สามีซ่อนรัก (eBook)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 355,897 Views

  • 1,219 Comments

  • 2,505 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,411

    Overall
    355,897

ตอนที่ 6 : บทที่ 4 ภรรยาแจกฟรี [50%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    9 เม.ย. 62


บทที่ 4
ภรรยาแจกฟรี




อนลคงน่าพิศวาสมากขึ้นหากไม่ใช่ตอนที่เขาต้องการระบายความแค้น เรือนกายบอบบางกระตุกตามแรงเมื่อเขาเอื้อมมือมากระชากบราเซียลายลูกไม้ออกจนมันขาดติดมือไป

“อ๊ะ!

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดไม่อาจห้ามได้เพราะถูกชายหนุ่มขยุ้มปทุมถันเต็มไม้เต็มมือราวกับว่าเขาปรารถนาจะกระชากมันออกไปจากร่างกายของเธอ แต่ยิ่งเห็นสลิสาร้องไห้ใบหน้าเหยเกเขาก็ยิ่งชอบใจ เพราะมองหน้าหล่อนทีไรก็คล้ายกับได้เห็นหน้านายสกล

ยิ่งสลิสาเจ็บมากเท่าไหร่

คนเป็นพ่ออย่างมันก็จะต้องเจ็บมากเท่านั้น!

“ซินเจ็บค่ะพ่อเลี้ยง”

ร้องบอกทั้งน้ำตาและไม่มีเหตุผลที่จะต้องทนอยู่นิ่งอีกต่อไป ทำให้คนตัวใหญ่ถูกผลักไสออกทันทีที่เขาโน้มใบหน้าลงมารุกรานซอกคอขาว หญิงสาวรีบกระโดดลงจากเตียงอย่างทุลักทุเล

เธอกอดตัวเองแล้วร้องไห้เพราะรู้ว่าไม่มีทางหนีไปไหนรอด อนลดูเชิงเธออยู่ตลอด

แล้วเขาก็กระโจนเข้ามาคว้าร่างของคนที่หลบเท่าไหร่ก็ไม่พ้นวงแขนของเขาได้อย่างง่ายดาย ร่างกายของสลิสาถูกดันจนหลังชนฝา ไม่มีทางที่จะฝ่ากำแพงกายาของคนเป็นสามีไปได้เลย และยิ่งตอนที่มือใหญ่ข้างหนึ่งสอดเข้ามารั้งเรือนผมสลวยเพื่อบังคับใบหน้าสวยเปื้อนน้ำตาเชิดขึ้นมาสู้เขา หัวใจสาวก็ปวดร้าวยิ่งกว่าร่างกาย

“ตราบใดที่เธอยังยืนยันว่าจะไม่หย่า”

พูดออกมาในขณะที่มือข้างที่ว่างแยกขาเรียวออกจากกันก่อนจะดันบั้นเอวหนาแทรกเข้ามาระหว่างกลาง ใช่ร่างกำยำต่างกำแพงแกร่งกักขังร่างอ่อนแรงเอาไว้ให้ไร้ทางหนี

“เธอก็จะต้องรองรับอารมณ์ฉันแบบนี้ต่อไป ไม่มีวันจบสิ้น”

คนตัวบางสั่นไปทั่งตัวเพราะอนลเบียดแทรกความเป็นชายเข้ามาในกลีบผกาที่ยังไม่เปิดอ้าพร้อมพรัก ก่อนจะซบใบหน้าลงมากดริมฝีปากหนักๆ ลงที่ลำคอระหง

ความเจ็บปวดเสียดแทงจากกึ่งกลางกายจนทั้งร่างงอก่องอขิงอยู่ในวงแขนแกร่ง แล้วคนอ่อนแรงก็ถูกเหวี่ยงลงไปบนเตียงอีกครั้ง

“โอ๊ย...”

เสียงร้องแหบโหยเกิดจากการที่ชายหนุ่มทะลึ่งพรวดฝากฝังเข้ามาในเรือนกาย อนลไม่ต่างกับสัตว์ร้ายกลัดมันที่พร้อมจะฟาดฟัดอีกฝ่ายให้แดดิ้นในสมรภูมิรัก แรงกระแทกหนักหน่วงพาให้สลิสาสะดุ้งทุกคราที่เขาดันเข้ามา ต้นขาด้านในของเธอเจ็บร้าวไปหมดแล้วในตอนนี้ ได้แต่ภาวนาในใจให้พายุร้ายผ่านพ้นไปเสียทีก่อนที่ผู้หญิงคนนี้จะสิ้นใจ

 

สลิสาแข็งใจโก้งโค้งรองรับพายุสวาทที่โหมกระหน่ำไม่ยั้งมาร่วมชั่วโมง แขนของเธออ่อนล้าไม่ต่างจากขาทั้งสองข้าง แต่ร่างบางกลับหยุดพักไม่ได้หากความต้องการของสามียังไม่ลดลง

“พอเถอะค่ะ ซินจะไม่ไหวแล้ว”

เสียงสะอื้นไห้ของเธอนั้นแผ่วเบาเหลือเกิน ขาที่อ่อนแรงทรุดลงจนร่างแนบลงกับที่นอน หากก็ถูกช้อนขึ้นด้วยแรงของลำแขนกำยำ เขาส่งมืออีกข้างขึ้นมาขยำทรวงอกอวบหยุ่นขณะเร่งเร้าจังหวะเอาเปรียบเธอ

ศีรษะของเธอกระแทกกับหัวเตียงตามจังหวะกระแทกกระทั้น ใบหน้าโชกเหงื่อซบลงกับแผ่นหลังบอบบางในระหว่างที่พาตัวเองโจนทะยานไขว่คว้าความสุขสมแล้วฉีดพ่นอย่างรุนแรงจนน้ำรักเอ่อล้นโพรงสวาท

สลิสาหมดแรงนอนคว่ำหน้าลงไปโดยมีร่างใหญ่ทาบทับอยู่ด้านบน พยายามกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ในขณะที่เขามอบรางวัลเป็นจุมพิตแผ่วเยาที่หัวไหล่มน

“เธออึดมากซิน...นี่คงเป็นเรื่องเดียวที่ฉันชอบในตัวเธอ”

นี่เขาต้องการชื่นชมหรือต้องการจะพูดจาทำร้ายเธอกันแน่ สลิสาเพียงแค่คิดแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ตอนนี้เธอเหนื่อยและอยากพักเหลือเกิน ทำได้แค่เพียงปล่อยร่างกายให้ชายหนุ่มโอบกอดซุกซบแล้วก็เผลอหลับไปด้วยกันทั้งคู่

ลมหายใจสะอื้นของเธอทำให้ความรู้สึกหนึ่งผุดพลุ่งเข้ามากลางหัวใจแกร่ง เป็นความรู้สึกที่เขาแสนเกลียดชัง

นั่นคือความสงสาร...

ฝ่ายหญิงสาวจมสู่ห้วงนิทราหวังลืมความเจ็บปวดทรมานที่ถาโถม แต่จู่ๆ ก็สะดุ้งตื่นแบบสะลึมสะลือเพราะแรงขยับเขยื้อนของบางสิ่งบนกาย

สลิสาคิดว่าตัวเองฝันไปที่เห็นว่าอนลคร่อมร่างของตนอยู่ ใบหน้าแดงจัดนั้นราวกับว่าเขากำลังควบควบคุมร่างกายและอารมณ์อย่างหนักหน่วงเพื่อส่งร่างแน่งน้อยไต่แตะสู่ความสุขสมในห้วงเสน่หา

นี่แหละที่ทำให้หญิงสาวคิดว่าตัวเองฝันไป ผู้ชายไม่มีหัวใจคนนี้ไม่มีวันทำที่ในสิ่งที่เขาไม่ต้องการ .

แต่ความรู้สึกสุดท้ายที่ได้กลับลบล้างความคิดนั้นไปลงอย่างสิ้นเชิง...

ไอร้อนจากลมหายใจของคนที่คลอเคลียพวงแก้มขาวซีดบวกกับสัมผัสวาบหวามจากฝ่ามือใหญ่ที่ลูบไล้ตามเรือนกายเปล่าเปลือยทำให้เจ้าของร่างบางรู้สึกตัว แต่กลับรู้สึกว่าเปลือกตาหนักจนยากที่จะเปิดขึ้นได้

“อย่าค่ะ”

พยายามป่ายปัดคนเป็นสามีที่ยื่นหน้าเข้ามารุกรานซอกคอขาวที่บัดนี้ปรากฏรอยแดงจากปากเขา พอเป็นแบบนี้อนลเลยเปลี่ยนเป้าหมายไปยังอกอวบหยุ่น

“ฮือ...ซินเหนื่อย”

แทนที่ได้นอนพักแล้วจะหายดีแต่กลับไม่มีท่าทีว่าจะดีขึ้น และไม่รู้ว่าหญิงสาวฝันไปหรือไม่ที่รู้สึกว่าในระหว่างที่ตนหลับไปอนลทำอะไรต่อมิอะไรกับเธอ

“อ๊ะ!

ผวาเฮือกเมื่อถูกมือหนาสัมผัสจับต้องจุดอ่อนไหวอย่างเอาแต่ใจ ครั้งนี้สลิสาออกแรงมากกว่าครั้งไหนจึงสามารถผลักเขาออกไปจากตัวได้

อนลยกยิ้มมุมปากสาแก่ใจก่อนนอนทอดร่างเปิดเปลือยความเป็นชายที่ขยายใหญ่อย่างสบายอารมณ์ ยิ่งเห็นคนเป็นภรรยาพรวดลุกขึ้นนั่งพลางรวบผ้าห่มไว้กลางอกยิ่งอยากขำ

เมื่อไหร่หล่อนจะชินเสียทีว่ามากกว่านี้เขาก็ทำมาแล้ว

“ไม่โกรธกันนะเรื่องเมื่อคืน”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

0 ความคิดเห็น