สามีซ่อนรัก (eBook)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 355,897 Views

  • 1,219 Comments

  • 2,505 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,411

    Overall
    355,897

ตอนที่ 8 : บทที่ 4 ภรรยาแจกฟรี [100% Re-Up]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    15 เม.ย. 62


บทที่ 4
ภรรยาแจกฟรี




เธอรักท่านเหมือนแม่บังเกิดเกล้าเลยด้วยซ้ำ หากไม่มีท่านป่านนี้ชีวิตก็ไม่รู้จะเป็นอย่างไร จะได้เรียนหนังสือหรือเปล่าก็ไม่รู้ หรือคงระหกระเหินอยู่ไหนสักที่

และยิ่งบิดาของตนทำเลวร้ายเย็นชากับท่านมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกรักและเห็นใจท่านมากเท่านั้น

หากมีสิ่งใดที่เด็กสาวคนนี้พอจะทำเพื่อท่านได้สลิสาจะยอมโดยไม่มีเงื่อนไข แม้กระทั่งเรื่องใหญ่ของชีวิตนั่นคือการแต่งงาน

เมื่อหลายปีก่อนตอนที่พ่อเลี้ยงอนุพงศ์สามีของท่านเสียชีวิต บิดาของเธอตัดสินใจจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น แต่ท่านข้อร้องให้สลิสาอยู่ต่อไป เพราะท่านไม่เหลือใครแล้ว

ท่านสารภาพกับเธอว่าท่านอยากให้เธอซึ่งเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของผู้ชายที่ท่านรักมาตลอดมาเป็นลูกสะใภ้จึงรับอุปการะเธอตั้งแต่เด็กๆ ท่านรู้ว่าสายเลือดของคนที่ท่านไว้ใจแถมยังเป็นคนดีอย่างสลิสาจะช่วยส่งเสริมชีวิตของบุตรชายท่านให้ได้ดี

ความจริงข้อนี้ทำให้หญิงสาวตระหนักได้ในทันทีว่าชีวิตของตนเกิดมาเพื่อเป็นของอนลเท่านั้น เธอก็ไม่ได้อยากเป็นคนที่ต้องอยู่ตรงนี้แล้วเจอแบบนี้หรอก แต่บางทีมันก็เลือกไม่ได้และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่คนดีอย่างเธอจะได้รับความรู้สึกดีๆ จากคนเป็นสามีบ้าง

“ขอบใจมากลูก”

อย่างน้อยๆ ก็มีสลิสาคอยอยู่เคียงข้าง แต่ระหว่างนั้นท่านก็สัมผัสถึงผิวกายของสลิสาที่ร้อนผะผ่าว

“ตัวรุมๆ นะซิน แม่ว่าไปหาหมอดีกว่า เพราะตากฝนมาเมื่อวานแน่ๆ เลย”

“คงไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะแม่เลี้ยง เดี๋ยวกินยาแล้วนอนพักผ่อนก็ดีขึ้น”

เธอไม่อยากไปหาหมอ เธอไม่ชอบโรงพยาบาลพอๆ กับที่ไม่ชอบกินยานั่นแหละ แม่เลี้ยงอัมราได้แต่ส่ายหน้าด้วยรู้ว่าบังคับเท่าไหร่คงไม่เป็นผล เพราะลูกสะใภ้คนนี้ใจแข็งไม่น้อยเหมือนกัน

“เมื่อคืนได้ปรับความเข้าใจกับพี่เขาหรือยัง”

สลิสาสะอึก เธอคลายอ้อมกอดแล้วเงยหน้ามองท่าน...แน่นอนท่านคงรู้ว่าเมื่อวานเธอโกหก ไม่อย่างนั้นแนลคงไม่โมโหขึ้นห้องไปแบบนั้นหรอก

“เงียบแบบนี้แสดงว่ายัง”

“เราไม่ได้มีปัญหากันนะคะ”

“โอมมันพูดถึงเรื่องหย่า”

“...”

ใช่...เมื่อคืนชายหนุ่มก็พูดกับเธอ ตอนเช้านี้ก็ยังพูดอีกเหมือนกัน

“หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันนะลูก แม่ไม่อยากเสียหนูไป แม่ไม่รู้จะอยู่ยังไงถ้าไม่มีหนู”

ท่านรักสลิสาเหมือนลูกแท้ๆ เพราะในยามทุกข์ก็มีแต่เจ้าหล่อนที่เห็นใจ จึงหมายมาดหล่อนไว้ให้ได้อยู่กินกับบุตรชาย ที่จริงก็เห็นใจลูกผู้หญิงด้วยกันอยู่ไม่น้อย ทว่าหากไม่บังคับให้แต่งงานกับอนลตั้งแต่แรกป่านนี้สาวน้อยของท่านก็ไม่รู้จะต้องช้ำใจเพราะถูกใครย่ำยี

ป้าของเจ้าหล่อนจ้องจะใช้ประโยชน์จากความสวยงามที่ท่านเพียรถนอมมาเนิ่นนานราวกับเสือจ้องขย้ำเหยื่อเสียขนาดนั้น

ท่านไม่อยากให้สลิสาต้องหม่นหมองจึงให้ดองกับตนเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป อีกอย่างหนึ่งก็เพราะเชื่อว่าเด็กคนนี้จะช่วยเกื้อกูลบุตรชายตนด้วยความดีงามที่หล่อนมี

แต่ต้องรอดูต่อไปว่าเมื่อไหร่ที่พ่อคนปากแข็งจะยอมรับว่าแพ้ใจตัวเอง

“อย่าพูดเป็นลางสิคะ” สลิสามีสีหน้าเป็นกังวล

เธอยอมรับว่าหลังจากผ่านเหตุการณ์เมื่อวานความคิดเรื่องหย่าก็มีอยู่เต็มหัว แต่พอได้เห็นท่านตอนนี้เธอก็สงสารจนไม่อยากจะจากท่านไปไหน หากไม่มีเธอแม่เลี้ยงอัมราก็คงไม่เหลือใครอีกแล้ว

วินาทีนั้นเอง

หญิงสาวแสดงอาการที่ทำเอาท่านนิ่วหน้าอย่างครุ่นคิด นั่นคือพะอืดพะอมเหมือนคนอยากอาเจียน ใบหน้าก็ซีดเป็นไก่ต้ม

ซินอาการเหมือนแม่ตอนท้องตาโอมเลย

หัวใจของสลิสาหล่นวูบเมื่อท่านเอ่ยถึงในสิ่งที่เธอกลัว ชีวิตคงเปลี่ยนแปลงอีกครั้งหากเธอปล่อยให้ตัวเองท้อง อนลจะเกลียดเมียยัดเยียดอย่างเธอก็ไม่เป็นไร

แต่ถ้าเขาจะเกลียดลูกด้วยเธอรับไม่ได้...

เธอไม่อยากให้ลูกมารับกรรม รู้ดีว่าลูกที่พ่อไม่รักแถมยังเกลียดด้วยนั้นมันเจ็บปวดและเสียใจแค่ไหน

ไม่น่าจะใช่นะคะ ซินกินยาคุมตลอด

ไม่มั่นใจหรอกว่ามันจะช่วยได้ เพราะตอนไปซื้อยาเจ้าหน้าที่ก็บอกว่าถ้ามีเพศสัมพันธ์ซ้ำก็มีโอกาสสูงมากที่ยาคุมจะเอาไม่อยู่...แล้วอนลก็เอาเปรียบเธอเสมอที่มีโอกาส

แบบนี้ยิ่งต้องไปโรงพยาบาลเลย ไปตรวจให้มันรู้กันไปว่าท้องหรือเปล่า แม่ตื่นเต้นจะแย่แล้วแม่อยากมีหลาน

เมื่อพูดถึงหลานแววตาหม่นเศร้าของแม่เลี้ยงอัมราก็เป็นเปล่งประกายขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ส่วนสลิสานั้นกระอักกระอ่วนเสียเหลือเกิน

“เป็นไปไม่ได้แน่นอนค่ะแม่เลี้ยง ประจำเดือนซินเพิ่งหายเมื่อสองวันก่อนนี่เอง”

หัวใจของคนสูงวัยห่อเหี่ยวเพราะคำลวงคำโต แต่หญิงสาวรู้ดีกว่าใครเพราะเพิ่งนึกได้เมื่อไม่นานมานี้ว่าประจำเดือนขาดไปร่วมสามเดือนแล้ว

“ซินว่าแม่เลี้ยงไปนอนก่อนดีกว่านะคะ แบบนี้มันไม่ดีเลย มาค่ะซินพาไป” เธอรีบตัดบทแล้วไปส่งท่านขึ้นนอน 


***********************


น่าสงสารทั้งซินทั้งแม่เลี้ยง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

0 ความคิดเห็น