สามีซ่อนรัก (eBook)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 355,897 Views

  • 1,219 Comments

  • 2,505 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    4,411

    Overall
    355,897

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 ภรรยาแจกฟรี [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    6 เม.ย. 62


บทที่ 4
ภรรยาแจกฟรี

 

 

 

เพื่อรักษาสิ่งที่เป็นของบิดาและกันท่าไม่ให้ใครมาสูบผลประโยชน์ไปได้ง่ายๆ อนลเลยต้องกลับแม่ฮ่องสอนตามคำสั่งของมารดา กลับไปพร้อมกับหัวใจที่แหว่งโหว่เพราะแผลที่ได้นั้นใหญ่เกินรักษา เขาจมอยู่กับความเศร้าแต่ก็ไม่คิดจะให้ใครมาแทนที่พริมาได้ง่ายๆ

ชายหนุ่มใช้เวลาทำใจอยู่เกือบปีเพื่อลืมเธอให้ได้ และที่สำคัญเขาต้องการให้มารดาทบทวนเรื่องแต่งงานของเขากับสลิสาใหม่อีกรอบ หากสุดท้ายท่านก็ยังยืนยันคำเดิม ทั้งคู่เลยต้องจำใจจูงมือกันไปจดทะเบียนสมรสที่อำเภอให้สมความปรารถนาของแม่เลี้ยงอัมรา

แต่คืนแรกของสลิสามันช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าจดจำ

“ซินต้องทำยังไงพ่อเลี้ยงถึงจะยอมเชื่อว่าซินกับพ่อไม่เคยคิดร้ายกับพ่อเลี้ยงเลย”

เพราะถึงจะผ่านมาเกือบปีแล้วแต่เธอก็ยังไม่ชินกับความกักขฬะป่าเถื่อนของคนเป็นสามี เช่นเดียวกับที่ไม่เคยเข้าใกล้คำว่ารักจากใจของเขา

“ไปบอกแม่ฉันสิว่าเธอต้องการหย่า แล้วฉันจะเชื่อเธอ”

เมื่อครู่นี้เขาทนฟังท่านบ่นไม่ไหวก็เลยพูดออกไปว่าเขาจะหย่ากับเธอ เท่านั้นแหละโต๊ะกินข้าวก็กลายเป็นนรกขนาดย่อมๆ ท่านหาว่าเขาไม่มีความเป็นลูกผู้ชาย ไม่มีความรับผิดชอบ แล้วที่รับมาตั้งปีกว่าแล้วมันไม่มีความหมายอะไรเลยหรือ

ท่านพูดราวกับว่าสลิสาจะต้องตายแน่ๆ ถ้าเขาหย่ากับหล่อน!

เมื่อทนไม่ไหวชายหนุ่มเลยขอตัวขึ้นนอน แล้วปล่อยให้ท่านนั่งรับประทานอาหารต่อเพียงลำพัง

“มันไม่มีอะไรง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ”

หญิงสาวไม่ได้จะบ่ายเบี่ยง และใช่ว่าจะไม่เคยคิดเรื่องหย่า แต่ผลเสียที่ตามมามันไม่คุ้มค่ากันเลย...เธอไม่อยากทำให้แม่เลี้ยงอัมราเสียใจด้วยการตัดสินใจทำเรื่องเห็นแก่ตัว

“มีสิ” เขาว่า

คิ้วงามขมวดมุ่นไม่เข้าใจ ก่อนจะได้เห็นรอยยิ้มเหยียดหยามขณะที่อนลเอ่ยออกมาว่า

“เธอไง! ง่ายกว่าโสเภณีเสียอีก”

สลิสาหน้าชาคล้ายกับถูกตบด้วยรองเท้านับสิบคู่ แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังไม่หยุดพูดจาคุกคาม

“พวกเขายังมีค่ามีเกียรติกว่าเธอตั้งเยอะเพราะนอนกับใครแต่ละครั้งก็เงินมาใช้ตามต้องการ แต่เธอน่ะ ที่แบให้ฉันเอาทุกวันนี้ไม่เคยได้อะไรเลย สินสอดสักแดงก็ไม่ได้”

น้ำตาของเธอไหลอาบแก้ม ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองจะทนอยู่แบบนี้ไปได้อีกนานแค่ไหน หรือจนกว่าหัวใจจะมอดไหม้เป็นเถ้าธุลี

“ถามจริง? เธออายบ้างไหม”

“แค่เห็นแม่เลี้ยงมีความสุขซินก็พอใจแล้ว...”

เพราะที่ทำก็เพื่อทดแทนบุญคุณที่ท่านส่งเสียเลี้ยงดู และเพื่อชดเชยความผิดที่บิดาของตนทำร้ายจิตใจของท่าน สองประโยคหลังเธอไม่ได้พูดออกไปเพราะมันคงทำให้เขาหมั่นไส้เธอมากกว่าเดิม

“หึๆ”

เสียงหัวเราะแบบนี้คือสิ่งที่ยืนยันได้เป็นอย่างดี

“ลืมไปอีกเรื่องนึงนะ”

เขาทำให้เธอแปลกใจอีกแล้ว...มันเรื่องอะไรอย่างนั้นหรือ

“เธอลืมพูดถึงความสุขทางกายไปยังไงล่ะ”

“...”

“การที่เธอถ่างขาให้ฉันเอาถึงไม่ได้ค่าตอบแทนเลยสักบาทแต่ฉันเชื่อว่าเธอมีความสุขมาก ถูกไหม? เพราะฉันเอาเธอทีไรเธอก็ครางไม่เป็นภาษาทุกที”

มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไปหรอก สลิสาอยากเถียงและรู้ว่าข้อนี้อนลก็รู้...บางครั้งถ้าเขาอารมณ์ดีเท่านั้นชายหนุ่มถึงจะนุ่มนวลและมอบความสุขให้ แต่ถ้าวันไหนที่เขาโมโหขึ้นมาอย่าได้ฝันว่าเขาจะทำแบบนั้น มันทำให้สลิสาเจ็บปวดทั้งกายใจ และคิดว่าครั้งนี้ก็คงจะไม่ต่างกัน

“พ่อเลี้ยงมีความสุขใช่ไหมคะที่ได้พูดจาดูถูกคนอื่นแบบนี้”

สลิสาน้ำตาไหลพราก อยากรู้ว่าหัวใจเขาทำด้วยสิ่งใด ทำไมถึงได้ใจร้ายกับเธอได้ถึงขนาดนี้ เธอมีความผิดอะไรงั้นหรือ...แค่เพราะเธอเป็นลูกของคนที่เขาตราหน้าว่าชายชู้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูผิดไปหมดในสายตาเขาใช่ไหม

“โอ๊ย! พ่อเลี้ยงปล่อยซินนะ”

ร่างบางบิดเร่าเมื่อเขารวบมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นแล้วตรึงเอาไว้เหนือศีรษะ แรงของอนลราวกับยักษาที่กำลังจะฉีกร่างชิ้นส่วนของสลิสาออกจากกัน ตอนนั้นอนลหัวเราะเบาๆ อย่างพอใจ แววตาเป็นประกายคือคำตอบอย่างดี

“ฉันจะบอกว่าฉันโคตรมีความสุขเลยละ”

สิ้นเสียงนั้น ริมฝีปากบอบบางก็ถูกปากหนาประกบอย่างเร่าร้อน แต่คล้ายกับว่าแรงปรารถนาอันแรงกล้าของคนเป็นสามีจะทำให้สลิสารับไม่ไหว เธอจึงพยายามเบือนหน้าหลบการรุกรานอย่างเต็มที่ แต่สุดท้ายก็ถูกเขาตะปบเข้าที่ลำคอ

“หยุดดิ้น”

คำสั่งเหี้ยมเกรียมและแววตาดุกร้าวทำให้คนใต้ร่างรู้ว่าเขาพร้อมที่จะฆ่าเธอได้ทุกเมื่อหากเธอไม่เชื่อฟัง หญิงสาวจึงยอมอยู่นิ่งและนั่นก็ทำให้ข้อมือทั้งสองข้างของเธอเป็นอิสระ

สลิสาหายใจหอบสะท้านในระหว่างที่ร่างใหญ่ยืดกายขึ้นเพื่อถอดเสื้อตัวเองออก ตามมาด้วยการถอดเข็มขัดแล้วรูดซิบปลดปล่อยแก่นกายแข็งขึงที่ดีดผึงใส่หน้าท้องเนียน

อนลคงน่าพิศวาสมากขึ้นหากไม่ใช่ตอนที่เขาต้องการระบายความแค้น เรือนกายบอบบางกระตุกตามแรงเมื่อเขาเอื้อมมือมากระชากบราเซียลายลูกไม้ออกจนมันขาดติดมือไป


***********************


โปรดติดตามตอนต่อไปจ้า ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

0 ความคิดเห็น