Moon River : ที่ซึ่งดวงใจได้บรรจบ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,381 Views

  • 252 Comments

  • 334 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    8,883

    Overall
    21,381

ตอนที่ 20 : บทที่ 8 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    4 มี.ค. 62





บทที่ 8



หญิงสาวหันขวับไปมองผู้ที่เพิ่งเอ่ยเรื่องซึ่งหลายๆ คนเลี่ยง “เล่าเรื่องเขาน่ะหรือคะ” 

“ใช่” เจ้าพระยาตอบทั้งที่ตายังอ่านหนังสืออยู่ “แต่ถ้าแฟนเก่าเป็นผู้หญิงก็เรื่องของเธอ”

ศศิอาภาถอนใจ “เรื่องของเขาค่ะ เรารู้จักกันตอนเรียนมัธยมปลายค่ะ ก็ไม่ใช่แฟนคนแรกหรอกนะ แต่ก็เป็นกำลังใจให้กันมาตลอด จนมหาวิทยาลัยเรียนคนละที่ ก็ยังแวะเวียนมาหากันได้ เพราะบิ๋มเรียนในเมือง เขาอยู่ทางรังสิต ไม่เจอกันบ่อยแต่ก็ได้เจอกัน พอเรียนจบเขาไปเรียนต่อบิ๋มก็รอ เราติดต่อหากันเสมอ เลยไม่เหงา จนเขากลับมาทำงานที่ไทยก็คบหากันต่อ คุยเรื่องอนาคตด้วยกัน เขาย้ายมาอยู่ด้วยกันที่คอนโดบิ๋ม”

ในหัวของเธอมีภาพเก่าๆ ผุดพราย รวมถึงความรู้สึกอิ่มเอมที่เกิดขึ้นเพราะในที่สุดทั้งสองก็ได้ใช้ชีวิตร่วมกันเสียที

“เราอยู่ด้วยกันตลอดสองปี ทั้งสุข ทุกข์ ครอบครัวเราสองฝ่ายก็แวะเวียนหากันเรื่อยๆ ทางฟากผู้ใหญ่ก็เริ่มคุยกันเรื่องแพลนแต่งงานเพราะเห็นคบกันมานานมากแล้ว แต่เขาย้ายงาน แล้วก็ย้ายออกไป แพลนเลยพักไปก่อน เพราะอยากให้เจ๋งได้โฟกัสกับงานใหม่ ตอนนั้นบิ๋มก็เหงานะคะ แต่เราก็ต้องให้พื้นที่ส่วนตัวกับแฟนเราบ้าง ทีนี้พอเจ๋งย้ายออกไปบิ๋มก็เลยรื้อเอาการ์ตูน นิยาย โดจินชิ ฟิกเกอร์ มาเรียงเต็มตู้เลย คอนโดนี่เหมือนสวรรค์”

พอพูดออกไปหญิงสาวก็นึกขึ้นได้ ว่าตลอดช่วงที่เธออยู่กับทรงคุณซึ่งเป็นแฟนเก่าเธอต้องแอบซื้อการ์ตูนไม่ให้เขาเห็น เพราะในสายตาอีกฝ่ายการ์ตูนไม่ใช่สื่อประเภทหนึ่ง แต่เป็นเรื่องไร้สาระที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อันใด ศศิอาภาก็จะเถียงในใจเสมอว่าสำหรับประเทศญี่ปุ่นการ์ตูนนั้นเป็นวรรณกรรมประเภทหนึ่งที่ขับเคลื่อนสังคมด้วยซ้ำไป

ทรงคุณไม่เคยไปเดินงานการ์ตูนทำมือกับเธอ กระทั่งงานสัปดาห์หนังสือทั้งสองคนก็แยกกันเดิน ศศิอาภาเห็นว่าการแยกกันดูหนังสือตามความสนใจของตนเองเป็นเรื่องปกติ แต่พอกลับไปที่ห้องแล้วเห็นหนังสือของกันและกัน เขามักพูดอยู่บ่อยๆ ว่าถ้าอยากอ่านอะไรที่มีสาระสามารถมายืมหนังสือของตนเองได้ ในทีแรกศศิอาภาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก จนพักหลังถึงได้เริ่มสงสัยว่าเขาพยายามข่มเธอผ่านรสนิยมการอ่านหรือเปล่า

แต่มันก็ผ่านไปแล้ว...จบไปแล้ว

“คุณบิ๋ม”

“คะ” ศศิอาภาสะดุ้งเพราะเสียงเรียกของคนที่อยู่ด้วย “อ้อ ถ้าเรื่องอื่นๆ ...คือเราก็เข้ากันได้ดีค่ะ มีปัญหาบ้างตามปกติ รสนิยมบางเรื่องไม่ตรงกัน อย่างเรื่องหนังสือที่อ่าน จนวันหนึ่งเขาบอกกับบิ๋มว่าเขาไม่ได้รู้สึกกับบิ๋มเหมือนที่เป็นมาแล้ว มองไม่เห็นว่าจะใช้อนาคตร่วมกันยังไง ไม่ได้มีคนใหม่ เลยอยากขอเลิก”

“เขาบอกเมื่อไหร่”

“หลังย้ายออกไปได้สามสี่เดือนค่ะ” เธอตอบ “อาจจะได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น จนรู้สึกว่าไม่มีบิ๋มก็คงโอเค หรืออยู่ด้วยกันแล้วอึดอัด ก็เลยเลิก”

“แล้วคุณก็ยอมเลิก” เจ้าพระยาวางหนังสือเสียบไว้ข้างกาย “ไม่มีท้วง หรือบอกให้ปรับตัวเลยหรือไง หรือว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกัน”

“ไม่เชิง บิ๋มไม่ได้รู้สึกว่างเปล่าเหมือนอดีตที่ผ่านมามันไม่มีอะไรให้เหนี่ยวรั้งอย่างเขาหรอก บิ๋มคิดแค่ว่าเราน่าจะปรับตัวได้ ถ้าลอง แต่เรื่องแบบนี้ปรบมือคนเดียวไม่ดัง ในเมื่อเขาบอกไม่ ก็ควรพอ ยื้อไปก็แค่นั้น คนเรามันหมดกระทั่งความผูกพันที่มีให้กันแล้วก็คงไปต่อไม่ได้” ศศิอาภายิ้ม...ให้กับอดีตที่ผ่านไปแล้ว “สิบหกปีมันนานนะ ตอนนั้นมันคือครึ่งของชีวิตบิ๋มเลยที่รู้จักเขามา คอยดูแล ปรึกษา ปลอบโยนกัน เคว้งเลยล่ะค่ะ แต่ก็เท่านั้น ผ่านไปแล้ว”

เจ้าพระยามองว่ามันเป็นยิ้มที่เศร้า แต่เธอปล่อยวางมันได้จริงๆ

“พอหลังจากนั้นบิ๋มก็ขายคอนโด ได้กำไรมาด้วย ก็เอาไปลงทุน เอาเงินไปเที่ยวต่างประเทศกับเพื่อน เรียกว่าทริปแสวงบุญสายติ่งก็ไม่ผิดค่ะ เพลินดี ฝันมานาน เพิ่งได้ทำตอนสามสิบกว่า ก็เลยคิดว่าไม่มีอะไรที่เราเสียไปแล้วไม่ได้กลับมาหรอกนะ มันต้องมี” เธอเล่าถึงเรื่องที่ผ่านมาด้วยน้ำเสียงเจือความร่าเริงขึ้นเล็กน้อย “แต่บางทีอยู่คนเดียวมันก็เหงา โดยเฉพาะเวลาเจอเรื่องที่บ้าน ไม่โอเค เมื่อก่อนบิ๋มยังมีเจ๋งให้คุยด้วย มีคนปลอบไง แต่พอเจอบ่อยๆ เข้า ระบายกับเพื่อนได้ แต่ตอนปลอบมัน...ต่างไปนิดหน่อย ก็เลยคิดถึงภาวะที่มีใครสักคนให้พึ่งพิงได้ เท่านั้นแหละ”

เจ้าพระยามองมือเรียวของหญิงสาวถูไปมา เธอเคาะข้อนิ้วเบาๆ ราวกับกำลังมีเรื่องวุ่นวายใจจนยากที่จะเอ่ยออกมาได้ เมื่อเห็นว่าคนเล่าไม่คิดจะเอ่ยอะไรต่อเลยเปิดบทสนทนาด้วยคำถาม

“ไวน์อีกมั้ย หรือเบียร์ มีนะ”

“เบียร์ค่ะ” หญิงสาวตอบโดยไม่ต้องคิด

เจ้าของร่างสูงลุกขึ้นยืนและตรงไปที่ครัวในทันที ไม่นานนักเขาก็กลับมาพร้อมกับเบียร์สองกระป๋อง ที่เปิดพร้อมดื่ม

“แล้วหลังจากนั้นล่ะ ชีวิตคุณเป็นไง ชีวิตเขา”

ศศิอาภานิ่งไปครู่หนึ่ง เธอยกเบียร์ขึ้นดื่ม ใช้หลังมือเช็ดปากอย่างลวกๆ จนคนรอฟังต้องดึงกระดาษชำระส่งให้ “เจ๋งแต่งงานหลังจากเลิกกับบิ๋มสามเดือนค่ะ เจ้าสาวเป็นผู้หญิงที่เขาบอกว่าเจอกันได้ไม่นาน แล้วรู้สึกคลิก รู้สึกว่าใช่ เลยขอแต่งงาน”

หญิงสาวนึกถึงคลิปพรีเซนเทชั่นงานแต่งงานของอดีตคนรักแล้วก็หลุดหัวเราะออกมา ถ้อยคำที่เขาพูด รอยยิ้มและน้ำตาแห่งความซาบซึ้ง ทั้งหมดมอบให้แก่เจ้าสาวผู้เป็นดั่งโชคชะตา

“บิ๋มได้รับการ์ดเชิญไปงาน แต่ไม่ได้ไปหรอกค่ะ ไม่อยากไป เขามูฟออนได้ไว แต่บิ๋มไม่ใช่ โชคดีที่บิ๋มไปทริปญี่ปุ่นกับแพร์ช่วงงานแต่งเขาพอดี ก็เลยไม่ต้องสร้างข้ออ้างอะไรมากมาย แต่พอกลับมามันก็เห็นผ่านเฟสบุ๊กอะเนาะ คนนั้นยินดี คนนี้อวยพร บอกว่าโรแมนติกมาก เหมือนนิยาย”

ศศิอาภารู้สึกโชคดีที่ช่วงนั้นเที่ยวกับภามินและเพื่อนๆ อีกสองคนอยู่ เลยไม่ค่อยได้สนใจความเป็นไปในโลกออนไลน์นัก

“บิ๋มเป็นบ้า...บ้าที่กดเข้าไปดูคลิปพรีเซเทชั่นงานแต่งเขา ดูเรื่องราวที่เขาเล่าถึงกันและกันอย่างมีความสุข”

เจ้าพระยาเห็นหยาดน้ำตาของอีกฝ่ายหยดลงในความเงียบ แต่หญิงสาวไม่สนใจจะเช็ดมัน เพียงยิ้ม ยกเบียร์ดื่มจนหมดแล้วจึงเล่าต่อ

“เจ๋งบอกว่าเจ้าสาวของเขา ทำให้รู้จริงๆ ว่าความรักไม่ได้ขึ้นกับเวลา พวกเขารู้จักกันเพียงเดือนครึ่งก็ขอเธอแต่งงาน และมีงานแต่งตามมาในอีกเดือนเศษๆ มันราวกับเป็นโชคชะตา เหมือนเขารอคนคนนี้มาทั้งชีวิต”

ศศิอาภาหัวเราะเบาๆ “รักไม่ได้ขึ้นกับเวลา รักไม่ต้องการเวลา บิ๋มอยากจะขำ”

อันที่จริงเหมือนแค่นหัวเราะ...ถ้าให้คนมองบรรยาย

เจ้าพระยาเห็นความรักของหลายๆ คนที่คบหากับคนรักมาเกือบสิบปีแล้วเลิกรา แต่เมื่อเจอรักใหม่ก็ตัดสินใจร่วมชีวิตในฐานะคู่สมรสในระยะเวลาสั้นๆ

“ไอ้เหี้ยเอ๊ย!”

เจ้าพระยาสะดุ้งเล็กน้อยเขาหันหาผู้ที่บริภาษทั้งน้ำตา แล้วค่อยมองตามองกระป๋องเบียร์เปล่าที่กิ้ลงไม่หยุดหลังถูกเขวี้ยงลงพื้นพร้อมเสียงตะโกนเมื่อครู่

“ไอ้เจ๋ง เจ๋งพ่อง มึงก็พูดได้ดิ เจอคนใหม่แล้วนี่ ทั้งสวย ทั้งเด็ก รักมึงเลยไม่ต้องการเวลาไง แต่สิบหกปีที่กูเสียไปกับการที่ไม่เคยว่อกแว่ก ไม่เคยมองใครเลยใครจะชดใช้ให้กู!”

คนฟังกอดอกพลางพยักหน้าทำความเข้าใจมุมมองของเธอ

“โลกแม่งโคตรไม่แฟร์ผู้ชายพออายุสามสิบกว่าก็ถือว่าหล่อสมบูรณ์เต็มที่ แต่ผู้หญิงสามสิบคือเริ่มเหี่ยวแล้วมั้ย ถ้าไม่ได้มองอนาคตร่วมกับกูมึงก็บอกแต่เนิ่นๆ ไม่ใช่ปล่อยให้คอลลาเจนบนหน้าบนตัวกูเสื่อมสภาพขนาดนี้!” ศศิอาภาหัวเราะ “พูดมาได้ รักไม่ต้องการเวลา แต่คอลลาเจนในผิวขอเวลาสิบหกปีกลับคืนได้มั้ยล่ะ ขอแบบเต่งตึง สวยๆ ใสๆ จะได้ไปหาคนใหม่ให้ง่ายๆ หน่อย ไม่ได้อยากโบกแน่นเพื่อให้ดูเหมือนหน้าใสเมคอัพโนเมคอัพสักหน่อย ไอ้สัตว์...”

คนฟังคิดว่าเธอพูดประเด็นที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย 

เรื่องเสียใจไม่ต้องพูดถึง แค่เห็นก็รู้ว่าศศิอาภาเจ็บช้ำจากรักในอดีตแค่ไหน แต่เสียเวลาจนทำให้สังขารร่วงโรยนี่คงทำให้เหลือดเข้าจริงๆ

ศศิอาภาถอนหายใจแรง “บิ๋มเคยคิดนะ ว่าถ้าแม่งรักกันปุบปับตามที่พูดก็ดีไป ถึงไอ้ห่านั่นแม่งพูดเหมือนสิบหกปีที่รู้จักกับบิ๋มแม่งไร้ค่า แต่บิ๋มก็จะอวยพรให้รักกันยืนยาว” เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ความขุ่นเคืองเจือจางไปมากแล้ว

เจ้าพระยาประทับใจคนที่ถึงจะโมโหแต่ก็มีสติพอที่จะไม่พาล

“แต่ถ้ารู้ว่าแม่งแอบคบกันก่อนที่จะเลิกนะ...จะขอแช่ง...” คนพูดเงยหน้ามองเบื้องบน...ที่มีแต่โคมไฟ...ราวหมายใจให้สวรรค์ช่วยตนคิด “แช่งอะไรดีอะคุณโพ”

ผู้ถูกถามความเห็นเบิกตากว้างแทนคำตอบ

“อ้อ บิ๋มขอแช่งให้ไอ้จู๋ไม่โด่ เปลืองเงินค่าไวอากรา!”

“ธรรมดาไป” เจ้าพระยาออกความเห็น

“เอ้า เหรอ” เธอลูบคางตัวเองเบาๆ " “ขอให้จากนี้ถ้าโกหกเมียอีก ก็ให้จู๋แม่งหดเข้าทีละครึ่งเซนฯ ดีมะ แบบพินอคคิโอโกหกแล้วจมูกยาว”

คนฟังพยักหน้าเบาๆ “ดี โหดเหี้ยม แต่ทีละเซนฯ ก็ได้”

“ต้องเหี้ยมแหละ” เธอตวัดขานั่งไขว่ห้าง “เสียเวลายังไม่โกรธเท่าเวลาแม่งทำให้เสียความเต่งตึงบนใบหน้า เหมือนผลไม้ที่สุกงอมเกินกินไปแล้ว”

“คุณบิ๋มตอนนี้ก็สวยนี่”


(1)

ถ้าเป็นเรานะ ห้ามเราอ่านการ์ตูนหรือนิยายเราคงไม่คบ
ตอนเด็กๆ พ่อแม่ลุงป้าน้าอาซื้อให้เราอ่านยังไม่ห้ามเลย
นี่เงินเราเอง เธอเป็นใครมาห้ามเราอ่าน
(ไม่น่าล่ะ ถึงโสดจนป่านนี้)

จริงๆ การคบหากันมันก็ต้องปรับตัวเข้าหากันบ้างแหละเนอะ
แต่ว่าถ้าปรับจนเขาต้องเฉือนใจตัวเองตัดสิ่งที่รักออก
เราว่ารักนั้นก็ไม่น่าจะ healthy เท่าไหร่อะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #54 นุ้ย (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 00:42

    เจอประโยคสุดท้ายเข้าไป ได้ใจไปเต็มๆ

    #54
    1
    • #54-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:05
      ขอบคุณนะค้า
      #54-1
  2. #53 Riboflavin (@charib55) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 23:20
    บิ๋มคืออัดอั้นใช่มั้ย พูด 555555
    #53
    1
    • #53-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:05
      ไม่ค่อยได้เมาหรือบ่นกับใคร 555
      #53-1
  3. #52 Rainbow_pony (@Rainbow_pony) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:57
    โหถ้าบอกว่าการ์ตูนมันไร้สาระนี่แบบเป็นเราเราเลิกอ่ะ...ความชอบเรารับไม่ได้ก้เลิกไม่ได้บังคับให้มาชอบ
    #52
    2
    • #52-1 Rainbow_pony (@Rainbow_pony) (จากตอนที่ 20)
      4 มีนาคม 2562 / 22:57
      อินเกิน5555
      #52-1
    • #52-2 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:04
      คนเขียนก็อินค่ะ 555555 ห้ามอ่านหนังสือนิยายห้ามอ่านการ์ตูนนี่คือยอมไม่ได้
      #52-2
  4. #51 goszyboong (@goszy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 22:37

    555. โอ๊ยยย ขำ

    #51
    1
    • #51-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:04
      ดีใจที่ชอบนะค้า
      #51-1
  5. #50 Somying2525 (@Somying2525) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 21:07
    เคยเจอคู่รักคู่นึงที่ร้านหนังสือ ผญ.หยิบหนังสือนิยายขึ้นมาอ่านเพื่อเลือก ฝ่ายผช.ดึงออกจากมือไปเก็บ 555
    เรานี่อึ้งเลย เพราะถ้าเป็นเรา เราไม่ยอม แบบนี้ไม่ ok. อย่างแรง
    #50
    1
    • #50-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:04
      ถ้าเก็บแล้วบอกว่า จะสอบแล้ว หยุดซื้อก่อน หรือบอกว่าไปอ่านกองที่บ้านก่อน แล้วค่อยซื้อใหม่ แบบนั้นเราโอเคนะคะ ขอบคุณที่เตือนสติ 5555
      #50-1
  6. #49 ลิน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:29

    เวลาบิ๋มปลดปล่อยออกมา ดูตลกดี สามสิบกว่ายังไม่แก่หรอกค่ะ ยังสวยอยู่ หมอโพจ้องมาป็นเดือนแล้ว 555

    #49
    1
    • #49-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:03
      ชอบเหตุผลลลล / อาจจะเพราะสังคมรอบข้าง (ครอบครัว) กดดันว่าแก่ด้วยแหละค่ะ มันอายุมากเกินที่จะทำอะไรๆ แล้ว แต่จากเพื่อนจากรอบข้างคิดว่าไม่มีแบบนั้นแน่ๆ
      #49-1
  7. #48 sonnenblumetu (@sonnenblumetu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:03
    จิงๆก้อแย่เนาะ 16 ปี อยากจะขำตอนบิ๋มด่า
    #48
    1
    • #48-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:02
      แต่คนมันหมดใจอะเนาะ ทำไงได้
      #48-1
  8. #47 kedkaeo (@kedkaeo) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:58

    โหดเ-้ยมมากทั้งคุณบิ๋ม ทั้งคุณโพ จิตใจทำด้วยอะไรถึงได้แช่งกันร้ายแรงขนาดนี้!!!!! 555

    #47
    1
    • #47-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:02
      ไม่อยากคิดภาพตาม
      #47-1
  9. #46 Capucinno (@Capucinno) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:52
    5555 บิ๋มจัดเต็ม
    #46
    1
    • #46-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:02
      ยังดีที่เบาะๆ นะคะ
      #46-1
  10. #45 sunniitofu (@sunniitofu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:47
    อ่านมาถึง "-...เอ้ย"นี่ถึงกับหลุดขำออกมา 5555
    #45
    1
    • #45-1 (@ocean_serenade) (จากตอนที่ 20)
      6 มีนาคม 2562 / 13:01
      ไม่โกรธมาก แต่ไม่ให้ด่าเลยก็ไม่ได้ คอลลาเจนฉัน!
      #45-1