HUNHAN feat.krisyeol Love treasure SS2

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 2 คนของฉัน+NC HH

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 พ.ค. 58

บทที่ 2

               

                                ตาย!

 

                                ตายครับ!

 

                ไอ้ตี๋หน้าหวานร่างยักษ์ไหงมันกลายเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลปาร์คที่เค้าทำงานอยู่ได้ แล้วดูสิ ดูมัน นานทีปีหนจะเจอ ก็ยังเสือกเจอพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายถึงสองคน ทั้งพี่ทั้งน้อง โอ้โห แล้วดูสายตาดูถูกนั่น พ่อแม่สอนมายังไงเนี้ยพ่อคุณ!

                ชานยอลและเซฮุนที่นั่งไขว่ห้างกอดอกอยู่บนโซฟาห้องรับแขกขณะจ้องสำรวจพวกเค้าทั้งสองด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ โอ้โห ยิ่งคนพี่ด้วยแล้ว ไอ้หน้าหวานๆนั่นไม่ได้ช่วยลดความวีนเหวี่ยงกับสายตาดูถูกอย่างกับพวกเค้าเป็นไส้เดือนในร่องน้ำได้เลย

                “พี่จะไล่ออกรึไง” เซฮุนที่นั่งอยู่ข้างๆ หันไปถามพี่ชายเสียงเรียบ ก่อนที่เค้าจะหันไปมองคนหัวทองทุยๆที่นั่งก้มหน้าสำนึกผิดอยู่

                “ชื่ออะไรนะ เงยหน้าขึ้นมาสิ” อี้ฟานและลู่หานที่นั่งก้มหน้าอยู่มองหน้ากัน ก่อนจะเป็นลู่หานที่เงยหน้าขึ้นไป

                “ไม่ใช่แก ไอ้เตี้ย แกต่างหากเงยหน้าขึ้นมา” ชานยอลกระดิกนิ้วสั่ง แต่อี้ฟานก็ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา

                “อย่ากวนตีน เงยหน้าขึ้นมา!!” ชานยอลที่ไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตาตะคอกเสียงดัง พร้อมกับยืนขึ้น เซฮุนที่กอดอกหลังพิงโซฟาเงยหน้ามองพี่ชายเลือดร้อน ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่หาญกล้าไม่ทำตามคำสั่งพี่ชาย

                อี้ฟานค่อยๆเงยหน้าขึ้นจ้องสบสายตาของคนที่มีใบหน้าหวานสวยแต่เริ่มบวมเป่งเพราะฤทธิ์หมัดของเค้า ให้ตายเถอะ ทำไมต้องมาเจอมันตอนนี้ด้วย แค่เวลาที่ต้องเจอกันตอนอยู่บ้านเค้ายังไม่อยากจะเจอ แต่นี้อะไร ดั๊นมาเจอกันตอนเพิ่งไปต่อยกันมา

                เวรครับงานนี้ไม่ถูกไล่ออกก็คงถูกไล่ออก??!!

 

                “อ้อ อิตุ๊ด มึงนี่เองโลกมันกลมดีจริงนะ ว่ามั้ย” โลกมันเป็นวงรีเว้ยไอ้สัส ไม่เคยเรียนดาราศาสตร์รึไง!! โง่!

                “ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นนะ แล้วอีกอย่างมันก็เรื่องธรรมดา”

                “แต่ฉันไม่ชอบ เก็บข้าวของออกไปได้ละ” ชานยอลว่าพร้อมกับปลีกตัวเดินห่างออกไป อี้ฟานที่มองตามได้แต่อ้าปากค้าง บทมึงจะไล่ก็ไล่ง่ายแบบเนี๊ย ไอ้สัส!

                “ผมขอโทษ! เออ ถ้าคุณจะกรุณา เออๆ คือ” อี้ฟานลุกขึ้นเดินไปจับแขนอีกฝ่ายไว้ คนตรงหน้าก็เหมือนฟางเส้นสุดท้ายเค้าไม่ยอมกลับไปอยู่ที่เดิมๆแน่ๆ และแน่นอนเค้าไม่อยากถูกส่งตัวกลับ! ชานยอลหันมามองก่อนจะเลื่อนสายตามาจับจ้องที่แขนตัวเอง

                คุณชายปาร์คสะบัดแขนอย่างแรงพร้อมกับหันมากอดอกยิ้มเยาะ แค่หน้าตาหล่อแค่นั้นแต่นิสัยนี่คงบัดซบ ดูได้จากท่าทางแล้ว คงไม่พ้นพวกคุณหนูเอาแต่ใจ เค้าจะยื่นข้อเสนอผูกมัดตัวเองไม่ได้ มึงทำไม่ได้นะคริส มึงอย่า!

                “ถ้าฉันกรุณา...นายจะให้อะไรฉันตอบแทน” นั่นไง! สายตาเย้อหยิ่ง หน้าเชิดคอตั้ง อย่างกับมีห่วงดามคอไว้ แล้วไอ้ค่าตอบแทนที่มึงอยากได้นี่ คงไม่ใช่ให้กูไปเป็นผัวมึงหรอกนะ อีคุณหนู

                “แล้วแต่คุณหนูเลยครับ สั่งมาได้เลย ปัด กวาด เช็ดถู ขับรถ ปรนนิบัติ อะไรก็ได้ครับ” อี้ฟานกัดฟันสู้ เอาไว้ไงเค้าก็ต้องทำมันอยู่แล้ว จะแค่ทำให้หนักขึ้นอีกหน่อยคงไม่ตายหรอก

                ชานยอลจ้องมองคนตรงหน้า ใบหน้าบวมเป่งแต่ยังคงเค้าความหล่อ ตอนเมาน่ะไม่ได้สังเกตเลยว่าจะเป็นคนหน้าตาดีแต่ดีไม่เท่าเค้าได้ขนาดนี้

                “โอเค ก็ได้ตกลง” เซฮุนที่นั่งไขว่ห้างอยู่ที่เดิมเลิกคิ้วเหมือนเห็นกรุงศรีโดนตีแตกเป็นรอบที่สี่  ให้ตายเถอะผู้ชายที่ชื่อ ปาร์ค ชานยอล ไม่ใช่คนที่จะยอมอะไรง่ายๆ ในหัวคงคิดแผนสกปรกอยู่สินะพี่ชาย

                “จริงเหรอครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณ ผมจะทำงานให้หนักขึ้น ขอบคุณครับ”

                “ไปเก็บของสิ”

                “ห๋า....?” อี้ฟานหน้าค้าง ไม่เข้าใจว่า ไอ้คำ โอเค ตกลง นั่นมันหมายถึงอะไร ก็ตกลงแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมล่ะ ทำไมต้องให้เค้าเก็บของด้วย ทำไม what? Why?

                ชานยอลถอนหายใจ “ฉันไม่ค่อยกลับบ้าน นายบอกจะทำความสะอาดไม่ใช่รึไง” อี้ฟานพยักหน้ารับ

                “พี่ชานเค้าอยู่คอนโดน่ะ นายคงต้องไปอยู่ที่นั่น” เซฮุนตะโกนกลับมา อี้ฟานหันไปมองก่อนจะหันกลับมา

                “อ้อ โอเคครับ แล้วเงินเดือน?” ชานยอลทำเสียงหึขึ้นคอ 

                “คนใช้ก็ยังเป็นคนใช้ เร็วเข้าให้เวลาสิบนาที” ชายหนุ่มยกนาฬิกาเรือนหลายล้านสีทองมันวับขึ้นส่อง ก่อนจะสะบัดหน้าหันหนีแล้วเดินขึ้นไปยังชั้นสองทันที

 

                “สนใจไปอยู่คอนโดกับฉันมั้ยล่ะนาย” เซฮุนหันมาถามคนที่เอาแต่หันไปมองพี่ชายที่ยืนนิ่งไม่รับรู้อะไรอีก

                “หย่า! ฉันกำลังพูดกับนายอยู่นะ” เซฮุนหยิบหมอนปาใส่คนที่นั่งเอ๋ออยู่ ลู่หานรับหมอนด้วยหัว ก่อนจะหันมามองทำตาขวางใส่

                “อะไร ไม่พอใจ ทำไมทำหน้าแบบนั้น”

                “ปละ เปล่าครับ”

 

                “หย่า! ให้เวลาเก็บของสิบนาที ไม่ใช่ยืนบื้อเป็นขอนไม้นะมึง เร็วเข้า!” เสียงใหญ่ๆตะโกนลงมาจากชั้นบน อี้ฟานที่กำลังอึ้งค้าง ดึงสติเข้าร่าง ก่อนจะหันรีหันขวาง ลู่หานที่เพิ่งเห็นพี่ชายทำอะไรไม่ถูกก็รีบลุกขึ้น

                “อ๊ะๆ จะไปไหน” เซฮุนที่นั่งอยู่เอาเท้าขึ้นกันไม่ให้ลู่หานขยับไปหาพี่ชาย ลู่หานจ้องกลับก่อนจะนั่งลง เซฮุนยิ้มกริ่ม ก่อนจะลุกขึ้น

                “ช่วงนี้ฉันอยู่บ้าน นายต้องขึ้นมาปรนนิบัติฉันที่ตึกใหญ่ เรียกเมื่อไหร่ให้มาให้ทันในหนึ่งนาที เข้าใจนะ” ชายหนุ่มเปรยเสร็จก็เดินจากไป เค้าหยุดยืนใกล้ๆอี้ฟาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้

                “โชคดีนะพ่อคนใช้”

.

.

.

                ทำไม......ทำไมกูต้องซวยแบบนี้

 

.

.

.

.

                ช่วงราตรีของเมืองโซลดูจะเริ่มหมดไปเมื่อถูกทาบทาด้วยสีฟ้าครึ้มอ่อนๆ ตอนนี้ก็ใกล้จะตีห้าแล้ว เค้าที่หอบเอาสัมภาระอันน้อยนิดติดตัวมา กอดรัดมันแน่นเหมือนกับสาวน้อยต้อยติ่งที่กำลังจะเข้าเมืองกรุง โดยมีคุณชายตัวเด่นของเรื่องกำลังหน้าตาบูดเป็นตูดเป็ด ท่าทางแขนขาจะยาวเก้งก้างเกินจำเป็น ท่าทางการขับรถจึงดูเงอะงะใช้ได้

                “เออ คุณหนูปาร์คครับ”

                “เรียกคุณปาร์คก็พอ มีไร” ดูๆ คนอุตส่าห์ชวนคุยยังจะเก๊ก พอคนหน้าหวานเป็นน้ำตาลหยดเอ้ยย หยุดเก๊กแล้วไปเริ่มอ่อยไม่ดีกว่าเรอะ!

                “เออ ท่าทางขับรถของคุณปาร์ค”

                “ทำไม...”

                “ปวดหลังมั้ยครับ” คุณหนูปาร์คหันมามองอี้ฟานก่อนจะหันกลับไปมองทาง

                “ถ้าไม่อยากโดนถีบออกจากรถก็นั่งไปเงียบๆ”

                “คุณปาร์คขับรถไม่เก่งสินะครับ ไว้คราวหน้าผม...” มือหนาๆฟาดป้าบเข้าให้เต็มกบาลของอี้ฟาน ชายหนุ่มหัวแทบทิ้มจิ้มกับคอนโซลรถหรู ถ้าไม่ใช่ว่าเอามือยันไว้ทัน

                “อย่ามากวนตีน บอกแล้วไงให้นั่งเงียบๆ” อี้ฟานที่ลูบหัวป้อย อารมณ์เดือดปุดๆ นี่กูแก่กว่ามึงตั้งหลายปี หัดมีความเคารพกันบ้างสิโว้ย! ไอ้เห็ดเปียกเอ้ยยย!!

                “ขอโทษครับ” อี้ฟานจำใจขอโทษไปทั้งๆที่ตัวเองไม่ผิด ชานยอลปรายตามองก่อนจะปรายตากลับไปมองถนนเบื้องหน้า

.

.

.

                ไม่นานนัก รถมาเซราติ คันหรูหราก็พาพวกเค้าทั้งคู่มาอยู่ใต้ชายคาของคอนโดหรูราคาหลายร้อยล้านวอน ชานยอลที่ปลดเข็มขัดลงจากรถปิดประตูดังสนั่น เดินบิดคอเอียงไปมาด้วยความเมื่อยล้า อี้ฟานที่ยังนั่งงงอยู่ก็รีบลงจากรถแล้วตามคุณหนูไปติดๆ

.

.

                คุณหนูปาร์คพาเค้าขึ้นมายังชั้นเกือบสุดท้ายของคอนโด เสียบการ์ดพร้อมกับกดรหัส “รหัส 0314 จำไว้ให้ขึ้นใจล่ะ” คุณหนูปาร์คเอ่ยเสร็จก็บิดล็อคประตูแล้วเปิดออก เดินเข้าไป ตรงดิ่งไปยังห้องนอนทันที

                “คุณปาร์คครับ”

                “ห้องนายอยู่ ฝั่งซ้ายเดินเลี้ยวไปตรงนู้น เก็บกวาดด้วยล่ะ” คุณหนูปาร์คว่าเสร็จก็เดินหายเข้าไปยังส่วนที่เป็นห้องนอนใหญ่ทันที โดยไม่พูดอะไรอีก

                คงง่วงมากสินะ....

 

                อี้ฟานถอนหายใจ แม้จะดูเป็นพวกเอาแต่ใจ เย้อหยิ่ง แต่ความจริงก็คงไม่มีพิษมีภัยเท่าไหร่ เค้าคิดในใจก่อนจะเดินเลี้ยวไปยังทางที่คุณหนูปาร์คได้บอกไว้ จัดการเข้าไปในห้องนอนรับแขกที่กว้างขวาง ไม่เหมาะสมที่จะเป็นห้องนอนของคนใช้ อี้ฟานวางกระเป๋าลงบนเตียงก่อนจะถอดเข็มขัดปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต ออกสองสามเม็ด เดินไปเปิดแอร์แล้วโดดขึ้นเตียงนอนหลับ

.

.

.


                9.30....
 

                “จะนอนไปถึงเมื่อไหร่!!

 

                   ซ่า....!!

 

                อ้ากกกกกกกก!

 

                “เหี้ยไรวะ” น้ำเย็นๆปะทะโครมใส่ร่างเค้าจนต้องกระเด้งตัวขึ้นจากเตียงหนานุ่ม ความง่วงงัวเงียที่ควรมีหลังตื่นนอนไม่มีอีกต่อไป เมื่อคุณเจอกระบะน้ำสาดใส่ดังโครมจนรู้สึกแสบหน้ายันอก

                โอ้ย พูดแล้วจุก!

 

                “นอนกินบ้านกินเมืองขนาดนี้ มึงอยากถูกไล่ออกใช่มั้ย รีบๆตื่นได้แล้ว วันนี้ฉันมีงานต้องทำ ทำความสะอาดให้เรียบร้อย ก่อนฉันกลับมาตอนเย็น เข้าใจมั้ย!! เสียงตะหวาดแว้นๆ ก่อนที่ร่างสูงโปร่งจะเดินออกไปจากห้อง อี้ฟานที่ได้แต่ลูบหน้าลูบตา ที่นอนเปียกซก เนื้อตัวนี่ไม่ต้องพูดถึง แนบเนื้อเห็นหมด นมเนิ่ม กล้ามเกลิ้ม โอ่ยๆ หนาวๆ

                “ยังจะนอนอีก” เสียงตะโกนมาพร้อมกับกระบะที่ลอยมากระแทกใส่ตัวเค้า อี้ฟานรีบคดตัวหลบ ก่อนจะหันไปจ้องหน้าชายหนุ่มที่ยืนเท้าเอวอยู่อย่างเอาเรื่อง

                “หย่า! ทำอะไรของคุณเนี้ย มันเกินไปนะคุณ”

                “งั้นก็ออกไป เก็บกระเป๋าลาออกไปเลย” โอ้โหว ไอ้ที่ว่าดูเอาแต่ใจเย้อหยิ่งนิดหน่อยๆ ไม่น่ามีพิษมีภัยนี่ขอถอนคำพูดนะตรงนี้เลย ให้ตายเถอะ อิหอยหลอด มึงจะเอายังไงกับกู๊!!

                “เออ กูออกก็ได้วะ กูออกน้องกูก็ต้องออก แมร่ง!” อี้ฟานจับกระบะน้ำเมื่อครู่ทุ่มลงข้างเตียงก่อนจะลุกขึ้นยืนบนเตียงจ้องมองคนที่กำลังกอดอกเอนตัวพิงกับขอบประตู

                ชานยอลที่ยืนพิงขอบประตูกวาดสายตาดูบอดี้ไลน์คนที่ยืนจังก้าอยู่บนเตียง เพราะน้ำทำให้เสื้อเชิ้ตสีขาวบางๆมันแนบไปกับเนื้อ แค่หน้าตาดูดีก็คงจะไม่พอ ต้องบอกว่ารูปร่างก็ดีไม่แพ้กัน กล้ามแขนพองามกล้ามหน้าท้องที่ขึ้นเป็นลอนอย่างที่หาไม่ได้ง่ายๆ อกแกร่งแถมเลยขึ้นไปเป็นลำคอที่ขาวจัด แต่พอเลื่อนสายตาลงมา มองดูดีๆกลับเอวคอดเว้าเอสไลน์อย่างกับสาวๆ แถมยังบางพริ้ว น่าสัมผัสอีกต่างหาก

                “รีบทำความสะอาดละกัน ฉันสายละ กลับมาอย่าให้เห็นว่าบ้านยังรกนะ ไม่งั้นฉันเอานายตายแน่” ชานยอลชี้นิ้วปะหลกๆ ก่อนจะเหยียดยิ้มแล้วหันหลังเดินจากออกไป

 

                อะไรของมึงเนี้ย!! อี้ฟานได้แต่ยืนค้างท้าลมแอร์ พร้อมกับทำตาปริบสองปริบด้วยความงวยงง เดี๋ยวนะ เมื่อครู่คุณท่านสาดน้ำใส่เค้าขว้างกระบะน้ำใส่ แล้วก็ไล่เค้าออก เค้าจะออก แล้วอยู่ๆมันก็บอกให้เค้าทำงานรอมันกลับมา

                “อิเห็ดสด...”

.

.

.

                “จะๆ เห็นเต็มตาว่าเธอไปกับเค้า อู้วววเย้ อู้วววว”

                “ลู่หาน....รีบขึ้นมาที่ห้องฉัน” เสียงวอดักอารมณ์ดีๆของลู่หานไปเสียสนิท ร่างบางรีบตอบกลับแล้วก็วางสายยางวิ่งไปปิดน้ำแล้วรีบขึ้นไปยังห้องนอนของคุณหนูเซฮุนทันที

.

.

                “สายไป 20 วิ นั่งลง” เซฮุนยกนาฬิกาขึ้นดู ก่อนจะชี้นิ้วสั่งให้ลู่หานนั่งคุกเข่าลงกับพื้น ร่างบางทำหน้าเหยเก วันนี้เค้าถูกชายหนุ่มเรียกไม่ต่ำว่ายี่สิบรอบตั้งไก่โห่ยันพระเลิกฉันเพน แต่ละรอบได้ทำแต่อะไรที่มันทำให้เค้าปวดหัว แต่คงสนุกท่านเค้าล่ะ ลุกนั่ง แทงปลาไหล ปั่นจิ้งหรีดยังจะมี 
        
                  ปัญญาอ่อนขัดกับหน้าตาสุดๆ.......


 

                “คราวนี้จะทำอะไรผมอีกล่ะครับ คุณหนู”

                “ปลดกระดุมเสื้อออกสองเม็ด แล้วขึ้นมานั่งบนเตียง” เซฮุนจ้องลู่หานตาเป็นมันพร้อมกับตบเตียงแปะๆ ลู่หานอึ้งไปนิด ก่อนจะลุกขึ้นแล้วถอยห่าง

                “คุณหนูจะทำอะไรผมครับ ผมเป็นผู้ชายแมนๆ” อนาคตมีลูกสามเมียสองนะครับ! ลู่หานต่อคำในใจ ก่อนจะถอยหนี

                “ฉันสั่งก็ต้องทำสิ อยากโดนไล่ออก?”

                “ผมยอมออก!”

                “ไม่ให้ออก...”

                “คุณหนูทำแบบนี้มันไม่เหมาะสมนะครับ”

                “ไม่เหมาะยังไง”

                “ผมกับคุณหนู....” ลู่หานจนคำอธิบาย เค้าถอนหายใจ ก่อนจะละแขนลงข้างตัว

                “ขึ้นมา” เซฮุนทำหน้าตายก่อนจะตบเตียง ลู่หานเดินไปนั่งแหมะตรงขอบเตียง โดยที่ไม่มองหน้าเซฮุนเลยแม้แต่น้อย เซฮุนเขยิบไปใกล้ ก่อนจะดึงอีกคนให้หันไปหาตรงๆ

                 คงแค่อยากจะแกล้งเค้าเท่านั้นล่ะ เห้อออ ให้ตายเหอะ.....


 

                “อยากเป็นคนของฉันมั้ย....”

.

.

.

.

ต่อ

 

               

“ห้ะ!!

                “อืม ตามนั้นเลย อยากมั้ยล่ะ แค่คู่นอนเท่านั้นเอง” เซฮุนกอดอกจ้องมองคนที่แข็งค้างไปแล้ว “ว่าไง ตอบสิ อยากโดนไล่ออกทั้งพี่ทั้งน้องงั้นเหรอ”

                “ผมยอมออก บ้า โรคจิต” ลู่หานหน้าตาแดงจัด เค้าตะคอกใส่ไปทีก่อนจะลุกขึ้น เซฮุนที่เห็นลู่หานกำลังจะหนีก็รีบคว้าเอวก่อนจะเหวี่ยงลงเตียงแล้วขึ้นคร่อม

                “อยากนอนตาแรงแกงสักเดือนก่อนถูกส่งกลับบ้านที่จืนเหรอ พ่อคนเถื่อน” ลู่หานหันไปจ้องสบกับคนด้านบน ตัวแข็งค้างหนักกว่าเดิม

                “อย่านะครับ ผมไม่อยากถูกส่งตัวกลับ” ลู่หานเอ่ยเสียงอ่อยด้วยใบหน้าวิตกลึกๆ เซฮุนที่เห็นยิ้มออกมาอย่างถูกใจ เค้าค่อยๆเกลี่ยผมที่รกปกหน้านั้นขึ้นแล้วก้มลงไปกระซิบ

                “ยอมเป็นเมียฉันแล้วสินะ”

 

                NC ฮุนฮาน #สมบัติky






 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

888 ความคิดเห็น

  1. #458 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 13:24
    โอ๊ยยยยยยยยยย โคตรแฮ่กเลย พี่ลู่สมยอมด้วย แฮ่กกกหกกกก มีร้องขอด้วยนะ ฮื้อออออออ
    #458
    0
  2. #419 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2559 / 23:58
    ได้กันเร็วมาก ชอบบบบ
    #419
    0
  3. #362 nu_kets (@nu_kets) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2558 / 11:51
    อีคริสแกชอบกินยำบาทาคุณหนูใหญ่เหรอ...อร่อยไหมละ เหมือนลิ้นกับฟันเลยคู่นี้....เซฮุนแกซ่ำน้องเค้าแล้วเหรอไวไฟจริงๆ
    #362
    0
  4. #260 ชั้นรักexo (@exoticlover) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 12:11
    ฮุนฮานมา nc ตัดหน้าเฉยเลย 555
    #260
    0
  5. #252 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 11:03
    เดี๋ยวว ฮุนฮานไปแล่ว 55555 คริสยอลก็นี้ก็ยังดูกัดกันอยู่เลย แต่ชานยอลก็มีแอบชมร่างกายของคริสนะ 5555
    #252
    0
  6. #224 chanchan123 (@minhochanyeol123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 12:50
    ชานยอลโคตรเอาแต่ใจเลย ส่วนคริสก้อปากมอม พอกัน 55
    ส่วนเซฮุนกับลู่หานถึงไหนกันแล้วนะ อิอิ
    #224
    0
  7. #151 phaka (@parka-in) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 08:16
    คู่นี้เค้าไปไหนกันแล้วอี้ฟาน
    #151
    0
  8. #76 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2558 / 10:43
    เห้ยฮุนเอาแบบนี้เลยหรอ ลู่หานก้ยอมง่ายๆ
    #76
    0
  9. #34 SaMaChaLOVE ll EXO & GOT7 ll (@gnatloveyayee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 22:59
    อิสองพี่น้องนี้มัน่ากลัวหวะ 555555555555555555555555555555
    #34
    0
  10. #4 Tamininalove (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 00:28
    เราชอบเรื่องนี้สนุกมากๆเลยน่าติดตาม ชานแกโหดดีแท้แอบหลงหุ่นตาฟานแล้วใช่ปะๆ555555อยากรู้ว่าเฮียจะไปเป็นเมียยอลได้ยังไง ส่วนอีกคู่นี่ก็ไวไฟแท้ป้าบๆกันสะแล้ว55555ไรท์มาต่อไวๆน้าเขารออยู่
    #4
    0