Luhan Story in Little Galaxy

ตอนที่ 2 : (OS) Today is What Day?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 192
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 พ.ค. 60











    “ลู่หานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน”  เสียงใสตะโกนเข้ามาในห้องเรียนที่ตอนนี้มีนักเรียนนั่งอยู่ในโต๊ะริมสุดของห้อง บุคคลที่ถูกเรียกผงกหัวขึ้นมาดูก่อนจะก้มหน้าลงไปทำงานต่ออย่างไม่สนใจอะไรนัก

 

    “ มีอะไรเหรอคยองเอ่ยถามเพื่อนสนิทตนเองผู้ซึ่งกำลังพิงสะโพกกับขอบโต๊ะนักเรียนของเขา ตามตัวเพื่อนรักมีสติ๊กเกอร์หัวใจแปะเต็มไปหมดจนแทบจะไม่มีที่เหลือให้ติด

 

      เหมือนเวลาปิดทองพระเลยแต่อันนี้เป็นก้อนปิดสติ๊กเกอร์

 

หันหน้ามาๆขยับยุกยิกหยิบของในกระเป๋าหน้า แผ่นสีขาวแบนราบเต็มไปด้วยสติ๊กเกอร์รูปหัวใจลวดลายจี๊ดจ๊าดเต็มไปหมด วันนี้ทั้งวันตัวคยองซูแทบจะไม่ได้ติดให้ใครด้วยซ้ำ เพราะพอพักเที่ยง ตนที่ลงไปหาอะไรทานทิ้งเพื่อนรักไว้บนห้องนั้นโดนรุมทึ้ง มีแต่คนมาขอติ๊ดสติ๊กเกอร์เต็มไปหมด ซึ่งตอนแรกเจ้าตัวก็ไม่ขัด ไปๆมาๆมันก็เริ่มจะน่ารำคาญจนต้องอาละวาดแล้ววิ่งขึ้นมาหาเพื่อนแทน  

 

แปปนะคยอง เราขอทำการบ้านก่อนนะ

 

โหยยย หันมาแปปเดียวเอง”   เนี่ย ก็แกะติ๊กเกอร์แล้ว เกิดแม่งแห้งติดนิ้วกูนี่ทำไง เดี๋ยวโบกให้ตายคาสมุดเลย

 

ทำไมเหรอ อ้ะ..”  ร่างเล็กที่นั่งก้มหน้าทำการบ้านในสมุดเล่มบางอย่างขะมักเขม้นร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อมีสัมผัสเหนียวหนืดติดที่แก้ม

 

สุขสันต์เดือนแห่งความร้ากกกคยองซูยิ้มตาหยี ปากเหยียดเป็นรูปหัวใจอย่างน่ารักน่าชัง ลู่หานถอดถอนหายใจออกมาอย่างปลงตกกับเพื่อนตน

 

เดือนแห่งความรักอะไรอ่า ไร้สาระจังเลยคยองซู คาบต่อไปส่งงานวิทยาศาสตร์ให้อาจารย์แจฮยอนแล้วนะ

 

เพื่อนเอ๋ยเพื่อนรัก…”  คยองซูยกมือขึ้นมาทาบอกตนด้วยความตกตะลึง ก็รู้ว่าเพื่อนตนนะมันเด็กเรียน แต่ไม่คิดว่ามันจะโนสนโนแคร์โลกขนาดนี้!

 

อะไร

 

รู้ไหมนี่เดือนอะไร

 

เดือนกุมภาพันธ์ไง”  นี่กินข้าวนะ ไม่ได้กินหญ้า

 

มีวันสำคัญอะไรบ้าง

   ลู่หานถอนหายใจอีกครั้งอย่างเหนื่อยหน่าย เริ่มรำคาญเพื่อนตาโตขึ้นมาตงิดๆ  ละจากงานตรงหน้าแล้วหันไปประจันหน้ากับเพื่อนที่มองเขาด้วยสายตาแห่งความตกตะลึงพึงเพริด ออกจะแสบตาน้อยๆกับสีชูดชาดของสติ๊กเกอร์สีแดงพวกนี้

 

วันที่ 4 เป็นวันสอบ o-net รวมทั้งวันที่ 5 ด้วย และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เราไม่มีเวลาพักสักวันเพราะไม่มีวันหยุดเลย วันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันมาฆบูชา เป็นวันที่พระสงฆ์  1,250 รูปได้เดินทางมาประชุมโดยไม่ได้นัดหมาย  และวันจันทร์ที่ผ่านมาเป็นหวันหยุดชดเชยวันมาฆบูชา  อาทิตย์หน้าจะมีสอบไฟนอลทั้งอาทิตย์นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องมานั่งปั่นการบ้านแบบนี้ไง

 

แล้ววันนี้ละ

 

วันนี้เหรอ…”

 

ใช่ วันนี้อ่ะวันอะไร

 

วันนี้ก็วันอังคารที่ต้องส่งงานให้อาจารย์แจฮยอนไง

 

โอ๊ยยยยยย กูจะบ้าตายยยยยคยองซูทำตาเหลือกเหมือนลู่หานพึ่งพูดประโยคที่ฆ่ามนุษยชาติได้ทั้งชาติ

 

อะไรอ่ะ ก็ตอบไปถามที่รู้ เราตอบอะไรผิด???

 

อะ นี่!” คยองซูหยิบแผ่นสีขาวในกระเป๋าเสื้อออกมาแล้วยัดใส่มือลู่หานที่ยังคงถือดินสอกดอยู่ กระชากสมุดการบ้านออกอย่างรุนแรง

 

เฮ้ย!!!เอามานะคยอง!!!”

 

ไม่!ถ้าวันนี้เราไม่เห็นลู่หานเอาสติ๊กเกอร์นี่ไปติดใครตอนพักเที่ยงนะเราจะไม่คืนสมุด!”

 

ไม่เอานะฮื่อออ คยองงง ทำไมเราต้องเอาติ๊กเกอร์พวกนี้ไปติดใครก็ไม่รู้ด้วยย

 

ก็วันนี้มันวันวาเลนไทน์นะสิว้อยยยยยย ตื่นเพื่อนตื่น!!!!แหกตาออกมาจากตำราเรียนบ้างโว้ยยยย!!”

 

อย่ามาคำรามใส่เรานะไอ้ก้อน!!” ลู่หานที่โดนตอกหน้าแบบนั้นถึงกับหน้าชาไปครึ่งซีก อะไรอ่ะ!!นี่ก็ทำตัวเป็นอนาคตที่ดีของชาติอยู่มั้ยอ่ะ!!!!!

 

หนอยแน่ะ!!!เออ!!ได้เลย!!ถ้าวันนี้ไม่เห็นนะ ไม่คืนจริงด้วย!!ไปละ บรั๋ยส์!” หลังจากพ่นประโยคเหล่านั้นจบก็ชิงเกียร์หมาสะบัดตูดออกไปจากห้องพร้อมสมุดงานอาจารย์แจฮยอนไปด้วย ทิ้งให้ลู่หานนั่งเบะปากเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อในห้อง 

 

 

แล้วจะเอาไปติดใครเนี่ย?

 

   มองสติ๊กเกอร์ในมือ ผลิกกลับหน้ากลับหลังไปมา รุ่นพี่ที่สนิทก็ไม่ค่อยมี แฟนเหรอ ส่ายหัวรัวๆเลย อย่าได้หวัง ลู่หานคนนี้นอกจากหนังสือเรียนก็ไม่มีอะไรในชีวิตแล้วละ

 

    ก็ใช่ว่าจะโง่ถึงขนาดไม่รู้จักวาเลนไทน์ แต่มันไม่ได้สลักสำคัญอะไรในชีวิตนี่  ซื้อช๊อกโกแลตให้กินไม่รู้เหรอไงว่ามันทำให้อ้วนขึ้นนะ ที่ตลาดบอกว่ามันลดราคา เปล่าเลย ต้นทุนมันก็ไม่ได้เยอะอยู่แล้ว แค่ลดกำไรลงมาให้ผู้ซื้อรู้สึกดีนิดหน่อย พอมีคนซื้อเยอะแค่นั้นกำไรก็พุ่งขึ้นกระฉูดแล้ว ไหนจะตุ๊กตาอีก อะไรก็ไม่รู้ เกะกะจะตาย ซื้อมาก็สุ่มๆด้วย เกิดเราไม่ชอบจะปฎิเสธก็หาว่าหยิ่งอีก ดอกไม้อีก ให้ทำไมอ่ะ เดี๋ยวก็เหี่ยวแล้วป้ะ เหยย ก็ไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้นจะมาวี้ดว้ายทำไมอ่ะ ไอ้พวกสติ๊กเกอร์อีก พอติดเสื้อแค่นั้นแหละ คุณมึงเอ๋ย แกะกันชิบหาย ซักกันมันส์มือเลย เฮ้ออออ ก็ไม่เข้าใจอ่ะว่าทำไมจะต้องมากรี๊ดกร๊าดกันในวันแบบนี้ด้วย 

 

  

   ท้ายที่สุดร่างบางจำต้องตัดสินใจลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างมือที่เลอะปากกาน้ำเงิน เก็บสติ๊กเกอร์ลงในกระเป๋าหน้าแล้วเดินไปตามทางชั้น 3 ที่ไม่มีผู้คน เนื่องจากตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยง 

 

   บิดก๊อกน้ำแล้วปล่อยน้ำให้ไหลลงมาตามซอกมือ ถูไปมาเบาๆโดยไม่ได้สังเกตว่ามีห้องน้ำห้องสุดท้ายปิดอยู่

 

แกร๊ก

 

      หันหน้าไปมองอัตโนมัติตามความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์คนเรา  แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อบุคคลที่ตนเห็นเป็นรุ่นพี่ม.ปลายใส่แว่นตัวสูงชะลูดกำลังมองมาที่เขาเหมือนเจอสัตว์ประหลาด

 

   แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหลักหรอก

 

คงจะเป็นหน้าอกของตนที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงเร็วขึ้นจนน่าตกใจต่างหาก

 

ก็คนตรงหน้านะ พี่เซฮุนเลยนะ

 

ถ้าคนที่ชอบจะเป็นใครก็คงเป็นพี่เขานี่แหละ

 

   หันกลับไปมองมือตัวเอง ทำเหมือนไม่สนใจทั้งๆที่กำลังสนใจเขาแทบบ้า

 

ผู้ชายอะไรวะหล่อเป็นบ้าเลย

 

      ฮื่ออออออ เขินชะมัด

 

  ฝ่ายรุ่นพี่ม.ปลายพอเห็นรุ่นน้องหันกลับล้างมือต่อ หัวใจเจ้ากรรมที่เมื่อกี้หยุดเต้นไปเสียดื้อๆกลับเร่งจังหวะตีตื้นขึ้นมาเร็วขึ้น

 

 

เร็วขึ้น

 

   ใครบ้างจะรู้ว่าเด็กเนิรด์อย่างเซฮุนผู้นี้จะมีความรักกับเขา  ซึ่งคนที่ถูกแอบรักก็ไม่ใช่ใครถ้าไม่ใช่คนตัวเล็กตรงหน้า  เซฮุนจัดเป็นพวกเด็กเรียนที่ฉลาดเกินมนุษย์มนา สถานที่อาศัยของเขาภายใต้ชายคาโรงเรียนถ้าไม่ใช่ห้องเรียนก็เป็นห้องสมุด  และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กเรียนอย่างเขาได้พบเจอน้องลู่หานนักเรียนชั้นม.ต้น

 

       รักแรกพบละมั้งคงต้องพูดแบบนั้น

 

ใบหน้าหวานเหมือนผู้หญิงเช่นนั้นใครกันจะไม่ชอบ ปากเล็กสีชมพูน่ารัก ดวงตาสีน้ำตาลกลมโตเหมือนลูกกวาง แพขนตายาวที่แผ่ออกมาเหมือนหลังคาบ้าน  แก้มย้วยสีชมพูน่ากัดน่าฟัดนั่น  ตัวเล็กน่ารักจนบางครั้งเซฮุนทนไม่ไหวคิดไปถึงไหนต่อไหนจำต้องจัดการตนเองในห้องน้ำอยู่หลายครั้ง

 

     เซฮุนนะชอบลู่หานแค่ได้มองหรือได้กลิ่นก็แทบคลั่ง

 

     น้องลู่หานจะรู้มั้ยนะว่าพี่เซฮุนไบแอสน้องขนาดไหน

 

โอ้ยอดรักของพี่

 

 

 

 

 

อะเอ่อ..พี่ พี่เซฮุนครับ…” ลู่หานตัดสินใจเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบอย่างกล้าๆกลัวๆ เสียงน้ำไหลของลู่หานเงียบไปแล้วเหลือแต่ของเซฮุนที่กำลังยืนล้างมือเพลินๆถึงกับสะดุ้งเฮือก

 

น้องเขารู้จักชื่อเราด้วยวะ

 

น้องเขารู้จักชื่อเราด้วยว่ะ!!!!

 

ไอ้เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

 

 

สะสุขสันต์เดือนแห่งความรักนะครับผะผม”  ลู่หานเช็ดมือที่เปียกกับกางเกงแล้วหยิบสติ๊กเกอร์ในกระเป๋าเสื้อออกมายื่นให้อีกคนทั้งแผ่น  เม้มปากแน่น ในใจรู้สึกตื่นเต้นจนแทบจะหยุดหายใจ  ความประหม่าแล่นขึ้นมากัดกินสมองซีก IQ ไปหมดจนไม่เหลือซาก

 

“……………………………”

 

ผมผม….ผมชอบพี่ครับ…”  ตัดสินใจพูดในสิ่งที่ชีวิตนี้คิดว่าเขินลองลงมาจากตอนประถมที่เขาร้องเพลงบนเวที

 

 

“……………………………”  

 

 

 

คะคือ พี่จะไม่รับก็ได้นะครับ…” ค่อยๆลดมือลง จิตใจเริ่มห่อเหี่ยวจนแทบจะฟีบลงไปกองกับพื้นพร้อมความหวังที่พกมาเต็มร้อยหายไปพร้อมกับน้ำที่ไหลลงมา

 

หมับ!

 

อ้ะ!พี่เซ!!!!!!!!”

 

 

     ริมฝีปากรูปกระจับกดจูบลงไปที่อวัยวะเดียวกันของร่างเล็กใต้ร่างที่ตอนนี้กลับยืนนิ่งให้เขาจูบ  เม้มริมฝีปากนุ่มนิ่มตรงหน้าก่อนจะเผยอปากแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจในโผลงปากเล็ก  คนในอ้อมแขนที่ดูท่าจะไม่ประสีประสา เงอะงะจนเซฮุนนึกเอ็นดู  ลากลิ้นเลียริมฝีปากนุ่มหยุ่นให้อีกคนเผยอออก แล้วรุกล้ำเข้าไปชิมความหวานในโพรงปากเล็ก ดูดดุนลิ้นเล็กที่เคลื่อนหนีแต่จนแล้วจนรอดก็ต้องสยบให้ผู้ที่ควบคุมเกมส์  

 

ฮื่อ…” ร่างเล็กร้องประท้วงเมื่อเริ่มรู้สึกขาดอากาศหายใจ  ใบหน้าคมคายเคลื่อนออกห่างเพียงเล็กน้อย ดูดดุนริมฝีปากล่างอย่างนึกเสียดาย 

 

   ดวงตาคมพราวระยับไปด้วยความต้องการที่มากล้นเสียจนลู่หานต้องหลบสายตาด้วยความเขินอาย แก้มใสตอนนี้ขึ้นสีแดงชัดลามไปถึงใบหู  

 

   อยากกิน….อยากกินน้องเข้าไปทั้งตัว

 

ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไร จัดการเดินไปปิดประตูหน้าห้องน้ำแล้วลงกลอนล๊อคเรียบร้อย ลู่หานที่เห็นนึกสงสัยเอียงคออย่างใคร่รู้ว่ารุ่นพี่ตัวโตจะทำอะไร  แต่แล้วก็ต้องถอยหลังกรูดจนติดขอบอ่างล้างมือ

 

  เซฮุนเดินเข้าไปหากวางน้อยด้วยความรวดเร็ว กักร่างเล็กให้อยู่ใต้อาณัติตนด้วยวงแขนแกร่ง

 

พี่ขอนะ…”

 

 

อ้ะ…”  ส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจในสัมผัสแปลกใหม่ที่ตนไม่เคยรู้จัก สันจมูกโด่งกำลังไล่ไปตามซอกคอ ลมหายใจร้อนนั้นรดอยู่ที่ต้นคอของเขา ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความเจ็บแปล๊บเมื่อคนตัวสูงกัดเข้าที่ซอกคอ

 

ชอบอ่ะ…กร๊าวใจดีจัง

 

 

 


จินตนาการสำคัญกว่าความรู้

 Albert Instine 


_____________________________________________________________________________________________________________________





Luhan : คยอง เราไม่สบายอยู่ห้องพยาบาลนะ ฝากบอกอาจารย์ด้วย


อ้าวเฮ้ย เป็นไรอะ เราให้ลู่ไปติดสติ๊กเกอร์คน นี่ลู่ไม่ได้ไปติดต้นตะเคียนจนโดนของนะ : Kyung


Luhan : พอดีเราโดนยุงกัดเต็มตัวไปหมด แล้วเหมือนจะมีไข้ด้วย

Luhan : ส่งการบ้านของอาจารย์แจฮยอนให้ด้วยนะ 


เป็นไข้จริงอ่ะ? : Kyung


Luhan : อือ 

Luhan :พอดีเป็นไข้ใจน่ะ  

 












Writer Talkative

ทำบล๊อค Nc ไม่เป็นจ้า ขอโทษษษษษ

(c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #7 PPSnook (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 10:28
    nc มีไหมหาไม่เจอ เซไวไฟเกินไปละ
    #7
    1
  2. #4 bubblet-pcy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 17:26
    ฟินนนน
    #4
    0
  3. #2 ♡MluM♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 22:26
    เซ~~~ รวดเร็วมากมาย ฮื้อ
    #2
    0
  4. #1 kimmiekim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:50
    หาไม่เจอค่ะ
    #1
    1