ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,441 Views

  • 152 Comments

  • 756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    334

    Overall
    62,441

ตอนที่ 8 : บทที่ 3 คนแปลกหน้า [30%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    14 ก.ค. 61


บทที่ 3
คนแปลกหน้า

 



อารยาเกือบคิดว่าตัวเองหูฝาดไป เมื่อสติเริ่มเข้าที่เข้าทางหญิงสาวจึงถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

“ยังจะให้อ้อนไปคุยกับงามอยู่อีกหรือ” 

“แน่นอน” 

ปราปต์ตอบตรงๆ ดึงมือออกจากกายสาวแล้วไปนั่งที่โซฟาตัวตรงข้าม นาทีนั้นอารยารู้สึกเศร้าจนอยากจะร้องไห้ 

“แต่ว่าเราสองคน - ” 

“แล้วยังไงวะ ไม่ได้บังคับซะหน่อย” 

ปราปต์สวนทั้งที่อารยายังพูดไม่จบ 

“...ก่อนจะเอากันก็ถามไปแล้วว่าแน่ใจใช่ไหม ก็บอกไปแล้วว่าเธอแทนฟ้างามไม่ได้ ช่วยไม่ได้นะเธอยอมเอง” 

เจ็บยิ่งกว่าครั้งไหนๆ คงเป็นครั้งนี้ ปราปต์ไม่แคร์เรื่องที่เพิ่งผ่านมาเมื่อไม่กี่นาทีเลยสักนิด หัวใจเขามีแต่ฟ้างาม อารยาคงเป็นได้แค่ผู้หญิงน่ารำคาญอย่างนั้นสินะ มือเล็กกำหมัดแน่นทั้งเสียใจ และเจ็บใจตัวเองที่ใจง่าย ต่อให้ตายอยุ่ตรงนี้ปราปต์คงไม่เห็นใจ

“เมื่อกี้เธอก็แรดจะเอาๆ เองนะ ในเมื่อฉันทำให้เธอฟินแล้วเธอก็ต้องตอบแทนฉันบ้างมันจะเป็นไรไป”

“พอเถอะไม่ต้องพูด” 

ไม่อยากจะฟังแล้ว ยิ่งฟังยิ่งเจ็บ กลัวน้ำจะไหลออกมาให้น่าสมเพชเสียเปล่าๆ แต่ปราปต์ก็ยงไม่หยุด ปากเขาขุดคำพูดร้ายแรงออกมาซ้ำเติมหัวใจดวงนี้ได้ดีเหมือนทุกครั้งเสมอ 

“ฉันตามจีบงามมาเป็นสิบปี คิดว่าฉันจะยอมปล่อยงามเพื่อมาเอาเธอ แค่เพราะเธอยอมให้ฉันเปิดซิงหรือ? หึ! แรดขนาดนี้จะบอกเลยว่ารักไม่ลงว่ะ”

รักไม่ลง...

ปราปต์ไม่ต้องย้ำก็ได้เพราะเธออยู่เต็มหัวใจ อารยาพยายามกลั้นเสียงสะอื้นและน้ำตาเอาไว้ไม่อยากปล่อยโฮให้คนปากร้ายใจดำได้เห็น

“แล้วจะให้อ้อนทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือ” 

จะได้รู้กันไปเลยว่าเขาจะเอาอย่างไร เรื่องระหว่างกันมันเกินกว่าจะเป็นเพื่อนกันได้แล้ว

“นั่นมันก็เรื่องของเธอ” 

เขายักไหล่ก่อนพิงพนักโซฟาอย่างสบายอารมณ์แล้วพูดต่อ 

“ผู้หญิงที่ฉันเคยนอนด้วย บางคนเราก็กลายมาเป็นเพื่อนกันบางคนก็ทำเหมือนไม่รู้จักฉัน จะเป็นอย่างไหนก็เลือกเอา แต่ฉันไม่แคร์”

แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ปราปต์ไม่เข้าใจเลยใช่ไหม...เธอกับเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก และเธอก็รักเขามาตั้งแต่นั้น ซึ่งตอนนี้มันคงไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว 

“ไง เอาไงก็ว่ามา”

น้ำตาของอารยาหยดแหมะและเธอรีบเช็ดมันเสียเร็วๆ แต่ไม่เร็วกว่าสายตาของปราปต์ สิ่งที่เขาทำเวลาเห็นเธอร้องไห้ก็คือด่า

“อย่ามาบีบน้ำตาเรียกคะแนนความสงสารนะโว้ย”

“ไม่ได้ร้องซะหน่อย ฝุ่นมันเข้าตาต่างหาก” 

ตกใจแค่ไหนหญิงสาวก็เชิดหน้าขึ้นแล้วเดินไปเก็บเสื้อผ้าที่ถูกถอดโยนไปคนละทิศละทางขึ้นมาสวมใส่ คนใจร้อนมองว่าเธอกำลังประชดจึงปรี่เข้าไปกระชากร่างเพรียวอย่างแรง

“เห้ย! อย่ายั่วโมโหนะ” ตะคอกเสียงดัง

“ขอใส่เสื้อผ้าก่อน หนาว” 

พูดด้วยเสียงไร้อารมณ์ก่อนจะผลักปราปต์ออกแล้วจัดการแต่งตัวให้เรียบร้อย ส่วนเขาเดินโทงเทงกลับไปนั่งที่เดิม

“พรุ่งนี้อ้อนมีอบรมแต่เช้าคงไปหางามกับปราปต์ไม่ไหว” 

“เห้ย!” 

เขาเริ่มคิดว่าอารยากำลังตุกติก แต่หญิงสาวก็พูดต่อไปว่า

“โทร.หางามสิ”

ไม่รู้ว่าหัวใจของปราปต์ทำด้วยอะไรถึงได้ใจร้ายใจดำแบบนี้ เขาทำเหมือนไม่เคยมีความรู้สึกดีๆ แม้กระทั่งในฐานะเพื่อนให้เธอเลยสักนิด พอกันที! ในเมื่อเขาทำแบบนี้เธอก็ควรจะตัดใจเหมือนกัน 

“ยอดเลยครูอ้อน”

ปราปต์ยิ้มกว้างแล้วลุกไปค้นมือถือจากกางเกงที่ถอดทิ้งไว้กับพื้น ต่อสายฟ้างามแล้วส่งให้อารยา เธอมองมันด้วยหัวใจที่บีบรัดกระทั่งปลายสายกดรับก็ยังนิ่ง ปราปต์เห็นอย่างนั้นเลยยื่นมือถือจ่อหูเธอพร้อมกับดึงมืออารยามาจับมัน กำจัดความลังเลใจเสี้ยวสุดท้ายของเธอให้หมดไป

“งะ...งาม” เปล่งเสียงพูดออกไป 

‘ครูอ้อนหรือคะ?’ 

ฝ่ายนั้นจำเสียงของเธอได้เพราะที่จริงก็เป็นคนคุ้นเคย เพราะเรียนรุ่นเดียวกันอีกทั้งฟ้างามก็ชอบมาให้อารยาติวหนังสือให้บ่อยๆ ปราปต์เลยใช้โอกาสนั้นเข้าใจเจ้าหล่อน หากนับกลับจากเมืองนอกก็ไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันเหมือนแต่ก่อน 

“จ้ะ...คือว่าวันนี้ครูได้คุยกับปราปต์แล้วเรื่องที่ปราปต์พยายามบอกงามมาตลอดว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน” 

‘แล้วยังไงคะ’ 

“ครูอยากบอกงามว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะจะ” 

‘ค่ะ’ น้ำเสียงที่ฟังดูไม่ได้ตื่นเต้นนั้นทำให้รู้ว่าฝ่ายนั้นไม่ใส่ใจสถานะของปราปต์ ก็มีแต่เขาที่ยังเชื่อว่าหล่อนมีใจให้ 

“เราสองคนเป็นแค่คนแปลกหน้า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันจ้ะ”


*****************************


ใจร้ายใจดำมากเลยนะนายปราปต์ 


ใจห้ามรัก
ลัลน์
www.mebmarket.com
เขาร้าย เธอรัก...บอกตัวเองว่าควรตัดใจแต่ห้ามเท่าไรใจก็ยังรัก

--------------------------------

***โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ


ตอนนี้ eBook วางจำหน่ายแล้วที่ MEB นะคะ 

ซึ่งในเว็บต่างๆ ที่อัปให้อ่าน จะอัป 70% ค่ะ 

และเพราะเป็นเรื่องสั้น จึงขออนุญาตอัปเดตตอนใหม่วันเว้นวันเด้อ ^_^ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #78 Dkondeaw (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 21:55

    ผู้หญิงนี่ยังไง ตอนแรกไปยอมเขาเอง พอเสร็จก็มาเรียกร้อง

    #78
    0
  2. #25 nararada (@radapupu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 21:17
    หึ้ยยยยยยย อยากให้ถึงวันที่ขาดอ้อนไป
    #25
    0
  3. #24 hatnie_fernnae (@hatnie_fernnae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 12:08
    หนูไปตำมาแล้ววววว
    #24
    2
    • #24-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 8)
      14 กรกฎาคม 2561 / 12:47
      ขอบคุณค่าาา 😁
      #24-1