[ Fic naruto ] สายสัมพันธ์ระหว่างเนจิกับเท็น เท็น

ตอนที่ 12 : แปรเปลี่ยนจากความเศร้าเป็นความอ่อนโยน + กลับโคโนฮะงาคุเระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    26 ม.ค. 50

                                                    [ 12.]


        สาดแสงของอรุณรุ่งในวันใหม่ ส่องลงมาท่ามกลางความปวดร้าวของใครบางคนและอีกหลายๆคน  ทั้งๆที่เป็นเรื่องน่ายินดีแต่กลับโศกเศร้าแทน




เช้าวันรุ่งขึ้น

ณ. ห้องของพวกเนจิ


" ภารกิจของพวกเราเสร็จสิ้นลงแล้ว นะครับ ! " ลีพูดขึ้น

" อืม ! แต่มันยังไงก็ไม่รู้ เหมือนพระเจ้ากลั่นแกล้งเลย " เท็น เท็น ตอบ

" ชั้นว่าเราก็คงกลับกันได้แล้วล่ะ " เนจิเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับพูดขึ้น

" ขอเวลาแปปนึง เดี๋ยวชั้นมานะ มีอะไรต้องทำหน่อยน่ะ " เท็น เท็น พูดขึ้น

" .................... "


ณ. กลางสวนของตระกูล


         จิตใจที่อยู่ในภวังค์ กำลังรื่นเริงไปด้วยกัน แต่ในตอนนี้มันไม่ใช่ เหมือนกับอยู่ที่ไหนซักที่  ที่ๆมัน ว้าเหว่  ไร้ผู้คน ไร้สิ้นเสียง เป็นที่ๆมันทรมานมาก หากมันเป็นความรู้สึกที่มีอยู่ของใครบางคน

" ท่านซาโซมิ !! " เสียงหญิงสาวดังขึ้นทำลายภวังค์นั้นออกมา

" ท.. เท็น เท็น "

" ชั้นเสียใจด้วยนะคะ "

" ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณมากนะ "

" และเรื่องรัชทายาทล่ะคะ "

" ไม่มี อะไรที่ชั้นอยากจะทำอีกแล้วล่ะ ชั้นคงทำไม่ได้หรอก ชั้นมันคนไม่เอาไหน มันอ่อนแอเกินไป ขอบคุณมากนะที่มาคอยปกป้องน่ะ "

" ก็เพราะอย่างนี้น่ะสิคะ ที่คุณคิมุระถึงตายน่ะ !!!!!!!!!! "

" ....................... ม.. หมายความว่ายังไง "

"   ท่านน่ะไม่เคยเชื่อมั่นในตนเองเลย เอาแต่เลื่อนลอย ทั้งๆที่คุณคิมุระก็เชื่อมั่นในตัวท่านมาตลอด แต่เมื่อท่านเจอกับสิ่งที่ปวดร้าวเข้ามา  ท่านก็เอาแต่เศร้าตลอด ไม่เคยลุกขึ้นมาเผชิญหน้ากับสิ่งที่เข้ามาเลย ขอร้องเถอะค่ะ เปลี่ยนความโศกเศร้าให้กลายเป็นความอ่อนโยน ที่จะกล้าเผชิญกับสิ่งต่างๆในวันข้างหน้าสิคะ
ท่าซาโซมิ !!!!!!!! "

" ข..ขอบใจนะเท็น เท็น ที่ช่วยให้ชั้นตื่นจากภวังค์ซักที  เธอพูดถูกชั้นมันไม่เอาไหน เอาแต่เศร้าตลอดจากนี้ชั้นจะลุกขึ้นบ้างแล้ว ในฐานะองค์รัชทายาทของตระกูลซานาดะคนใหม่ " เสียงพูดที่มาพร้อมกับน้ำตาแห่งความแข็งกล้าพูดขึ้น

" ค่ะ ! "

     
        เหตุการณ์เลวร้ายได้ผ่านไปได้ด้วยดี  องค์รัชทายาทคนใหม่แห่งตระกูลซานาดะ ขึ้นครอง ท่ามกลางเสียงเฮของประชาชนทุกคน  จากความเศร้าและอ่อนแอของใครบางคน กลับกลายเป็นความกล้าขึ้นมาที่ได้รับบทเรียนจากเรื่องต่างๆ  และคำพูดของใครคนหนึ่งที่ช่วยดึงเธอขึ้นมา


" งั้นพวกเราขอตัวเลยนะครับ " เนจิพูดขึ้น

" ขอบใจมากนะ ! " ท่าเอราชิมาพร้อมกับซาโซมิ

" ครั้งหน้าเจอกันใหม่นะ และเดินทางดีๆล่ะ ขอบคุณมากนะทุกคน " ซาโซมิพูดขึ้น

" ครับ/ ค่ะ !! "

" พ่อดีใจนะที่เจ้ารับตำแหน่ง เพื่อปกครองตระกูลนี้ต่อไปน่ะ ต้องขอบคุณพวกเค้านะที่ช่วยดึงเจ้าออกมาน่ะ "

" ค่ะ !! หนูจะไม่ลืมพวกเค้าเป็นอันขาด และมีอีกคนที่ลืมไม่ได้ด้วย "

" ................ "

" ชั้นจะไม่ลืมเธอนะคุมิระ ! "


ระหว่างทางกลับของพวกเนจิ

" นี่ ! เมื้อกี้เธอไปไหนมาน่ะ เท็น เท็น " ลีถามขึ้น

" ไปทำให้ความเศร้ากลายเป็ความกล้สขึ้นมาน่ะ "

" เอ๋ ?? "

" ไม่น่าเชื่อเลยนะ มิน่าล่ะ ท่านซาโวมิถึงเปลี่ยนไป " เนจิพูดขึ้น

" เข้าใจแล้วละครับ ! "

" กลับโคโนฮะกันเถอะ ! "

" อืม !! "


ณ. โคโนฮะงาคุเระ

 สำนักโฮคาเงะ


" ภารกิจเสร็จสิ้นด้วยดีสินะ คิดไม่ผิดเลยที่ใช้พวกเธอ " ซึนาเดะพูดขึ้น

" ครับ !! "

" เอาล่ะงั้นก็ไม่มีอะไรแล้วพวกเธอไปกันได้แล้ว "

" ครับ/ค่ะ !! "

" งั้นถมขอตัวก่อนนะครับ จะไปหาครูไกน่ะครับ "

" อืม ท่าทางจะห่างกันไม่ได้เลยนะคู่นี้น่ะ " เนจิพูดขึ้น

" ครับ ! มันแหงอยู่แล้ว ก็เค้าเป็นอาจารย์สุดที่เลิฟของผมน่ะ ว่าแต่พวกคุณเถอะว่าแต่ผมคู่ของพวกคุณก็เหมือนกันนั่นแหละ เดี๋ยวนี้ไปไหนก็ติดกันตลอเลยนี่  ละก็เมื่อคืนก่อนผมเห็นนะที่กลางสวนที่ตระกูลซานาดะน่ะ  เห็นนะว่ากำลังทำอะไรกันอยู่ "

" หมายความว่าไงลี ! " เนจิถาม

" เนจิกับเท็น เท็น น่ะ ก... "

" อุ๊บ !!!!!!! "

" เงียบนะลีน่าจะบ้าหรอ " เท็น เท็น รีบเอามือมาอุดปากลี -0-

" ................... "

" ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย ก็แค่พูดเล่นๆไปอย่างงั้นแหละ เอ๊ะ หรือว่ามันเป็นเรื่องจริง อ.. อย่าบอกนะว่า..... เท็น เท็น น่ะ ช... "

" อุ๊บ !!!!!!!!! "

" ลีเงียบไปเลย จะไปไหนก็ไปเลย ไม่คุยกับนายแล้ว " เท็น เท็น พูดด้วยความอายแล้ววิ่งออกไป

" อะไรหรอลี เมื้อก้ที่นายพูดค้างเอาไว้น่ะ "

" ฮี่ ๆๆๆ ! อยากรู้ก็ตามเธอไปสิ วิ่งไปนู้นแล้ว ผมไปล่ะนะบายคร้าบบบบบบบ "

" ......................... "


ณ. ริมสะพาน


" บ..บ้า ลีพูดอะไรก็ไม่รู้ มันจะเป็นไปได้ยังไงกันเล่า " เท็น เท็น บ่นขึ้น

" อะไรเป็นไปไม่ได้หรอ " เสียงชายหนุ่มดังขึ้น

" น... เนจิ !!!  ม...มีอะไรหรอถึงตามมาน่ะ "

" ก็ยังสงสัยเรื่องที่ลีพูดเมื้อกี้น่ะ อะไรหรอบอกหน่อยสิ "

" ม..... ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ ลีก็แค่พูดเล่นน่ะ "

" ไม่มีอะไรแล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ "

" เอ๋ ? อ... เอ่ออ " ไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ร่างของเธอก็ทรุดตัวลงไปซะแล้ว [ สงสัยหัวใจเต้นแรงเกินพิกัด -0- ]

" เฮ้ ! เท็น เท็น "

ผ่านไป 10 นาที


" เท็น เท็น ๆ "

" เอ๋ ? ชั้นเป็นอะไรไปน่ะ "

" เธอเป็นลมน่ะ เป็นอะไรรึเปล่า "

" ป..เปล่า สบายดี "

" ว..ว้าย ! " ขณะที่กำลังลุกขึ้น สงสัยพลาดท่าล้มอีกแล้ว แต่พระเอกของเราก็รับ
ไว้ทัน

" เอาอีกแล้วเธอนี่ "

" โทดทีนะ "

" อ๊ะ !!!!! 0////0 "

    เผอิญหน้าของทั้งคู่ใกล้กันมาก ต่างคนก็เกิดอาการนิดหน่อยน่ะ [ อิจฉาแล้วนะ
เฟ้ย -*- ]

" งั้นก็กลับกันได้แล้วล่ะ เย็นมากแล้ว เดี๋ยวชั้นกลับเป็นเพื่อนก็ละกัน " เนจิพูดขึ้น

" อือ ! ขอบใจนะ "

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

158 ความคิดเห็น

  1. #135 คนเกลียดยูริน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2555 / 15:25
    อิจฉาเฟ้ย!

    #135
    0
  2. #120 Sasu_Nara (@ningkining) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กันยายน 2554 / 16:30
     เขินสุดๆแล้ว ณ ตอนนี้ >///< เนจิไม่รู้จริงๆหรือแกล้งไม่รู้เนี่ยยยยยยยยยย
    #120
    0
  3. #105 เทมาซัง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2553 / 22:02
    หน้าแดงแล้วเป็นลมเหมื่อนฮินาตะจังตอนเจอนารูโตะเลยอ่ะ บังเอิ๊ญ บังเอิญ
    #105
    0
  4. #103 ****Dirty little cat smile**** (@siriyada) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2553 / 21:29

    อ้ายยยยยยยยยยย หวานนนนนนนนนนนนนนนนนเหลือเกินละลายแล้วววววววววววววว>___________<

    #103
    0