Moon River : ที่ซึ่งดวงใจได้บรรจบ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 22,005 Views

  • 254 Comments

  • 339 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,507

    Overall
    22,005

ตอนที่ 27 : บทที่ 10 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1073
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    11 มี.ค. 62


บทที่ 10 (2) 



“แล้วก็แต่งช่วงหลังปีใหม่ เอาอาทิตย์ที่หลังช่วงหยุดยาวเลย วันที่เท่าไหร่นะ...คุณบิ๋มเปิดปฏิทินดูให้ผมหน่อย ว่าวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ หลังจากหยุดสงกรานต์มันวันที่เท่าไหร่”

“เดี๋ยวนะคะ” เธอเปิดปฏิทินในโทรศัพท์ดูด้วยความรวดเร็ว “วันที่สิบเก้า ยี่สิบ ยี่สิบเอ็ด”

“นั่นแหละ ภายในสามวันนั้น เราจะแต่งงานกัน”

ศศิอาภาหันขวับมองคนที่สรุปวันแต่งงานอย่างง่ายๆ “ภาวนาให้มันไม่เป็นฤกษ์โลกาวินาศอะไรทำนองนี้ก็แล้วกันค่ะ”

“หูย โลกาวินาศแต่ถ้าเราแต่งงานกันได้ ก็แปลว่าชีวิตคู่เราต้องแข็งแกร่งน่าดู”

เธอถอนหายใจใส่คนที่พูดด้วยน้ำเสียงรื่นรมย์อย่างที่สุด แม้จะหมั่นไส้กับความมั่นใจที่มากเอาการแต่ก็เห็นพ้อง เพราะศศิอาภาเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องฤกษ์งามยามดีเท่าไรนัก แต่มันต้องมีเหตุผลสิ...

“ทำไมถึงต้องสามวันนั้นล่ะคะ”

“ก็เป็นช่วงหลังหยุดยาวไง คนส่วนใหญ่จะลาหยุดยาวไปเที่ยวต่างประเทศช่วงนั้น แล้วก็ลางานเพิ่มไม่กี่วัน ก็จะมีวันหยุดทบไปจนถึงสุดสัปดาห์ที่เราเล็งกันไว้ ทีนี้ถ้าเราแต่งงานกันในสามวันนั้นก็จะมีแขกส่วนหนึ่งที่มาไม่ได้ เพราะแพลนแผนเที่ยวต่างประเทศไว้แล้ว เราจะสามารถลดจำนวนแขกได้ไปพอควรเลย ไม่ต้องจัดงานแต่งใหญ่มาก”

“จีเนียส...” เธอปรบมือเบาๆ ด้วยความนับถือ

“เดี๋ยวสิ่งที่เราต้องทำก็คือลิสต์รายชื่อแขกที่อยากเชิญ แยกด้วยว่าเป็นแขกผู้ใหญ่กับเพื่อนสนิทมากๆ กี่คน เพราะคิดว่าคงต้องพิมพ์การ์ดให้ต่างจากแขกทั่วไปหน่อย”

“โอเคค่ะ” ศศิอาภาพิมพ์ลงไปในรายการสิ่งที่ต้องทำ “แล้วพอสรุปจำนวนแขกคร่าวๆ ได้ เราก็หาที่จัดงานแต่งงาน ชุดแต่งงาน แหวน”

“แหวนผมจัดการเอง ยังไม่ได้ให้แหวนคุณเลย”

เธอหันไปยิ้มให้คนที่ใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ “แหวนไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะ เอาไว้ใส่งานหมั้นเช้าทีเดียวเลยก็ได้”

“ครับผม”

“บิ๋มว่าบิ๋มจ้างออแกไนเซอร์ดีกว่า จะได้สบายหน่อย ไม่อย่างนั้นคงแย่ จะมีใครยอมรับงานกระชั้นขนาดนี้ไหมนะ” หญิงสาวถอนใจอย่างกังวล

“ต้องมีสิ ไม่มีก็เพิ่มเงินเข้าไป สำหรับค่าใช้จ่ายของการทำงานในระยะกระชั้น” เจ้าพระยายักไหล่ “เอาที่ทำให้เราสบาย ได้แต่งงานเร็วๆ คุณบิ๋มคิดมาเลย นึกออกก็โทร.มาหาผม ผมไม่ได้ทำงานหาเงินมาทั้งชีวิตเพื่อจัดงานแต่งงานแบบต้องมานั่งเหนื่อยเองตลอดเวลา แก่แล้ว ลงไปนั่งทำแบ็คดร็อปเองไม่ไหวแล้ว”

ศศิอาภาเขม้นมองคนที่บ่นอย่างมีอารมณ์ร่วม “ดูอินจังค่ะ เคยเหรอคะ”

“งานแต่งหลานสาวคนโตไง โอ้โห อยากแต่งงานเล็กๆ ทำเอง ทำตัวอินดี้ตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีก่อน ต้องมานั่งทำโน่นนี่เอง จะขาดใจตาย พอเห็นอย่างนั้นเลยคิดได้ว่าถ้าอะไรเอาเงินฟาดได้ ฟาดเถอะ เพื่อความสุขสบาย ไม่ทรมานสังขารตัวเอง”

เธอพยายามแล้ว...แต่ก็หลุดหัวเราะออกมา

“ตลกอะไรน่ะคุณบิ๋ม”

“ไม่ได้มีอะไรค่ะ” หญิงสาวปาดน้ำตา “บิ๋มแค่คิดว่ามุมมองเรื่องนี้เราตรงกันดีจัง บิ๋มก็ว่าจะเอาเงินฟาดให้หมดทุกอย่างค่ะ แต่มีเรื่องนึงบิ๋มลำบากใจ”

“บอกป๊ากับม้าใช่ไหม”

คำตอบของเธอคือเสียงถอนหายใจยืดยาว







ศศิอาภาเข้าใจอาการโดนตบจนหน้าสะบัดว่าเป็นอย่างไรก็ตอนนี้ หญิงสาวยกมือแนบแก้มข้างเดิมกับที่โดนพ่อตบเมื่อวานนี้ด้วยมือสั่นเทา เสียงก่นด่าของพ่อดังยืดยาวไม่หยุด แทนที่แม่จะปลอบโยนหรือไถ่ถาม กลับช่วยพ่อผสมโรงด่าอย่างมีอารมณ์ ชนิดที่ผู้กำกับละครหลังข่าวอยากแคสติ้งไปแสดงเป็นแน่ เธอได้แต่ลูบแก้มตัวเองเบาๆ ปล่อยให้สายลมพัดพาเอาถ้อยคำหยาบคายที่ออกจากปากของพ่อลอยหายไป

หญิงสาวยืนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยในใจไปเรื่อย จนกระทั่งเห็นว่าคำด่าของพ่อและแม่เริ่มวนซ้ำไปซ้ำมาแล้ว

“ป๊ากับม้าจะหยุดพูดได้ยังคะ”

“อีบีม!” จารุณีตวาดลูกสาวเสียงลั่น “มึงนี่ก็วอน อยากโดนอีกทีหรือไง”

คนเป็นลูกรู้สึกขยะแขยงคำพูดที่หลุดจากมากแม่ ทั้งสองพร่ำสอนว่าอย่าพูดคำหยาบเพราะมันไม่ดี แต่ทุกครั้งที่ไม่พอใจลูกสาวทั้งสามคนพวกเขาไม่เคยเรียกใครว่าลูก มีแต่กู-มึง และการระบายอารมณ์ด้วยความหยาบคาย แน่นอนว่าในบางครั้งก็เป็นการตบ จิกกระชาก ถ้าใครต่อต้านหรือโต้เถียงย่อมโดนหนักกว่าคนอื่น

ทว่ายามที่พวกเขารักใคร่ลูกก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มี พ่อแม่พาพี่น้องสามคนไปกินข้าวนอกบ้านเสมอ บางครั้งก็ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน ราวกับเป็นการแสดงถึงความสนิทชิดเชื้อของครอบครัวอวดสายตาคนภายนอก ศศิอาภาชอบพ่อกับแม่ในเวลาเช่นนี้ ทุกคนหัวเราะในมุกตลกของกันและกัน ชักชวนกันกินอาหารเลิศรส ผลัดกันถ่ายรูปคู่กับสถานที่ท่องเที่ยวอันน่าตื่นตา

แต่เมื่อกลับมาทุกอย่างเป็นเหมือนเดิม

พ่อแม่ที่น่ารักหายไป เหลือเพียงความกดดัน การด่าทอกระทบกระเทียบ จนคนเป็นลูกอยากแลกด้วยการไม่ต้องไปทริปครอบครัวเลยตลอดชีวิต ไม่ต้องมีเงินทองมากมาย แต่ขอพ่อแม่ที่อบอุ่นและเป็นที่พึ่งได้ในทุกวันก็พอ

พักหลังสถานการณ์แย่ลงถึงขนาดกลับมาหาเรื่องเธอหลังจากพี่สาวคนโตพาไปเที่ยว พูดจากระทบกระเทียบปล่อยคำเลวร้ายลอยไปมาในอากาศบ้านว่ารวิพรนั้นแสนดี พาพ่อแม่ไปเที่ยวที่แพงๆ พาไปกินอาหารซึ่งปกติไม่มีวันได้กิน

ทว่าพวกเขามองไม่เห็นลูกสาวที่ทิ้งทุกอย่างเพื่อครอบครัว หญิงสาวตัดสินใจออกจากงานที่รักและเป็นดั่งเกียรติยศของตนเองมาอยู่บ้าน สานต่อกิจการด้วยการไปทำงานที่โรงงานตามใจพ่อปรารถนา ต่อให้ศศิอาภารับสายโทรศัพท์สั่งซื้อของกินจากที่บ้านกี่ครั้งก็คงไม่มีใครจำได้ ของฝากทุกชิ้นที่เธอสรรหามาให้ราวกับเป็นอากาศธาตุ

มันปวดใจ



(2)

ใครที่โตมาแล้วเชื่อว่าพ่อแม่รักลูกทุกคน พ่อแม่รักลูกเท่ากัน

ยินดีด้วยกับคุณจริงๆ นะคะ นี่ไม่ได้ประชด

แต่จากรอบตัวคือหลายคนโดนครอบครัวทำร้ายหนักสุดเลยค่ะ

ตอนนี้สั้นหน่อย ขออภัยด้วยนะคะ ;_; แบ่งไม่ลงตัวง่ะ
​​​​​​​แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้มาปล่อย (3) ให้แต่วันเลยน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #94 Riboflavin (@charib55) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 01:50
    แงงงงงงง บิ๋มมมมม โอ๋ๆน้า
    #94
    1
    • #94-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:08
      ขอบคุณนะค้าาา
      #94-1
  2. #92 Somying2525 (@Somying2525) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:24

    สงสารบิ๋ม จะได้แต่งกันดีๆไหมเนี่ย หมอโพช่วยบิ๋มด้วยยยย
    #92
    1
    • #92-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:08
      เหมือนเรียกแบทแมนมาก!
      #92-1
  3. #91 kedkaeo (@kedkaeo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:29

    ระหว่างนั่งรถกลับมาอบอวนไปด้วยความสุขสันต์ พอกลับถึงบ้านเท่านั้นแหละเลวร้ายทีเดียวเชียว

    #91
    1
    • #91-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:07
      บ้านก็ไม่ใช่คอมฟอร์ตโซนของทุกคนอะเนาะ
      #91-1
  4. #90 ลิน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 21:02

    สงสารบิ๋มจัง พ่อแม่เป็นแบบนี้ ถามจริง รักและเข้าใจบิ๋มบ้างไหม มีลูกเลี้ยงมาเพื่ออะไร หมอโพ รีบพาบิ๋มออกจากบ้านไปเร็วๆเลยค่ะ ให้พ่อแม่รู้ซะบ้าง ยามไม่มีลูกคนนี้จะเป็นยังไง ใครจะมาเยี่ยม ใครจะมาดูแลยามเจ็บป่วย อินมากค่ะ เจ็บปวดแทน

    #90
    1
    • #90-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:07
      แล้วมันเศร้าตรงที่เราเจอคนที่มาจากครอบครัวแบบนี้มากกว่าคนที่มีพ่อและแม่เป็นที่พึ่งพาได้อีกค่ะ
      #90-1
  5. #89 Gotta in LoVEing (@bestyso) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:42
    ชอบคู่นี้มากๆเลย ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่านนะคะ ค่อยข้างอินเรื่องครอบครัวด้วยแหละค่ะ นี่เป็นลูกคนสุดท้องแล้วก็ผญคนเดียว โดนสั่งให้ทำงานบ้านทุกอย่างเพราะบอกว่าเป็นหน้าที่ผญ บอกห้ามพูดหยาบ แต่เขาก็ชอบพูดหยาบกับเรา อินจัดเลยค่ะ5555
    #89
    1
    • #89-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:07
      ฮือ กอดกันๆ บ้านเราไม่ขนาดนั้นค่ะ เป็นในทางอื่น ออกจากเหมือนกึ่งโดนสปอยล์ปนๆ ทิ้งขว้าง นี่เห็นจากเพื่อนมา ก็ไม่เข้าใจทำไมลูกผู้หญิงต้องทำงานบ้าน ลูกชายไม่ต้อง งง
      #89-1
  6. #88 lekkie (@kullavee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 19:57
    รออ่านทุกวัน รอออกเป็นหนังสือคะ
    #88
    1
    • #88-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 27)
      12 มีนาคม 2562 / 19:06
      ขอบคุณมากเลยนะคะ
      #88-1