HUNHAN feat.krisyeol Love treasure SS2

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 14 แฟนผมก็ ปาร์ค ชานยอลไง+NCky 20+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ส.ค. 58

บทที่ 14 


 

                “ไม่....” เสียงตัดทอนไร้เยื่อใยจนอี้ฟานหน้าชา ชานยอลหันมามองก่อนจะแกะมือออกจากการเกาะกุม

                “ทำไมถึงได้ทำร้ายจิตใจกันแบบนี้” อี้ฟานทำเสียงสั่นเครือหัวใจดวงน้อยๆเจ็บแปล๊บ แต่ก็ยังคงแสดงออกมาในท่าทีที่ทีเล่นทีจริงไม่เปลี่ยน

                ชานยอลเดินเข้าคอนโดกดลิฟต์โดยที่ไม่สนใจคนเดินคอตกตามมาสักนิด ทั้งคู่ยืนอยู่ในลิฟต์คนละมุมไม่พูดไม่จา

                “นี่หยุดทำท่าแบบนั้นสักทีได้มั้ย” ชานยอลหันไปตะหวาดใส่คนที่เอาแต่หันหน้าเข้าหาผนังลิฟต์บ่นงึมงำพร้อมกับเอานิ้วเขี่ยไปรอบๆ

                “ไม่สนใจกันหน่อยเหรอ นี่อยากคบมากเลยนะ”

                “ไอ้บ้า!!” ชานยอลด่าก่อนจะเดินออกจากลิฟต์ ก้าวฉับไปยังประตูห้อง

                “คุณหนูชานยอลลลลลลลล....แค่กๆๆ”

                “เออ ตะโกนให้ตายไปเลยนะ” ชานยอลเดินจ้ำอ้าว ไปเปิดประตูห้อง

                “นี่มันอะไรกัน!! ทำไมไม่ทำความสะอาด” ชานยอลตะหวาดอีกจนอี้ฟานที่เอาแต่ไอถึงกับสะดุ้ง ยิ้มแผลงพร้อมกับเกาหัวแก้เก้อ

                “ก็ผมมัวแต่เฝ้าคุฯหนูนี่ครับ ใครจะไปมีเวลาทำความสะอาดกัน”

                “เหอะ!!” ชานยอลสะบัดหน้าเดินกลับไปยังห้องอีกคน อี้ฟานเดินตามต้อยๆเข้าห้อง

                “เข้ามาทำไม ไปนอนโซฟานู้นไป”

                “เอ้า ก็นี่มันห้องผม”

                “ไม่ได้ นี่คอนโดกู”

                “น่าๆ นอนด้วยกันก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ครับ เราออกจะทำกันบ่อย”

                “พูดให้มันดีๆนะ อี้ฟาน” ชานยอลที่อารมณ์เริ่มพุ่งสูงขึ้นหน้าแดงปรี๊ด อี้ฟานไม่สนอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เค้าง่วง ร่างสูงถอดเสื้อคลุมเชิ้ต เปลี่ยนมาใส่ชุดลำลองกลางห้อง โดยที่ไม่แคร์สายตาคนที่มองมาเลยสักนิด

                “ทำไมสถุลแบบนี้”

                “ผมง่วง คุณหนูจะไปนอนโซฟาก็ไปนะ ผมจะนอนตรงนี้” อี้ฟานว่า พอเห็นที่นอนตาก็ปิดลงร่างถูกดึงดูดให้เดินเข้าไปใกล้ ชายหนุ่มเอนตัวลงซุกขาเข้าไปในผ้าห่มแล้วหลับตาทันที ชานยอลที่ยืนค้างเติ่งอยู่ในห้องมองคนที่จะนอนก็นอนเอาเสียดื้อๆ คิดไปคิดมาจะให้กลับไปนอนห้องตัวเองที่เละขนาดนั้นก็ไม่ไหว จะให้นอนโซฟาข้างนอกก็หนาวเกินไป

                “ไอ้บ้า!!

.

.

                ชานยอลแอบขึ้นเตียงก่อนจะค่อยๆซุกขาเข้าไปใต้ผ้าห่มหลังจากอาบน้ำและเปลี่ยนชุดเสร็จ  ความอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วทำเอาเคลิ้มได้จนต้องหลุบตาลง

                “เหี้ย” ชานยอลสบถออกมาเบาๆเมื่อแขนหนักๆกวาดมาวางบนคอ เจ้าของหน้าตาบู้บี้ดูเจ็บปวดแปลกๆ  ชานยอลคีบแขนร้อนๆให้ออกไปไกลๆ ก่อนจะเอี้ยวตัวมองคนที่เหงื่อขึ้นเต็มหน้าผาก

                “ไข้ขึ้นรึไงนะ” ร่างโปร่งยกมือขึ้นวางบนหน้าผาก ก่อนจะขมวดคิ้ว แล้วลุกเข้าไปในห้องน้ำเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ผ้าขนหนูผืนเล็กถูกชุบน้ำจนชุ่ม ชานยอลบิดน้ำทิ้งให้หมาดๆก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเอามาแปะไว้บนหน้าผากคนไม่สบาย

                ชานยอลลากเก้าอี้เพียงตัวเดียวในห้องมานั่งตรงขอบเตียง จ้องมองคนที่นอนพะงาบๆเพราะหายใจไม่ออก สงสัยเมื่อวานคงนั่งหนาวเฝ้าเค้าทั้งคืนแถมวันนี้ก็แทบไม่ได้นอน แล้วยังจะออกไปข้างนอกอีก

                “เชื่อมึงจริงๆเลย” ชานยอลบ่นก่อนจะหยิบผ้าขนหนูบนหน้าผากมาซับเหงื่อให้

                “ถ้าคุณหนูยอมคบกับผม ผมอาจจะหายเลยก็ได้” ชานยอลที่ได้ยินคนพูดแต่ยังหลับตา ยิ้มเหยียด ร่างโปร่งจับผ้าขนหนูที่กำลังเช็ดคอขึ้นก่อนจะฟาดใส่หน้าคนปากดี

                “หายไปจากโลกใช่มั้ย ไอ้สัส”

                “ปากร้ายจัง นี่คนป่วยนะครับ” อี้ฟานลืมตาตื่นก่อนจะยิ้มเสี่ยวๆ นี่เค้าไม่สบายเหรอ แค่รู้สึกง่วงมากแล้วก็นอนไปสักพักเท่านั้นเอง ทำไมตื่นมาปวดหัวแล้วก็หายใจลำบากขนาดนี้

                “ป่วยก็หัดเจียมซะบ้าง ลุกขึ้น เดี๋ยวจะไปหายามาให้แดก” อี้ฟานลุกขึ้น จ้องมองคนที่เดินตุปัดตุเปไปมาเพื่อหายา

                “ยาแก้ปวดกับยาแก้หวัดอยู่ในกล่องยาครับ”

                “แล้วตู้ยามันอยู่ตรงไหนวะ” ชานยอลหันมาถาม อี้ฟานกรอกตาก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้คนที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะแป้ง

                “ตรงนี้ไง ข้างหน้าคุณหนูเลย” อี้ฟานยืนซ้อนหลังพร้อมกับโน้มตัวเอื้อมไปดึงกล่องยาเล็กๆที่เค้าเตรียมเอาไว้ ตั้งแต่คาวที่มานอนที่นี้  ร่างสูงเงยหน้าจ้องมองคนที่เงยหน้าขึ้น ทั้งสองสบสายตาผ่านกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

                ชานยอลเอี้ยวหัวมาก่อนจะจ้องกับสายตาคู่สวยตรงๆ ริมฝีปากเผยอเชิญชวนอย่างหักห้ามใจไม่อยู่ ใบหน้าสวยหวานเคลื่อนมาประทับริมฝีปากคนป่วย อี้ฟานที่มักถูกลวนลามปล่อยให้คุณหนูผู้เอาแต่ใจทำไปเรื่อยๆอย่างไม่หักห้าม

                ลิ้นเรียวสอดประสาน จูบรสชาตุ่มนวลอย่างกับสายไหม จูบที่ทำให้หัวใจเต้นรัวแข่งกันทั้งสองฝ่าย มันอ่อนหวานลึกล้ำ และซาบซ่าน

                อี้ฟานอุ้มคนตัวบางกว่าให้นั่งบนโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะใช้แขนค้ำยันขังอีกคนเอาไว้ ริมฝีปากร้อนเคลื่อนจากปากนุ่มนิ่มมายังมุมปาก ก่อนที่ชายหนุ่มจะถอนมันออกช้าๆ ใบหน้าหวานแต่งเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความขวยเขิน ชานยอลเบือนหน้าหนี ดวงตาที่จ้องมองมา

                มันเป็นดวงตาของคนที่เหนือกว่า นัยน์ตาสีน้ำตาลวาววับแปรเปลี่ยนเป็นสีดำขลับชั่วครู่ เหมือนกับแววตาของสิงห์ตัวใหญ่ที่สะกดเหยื่อให้เป็นอำมพาต

                “มองผมได้มั้ย” อี้ฟานเอียงใบหน้าหล่อเหลาคมคายเข้าไปหา เสียงแหบอย่างคนป่วยช่างเย้ายวนคนฟังให้ใจเต้นเป็นกลองรัว ชานยอลหันมาตามที่อี้ฟานขอ ร่างสูงยิ้มน้อยๆ มันเป็นรอยยิ้มที่ใครมองก็ต้องใจสั่น รอยยิ้มของเพชฌฆาตที่พร้อมฆ่าคนให้ตายได้

                “อะไร.....”

                “นอนเป็นเพื่อนผมนะ อย่าหายไปไหนโอเคมั้ย เฝ้าผมที” อี้ฟานเอ่ยก่อนจะหันหลังเดินกลับไปที่เตียง หยิบเหยือกน้ำขึ้นรินใส่แก้วก่อนจะแกะยาและกระดกเข้าปาก

                ชานยอลมองคนที่คลานขึ้นเตียงห่มผ้าแล้วหยิบผ้าขนหนูเปียกชุ่มขึ้นมาวางบนหัว “เร็วๆสิ ผมง่วง” อี้ฟานกระดิกนิ้วเรียก ชานยอลกัดกรามกรอดอย่างไม่ชอบใจนัก แต่ก็ยอมเดินเข้าไปหาแต่โดยดี

                “น่ารักมาก นอนนะ” ชานยอลปีนขึ้นเตียงก่อนจะซุกขาเข้าใต้ผ้าห่ม จ้องมองคนที่หลับตาแต่ยิ้ม ร่างโปร่งเบ้ปากอย่างหมันไส้ ก่อนจะหันหลังให้

                “ผมชอบคุณหนูนะครับ....” เสียงเอ่ยเบาแสนเบาแต่ไม่เกินความสามารถของคนหูกางไปได้ ชานยอลหันมาก่อนจะพบว่าอี้ฟานยังคงอยู่ในท่าทางเดิม หลับตาพร้อมกับยิ้ม

                “พูดบ้าอะไร อี้ฟาน”

                “จริงๆนะครับ ผมชอบคุณหนู คุณหนูเหมือนน้องชายของผมอีกคนหนึ่ง”

                “น้องชาย?.....เหอะ” ชานยอลเบ้ปากก่อนจะล้มตัวลงนอนหันหลังให้

                “อ่าวไม่อยากเป็นน้องชายเหรอ.....งั้นเป็นเมียผมก็ได้อ่ะ”

                “หุบปากแล้วนอนไป” ชานยอลยกแขนขึ้นสอดใต้หัวพยายามหลับตา

                “ถ้าผมช่วยให้คุณหนูมีความสุขได้ ถ้าผมช่วยให้คุณหนูลืมความทุกข์ทุกอย่างที่ผ่านมาได้ ถ้าผมปกป้องและดูแลคุณหนูได้.....ถ้าทุกอย่างที่พูดมาผมได้มากกว่านี้ มันก็คงจะดี....ขอโทษนะครับ ที่ผมทำให้ได้แค่นี้”

                “อื้ออออออ อะไอเอ้า” มือเรียวโยกมาปิดปากคนพูดมากที่กำลังจะพาเข้าขั้นดราม่า ชานยอลที่หน้าตาแดงก่ำเห่อร้อนไปหมด หัวใจเต้นตุบตับ เกิดมยังไม่เคยพบเคยเจอใครที่ใช้คำขอโทษได้สิ้นเปลืองขนาดนี้มาก่อน ชานยอลกดมือปิดปากแทบจะบีบหน้าคนที่นอนป่วยอยู่ในแตกคามือ อี้ฟานดิ้นแด่วๆ พยายามแกะมือที่กดลงมาอย่างแรง

                “เออ!! คบ! คบก็ได้!.....พอใจยัง!! คบแล้ว!!.....หุบปากสักที.....ทำไมป่วยแล้วพูดมากห้ะ!! อู๋ อี้ฟาน!!!” คนที่ถูกตะคอกหยุดดิ้น มือที่พยายามแกะมืออีกคนย้ายไปดึงผ้าขนหนูที่เลื่อนมาปิดตาออก ก่อนจะจ้องมองคนที่อยู่เหนือเค้า

                “พูดจริงพูดเล่นน่ะ”

                “กูเป็นผัวมึง เข้าใจไว้ซะด้วย”

                “ห๋า......”

.

.

.

                อาการป่วยของอี้ฟานไม่ได้มีอะไรมากเลยแค่หวัดลงคอเสียงแหบนิดๆหน่อยๆ แต่ที่ยังอิดออดเป็นอาทิตย์นี่เพราะอ้อนคนตรงหน้าล้วนๆ

                ชานยอลหลับตากล้ามเนื้อบนใบหน้าเต้นตุบอย่างกำลังระงับอารมณ์ เสียงคลอเคลีอง๊องแง๊งของคนที่กำลังยืนต้มบะหมี่อยู่

                “เสร็จแล้ว ทานกันเถอะ” อี้ฟานยังคงฮัมเพลงไปเรื่อยอย่างอารมณ์ดีเป็นนิจ ชานยอลคีบเส้นในหม้อมาใส่ในถ้วยตัวเอง ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินไปเงียบๆ

                “ทำไมเงียบจัง”

                “ยุ่ง....”

                “มีอะไรก็พูดกันสิ เราเป็นแฟนกันนะ” ชานยอลเงยหน้าขึ้นมองคนที่กำลังคีบเส้นเข้าปากแล้วเคี้ยว ร่างโปร่งส่ายหน้าช้าๆ ก่อนจะคีบเส้นเข้าปาก

                “เป็นอะไร....” อี้ฟานปรับเสียงให้คงที่แล้วเป็นการเป็นงานมากขึ้น

                “เปล่า....แค่เบื่อๆ” อี้ฟานมองคนที่เริ่มเขี่ยบะหมี่ที่เจ้าตัวเป็นคนสั่งให้ต้ม ไปมา ชายหนุ่มกอดอกขมวดคิ้ว

                “เบื่องั้นเหรอ งั้นหาไรทำกันมั้ย” อี้ฟานว่าพร้อมกับส่งสายตากรุ่มกริ่มใส่ นี่ก็ผ่านมาเป็นอาทิตย์แล้วเหมือนกันนะที่เค้ากับชานยอลไม่ได้มีอะไรกัน

                “อะไร....” ชานยอลจิกสายตาใส่ ก่อนจะวางตะเกียจแล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม

                “งั้นออกไปเที่ยวกัน”

.

.

                เสียงดนตรีในผับดังกระหึ่ม ผับแถวนี้เปิดกันยันเช้า แถมส่วนมากที่มามักจะมาเต้นกันมากกว่าจะมาดื่มกิน ชานยอลและอี้ฟานถือขวดน้ำเข้ามาด้านใน จ้องมองสาวนุ่งน้อยห่มน้อยในที่มืดที่กำลังเต้นอยู่

                “ทำไมต้องมาที่นี้วะ” ชานยอลตะโกนถาม อี้ฟานเอียงหัวเข้ามาใกล้ก่อนจะเกี่ยวเอวบางให้เดินตามมาติดๆ

                “ก็น่าสนุกดีไม่ใช่เหรอ” ชานยอลแกะมือกาวนั่นออกก่อนจะเดินหลุดออกมาจากฟลอเพื่อนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์ เบียร์เย็นถูกเสิร์ฟให้ตามคำสั่งของลูกค้า บริกรหนุ่มยิ้มหวานก่อนจะเช็ดมือแล้วเดินหายไป 

                “อ้าว ชานยอล” เสียงทักแทรกเข้ามา พร้อมกับร่างอวบนิดๆของหนุ่มใหญ่วัยสามสิบกลางๆ ชานยอลขมวดคิ้วก่อนจะหันกลับไปสนใจกับเบียร์ในมือต่อ

                “เห่ ทำไม ทำหน้าแบบนั้น หยิ่งไม่เลิกเลยจริงๆนะ”

                “พี่มีอะไร”

                “เห็นไม่ไปที่ร้านเลยนะช่วงนี้ พอดีสาวๆเข้ามาใหม่เพียบเลย...ลองเข้าไปดูสิ”

                “อะไรเหรอ” อี้ฟานเข้าไปกระซิบถาม ชานยอลมองคนกระซิบเพียงครู่หนึ่งก่อนจะหันไปยิ้มให้กับชายร่างอวบเสี่ยเจ้าของผับแถวย่านกังนัมที่เค้าเคยไปบ่อยๆช่วงก่อน

                “ไม่ครับพี่ ช่วงนี้ไม่ว่างไปเที่ยวสาวหรอก” ชานยอลยิ้มก่อนจะวาดแขนโอบเอวคนข้างกายแล้วลูบขึ้นลงเบาๆ อี้ฟานที่ยังคงตีหน้ามึนมองชานยอลก่อนจะจับมือที่กำลังลวนลามเค้าเอาไว้ ชานยอลกับอาเสี่ยลงพุงสบสายตากัน เสี่ยเจ้าของผับยิ้มตอบ ก่อนจะเบือนสายตามาสนใจอี้ฟานมากกว่าลูกค้าวีไอพีรายเก่า สายตากรุ้มกริ่มวิบวับมองจ้องคนที่ยังคงทำหน้ามึนตึง

                “สวัสดี เธอ ชื่ออะไรเหรอ”

                “ผม?

                “ไปกันเถอะ” ชานยอลล็อคคออี้ฟานได้ก็พาหมุนตัวลงจากเก้าอี้ อาเสี่ยลงพุงวิ่งมากันด้านหน้าก่อนจะหยิบเอานามบัตรออกมาแล้วยื่นส่งให้อี้ฟาน ยิ่งพอได้เห็นรูปร่างที่สูงโปร่งบวกกับใบหน้าหล่อเหลาคมคายแบบนี้ น่าจะเรียกลูกค้าทั้งหญิงชายเก้งกวางได้ไม่มากก็ต้องไม่น้อยแน่ๆ

                อี้ฟานรับนามบัตรที่มีชื่อร้านผับชื่อดังเขียนกำกับอยู่พร้อมกับชื่อเจ้าของนามบัตรและเบอร์โทรศัพท์ไว้ติดต่อ “อะไรครับ ให้ผมทำไม”

                “เอามานี่” ชานยอลพยายามยื้อแย่งแต่อี้ฟานกลับยกมันขึ้นสูง สายตายังคงจับจ้องผู้ชายลงพุงตรงหน้าไม่มีเปลี่ยน เสี่ยเจ้าของผับยิ้ม ก่อนจะเริ่มร่ายข้อเสนอยาวเหยียด

                “คืองี้ฉันกับชานยอลรู้จักกัน....”

                “ไม่ได้รู้จักกันสักนิด”

                “เออ...ชานยอลเค้าเคยเป็นลูกค้าวีไอพีของที่ร้านฉันน่ะ ฉันเห็นเธอหน้าตาดี รูปร่างก็ดี เลยอยากถามว่าเธอสนใจมาร่วมงานกับฉันมั้ย”

                “ทำงานอะไรครับ” อี้ฟานเลิกคิ้วถาม ความบ้ายอที่ผสมอยู่ในเลือดเริ่มพองตัวขึ้น

                “ก็เป็นบาร์เทนเดอร์บริการลูกค้าน่ะ”

                “ไม่ทำ ไปเถอะ อี้ฟาน” ชานยอลพยายามลากถูลู่ถูกังคนที่ยังยืนค้างสนทนากับไอ้ลุงลงพุงเจ้าเล่ห์นั่น ให้ออกไป อารมณ์ที่ว่าอยากจะมาเที่ยวมันหมดไปแล้ว ตอนนี้เค้าอยากกลับคอนโดใจจะขาด

                “เดี๋ยวสิครับ ลากผมออกมาทำไมเนี่ย” อี้ฟานรั้งคนที่ดึงแขนเค้าออกมาจากผับ ชานยอลจ้องเขม็งก่อนจะกอดอก

                “ไอ้หมอนั่นมัน เจ้าเล่ห์จะตาย อย่าไปยุ่งกับมัน”

                “แต่ผมต้องทำงานนะครับ อยู่คอนโดเฉยๆไม่ได้หรอก” อี้ฟานว่า ความจริงแล้วช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาไม่มีเรื่องคุณหนูให้ต้องหนักใจ ชีวิตธรรมดาก็กลับคืนสู่สภาพปกติแล้ว ส่วนคุณหนูก็ทั้งเรียนทั้งทำงาน จะให้เค้ามานั่งกินนอนกินอยู่ในคอนโดมีหวังง้อยรับประทานกันพอดี

                “ไม่ก็ไม่ไง กลับกันได้ละ” ชานยอลว่าก่อนจะโยนกุญแจใส่มือคนที่ยังยืนหน้ามึนอยู่ อี้ฟานเดินตามต้อยๆไม่ปริปากอะไรจนกระทั่งมาถึงที่รถ

                “ไม่หรอกครับ ผมไม่ใช่เด็กนั่งดริ้งค์สักหน่อย ก็แค่บาร์เทนเดอร์ ผมต้องทำงานนะครับ จะมานั่งๆนอนๆเอาเปรียบคุณหนูได้ไง”

                “ก็ทำความสะอาดเป็นแม่บ้านแม่เรือนไปซะสิ ส่วนเรื่องเงินฉันจะจ่ายนายเอง จ่ายเท่าที่แม่ฉันจ่ายให้ พอใจรึยัง”

                “มันไม่เกี่ยวกันเลย ผมนึกว่าผมอยู่กับคุณหนูในฐานะแฟนคนหนึ่งซะอีก” ชานยอลที่กำลังจะเปิดประตูขึ้นรถชะงัก คำพูดที่ดูราบเรียบแต่มันแฝงไปด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเล็กๆ ร่างโปร่งหันมาจ้องมองคนที่ยืนนิ่งๆ สีหน้าเรียบสนิท

                “ก็อยู่ในฐานะเมียกูไง ไม่มีผัวคนไหนปล่อยให้เมียออกไปทำงานกลางค่ำกลางคืนหรอก”

                “อ้ออออออ หวงแล้วก็หึงผมใช่มั้ยครับ โถ่ ผมไม่มองใครนอกจากคุณหนูหรอกนะครับไม่ต้องห่วง”

                “ไอ้บ้า!! บอกไม่เอาก็ไม่เอาสิ”

                “น่าๆ แค่ทำงาน จะไม่มองคนอื่นเลย จริงๆ” อี้ฟานทำหน้าออดอ้อนพร้อมกับชูสามนิ้วสาบานเป็นหมั่นเหมาะ ชานยอลกอดอกหลังพิงกับรถ เบือนหน้าหนีไม่ยอมฟัง

                “อย่าให้พูดมาก” ชานยอลหันหลังเปิดประตูเข้าไปนั่งข้างใน อี้ฟานขวางประตูไว้ก่อนจะก้มลงไปหา

                “ทำไม อย่างหึงไม่เข้าเรื่องสิครับ หืมมม” ชานยอลกอดอกมองตรง บ่งบอกได้เลยว่ากำลังงอนแรง อี้ฟานมองยิ้มๆก่อนจะส่ายหัว ก้มลงไปหอมแก้มนวลให้หายหมันเขี้ยว นี่เหรอคนแมน

                คนแมนที่ไหนเค้ามากอดอกงอนตุบป่องแบบนี้.....

 

                “ไอ้เหี้ย!!!” ชานยอลที่ถูกขโมยจูบร้องเสียงหลงพร้อมกับกุมแก้มเอาไว้ อี้ฟานหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะรีบปิดประตูเดินอ้อมมาทางด้านคนขับ

                “ไปขับรถเล่นกันนะครับ คณหนู”

.

.

.

.

ต่อ

               

                รถสปอร์ตคันหรูขับเคลื่อนไปตามทางไฮเวย์ที่เงียบสงบ แอร์เย็นติดรถราคาแพงถูกปิดเมื่อ ชานยอลเลื่อนกระจกลงเพื่อรับลมเย็นๆด้านนอกแทน เสียงเพลงสากลคลอเคล้าไปตามอารมณ์ที่กำลังผ่อนคลาย อี้ฟานที่ลอบมองคนข้างๆเป็นพักๆ ได้แต่ระบายยิ้มพร้อมกับโคลงหัวไปมา เวลาที่สบายใจแบบนี้หาไม่ได้ง่ายนัก เมื่อคุณหนูต่างต้องวุ่นวายกับหน้าที่ของตัวเอง การได้คิดได้ยุ่งมันก็ดีอยู่หรอกจะได้ลืมเรื่องบางเรื่องไปบ้าง แต่ถ้าได้พักผ่อนสมองไม่ต้องคิดอะไรแบบนี้มันน่าจะดีกว่า

ชานยอลหันมามองคนที่กำลังเปลี่ยนเพลงไปเสียดื้อๆ เพลงสไตล์ที่ไม่ค่อยจะเข้าหูเค้าเสียเท่าไหร่ กำลังทำให้ชายหนุ่มข้างกายเพลิดเพลิน

So I'm gonna love you
Like I'm gonna lose you
I'm gonna hold you
Like I'm saying goodbye wherever we're standing
I won't take you for granted 'cause we'll never know when
When we'll run out of time so I'm gonna love you
Like I'm gonna lose you
I'm gonna love you like I'm gonna lose you

                ท่อนฮุคที่ชายหนุ่มกำลังร้องคลอตามทำเอาคนฟังถึงกับเลี่ยนในหัวใจแปลกๆ ชานยอลท้าวแขน ก่อนจะพิงหัว หันหน้ามามองคนที่เพลินกับการร้องเพลง แม้เสียงจะห่วยแตกมากก็ตาม

                “หยุดร้องมันสักทีเถอะ”

                “ทำไม...” อี้ฟานว่าขำๆ ชานยอลส่ายหัวก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างเผลอตัว

                “จะฟังเพลงไง...ไม่ได้อยากฟังนาย”

                สองเสียงเถียงเคล้ากับเสียงหัวเราะ รถคันหรูขับไปเรื่อยๆเหมือนกับไม่มีที่สิ้นสุด

.

.

                เสียงน้ำที่กำลังไหลเอื่อยๆทำให้ สองหนุ่มที่นั่งทับกระโปรงรถชี้มือชี้ไม้ให้อีกคนหนึ่งดูตรงฝั่งตรงข้าม สวนสาธารณะที่ไม่สามารถนำรถเข้ามาได้ แต่เวลาเที่ยงคืนกว่าแบบนี้ ไม่ต้องห่วงเรื่องจะมีใครมาเห็น แต่ความจริงแล้วถึงมีใครมาเห็นก็ไม่เห็นจะเป็นไร?

                “นั่นมันอะไรครับ”

                ทุ่นลอยน้ำ ถามอะไรที่มันฉลาดถามหน่อย” ชานยอลยังคงปากจัดคงเส้นคงวา ร่างสูงเบ้ปากก่อนจะกอดอก ไม่ถามอีก ร่างโปร่งที่มองคนข้างๆผ่านหางตา ก็ได้แต่ส่ายหัว พูดแค่นี้ทำงอน ไอ้บ้าเอ้ย!

                “นิ....”

                “ครับ”

                “ฉันอยากรู้อะไรอย่างหนึ่ง”

                “อะไรครับ....”

                “ถ้าเกิดวันหนึ่ง ฉันไม่ได้อยู่ในสายตานายแล้ว นายจะรู้สึกยังไง” อี้ฟานหันไปมองคนที่เอาแต่มองตรงไปข้างหน้า สายตาจดจ่อกับแม่น้ำที่กำลังไหลเอื่อย

                “เสี่ยวชะมัด....” อี้ฟานบ่นงึมงำ

                “ตอบมาสิ”

          "หมายถึงถ้าวันหนึ่งที่คุณหนูหายออกไปจากชีวิตผมใช่ไหมครับ" อี้ฟานที่หันมาทวนคำถามที่เข้าใจยากนั่น กำลังแปลงคำถามใหม่พร้อมกับยิ้มชวนมอง ชานยอลพยักหน้ารับ

                “อืม....ถ้าคุณหนูไม่อยู่ในสายตาผมแล้ว วันนั้นคงเป็นวันที่ผมหายไปล่ะมั้ง” อี้ฟานตอบตามที่คิจริงๆ ถึงจะจริงในตอนนี้ก็เถอะ เค้าไม่รู้หรอกว่าวันไหนที่สถานะนี้จะถูกลดลงหรือทำให้หายไปโดยใครคนใดคนหนึ่ง เค้าไม่รู้ว่าคนข้างๆรักจริงๆจากใจหรือเพียงแค่หลงใหล บางทีการอยู่กับใครสักคนหนึ่งแล้วมันสบายใจก็ไม่ได้แปลว่ามันคือความรักเชิงสวาท ความรักคืออะไร คือเวลาที่เราใจเต้นแรงทุกครั้งที่เห็นหน้าคนๆหนึ่ง หรือว่าอะไรกันแน่.......

                ไม่มีใครรู้หรอก.....

 

                คุณหนูไม่มีทางตัดใจจากผู้หญิงคนนั้นได้ ถึงจะได้แต่ก็ต้องใช้เวลา แล้วเวลาที่เค้ามีล่ะมันจะมากจะน้อยแค่ไหน ถ้าเกิดพรุ่งนี้เช้าผู้หญิงคนนั้นกลับมา กลับเข้ามาในชีวิตคุณหนูอีกครั้งล่ะ คนที่ต้องเดินออกไปก็ต้องเป็นเค้า

                แต่มันคงไม่มีทาง......ฮ่าๆ

           คงงั้นล่ะมั้ง......

 

                “ทำไมถึงถามอะไรแบบนี้ล่ะ”

                “ก็แค่ถาม  อย่าลืม...สถานะตอนนี้กูให้เพราะตัดความรำคาญ” ชานยอลยักไหล่ อี้ฟานยิ้มจืดๆ เจ็บจี๊ดในใจนิดๆ แต่ก็นะ เค้าจะทำไรได้....มันก็จริงอย่างที่คุณหนูว่า เค้ามันวุ่นวายมากจนคุณหนูคงรำคาญ

                “อย่ามาทำหน้าหมาหงอยน่า” ชานยอลบีบกรามเรียวๆนั่น ก่อนจะลุกขึ้นจากกระโปรงรถ เหยียดแขนบิดขี้เกียจพร้อมกับหาว

                “กลับกันเถอะ” ชานยอลเดินอ้อมตัวรถมายังที่นั่งผู้โดยสาร ชายหนุ่มที่ยังคงนั่งที่เดิมไม่ไหวติง แต่กลับจ้องตามเรือนร่างที่เดินมายืนข้างประตู สายตาหื่นกามลวนลามไม่หยุดหย่อน นี่ตั้งแต่ออกจากคอนโดมา เพิ่งเห็นนะว่าคุณหนูน่ะใส่สกินนี่ที่รัดแน่นถึงขนาดนี้ แถมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนที่ดูจะสั้นเต่อ ขึ้นมาเวลาที่อีกคนยกแขนขึ้นนสุด หน้าท้องแบนราบที่เห็นวับๆแวมๆเมื่อครู่ สร้างความคิดพิเรนทร์ให้ชายหนุ่มไม่ใช่น้อย

                “อะไร มองทำไม”

                “เคยมองตัวเองในกระจกบ้างมั้ย ว่าคุณหนูน่ะ”

           "อะไร กูทำไม" ชานยอลขมวดคิ้วก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนัีงในรถ อี้ฟานยิมขำก่อนจะเดินมาขึ้นรถ

            "อืม......สักครู่นะครับ" อี้ฟานบอกก่อนจะหยิบนามบัตรกับโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเค้ากดเบอร์ในนามบัตรลงไปก่อนจะนิ่งเงียบรอสายติด ชานยอลที่กำลังจ้องขมวดคิ้วหนักไม่ชอบใจ

             "สวัสดีครับ ผม อี้ฟาน คนที่คุณให้นามบัตรมาน่ะครับ" อี้ฟานนิ่งเงียบสักพักก่อนจะคุยด้วยน้ำเสียสดใส ชานยอลกอดอกหน้างอง้ำ

             "ครับ....ไว้คืนนี้ผมจะเข้าไป....โอ้ย คุณหนู" อี้ฟานหลุดเสียงร้องเมื่อถูกหยิกแขนจากคนข้างๆ ชานยอลทำมือกากบาทก่อนจะกอดอกตามเดิม

              "ครับคงอีกสักชั่วโมง ร้านปิดกี่โมงครับ....อ่อ ให้เข้าไปช่วงร้านปิดได้ครับ" อี้ฟานเจรจาเสียงใสก่อนปิดท้ายด้วยคำขอบคุณก่อนจะกดวาง

              "ฉันไม่ให้นายเอารถไปหรอกนะ"

             "เค้าถามว่าถ้าไม่สะดวกมา จะไปรับหลังร้านปิด งั้นผมจะให้เค้ามารับละกันนะครับ"

              "เหอะ.....เพิ่งรู้จักกันไม่กี่นาที ตัวสั่นอยากจะไปทำงานกับยัยพ่อเล้านั่นซะแล้วนะ" ชานยอลใช้คำพูดจนอี้ฟานต้องขมวดคิ้ว

               "ผมบอกแล้วไงว่าผมเป็นแค่บาร์เทนเดอร์ ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก แล้วอีกอย่างผมไม่อยากให้ใครมาว่าผม ว่าผมเกาะคุณหนูกิน"

                "ใครว่า! ผัวเลี้ยงเมียมันก็ถูกต้องแล้วนี่!!!" อี้ฟานที่เริ่มรู้สึกว่าหัวข้อสนทนาจะเลยเถิไปเป็นการทะเลาะ ชายหนุ่มส่ายหัวหยุดเถียงคนที่เริ่มเอาแต่ใจข้างๆ เค้าเสียบกุญแจรถก่อนจะสตาร์ทเครื่อง

                 "คุณหนู!!!"

                มือที่กำลังเอื้อมไปจับคันเกียร์ถึงกับชะงัก เมื่อร่างสูงโปร่งของชานยอลข้ามมานั่งทับบนตัวเค้า จากคันเกียร์ที่ควรจะได้จับกลายเป็นบั้นท้ายงามงอนที่กำลังโก่งโค้งอยู่แทน

                “ทำอะไรของคุณหนูครับ เดี๋ยวรถก็ไหลตกแม่น้ำหรอก” อี้ฟานดุเสียงเข้มกับพฤติกรรมไม่เหมาะสมของคนตรงหน้า

                “คืนนี้....ไม่ บอกแล้วไงว่าไอ้เกย์บ้านั่นมันไม่ได้จริงใจนักหรอก”

                “คุณหนูครับ” อี้ฟานที่กำลังจะเทศนาถูกปิดปากด้วยริมฝีปากนุ่มนิ่ม ชานยอลใช้มือกอบกุมใบหน้าคมสันขึ้นมาก่อนที่ลิ้นร้อนๆจะสอดเข้าไปรุกล้ำดำเนินเกมส์อย่างช่ำชอง

                “คุณหนู”

                “ก็เอาสิ ถ้าคิดว่าคืนนี้ไปได้ก็ลองดู”

 

 

                Ncky 20+

.

.

.

 

                1 อาทิตย์ต่อมา

                เสียงเพลงสไตล์คลาสสิก ในผับหรูบนโรงแรมชั้นสูงสุดกลางกรุงโซล ที่นี้ตบแต่งด้วยไฟสีฟ้าเรืองแสง ผู้คนที่สามารถเข้ามาได้จะเป็นแขกวีไอพีไม่ก็ลูกเจ้าหลานเธอที่กระเป๋าหนักพอจะจ่ายไหว แถมที่นี้ใครๆก็รู้ว่าเป็นแหล่งเนื้อสดชั้นเยี่ยม ทั้งดารา นางแบบ ไอด้อล หรือแม้แต่ มิสจากเวทีต่างๆ ไม่ก็ชาวต่างชาติก็มีให้เลือกสรร ชานยอลหลังจากที่ห่างหายไปหลายเดือนตอนนี้เค้ากลับมาเป็นลูกค้าประจำอีกครั้ง ตั้งแต่ร้านเปิดจนกระทั่งร้านปิดแต่ถ้าวันไหนติดงานด่วนก็จะมาก่อนร้านปิดสามชั่วโมงเสมอ มันเป็นแบบนี้มาเกือบจะหนึ่งอาทิตย์แล้ว

                "อืม ดูผู้ชายคนนั้นสิ หล่อเนอะ"
               "อืม ถ้าจ่ายหนัก จะได้หิ้วไปกินมั้ยนะ"
               "พวกนี้ขายทั้งเหล้า ขายทั้งน้ำนั่นล่ะ"
                        เพล้ง!!!
                "ถ้ายังไม่หยุดพูดมาก ฉันเลาะฟันพวกเธอทิ้งแน่" ชานยอลขว้างแก้วลงพื้นพร้อมกับจ้องเขม็ง หญิงสาวสองคนตกใจ ก่อนจะทำหน้าตาละห้อยเมื่อพบว่าผู้ชายอารมณ์ร้ายใกล้ตัวนี่หล่อเหลาเหลือ เกิน
               "มีอะไรกันครับ" อี้ฟานที่เพิ่งบริการลูกค้าทางด้านนั้นเสร็จ เดินเข้ามาหาคนที่ระเบิดอารมณ์อีกแล้ว? ชานยอลเบ้ปากก่อนจะ สั่งเครื่องดื่มใหม่จากแฟนหนุ่ม?
                "มีอะไรครับคุณหนู ทะเลาะอะไรกัน"
                "ก็ยัยพวกนั้นน่ะสิ มันว่านาย ว่าขายน้ำ"
                "ขายน้ำ ก็ขายจริงๆนี่ครับ" อี้ฟานว่าหน้าใสแป๋วก่อนจะโยกขวดเบียร์ให้ ชานยอลยกมือขึ้นจะโบก แต่ร่างสูงจับมือนั้นไว้ก่อนจะหัวเราะร่า สายตาคมสวยแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์อย่างกับเสือสิงห์ ก่อนที่อี้ฟานจะก้มลงไปใกล้เเล้วเอ่ยเสียงแผ่ว
          "ผมขายให้แฟนผมคนเดียว......" ชานยอลหน้าเห่อแดง ก่อนจะดันอี้ฟานออกไปห่างๆแล้ว ยกเบียร์ขึ้นกระดก
          "ไปห้องน้ำกันมั้ยล่ะ...."
          "ไอ้เหี้ย!!" อี้ฟานหัวเราะก่อนจะท้าวคางมองคนที่กำลังกระดกเบียร์เข้าปากอย่างหลงใหล ตั้งแต่คราวก่อนที่มีอะไรกันในรถ เค้าก็รู้แล้วว่าคนตรงหน้ามีอะไรให้ค้นหาอีกมาก ยิ่งค้นยิ่งลึกเท่าไหร่ก็เหมือนกับตกลงไปในบ่วงที่ไม่มีวันขึ้นมาได้

                “อ่าว นึกว่าชอบบรรยากาศ outdoor

                “อยากายนักใช่มั้ย”

                “ตายคาระเบียง ห้องครัว หน้าห้อง อืมมม จะเป็นที่อื่นก็ไม่เลวนะครับ อย่างห้องน้ำที่นี้ไรงี้” อี้ฟานแซะไปเรื่อยจนคนหน้าหนาเริ่มหน้าบางลงบ้าง ชานยอลลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก่อนจะเขยิบไปเก้าอี้ตัวอื่น บ่งบอกว่าไม่อยากจะเสวนากับคนปากหาส้นอีกต่อไป

                อี้ฟานยิ้มส่ายหัวก่อนจะทิ้งคนรักไว้แล้วไปบริการลูกค้าท่านอื่นที่เรียกสั่งออเดอร์อยู่อีกฝั่ง

                “สวัสดีครับ” เสียงทุ่มนุ่ม ทำเอาชานยอลต้องหันไปมอง ผู้ชายร่างใหญ่สูงโปร่ง ใบหน้าบ่งบอกว่ามาจากชาติตระกูลดี แถมยังค่อนไปทางแขกขาว ชานยอลที่สำรวจคนตรงหน้าเสร็จก็หันกลับไป ชายหนุ่มนั่งลงข้างๆ ก่อนจะเรียกบาร์เทนเดอร์อีกคนมารับออเดอร์

                “มาคนเดียวเหรอครับ”

                “เปล่า...” ชายหนุ่มที่พยายามชวนคุยยิ้ม ก่อนจะส่ายหน้าหันมองไปเรื่อยๆ เหมือนหาใครสักคน

                “เหรอครับแต่ผม.....เห็นว่าคุณนั่งคนเดียวนะ” ชานยอลหันไปมองอย่างเอือมระอา ก่อนจะโบกขวดเบียร์ที่หมดแล้วให้กับบาร์เทนเดอร์

                “รับแบบเดิมนะครับ” บาร์เทนเดอร์ที่กำลังบริการอยู่ตรงหน้ากำลังจะหยิบขวดเบียร์จากมือชานยอลไป แต่ร่างโปร่งกลับโยกหนีก่อนจะชี้นิ้วไปยังคนที่ยิ้มแย้มให้สาวๆอีกฝั่งของเคาน์เตอร์บาร์

                “ไปเรียกมันมาสิ” บาร์เทนเดอร์มองตามก่อนจะบอกว่าไม่ได้ เพราะคนๆนั้นกำลังบริการลูกค้าท่านอื่นอยู่

                “ไปเรียกมันมา” ชานยอลกดเสียงต่ำจ้องเขม็ง ชายหนุ่มที่อยู่ด้านข้างมองตามก่อนจะขมวดคิ้ว บาร์เทนเดอร์เดินไปเรียกอี้ฟาน กระซิบสองสามคำ ชายหนุ่มหันมามองก่อนจะขอตัวจากสาวๆกลุ่มนั้นแล้วเดินมาทันที

                “รับอะไรดีครับ”

                “ขอวิสกี้กับเบียร์ให้ผู้ชายคนนี้อีกขวดครับ”

                “ลงบิลที่ใครครับ” อี้ฟานว่าเสียงเรียบ ชานยอลมองอี้ฟานที่กำลังทำงานอย่างไม่ชอบใจนัก

                “ให้ผมเรียกละกันนะครับ คุณ....” ชายหนุ่มเว้นช่วงเหมือนกับจะถามชื่อ

                “อี้ฟานครับ” อี้ฟานตอบพร้อมกับรอยยิ้ม ชายหนุ่มหน้าตาแขกขาวขมวดคิ้ว ก่อนจะหันเก้าอี้ไปหาชานยอล

                “มันจะเสียมารยาทรึเปล่าครับ ถ้าผมจะถามชื่อคุณ....” ชายหนุ่มๆไม่สนอี้ฟานที่ยืนชงเครื่องดื่มอีก

                “เสียมารยาทครับ” อี้ฟานพูดขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม ชานยอลที่รับเบียร์มาดื่ม ยิ้มขำก่อนจะกระดกเบียร์เข้าปาก

                “นาย ผมไม่ได้คุยกับนาย...ไปไหนก็ไป” ชายหนุ่มโยนแบงค์ร้อยดอลล่าใส่อี้ฟาน ร่างสูงมองก่อนจะหยิบมันวางไว้บนเคาน์เตอร์ ท้าวคางจ้องมองคนที่กำลังหันไปสนใจชานยอลอีกครั้ง

                “เห้ บอกให้ไปไหนก็ไปไง” พ่อแขกขาวเริ่มส่งเสียงดัง จนคนรอบๆหันมา

                “มึงล่ะไปไกลๆ” ชานยอลเบือนหน้าทะมึงทึงมาเอ่ย ชายหนุ่มหน้าเหวอไปนิดก่อนจะหันไปมองชานยอลทีมองอี้ฟานที

                “นี่จะบอกให้นะ ผู้ชายคนนี้ชื่อ ปาร์ค ชานยอล แล้วคุณก็เสียมารยาทมากๆที่มาถามชื่อแฟนผม เข้าใจนะ” อี้ฟานว่าพร้อมกับรอยยิ้ม พ่อแขกขาวเลิกคิ้ว ก่อนจะร้องหึ แล้วสะบัดหน้าหนีไป อี้ฟานโบกมือลา ก่อนจะเก็บแบงค์ร้อยดอลที่มันวางไว้ใส่กระเป๋า

                “ใครแฟนมึง” ชานยอลเอ่ยขัด อี้ฟานหันมามองก่อนจะยิ้ม

                “ใครล่ะ ก็คนชื่อ ปาร์ค ชานยอลไง” อี้ฟานว่าก่อนจะเอื้อมมือไปยีหัวชานยอล แล้วเดินห่างออกไปเพื่อทำงาน ร่างโปร่งมองตามก่อนจะกระดกเบียร์เข้าปาก

                ชานยอลลอบยิ้มออกมาเพียงนิดก่อนจะตั้งใจดื่มเบียร์ในขวดต่อ................










..........................................................................................................................................................................................................

อื้อหือ 20+ ไม่อ่ะไม่ใช่ แต่งยากมาก เพราะกดดันกับคำว่า 20+ 555555555+ สำหรับตอนนี้ก็จบลงไปแล้ว รักกันแบบงงๆงวยๆ ใครผัวใครเมียนี่เราคงรู้กันละเนอะ (ปล่อยนางยอลมันมโนไปคะ หุหุ) และตอนหน้า ไว้เรามาเข้าเรื่องดราม่ากัน หว่ายยยยย ล้อเล่นๆ ไปเข้าเรื่องของฮุนฮานกันคะ คู่นี้เรื่องอย่างว่าแปลกพอกับคู่ คริสยอลเลยล่ะ ใกล้ถึงกลางเรื่องแล้ว (ใกล้จบแล้วง่ะ) กลางเรื่องจะมีดราม่า บอกไว้เพื่อเตรียมใจ หุหุ ไปแล้ว อ่านกันให้สนุกนะคะ บายยยยย 

               

      สปอยล์ ตอนที่ 15      ไม่มี..........




 

 

               

               

 

               

                 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

888 ความคิดเห็น

  1. #511 Aunyaww (@aun_102539) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2559 / 11:33
    ไรท์แต่งฉากนั้นเก่งมากเลย 5555 อย่าให้ใครรู้ว่าเราหื่น ข้ามไป เป็นแฟนกันแล้วน่ารักมากเลย ฮุนฮานจะเป็นไง ฮือออ
    #511
    0
  2. #475 Printhida Klinkaewnarong (@rainbowky) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มกราคม 2559 / 08:36
    อ๊อยยยยยยบยยยยย ชานยอลแม่งเอาแต่ใจ คนบ้า คนหื่นด้วย จัดในรถเลยจ้าาาาาา กรี๊ดดดดดตื่นเต้นอิพี่คริสก็จัดให้สมใจ เปิดประตูลากขาลงมา งาน outdoor ครึ่งตัวก็มา 555555555555 ฟินนนนนน
    #475
    0
  3. #371 nu_kets (@nu_kets) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 16:20
    คือคบได้แต่ชานยอลต้องเป็นผะผัวช่ายปะ แถมขี้หึงอีกอะ แล้วทำไมคริสถึงอยากเป็นผู้ชายขายน้ำละ อยากอ่านฉาก Ncky 20+อ่านได้ที่ไหนค่ารบกวนขอได้ไหมค่ะ @ketswanvisai
    #371
    1
  4. #102 biwbillamon (@biw8441) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 00:31
    นี่ถ้าเป็นพี่ฟานแล้วเจอคุณหนุอ่อยยแบบบนรถงี้นี่ก็ไม่ไปไหนแล้วหละ 555555 แต่คุณหนูก็ยังปล่อยให้มาทำจนได้นะงานที่ผับแต่ก็ยังตามมาคุมอีกกก แถมหึงหวงซะด้วยยย แต่พี่ฟานเค้าก็ใช่ย่อยจ้ราาา หึงพอๆกับคุณหนูเลยยยย 
    #102
    0
  5. #101 biwbillamon (@biw8441) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 00:27
    นี่ถ้าเป็นพี่ฟานแล้วเจอคุณหนุอ่อยยแบบบนรถงี้นี่ก็ไม่ไปไหนแล้วหละ 555555 แต่คุณหนูก็ยังปล่อยให้มาทำจนได้นะงานที่ผับแต่ก็ยังตามมาคุมอีกกก แถมหึงหวงซะด้วยยย แต่พี่ฟานเค้าก็ใช่ย่อยจ้ราาา หึงพอๆกับคุณหนูเลยยยย 
    #101
    0
  6. #99 yeollykiss (@bunnieys) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2558 / 14:22
    เป็นncเปลี่ยนบรรยาการที่ร้อนแรงเป็ดมันส์มากกกกกกก ชานยอลนี่ชอบเรียกร้องแบบเอาแต่ใจ พี่คริสก้สนองให้ถึงใจจริงๆแบบนี้ชานยอลถึงติดใจสินะ ???????? #เรื่องนี้ชานยอลหื่นมากและมากขึ้นเรื่อยไป5555 คริสยอลก้มีมุมน่ารักๆนะ แบบแมนๆแต่ชอบหลุดเคะนะชานยอล คึคึคึคึ เอาเป็นว่าตอนนี้ชีวิตดีค่ะ คริสยอลแฟนกันหวงกันตีกันเอากันมันส์ดี จริงๆ????????
    #99
    0
  7. #98 bew (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 00:38
    แหมๆๆ ทำเป็นเรียกเค้ามา อยากให้เค้าหึงเหรอคะคุณหนู น่าร้ากกกก
    #98
    0
  8. วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 22:06
    ฉากคัทนี่
    #97
    0
  9. #96 Tamininalove (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 20:35
    งูยในที่สุดก็แอบมีโมเม้นน่ารักๆออกมาบ้างแล้ว แค่นี้เราก็สุขใจแล้ว5555555เราก็อุตส่ารออ่านสปอยตอนหน้าไม่มีสะงั้นงะไรท์ใจร้าย
    #96
    0
  10. #95 Porokrong .9493 (@chicane) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 15:03
    โอยยยยยยย

    เขิลลล
    #95
    0
  11. #94 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 13:02
    โอ้ยยยยยยย แม่จ๋า ยัยยอลมันขย่มเองล่ะโอ้ยฟินไม่ไหวแล้ว ไหนพี่ชานคนแมนนี้มันแมวน้อยชัดๆเลย กรี้ดดดดดดดดดด พี่คริสหวงแรงด้วยอ่ะ คิคิ ชอบ มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #94
    0
  12. #93 Peach_Peace (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2558 / 08:44
    จ่ะ พ่อคนที่บออดจะเป็นผัว ปีนขึ้นไปขย่มเองเลยนะจ๊ะ 555555 ติดใจล่ะเซ่
    #93
    0
  13. วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 12:30
    โอ้ยยยย อี้ฝานนี่ส่ยกวน(ประสาท)ชานยอลใช่มั้ย ชานยอลนี่ก็ยัดเยียดความเป็นเมียให้อี้ฝ่นละเกิลลล
    #92
    0
  14. #89 Tamininalove (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 01:20
    งูยยน่ารักมากในที่สุดก็เป็นแฟนกันแล้ว แต่ยังแอบสับสนใครผัวใครเมียงงงวย55555555มีไปขับรถเล่นกันด้วยสวีทสุดๆพี่ชานคนแมนเริ่มหลุดมาดเคะออกมาแว้ววไรท์มาต่อไวๆนะจ๊ะติดตามๆ
    #89
    0
  15. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  16. #87 NAMA_II (@jajamy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 01:54
    กรี้ดดดดดดดดดดด ...car ล่ะะะะะะะ ชอบอ่ะไรท์ ตั้งหน้าตั้งตารอเลยนิ ชอบยัยยอลมันโดนเยอะๆจะได้เคะจะบ้าง เอะอะอะไรก็จะไปเป็นผัวเค้า เลิกความคิดซะเถอะ ไม่เหมาะเลยนะลูกสาวววว 555555555555555
    #87
    0
  17. #86 Peach_Peace (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 00:22
    ชานยอลก็ยังไม่ล้มเลิกความคิดที่จะเป็นผัวใช่มั้ย 555 สงสัยจะได้เป็นแค่ในนามล่ะนะ รอฉาก in the car นั่นอยู่นะคะ 20+ เลยอ่ะ กรี๊ดดดด
    #86
    0