HUNHAN feat.krisyeol Love treasure SS2

ตอนที่ 45 : [SS2] INTRO

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ธ.ค. 59

  



INTRO SS2

 

 

 

                เสียงส้นรองเท้าหนังตอกกับพื้นกระเบื้องสีอ่อน อย่างเป็นจังหวะเร่งรีบ สายตานับสิบคู่ที่จ้องมองร่างของผู้ชายในชุดสูทสีดำเข้ารูปรีบก้มหน้าหงุดเมื่อถูกสายตาของผู้ชายคนนั้นมองกลับมาอย่างเป็นมิตร บางคนก็ถูกถามไถ่บ้างหากว่าผู้ชายคนนั้นจำพวกเขาได้ 

 

                ดวงตาสีน้ำตาลใสแบบฉบับของคนเอเชียสะท้อนวาววับเมื่อเจ้าของ ของมันแย้มรอยยิ้ม ดวงหน้าคมคายเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เหลือล้นเอียงรับองศากับใบหน้าบูดเบี้ยวของอีกฝ่ายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวเล็ก

 

                “คุณคนสวยครับ ทานข้าวกลางวันกัน” ชายหนุ่มเดินเข้าไปชิดกับขอบโต๊ะพลางเอ่ยเสียงสดใส อย่างกับพระอาทิตย์ในตอนเช้า จนหญิงสาวที่นั่งถัดออกไปต้องรีบก้มหน้าหลบซ่อนอาการเขินอาย

 

                จะบริหารเสน่ห์ไปไหนนะ….

 

                นั่นคือสิ่งที่ชานยอลกำลังคิดในใจ ชานยอล หรือ ปาร์ค ชานยอล เจ้าของส่วนสูง 185 เซนไม่ขาดไม่เกินลุกขึ้นยืน พร้อมกับใบหน้าบูดบึ้ง เขาปรายตาไปทางซ้ายมืออย่างเหยียดๆขณะเดินอ้อมโต๊ะ มาควงแขนยาวเก้งกางของสามี

 

                “วันนี้จะกินข้าวที่ไหนครับคุณคนสวย” สามีหนุ่มถามอย่างเอาอกใจ แม้จะเป็นแบบนี้ทุกวันของช่วงเวลาพักทานข้าว แต่สำหรับวันนี้เรดาร์ของชานยอล กำลังตรวจจับความผิดปกติบางอย่างได้ 

 

                ไปทำอะไรผิดมา….

 

                “อี้ฟาน….” ชานยอลเอ่ยเรียกชื่อของคุณสามี ขณะที่พวกเขาเดินออกมาจากห้องพักของอาจารย์คณะบริหารด้วยกัน ชานยอลไม่ได้ชอบสายตาที่จับจ้องมองมาเท่าใดนัก โดยเฉพาะสายตาของสาวน้อยลูกศิษย์ของเขาเองที่เอาแต่จ้องสามีเขาตาเป็นมัน  

 

                “หืม ว่าไงคะ” อี้ฟานที่เงยหน้าขึ้นมาจากจอโทรศัพท์เรือนหรูจ้องมองใบหน้าสวยๆของภรรยาทันทีพร้อมกับขานรับเสียงนุ่มต่ำ

 

                “เมื่อวานแอบซื้ออะไรโดยที่ฉันไม่รู้รึเปล่า” อี้ฟานดูจะเอ๋อ ไปนิด ก่อนจะส่ายหน้าไปมาช้าๆ สมองอันชาญฉลาดของชายหนุ่มกำลังประมวลผลว่าเมื่อวานเขาซื้ออะไรไป ถ้าจำไม่ผิดก็แค่ชาเขียวปั่นเพิ่มวิปแค่แก้วเดียวเองนี่นา อี้ฟานส่งสายตาที่เชื่องเสียยิ่งกว่าแมวโง่ๆ จ้องเข้ามาเพื่อพิสูจน์ว่าการกระทำของเขานั้นสัตย์จริง ชานยอลเลิกคิ้วสูงพยักหน้ายอมรับ แล้วเริ่มถามคำถามใหม่ทันที

 

                “แล้วนั่นคุยกับใคร” สายตาที่ชะเง้อมองพร้อมกับมือที่เร็วพอกับจรวดมิดไซน์ ฉกฉวยโทรศัพท์ของสามีไปส่อง แต่ความสงสัยก็จบลงเมื่อหน้าจอแสดงผลโปรแกรมแชทของหม่าม๊าอยู่

 

                “ชานยอลเป็นอะไรเนี้ย จะจับผิดอะไรอีกล่ะสิ” อี้ฟานเอ่ยอย่างหมันไส้ในความระแวดระวังจวนจะบ้าของชานยอล อยู่กันมาปูนนี้แล้วยังจะมาหวงก้างเป็นเด็กสาวแรกรักไปได้

 

                “ก็วันนี้ดูอารมณ์ดีแปลกๆ บอกมานะว่ามีอะไร” ชานยอลหรี่ตาจ้อง จับข้อมือของคุณสามีที่กำลังจะเดินไปยังฝั่งคนขับเมื่อเปิดประตูรถฝั่งนี้ให้เขาเสร็จเรียบร้อย

 

                “เหรอก็ไม่นิ”

 

                “ก็ไม่นิ! ก็ม่ายนี่!......ใครใช้ให้พูดห้วนๆกับเมีย” อี้ฟานอ้าปากร้องอ้าห์เมื่อสีข้างด้านขวาถูกบิดจนตัวม้วนงอ ชานยอลส่งเสียงในลำคอดังหึมฮัม กอดอกไม่พอใจที่อี้ฟานพูดเสียงห้วนใส่ในยามที่เขาอารมณ์ไม่ดี

 

                “เดี๋ยวสิคะ มันห้วนตรงไหนกันอ้า….

 

                “เถียง?

 

                “ขอโทษครับ .__.” อี้ฟานก้มหัวมือกุมกันไว้ตรงหน้าขาแล้วกล่าวคำขอโทษเสียงแผ่ว ดวงตาคู่สีน้ำตาลสุกใสจ้องมองภรรยาคนสวยที่วันนี้ดูจะมีอาการแปลกๆ ทั้งๆที่เมื่อเช้าออกบ้านด้วยกันยังอารมณ์ดีอ้อนจะเอานั่นเอานี่อยู่เลย แต่พอตกกลางวันก็ฟาดงวงฟาดงาใส่ต่างกับผู้หญิงมามาก

 

                “หึ่ย น่าโมโห ไม่ได้ดั่งใจจริงๆ” อี้ฟานสะดุ้งเฮือกเมื่อคุณภรรยาย้ายตัวเข้าไปนั่งในรถแล้วปิดประตุใส่ดังปัง 

 

                อู๋ผิดอะไร

 

 

 

                บรรยากาศภายในรถเงียบสนิทชนิดที่แม้แต่เสียงเครื่องปรับอากาศยังไม่กล้าดังขึ้นขัดใจคุณนายเขา ส่วนสามีผู้รับหน้าที่เป็นสารถีครั้งนี้ก็ทำเพียงพายานพาหนะขับเคลื่อนไปตามท้องถนน ที่คลาคล้ำไปด้วยยานพาหนะคันอื่นๆอย่างเงียบเฉียบเช่นกัน

 

                “นี่จะเงียบอีกนานมั้ย!!

 

                “โอ้ย! ชานยอล…..” อี้ฟานร้องลั่น เมื่อแขนข้างขวาของเขาถูกประทุษร้ายด้วยหมัดหนักของชานยอลอย่างไม่ทันตั้งตัวจะว่าเจ็บก็เจ็บจะว่าตกใจก็ตกใจเพราะเสียการบังคับพวงมาลัยจนรถเป๋ อี้ฟานขมวดคิ้วมองการจารจรด้านหน้าที่เกือบจะเกิดอุบัติเหตุเพราะรถของเขาแล้วก็พาลให้อารมณ์เสียหันไปก่ะจะโวยใส่สักดอกเพื่อระงับความเอาแต่ใจของชานยอล แต่พอเห็นดวงตาคู่สวยของภรรยากำลังเอ่อไปด้วยหยาดน้ำใสๆเท่านั้นล่ะ คนที่ตั้งท่าจะหันไปเหวี่ยงหน้าก็หดวูบเหลือสองนิ้วในทันที

 

                “ให้ตายเถอะ ใครก็ไม่ได้ดั่งใจสักคน”

 

                เอ้ากูผิดอีก

 

                “เป็นอะไรคะ….พี่ทำอะไรให้ชานยอลหงุดหงิดรึเปล่า” พอพารถกลับเข้าสู่สภาพปกติ อี้ฟานก็รีบถามไถ่ทันที เพื่อเป็นการเอาใจ 

 

                “มากกกกกกกกกกกกกกกกกก” ชานยอลลากเสียงกรอกตามองเพดานรถ

 

                “พี่ไปทำอะไรให้ชานยอลคะเนี้ย….โถ่ว เมื่อเช้ายังดีๆอยู่เลย” อี้ฟานบ่นแม้จะหดคอเตรียมรับแรงมือที่จะฟาดลงมาแต่ก็ไม่ ชานยอลเป็นมนุษย์ประเภทเกลียดหรือหงุดหงิดใครมาก็จะมาลงที่สามีเป็นอันดับแรก รองลงมาก็น้องชายตัวเอง และอันดับสุดท้ายก็น้องชายสามี

 

                จะว่าไป...เรื่องความเอาแต่ใจของชานยอลกับลู่หานนี่อยู่ระดับของซุปเปอร์ไซย่า พลังการทำลายล้างนั้นน่าปวดหัวพอๆกันจน ทั้งเขาและเซฮุนต้องกุมขมับอยู่หลายรอบเผลอๆบางทีก็เป็นเขาที่ต้อร้องไห้ฟูมฟายแบกหน้าไปขอร้องน้องเมียให้มันช่วยพูดกับเมียให้หน่อย แต่เจ้าเซฮุนมันดีอยู่อย่างที่ไม่มีสถานะของคนรักมาเป็นเงื่อนผูกคอ แต่สำหรับเขานี่สิ ในฐานะของหัวหน้าครอบครัวที่มีเด็กอุปถัมภ์อยู่แทบทั่วแผ่นดินใหญ่ก็ทำได้แค่ก้มหน้ารับกรรมไปอย่างเงียบๆ 

 

 

                แม้จะทะเลาะกันมาในรถซีดานหรูตลอดทาง แต่กองทัพก็ต้องเดินด้วยท้อง ชายหนุ่มตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไปจอดในโรงแรมหรูย่านกังนัมเพื่อรับประทานอาหารที่ร้านชั้นบนสุดของโรงแรม ชานยอลไม่ได้มีปัญหาอะไรมากนักถ้าเขาเป็นคนจ่าย ซึ่งแน่นอนว่าระยะเวลาที่ผ่านมาเงินทุกบาททุกสตางค์ของชานยอลไม่เคยจะหลุดรอดออกจากกระเป๋าตัวเองเลยแม้แต่สตางเดียว

 

                อาหารที่พวกเขาสั่งเป็นอาหารอิตาเลี่ยนพออิ่มท้อง ไม่หรูหราฟู่ฟ่าเพราะชานยอลถือคติ ประหยัดอะไรได้ก็ประหยัด พวกเขาทั้งสองนั่งทานกันไปอย่างเงียบๆ จนรู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้มันไม่ควรเกิดขึ้น

 

                “ชานยอลคะ ลองทานนี่สิคะ ซีซ่าร์สลัดของที่นี่นะอร้อยอร่อย” อี้ฟานตักซีซ่าร์สลัดใส่จานสปาเก็ตตี้ของภรรยาคนสวยพร้อมฉีกยิ้มเอาใจเต็มที่ สายตาที่เอาแต่จับจ้องมองจานของตัวเองเงยหน้าขึ้นมองเพียงนิดก่อนจะหลุบต่ำลง

 

                “ฟ่าน

 

                “หืม

 

                “ฉันอยากมีลูก…..

 

                “……..

 

                “…….

 

                “……..หืม มีลูก” กว่าจะหาลิ้นตัวเองเจอก็ต้องถลึงตามองอีกฝ่ายสองรอบติด อี้ฟานทวนคำช้าๆ หัวใจในอกซ้ายเต้นเป็นจังหวะแปลกๆเมื่อชานยอลเอ่ยขึ้นมาว่าอยากจะมีลูก

 

                ชานยอลไม่ได้ชอบเด็กมากนักเรื่องนี้เขารู้ และส่วนใหญ่เด็กที่ชานยอลรับอุปถัมภ์ก็เป็นเด็กที่โตแล้วเกือบจะทั้งนั้น แถมบางคนชานยอลก็ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเลย การที่ชานยอลพูดว่าอยากจะมีลูกในความหมายของเขาคือเด็กทารกตัวเล็กเนื้อตัวอมชมพูอ้วนอวบ แม้ว่าจะเป็นเพียงลูกบุญธรรม แต่นั่นก็ถือว่าเป็นลูกสืบตระกูลของพวกเขาอย่างแท้จริง


               เขาก็อยากอุ้มลูกเหมือนกันนะ....


               มองดูเขาค่อยๆเติบโตไปจนกว่าตัวเขาจะเเก่....


 

                “เด็ก….ชานยอลจะรับเด็กมาอุปถัมภ์เหรอคะ” อี้ฟานแย็บถาม เผื่อว่าความเข้าใจของพวกเขาทั้งสองไม่ตรงกัน

 

                ปัง!!

 

                เสียงทุบโต๊ะดังขึ้นเล็กน้อยเมื่อชานยอลลงแรงด้วยกำปั้นของตน สายตาที่จดจ้องมาอย่างแน่วแน่นั่นบ่งบอกให้เขารู้ว่า ไม่น่าจะใช่แค่เด็กอุปถัมภ์แล้ว

 

                “ไม่ใช่! นี่เข้าใจไรยากจริงๆเลยนะ ผัวใครเนี้ย ฉันหมายถึงเด็กตัวเล็กๆ ลูกของเราเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา”

 

                “หืม…..” เลือดเนื้อเชื้อไข ว้อท?

 

                “มึงจะหืมอะไรนักหนา อารมณ์เสียแล้วนะ” ชานยอลจิ้ปากอย่างหงุดหงิด จ้องมองหน้าสามีที่ไม่ได้เรื่องอะไรเลยนับตั้งแต่อายุก้าวเข้าสู่เลขสี่

 

                “ก็ชานยอลบอกว่าเลือดเนื้อเชื้อไข คือ….ถ้าชานยอลจะหมายความว่ารับเด็กมาเป็นลูกบุญธรรมพี่ก็ขอโทษ….แต่ชานยอลใช้คำผิดไปนะคะ แบบนี้คนฟังเขาก็เข้า….

 

                “ไม่ใช่ ไม่ผิด….” คุณสามีที่โคลงหัวไปซ้ายทีขวาที พยายามตีความกับคำพูดของภรรยาให้เข้าใจตรงกันทั้งสองฝ่าย หยุดชะงักกับคำพูดต่อมาของชานยอล  

 

                “ลูก…..ลูกของเรา ฉันอยากท้อง….

 

 

 












































------------------------

ความผี ที่สัญญาว่าจะเขียนให้จบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

888 ความคิดเห็น

  1. #644 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 12:27
    ชานย๊อลลลลลล นี่ขนาดยังไม่ท้องหนูยังอารมณ์แปรปรวนขนาดนี้เลยนะคะ ถ้าหนูท้องนี่หูเหอพี่คริสไม่ขาดหมดหรอลูก
    #644
    0
  2. #643 kriswu0627 (@kriswu0627) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:36
    อู๋วิ่งดิอู๋เมียแกอยากท้องแหน่ะ
    #643
    0
  3. #637 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2559 / 03:26
    หืมมมมมมมมมมมมมมม คุณอู๋ว่าไงคะ คุณหญิงเค้าจะพิโรธแล้วววว
    #637
    0
  4. #632 meimei17an (@meimei17an) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 14:23
    อยากท้องไม่จำเป็นต้องทำตัวเหมือนคนท้องนะชานยอล555 ทำไงจะท้องล่ะเนี๊ยมดลูกก็ไม่มี
    #632
    0
  5. #629 Peace-_-Peach (@Peace-_-Peach) (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 08:54
    ยัยคุณนายมันบ้าไปแล้วววววววววว แต่ขอบคุณความบ้าของนาง ที่ทำให้เรามี ss2 ให้อ่าน เย้ๆๆ
    #629
    0