ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,411 Views

  • 152 Comments

  • 756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    304

    Overall
    62,411

ตอนที่ 35 : บทที่ 9 คนไม่รู้ตัว [ตอนแถม]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    25 ม.ค. 62


บทที่ 9
คนไม่รู้ตัว




“อ้อนมันไม่ได้ไปตายหรอก แต่มันย้ายโรงเรียนหนีควายอย่างมึงไปแล้ว แล้วก็ไม่รู้ว่าอ้อนย้ายไปไหน ถามใครก็ไม่รู้เรื่อง เป็นไงล่ะ สมใจมึงหรือยังวะ!” ประกายแก้วปรี๊ดแตก ส่วนปราปต์ชะงักไปทันที

อารยาย้ายโรงเรียนแล้วอย่างนั้นหรือ...?

ตั้งแต่เมื่อไหร่

ทำไมเธอไม่บอกกันเลยสักคำ

จงใจจะหนีหน้างั้นอย่างนั้นใช่ไหม

ชายหนุ่มแทบจะทรงตัวไม่ไหวยามที่ได้รู้ความจริงจากปากของประกายแก้ว แบบนี้สินะเขาจึงไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าหล่อนที่โรงเรียน

“ซีเรียสเกินไปเปล่าพวกมึง เดี๋ยวมันก็กลับมา”

เหมือนทุกคนที่เธอทำท่าจะหายไปจากชีวิตของเขาตาสุดท้ายก็ไม่ได้หายไปไหน แต่ครั้งนี้ปราปต์คิดว่าเขากำลังหลอกตัวเองอยู่

“ถ้ามันจะกลับมาแล้วมันจะขายบ้านทำไม มึงนี่ควายยังไงก็ยังควายอย่างนั้นนะไอ้ปราปต์” ประกายแก้วด่าไม่เลี้ยง ปราปต์กลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก

“เชิญกลับไปอยู่กับแม่ฟ้างามของมึงเลยเหอะ กูเบื่อ”

ประกายแก้วสะบัดตัวออกแล้วเดินหนี ส่วนเมธานั้นถือว่าใจเย็นกว่าหล่อนมาก เขาเดินเข้าไปตบบ่าปราปต์ หากคำพูดที่ออกมานั้นทำให้เพื่อนสนิทปวดใจเหลือเกิน

“เพราะมึงไม่ซื่อสัตย์กับใจตัวเอง อ้อนมันเลยต้องเจ็บแบบนี้”


---------

 

นานๆ นายปราปต์แห่งฟาร์มศุภโชคจะเมาเสียที วันนี้เขาเลยจัดเต็มราวกับว่าถ้าเขาดื่มเยอะที่สุดในคืนนี้จะได้รางวัลจากร้าน

...และเขาอยากให้รางวัลนั้นคืออารยา ลำบากเพื่อนอย่างเมธาและประกายแก้วต้องมาตามหิ้วปีกกลับบ้านเพราะนายปองไม่ว่าง

“แหมมึง เข้ามาในผับทั้งทีมึงก็เต้นหน่อยดิวะ” 

ระหว่างที่เดินฝ่าผู้คนเข้าไปในผับ เมธาก็หันไปตะโกนบอกประกายแก้วที่วันนี้มาแปลก แข็งเหมือนหิน และมองซ้ายมองขวาอย่างหวาดระแวง

“ไม่เอาอ่ะ วันนี้ไม่อยากเต้น”

ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วก้มลงกระซิบ

“เก็บแรงไว้เต้นบนเตียงกับกูคืนนี้ใช่ป่ะ”

เพี๊ยะ!

พูดจบก็โดนตบบ้องหูเสียเต็มแรงเรียกได้ว่ามึนไปเลยทีเดียว

“เอาใหญ่ละมึง” ประกายแก้วถลึงตาใส่

“เดี๋ยวคืนนี้กูเอาแน่”

เมธากระชากเอวกิ่วของครูพละสุดโหดที่ใครจะไปคิดว่าแท้จริงแล้วบอบบางและเซ็กซี่เร้าใจจนเขาต้องร้องขอชีวิตมาแล้วเข้ามาก่อนจะจูบอย่างลงโทษ

“ไอ้เมธไอ้บ้า มึงแหกตาดูหน่อยโต๊ะนั้นผู้ปกครองนักเรียนกู”

พอเหลือบไปเห็นกลุ่มที่นั่งโต๊ะใหญ่ใกล้เวทีซึ่งก็มองมาทางนี้ด้วยทั้งสองจึงผละออกจากกันแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะเข้าไปหิ้วปราปต์กลับบ้าน


---------

 

“พวกมึงไม่ต้องพากูกลับบ้านหรอก”

ปราปต์พยายามผลักเพื่อนออกทั้งที่อีกไม่นานจะถึงลานจอดรถอยู่แล้ว เล่นเอางงไปตามๆ กันว่าไม่ให้พาไปบ้านจะให้พาไปไหน

“แล้วมึงจะกลับยังไง” เมธาเป็นคนถาม

“ก็เดี๋ยวจะโทร.ให้อ้อนมารับ” ปราปต์ตอบเสียงเนิบนาบ

ตอนนี้ทั้งสองเชื่อแล้วว่าปราปต์เศร้าที่อารยาหายไปจริงๆ แต่ประกายแก้วแอบสะใจเหมือนกัน คนแบบนี้ต้องปล่อยให้เฉาตายให้เข็ด

“บ้าไปแล้ว อ้อนมันจะมาได้ไง มันอยู่ไหนมึงรู้หรือ?” 

หญิงสาวทำเหมือนปราปต์พูดเรื่องไร้สาระ ทว่าตนรู้แล้วว่าอารยาอยู่ไหนเพราะฝ่ายนั้นติดต่อตนมาหลังจากย้ายไปได้หนึ่งเดือน

“รู้ดิ”

ประกายแก้วและเมธามองหน้ากันเพราะไม่อยากเชื่อว่าปราปต์รู้ได้อย่างไร แต่คนเมาก็เฉลยว่า

“อ้อนอยู่ในใจกูไง”

“โหไอ้ฟาย!” 

เมธาอดไม่ได้ถึงกับตบท้ายทอยปราปต์หนึ่งที ก่อนจะช่วยกันประคองปราปต์ไปที่รถ ต้องยอมรับว่าครั้งนี้ปราปต์อาการหนักจริงๆ 


************************


หวังว่าจะถูกใจกับตอนแถมนี้เน้อออ ^_^ 

อย่าลืมอุดหนุน eBook กันน้าา ราคาเบาๆ 139 บาทจ้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #152 Phingthing (@Phingthing) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 มกราคม 2562 / 11:48
    อยู่ในใจเสมอ ฮืออฮืออ555สมน้ำหน้าจริงๆ
    #152
    0
  2. #136 aprilfuday (@aprilfuday) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 10:12

    ขอบคุณค่ะสนุกมากๆ
    #136
    0
  3. #135 moo_pen (@moo_pen) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 23:39
    ขอบคุณค่ะไรท์... สมน้ำหน้า-ปราบ​ หึๆๆๆ
    #135
    0
  4. #134 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 23:32

    คนอย่างนี้สมควรตาย อย่างอิน

    #134
    0