สามีซ่อนรัก (eBook)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 312,189 Views

  • 1,170 Comments

  • 3,117 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    124,551

    Overall
    312,189

ตอนที่ 31 : บทที่ 12 ชีวิตบนเส้นด้าย [20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 239 ครั้ง
    27 พ.ย. 61


บทที่ 12
ชีวิตบนเส้นด้าย

 

 

ทุกอย่างไม่ผิดไปจากที่คาดเลยสักนิด สลิสาเริ่มยิ้มได้ตั้งแต่เข้าไปฟังการพิจารณาได้ไม่กี่นาทีแล้วรอยยิ้มนั้นก็กว้างขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกคล้ายปากจะฉีกเมื่อศาลยกฟ้องเธอแถมฝ่ายโจทก์ยังไม่สู้คดีต่ออีกต่างหาก

นั่นก็หมายความว่าเทวินทร์ถูกตัดสินให้เป็นผู้บริสุทธิ์แล้วทั้งที่ตอนแรกหลายคนแทบถอดใจ แต่ในที่สุดคนดีก็ตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้ดังคำโบราณว่าไว้จริงๆ

“จะยิ้มก็ยิ้มออกมาเถอะค่ะพ่อเลี้ยง”

กิ่งแก้วเข้ามาสะกิดพลางยิ้มล้อเลียนคนที่ยืนมองสลิสาเดินไปขึ้นรถของบิดาหล่อนเพื่อนเดินทางไปยังเรือนจำ คาดว่ากว่าจะทำเอกสารและรับตัวพี่ชายคงได้ถึงแม่ฮ่องสอนประมาณค่อนคืน

“เรื่องอะไรผมจะต้องยิ้ม คุณก็รู้ว่าผมเสียไปตั้งเท่าไหร่กับคนพวกนั้น”

หันไปพูดเสียงเกรี้ยว อนลไม่ได้ยินดีกับสลิสาแต่อย่างใด เพียงแค่ภาคภูมิใจว่านี่เป็นฝีมือของเขาเอง กิ่งแก้วได้แต่แสร้งก้มหน้าแต่ความจริงเธอรู้ว่าเจ้านายหนุ่มหงุดหงิดเพราะถูกล้อเลียนมากกว่า

“ถึงว่าละคดีเดินเร็วเป็นบ้า มันเป็นอย่างที่พี่คิดเอาไว้ไม่มีผิด”

เสียงของสิงหราที่ไม่มีใครสังเกตว่าเดินเข้ามาดึงสายตาทั้งคู่ให้หันไป อนลไม่รู้จะปั้นหน้าท่าทางอย่างไร ทั้งที่คิดไว้แล้วว่าสุดท้ายอีกฝ่ายจะต้องรู้ กิ่งแก้วคิดว่าควรปล่อยให้ทั้งสองคุยกันตามลำพังเลยออกไปรอที่รถ

“นึกว่าพี่กลับแล้วเสียอีก”

“พี่มีเรื่องสงสัยอยากจะถามโอม แต่ตอนนี้พอจะรู้คำตอบแล้ว”

สิงหราส่งยิ้มให้คนที่นับถือเหมือนน้องชาย แต่ภายใต้รอยยิ้มอนลกลับรู้สึกได้ว่าพี่ชายไม่พอใจที่เขาแอบช่วยเหลือคดีนายเทวินทร์มาตลอด แน่นอนเขาสงสัยว่าเหตุผลที่ไม่พอใจคงมีอะไรมากกว่าการที่หญิงผู้ตายเป็นคนของบิดาสิงหรา

“ทนายกับอัยการฝ่ายนายเทวินทร์นี่หน้าคุ้นๆ เหมือนจะเป็นเพื่อนโอมสมัยเรียนโรงเรียนประจำใช่ไหม”

“ครับ” เขายอมรับจนได้เห็นแววไม่พอใจในดวงตาอีกฝ่าย

“แล้วเรื่องที่อัยการฝ่ายโจทก์ไม่สู้คดีต่อมันคงเกี่ยวกับการที่คนของพี่เห็นสามีของคุณกิ่งไปพบเขาเมื่ออาทิตย์ก่อนด้วยใช่ไหม”  ฝ่ายนั้นถามอีก

ถึงตอนนี้อนลหาเหตุผลที่จะต้องปิดบังไม่ได้อีกต่อไปเลยพยักหน้าให้ช้าๆ

“ทำไมทำแบบนี้” สิงหราถามเสียงต่ำๆ

“เพราะผมคิดว่าพี่จะช่วยเขา...แต่พี่ก็ไม่ช่วย”

“พี่จะช่วยคนผิดทำไมกันล่ะ”

ตอนนี้สิงหราอารมณ์เสียอย่างเห็นได้ชัด อนลไม่รู้หรอกว่าการช่วยให้นายเทวินทร์หลุดคดีมันจะส่งผลอย่างไรบ้างในอนาคต

“เซ้นส์พี่บอกอย่างนั้นหรือครับ”

คำที่ชายผู้น้องย้อนถามทำให้สิงหราสะอึก ที่ผ่านมาอนลสงสัยมาตลอดว่าการตายของผู้หญิงคนนั้นเกี่ยวข้องกับครอบครัวตน...โดยเฉพาะบิดา คงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขายื่นมือเข้าช่วยเหลือ

“ผมไม่ได้ทำอะไรมากแค่ทำให้เรื่องมันเดินไวเฉยๆ ก็อย่างที่พี่สงสัยมาตั้งแต่แรกนั่นแหละ”

ไม่อย่างนั้นสิงหราคงไม่รู้หรอกว่าอัยการฝ่ายตรงข้ามไปนัดเจอกับสามีของกิ่งแก้ว เป็นแบบนี้แล้วความไว้ใจที่เคยมีให้กันมันก็คล้ายกำลังถูกบั่นทอน แต่อนลรู้อยู่แล้วว่าจะต้องเป็นแบบนี้ คนอย่างสิงหราไม่เคยปล่อยอะไรที่ผิดปกติเล็ดรอดสายตาเขาไปได้

“พวกหลักฐานต่างๆ ที่ทนายแสดงต่อหน้าศาลมันก็เป็นของจริงทั้งนั้นผมไม่ได้ปลอมแปลง ส่วนที่สามีคุณกิ่งไปพบอัยการฝ่ายนั้นผมก็แค่ช่วยให้เรื่องมันไม่ยืดเยื้อ”

ได้ฟังแบบนี้แล้วสิงหราก็มีสีหน้าเป็นกังวลใจอีกทั้งหงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นาทีนั้นอนลเดินเข้าไปแตะบ่าคนเป็นพี่ชายแล้วพูดว่า

“ในเมื่อเราไม่สามารถเอาคนผิดมาลงโทษได้ ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้คนบริสุทธิ์ไปรับกรรมไม่ใช่หรือครับ”

ก็จริงอย่างที่อนลพูดนั่นแหละ...

นายเทวินทร์ไม่ได้มีความผิดอะไร อีกทั้งสิบกว่าปีที่ฝ่ายนั้นทำงานกับตนเขาก็แสดงความภักดีให้เห็นจนซึ้งใจ แต่ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้สิงหราคงทำอะไรไม่ได้

“อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดแล้วกัน”

คำพูดทิ้งท้ายของอีกฝ่ายทำให้อนลฉงนใจ แต่ข้อสงสัยของเขาก็ไม่เคยได้รับคำตอบตั้งแต่วันนั้น...


---------

 

เธอคิดถึงแม่เลี้ยงอัมรามากแต่ไม่อยากกลับไปที่ปางไม้วนาวัลย์ หากสลิสาก็โทรหาท่านตามสัญญา แถมยังคอยเช็กกับเด็กรับใช้อยู่ตลอดว่าท่านทานยาตรงเวลาหรือมีอาการแปลกๆ หรือไม่ เบาใจที่ช่วงนี้ไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วง

แม่ดีใจด้วยนะเรื่องพี่ชายของซิน...ในที่สุดความพยายามของซินก็สำเร็จซะที

“ขอบคุณค่ะแม่เลี้ยง”

แล้วหล่อนก็ยกความดีความชอบให้ท่านที่คอยช่วยเหลือเรื่องเงินเล็กๆ น้อยๆ กับกิ่งแก้วซึ่งเป็นธุระเรื่องจัดหาทนาย อีกฝ่ายรู้ว่านี่ไม่ใช่นิสัยประจบประแจง แต่เพราะสลิสาเป็นคนรู้คุณคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ก่อนจะคุยกันเรื่องสัพเพเหระจนวกเข้ามาที่เรื่องของอนล

มือบางบกขึ้นมาลูบหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นอย่างแผ่วเบา พยายามบอกกับใจตัวเองว่าจะไม่นึกถึง...แต่ก็ไม่เคยทำได้แม้สักเสี้ยวนาที หญิงสาวคิดถึงเขาทุกลมหายใจ...หยดน้ำตานั้นรินไหลทุกครั้งที่คิดว่าอนลกำลังทำอะไรกับผู้หญิงของเขา


****************************


สงสารซินนนน 

eBook วางจำหน่ายแล้วนะคะ 

สามีซ่อนรัก
ลัลน์
www.mebmarket.com

กว่าจะรู้ว่ารัก...ก็ผลักไสหัวใจออกไปแสนไกล

----------------------------

#โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อเด้อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 239 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #141 Jill_rrd (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 11:52

    อย่าใจอ่อนง่ายๆนะซิน....

    #141
    0
  2. #139 frover (@frover) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 20:50
    เมื่อไหร่จะถึงคราวอินลมันเจ็บดูบ้าง ให้เป็นคนรับรู้ความรู้สึกเจ็บสักที. หมั่นไส้
    #139
    0
  3. #138 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 19:45

    อย่าไปสนใจเลย ทำให้เสียใจตลอด เปลืองน้ำตาเปล่าๆ

    #138
    0
  4. #137 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 18:35
    ไม่พ้นต้องมีเรื่องเจ็บปวดและเสียใจ รอค่ะ สู้ๆ
    #137
    0