คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥

ตอนที่ 20 : Part • 19 ความจริง


     อัพเดท 26 ส.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: Koo hara, junhyung, Doojun, minhyunk, okty, Pang
ผู้แต่ง : Mermaid ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mermaid
My.iD: https://my.dek-d.com/okty
< Review/Vote > Rating : 85% [ 4 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 7,368
146 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 139 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥ ตอนที่ 20 : Part • 19 ความจริง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 632 , โพส : 4 , Rating : 100% / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





         19

ความจริง



เช้าวันต่อมา...

โอ๊ยยย! แพงแพงคนนี้อยากรู้ความจริงสักทีว่ามันเป็นยังไงกันแน่นะ -*-

อยากจะเจอหนุ่มหล่อสามคนให้เร็วที่สุดว่าเรื่องนี้ ใครเป็นคนทำกันแน่นะ! ไหนจะทั้งเรื่อง แมสเตอร์มายนั่นอีกล่ะ! ไหนจะภารกิจที่ทำให้เมื่อวานฉันได้รู้ความจริงอีกล่ะ!

ความจริงแล้วมัยเป็นยังไงกันแน่เนี่ย!!!~ T[]T

โฮๆๆๆๆ~~~~ แพงแพงเศร้าจิตสุดๆ

ฉันเดินแตพก้อนหินที่เดินไปโรงเรียนไปมา -*- เกิดอาการบ้าคลั่งชั่วขณะ วันนี้ไม่มีงานให้ทำ! เลยต้องมาเรียนค่ะ T^T ขี้เกียจจังพอมารู้เรื่องนี้ อยากโดดทุกคาบเลย T[]T แพงแพงขอเป็นเด็กไม่ดีสักวันได้มั้ย?

ฉันเดินไปตามทาง...ซึ้งไม่มีท่าทีว่าจะถึงโรงเรียนนั่นสักที...ทำไมมันรู้สึกแปลกๆจังนะ กับความรู้สึกที่ฉันมีให้กับฮันเตอร์น่ะ!

ฉันเดินคิดเรื่องความรู้สึก...ของฉันที่มีให้กับแต่ละคนในหนุ่มๆสามคนนั้น...

ริกเตอร์...เป็นหนุ่มน้อยที่กวน แต่ก็น่ารัก สามารถช่วยอะไรฉันได้หลายอย่าง...ดูๆไปเขาก็เป็นผู้ชายที่อบอุ่นคนหนึ่งนะ แต่ในหัวของฉัน เขาก็เป็นแค่ น้องชาย ที่แสนดีคนนึงจริงๆนะ

ส่วนพี่ซิสเตอร์...หนุ่มหล่อเหลาอย่างเขาไม่น่าพูดถึง เพราะตอนนี้เขาสนิทกับเพื่อนฉันมากอย่างกับอะไร ก็น้ำอุ่นนั่นแหละค่ะ ก็ดูเหมาะกันดีนะ แรง VS เริ่ด มันน่าจะเข้ากันจริงมั้ยละ?คะ >O< เขาเป็นพี่ชายที่น่ารัก มาตลอดเลย

แต่กับฮันเตอร์...ตอนแรกเขาทำไม่ชอบฉัน แต่พอยิ่งเข้าใกล้ๆเขาเรื่อยๆ เริ่มสนิท เริ่มใกล้ชิดกัน เขาดีตอบฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับฉัน...

มันคือความรักหรือเปล่านะ...!

และฉันอยากให้มันเป็นความรักด้วยน่ะสิหรือเปล่านะ?

ฉันเดินไปตามทาง ถึงหน้าโรงเรียนแล้ว วันนี้ฉันจะตั้งใจเรียนเวลาจะได้เวลาจะได้ผ่านไปรวดเร็ว -_-; เห็นเขาบอกกันว่า เวลาตั้งใจทำอะไรแล้ว เวลาจะผ่านไปได้เร็ว และเหมือนผ่านมาไม่กี่นาที...

ฉันเดินไปถึงหน้าห้อง...เฮ้ออออ! ฉันอยากรู้ความจริงใครก็ได้พาฉันไปหาความจริงที Y_Y แง้!

แล้วอยู่เพื่อนในห้องก็ยังมีไม่มาก...เพราะตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย คาบแรกเป็นคาบโฮมรูม ต้องมานั่งฟังคุณครูบ่น ทุกฉอดๆ ตั้งแต่เปิดเทอมแล้วล่ะ

ทุกคนมองมาทางฉัน พลางเอ่ยสวัสดี และดูเป็นมิตรมากกว่า ^w^ ตอนที่เปิดเทอมวันแรกอีกน่ะสิ แล้วอยู่ๆ เพื่อนพวกผู้หญิงในห้องที่คาดว่าจะมาหาฉัน พวกเธอพลางทำสายตาหวานๆ

อู้ยยยย รู้สึกเหมือนมีอะไรแปลกๆ =3=

เธอ...แพงแพง ใช่มั้ย?พวกผู้หญิงคนนึงถามชื่อฉัน อ้าว! แม่คุณ นี้ฉันเปิดโรงเรียนมา แสดงว่าชีไม่รู้เลยสิว่าฉันชื่ออะไร? -_-^

ฉันเลยต้องตอบคำถามอย่างเหนื่อยๆ...

ใช่จ้ะ ^^ มีอะไรเหรอ?ฉันถาม

ไม่มีอะไรมากหรอก...?แต่หน้าชีทั้งหลายมันบงบอกถึงความ อยากรู้เอามากๆเลยนะ แล้วเรื่องอะไรล่ะเนี่ย นี้ฉันทำอะไรผิดเหรอ -O-//

คือว่า...พวกชีชี้ไปทางด้านหลังของฉันที่มันเป็นประตู...จะให้ฉันดูประตูทำไมล่ะเนี่ย!ฮะ!

แล้วฉันก็พลางไปเห้นว่ามันเป็นห้อง ม.6/8!!! นั่นเอง

ฮะ! มอหกทับแปดเราะ! o_O ได้ข่าวว่า...

ฉันอยู่ มอหกทับหนึ่งนะ!!!!

เธอเข้าห้องผิดล่ะ...คิกๆๆแล้วอยู่ๆเพื่อนในห้องก็พลางกันหัวเราะคิกๆคักๆ กันใหญ่เลยยย T()T

ฮือๆๆ บอกได้คำเดียวเลยว่า....

อายยยยย!!! -////- ก่อนที่พวกเธอจะหยุดขำทันทีที่ เห็นฉันทำหน้าเหมือนจะร้องไห้...แล้วคนในกลุ่มคนนั้นก็พูดกับฉันว่า...

โหยยย น่ารักแบบนี้นี่เอง...ไอดอลของพวกเราถึงได้ชอบนักชอบหนาพูดอะไร?กันน่ะ! -0-

นั่นสิ! หน้าตาก็ไม่แต่ง ปากก็ชมพูเอง แถมยังเอวน้อย ตัวเตี้ย น่าเอ็นดู ผู้ชายเย็นชาอย่างเขาถึงได้ชอบนักเนาะผู้ชายเย็นชา? งั้นเหรอ!! อย่าพูดถึงเลย >_< มันทำให้ฉันนึกถึง ฮันเตอร์นะ

ดู เปิ่น ฮาๆ ต๊องๆ เรียนก็ยังเก่งด้วย มีผู้ชายดูแล อย่างฮันเตอร์ดีที่สุดแล้วล่ะ ฮันเตอร์งั้นเหรอ? ไม่ๆ >///< อาจจะเป็นลีมินโฮ ซิตี้ฮันเตอร์ก็ได้เนอะ

ขอให้สมหวังกับความรักที่พี่...ฮันเตอร์มีให้กับเธอนะ แพงแพง J

สะ...สมหวัง!!! งั้นเหรออออ??? ใครก็ได้ช่วยบอกฉันที ว่าพวกชีทั้งหลายที่อยู่ตรงหน้าฉันตรงนี้กำลังเดินกลับไปที่เดิม กำลังสื่ออะไรให้ฉันกันแน่นะ TOT

ฉันเลยเดินออกจากห้องทั้งความอายและงุ่นงงสุดๆไปเลย...

ใครก็ได้ช่วยบอกคำตอบของเรื่องนี้ที...

และฉันยังไม่เคลียร์เลยนะ! เรื่องที่เขาพูดบนเวทีแล้ว...ฉันไม่ได้ยินน่ะ แถมยังทำให้ทุกๆคนดีกับฉันมากกว่าตอนแรกที่เจอกันซะอีกน่ะสิ

 

พักกลางวัน...

วันนี้ฉันตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง จริงๆนะคะ -*- ประหลาดมาก ฮ่าๆ  เวลามันก็เร็ซขึ้น ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องจริงก็เถอะ แต่มันเป็นความรู้สึกของนี่นาจริงมะละ?

ฉันลงมาทานข้าวกับน้ำอุ่น พอฉันตอนเช้าเล่าเรื่องเข้าห้องผิดให้ยัยอุ่นฟัง ยัยนั้นนั่งขำก๊าก อยุ่คนเดียว...เชอะ! อิจฉาเหมือนกันนะเนี่ย เพราะตอนนี้มันนั่งคุยกับพี่สาวซิสเตอร์ของฉันยู่...หวานมากเดี๋ยวลองฟังกันนะคะ

ทานข้าวยังจ้ะ?

(แล้วครับ ตัวเองล่ะ)

กำลังทานจ้า กับแพงแพง >O<” เสียงใสหวานๆเชียวว เพื่อนฉัน =_=+

(อ้อครับ...พี่ปวดๆ โอ๊ยๆ)

เป็นไรไปคะ! OoO” เสียงสูงมากกก

(หายใจไม่ออก แค่กๆ...) เป็นอะไรของพี่เขาเนี่ย -_-+

ทำไมๆๆๆ คะ >O<”

(ความรักมันเต็มในหัวใจที่พี่มีให้น้ำอุ่ยมันล้นออกมาหาเธอแล้วนะเนี่ย) -_-++ ชิ้งๆๆๆ (เสียงมีด) อากฆ่าพี่สาวซิสเตอร์จริงอะไรจัง มีแบบว่า...เล่นมุกอะไรไม่รู้!!!

ว้ายยยยยยย เขินล่ะ อยากถามหน่อย...ตอนนี้รักตัวเอง หรือ รักคนอื่นนี้ก็อีกคนล่ะ!!

(รักตัวเอง...สิ J) เอ๊ะ! มุกนี้มันคุ้ยๆแฮะ

จริงเหรอ? >O</// อั้ยยย เค้าก็รักตัวเองเหมือนกันจ้า...อาการเลิฟๆ มันทั่วกระจายไปทั่วทิศใต้ เหนือ ออก ตก อีสาน (เว่อร์) โอ๊ยยยยเลียนโว้ยยยย

อาการแบบนี้มันคนรักกันชัดๆ...เลยนะ

(งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ซิสได้กลิ่นอายของคนอิจฉาล่ะ -.,-) ฉันเนี่ยแหละค่ะพี่สาวสุดหล่อออ

แล้วอยู่ๆ ยัยอุ่นก็หันหน้ามาหาฉัน...พลางทำสายตาวิ้งๆใส่ให้ เป็นอะไรของมันเนี่ย

อิจฉามั้ย?อุ่นถาม ก็นิดๆนะ

นิดหน่อย =0=”

วันนี้พี่ซิสเตอร์ เขาบอกว่า ฮันเตอร์กับหนุ่มๆอีกคน มีเรื่องจะบอกกับแพงแพงน่ะฉันตักข้าวพัดใส่ปากยังไม่ทันได้กินถึงกับงงแล้วหันนห้าไปหายัยเพื่อนที่กำลังพูดถึงฮันเตอร์...

ทำไมฉันได้ยินคำสองพยางค์สองคำนี้แล้วรู้สึกดีใจๆแปลกนะ

งั้นเหรอ? กี่โมงล่ะ แล้วเจอที่ไหน ไปตอนนี้เลยดีมั้ย?ฉันถามรัวๆ แล้วอยู่ๆยัยน้ำอุ่นก็ยิ้มแปลกๆ อะไรกันล่ะ! ก็อยากจะเจอฉันไม่ใช่หรอกเหรอ? พอถามกลับทำหน้าแบบนี้อีก

นี้ฉันแสดงอาการมากไปหรือเปล่านะ! T_T++

ออกอาการแฮะ? อยากเจอใครหรือเปล่าเนี่ย J

ยัยเพื่อนบ้า!!! เขินจังวุ้ยยยย

เปล่าสักหน่อย...ตกลงให้ฉันไปหาที่ไหน กี่โมงเล่า -_-”

ฉันถามหน้าเซ็ง มีความลับไมได้เลยจริงๆ ยัยคนรู้ทัน! ฉันอยากรู้บ้างว่าคนอื่นรู้ได้ไงว่าฉันคิดอะไรทำอะไร

หรือว่า...ยัยนี้เป็นปอบชิมิ? (เกี่ยวเราะ!)

อย่ามาด่าฉันในใจ หน้าเธอมันแสดงออกจนทุกคนรู้กันทั้งนั้นแหละ อย่าคิดมากกเลย ^^” อะ...อีกแล้วว!! รู้ทุกอย่าง ไปทำงานกับ รู้ลึก ร้จริง ต้องทีวีพูล เป็น รู้ลึก รู้จริง ต้อง น้ำอุ่นดีกว่า (คิดอะไรปยอ.จริงๆ นางเอกเรา -3-)

เออ...ก็ได้ย่ะ! ตอบคำถามสักทีสิ จะได้กินข้าวต่อ ใกล้หมดเวลาคาบพักแล้วนะเนี่ย เดี๋ยวต้องเข้าเรียนคาบอาจารย์หัวหน้าสายชั้นอีก เข้าช้าขี้เกียจฟังแกบ่นนะ -_-+” ฉันพูดเป็นชุดเลย คาบต่อไปเรียนวิทย์ประยุกต์ค่ะ อยากบอกว่า ยากและเหนื่อยมากๆ กับคาบนี้

คือเอาง่ายๆ...ใครไม่ฟัง ใครเข้าช้าเดินสิบนาที ใครไม่ดู ใครหนีเรียนคาบนี้...โดนเข้าห้องปกครองทันทีค่ะ!

ไม่ต้องเรียนแล้วล่ะ...อ้าว! อะไรของมันเนี่ยย

มีคนขอคาบเธอทั้งหมดให้กับอาจารย์ฝ่ายปกครองมอหกแล้ว สบายใจได้เลย ^O^”

แล้วขอคาบทำไม?

อ้าว...ก็วันนี้เธอกับหนุ่มๆมีเรื่องต้องคุยกัยให้รู้เรื่องน่ะสิจ้ะ แพงแพงเพื่อนที่แสนดีของฉันยัยอุ่นพูดพลางกินข้าวต้มที่อยู่หน้าเธอต่อหลงจากนั้นแนจึงต้องกินให้หมดตาม

แสดงว่า...ฉันสามารถไปหาพวกเขา...ตอนนี้เลยได้น่ะสินะ

 

เดินทางไปดีๆน้า เพื่อนรัก ของให้เจอกับความรักที่แท้จริงจ้า จุ้บๆยัยอุ่นสงฉันที่หน้าประตูโรงเรียนก่อนจะ ส่งมือจุ้บๆปากแบบน่ารักมาให้...

อะไรกันนะ! ฉันอยากขอบคุณจริงๆคนที่ขอคาบเรียนให้ฉันน่ะ ดีใจๆสุดๆไปเลย

ฉันนั่งแท็กซี่มาจนถึงหน้าบริษัทแล้วล่ะค่ะ ก่อนที่จะจ่ายเลินให้คุณลุงที่มาส่ง...

ตอนนี้ความจริงใก้เปิดเผยแล้วสินะ!

อยากรู้จังว่า...กล่องแพนโดรา ที่จะเปิดน่ะมันคืออะไรกันแน่...?

ตอนนี้ฉันเดินมาถึงหน้าห้องของพวกเขาแล้วล่ะ...ไม่กล้าที่จะเคาะเลยแฮะ T^T

จะเอาล่ะนะ! ….

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !!!

มาแล้วๆฮะเสียงจากผู้ชายในห้องดังขึ้นเสียงนุ่มๆ ทุ้มๆ ดูเกรียนๆแต่น่ารักแบบนี้มี เพียงคนเดียวคือ...

ริกเตอร์...-_-+

อ้าวเจ้ หวัดดีฮะ มาช้าไปสองนาทีสามวินาทีเลยนะ =()=” ยังอุตส่าห์มองที่นาฬิกาข้อมือของเขาอีกเราะเนี่ย

อืม หวัดดีจ้ะ ^w^” ยิ้มร่า...พลางมองผู้ชายตัวสูงคนหน้า ที่ทำหน้าน่ารัก น่าเอ็นดู แล้วเอียงคอมองฉัน ก่อนจะพูดต่อว่า

วันนี้ใส่ชุดน่ารักดีแฮะเจ้ J ไม่ได้เจอหลายวันนี้สวย บวกกับ น่ารักขึ้นเยอะเลยนะเนี่ยดูปากมันพูดสิ แค้นนะเออ! -*- แสดงว่าที่ผ่านมา... ฉันแก่น่ะสิ -_-+

ชุดนักเรียนเนี่ยนะวันนี้ฉันแต่งชุดนักเรียนมันผิดเหรอ? ก็มีคนขอคาบให้ฉันนี่นา พอมาปุ๊บไม่ได้แต่งตัวเปลี่นเสื้อสักหน่อยเลยนะ!

คนตัวสูงมองไปยิ้มไป พลางเอามามือมาจับข้อมือของฉัน พลางให้เราสองคนเข้ามาข้างในห้อง

ฉันเห็นรังสีความอาฆาตของใครไม่รู้ที่จ้องมาทางริกเตอร์หนุ่มน้อยของฉัน

โหยๆ พี่ฮันเบาๆหน่อยสายตาของพี่จะกินผมไปทั้งตัวแล้วนะ...พี่ซิสก็เลิกดูซี่รี่ส์ได้แล้ว สาวน้อยร่างบอบบาง แพงแพง มาถึงแล้วครับ >O<” ไอ้เด็กบ้า! ดูพูดเข้าสิ สาวน้อยร่างบอบบาง เขินนะเฟ้ยยย! >///<

ช่างฉัน จะมองด้วยสายตาอะไรก็ช่วยๆห่างๆคนของฉันด้วย...-_-” คนของฉัน? งั้นเหรอ

ฉันมองผู้ชายสามคนตรงหน้า ที่กำลังทำท่าเคร่งเครียด และเถียงกันว่าใครจะพูดก่อนสักที นี้ฉันนั่งอยู่ในห้องนอนของพวกเขาที่เป็นห้องรับแขกนี้มานานจนเจ็บก้นแล้วนะ!

ใครจะพูด...ก็พูดมาสิ แพงแพงรอฟังอยู่นะคะ -_-” ฉันบอกกับพวกเขาทั้งสาม พวกเขาทั้งสามคนมองหน้ากันพลางขมวดคิ้วและ ริกเตอร์ก็เริ่มพูดขึ้น

คือ...ว่า...พี่ฮันเตอร์เขาอยากจะมาบอกว่า...

ฉันพูดเองก็ได้ - -*” เสียงติดเย็นชาที่ทำเสียงสั่นเล็กน้อย หันมามองหน้าฉันทันที ฮันเตอร์มีอะไรจะบอกฉันกันนะ

(-_-) (_ _)ฉันพยักหน้า

คะ...คือว่า...เรื่องแมสเตอร์มายน่ะ ยัยน้องสาวตัวดีเป็นคนเริ่มคิด เพราะเธอน่ะเป็นคนที่ฉันแอบชอบมาตั้งแต่เด็กแล้ว...-///- แต่ว่า...วันนั้นวันที่เราต้องแยกทางกัน วันที่ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้มันยิงปืนและจับตัวพวกฉันไปกับพ่อแม่เธอไป ฉันเห็นเธอไปกับยามนั่นแล้วล่ะ แต่พอตื่นมาอีกทีปรากฏว่า...มันเป็นแผนของยายเธอต่างหากที่ต้องการตัวเธอไปอยู๋ด้วย ยายเธอน่ะรวยมากนะจะบอกให้ -_-+”

จะ...จริงงั้นเหรอ O_O

ฉันเลยไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน...และไม่มีการติดต่อกลับมาเลย จนกระทั้งถึงวันนั้นวันที่ยายเธอเสียแล้ว ท่านได้ส่งจดหมายฉบับนั้นมาให้พ่อกับแม่ของเธออ่านจนรู้ว่าเธอไปไหน...และเธอก็อยุ่ในตัวเมืองใกล้นี้เอง และฉันก็ได้เป็นนักร้องตามที่เธออยากเป็นแล้วด้วยนะ ฉันเพื่อเธอมาตลอดเลยนะ แต่ฉันก็พลาดไปแล้วก่อนตอนที่เธอยังไม่ได้เข้ามาอยู่ในกทม. มีผู้หญิงคนนึงเธอบอกวารักฉันและบอกว่าอยากเป็นแฟนกับฉันและเธอบอกว่าเธอชื่อ แพงแพง ฉันก็นึกว่าเป็นเธอเพราะมีนิสัยคล้ายๆกัน จนมารู้ว่ายัยนั้นโกหกและดผลอรักยัยนั่นไปแล้ว อย่าช่วยไมได้น่ะสิ -3- ”

หืม?...

ทุกคนนั่งเงียบเอาแต่ฟังเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

ฉันเลยอกหักน่ะ แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรมาก แต่ว่า...เธอก็มาตอนที่ฉันโดนหักอกพอดีเลย ไอ้พวกริกเตอร์กับพี่ซิสแล้วก้ทุกๆคน...วางแผนเพื่อให้ฉันกับเธอได้รักกัน ตอนแรกฉันไม่ร็เรื่องนี้หรอกนะ แต่ตอนที่ไปเที่ยวที่ทะเลนั่นแหละตอนที่ไอ้ริกเตอร์มันประกาสเลยว่าเธอกับมันรักกัน ทำให้ฉันโมโหมากแล้วบอกไปว่าฉันชอบเธอมาก จนมันถึงเล่าความจริงให้ฟัง...ว่ามันน่ะ ให้น้องสาวของฉันอย่าง ฮันนี่ เป็นแมสเตอร์มายและวานแผนต่างๆให้เธอได้รู้ความสักที

งั้นเหรอ?

จริงๆเหรอที่พวกเขาพูดน่ะ

นั่นสินะถ้าเขาจะโกหกไปเพื่ออะไรล่ะจริงมั้ย?

ตอนนี้พ่อแม่ของเธอสบายดีไม่ต้องเป้นห่วงหรอกนะ...เธอยังไม่รู้เลยสินะ ว่าพ่อมแของเธอยู่ที่ไหนน่ะ

จริงด้วย! 0.o

เธอลองไปเปิดรหัสในนั้นแล้วสินะ...เห็นกระดาษที่อยู่หลังจี้นั้นหรือเปล่า?กระดาษงั้นเหรอ

ฉันเลยตัดสินใจหยิบสร้อยที่คอออกมา กลัวหายเลยใส่ไว้ที่คอน่ะ หลังจากนั้นเลยลองเปิดดูอีกครั้งปรากฎว่ามันมีจริงๆกระดาษท่าเขาว่าน่ะ

ฉันเห็นมันพับแล้วพีบอีกจนเล็กมากๆทำให้เข้าไปในสร้อยนั้นได้...

แพงแพงคนนี้เลยตัดสินใจเปิดมันออกมาพลางตกใจที่มีคำเขียนไว้ว่า

‘Japan’

พ่อกับแม่ของฉันอยู่ที่เจแปนงั้นเหรอ? คำตอบของฉันและทุกๆอย่างคงคลี่คลายแล้วสินะ! ขอบคุณจริงๆ พระเจ้า >_<

ประเทศญี่ปุ่นรอฉันก่อน้า...

ฉันมีอะไรจะบอกเธออีกอย่างนึง...

อะไรเหรอ? *O*” ฉันหันไปหาฮันเตอร์ทันที แล้วเขาก็บอกให้สองคนนั้นออกไปข้างนอนหรือไปไหนก่อนก็ได้ที่ไม่ใช่อยู่ในห้องนี้เด็ดาด

อ้ะ! เขาจะทำอะไรฉันล่ะเนี่ย!! T=T

...คือว่า...เธอรู้สึกมั้ย? เวลาที่อยู่ใกล้ฉันน่ะ...รู้สึก..งั้นเหรอ?

แล้วฉันจะรู้สึกอะไรกัยเขาได้ล่ะ! ในเมื่อเราไมได้เป็นอะไรกันสักหน่อยนะ

ฉันจะรู้สึกอะไรล่ะ?

งั้นฉันก็พูดความจริงเลยล่ะกันนะ…” หา! นี้ความจริงของเรื่องทุกอย่างยังไม่จบอีกเหรอ? มันมีอะไรอีกล่ะเนี่ย สับซ้อน งุนงง แต่ก็ต้องหาความจริง

แล้วอยู่ๆเขาก็ถอนหายใจขึ้นมา...

เขาเป็นอะไรกันแน่นะ...ฮันเตอร์

มันไม่ใช่เรื่องแผนการหรอกนะ...เขาพูดต่อ...ไม่ใช่เรื่องแผนการแล้วมันเรื่องอะไรล่ะค่ะ

...

...แต่มันเป็นเรื่องของหัวใจ...

O///O เรื่องของหัวใจ งั้นเหรอ? หลังจากฉันตอนนี้เหมือนจะลอยแล้วค่ะ TOT เขินอาย!! เป็นที่สุดเลยอ่ะ!

นายพูดเรื่องอะไรเนี่ยย >///<” พอเขาเห้นฉันเขินขนาดนั้นเขายิ่งไม่มองหน้าฉันอีกเลย แง้~ นี้ฉันคิดถูกแล้วใช่มั้ย? ที่จะควรรู้ความจริงต่อความรู้สึกที่เขามีให้ฉันน่ะ

...ฉันพูดไปตามความจริงเท่านั้นนะ...-_-+ ยัยต๊อง! ” เฮอะ!

ว่ามาสิ! รอฟังอยู่นะ -3-” ความจริงอยากรู้แล้วล่ะว่าเขาพูดเรื่องอะไร

ความจริงต่อความรู้สึกที่ฉันมีให้เธอน่ะคนตรงข้าม...พูดพร้อมกับเบือนสายตาไปทางอื่น...ก่อนจะกับมามองหน้าฉันด้วยสายตาที่ฉันจับจ้องได้ถึงความจริงใจและไม่สับสนแหมแต่น้อย

...นายต้องการที่จะสื่ออะไรกับฉันกันแน่...และขอร้องเถอะนะ...รีบพูดๆได้มั้ย? ตื่นเต้น >_<” ฉันพูดติดตลกแต่คนตรงหน้าทำหน้านิ่งเหมือนเดิมและมองไปทางเพื่อนสองคนด้านๆข้างๆเขา

อุ๊ย! >///<ลืมไปเลยว่าพี่สาวสุดหล่อของฉันกับหนุ่มน้อยหน้ากวนยังอยู่

...ไอ้พวกนี้...ไปไกลๆก่อนได้มะ? ได้เวลาสำคัญของฉันแล้ว ไป๊ๆๆ!!!” เขาพูดเสร็จทันทีที่ไล่ไปแล้วสองคนนั้นก็ยิ้มและตบหลังเบาๆให้ฮันเตอร์เหมือนจะบอกว่า สู้ๆ อะไรประมาณนั้น!

นี้จะเกิดสงครามหรือเปล่านะ!

เอ๊ะ! นี้ฉันคิดมาไปเราะ! =[]=+

ไล่พวกเขาไป...เรื่องสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอฉันหันมามองหน้าเขา ก่อนที่เขาจะตอบกลับด้วยสายตานิ่งๆ

ใช่! สำคัญมากเลย...

ฮะๆ...งั้นก็พูดมาสิ T_T” ฉันกลัว

ความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอน่ะ...

“>.<”

มันเริ่มมาตั้งนานแล้วนะ...คือ...

“-O-”

ฉันอยากจะบอก...สามคำสั้นๆเลยว่า...

“…” ลุ้นๆๆ

ฉัน...

ฉันเกลียดเธอเหรอ? ไม่นะ!!! TOT

ฉันตบหัวตัวเองเบาๆที่ไม่ให้คิดในทางที่บ้าบอของฉันเอง ฮือๆ รีบพูดมาสิคะสุดหล่อ

...คนหล่อตรงหน้าฉันนิ่งไปก่อนจะมองฉันด้วยสายตาแบบจริงจังอีกครั้งนึง

ฉันจริงนะกับสามคำนี้น่ะ...

(>_<) (_ _)ฉันพยักหน้าและตั้งใจฟังต่อ

คือว่า...

“…”

ฉันรักเธอ...

“!!!”

O///O ฉันรักเธอ

ฉันรักเธอ

ฉันรักเธอ

ฉันรักเธอ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!

นะ...นายพูดอะไรน่ะ! คิดจริงๆแล้วเหรอ?ฉันถามคนตรงหน้า เขาหันมาทำหน้ามู่และฉันเห็นเขาน้าแดงระเรื่อข้างๆแก้มด้วยล่ะ น่ารักเป็นที่สุด!

เพิ่งเคยเห้นผู้ชายเย็นชาคนนี้หน้าแดงค่ะ!!

ฉันบอกเธอไปกี่ครั้งแล้วนะ...เมื่อกี้ก็เพิ่งบอกไปว่าฉันคิดจริงจัง และคิดก่อนพูดเสมอนะจ้ะ ผู้ชายรอบคอบ -.-

งั้นที่พูดมาไมได้หลอกกันใช่มั้ย?ฉันถามคนตรงหน้าอย่างจริงจัง ก่อนจะพูดต่ออีกว่าฉันก็รู้แล้วว่าฉันมีความรู้สึกนี้ไม่ใช่เขาคนเดียวหรอกเพราะฉันก้รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน

 “ใช่ครับเฮ้ยยยย!! เขาพูดครับกับฉันเราะ!!! O.o หิมะตก ภูเขาไฟระเบิด มิน่าล่ะวันนี้รถติด (เกี่ยวเราะ?)

ค่ะ T///T…” แล้วอยู่ๆเขาก็สะบัดหัวอย่างหัวเสีย เอ๊ะ! หรือเขานึกว่าฉันไม่จริงใจต่อคำพูดที่เขาพูดเมื่อกี้กันนะ! ไม่นะ! เขากำลังเดินไปแล้ว

รอก่อนเซ่!!!!

เดี๋ยวก่อน!...ฉันก็มีอะไรจะบอกกับความรู้สึกที่ฉันมีให้นายเหมือนกันนะ!”

เขาหยุดทันทีที่ฉันพูดไป...

อั้ยยย นี่ฉันคิดถูกแล้วใช่มั้ย? ที่จะบอกความจริง

ท่องไว้ๆ...

ความจริงเป็นสิ่งที่ไม่ตาย...

O///O อยู่ๆเขาก้มาอยู่ตรงหน้าฉันเมื่อไรไม่รู้คนตัวสูงอย่างฮันเตอร์มองหน้าฉันแล้วเอียงคออย่างน่ารักน่าหยิกแต่ตอนนี้ฉันต้องบอกความจริงกับเขาแล้วนะ

ฉันนึกว่าเธอจะเย็นชากับคำพูดที่ฉันพูดไปซะอีกนะเขาพูดทั้งยิ้มน้อยๆ อยากถ่ายรูปเก็บไว้จัง >O< .

แต่ไม่ได้นะ! นี้คือเวลาจริงจังแล้ว

คือฉัน...อยากจะบอกว่า...

ว่า?เขาทำหน้าอย่างจริงจัง แล้วฟังคำที่ฉันพูด ณต่อไปนี้

ในเป็นคำที่ฉันจริงจังไปแล้วเหมือนกันนะ

คือฉัน...

เร็วๆอยากฟังจะแย่แล้วนะ

 ยิ่งฉันพูดช้าไปกว่านี้มีขืนไอ้เจ้านี้ ยิ่งใกล้มากๆแน่ๆเลย TOT

ฉันก็รักนายเหมือนกัน...ฮันเตอร์ >///<” ฉันพูดแล้วิย้มไปยิ้มมา ก่อนที่จะถูกคนตัวสูงคนหน้า ยิ้มแล้วก็โน้มใบหน้าของเขาให้ใกล้กับของฉันและก้มจุมพิตที่หน้าผากของฉันทันที

นั้นแหละคือความรู้สึกที่ฉันมีให้เขาและเขามีให้ฉัน...

มันคือความรักนี่เอง...

ขอบคุณนะยัยตัวเล็ก ที่พูดความจริงให้ฉันแบบนี้...ไม่งั้นฉันคงบ้าตายแน่ๆ ถ้าเธอเฉยน่ะ

 

2 อาทิตย์ผ่านไป...

ยัยโง่ น้ำชาจะหกใส่หัวฉัอยู่แล้วนะ -_-+”

นายก็บ่นอยู่นั่นแหละ อยากมานอนบนตักของฉันเองทำไมล่ะย่ะ!” ฉันพูดกลับด้วยท่าทีเฉือดเชือนคนที่อยู่ตรงตักฉันก็เงีบยไป

ฉันดีใจมากๆเลย หลังจากที่พวกเราบอกความรู้สึกที่ดีๆให้ต่อกันแล้ว ผ่านมาสองสัปดาห์แล้วล่ะที่เราใช่คำว่าแฟนให้ต่อกัน ฉันดีใจมากๆ เลยตอนที่เขาขอฉันเป้นแฟน แทบลอยแน่ะ แต่หมอนั่นดันดึงให้กับสติซธก่อนล่ะค่ะ

แล้วนี้ จะสอบวันไหนน่ะคนบนตักฉันพูดต่อ

วันจันทร์นี้แล้วล่ะ TOT ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย

แล้วทำไมไม่อ่านฮะ! มัวแต่ไปมองผู้ชายคนอื่นถึงไม่อ่านล่ะสิ -_-” เอ๊ะ! ไอ้บ้านี้! ฉันมึสิทธิไปมองเราะ ถึงมองนะ เขาก็ด่าฉันกลับอยู่ดีว่ามีแฟนหล่อแล้วจะมองคนอื่นทำไม

ใช่เลย! เขาเป้นแฟนของฉันที่ขี้หึงทีเดียวค่ะ แต่ฉันเป็นพวกใจง่ายอ่ะ เลยชอบมองผู้ชายๆหล่อๆตามปกติสุขอยู่แล้ว

แหม~ อย่างกับนายให้ฉันมองนักล่ะ เชอะ!” ฉันเลยเอากล้วยที่ฉันชอบกินยัดใส่ปากฮันเตอร์ทันที พูดมากดีนัก ฉันจะมีเวลาได้ยังไงก็เมื่อ...เขาน่ะชอบยึดตัวฉันมาที่บริษัทอยู่เรื่อยเลย การบ้านก็ทำให้ฉันหมดเลย ไม่รู้หรอกว่าทำยังไง แต่ฉันเกิดมาเป้นคนฉลาดเลย ไม่ซีเรียสเท่าไร ฮ่าๆ ^O^

แค่กๆ ยัยใจร้าย -.- มานี้สิเดี๋ยวพรุ่งนี้สอนให้ทั้งวันเลยเอามะ?เขาพูดแล้วยัดกล้วยใส่ปากอีกหวีนึง

เอาสิ พอหลังสอบฉันจะบินไปหาพ่อกับแม่ที่ญี่ปุ่นเลย

งั้นเหรอ?...ฉันคงไปไมได้หรอกนะอ้ะ! ยังไมได้ชวนเลยแล้วนี้มาบอกเลยเหรอ? ว่าไม่ไปงอนนะเนี่ย

ดีแล้ว...ฉันก็ไม่ได้ชวนไปสักหน่อยนี่นา...พาสปอร์ตมีสองใบพอดีไปกับน้ำอุ่นดีกว่านายอีกย่ะ -3-” ฉันพูดแล้วเขาก็ทำมู่ใส่ให้ฉัน

งอนแล้วดีกว่า -_-” งี่เง่ามากไอ้ผู้ชายคนนี้ -_-+ ช่างเขา ฉันไปเก้บเสื้อผ้าดีกว่า กะว่าจะไปทำการบ้านที่หอพักล่ะค่ะ เบื่อแล้งมาที่นี้ทุกวัน ทุกคนแซวฉันทุกวันเลย

และบริษัท Make Up Artist นั้นน่ะเป้นบริษัทของพ่อกับแม่ฮันเตอร์เขาเลยจ้างใครมาทำอะไรก็ได้ มันเลยเข้าแผนเขาไงค่ะ

หลงัจากนั้นฉันจึงจะเข้าไปบอกกับทุกๆคนว่าฉันจะกลับหอแล้ว โดยเฉพาะไอ้ปบ้าฮันเตอร์ที่เวลาฉันออกไปเฉยๆ ไม่บอกเขาพอรู้ว่าฉันหายไป โดนกลับมาด่าทุกที ผู้ชายขี้บ่นนน!!!

ฉันเลยเดินเข้าไปที่ห้องของซิสเตอร์และริกเตอร์บอกลาพวกเขาเรียบร้อยหลังจากนั้นห้องสุดท้ายฮันเตอร์

ก่อนที่ฉันจะเปิดประตูนั่นฉันได้ยินเสียงผู้หญิงใสพูดขึ้น...

ไม่รักฉันแล้วจริงน่ะเหรอ...พี่ฮันเสียงคุ้นๆนะ แต่ทำไมต้องอยู่กันสองคนด้วยนะ

...ฮันเตอร์ไม่ตอบฉันเห้นประตูเลยแง้มๆดูว่าเป็นแพมแพม...O.o

เธอมาตอนไหนกันนะ! หรือว่ารอก่อนหน้านี้แล้วสินะ

อืม...โอเค...ฉันไม่ยอมให้ยัยพี่บ้านั่นเอาหัวใจพี่ฮันของฉันไปหรอก

...อื้อ...

ภาพตรงหน้าทำให้ฉันถึงกับตกใจ แสดงว่าเขายังรักกันสินะ

ฮันเตอร์กับแพมแพมน่ะ

ฮึกๆ น้ำตาของฉันเริ่มไหลลงมาเรื่อยๆ ทำไมฉันถึงอ่อนแอขนาดนี้นะทั้งๆที่รู้อยู่แล้ว ว่าทำไมเขาถึงไม่ปเพราะเขารักแพมแพมนี่เองสินะ...

ฉันเลยเปิดประตุเข้าไปเลย...

“ขอบคุณเธอนะแพมแพม ที่ทำให้ฉันรุ้ความจริงว่าเธอน่ะกับเขายังรักกันอยู่

ไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะ...แพงแพงเขาพูดแล้วดึงเขนฉันไว้...

ปล่อยฉันเถอะฮันเตอร์...เราห่างกันสักพักเถอะนะ ฉันจะไปญี่ปุ่นกับน้ำอุ่น...และอาจจะอยู่ที่นั่นอย่างถาวรเลยก็เป็นได้...ขอเวลาฉันก่อนนะ

ฉันพูดแค่นั้นก่อนที่จะแกะมือของฮันเตอร์ที่ดึงฉันไว้แล้วปล่อยให้สองคนนั้นอยู่ด้วยกันฉันตัดสินใจดีแล้วล่ะ...

ฉันขอเวลาก่อนนะ...

ฮันเตอร์...




โปรดติดตามตอนต่อไป :'D 




TALK

สวัสดีค่าาา
ก่อนอื่นเลยต้องขอโทษน่ะค่ะ
ที่มาช้ามากกกกกก ♥ TTOTT 
เขาติดเรียนนิดหน่อยอาทิตย์ที่แล้วเล
ไม่ได้มาอัปลงให้ แง้~~~ ขอโทษจากใจจริงเลยค่ะ 


มาเข้าเรื่องนิยายกัน -.,- 
มาแล้วๆ แพมแพม เธอยังไม่ยอม
ตายสินะ! 
ใครอยากรู้ว่า พวกเขาทุกคนจะกลับมาดีกันได้ยังไง
ทั้งๆที่ตอนข้างหน้าๆมันหวานแล้ว ตอนสุดท้ายนี้ 
อยากตบแพมแพม 5555555 แต่ทำไมไ่ด้ 
ชีเป้นตัวสำคัญทำให้นิยายมีสีสัน(? โดนถีบบบบ) 
รอติดตามกันนะคะ ตอนหน้าตอนจบแล้ววววว >O< 

ไปละบ๊ายบายยยยยยยยย 

1 เม้น 1 = ตอน 
เหมือนเช่นเคยจ้าาาา 


จุ้บบบบบบบบบบบบบบบบบ
รักมากมายยยยยยยยยยยยย 
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥ ตอนที่ 20 : Part • 19 ความจริง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 632 , โพส : 4 , Rating : 100% / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 120
อัพๆๆๆๆๆ
Name : ... [ IP : 49.49.192.166 ]

วันที่: 1 กันยายน 2555 / 17:57
# 3 : ความคิดเห็นที่ 115
ย๊ากกกก!!! ฮันเตอร์นายนิสัยแย่มาก ฉันจะฆ่านายยย นายทำให้พี่แพงแพงร้องไห้ ไปตบมันซะ ตบแพมแพมเลยย ไม่จริ๊งงงง!! เป็นแฟนกับฮันเตอร์เรอะ T^T ริกเตอร์อย่าน้อยใจไป 555 รู้ว่ายังไงก็คงคืนดี หน้าต้นซากุระ (?) รออ่านตอนต่อไปเสมอออค่า
Name : You&I < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ You&I [ IP : 58.9.56.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 17:59
# 2 : ความคิดเห็นที่ 114
จะดีแล้วอ่ะ แพมแพมมาจากไหนเนี่ย
ทำไมไม่ไปสักทีอ่ะ
สงสารแพงแพงอ่ะ T^T
Name : You&I < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ You&I [ IP : 125.24.43.140 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 17:45
# 1 : ความคิดเห็นที่ 113
=[]= !!!
ฮันเตอร์ นายทำอย่างี้ได้ยังง๊ายยยยยย !!!
กำลังโรแมนติกอยู่แล้วเชียว ;________;
แพงแพงอย่าเพิ่งคิดมากนะ ~~

#รออ่านตอนต่อไปฮะ >_<
PS.  ฝากนิยายด้วยค่ะ ♥ http://my.dek-d.com/mppinn/writer/view.php?id=849862
Name : PINORANGER! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PINORANGER! [ IP : 1.1.254.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 17:36
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android