End | #ทฤษฎีอ่อยเธอ [ตีพิมพ์กับ สนพ.อ่านนาน]

ตอนที่ 1 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    20 ต.ค. 61

Chapter 1



‘ผมเชื่อว่าผู้ชายในโลกทุกคนย่อมมีจินตนาการเซ็กส์ที่ผาดโผนอยู่ในใจ และประเทศญี่ปุ่นก็เหมือนเป็นศาสดาของเรา ไหนๆ ก็เหงาจนไม่รู้จะระบายกับใคร สั่งหนังสือพอร์นๆ มาชื่นชมสักเล่มคงไม่เป็นไร ทว่าความหายนะก็เกิดขึ้นทันที เมื่อเปิดกล่อง... ชิปหายไม่ใช่ของกู ถึงจะชอบแนวคอสเพลย์ แต่ผู้ชายตัวหมีๆ อย่างผมต้องไม่สั่งชุดนักเรียนญี่ปุ่นไซส์จิ๋วหลิวแบบนี้มาใส่เองสิ!!’

ชายไทยวัย 32 ร่างกายสูงใหญ่ด้วยพันธุกรรม อาหารและการออกกำลังกายที่เเข็งขันตั้งเเต่เด็กยืนกุมขมับอยู่เหนือกล่องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่กลางห้องนั่งเล่นของคอนโดมิเนียมระดับกลางเเห่งหนึ่ง สายตาหลังเเว่นเลนส์ใสกวาดมอง ‘กางเกงในลายลูกไม้ ชุดนักเรียนมัธยมปลายกระโปรงสั้นจู๋ และถุงเท้ายาวสีขาวลายอุ้งเท้าเเมว’ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมเเละเเก้มคร้ามก็ร้อนผ่าว

พรึกปิดกล่องฉับผนึกมันด้วยเทปกาวสีใส ทำยังไงก็ได้ให้เจ้าของตัวจริงไม่รู้ว่าเขาเผลอเปิดมันเเล้ว ร่างสูงก้มลงมองบ้านเลขที่บนกล่องอีกครั้ง...มันเป็นของห้องข้างๆ ที่ติดกัน สงสัยตอน*นิติบุคคลหยิบกล่องให้เขาคงเผลอสลับกัน แถมชื่อคนส่งก็เป็น ‘เพจน้อง’ เจ้าเดียวกับที่เขาสั่งหนังสือรวมภาพ ‘คอสเพลย์น้องน่ารัก’ มาดูอีก 

ชักอิจฉาเจ้าของตัวจริงของกล่องนี้เเล้วเเหะ สงสัยสั่งมาเล่นจ้ำจี้กับคุณเมีย แค่มโนว่ากำลังขึ้นเตียงกับคู่นอนที่เเต่งตัวเเบบนี้ เขาก็เเทบต้องวิ่งเข้าห้องน้ำ ชายไทยที่อยู่คนเดียว เหงากายเปล่าเปลี่ยวอย่างเขาเองก็อยากมีไลฟสไตล์ทางเพศที่สนุกสนานเเบบนั้นบ้างจัง ติดตรงที่เหตุการณ์สะเทือนใจรุนเเรงสมัยวัยรุ่นทำให้เขาไม่สามารถมีอะไรกับผู้หญิงได้อีกต่อไป

โชคดีที่ยังมีเพื่อนสนิทชี้ทางสว่างมาให้ พรึกเลยใช้ ‘เพจน้อง’ ที่เป็นเด็กผู้ชายผิวขาวสว่างสดใสประทังชีวิตที่เหี่ยวเเห้งของเขาต่อไป

เดี๋ยวพรึก!!! อย่าพึ่งจมไปกับวิถีความกากของตัวเอง เพราะปัญหาตอนนี้คือ ‘หนังสือรวมภาพน้อง’ เซตใหม่ล่าสุดของเขามันไปตกอยู่ที่ห้องไหนแล้วว่ะ หวังว่านิติบุคคลจะไม่ยื่นไปให้ห้องข้างๆ ที่อยู่ติดกันหรอกนะ ไม่งั้นชิปหายกันพอดี ภาพลักษณ์อาจารย์ผู้ทรงภูมิที่ลูกศิษย์ค่อนคณะให้ความเคารพจะถูกสั่นคลอนด้วยก้นน้องไม่ได้!!

พรึกยกกล่องออกจากห้องเขาหันซ้ายหันขวามองโถงทางเดินหน้าห้องมันเงียบกริบ เลยรีบเดินไปยังลิฟต์ หัวใจเขาเต้นรัวระดับสิบ เหมือนกำลังลักลอบเป็นชู้กับเเฟนชาวบ้านทั้งที่จริงก็เปล่า เเค่เอากล่องของร้อนในมือไปคืนที่นิติคอนโดเท่านั้น ใจก็ภาวนาไปด้วยว่าขอให้กล่องของเขายังอยู่ดีไม่มีใครเปิด เเต่ทว่าพระเจ้าไม่เคยเข้าข้างคนกาก เพราะเมื่อเดินไปถึงลิฟต์ที่กำลังจะปิดประตู เเทรกร่างเข้าไปแล้วก็ต้องตัวเย็นเฉียบ ในนั้นมีเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักยืนอยู่หนึ่งอัตรา ในมือกำลังหอบกล่องหน้าตาเหมือนเขาทุกกระเบียดนิ้ว แล้วพรึกจะไม่หล่ังน้ำตาเลยถ้าไม่เห็นว่ามันมีร่องรอยการเปิดเเล้ว 

จะเดินหนีออกไปทำใจก็ไม่ได้ ในเมื่อกล่องโดยสารกำลังดิ่งลงจากชั้น 23 สู่ชั้น 1 เป็นช่วงเวลาไม่กี่วินาทีที่พรึกอยากจะเสกเวทย์มนต์ให้ตัวเองหายวับไปได้จริงๆ 

เขาลอบมอง ‘น้อง’ เด็กผู้ชายคนนั้นที่ยังไม่รู้ว่าโจรโรคจิตกำลังยืนอยู่ข้างๆ พรึกเรียกอีกฝ่ายว่า ‘น้อง’ เพราะเหมือนเห็นสิ่งที่อยู่ในหนังสือรวมภาพอวตารมาเป็นคนเป็นๆ ตรงหน้า จับต้องได้ หมับหมับก้นได้ 

ร่างขาวสว่างนั้นตัวขนาดพอดีกอดให้จมอก มีเเก้มอวบอิ่ม ริมฝีปากสีชมพูน่างับที่เจ้าตัวกำลังขยับงุ้ยงุ้ยไปมา ตาน้องกลมสุกใสเหมือนเเอบเอาดาวทั้งจักรวาลใส่ลงไป จมูกน้อยๆ เเค่คิดว่าเอามาซุกไซร้เเล้วคงจั๊กจี้ดีๆ 

ไหนๆ มองหน้าน้องที่สะท้อนมาจากผนังลิฟต์เเล้วก็มองต่ำลงไปอีกหน่อย น้องใส่เสื้อยืดย้วยมาก คนใจบาปที่ตัวสูงกว่าหลายเซ็นต์จึงสามารถมองทะลุไปเป็นน๊มนมสีเหมือนหวานเย็นได้ถนัดตา ไอ้บ้าเอ้ยหัวใจเเม่งเต้นหนักกว่าเดิมมาก แล้วไหนจะช่วงเอวที่บางเเค่หยิบมือ แถมกางเกงนอนเอวยืดสั้นๆ ก็พอจะให้จินตนาการบาปไปได้อีกประมาณ 3 ขุมนรก 

เหมือนเห็นท่านยมทูตมากวักมือเรียกอยู่ยิกๆ เลยหวะ

น้องมันย้ายมาอยู่ชั้นเดียวกับเขาตั้งเเต่ตอนไหนว่ะทำไมไม่เคยเห็นเลย ฮึ่ย!!

ทะเลาะกับจิตใต้สำนึกตัวเองอยู่หลายวินาทีประตูลิฟต์ก็เปิดออก พรึกต้องรีบกลับมาเเก๊กหน้าขรึมเขากำลังจะต้องเผชิญกับความหน้าสิ่วหน้าขวานสุดขีด ขอให้น้องเปลี่ยนกล่องกับเขานิ่งๆ อย่ากระโตกกระตากให้ต้องอายไปมากกว่านี้เลยนะ 

ในความร้อนรนยังมีความพอร์นซ่อนอยู่ พรึกกำลังเชื่อมโยงบางอย่าง ตาคมหลังเเว่นกลมใสมองเอวน้องสลับกับกล่องในมืออย่างครุ่นคิด หุ่นเล็กๆ บางๆ แบบนี้ไม่ควรมีเมียไง น้องควรมาเป็นเมียพี่! พรึกส่ายหน้าไล่ความคิดสัปดนออกไปเเล้ววิเคราะห์ใหม่ ถ้า ‘กางเกงในลูกไม้ กระโปรงม.ปลาย และถุงเท้าอุ้งตีนเเมว’ ไม่ใช่ของผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่เป็นของเด็กผู้ชายหน้าตาจิ้มลิ้มคนนี้ 

พรวด!!! 

“คุณ!!”

เสียงใสดุจระฆังเเก้วที่นิยายสมัยก่อนพรรณนาไว้ ไม่ใช่เรื่องเกินเลยไปสักนิด พรึกพิสูจน์เเล้วว่ามันจริง จังหวะที่น้องเงยหน้ามองเขาอย่างตกใจ เเล้วตะโกนเรียกออกมา พร้อมมีดาววิ้งค์สีขาวระยิบระยับเป็นเเบคกราวด์ พรึกก็ได้เเต่บอกตัวเองว่า ‘ก่อนตายเขาต้องได้หมับหมับเเจ้มจ้นของเด็กผู้ชายเพื่อให้ตายไปแล้วไม่อายยมบาล!’

“เลือดกำเดาไหลใหญ่เลยคุณ บีบจมูกไว้ก่อนเร็ว” น้องล้วงหาผ้าเช็ดหน้าในกางเกงแต่หาไม่เจอ น้องดูตกใจมากจนวางกล่องที่หอบไว้ในอกลงกับพื้น เเล้วดึงเอาของในมือพรึกวางลงเช่นกัน จัดการฉีกเทปใสออกดังเควก แล้วหยิบเอากางเกงในลูกไม้สีขาวขึ้นมาหน้าตาเฉย 

อย่าบอกนะว่า

“เอานี่ซับไว้ก่อนนะครับ” 

!!!

พรึกมองชั้นในตัวจิ๋วแล้วส่ายหน้าเเรง รู้ตัวว่าโรคจิตที่คิดอยากเคลมเด็กอยู่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เเต่ขอจิตเงียบๆ ในสมองตัวเองได้มั้ยละ จะมาประเจิดประเจ้อเอากางเกงในอุดจมูกโชว์ตรงหน้าลิฟต์ชั้นหนึ่งก็ใช่ที่ 

“แล้วคุณจะปล่อยให้เลือดไหลหมดตัวตายหรือไงครับ”

“ดะเดี๋ยวไปหาอะไรบนห้องเช็ดก็ได้” พรึกตอบออกไปอย่างประหม่า 

ใบหน้าน่ารักยังคงอมยิ้มเล็กๆ เเล้วเม้มปาก 

“เอ่อ งั้นผมขึ้นไปช่วยคุณดีกว่า”​

คราวนี้พรึกขมวดคิ้ว มองไปที่กล่องเจ้าปัญหาที่วางเคียงกันอยู่บนพืึ้น 

“เอ่อ...ฉัน” 

เด็กน้อยฉีกยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม เเล้วเเหงนหน้าขึ้นมามอง 

“ผมคิดว่าเราคงมี ‘บางอย่าง’ ที่ชอบคล้ายๆ กัน คุณเป็นรุกแล้วผมก็เป็นรับ ที่แต่งตัวเเบบนั้นนอนอ่อยคุณอยู่บนเตียง” 

พรวด!!! อีเลือดกำเดา มึงอย่าพึ่งไหลซ้ำออกมาประจานความบาปในใจกู๊วววว

“มะไม่ใช่ของฉันนะ เพื่อนมันฝากสั่ง..”​

“แต่ผมเห็นนะครับ ว่าตอนอยู่ในลิฟต์คุณแอบมองก้นผม!!” 

“ไม่ใช่สิ!!”

“แล้วที่เลือดกำเดาไหลเป็นก็อกเเตกแบบนี้ คงเป็นเพราะคุณ...คิดไม่ดีกับผมในหัวสินะครับ” 

“ธะเธอ”​ พรึกตัวสั่นริก ชี้หน้าเทวดาตัวน้อยที่บัดนี้เขาเริ่มเห็นว่ามันมีเขาเเหลมๆ งอกออกมา

เด็กน้อยปัดมือของพรึกออกแล้วขยับตัวเข้าไปใกล้อีกหน่อย สองมือน้อยขย้ำหมับเข้าที่อีกเสื้อ

“ผมว่า...คุณน่าจะคิดถึงผมที่ใส่เเค่กางเกงในตัวนี้”

แกว่งไกว ผับผับ~

“นอนรอคุณอยู่บนเตียงสินะครับ”​ 

อึ้งเเดก~

“เอ๊...หรือในหัวคุณตอนนั้น ผมกำลังเป็นนักเรียนม.ปลายด้วย” 

มือขาวล้วงไปหยิบกระโปรงจีบรอบสั้นจู๋มาประกอบคำอธิบาย 

“ถ้าชอบอะไรเหมือนๆ กันแบบนี้เราก็มาสนุกกันได้นะครับ^^” ยิ้มกริ่ม~

พรึกอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ที่ต้องเผยความลับให้เจ้าเด็กน้อยตาใสข้างห้องรับรู้ เขาวิ่งกลับเข้าไปในลิฟต์แล้วกดปิดทันที ขออนุญาตกลับไปตั้งหลักบนห้องก่อนเหอะ แต่เเม่งเอ้ยลืมกล่องของกลางอีก 

ลิฟต์เปิดออกมาอีกครั้ง เจ้าปิศาจน้อยยังยืนยิ้มกริ่มอยู่ที่เดิม เพิ่มเติมคือยื่นกล่องใส่หนังสือ ‘รวมภาพคอสเพลย์น้อง’ ให้เขาด้วย รับมาเเบบปลายนิ้วเราสัมผัสกันเล็กน้อย เเต่กระเเสไฟฟ้านี่เเล่นฟาดไปทั้งตัวเล่นเอารีบถอยเท้ากลับเข้าไปในลิฟต์​แล้วกดปิดเเทบไม่ทัน 

“คิก!”

พลัม มองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าร้อนรนของคุณหมีโคตรตลก เก็บกางเกงในเเละกระโปรงจีบรอบให้เรียบร้อยก่อนจะก้มลงไปอุ้มกล่องของตัวเองขึ้นมาเเนบอกบ้าง ปลายนิ้วกดรอลิฟต์เที่ยวต่อไป 

ตอนนี้ในใจเขากำลังชุ่มฉ่ำเว่อร์ เพราะตอนที่เปิดกล่องออกมาเเล้วเห็นสมุดรวมภาพที่คุณคนข้างห้องสั่งมา พลัมกลัวเเทบตายเพราะไม่รู้ว่าเจ้าของกล่องนี้จะเป็นคนเเบบไหน จะเป็นลุงหื่นโรคจิตเเบบในหนังเอวีญี่ปุ่นหรือเปล่า 

พลัมกลัวเพราะที่จริงเเล้วเขาก็เป็นหนึ่งใน ‘น้อง’ ที่อยู่ในเว็บนั่นไง มันเป็นงานพิเศษที่จะรับชุดมาจากทางร้านเเล้วก็ใส่ถ่ายรูปส่งกลับไปเพื่อเป็นรีวิวสินค้าให้กับคนทางบ้าน เเต่ภาพของพลัมยังไม่เคยรวมเล่มออกมาเหมือนเล่มที่คุณคนนั้นสั่งมาดูหรอกนะ

แล้วพลัมก็ได้มาเจอผู้ชายตัวโตสวมเเว่นหน้าเตอะ อุ้มกล่องหน้าเด๋อๆ เข้ามาในลิฟต์ตัวเดียวกัน พลัมเเกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่กระจกที่กรุรอบด้านในลิฟต์มันก็สะท้อนให้เห็นสีหน้าทั้งหมดของคุณหมีหมดเเล้ว ว่าทั้งแอบมอง ทั้งเขินอาย แล้วก็ทำหน้ายุ่งเหมือนทะเลาะกับตัวเองที่เผลอคิดลวนลามเขาทางสายตา 

ภายนอกเขาดูสุภาพ เเต่เดาว่าถ้าได้ลากเขาขึ้นเตียงเเล้วคงร้อนเเรงสุดๆ 

แม้คุณเขาจะรับรสนิยมตัวเองไม่ได้ เเต่พลัมกลับมองว่ามันโคตรจะน่ารักที่ผู้ชายลุคเหมือนคุณหมีอยากมีไลฟ์สไตล์ทางเพศผาดโผนบ้าง มันทำให้พลัมตังปณิธานกับตัวเอง ว่าต้อง ‘อ่อย’ ทุกวิถีทางเพื่อสานฝันคุณหมีข้างห้องให้ได้ 

แล้วเราก็มาสนุกกันนะครับ




TBC 

ฝากน้องไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ 

#ทฤษฎีอ่อยเธอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

329 ความคิดเห็น

  1. #328 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 19:55
    แงงงงงง
    #328
    0
  2. #318 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 21:59
    น้อง สุดๆไปเลยรู้กกกก
    #318
    0
  3. #283 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 05:49
    พลัมอย่าแกล้งพี่พรึกสิ
    #283
    0
  4. #274 Nninkk2130 (@Nninkk2130) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    โอ้ยขำ555555555555 เลือกกำเดาไหลเลยนะ ยัยน้องก็ร้ายเงียบ
    #274
    0
  5. #241 khunciiz (@khunciiz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:24
    นี่มันนิยายตลกใช่ไหมคะ ทำไมเราหัวเราะทั้งตอนเลยขำคุณพรึกเขามากๆ 55555 ตัวใหญ่แต่ขี้เขินโดนน้องพลัมเล่นเข้าให้ สนุกอีกแล้วคุณไรท์ 👍🏻
    #241
    0
  6. #224 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 16:50
    น้องๆๆๆๆ
    #224
    0
  7. #199 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:41
    เตรียมตัวรับได้เลยพี่หมี
    #199
    0
  8. #166 aeyrth (@aeyrth) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 02:43
    ยัยลูกพลัมมม คูมแม่จะฟาดหนูเองรูกกกก/รูดก้านมะยม
    #166
    0
  9. #152 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 09:41

    55555 สงสารหมี
    #152
    0
  10. #129 อดีตรีดเงา (@kidmai555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:59

    น้องอย่างร้ายอ่ะ 555555

    #129
    0
  11. #108 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:31
    ยัยน้องรู้กกกก
    #108
    0
  12. #95 _MCHAA (@_MCHAA) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 22:45
    ยัยน้องพลัมมม แสบมาก! 5555555
    #95
    0
  13. #72 MeiEn_ (@kazy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 11:32
    แลงมากรู้ก น้องพลัมม
    #72
    0
  14. #29 [In_My_DreaM] (@i-sompannn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 20:35

    โว้ยยย น้องงงง
    #29
    0
  15. #17 9494 (@nammu-hits) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 01:44
    555555 เอาให้สุดเลยพลัม
    #17
    0