สามีซ่อนรัก (eBook)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 312,153 Views

  • 1,170 Comments

  • 3,117 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    124,515

    Overall
    312,153

ตอนที่ 12 : บทที่ 7 ใครอีกคน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 180 ครั้ง
    14 พ.ย. 61

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ flowers

บทที่ 7
ใครอีกคน





เมื่อร้องไห้จนไม่มีน้ำตา สลิสาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเป็นต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วเจอคนเป็นสามียืนกอดอกมองเธอด้วยสายตาไม่พอใจ กลิ่นน้ำเมาเหม็นหึ่งชวนคลื่นไส้ยิ่งกว่าอะไร

วินาทีแรกเธอกลัว แต่พอคิดได้ว่าคนที่ต้องไม่พอใจควรเป็นตนมากกว่าเลยออกแรงผลักคนตัวโตออกไปให้พ้นทางแต่เขากลับกระชากไหล่บางอย่างรุนแรง

“อย่ามาทำแบบนี้กับซินนะ”

หล่อนผลักเขาออกพัลวัน ยิ่งรักและหวงแหนตัวเองมากขึ้นหลังจากที่รู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตก่อกำเนิดอยู่ในครรภ์

“ทำไมจะทำไม่ได้! ห้ะ?!

แรงกระชากที่เพิ่มพูนขึ้นทำให้สลิสารู้คล้ายกับว่าตัวเองเป็นแค่กระดาษแผ่นบางๆ ที่ปลิวไปตามพายุร้าย

“เธอจะเก็บเอาไว้ให้ใครทำ หรือว่าไอ้ผู้ชายที่โทร.หาเธอเมื่อวาน”

“พ่อเลี้ยงพูดถึงใคร”

“ก็แล้วเมื่อวานเธอออกไปคุยกับใครล่ะ? อย่านึกว่าฉันตาบอดไม่เห็นชื่อที่โชว์บนหน้าจอนะสลิสา”

หญิงสาวชาไปทั้งตัวเพราะไม่คิดว่าเขาจะตาดีถึงขนาดนี้ แล้วนี่เขาได้ตามออกไปแอบฟังเหมือนในละครด้วยหรือเปล่า

ถ้าเป็นแบบนั้นเขาจะรู้อะไรไปแล้วหรือยัง...หรือว่าเรื่องที่เธอกลัวมันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ

“เขาก็แค่เพื่อน แล้วเขาก็ไม่ได้ชอบผู้หญิง”

“ทำไมเธอถึงโกหกหน้าด้านๆ แบบนี้สลิสา เกย์ที่ไหนมันจะโทร.หาผู้หญิง มันต้องโทร.หาผู้ชายสิโว้ย”

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมอนลถึงใจแคบแบบนี้ หรือมันเป็นสิ่งที่ฝังลึกในจิตใจยากที่จะแก้ไขไปเสียแล้ว คนตัวเล็กได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจแล้วพูดว่า

“พ่อเลี้ยงจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจซินไม่มีอะไรจะอธิบาย เราต่างคนต่างอยู่เหมือนที่ผ่านมาจะดีกว่า แต่ไม่ต้องกลัวนะคะ เราจะไม่ทรมานใจกันนาน” 

หัวใจของคนฟังกระตูกวูบหนึ่งอย่างไม่อาจเลี่ยงอีกทั้งยังเจ็บจี๊ด แต่เขาเลือกที่จะมองข้ามความรู้สึกบ้าบอคอแตกนี้ไปเช่นทุกครั้ง 

เพราะนี่คือสิ่งที่เขาต้องการมาเนิ่นนาน รอยยิ้มร้ายกาจจึงปรากฏบนใบหน้าถมึงทึง คนที่เตรียมใจมาแล้วถึงกับกัดริมฝีปากด้านในเอาไว้แน่น

เธอรู้ว่าเขาไม่แคร์

เขาและเธอต่างก็ต้องการให้มันเป็นแบบนี้

แต่ทำไมยังทำใจไม่ได้เสียที

“เธอคุยกับแม่แล้วงั้นหรือ”

“ค่ะ”

.แน่ใจแล้วว่าเสียงตนไม่ได้สั่นจนเกินไป

“แต่ท่านขอเวลาหนึ่งเดือน”

แค่หนึ่งเดือนท้องของเธอคงไม่ใหญ่พอที่จะให้สังเกตได้ ถึงตอนนี้จะไปจากที่นี่โดยไม่ให้ใครรู้เลยว่ามีสายเลือดสุทธกานต์ติดท้องไป

“หนึ่งเดือน!?”

ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจกับเวลาที่นานขนาดนั้น

“เธอเป็นคนขอเวลาแม่ฉันมากกว่ามั้ง”

มือที่บีบไหลเล็กบีบแรงขึ้นอีกจนใบหน้าของสลิสาเหยเก

“เธอยังสูบสมบัติของพ่อฉันไปไม่พอก็เลยขอเวลาอีกเดือนนึงใช่ไหม”

หญิงสาวอยากร้องไห้เพราะจนใจเหลือเกินที่จะพูดกับเขา อนลจะเอาอะไรอีก เขาต้องการให้เธอไปบอกแม่เลี้ยงว่าต้องการหย่าเธอก็ทำให้แล้ว ตอนนี้เขาต้องการอะไรอีก

“เป็นความต้องการของแม่เลี้ยงจริงๆ ไม่เชื่อก็ไปถามท่านดูค่ะ”

ความมั่นใจในแววตาของสลิสาสร้างความละอายให้คนตรงหน้าได้วูบหนึ่ง แล้วเขาก็ปั้นหน้าบึงตึงได้ต่อไปแล้วพูดว่า

“ถ้างั้นหนึ่งเดือนนี้ฉันขอใช้งานเธอให้คุ้มกับสิ่งที่เธอได้จากบ้านฉันไปแล้วกัน”

พูดไม่ทันขาดคำผ้าเช็ดตัวที่พันรอบกายก็ถูกชายหนุ่มกระตุกจนหลุดลงไปกองกับพื้น สลิสาตกใจรีบยกมือขึ้นมาปิดบังของสงวนแต่สุดท้ายคนเอาแต่ใจก็โผเข้ามากอดรัด

“พ่อเลี้ย...อั๊บ”

เสียงของสลิสาหายเข้าไปในลำคอเมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวฉกลงมาประกบ

เธอพยายามดิ้นหนีการกระทำกักขฬะป่าเถื่อนแต่อนลดันแผ่นหลังบอบบางไปชนฝาผนัง กักขังเธอด้วยวงแขนทรงพลังและรั้งเรือนผมหอมเอาไว้ด้วยมือสากหนา

จูบที่บดเคล้าลงมาไร้ความนุ่มนวลอ่อนหวานหากราวกับว่าเขากำลังลงทัณฑ์ประหัตประหารให้ร่างบอบบางร้าวรานแหลกสลายถึงจะคลายจูบ

“อย่าทำกับซินแบบนี้เลย”

อ้อนวอนเสียงแหบโหย แต่หยดน้ำตาที่ร่วงโรยไม่มีผลต่อหัวใจที่เธอคิดว่าด้านชา

ขาใหญ่แทรกเข้ามาระหว่างสองเขางามเพื่อแยกทั้งสองข้างออกจากกัน มือที่เหลืออีกข้างนั้นเปลี่ยนจากเป็นกำแพงมาตะปบเต้านมขาวไร้การเติมแต่ง ออกแรงขย้ำไม่ปรานี

หยดน้ำตาไร้ค่าเพียงไหนแต่เสียงร้องไห้และอ้อนวอนนั้นไร้ค่ายิ่งกว่า

แล้วยิ่งสลิสาดิ้นแรงแค่ไหนความรู้สึกที่ว่าร่างกายกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ มันก็ยิ่งมากเท่านั้น

“อย่าทำซิน...”

“ตอบสนองฉันให้เร้าใจหน่อยเป็นไร  หา?”

เรือนร่างงดงามก็ถูกเหวี่ยงลงไปบนที่นอนชนิดที่ไม่ออมแรงเลยสักนิด มือบางกุมหน้าท้องโดยอัตโนมัติแต่อนลไม่ได้สนใจท่าทางนั้น

เขาตามลงมาฟาดฟันเธอด้วยโทสะทั้งหมดที่มี ย่ำยีร่างกายและศักดิ์ศรีของสลิสาจนยับเยิน

สุดท้ายแล้วเธอก็แทบจะไม่มีน้ำตา ได้แต่นอนตะแคงกุมหน้าท้องอย่างหวงแหนหลังจากที่คนบ้าส่งตัวเองขึ้นสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วปลดปล่อยทุกหยาดหยดออกมาจนกลิ่นคลุ้งไปทั่วห้อง


******************************


แกมันไม่รู้อะไรซะแล้วอิพ่อเลี้ยงงงง 


eBook วางจำหน่ายแล้วนะคะ 

สามีซ่อนรัก
ลัลน์
www.mebmarket.com

กว่าจะรู้ว่ารัก...ก็ผลักไสหัวใจออกไปแสนไกล

----------------------------

#โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อเด้อ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 180 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #26 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 21:14

    ไม่ไหวเกินจะรับจริงๆ อย่าอยู่ถึงเดือนเลย ลูกจะไม่ได้เกิดซะก่อนแน่

    #26
    1
    • #26-1 ChoNami (@ChoNami) (จากตอนที่ 12)
      24 ธันวาคม 2561 / 18:08
      เราก็ว่าเลวเกินนนนน
      #26-1
  2. #22 bunmatong276 (@bunmatong276) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 16:35
    ภรรยาราคีว่าพระเอกเลวเลยเรื่องโยนใจให้หมากินเลยพระเอกเหมือนคนโรคจิตมากเจ้าคิดเจ้าแค้นใครยังไม่ไปซื้อebookขอบอกเลยจะเสียใจ
    #22
    1
    • #22-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 12)
      15 พฤศจิกายน 2561 / 00:19
      ขอบคุณค่า ^^
      #22-1
  3. #20 kittyapplesnow (@kittyapplesnow) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:28
    รอรับกรรมแกเอาไว้ให้ดีๆล่ะอีพ่อเลี้ยง ชั้นจะรอวันนั้นวันที่แกจะต้องทรมานเหมือนคนตายทั้งเป็น รอค่ะ สู้ๆ
    #20
    0