คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥

ตอนที่ 10 : Part • 9 ความลับของแพมแพม


     อัพเดท 27 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: Koo hara, junhyung, Doojun, minhyunk, okty, Pang
ผู้แต่ง : Mermaid ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mermaid
My.iD: https://my.dek-d.com/okty
< Review/Vote > Rating : 85% [ 4 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 7,358
146 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 139 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥ ตอนที่ 10 : Part • 9 ความลับของแพมแพม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 552 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 
:) Shalunla








9

ความลับของแพมแพม




ฉันอึ้ง พูดไม่ออกเลย มันเศร้าแฮะเวลาฉันได้ยินคำนี้ออกมาจากปากของแพมแพม U.U ฉันไปทำอะไรผิด แล้วที่ว่าแย่งผู้ชายนี้ ผู้ชายคนหน้ายยยย T^T ฉันยังไม่เตยคิดที่จะชอบใครสักคนเลยนะเออ

“เอ่อ..ผู้ชายที่ว่านี้ คนไหนเหรอคะ ?”

“ยัยโง่! ก็พวกพี่ๆวง Blacklist ไงเล่า -_- ฉันขอบอกว่าฉันเจอพี่ก่อนเขา เขารักฉันก่อนเธอ แล้วตอนนี้เขาก็ยังชอบฉันอยู่ อย่ามายุ่งได้มั้ย ?”

เอ่อ น้องขาพูดมาเป็นชุดเลย Y_Y เค้าไม่เข้าใจตั้งแต่คุณเธอพูดตั้งแต่คำแรกแล้วเจ้าค่ะ ฮือๆได้โปรดอธิบายอีกทีว่าฉันไปขโมยของน้องเขามารึเปล่าถึงได้ พูดอะไรไม่ค่อยรู้เลย

“เอ่อ พี่ไม่ได้คิดที่จะไปยุ่งอะไรเลยนะจ้ะ พี่ขอบายเลยพี่พูดจริงๆนะ T^T”

“ก็ดี!! แต่อย่าให้รู้ล่ะ เห็นดีแน่!~”

หลังจากน้องเขาพูดเสร็จก็เสด็จเดินกลับไปค่ะ ตอนนี้เหมือนฉันเห็นน้องเป็นเทพเจ้าอะไรอย่างงั้นเลยล่ะ น้องเขาทำท่าทำทางได้น่ากลัวมาก เหมือนผู้ที่มีบัลลังอยู่ในตัว ฮือๆเหมือนกับว่าถ้าฉํนผิดคำพูดเขาก็จะฟันฆ่าฉันทันที V_V!~ ฉันคิดถูกรึเปล่าที่มาเป็นผู้ดูแลของน้องเขาเนี่ย ปล่อยให้แฟนพี่พั้นฆ่าตายเลยดีมั้ย ? -_-++

แล้วหลังจากนั้นฉันก็เลยเดินคุยกับเรื่องการขึ้นไปถึงห้องโดยไม่ให้หลงทางฉันเริ่มเข้าสู้วัทองแล้วเหรอเนี่ย ? จำอะไรไม่ได้เลยหรือว่ากำลังอึ้งๆกับคำพูดของน้องแพมแพมก็ไม่รู้นี้สิ!~ ไม่อยากเล่าให้น้ำอุ่นฟังเท่าไรกลัวว่าอุ่นมันจะโกรธน้องเขาอีกน่ะสิ ยัยนี้เคยยอมใครที่ไหนได้ อ้อใช่ค่ะ..อุ่นกับครูพัชกลับมาที่ห้องของตัวเองแล้วตอนนี้กำลังค้นข้อมูลอยู่ค่ะเห็นอุ่นบอกว่า...เอาสมุดไดอารี่มากับชุดว่ายน้ำเหมือนบิกินี่อะไรประมาณนั้นมาด้วยนั้นแหละค่ะเพราะว่า มันเหมือนของสำคัญมากยัยอุ่นกับครูพัชเขาบอกมาน่ะค่ะ

แล้วตอนนี้ฉันก็ถึงห้องแล้วค่ะ T^T อยากลำบากเหลือเกินน!!~ กว่าจะขึ้นมาได้

แอด~

“นี้แกฉันเจอของสำตัญหยิบมาถูกจริงๆด้วยอ่า (>_< ) ( >_<)” หน้าตาระรื่นมางิ้ T^T

“อะไรเหรอ ? ดีเหรอไป ‘ขโมย’ ของเขามาน่ะ TOT” แอบกลัวเหมือนกันค่ะทุกคนกลัวว่าน้องเขาจะเห็นน่ะสิ ฮือๆ

“แต่ว่า มันล็อกด้วยกุญแจดอกเล็กอ่ะ สมุดเดี๋ยวนี้น่ารำคาญชะมัดเลย -_-^”เอ่อ แล้วถ้ามันเป็นความลับฉันก็จะล็อกกุญแจนะถ้ามันมีสมุดแบบล็อกให้น่ะ T_T~

“อะ...เอ่อ ไปขอกุญแจจากน้องเขาดีมั้ย ? ”

“แพงเธอโง่หรือแกล้งโง่กันแน่เนี่ย! -__- ไปขอกุญแจจากยัยแด๊นแด้นนั้นมันก็รู้น่ะสิว่าพวกเรามาแอบขโมยของยัยนั้นน่ะ” เอ่อจริงด้วยแฮะนี้ฉันโง่แล้วลืมเร็วขนาดลืมว่าเราไปขโมยของน้องแพมแพมมาเหรอเนี่ย T^T

“เอ่อจริงด้วยแฮะ แล้วยังงั้นจะทำยังไงดีล่ะ อยากรู้จังว่าข้างในมีอะไรเขียน” อันที่จริงฉันก็อยากรู้จริงๆนั้นแหละค่ะว่าแพมแพมเขาเขียนอะไรไว้บ้าง ฉันว่าในนั้นต้องมีชื่อันอยู่ด้วยแน่ๆ ในเร็ววันนี้แหละไม่งั้น คงไม่หาว่า ฉันแย่งผู้ชายของเธอหรอกจริงมั้ยล่ะ ?

แล้วอยู่ๆก็มีเสียงเคาะปริศนาดังลอดออกมาจนฉันกับอุ่นได้ยินเสียง ฉันจึงอาสาไปเปิดให้เอง เพราะถึงยังไงถ้าเป็นแพมแพมฉันจะได้กันหน้าได้ถูกน่ะสิ

...แต่เปิดออกมาแล้วไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคนใกล้ตัวซะมากกว่า นั้นคือ...คุณครูพัชชานั้นเองแหล่ะค่ะ

“ครูพัชมามีอะไรหรือเปล่าคะ ?”

“ครูมีข่าวดีเรื่องไดอารี่ที่น้ำอุ่นเอามาจ้ะ ^O^”

แล้วยัยอุ่นก็รีบลุกมาจากที่นอนทันทีที่ได้ยินครูพัชชาพูดออกมาแบบนั้น

“ยังไงคะครู ?” น้ำอุ่นพูด

...ฉันกับน้ำอุ่นเลยลากครูพัชชาเข้ามาในห้องเพราะความอยากรู้อยากเห็นน่ะสิ

“ก็ ตอนนั้นก่อนที่น้ำอุ่นจะออกมาจากห้องอ่ะจ้ะ ครูเผลอหยิบกระเป๋าสตางค์ของแพมแพมมาด้วยน่ะสิ ครูนึกว่าของครูที่ลืมวางไว้แต่ที่ไหนได้ใบคนละใบแต่สี ยี่ห้อเหมือนกันหมดน่ะสิ ครูเลยค้นไปค้นมาเจอรูปถ่ายสี่คนใบเก่ากับกุญแจดอกเล็กนี้แน่ะ” ครูชูขึ้นมาแล้วมองไปคราวๆแล้วมันอาจจะไขได้จริงๆด้วยน่ะสิ

ถือได้เลยว่าโชคเข้าข้างพวกเราค่ะ! >_<;

“งั้นลองไขเลยสิค่ะครูจะได้รู้ๆไปเลยว่ายัยนี้มันเขียนอะไรไว้บ้าง”น้ำอุ่นพูดพลางขอกุญแจมาจากมือครูแล้วลองไขดูปรากฏว่า...

แจ็คพ็อตแตกค่ะทุกคน...มัน...มัน...ไขออกค้า >O<;; ดีใจที่สุดในชีวิตที่เกิดมาเลยค่ะ

“ออก เย่ มัน ออกแล้วววว >O<” เอ่อครูขาดีใจออกแนวเว่อร์มากไปมั้ยนั้น ?

“งั้นฉันจะอาสาเปิดอ่านให้ฟังเลยนะเนื่องจากฉันมันคนอ่านออกชัดเจนที่สุด เอ๊ะ แพงประตูของห้องนี้เก็บเสียงใข่มั้ย ?” ยัยน้ำอุ่นหันมาพูดกับฉันด้วยน่าตาที่จริงจังฉันเลยบอกกลับไปว่า

“ใช่จ้ะ เมื่อไม่กี่นาทีก่อนขึ้นมาเพิ่งถามพี่เจ้าของมาน่ะเห็นเดินฝ่านแล้วเขาทักมาก็เลย ถามไปสักหน่อยน่ะ ^^”

“งั้นเหรอ ? งั้นดีเลย >O< จะได้พูดอะไรสะดวกซะนิดหน่อยด้วยล่ะ”

“งั้นก็พูดเร็วๆสิจ้ะน้ำอุ่นจ๋าครูรอฟังแย่แล้วลูก ( :”

“เอ่อ ขอโทษค่ะ งั้นเริ่มตั้งแต่หน้าแรกเลยนะค่ะ ^^…เอ๊ะ !~ ทำไมประวัติที่เขียนไว้ ไม่ใช่ชื่อของ ยัยแด๊นแด้นนั้นล่ะทำไมเป็นชื่อ...”

“ชื่ออะไร ?” ฉันกับคุณครูโพลงถามไปอย่างรวดเร็ว

“พิ้งค์ ยัยนี้เปลี่ยนชื่อ จาก ‘พิ้งค์’ เป็น ‘แพมแพม’” ไม่จริงน้า เพราะพี่พั้นก็บอกเองนี่นาว่าเป็นน้อง เอ๊ะ ฉันจำคำของพี่พั้นได้นะ น้องที่ต่างสายเลือดนี่นา =O=!~ อยากบอกนะก่อนที่จะมาเป็นพี่น้องกัน...เธอคนนั้นที่ชื่อพิ้งค์เปลี่ยนเป็นแพมแพมน่ะ อะไรกันเยอะแยะ งงๆ ฮือๆ

“ไม่ต้องงงหรอกฉัน จะอ่านหน้าแรกแล้ว พอเข้าใจแล้วล่ะ..”

“ว่ามาเลย...”

“คือว่า..”

‘บันทึกลับๆจ้า ^O^ 01/01/20XX เย่ๆ วันนี้จะได้ออกมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสักทีเบื่อจะแย่แล้วในที่สุดก็มีคนมารับฉันไปเลี้ยงสักที่ โคตรดีใจเลย >O< แต่ต่อไปนี้ฉันจะไม่ได้เป็นเด็กโสโครกแบบที่ยัยบ้านั้นบอกแล้ว ฉันจะได้เป็นเด็กหรูหราเหมือนเด็กในเมืองฉันจะมีแม่ มีพ่อ เย่ๆ ^_^ แต่คงคิดถึงพี่ ‘พาย’ แย่เลย ทำไมไม่มีใครมารับพี่ชายของฉันนะทำไมๆกัน...แต่ไม่เป็นไรนะพี่ รอหนู แก้แค้น ให้สำเร็จก่อนนะค่ะ แล้วหนูจะกลับไปรับพี่ ภายในที่หนู อายุ 15 ปีนะค่ะ : ) อ้อ ลืมบอกไป ว่า ตอนนี้ฉันเองกำลังเปลี่ยนชื่อ จาก ‘ยัยพิ้งค์โสโครก’ เป็น ‘คุณหนูแพมแพม’ แล้วล่ะ อุตส่าต์หาชื่อน่ารักๆมาตั้งนาน ชื่อนี้แหละที่จะทำให้ทุกคนหลงรักฉัน!!! จบบันทึกลับๆก่อนนะจ้ะ จุ๊บบบ!
~^3^ ไว้ว่างๆจะมาเขียนต่อน้า แพมแพมว่า ยังคงมีเรื่องให้เขียน อีกเยอะแน่!!!...’


“เฮือกกกก!!! เดี๋ยวนะ นี้จบบันทึกกี่อันแล้วเนี่ยทำไมมันยาวจัง ? =O=a”

“ครูว่าเด็กคนนี้ออกแนวโรคจิตนิดๆนะจ้ะ”

“อ้ะ ครูคิดเหมือนหนูเลย หนูชักกลัวยัยนี้ทุกทีแล้วนะเนี่ย...เข้าใจรึยัง แพงแพง ?”ยัยน้ำอุ่นพูดจบกับครูจึงหันมาถามฉันบ้างใครมันจะไม่งงเล่า เข้าใจแล้วด้วย แต่ยังติดตรง พี่พาย เท่านั้นแหละเป็นพี่น้องกันแท้ๆงั้นเหรอ ? แล้วตอนนี้แพมแพมเธอก็อายุใกล้สิบหกแล้วนี่นา แสดลงว่า... พี่ชายของเธอได้ออกมาจาก สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าแล้วล่ะสิ!!!...

“อื้อ เข้าใจแล้ว อ่านหน้าต่อไปเลยสิ”

“ฉันข้ามนะเพราะมันเกี่ยวกับชีวิตประจำวันน่ะ...อ้ะเจอแล้วตอนเด็ด ชื่อเรื่องเขียนว่า ‘Blacklist’ อ่ะนั้นมันชื่อวงของหนุ่มๆไม่ใช่เหรอ ?”

“อื้อ อ่านเถอะ”

‘ บันทึกลับๆ  30/01/20XX เย่ ในที่สุดฉันก็ได้ ฝึกการแต่งหน้าสำเร็จสักทีจะได้ไป เป็นช่างแต่งหน้า ให้กับหนุ่มสักที >O< รอวันนี้มานานเกินรอแล้ววว จะมัดหัวใจให้หลงใหลฉันคนเดียวเลยคอยดูเถอะ แต่ หนุ่มๆก็น่ารักมากเกินนแฮะ อยากเอาไปเก็บไว้ทุกคน แต่ภารกิจนี้มีแต่คนเดียวเท่านั้นน่ะสิ U.U น่าเสียโคตรๆเลย แต่คนที่ฉันเลือก คือ... พี่ฮันเตอร์ เจ้าชายเย็นชาของฉันนนน >///< เจอครั้งแรกแทบเป็นลมด้วยสายตาที่มองมา งั้นต่อไป คงต้องทำตัว น่ารักกว่าเดิมแล้วล่ะเนาะ!!!~…’

...พอน้ำอุ่นอ่านจบ ฉันก็แทบจะ งง เลยอ่า แผนการอะไรเหรอ ? ที่จะต้องทำ ฉันงงเพราะคำเขียนกำกวมของยัยนี้เนี่ยแหละ T^T ไม่เรียกมันแล้วน้องแพมแพม เรียกยัยแด๊นแด้น แบบน้ำอุ่นเรียกยังเหมาะกว่าอีกนะ ยัยโรคจิต ฮือๆๆ

“งงกันล่ะสิ หึๆ” ฉันเลยหันไปตามเสียงข้างหลัง

เสียงใครอ่ะ มันไม่ใช่เสียงของฉันและของน้ำอุ่นกับคุณครูนีน่า =O= ผะ...ผีเราะไม่น่าใช่แฮะเพราะเมื่อกี้ก่อนเดินเข้ามาฉันเห็นห้องทุกห้องแปะของศักสิทธิ์ติดไว้เต็มเลยนี่นา...

“บ้ะแล้วจ้ะเด็กๆ เพื่อนสมุดเขามาเยือนแล้ว TOT”

เอ๊ะเดี๋ยวก่อนนะค่ะ เพื่อนสมุดมาเยือนหมายความว่า....

แพมแพม เหรอเนี่ยยย!!!~

แล้วปรากฏว่า...พอฉันหันไปทางด้านประตูบ้าง...

มันคือคนที่ฉันคิดไว้ใน..แพมแพม นั้นเอง

“คงอ่านสนุกมากสินะ : )”

“มากย่ะ -_- ยัยโรคจิต ยัยพิ้งค์เน่า!!!!”

เอ่อ ฉันว่า ถ้าให้สองคนนี้คุยมีหวัง เรื่องนี้ใหญ่โตแน่ๆเลย ฮือๆ ทำไงดี โดนเขาจับได้แล้วว่าขโมยของของเขามานี่นา เรานั้นแหละที่ผิดไม่ใช่เขาด้วย T^T

“ครูว่า พวกเธอทั้งหมดหยุดทะเลาะกันกว่านะจ้ะ ^^” โธ่ครูขา พูดดีเกินไปแล้ว นี้เราผิดเห็นๆเลยนะค่ะเนี่ย

“อย่าทำมาพูดดี ยัยแก! แกเองก็เข้ามาร่วมขโมยด้วยไม่ใช่เหรอฮะ!!”

เอ่อ ไม่เห็นจำเป็นต้องว่าครูฉันว่า แกเลยนี่นา ครูฉันสวยกว่าแม่เธอเยอะแยะย่ะ (พูดเหมือนเคยเห็นเนาะ)

“มานี่เลยนังตัวดี

“โอ๊ยยย!!! TOT”นี้คือเสียงฉันตอนนี้ ยัยแพมแพม กำลังลากฉันไปที่ไหนม่ายยยรู้ ฮือๆ แล้วพอเพื่อนกับครูจะตามมายัยนี้ทำท่าจะตบและถีบทันทีสงสัยเรียนวิชาป้องกันตัวมากเยอะแน่ๆเลย

“นี้ ฉันขอโทษนะ Y_Y”

“มันหายง่ายๆ เหรอมันคือสมุดความลับของฉันเลยนะ”

“ฉันอ่านไปแค่ สองหน้าเองนะ =O=”

“งั้นเหรอ ? แล้วมันถือว่าอ่านมั้ยล่ะ ?”

เอ่อ จริงด้วยแฮะ Y^Y

“เราไม่โกรธกันใช่มั้ย ?”

“เหรอ ? งั้นเหรอ ? เธอรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับชีวิตของฉันไปแล้วเนี่ย ความลับที่ฉันเป็นเด็กกำพร้า ความลับที่ฉันเปลี่ยนชื่อ เพราะความลับพวกนั้นที่เธอรู้ ฮึกๆ ทำให้ฉันต้องกลายเป็นคนที่มองข้ามไปน่ะสิ ฮึกๆ”

“เดี๋ยวนะ เธอบอกว่าทำให้คนพวกนั้นมองข้ามเธอไปงั้นเหรอ ?”

“ใช่ พี่ซิสเตอร์น่ะสิ ฮือๆ เขา เขารักเธอ ชอบเธอ เขามองข้ามฉัน แล้วที่ฉันบอกว่า...ฉันมาก่อนเพราะฉันเคยทำให้พวกเขารักและหลงฉันก่อนน่ะสิ”

“จริงด้วย! เธอคือคนที่ พวกเขาไม่อยากเอ่ยถึงเพราะพวกเขาก็เจ็บมากที่เขารักเธอ แน่ๆเลย”ฉันพูดบ้าง

เพราะฉันเคยเห็น ริกเตอร์ ละเมอตอนนอนด้วยกันครั้งนั้น แต่พอเขาตื่นมาฉันไม่กล้าถามเพราะกลัวว่าจะยุ่งเรื่องของเขามากเกินไปน่ะสิ เจอตัวแล้ว เธอคือรักกลัวที่ หนุ่มๆรักนั้นเอง >O<

“แต่ฉัน ก็ไม่ยอมหรอก เธอต้องตาย!!!”

เพียะ!!!!!

เสียงตบหน้าฉากใหญ่ที่ทำฉันแทบเป็นลม ฮือๆ

อยากไปให้ไกลจากที่นี้จัง เพราะตอนนี้ฉันกำลังจะตายแล้ววววว....

 

“แพงแพง แพงแพง ” เสียงดังอึกทึก ที่ตอนนี้ทำให้ฉันหูอื้อไปเลย นี้ฉันเป็นอะไรไปเหรอเนี่ย ?

ภาพตรงหน้าที่ฉันเห็นคือ...แพมแพม

แพมแพม กำลังเรียกชื่อฉันอยู่...

“เจ๊ เป็นอะไรมากหรือเปล่า ?”

“มะ...ไม่นะ O_O นี้ฉันเป็นอะไรเหรอ ?”

“เจ๊ สลบไปเพราะ แพมแพมเห็นว่า เจ๊เห็นผีในโรงแรมมั้ง จึงสลบไปเพราะเจ๊คุยกับแพมแพมอยู่ดีๆน่ะสิ ^^ เจ๊กลัวผีเหรอ ?” มะ...ไม่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น แน่ๆ ฉันจำไม่ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

“คงงั้นมั้ง ? แล้วนี้เพื่อนๆฉันล่ะ ?”

“อ้อเพื่อนเจ๊ คนหนึ่งกับ ผู้ใหญ่อีกคนน่ะเหรอ ? ... สลบเหมือนกันไม่รู้เป็นอะไร ตื่นมาก็ลืมว่าอะไรเกิดขึ้นไปหมดเลยน่ะสิ ^^ แต่ตอนนี้เดินเล่นอยู่ข้างล่างแน่ะ”

“งั้นเหรอ ?...ฉันขอไปตามเพื่อนฉันหน่อยนะ”

“ตามสบายเลยเจ๊ เอ่อ เจ๊ฝากตาม...พี่ฮันเตอร์ด้วยนะ เดินเล่นอยู่เหมือนกันนี้มันก็ใกล้เที่ยงคืนแล้วน่ะสิ”

“อื้อ งั้นไปก่อนนะ” ฉันเลย เดินออกมาพร้อมกับอาการมึนๆ อยู่เลย พร้อมกับยิ้มให้แพมแพม นึงทีแต่เอ๊ะเหมือนฉันจะความจำเสื่อม ไปเมื่อ หนึ่งชั่วโมงก่อนแน่ๆเลย แฮะ แล้วเรื่องมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไม..เพื่อนกับครู ถึงเป็นเหมือนฉันด้วยนะ!~

และสุดท้ายฉันก็มาถึงค่ะ เพราะอาสาให้พี่ยามมาส่งโดยเฉพาะทางเลยล่ะค่ะ ถึงยังไงก็จำทางโรงแรมขึ้นลงไม่ได้อยู่ดี เฮ้ออออ~~~!

ตอนนี้ฉันกำลังเพ่งสายตาไปที่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่ยื่นเดินเล่นล่วงกระเป๋าของตัวเองด้วย... มันดูเท่ หล่อ ยังไม่รู้บอกไม่ถูกเลยแต่ท่าทางเดินแบบนี้ มันคุ้นๆแฮะ

แล้วพอฉันจะเดินผ่าน...เสียงตรงข้ามกลับได้ยินว่า...

“ยัยโง่ ทางนี้!!!!~ -O-” เอ๊ะ คนคนนั้นเรียกฉันว่า ยัยโง่งั้นเหรอ แต่พอมองดีแล้วมันคือ...

ฮันเตอร์นี่นา....

“มาทำอะไรดึกๆ แถวนี้ ? -_-” หน้าแบบนี้อีกล่ะ อย่าทำได้มั้ยมันน่ากอดที่สุดเลยย

“มาตามเพื่อนกับนายนั้นแหละ ^_^” ฉันยิ้มพลางมองไปในสายตาของเขา ทำไมสายตาของเขามันลอกแล็กแฮะ ? เหมือนใจเขากำลังสั่นแต่หน้าตาไม่ไป แต่ดวงตามันไปนะตัวเอง

“ยังยิ้มอีก เจอเรื่องอะไรมา จำได้หรือเปล่า”

“ม่ายยยได้เลยล่ะ T.T ” แต่อยู่ เขาก็เข้ามาใกล้ฉัน พลางเอาผมของฉันที่ยุ่งๆเพราะลมมันพัดไปจนผมมาอยู่ข้างหน้าเกือบหมดเขาใช้มือของเขามาทัดหูให้ ใจเต้นนะค่ะ อย่าทำแบบนี้อีกกก ผู้ชายอะไรเย็นชา แต่โคตรโรแมนติกเลย

“เป็นไรมากป่ะเนี่ย ?” ฉันเลยเงยหน้าพูดกับเขาบ้าง

แล้วอยู่เขาก็ไม่พูดไม่จา แล้วเข้ามาใกล้เรื่อยๆอีก เฮ้ออจะใกล้ไปมั้ยจ้ะ ? ฉันจึงถอยห่างบ้าง แต่เขาก็เลยจับแขนฉันเพื่อไม่ให้หนี

แล้วก็...

“อื้อ...~~~~!” อย่าคิดว่าเขาจะจูบฉัยนะค่ะ เขาแค่เอามือหนาๆของเขามาปิดปากฉันแล้วก็เอาตัวฉันเข้าไป กอด...

เดี๋ยวนะ...กอดเราะ OoO ม่ายยยยยย

ฉันเลยพยายามดิ้นแต่มันไม่หลุดค่ะ -_-++

“นะ...นายเป็นอะไรไป ?”

“ฉันเกลียดรอยยิ้มของเธอ”

“อ้าวววว ทำไมอ่ะ U.U”

“ยังไม่จบ...และปากของเธอด้วย!!!”

“เพราะมันทำให้ฉันอยากจูบเธอ รู้ไว้ด้วย!!!~”

เสียงลมพลัดผ่านทำให้ฉัน ทำตัวอะไรไม่ถูกแล้วตอนนี้ พูดทั้งกอดและพูดไม่พูดมาพูดเรื่องแบบนี้อีก แล้วฉันก็แปลกออกแล้วค่ะ ว่าทำไมเขาถึงปิดปากฉันแล้วกอด....

เพราะเขากลัวว่า...จะห้ามใจไม่ให้เขาจูบฉันนั้นเอง!!! T////T 







โปรดติดตามตอนต่อไป :')







TALKING MYFRIEND :D

สวัสดีจ้ะ นักอ่านที่น่ารักทุกคน T^T มาแบบช้าและช้าโคตร ฮืออออ

เค้าขอโต้ดดดยอมรับผิดฮ่าๆๆ เนื่องจากมีปัจจัยหลายอย่างที่ทำให้แต่งช้า...

1.               เปิดเทอมแล้ว พ่อกับแม่ให้เล่นแค่ ศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์

2.               เนื่องจากไรเตอร์เป็นคนแต่งช้าเพราะสนใจลายละเอียดของนิยาย (เหรอ?)

แต่ยังไงก็เอาเถอะค่ะ ไรเตอร์ก็จะอัปเพราะรักนักอ่านทุกคนนค่ะ : ) อัปอย่างน้อยที่สุดคือ อัปทีละ 1 ตอนต่ออาทิตย์ค่ะ Y_Y (นี้เร็วเราะ ?) ฮืออออออออ มาเข้าเรื่องนิยาย บ่นเยอะเกิ้นนน

....ตอนนี้มันเกี่ยวกับความลับของนัง แพมแพมค่ะ แต่ แพงแพง ตื่นมาถึงจำอะไรไม่ได้เลยเพราะอะต้องติดตาม เห็นท้ายๆนี้...แอบหวานนนน >/////< ฮาต้องมีบ้างเดี๋ยวเครียดล่ะเนาะ ตอนนหน้า สนุกกว่านี้แน่นอนค่ะ นางเอกเราใจถึง จะเป็นยังต่อไป โปรดติดตามกันค้ะ ^O^

 

1 เม้น = แถมฟรีหัวใจ นึงดวงของไรเตอร์ค่ะ :D

รักทุกคนมากมายยยค่ะ ^_^







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Mastermind! ♥ ผู้สั่งการร้าย ให้หัวใจสั่งการรัก! ♥ ตอนที่ 10 : Part • 9 ความลับของแพมแพม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 552 , โพส : 4 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 4 : ความคิดเห็นที่ 61
ปิดปากแล้วกอด -///////- โอ้วววว

PS.  ฝากนิยายด้วยค่ะ~ http://my.dek-d.com/mppinn/writer/view.php?id=749190
Name : PINORANGER! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PINORANGER! [ IP : 1.1.251.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 23:07
# 3 : ความคิดเห็นที่ 47
อัพต่อเร็วๆนะคะ
PS.  # ความพยายามครั้งที่ 100 ยังดีกว่าท้อถอยก่อนที่จะลงมือทำ :D
Name : NaTTy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NaTTy [ IP : 110.169.183.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 23:07
# 2 : ความคิดเห็นที่ 43
อัพต่อเร็วๆนะกำลังสนุก..
Name : ... [ IP : 171.4.32.79 ]

วันที่: 27 พฤษภาคม 2555 / 20:43
# 1 : ความคิดเห็นที่ 42
 อัพพพน่า
Name : Dikari chang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dikari chang [ IP : 27.130.51.151 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤษภาคม 2555 / 16:18
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android