HUNHAN feat.krisyeol Love treasure SS2

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 4 อ่อนกว่าเป็นเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 805
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ส.ค. 58

บทที่ 4

 

 

                ปังๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

                อี้ฟานหันไปจ้องประตูแทนน้องชาย สักพักเค้าก็ลุกขึ้นยืนเดินกระฟัดกระเฟียดไปเปิดประตู

 

                เสร็จรึยัง

 

                อะไร อะไรเสร็จ เออ ไม่ต้องรีบไล่กูไปแน่อี้ฟานสบถก่อนจะกระชากประตูปิด แต่ถูกคุณหนูใหญ่ดันเอาไว้ก่อน

 

                รีบๆเก็บของ มึงต้องกลับคอนโดกับกู พรุ่งนี้กูมีเข้าไปดูไซส์งานแต่เช้า ชานยอลบ่นพร้อมกับเบนสายตาไปมองคนที่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง

 

                นิ ลู่หาน ใช่มั้ย เซฮุนบอกให้ขึ้นไปหาที่ตึกใหญ่ เร็วเข้า ชานยอลสะบัดหน้าไปยังทิศของที่ตั้งของตึกใหญ่ อี้ฟานที่ได้ยินก็ยิ่งเพิ่มแรงโทสะ

 

                ไอ้เหี้ยเอ้ย หมัดหนักๆฟาดเข้ามุมปากของคนตัวสูงใหญ่ตรงหน้า คุณหนูใหญ่ล้มทั้งยืน ใบหน้าฉายชัดถึงความตระหนกตกใจ

 

                มึงทำบ้าอะไร!!

 

                กูจะออก พอมั้ยข้อหาไล่กูออก ชานยอลจ้องเขม็งพ้อมกับถุยเลือดออกจากปาก

 

                อย่าเรื่องเยอะให้มันมากนัก ขี้ข้าก็คือขี้ข้า มึงคิดเหรอว่าถ้ามึงออกจากบ้านนี้ไป มึงจะอยู่ดีมีชีวิตรอด....

 

                มึงจะทำอะไร.... อี้ฟานขมวดคิ้วหนัก แปลรอยยิ้มเหี้ยมของคนตรงหน้าไม่ออก

 

                “คนต่างบ้านต่างเมือง มันจะหายก็หายไปง่ายๆนะ ไม่มีใครเค้าสืบตามหาได้ในอาทิตย์สองอาทิตย์หรอก ชานยอลเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับกระซิบที่ข้างหู อี้ฟานยืนนิ่งกัดฟันดังกรอด มือไม้สั่นจนไม่รู้จะทำอย่างไร

 

                “เอ้า รีบๆเก็บของ ลู่หานนายขึ้นไปหา เซฮุนได้ละ

 

                เดี๋ยว อี้ฟานจับข้อมือคุณหนูใหญ่เอาไว้ ชานยอลปรายตามอง ก่อนจะเลื่อนสายตามาจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาแทน

 

                รับประกันได้มั้ยว่าพวกแกจะไม่ทำอะไรน้องชายฉัน

 

                ชานยอลยักไหล่ก่อนจะสะบัดข้อมือทิ้ง รีบๆ เก็บของได้ละ

.

.

.

 

                ชานยอลที่นั่งอยู่เบาะข้างๆปรายตามองคนขับรถคนใหม่ที่หน้าทะมึงทึงไม่รับบุญ ร่างโปร่งลดโทรศัพท์มือถือลง ก่อนจะหันไปมองด้วยความไม่พอใจ

 

                หยุดทำหน้าหมาไม่แดกได้มั้ยวะ

 

                เสือก

 

                เพื่อนเล่นมึงเหรอไง ยิ้ม ยิ้มเข้าไปชานยอลยื่นมือไปยืดแก้มอีกคน อี้ฟานสะบัดหน้าหนี พร้อมกับปัดป่าย

 

                นี่คุณหนู เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นมาเล่นหน้าเล่นตานะ

 

                มึงมันเป็นหมารับใช้ของกูต่างหาก ชานยอลเหยียดยิ้มมุมปาก พร้อมกับฉีกมันกว้างขึ้น เมื่ออีกฝ่าย ทำหน้าอึ้ง

 

                คุณครับ ผมไม่ได้เป็นหมา

 

                ขอมือหน่อยอี้ฟานทำเสียงจึกจักในลำคอ ก่อนจะพยายามสงบปากสงบคำ แล้วเหยียบคันเร่ง เพื่อให้ไปถึงที่หมายเร็วขึ้น

 

                กระเป๋าใบเคืองถูกโยกย้ายเข้าไปในห้อง สภาพอาณาบริเวณเหมือนเพิ่งเกิดคดีฆาตกรรมมาใหม่ๆ ทั้งคราบเลือดตามทางเดิน เศษกระจกในห้องนอนคุณหนูใหญ่ รูปนับสิบใบที่หล่นกระจายอยู่เต็มพื้น

 

                เก็บกวาดด้วยนะ

 

                ครับ...แล้วรูปพวกนี้จะให้ผมไปใส่กรอบให้ไหมครับ

 

                ทิ้งไปเลยชานยอลว่าก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนอีกห้องหนึ่ง

 

                อี้ฟานที่ยืนอยู่หน้าขอบประตูถอนหายใจ ก่อนจะเดินเข้าห้องครัวเพื่อไปเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดในตู้เก็บของ

.

.

.

                เวลาผ่านไปจนถึงเย็น ขณะที่ชายหนุ่มกำลังนำขยะทั้งหมดไปทิ้ง คุณหนูใหญ่ในชุดเชิ้ตตัวโปร่งสีดำกับกางเกงสแลคเหมือนกับกำลังเตรียมตัวจะออกไปไหนสักแห่ง

 

                ยังไม่เสร็จอีกเรอะ

 

                เพิ่งเสร็จน่ะ อี้ฟานว่าก่อนจะเดินเอาอุปกรณ์ทั้งหมดไปเก็บ เข้าครัวไปเปิดตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่ม ชานยอลตามมาติดๆ ยืนพิงขอบประตูกอดอก จ้องมองคนที่เดินข้ามห้องไปมา

 

                ไปอาบน้ำไป

 

                ครับ กำลังจะไป

 

                แต่งตัวดีๆด้วยล่ะ ร่างโปร่งว่าก่อนจะเดินเอากุญแจรถไปวางไว้บนโต๊ะ ให้เวลาสิบห้านาที ห้ามสาย

.

.

.

                เสียงเพลง TJR - ode to oi เวอร์ชั่น mix tap ดังกระหึ่มกระแทกแก้วหูดังตามจังหวะขึ้นลง แสงไฟวิบวับจนลายตา ทำเอาร่างสูงที่เดินตามมาต้องถอนหายใจ วันนี้เค้าเหนื่อยทั้งวัน แถมยังรู้สึกปวดหัว สรุปง่ายๆคือวันนี้ร่างกายเค้าไม่พร้อมจะมาแดนซ์ในสถานที่อโคจรแบบนี้จริงๆ

 

                อี้ฟานเดินตามคนที่เดินแทรกตัวไปใกล้ๆ เวที เครื่องดื่มถูกโยกมาให้ จนมาถึงมือพวกเค้าทั้งสองคน เบียร์นอกเย็นๆที่ไม่แรงมากนัก อี้ฟานเลยตัดสินใจเปิดขวดดื่มเพื่อแก้กระหาย

 

                ชานยอลหยุดเดินพร้อมกับทักทายผู้ชายแต่งตัวแนวฮิปฮอปเสื้อตัวโครงกางเกงทรงลุงแถมด้วยหมวกผ้าใบเก่าๆ ตามลุคฮิปฮอปปี 90 ผู้หญิงข้างกายแต่งตัวน้อยชิ้น ชุดสีขาวแน่นเปรี๊ยะ รัดไม่พอแถมยังสั้นเสียจนเห็นแก้มก้น ส่วนเอวก็เว้าโค้งขาดแหว่งจนเห็นเชือกมัด

 

                เห็นหน้าตาหวานๆแบบนี้ไม่คิดว่าจะร้ายลึกเลยนะคุณหนู....

 

 

                หวัดดี เพื่อนชานยอลเหรอ เสียงหวานใสของหญิงสาวที่เค้าเผลอสำรวจไปเมื่อครู่ดังขึ้น แต่เพราะในนี้เสียงเพลงดังมากเลยทำให้ชายหนุ่มได้ยินไม่ถนัด

 

                อะไรนะ อี้ฟานก้มลงไปชิดพร้อมกับถือวิสาสะโอบเอวหล่อนเอาไว้ อย่างชำนิชำนาญ หญิงสาวยิ้มเบาๆ ก่อนจะเอามือมาวาดเล่นบนอกแกร่ง เค้ายิ้มพรายทันที ก่อนจะกระซิบทวนคำถามใหม่อีกรอบ

 

                ถามว่าอะไรนะ ไม่ค่อยได้ยินเลย

 

                เพื่อนฉันเองล่ะ มิโกะ ชื่อ อี้ฟานชานยอลก้มลงกระซิบจนแทบจะกัดหูมิโกะ หญิงสาวยิ้มพรายขณะมองหน้าอี้ฟานพร้อมกับส่ายเอวไปด้วย สรุปคือทั้งเค้าทั้งชานยอลต่างรุมมะตุ้มผู้หญิงคนนี้ ชนิดนัวเนียแนบเนื้อ

 

                ชานยอล ร่างสูงโปร่งถูกกระชากตามแรงดึง แสงไฟที่สาดมาทำให้อี้ฟานเห็นว่า คุณหนูใหญ่กำลังถูกกระชากคอลงไปแลกจูบกับหญิงสาว ผมยาวเนื้อตัวขาวจัด เสื้อผ้าที่มีอยู่ก็แทบจะเรียกได้เลยว่าเป็นบิกินนี่

 

                อี้ฟานถอยห่างออกมานั่ง เพราะยังเจ็บเท้าไม่หาย เบียร์ขวดแรกหมดลงไปแล้ว ชายหนุ่มเลยเรียกบ๋อยเพื่อขอเบียร์ขวดที่สอง ไม่นานนักเบียร์เย็นแก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้า อี้ฟานเปิดขวดก่อนจะกระดกเข้าปาก รวดเดียวเกือบหมด ชานยอลที่เพิ่งเสร็จจากฉากจูบเข้ามาตบบ่าพร้อมกับแทรกตัวนั่งลงข้างๆเค้า อี้ฟานหันไปมองเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปมองชั้นวางขวดเหล้าเรืองแสงตรงหน้าตามเดิม

 

                เป็นไงวะ ยัยมิโกะ

 

                ห้ะอี้ฟานก้มลงไปใกล้ ชานยอลกระชากคอพร้อมกับซุกไซร้ใบหูคนตัวโตกว่าพร้อมกับตะโกนใส่

 

                ยัยนั่นน่ะ มิโกะ เป็นไง แลกเบอร์แลกที่นอนกันยัง

 

                ทำไมกูต้องทำงั้นวะ

 

                มันเด็ดนะ กูลองมาแล้ว ฮ่าๆๆ ชานยอลยิ้มเหยียดตามแบบฉบับ ก่อนจะกระดิกนิ้วเรียกบ๋อยเพื่อสั่งเหล้า

 

                มาตินนี่ เข้มๆเพิ่มช็อต เวอร์จิน54 อี้ฟานขมวดคิ้วกับวิธีสั่งคอคเทลแปลกๆของคนข้างๆ ชานยอลหันมามองก่อนจะยักคิ้ว

 

                คุณหนูมันไม่แรงไปเหรอครับ

 

                ป๊อดจังนะ เป็นแม่ศรีเรือนรึไง อี้ฟานกำขวดเบียร์แน่น ขณะถูกคุณหนูใหญ่บีบคางเล่น ร่างสูงสะบัดหน้าหนีก่อนจะกระดกเบียร์ลงคอจนหมด

 

                น้อง ขอแบบที่สั่งเมื่อกี้อีกแก้วชานยอลหันมามองพร้อมกับยักคิ้ว พนักงานผงกหัวรับก่อนจะทำ มาตินนี่สูตรตายเร็วเพิ่มอีกหนึ่ง

 

                ไม่นานแก้วมาตินนี่ เวอร์จิน54 ตามที่สั่งของขาประจำอย่างคุณหนูชานยอล ก็ถูกยกมาเสิร์ฟ อี้ฟานถอนหายใจ มองแก้วของตัวเอง ขณะที่คุณหนูปาร์ค ชานยอล กระดกรวดเดียวเข้าปากไปแล้ว

 

                ผมต้องขับรถให้คุณหนู....

 

                ตุ๊ด...

 

                คุณหนูมันไม่ใช่...

 

                อิตุ๊ด....

 

                มัน.....

 

                อิตุ๊ดควาย....

 

                แม่งเอ้ย..... อี้ฟานฉวยแก้วขึ้นก่อนจะกระดกรวดเดียวลงคอ ความร้อนผ่าวบอกได้เลยว่าตอนนี้มันลงไปถึงตรงไหนๆ คุณหนูชานยอลยิ้มเหยียดก่อนจะหันไปสั่งแบบเดิมกับบ๋อยมาอีกสองที่

 

                ผมไม่ทานแล้ว ขอเบียร์ขวดนึงก็พอ

 

                เห้ย ตุ๊ดวะอี้ฟานชายตามอง ก่อนจะหันหนี แค่เหล้าแค่นี้เค้าไม่มีทางเมาหรอก

 

                เห้ยยยย ตุ๊ดจริงๆด้วยวะ

 

                คุณหนูเมาแล้วนะครับอี้ฟานหันไปบ่น ก่อนจะเห็นคุณหนูกระดกมาตินนี่แก้วที่สองเข้าปาก แถมยังเลื่อนแก้วที่สองมาทางเค้าอีก

 

                กูว่าแล้ว ที่มึงมองกูในห้องน้ำนี่ ก็เพราะมึงมันตุ๊ดนี่เอง รับเหรอเรา ท่าทางติ๋มจัง ต้องหัดแดกๆเข้าไปบ้างนะ เหล้าแรงๆแบบนี้อี้ฟานกรอกตาขึ้นฟ้า นับหนึ่งถึงร้อยในใจ ข่มอารมณ์ไม่ให้ลุกขึ้นถีบไอ้คุณหนูปากหมาที่บ่นหงุงหงิงไปเรื่อยเปื่อย ร่างสูงยกแก้วขึ้นกระดกเข้าปาก แถมยังมองคนที่กำลังยิ้มเหยียดตรงหน้าชนิดไม่วางตา

 

                เลิกพล่ามแล้วมาดวลกันดีกว่า

.

.

.

 

                โอ้กกกกกกกกก!!!” เสียงอาเจียนพร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นที่พุ่งลงไปในกระถางดอกไม้ใกล้ๆกับที่จอดรถ ชานยอลที่ยืนกอดอกถึงกับทำหน้าเหม็นเบื่อทันที

 

                เนี้ยนะ จะมาดวลเหล้ากับกู แค่สี่แก้วก็น็อคแล้ว ไอ้ห่าเอ้ย ภาระกูจริงๆ...เอ้าๆๆ ลุกๆ ไอ้ตุ๊ดเอ้ย ชานยอลกระชากคอเสื้อคนเมาให้ลุกขึ้น แต่น้ำหนักและขนาดตัวที่ใหญ่กว่ากลับรั้งชานยอลให้ต้องก้มลงไป กลิ่นเหล้าหึ่งผสมกับกลิ่นตัวอ่อนๆหอมฟุ้งจนชานยอลต้องเลิกคิ้ว ใบหน้าเข้มคมสันดูอ่อนเยาว์และสวยหวานแปลกๆ

 

                ชานยอลลากคนเมาขึ้นมาบนบ่า ก่อนจะประคองไปที่รถ เพื่อขับกลับคอนโด ร่างโปร่งพยายามยัดร่างหนักๆให้เข้าไปในรถ เค้าต้องใช้ทั้งแรงกาย ทั้งเวลากว่าที่มันจะเข้าไปนั่งในรถได้

 

                “แม่งเอ้ย...

.

.

.

                มึงเดินเองได้มั้ย ไอ้สัส กูหนัก!” เสียงบ่นดังขึ้นตลอดทาง ชานยอลเงยหน้าสูดปากเพื่ออดทนแบกร่างหนักๆ ให้เดินไปตามทางเดินในห้อง

 

                เสียงสะอึกดังขึ้นเป็นระยะๆ เค้าก็ระแวงเสียเหลือเกินว่ามันจะอ้วกใส่ ชานยอลบิดลูกบิดก่อนจะพาร่างไร้สติให้นอนลงกับเตียง

 

                โอ้ะๆ แม่ง ชานยอลเซทถลาลงไปซบกับอกคนไร้สติ กลิ่นกายที่ฝังติดจมูกทำให้เค้ามีความคิดหื่นกระหายแปลกๆ ชานยอลบิดคอไปมา ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นแล้วนั่งคร่อมคนหมดสติเอาไว้ จ้องมองก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์

 

                มือเรียวแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของคนใช้รูปหล่ออีกทีละเม็ด ก่อนจะจัดแจงถอดออก เผยให้เห็นเนื้อหนังขาวจัด กล้ามหน้าท้องเป็นลอนพองามไม่เรียบแบนและไม่ได้ใหญ่จนน่ากลัว

 

                จะๆ ทำอะไร เสียงแผ่วเบาพร้อมกับตาสีน้ำตาลที่ปรือขึ้นมอง ชานยอลตกใจ แต่ก็รีบเปลี่ยนสีหน้ามาเป็นเจ้าเล่ห์ทันที

 

                ทำไม ฉันก็แค่อยากจะสำรวจอะไรนิดๆหน่อยq” อี้ฟานที่สะลืมสะลือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล เค้าพยายามปัดป่าย แต่ก็ทำได้แค่ส่ายไปมาเบาๆ

 

                เฉยๆน่า เดี๋ยวก็สนุกเอง ชานยอลรูปแผ่นอกแกร่ง พร้อมกับก้มลงควานหาความหอมกับซอกคอขาวๆ มือหนายกขึ้นพยายามดันคนบนตัวให้ออกห่าง แต่กลับถูกคนรุกล้ำจับข้อมือรวบเข้าหากัน แล้วมัดขึงไปหัวเตียง โดยใช้เชิ้ตของตัวเค้าเอง

 

                เฉยๆ ฉันจะทำให้นายสนุกเองนะครับ เมียชานยอลแกะกระดุมเสื้อตัวเอง จนหมด ก่อนจะลุกขึ้น ไปหยิบโลชั่นที่อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งมาโยนลงบนเตียง ร่างโปร่งพยักหน้าเม้มปาก ท้าวสะเอวมองคนที่ได้สติเพียงนิดกำลังพยายามดิ้นรนไปมา

 

                ร่างโปร่งคลานขึ้นเตียงแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวของอี้ฟานอีกครั้ง จะ จะทำอะไร ปล่อยอี้ฟานเริ่มบ่นไปเรื่อย แต่มีเหรอคนมีอารมณ์จะยอมหยุด ชานยอลยืดตัวไปปิดโคมไฟข้างเตียง ก่อนที่จะได้ยินเสียงโวยวายของคนไม่สมยอมดังขึ้นตลอดทั้งคืน

 

 

.

.

.

ต่อ

 

          หญิงสาวผมสีน้ำตาลสละสลวยหล่อนนั่งบริเวณบาร์ในร้านอาหารย่านชานเมืองของรัฐแห่งหนึ่งในอเมริกามานานนับชั่วโมงแล้ว อาหารที่สั่งมีแค่กลับแกล้มกับเบียร์แก้วใหญ่ที่พร่องลงไปไม่มาก

 

                “ขอโทษนะครับ รอใครหรือเปล่า” หญิงสาวหันไปยิ้มให้กับคำทัก ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่มีกล้ามเป็นมัดๆสไตล์คนตะวันตก ผมสีน้ำตาลอ่อนนัยน์ตาสีฟ้า เค้าส่งยิ้มมาทักทายพร้อมกับสั่งเบียร์แรงๆเย็นฉ่ำมาหนึ่งขวด

 

                “เปล่าคะ ฉันนั่งรอเวลา”

 

                “รอเวลา?” หล่อนพยักหน้ารับ เธอแค่มานั่งให้เวลามันผ่านไปเรื่อยๆเธอไม่อยากกลับคอนโด ไม่อยากกลับไปพบคนที่นั่งรอหล่อนอยู่ เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนเข้าไปแล้วที่หล่อนพยายามหนีหน้าน้าสาวของเธอเอง เพราะไม่อยากจะเข้าพิธีดูตัว แล้วอีกอย่างทางฝ่ายนั้นก็ยังหาตัวเจ้าบ่าวไม่พบ การที่หล่อนหนีไปคงบอกได้ว่าทั้งสองไม่อยากจะลงรอยกัน

 

                “ถ้าคุณไม่ว่าอะไรฉันเลี้ยงนะคะ” เธอยิ้มระบายหวาน ตามระเบียบของสาวเอเชียจากตระกูลผู้ดี ชายหนุ่มยิ้มใจเต้นแรงขึ้นอย่างหยุดไม่ได้

 

                “ผมคริส แล้วคุณ...”

 

                “อ่า ฉันอลิซคะ” หล่อนยิ้มเค้ายิ้มทั้งคู่สบสายตากันชั่วครู่ก่อนจะเอียงอายแล้วหัวเราะออกมาเบาๆ

 

                “เออ ขอโทษคะ ฉันไม่คิดว่าเราจะ....”

 

                “เราจะเข้ากันได้เร็วจริงมั้ย” ชายหนุ่มยิ้มละไม ทำเอาหญิงสาวถึงกับใจเต้นแรง เค้าเป็นผู้ชายตัวใหญ่สูงผิวสีเข้มแทนเหมือนคนโดนแดดบ่อยๆ ผมสีน้ำตาลสั้นระต้นคอ ใบหน้าคมสันของเค้ารับกับตาสีฟ้าสวยนั้นอย่างดี เค้าหล่อและแข็งแกร่งจริงๆ

 

                “เราเข้ากันได้ดีจริงๆ” หล่อนเอ่ยแผ่วก่อนจะยกเบียร์ลงคออย่างเร็ว ด้วยความเคอะเขิน

.

.

.

                เค้าทั้งสองนั่งกันจนร้านปิด คุยนู้นผสมนี้เคล้ากับเสียงหัวเราะ หล่อนรู้สึกผ่อนคลายมากเมื่อได้อยู่กับผู้ชายอบอุ่นแบบนี้

 

                ต่างจากที่เคยเจอ...........

 

 

                “หวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะครับ คุณจะมาที่นี้อีกหรือเปล่าอลิซ” คริสถามขณะเดินมาที่รถกระบะโฟร์วิวสีดำมันเลื่อม  

 

                “คะ ฉันจะมา” หล่อนเอ่ย พร้อมกับยิ้มอายๆ เดินข้ามไปยังอีกด้านที่หล่อนจอดรถไว้ คริสวิ่งเหยาะๆมาหา ก่อนจะยื่นบางอย่างให้กับเธอ

 

                “คุณติดต่อผมได้ ถ้าคุณอยากจะติดต่อ” หญิงสาวก้มมองนามบัตรสีขาวสะอาดที่มีเพียงตัวหนังสือที่เป็นชื่อเบอร์ติดต่ออีเมล์ และยศเขียนไว้

 

                “คุณเป็นนาวิกโยธิน?

 

                “เออ ความจริงแล้วก็ประมาณนั้น ผมไม่ค่อยให้นามบัตรที่มียศเขียนติดไว้กับใคร แต่แม่ผมขอไว้” หล่อนหัวเราะขำก่อนจะล้วงเอาโทรศัพท์ออกมากดเบอร์แล้วโทรออก เสียงโทรศัพท์ของนายทหารคริสดังขึ้น เค้ากดรับก่อนจะยิ้มๆ

 

                “ฉันได้เบอร์คุณ คุณได้เบอร์ฉัน เพราะงั้นนามบัตรนี่คุณเอาคืนไปนะคะ เพราะคุณคงไม่อยากให้ใครเท่าไหร่”

 

                “โอ้ ไม่ๆ ผมเต็มใจให้คุณ เก็บไว้เถอะนะ”

 

                “ก็ได้คะ ไว้เจอกันใหม่นะคะคริส” หล่อนขึ้นรถก่อนจะสตาร์ทแล้วขับออกไป คริสยังคงยืนจ้องมองรถของเธอ จนกระทั่งเธอเลี้ยวผ่านไปที่หัวมุมถนน

 

                เค้าน่ารักและเธอก็ชอบเค้า เค้าเป็นคนตลกและอบอุ่น ต่างจากชานยอล... ใบหน้าสวยหวานรู้สึกผิดขึ้นมาอีกครั้งเมื่อคิดถึงชานยอล คนรักเก่าของเธอ เพราะเธอรักชานยอลมาก เธอจึงปฏิเสธที่จะแต่งงานตามคำขอของน้าสาว แต่เธอกลับกำลังรู้สึกดีกับผู้ชายอีกคนหนึ่งที่ทำให้เธอยิ้มได้ ทั้งๆที่ตลอดระยะหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เธอจมอยู่แต่กับผู้ชายที่ชื่อชานยอลและความหลังเก่าๆ ความรักเก่าๆกับผู้ชายตัณหาหนักอารมณ์ร้ายคนนั้น

.

.

.

 

                “ตื่น ตื่นได้แล้ว” เสียงกระซิบแผ่วเบา ปลุกคนหลับสนิทให้เคลื่อนไหวตัว แขนที่ถูกมัด ปลดเปลื้องจากพันธนาการ

 

                “อืมมมม” ลมหายใจพ่นมาในระยะเผาขน ร่างโปร่งยิ้มกริ่ม ขณะนอนตะแคงจ้องมองคนที่เอาแต่กระสับกระส่ายไปมา

 

                “ตื่นได้แล้วครับเมีย...” อี้ฟานที่ลืมตาตื่นหันไปมองคนที่เอาแต่ยิ้มแป้น ร่างสูงเบือนหน้าหนี ก่อนจะลุกขึ้นอย่างเสียมิได้

 

                “อึก...เวรเอ้ยย” เสียงสบถเบาๆ ขณะที่อี้ฟานลูบคลำบั้นเอวตรเองใต้ผ้าห่ม ชานยอลที่เอาแต่นอนตะแคงมอง ยิ้มขำให้กับท่าทางของคนที่เพิ่งเสียตัวครั้งแรก

 

                “เป็นไง มันส์มั้ย?

 

                “ก็นะ....” อี้ฟานหันไปมองคนที่นอนตะแคงมองมาตาปริบๆ ก่อนจะเหยียดยิ้ม

 

                “จะไปทำงานไม่ใช่เหรอไง ลุกได้แล้ว” ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียง พลางเก็บงำสีหน้าเจ็บปวดไม่ให้อีกคนได้เห็น

                “ก็รอเมียไปอาบน้ำ” อี้ฟานชะงักกึกก่อนจะหัวเราะขำ ไม่ได้ขำกับคำพูดของไอ้เด็กเมื่อวานซืน แต่ขำตัวเองที่ดันไปอี๊อ๊ากับมันเมื่อคืนต่างหาก เป็นเมียมันก็ใช่ว่าจะท้องศักดิ์คฃศรีของเค้ามันก็ไม่เหลือแล้วตั้งแต่ขโมยของร้านโชว์ห่วย

 

 แต่ถ้าไม่ได้เอามันคืนเค้าคงนอนตายตาไม่หลับ.......

 

                “หัวเราะอะไร มีอะไรที่น่าขำ”

 

                “เปล๊า ไม่มี จะให้ไปส่งใช่มั้ย”

 

                “ครับเมีย เร็วๆนะ เดี๋ยวสาย” ชานยอลโบกมือหย็อยๆ อี้ฟานยิ้มเหยียดกรอกตาขึ้นฝ่าเพดานก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

.

.

.

                ไซส์งานที่ว่า เป็นไซส์งานก่อสร้างอพาร์ทเม้นต์สูงยี่สิบชั้น ชานยอลที่ถือพิมพ์เขียวเดินเข้าไปยังเต้นท์สำหรับวิศวกร

 

                “สวัสดีครับ คุณปาร์ค”

 

                “เป็นไงบ้าง งานคืบหน้าดีนะ” ชานยอลวางหลอดใส่พิมพ์เขียวไว้บนโต๊ะ ก่อนจะหันไปมองคนที่เดินเข้ามายังส่วนไซส์งาน

 

                “ถ้ายังเจ็บอยู่ก็นั่งพักก็ได้” ชานยอลว่าพลางกลั้นหัวเราะ อี้ฟานมองไปรอบๆโดยไม่ไดสนใจคำพูดของคุณหนูปากเปราะนั่นเลย

 

                “สวัสดีครับ ผมหัวหน้าวิศวกร พัค เมียงอา”

 

                “เออครับสวัสดี ผม อู๋ อี้ฟาน” ทั้งสองทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ สายตากวาดดูงานที่เค้าคุ้นเคย

 

                “คุณหนูเรียนวิศวะ เหรอ”

 

                “แปลกเหรอไง....” ชานยอลที่เดินเข้ามาพร้อมกาแฟยามเช้าสองแก้ว เค้าดื่มมันแก้วนึง ส่วนอีกแก้วยื่นส่งมาทางเค้า “ฉันเรียนบริหาร ไม่ได้เรียนวิศวะ วิศวะน่ะเซฮุน”

 

                “โถ่ แล้วทำไมต้องมาที่นี้”

 

                “ก็แค่มาดูความเรียบร้อย ตามหน้าที่ของเจ้าของ แปลกเหรอ” ชานยอลนั่งพิงขอบโต๊ะ พร้อมกับดื่มกาแฟไปด้วยอย่างสบายอารมณ์ เค้ามาที่นี้อาทิตย์ละครั้งสองครั้ง เพื่อดูความเรียบร้อย ตามหน้าที่ของผู้บริหาร

 

 

                “กลับเถอะ หิวข้าว หาบะหมี่กินกัน” ชานยอลว่าก่อนจะวางแก้วกาแฟแล้วเดินมาลากมือคนที่นั่งอยู่ให้ลุกขึ้น อี้ฟานพลิกมือจับมืออีกคนไว้อย่างที่ถนัด ชานยอลเงยหน้ามอง ความจริง พอมายืนข้างกันแบบนี้อี้ฟานสูงกว่าเค้า แถมยังดูตัวใหญ่ร่างหนากว่ามาก

 

                “บ้านเมืองคุณหนูมีอะไรอร่อยกว่าบะหมี่ถ้วยนะผมว่า” อี้ฟานว่าก่อนจะหันไปมองคนที่เอาแต่จ้องเค้าตาไม่กระพริบ

 

                “อะไร มองทำไม”

 

                “มึงนี่หล่อจังเลยนะ แต่เสียดายไม่น่าตุ๊ด”

 

                “ถ้าเสียดายก็สลับกันสิครับ ไม่ยากๆ” อี้ฟานยิ้มแป้นก่อนจะกระชับมือบางๆไม่สนชายมากำแน่น ชานยอลสะบัดมือทิ้งก่อนจะกอดอกยิ้มเหยียด

 

                “ฝันไปเหอะมึง”

 

                “ฝันผมมันไม่ไกลเกินเอื้อมร้อกกกก”

.

.

.

               

 

   

 

  

   

                 

 

 

 

 

               

               

 

 ...................................................................................................................

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรกันน้อ พี่คริสตกเป็นเมียน้องชาน พี่คริสจะแก้เกมส์กลับมาเป็นสามีน้องชานได้มั้ย ต้องติดตามคะ!! เรื่องนี้ตีกรอบไว้เลยว่าเศร้า! เศร้า! เศร้า! และเศร้ามาก แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นคู่ไหน แต่มีคู่หนึ่งล่ะที่ไม่เอ็นดิ้ง ฮ่าๆๆๆๆๆ แล้วนางอลิซเป็นใครจะเข้ามามีบทบาทยังไงก็รอติดตาม อาๆ เรื่องนี้ จะ เอ็นซีเยอะมากนะคะบอกเลย หุหุหุ เด็ดทุกคู่ อั้กๆๆ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

888 ความคิดเห็น

  1. #803 tempo_tonight (@tempo-tonight) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 14:47
    พี่คริสเสียซิงจริงดิ โอ้ยยยย สงสารรร 555555
    #803
    0
  2. #613 Ruthzaraa (@iloveeunhae) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มกราคม 2559 / 08:58
    พี่คริสเสียตูดซะละ ไม่น่าเลย.. ถถถถถถ
    #613
    0
  3. #460 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 13:46
    โหย ชานยอลได้พี่คริสแล้วง่ะ อ๊ากกกกกกกกกกกกกก อิคุณหนูปาร์ค แมนไปแล้วนะแก. ถ้าพี่คริสไม่เมาคงไม่เสร็จน้องยอลหรอกใช่มั้ย
    #460
    0
  4. #421 Aunyaww (@aun_102539) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 12:27
    คิดภาพไม่ออกเลยว่าพี่คริสเป็นเมียชานยอลยังไง 5555
    #421
    0
  5. #366 nu_kets (@nu_kets) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 17:05
    เฮ้ยจริงๆดิเฮียเสียตะ ตะ ตูดให้พี่ชานคนแมนจริงๆอะ......แบบว่าน้องโดนคุณหนูเล็ก  พี่โดนคุณหนูใหญ่  ....พี่คริสหาทางเอาคืนให้ได้นะ
    #366
    0
  6. #266 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 14:21
    ตายล่ะ พี่เสียเอกราชไปแล้ว อ๊อคตอเค้!!!!
    #266
    0
  7. #256 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 11:16
    55555 5 โอ้ย คริสยอมหรอ ไม่น่าเชื่อ แต่น่าจะพลิกกลับมาได้นะ 5555
    #256
    0
  8. #226 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 14:46
    อ้าว คริสโดนชานยอลกระทำชำเราซะแล้ว
    แอบงงทำไมคริสรู้จักกับอลิซ แล้วอลิซนี่แฟนเก่าชานยอลไม่ใช่หรอ
    #226
    0
  9. #154 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 21:30
    ว้ายยยยย อี้ฟานของแม่เสียตูด
    #154
    0
  10. #85 อีเหี่ยว (@slimtongs) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 15:23
    พี่คริสสสสสสสสสสสสสตกเป็นเมียพี่ชานนนไม่อยากจะเชื่อ เอาคืนให้ได้นะ
    #85
    0
  11. #78 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 11:04
    พี่คริสพลาดเปนเมียชานยอลได้ไง!!! โอเอ็มจี!!!!!!5555. แต่คาดว่าพี่คริสจะต้องเอาคืนเร้วๆนี้แน่ อลิซนี่คนที่เปนแแฟนชานยอลปะ แล้วไปเจอคริสแล้วชอบคริสด้วย. งานนี้ดราม่าหนักแน่ ...
    #78
    0
  12. #61 Xiumin Minseok (@mildmerody) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 09:30
    ทำไมเฮียเสียประตูอ่ะ...ผมนี่อึ้งเลยครับ...เฟลนิดๆนะครับเนี่ย...รอเฮียเเก้เกมล่ะกันครับ 55
    #61
    0
  13. #36 SaMaChaLOVE ll EXO & GOT7 ll (@gnatloveyayee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 23:48
    พี่คริสเสียประตูให้ชานยอลแล้ว ฮือออออ เสียใจแรงงงงงงง ไม่จริงช่ายม่ายไรท์เอาจบแบบเอนดิ้งทุกคู่ได้ไหม TT
    #36
    0
  14. #27 คริสยอลแฟน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 11:55
    เสียเชิงชายให้ชานยอลซะแล้ว ไม่น่าเลย
    #27
    0
  15. #14 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 21:34
    พี่ชานร้าย จริงๆเลยค่ะไม่ทน >\\<
    #14
    0
  16. #8 Tamininalove (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2558 / 05:01
    อิ้วววเฮียเสร็จยอลแล้วอ่อเนี่ยกรี๊ดดดดดดด&#128525;&#128525;
    #8
    0