เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับนิยายของจตุรดา

http://img.photobucket.com/albums/v381/ocean_serenade/illust/OutofSight.jpg รูปใหญ่
ฟังเพลงนี้ทีไร ถ้าฟังมากกว่าสองรอบจะร้องไห้ค่ะ - -"

คนที่ไม่เข้าตา - Calories...BlahBlah

ช่วงนี้อยู่ในช่วงนอยด์น่ะค่ะ...(งงไหม) ติดปากมาจากเพื่อน เรียนนิเทศศิลป์ เอแบค การเหนื่อยๆ เศร้าๆ ท้อแท้ ช่วงนี้เป็นงั้น เพราะอะไรลงไปหาเอนทรี่ล่างๆ อ่านก็แล้วกันนะคะ ก็เกี่ยวกะเรื่องหนังสือนิดหน่อย เหมือนจะคิดได้คิดตก แต่ก็ทำใจลำบากว่ะ ไม่ใช่พระนี่จะได้ปล่อยวาง แต่อะไรมันเกิดไปแล้วก็ยากจะแก้ได้ ก็ช่างแม่งละกันนะคะ (ช่างมันไม่ใช่คำพูดเรา ปกติเราช่างแม่ง ฮะเอิ้ก ๆ ไม่สุภาพตรีเลยเนาะ)

แต่เมื่อกี้ค่ะ เหมือนฟ้าส่งมา มีท่านผู้อ่านอีเมล์มาหาเรา บอกว่าชอบขอบฟ้า ฝั่งหัวใจ แล้วก็บอกเหตุผลที่เป็นความรู้สึกเกี่ยวกับทหารเรือมา แบบว่า...มันตื้อๆ ในอก เรื่องที่เราเขียนทำให้คนมีความสุขได้ เลยคิดว่าจะเลิกเศร้าแล้วไปเขียนนิยายต่อ ให้คนอื่นมีความสุขต่อดีกว่า เมื่อคนอ่านมีความสุข บอกเรามาว่าเป็นอย่างนั้นเราก็แฮปปี้โคตรอะ

ช่วงนี้ที่ทำได้คือเขียนนิยายปลอบใจตัวเอง(ฮา ไม่มีแฟนนิว้อย จะได้โทรกระจุ๊กกระจิ๊ก) ที่เขียนตอนนี้มีสามเรื่องค่ะ ขอเล่าแล้วกันเนอะว่าเราเขียนอะไรยังไง

--------------------------------------------------------------------------------

บทเพลงแห่งมหาสมุทร
[แฟนตาซี] เรื่องต่อภาคที่สามต่อจากลำนำแห่งห้วงธารา คีตาเริ่มบรรเลง เป็นเรื่องชุดสุดท้ายในเซ็ท Ocean Serenade แต่ว่าบทเพลงฯ มีสามภาคด้วยกัน เวลาเขียนเลยเหนื่อยพอดูเลยล่ะค่ะ

http://my.dek-d.com/ocean_serenade/story/view.php?id=113381

เรื่องนี้แตกต่างจากฉบับเก่าๆ ที่เขียนมามาก เพราะมันไม่ได้สนุกสนานเฮฮาแต่เพียงอย่างเดียวเหมือนแต่ก่อน สารภาพตามตรงว่าเราไม่ชอบน่ะค่ะ ไม่ชอบอะไรที่มันเฮฮาไร้สาระอะไรแนวนั้น ดูอย่างลำนำฯ ถ้าใครเคยอ่านของเก่า + ของใหม่ก็คงทราบว่าแตกต่างกันอย่างไร บางคนบอกว่าเราถนัดเขียนอะไรหนักๆ ที่ดูเผินแล้วเหมือนไม่หนัก (จริงเหรอคะ?) ถ้าใครไม่ชอบก็ขออภัย ที่เราเขียนคือตัวตนเรา ถ้าจะให้เขียนเฮฮาเอาใจคนอ่าน เราไม่ขอเขียนดีกว่าค่ะ ตัวเราเป็นอย่างนี้ ทั้งเฮฮา บ้า แล้วก็คิดมาก เราเขียนนิยายเพื่อรับใช้ตัวเองก่อนถึงรับใช้คนอ่าน ถ้ารับไม่ได้ก็อ่าฝืนอ่านนะคะ

ฟังเหมือนก้าวร้าวเนอะ แต่ในความเป็นจริง ผู้บิโภคมีสิทธิที่จะเลือกในสิ่งที่เขาชอบค่ะ ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องอ่านจบ ฉะนั้นใครอย่ามาบังคับให้เราอ่าน ถ้าไม่อยากโดนวีนกลับ[ช่วงนี้ปวดเหงือก โมโหง่ายค่ะ]

• หมายเหตุ บทเพลงแห่งมหาสมุทรสร้างสถิติการเขียน ด้วยจำนวนหน้าที่มากสุดที่สามารถเขียนในหนึ่งวันคือ 1 ตอน 15 หน้า ใน 24 ชั่วโมง....
• เป็นเรื่องสุดท้ายในชุดลำนำแห่งห้วงธารา คีตาเริ่มบรรเลงและบทเพลงแห่งมหาสมุทร ที่มาความยาวขนาดคนเขียนคิดว่าถ้าได้แต่งงานเร็วคงจะใช้สามีตรวจทานแทนการรบกวนน้องในอนาคต (ฮา) ไม่เป็นจริงหรอกเนี่ย - -"
  
• เป็นเรื่องสุดท้ายของชุดที่มีความยาวสามภาค...สงสัยล่ะสิ ว่าทำไมยาวเช่นนั้น ลองย้อนกลับไปมองลำนำฯ คีตาฯ ก่อนว่ามันมาอย่างไร ปมมีอะไร ใครตอบได้หมดล่ะรักเลยนะเนี่ย ภาคแรกเป็นเรื่องของไคท์และรูฟัส กัยวิกบากกรรมที่มาขึ้นเรือโอเชี่ยนซีรีน ภาคสองเป็นเรื่องของคาร์ลิซและความลับแห่งบรรพกาล (โอ้ ยิ่งใหญ่) และภาคสุดท้าย ปวดหัวค่ะ คือบทสรุปของทุกสิ่ง มีแต่ยุทธนาวี ก๊าซซซ ท้ายเรื่อง ตายห่าแน่ อ๊าก [บ้าไปแล้ว]

ขอบฟ้า ฝั่งหัวใจ
[รัก - โรแมนติก และพระเอกหล่อ ที่รักเรา (ฮา) < คำอธิบายย้าวยาว]

http://my.dek-d.com/ocean_serenade/story/view.php?id=123224

เรื่องนี้เขียนด้วยสาเหตุคือความฝัน + ดวง + จินตนาการ ไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นเรื่องที่รักและทุ่มเทให้มากๆ เลยค่ะ เพราะเขียนเกี่ยวกับราชนาวีไทย ^^ [พระเอกเป็นทหารเรือพรรคนาวิน - ไม่ใช่พรรคกลิน(ช่าง) พี่ชายถ้าอ่านมาเจออย่าน้อยใจ ไว้วันหน้าเราอยากเขียนพระเอกเป็นกลินแล้วพี่จะยุ่ง เราจะขอข้อมูลมหาศาล โฮะๆ ทำอย่างกับตอนนี้ไม่ได้ดูดข้อมูลจากพี่อะเนอะ]

เรื่องนี้รัก...ด้วยหลายสาเหตุ [หนึ่ง]...พระเอกเราหยิบเอาหนุ่มในฝันตัวเองมาใส่ หนุ่มในฝันในที่นี้ไม่ใช่สเป็คคนที่ชอบนะคะ เพียงแต่เราฝันเห็นคนๆ นี้อะ พี่เท่ดี เอาวะ สถาปนาเป็นพระเอก โฮะๆๆๆ [อีกประการ]ที่รักมาก...เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับทหารเรือ หลายท่านที่อ่านบล็อกมานานคงทราบว่าแม่เราและปู่เราเป็นทหารเรือ (แต่ท่านผู้อ่านบางท่านยังไม่ทราบใช่ไหมคะ ทราบละกันเน้อ) โตมากับเพลงทารเรือ เลยผูกพันมาก เรื่องนี้ถือเป็นการฝึกมือก่อนไปโครงการใหญ่ในอีกสิบถึงยี่สิบปีข้างหน้า เราจะต้องเขียนเรื่องๆ นึงในใจให้ได้ค่ะ

ดีใจมากเลยที่คนอ่านอ่านแล้วรักตัวละครเรา ด้วยความที่เราหวาดอยู่ว่าคนอ่านจะไม่ชอบเพราะอะไร เพราะพี่อินทร์ [ชลธรินทร์] แกเป็นพระเอกที่แปลกสักหน่อย ชอบฟังเพลงลูกทุ่งกะหมอลำ คนกรุงเทพแท้ๆนะคะ... เพียงแต่ฟังตามลูกน้อง ฟังตามใคร เลยฟังได้ สกิลพิเศษคือเว้าได้ - -" เอ่อ...อีกอย่างคือ พระเอกส่วนใหญ่จะต้องเท่ๆ ร้องนำวงดนตรีสากล พระเอกเราร้องไทยเดิม [ความชอบส่วนตัวคนเขียน] เราว่าน่ารักดีออก ผู้ชายที่ร้องไทยเดิมเพราะๆ เนี่ย อีกอย่างคือรักน้องชายแกมากๆ ไอ้อิศวร์ - นคเรศวร์ อนาคตคิดว่าถ้ามีลูกชายสองคนก็คงตั้งชื่อนี้ล่ะค่ะ

เรื่องนี้ประสบปัญหาคือได้ข้อมูลไม่เพียงพอกับที่ต้องการ แล้วทำให้เขียนได้ไม่คล่องนัก...แต่ก็จะพยายามค่ะ จบเมื่อไหร่คงรีไรท์หมดเลย แล้วอาจจะไม่ลงเน็ท ส่งเลยก็เป็นได้ ไม่แน่นะคะ บอกไว้ก่อน

• หมายเหตุ ขอบฟ้า ฝั่งหัวใจ สร้างสถิติทำคนอ่านเขินอาย - -" (เหรอ) ส่วนสถิติทางการเขียน เอ่อ ไม่ค่อยมีแฮะ
• ถ้าจะมีก็เป็นโชคคือ เขียนเรื่องนี้ได้เจอพี่ชายที่ได้กราบไหว้ เอ๊ย เคารพเป็นพี่ชายอีกคนนึง [แต่งเมื่อไหร่รีบบอกเนิ่นๆ นะพี่ เด๋วน้องไม่มีของขวัญให้]
  
• ชลธรินทร์ มาจาก ชลธร(ทะเล) + อินทร์ แปลว่าผู้ยิ่งใหญ่เหนือท้องทะเล แต่...หนูธีร์ พิมพ์ธีรา นางเอกของเรื่องแปลให้พี่อินทร์ฟังว่า ชลธรินทร์คือ ชล - น้ำ / ธร - ทรงไว้ รักษา ดำรงไว้/ อินทร์ - ยิ่งใหญ่ = ผู้มีหน้าที่อันยิ่งใหญ่เพื่อปกปักรักษาไว้ซึ่งผืนน้ำ [ชิ้ง....ซึ้งไหม นี่แหละ พี่อินทร์ถึงรักหนูธีร์]
• นคเรศวร์ - นคร + อิศวร = ผู้เป็นใหญ่ในนาคร(แผ่นดิน) แต่หนูธีร์ก็แปลว่า ผู้ที่มีภาระอันยิ่งใหญ่ต่อแผ่นดิน [อิศวร์เป็นข้าราชการกระทรวงการต่างประเทศ เรียนรัฐศาสตร์ IR ค่ะ เพิ่งกลับจากเรียนต่อเมืองนอก - ทุนน่ะ]

เพียงรอยใจ
[รักโรแมนติก] ที่มาจากความฝันอีกแล้ว

http://www.jj-book.com/jjstory1/view.php?qs_qno=2814

เราเขียนนิยายจากความฝันบ่อยนะว่าไหม แต่เขียนแล้วมีความสุขดี หากินๆ (ฮา) เป็นเรื่องของการแต่งงานการเมือง การตัดสินใจ และการใช้ชีวิตคู่กับคนที่เหมือนจะรู้จักแต่ไม่เคยรู้จัก [ถ้างงไปตามอ่านเองนะคะ]

เรื่องนี้บรรยากาศอาจจะคล้ายลำนำคืองดงาม สงบสุข[แต่สงบสุขกว่าลำนำแน่ๆ]นางเอกเป็นคุณหนูเหมือนกันด้วย จำว่าวิโอล่าคล้ายเซเรนเนียก็คล้าย แต่ไม่เหมือน ลองอ่านดู บรรยากาศเบาๆ สบายๆ ส่วนพระเอก เป็นที่กรี๊ดของคนอ่านหลายคนค่ะ เพราะพี่แกเก๊ก แต่!! เก๊กไม่ค่อยอยู่ (ก๊าก) เป็นคนที่หลุดง่าย กับนางเอกนี่เป็นอะไรที่ดูขี้อายสุดๆ เลยล่ะค่ะ เขินง่าย เวลาโดนลูกน้องแซว แต่พออยู่หน้าวิโอล่าท่านก็จะนิ่งๆ อ้อ ลืมบอกไปว่าพระเอกชื่อเรวลินส์ค่ะ

ตอนที่เราฝัน อยากรู้ว่าฝันอย่างไร ก็อ่านบทนำของเรื่อง นั่นล่ะค่ะที่ฝัน โฮ่...มันซีเรียสมากมาย (กั่กๆ) 

• หมายเหตุ สถิติการเขียนของเพียงรอยใจ สามารถเขียนได้ราว 60 หน้าใน 1 อาทิตย์ วันแรกเขียนจบหนึ่งตอน 9 - 10 หน้า วันต่อมาก็เป็นเช่นนี้อีก เขียนได้วันละ 9 - 11 หน้าอยู่อย่างนี้ติดกันสี่ห้าวันแน่ะ ตอนนี้ก็ปาไปจะครึ่งเองแล้วนะ ไวมาก ถ้าเขียนเสร็จรีไรท์ก็คงจะส่งต้นฉบับล่ะเค่อะ
  
• เป็นพระเอกที่ขี้อายจริงๆ พับผ่าสิ
  
• เป็นนางเอกที่คุณหนูมาก ตอนเขียนบทที่หนึ่งของเรื่องนี่อย่างขนลุก เขียนบทคุณหนูคุยกัน รับไม่ได้ [ใช่สิ ว่าจาเรามันไพร่ ไม่ใช่พวกเลดี้ T_T ]

สนใจจะอ่านก็ไปตามลิงค์ได้เลยนะค้า