[EverY] Truth or Dare #เกมท้ารัก (Yaoi)

ตอนที่ 32 : Special V : We’re both Sick

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 344 ครั้ง
    20 ก.พ. 63




Truth Or Dare

(Special)

Were both Sick

 


ผมเคยกังวลกับจิตใจแหลกสลายเรื้อรัง อยากวิ่งหนี อยากจากไป หนทางเดียวที่จะไม่ต้องทำให้คนที่รักมาลำบากกับอาการป่วยไข้


พิชญ์กลับหัวเราะบอกว่าผมขี้ขลาด การหนีโดยไม่พึ่งพากันต่างหากที่ทำร้ายคนที่รัก


มีใครบ้างที่ไม่เคยป่วยไข้’


‘…’


ถึงเวลานั้น ผมอยากมีพี่อยู่ข้างๆ


อดีตจวบจนปัจจุบัน


กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง… ผมก็ไม่มีทางเอาชนะเด็กคนนี้ได้เลย

 


พิชญ์” ในวันที่พยากรณ์อากาศรายงงานการมาเยือนของฤดูหนาว ผมตื่นขึ้นมากลางดึกเมื่อรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิร่างกายของคนในอ้อมกอดที่ผิดปกติ


ตัวร้อน”


เอื้อมมือไปเปิดไฟพลางแตะริมฝีปากกับขมับชื้นเหงื่อ คนถูกปลุกส่งเสียงงัวเงีย พลิกตัวกลับมาซุกใบหน้าในอ้อมกอด ไถจมูกกับอกผมไปมา


ปวดหัว” เสียงออดอ้อนแหบพร่าอย่างน่าเป็นห่วง ผมถอนใจยกมือสางผมนุ่มเบาๆ พลางจูบหน้าผากใสซ้ำๆ


พี่ไปเอายามาให้”


หลายวันก่อนหน้านี้พิชญ์โหมงานหนัก พักผ่อนน้อย แถมอากาศเปลี่ยนจึงไม่แปลกที่ร่างกายน้องจะรับไม่ไหว


ผมเอายามาให้ พร้อมกับผ้าชุบน้ำเช็ดตัว คนป่วยเป็นผักเหี่ยวจับพลิกไปทางไหนก็ไหลตาม จนผมหยิบเสื้อมาให้ใส่ปกปิดท่อนบนที่เปลือยเปล่าเพราะเจ้าตัวขี้ร้อน ขี้รำคาญ จึงมักจะใส่เพียงกางเกงวอร์มตัวเดียวห่อคลุมร่างยามหลับ


ไม่เอาอ่ะ” พิชญ์ส่ายหน้า ยังอยู่ในท่าชันเข่าซุกใบหน้าครึ่งหนึ่งลงไป สียังหน้างัวเงียเสียงอู้อี้จากพิษไข้


ต้องใส่ อากาศหนาว” ผมดุ หยิบเสื้อสเวตเตอร์ที่พับไว้คลี่ออก กำลังจะบังคับใส่


กอดพี่ก็ได้” แต่เหตุผลนั้นทำเอาชะงักไป


หืม ไม่กลัวพี่ติดไข้หรือไง” หลุดหัวเราะ เมื่อนึกถึงครั้งแรกที่ไม่สบาย พิชญ์จะไล่ผมไปนอนนอกห้องให้ได้เพราะไม่อยากให้ติดหวัดไปตามกัน


คราวนี้กลับงอแงให้กอดซะอย่างนั้น


หนาวๆ” คนเอาแต่ใจเงียบไปสักพัก ก่อนแกล้งงอแงเฉไฉ แต่สองมือกลับยื่นออกมาออดอ้อนให้เดินเข้าไปกอด


ผมยอมวางเสื้อแล้วสวมกอดร่างบางที่ยังอุ่นจัดจากพิษไข้ ดึงตัวน้องลงมานอนอีกครั้ง เกยก่ายอยู่บนร่าง ราวจะให้การแนบชิดถ่ายเทอุณหภูมิร่างกายมาไว้ที่ผมบ้าง


จูบซับหน้าผากและขมับซ้ำๆ ในความมืดและเงียบงัน กระทั่งพิชญ์หลับไป


ผมเห็นด้วยกับน้อง บางทีการกกกอดด้วยร่างกายเปล่าเปลือยแบบนี้ อาจอุ่นกว่าใส่เสื้อกันหนาวเป็นไหนๆ

    


รุ่งขึ้น ความดื้อดึงกลับกลายเป็นว่าง่าย


นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พิชญ์ไม่สบาย แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ยอมนอนติดเตียง แถมใบหน้าขาวซีดเซียว แทบไม่คุยกับผมทั้งที่ปกติคงงอแงบ้างเวลาถูกบังคับให้กินยา ดื้อจะลุกมาทำงาน หรือไม่อยากอาหาร


เด็กรั้นดูซึมหม่นจนผมหวั่นใจ


[ เขากำลังหงุดหงิดน่ะ ] แต่ดูเหมือนท่าทางแบบนี้จะไม่ได้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรก


คุณแม่หัวเราะเบาๆ ระคนอ่อนใจเมื่อผมเล่าอาการให้ฟัง


[ น้องพิชญ์ไม่ชอบเวลาที่ตัวเองป่วย เขาบอกว่าร่างกายมันงี่เง่าไม่ได้ดั่งใจ ถ้านิ่งแบบนี้แสดงว่ากำลังพยายามเก็บอาการไว้ ]


ผมขมวดคิ้ว “แล้วผมทำอะไรได้บ้างไหมครับ”


ตั้งแต่เช้าผมป้อนข้าวป้อนยาเช็ดตัวให้จนไข้ลดแต่น้องก็ไม่มีทีท่าว่าจะร่าเริงขึ้น จนปัญญาถึงขั้นต้องโทรไปปรึกษาคุณแม่น้องเผื่อว่าจะมีคำแนะนำ


เพิ่งรู้ตัวว่านี่เป็นครั้งแรกที่ตัวเองหันหน้าหวังพึ่งคนอื่นบ้าง ตอนที่แม่ป่วย ผมดึงดัน คิดหาหนทางผิดๆ จนพาเราทั้งคู่ไปถึงทางตัน...


[ ถ้าไข้ลดแล้วก็ไม่มีปัญหาจ้ะ เดี๋ยวหายป่วยเขาก็กลับมาดื้อเหมือนเดิม ]


ทีแรกผมลังเลเพราะกลัวว่าจะรบกวน และทำให้เป็นห่วง เดือดร้อน แต่น้ำเสียงท่านยังคงใจดี วางใจให้ผมดูแลน้องอย่างใจเย็น


ครับ” ผมรับคำ แต่เหมือนคุณแม่จะดูออกว่าผมยังไม่หายกังวลใจ ท่านหัวเราะ แล้วบอกเคล็ดลับให้


[ แต่ถ้าเตอยากน้องพิชญ์ให้ร่าเริงไวๆ... ]


ผมตั้งใจฟัง สายตายังมองไปที่คนป่วยที่เอาแต่นอนซึมอยู่บนเตียงอย่างน่าสงสาร คิดว่าดีแล้วที่ผมโทรไปปรึกษา เพราะคุณแม่ของพิชญ์รู้เกี่ยวกับน้องแทบทุกอย่าง


มันทำให้ผมเข้าใจว่าแบบนี้เอง ที่เรียกว่าครอบครัว

 


ต้มยำร้อนๆ ถูกยกมาวางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ผมนั่งลงข้างคนที่หลับอยู่ก่อนค่อยๆ แทรกตัวเข้าไปแทนที่หมอนใบโตอย่างเงียบเชียบ


อือ... คุณแม่เหรอ” พอเริ่มลูบหัวน้องเบาๆ คนป่วยก็ส่งเสียงพึมพำพลางโอบแขนรอบเอวผมก่อนจะลืมตา “พี่เต?”


ผมยิ้มตอบสีหน้าประหลาดใจ ฝ่ามือยังคงลูบผมน้องอยู่อย่างนั้นตามคำแนะนำ


ก่อนวางสายคุณแม่ทิ้งสูตรต้มยำที่น้องชอบอ้อนให้ทำให้กินเวลาป่วยเอาไว้พร้อมบอกว่าพิชญ์ชอบนอนหนุนตัก ชอบให้ลูบหัวเอาใจจนกว่าจะหลับ


คุณแม่บอกมาใช่ไหม” พอได้กลิ่นต้มยำแทนที่จะเป็นข้าวต้มจืดๆ เหมือนตอนเช้าคนป่วยเลยจับได้ ใบหน้าเซื่องซึมเบะปากทำท่างอแงใส่


แล้วได้ผลหรือเปล่า” ผมแกล้งเลิกคิ้ว สางผมยาวๆ เล่นขณะที่พิชญ์ซุกหน้ากับหน้าท้องผมส่ายหัวปฏิเสธ


ขี้โกงว่ะ” หัวเราะกับเสียงบ่นพึมพำ ก่อนดึงเจ้าของใบหน้ารั้นขึ้นมานั่งคร่อมตัก บังคับให้เผชิญหน้ากัน


คุณพิชญ์” เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังที่จะทำให้น้องจะตั้งใจฟัง


งี่เง่ากับพี่ได้ รู้ใช่ไหม” เมื่อได้ยินคำพูดตัวเองย้อนกลับ แววตาสีน้ำตาลอ่อนจึงวูบไหว


น้องเคยพูดแบบนี้ในวันที่ผมร้องไห้ ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นขอร้องให้พึ่งพิงเคียงข้าง


จะงอแง เอาแต่ใจยังไงก็ได้ แต่อย่าซึมแบบนี้ พี่เป็นห่วงนะครับ รู้ไหม”


ยิ่งได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนที่ไม่ได้ฟังบ่อยนักกำแพงที่พยายามสร้างก็พังทลาย จากที่ปั้นท่าเข้มแข็งมาได้ตลอดวันก็ยอมแสดงความอ่อนไหว


อือ” ซุกใบหน้าที่คล้ายจะร้องไห้กับไหล่ผม พลางบ่นระบายความอึดอัดในใจ


พิชญ์ปวดหัวจะแย่แล้ว ปวดหัวๆๆๆ ครั่นเนื้อครั่นตัว หงุดหงิดๆ เมื่อไหร่จะหายยย” เสียงสะอื้นเคล้าเสียงบ่นงุ่นง่านนานหลายนาที


เด็กรั้นยิ่งโวยวายหงุดหงิดเมื่อได้ยินผมปลอบไปขำไป

 



พอพิชญ์ร่าเริงขึ้นผมเลยโทรไปรายงานคุณแม่อีกครั้งเพื่อให้ท่านสบายใจ


สองสามวันต่อมาไข้ก็หาย แต่ผมก็ยังให้น้องกินยาต่อ ยังทำอาหารแก้หวัดกันเอาไว้


พี่เต” ข้าวต้มร้อนๆ ถูกตักพักไว้ในถ้วยพอดีกับที่เอวของผมถูกรวบจากด้านหลัง เสียงเรียกออดอ้อนพร้อมกับริมฝีปากร้อนจูบหลังคอผมซ้ำๆ


จะเอาอะไร หือ?” เลิกคิ้วถามพลางเอี้ยวตัวกลับไปสบตาคนที่ทำท่างอแงใส่แต่เช้า


ผมไม่สบาย” ว่าพลางผละอ้อมกอด ถอยหลังกลับไปกระโดดขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์แววตารั้นร้าย


ปวดหัว?” ผมยิ้ม รับรู้ถึงความเจ้าเล่ห์ของเด็กเอาแต่ใจ


ไม่รู้ว่าเป็นอะไร” พิชญ์ส่ายหน้า ยกแขนโอบรอบคอเมื่อผมขยับเข้าไปใกล้ ยกขาเกี่ยวเอวผมไว้ในท่วงท่าอันตราย


ผมหัวเราะ ปล่อยให้คนอ้างว่าป่วยโน้มคอลงไปใกล้จนสัมผัสถึงลมหายใจ


สบตาซุกซน ก่อนจะยกยิ้มแล้วเลื่อนริมฝีปากกระซิบข้างหูแผ่วเบา


ข้างในมันร้อนไปหมด...”  


“...”


คุณหมอฉีดยาให้พิชญ์หน่อยได้ไหม”





----------------------------

เดิมทีจะอัพตอนนี้เป็นตอนสุดท้ายค่ะ แต่ขออีกตอนดีกว่า 5555

ใจจริงอยากจะอัพให้อ่านทุกตอนเลยล่ะ แต่มันจะไม่ยุติธรรมสำหรับคนที่จะซื้อหนังสือสินะคะ ;-; 

เจอกันอีกทีวันเปิดพรีน้า ><


ฝาก #เกมท้ารัก ด้วยนะคะ

ขอบคุณมากๆ ค่ะ




     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 344 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,704 ความคิดเห็น

  1. #1691 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 กันยายน 2563 / 20:18
    ฉีดยาถีงเช้าเลยมั้ยคับ :)
    #1,691
    0
  2. #1564 OoNuizqBk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 22:20
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบอ่าา
    #1,564
    0
  3. #1542 mileyduchess (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:22
    แสบนักนะน้องพิชญ์ แงงง
    #1,542
    0
  4. #1475 SHERNEW (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 11:16
    พิชญ์มันร้าย
    #1,475
    0
  5. #1437 galaxysecret🌈🌈 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:34
    คนป่วยชอบโดนคุณหมอฉีดยาอ่ะ555555555
    #1,437
    0
  6. #1386 LitP (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:20
    ยัยน้องพิชญ์ หนูร้อนรุมอะไรลุ้กกกกก
    #1,386
    0
  7. #1273 Jezzy Jimmy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 07:27
    555 สมกับเป็นยัยน้องพิชญ์
    #1,273
    0
  8. #1259 w_ivvie (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 07:51
    น้องพิชญ์ลูกกกกกก ><
    #1,259
    0
  9. #1258 tensita (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 20:57
    อยากได้แบบพี่เต
    #1,258
    0
  10. #1257 _Daonuea_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:16
    ฮรุกกกกก กิ่ดๆๆๆๆๆ
    #1,257
    0
  11. #1255 Y'O'Y (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 18:41

    อยากมีพี่เตให้อ้อนบ้าง..

    #1,255
    0
  12. #1254 jjtk (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:28
    แงบงงงง พอยัยน้องกลับมาซนได้นี่แบบบบ เขินนนนน ตอนหงอยพี่เคเาก้หงอยไปกะหนุอะลูกกกก พี่เตน่าร้ากกกกก
    #1,254
    0
  13. #1253 3219. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:10
    น้องพิชญ์ลูกกกกกฉีดยายังไงคะ อะไรกันนนน
    #1,253
    0
  14. #1252 maybee23 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 14:05
    ยัยน้องของแท้เลย555555
    #1,252
    0
  15. #1248 PP5_JJ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 12:05
    ยัยน้องงงงงงงงง 55555 -///-
    #1,248
    0
  16. #1247 aiaic (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 07:26
    ร้ายยยยยกาจจจจจจจ
    #1,247
    0
  17. #1246 kwanakazuya (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 04:33
    อ่านมาทั้งตอน อยากถามว่าแบบพี่เตนี่มีอีกมั้ยคะ ;-;

    พอมาถึงตอนจบ อยากถามว่า แบบน้องพิชญ์นี่ ขอซักคนได้มั้ย ????
    #1,246
    0
  18. #1245 MeiEn_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 01:07
    กรี๊ดดดด น้องลูก ร้ายมากกกกก
    #1,245
    0
  19. #1244 Rabper (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:47
    น้องมันร้าย55555
    #1,244
    0
  20. #1243 niigv (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:17
    โอ้ยน้องพิชญ์!!!
    #1,243
    0
  21. #1242 Raining_Day (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 23:46
    น้องพิชญ์~~~ ยัยเด็กขี้อ้อน
    พี่เตใจบางไปหมดแร้วววววว
    ทางนี้ก็ใจบางงง ทำไมเค้าดูแลกันน่ารักกกก แงงงงง
    #1,242
    0