พูดอะไรกับใคร จนได้ยินเสียงร้องอ้อของคนที่เอ่ยคำถามเมื่อครู่ เขาก็นึกออกทันทีว่าคำตอบนี้หมายถึงอะไร
 
เจ้าหมอนี่มันใช้วิธีจูบพิสูจน์หรือไงวะ! ถ้าจูบผิดคนจะเรียกค่าเสียหายได้จากไหนกัน! เขาร้องอู้อี้อยู่กับอกกว้างที่ถูกจับซุก แล้วเริ่มดิ้นอีกครั้ง แต่แขนเจ้าหมอนี่ก็เหมือนกับปลอกเหล็กจนเขาดิ้นไม่หลุดเลย
 
“บังเอิญจริงแฮะ”
 
น้ำเสียงของหนึ่งในจอมโฉดทั้งสิบสามฟังดูเหมือนจะสงสารเขา แต่พอได้เห็นรอยยิ้มแสยะของแต่ละคน เขาก็ครางอย่างหวนไห้ แล้วร่างทั้งร่างก็ถูกจับเหวี่ยง จนหน้าท้องสัมผัสกับบ่าแข็งแรงของไอ้โย่งจอมหื่น ให้เขาต้องรู้สึกถึงความซวยที่กำลังมาเยือนในไม่ช้า
 
“นายจะทำอะไร ปล่อยฉันลงนะ! ไอ้เจ้าบ้า!” เขาทั้งทุบทั้งดิ้นอยู่บนบ่าที่แบกร่างของเขาได้โดยไม่รู้อะไร ตรงข้ามกับคนที่เหลือที่พากันหัวเราะ ส่วนเจ้าน้องตัวแสบที่ไม่ได้หาวิธีช่วยเหลือพี่ชายมันเลยก็ตาวาวขึ้นมาให้เขาเริ่มเหงื่อตกกับหายนะที่ชักจะเห็นรำไร
 
“นายจะไปไหนน่ะ สิบสาม”
 
หากไม่ใช่หมายเลขสองแห่งกลุ่มสิบสามภูตอเวจีเอ่ยปากถาม ก็ไม่แน่ใจว่าเจ้าของชื่อจะหยุดชะงัก แล้วปรายตาดุๆ นั่นตอบกลับไปหรือไม่ อีกฝ่ายเลิกคิ้วขึ้น แล้วยิ้มรอคำตอบ ในขณะที่เหยื่อบนบ่าเริ่มกรีดร้องโหยหวน แต่ทุกคนกลับได้ยินแค่เสียงร้องฮือดังครวญครางอยู่ในลำคอเท่านั้น
 
“กลับบ้าน” เจ้าโย่งหื่นตอบกลับเสียงเบา แต่ฟังชัดในโสตคนฟังทุกคน
 
ถ้ากลับบ้านก็ปล่อยเขาสิโว้ย! เขาไม่อยากกลับบ้านกับมันนะ!
 
“ในโลกจริงมันไม่เหมือนเกมนะ สิบสาม ข้างในมันยังมีไอเทมช่วยฟื้นสภาพ แค่เหนื่อยหรือเจ็บนิดเจ็บหน่อยก็จับกรอกยาได้ แต่ข้างนอกนี่ไม่มียาให้จับกรอกนะ ทำอะไรก็เพลาๆ หน่อยแล้วกัน”
 
ไม่พูดมันจะตายไหมน่ะ! เขาอยากจะร้องไห้จริงเชียว มิหนำซ้ำเจ้าโย่งหื่นยังพยักหน้ารับกลับให้เขากรีดร้องโหยหวนในใจ แล้วมันก็เดินดุ่มแยกตัวมา โดยทิ้งพลพรรคโหดโฉดชั่วที่หัวเราะส่งท้าย และเจ้าน้องเวรที่โบกมือลาหย็อย และทำท่าดีใจที่ได้ส่งพี่ชายเข้าหอ
 
ไม่นะ! โดนปล้ำในเกมมันยังพอทำใจได้ เพราะไม่ได้โดนจริง แค่เสียความรู้สึกไปเท่านั้น แต่รอบนี้ไม่ใช่แค่เสียความรู้สึกอย่างเดียว เขากำลังจะเสียตัวด้วย
 
ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยเขาที!!
 
Author'sTalk:
ฟู่...ในที่สุดก็เขียนเสร็จเสียที พอเขียนไปแล้วอดขำตัวเองไม่ได้ที่ดันนึกภาพตาม แล้วหลุดหัวเราะก๊ากจนเพื่อนร่วมงานพากันผวา เลยต้องเก็บอาการหัวเราะหึอยู่คนเดียว โชคดีจริงเชียวที่ที่นั่งตัวเองเป็นคอกส่วนตัว เลยไม่มีใครเห็นหน้าเราตอนกำลังเขียน ซึ่งดันนึกแลเลยไปไกลถึงตอนที่ผู้ส่งสารกำลังวิ่งหนีรอบห้อง ไม่ให้ตัวเองโดนจับกด
 

ผลงานทั้งหมด ของ Char. (ฌาน / กันตะชา)

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

50 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 22 เมษายน 2559 / 12:20
    ทำไมมีแค่ 2 ตอนอ่ะ ;-;
    #50
    1
    • 25 เมษายน 2559 / 15:41
      ติดตามตอนอื่นได้ตามลิงก์นี้เลยจ้ะ

      http://my.dek-d.com/oliveboyz/control/writer3/?p=story_manage&story_id=580425

      #50-1
  2. วันที่ 25 มิถุนายน 2557 / 00:12
    คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกันค่ะ นึกถึงทีไรก็ได้แต่หลุดหัวเราะคิก
    เรื่องนี้คิดพล็อตทิ้งไว้หลายตอนอยู่ อยากรื้อมาเขียนอยู่เหมือนกันค่ะ


    #49
    0
  3. วันที่ 23 มิถุนายน 2557 / 00:02
    อ่านกี่ครั้งก็ฮาทุกที...กึ่งๆสงสารคนส่งสารด้วยนะนั่น...หนียังไงก็ไม่พ้น
    #48
    0
  4. วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 12:23
    ชอบคู่นี้ ต้องตามอ่านต่อละ
    #47
    0
  5. วันที่ 7 กันยายน 2555 / 21:01
    น่าร๊ากกกกกก ชอบอยากอ่านต่อ ค้าง จะเป็นยังไงต่อไปน่ะ ถุงจะรอดมั้ยเนี่ยแล้วคู่อื่นหละมีมั้ย
    #46
    0
  6. #45 ladda
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 19:03
    ชอบคะ อ่าน แล้ว คิดตาม
    #45
    0
  7. วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 04:56
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด น่ารักมากกกกกกกกกกก ชอบคู่นี้!!!!!!! ตามอ่านในเรื่องจอมพรานออนไลน์อ่า เจอคู่นี้ในเรื่องนั้น แล้วเพิ่งมาเจอคนแต่งฟิคคู่นี้ที่เรื่องนี้ (เอ๊ะยังไง คอมเม้นท์ชักงงๆ - -) 555+ น่ารัก ช๊อบชอบ!!!!!! สิบสามดูแบดบอยเอาแต่ใจตัวเองดีจัง คึคึๆ แบบนี้แหละเมะในฝันตูเลยยยยยยยยย!!! 555+

    ปล. แอบสงสารคนส่งสารอยู่นิดๆ (นิดเดียวจริงๆ 555+) โดนจับจูบกลางสาธารณะชนแบบนั้นคงอายแย่เลยสินะหนูจ๋าาาา ไม่เป็นไรเนอะๆ เดี๋ยวรอบหน้าค่อยให้สิบสามจับจูบใหม่ (!) 555+

    ปลล. เค้าอยากได้คู่ที่พันเป็นเคะอ่าาาาา เป็นนายเอกคู่กับใครก็ได้ น๊าาาาาาา //อ้อน// ถ้าจะกรุณาแต่งให้ก็จะเป็นพระคุณอย่างมากจริงๆ ค่ะ 555+
    #44
    0
  8. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2554 / 11:11

    รอคู่นี้อยู่ค่า ขอบคุณค่า

    #43
    0
  9. #42 kid
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554 / 23:02
    ู่น่ารักมากๆเลยอะ^^ อ่านไปแล้วกรีด

    โดยส่วนตัวแล้วชอบการไล่ล่า(อุ้ย) การตามตื้อความรักของ13 ที่มีต่อคนส่งสารมากๆ
    #42
    0
  10. วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 16:58
    สงสารจับใจ
    #41
    0
  11. วันที่ 19 กรกฎาคม 2553 / 00:03
    น่ารักจังเลยค่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ
    #40
    0
  12. วันที่ 21 มิถุนายน 2553 / 21:26
    อยากได้คู่ของพันค่า เอาพันกะใครก็ได้น่าสนที่ซู้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ><

    แต่ขอพันฝ่ายรับนะคะ 555+
    #39
    0
  13. วันที่ 3 มกราคม 2553 / 23:56

    ไม่มีต่อหรือคะ อยากอ่าน NC ง่า...

    #38
    0
  14. วันที่ 3 มกราคม 2553 / 22:14

    ติดตามต่อได้ที่นี่นะคะ (Fan-Fiction) จอมพราน ออนไลน์ (Space woodsman online) 2
    ทำบทความนี้เจ๊งไปตอนโพสต์ตอนใหม่ค่ะ

    #37
    0
  15. #36 dada
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 21:32
    อ๊าก น่ารักมากๆๆๆ ชอบมาก



    รอตอนต่อไปอยู่นะฮะ
    #36
    0
  16. วันที่ 3 มกราคม 2553 / 20:25
    อ๊าก  น่ารักอ่ะ

    ทำไม13น่ารักอย่างนี้

    พี่ๆก็น่ารักเช่นกัน  อุอุ
    #35
    0
  17. วันที่ 3 มกราคม 2553 / 20:21
    วาสนาน้อยบุญมีแต่กรรมบังต้องไปแล้ว
    มาเม้นก่อนอ่านนะ
    แล้วเราจะกลับมา.......อ่าน เย้
    #34
    0
  18. วันที่ 25 ธันวาคม 2552 / 18:50
    รอตอนใหม่อยู่นะ
    #33
    0
  19. วันที่ 24 ธันวาคม 2552 / 23:18

    ผู้ส่งสารเริ่มใจอ่อนล่ะซิ

    อนาคตจะกลายเป็นหมายเลข 14 หรือเปล่าเนี่ย

    #32
    0
  20. วันที่ 24 ธันวาคม 2552 / 12:22
    แอบมาอ่านก่อนสอบอิ้งค่ะ เพื่อนโรมาตามแล้ว
    แต่นะของชอบแวะไปอ่านอาหมวยออนไลน์มาพอดีเห็นเรื่องนี้อัพเลยรีบกดเข้ามาอ่านทันทีเลย
    555+ หมายเลข 2 นี่แอบคิดอะไรกับ 13 รึเปล่าเอ่ย
    #31
    0
  21. วันที่ 23 ธันวาคม 2552 / 23:53
    ขำค่ะ ที่ว่าเด็กรังแกคนแก่


    ว่าแต่ขนาดนี้ยังไม่ใจอ่อนอีกเหรอเนี่ย


    บรรดาพี่ ๆ ก็ชอบแกล้งจังเลยน้า


    แล้วจะรออ่านอีกนะคะ สนุกมากเลยค่ะ
    #30
    0
  22. วันที่ 23 ธันวาคม 2552 / 23:31

    kataiyai >> มาแล้วค่ะ มาแล้ว ถ้าเรื่องนี้ขึ้นอัพเดต ลองดูที่รายชื่อตอนนะคะว่าต่อท้ายด้วย coming soon หรือเปล่า ถ้ามีก็แสดงว่าวันนั้นมีลองโพสต์แน่นอนค่ะ

    แม่ม๑น้อe >> ยินดีต้อนรับสู่โลกนิยายวายนะคะ สำหรับแฟนฟิคเรื่องนี้ น่าจะพูดได้ว่าน่ารัก(มั้งนะ) ขอให้อ่านให้สนุกนะคะ

    จอมเวทย์ที่ถูกลืม >> อยากทำเหมือนกันค่ะ แต่ถ้าทำคงได้กลายเป็นเรื่องยาวแน่ๆ ขอเขียนเรื่องสั้นๆ ลงในนี้ดีกว่าค่ะ แหะๆ

    #29
    0
  23. วันที่ 23 ธันวาคม 2552 / 23:12

    แอบดีใจคิดว่ามีตอนใหม่

    แต่ไม่เป็นไร อ่านของเดิมไป

    ฮ่า ฮ่า ฮ่า

    สะจาย

    #28
    0
  24. วันที่ 20 ธันวาคม 2552 / 19:46
    เราเพิ่งอ่านเรื่อง y เป็นเรื่องแรกเลยเนี่ย

    สนุกมากๆจ้า
    #27
    0
  25. วันที่ 16 ธันวาคม 2552 / 21:36
    กรี๊ด!!!  ถูกใจสาววายค่า  อยากให้มเรื่องนี้เเยกเป็นตัวเอกอีกเรื่องไปเลยจังเลย อยากรู้ที่มาที่ไปตั้งแต่ นายเอก(คนส่งสาร)ของเรา  กับยมฑูต หมายเลข 13 มันมาเจอกันได้ยังไง  และอะไร ที่ทำให้ หมายเลข 13 ถูกใจนายเอก(ส่งสาร) ผู้น่าสงสารขอเรา  จนต้องมีชีวิต อาภัพ(โดนจับเข้าสมาคมอนุรักษ์ไม้ป่า(เดียวกัน)) เช่นนี้ เหอ เหอ
    #26
    0