ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,449 Views

  • 152 Comments

  • 757 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    342

    Overall
    62,449

ตอนที่ 32 : บทที่ 8 เจ็บจนทนไม่ไหว [60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4784
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    18 ส.ค. 61

 

บทที่ 8
เจ็บจนทนไม่ไหว




อนิรุจตามหาอารยาเหมือนกัน เขาดีใจมากที่หญิงสาวโทร.หาบอกว่าต้องการคุยด้วยเป็นการส่วนตัว รู้ดีว่าตอนนี้เธอคงไม่อยากเข้าไปในงานเพราะปราปต์ยังไม่กลับ

“ผมเป็นห่วงครูอ้อนแทบแย่”

เขามาหาอารยาที่โรงรถ ดูท่าทางเธอคงจะกลับบ้านเลยหลังจากคุยธุระเสร็จ เขาสะท้อนใจที่เห็นใบหน้างามหมดจดของอารยาเปื้อนด้วยน้ำตา ดวงตาคู่นั้นที่เขาชื่นชมหนักหนาเวลานี้บวมเป่งเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก เห็นแล้วอยากจะหักคอไอ้คนที่ทำให้ความสวยนี้ต้องหม่นหมอง

หากความงดงามของฟ้างามเปรียบดั่งพระจันทร์ อารยาก็คือดวงดาวที่สุกสกาวเฉิดฉายเทียบได้เสมอกัน แต่ไอ้บ้านั่นกลับไม่เห็นค่าเลยสักนิด

“ผมไม่สบายใจเลยที่ครูเป็นแบบนี้ ผมเสียใจที่ช่วยอะไรครูไม่ได้”

“ทุกอย่างมันเป็นเพราะใจอ้อนเองที่ยังรักเขาอยู่ ผอ. ไม่ผิดอะไรเลยนะคะ”

“ถ้าผมเป็นเขา ผมจะไม่มีวันทำให้ครูต้องเสียน้ำตา”

แต่อารยาไม่ยอมให้เขาได้เป็นคนนั้น เขายังจำวันที่ตัวเองสารภาพรักกับเธอได้ดี หญิงสาวบอกว่าคิดกับเขาแค่พี่ เขาก็แมนพอที่จะเป็นพี่ชายที่แสนดีของเธอ เพราะได้แค่นี้ก็สุขใจเหลือเกินแล้ว

“ช่างเถอะค่ะ อ้อนไม่อยากคิดถึงมันอีกแล้ว”

มือน้อยเช็ดน้ำตาที่รินไหล อนิรุจอยากทำให้แทบขาดใจ แต่เขาก็ต้องห้ามใจตัวเองเหมือนกัน เขาก็เจ็บอย่างที่อารยาเจ็บอยู่ตอนนี้

“ถ้างั้นเรามาพูดธุระสำคัญของครูกันดีกว่า”

อารยาสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เธอเดาว่าเขาคงรู้อยู่แล้วว่าเธอจะคุยเรื่องนั้น

“คำสั่งด่วนที่ผอ.บอกอ้อนเมื่อวันก่อนน่ะค่ะ อ้อนตกลงนะคะ อ้อนไม่รอแล้ว”

หัวใจของผู้อำนวยการหนุ่มหล่นวูบ เขารู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าหญิงสาวเขียนย้าย นั่นเป็นเพราะเรื่องที่ปราปต์ทำกับเธอตอนงานเปิดฟาร์ม แต่เธอขอร้องไม่ให้เขาบอกใครจนกว่าคำสั่งจะได้รับการอนุมัติ 

แต่เมื่อสองวันก่อนครูอีกโรงเรียนหนึ่งเกิดเป็นลมแล้วเสียชีวิตกะทันหันทำให้ตำแหน่งว่างต้องการบุคลากรไปรับตำแหน่งอย่างเร่งด่วน เขาเลยตัดสินใจบอกอารยาไปแม้จะแอบลุ้นให้เธอไม่สนใจ แต่ใจหนึ่งก็สงสารที่ต้องเห็นเธอเจ็บช้ำเพราะไอ้หน้าโง่นั่นคอยมาทำให้เสียใจด้วยการหวานใส่แฟนต่อหน้าอารยาบ่อยๆ

เขารู้ว่าการตัดใจจากใครสักคนจะง่ายขึ้นหากไม่ต้องทนเห็นหน้ากัน

แต่สำหรับเขานั้น...การได้อยู่ใกล้อารยาถือเป็นที่สุดแห่งความปรารถนาแล้ว

“ครูพร้อมเมื่อไหร่ครับ”

“เร็วที่สุดค่ะ” 

ตอบโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเพราะคิดไตร่ตรองมาอย่างดีแล้ว

“ผมจะให้พนาเดินเรื่องให้นะครับ ครูเตรียมเก็บกระเป๋าเลยก็ดีเพราะคาดว่าไม่เกินเย็นพรุ่งนี้คงรู้ผล ครูจะเดินทางทันทีเลยก็ได้” เขาก็ใจหายเหมือนกันที่จะต้องจากกันเร็วแบบนี้

แต่ทำไงได้...อารยาต้องเยียวยาหัวใจ

“ขอบคุณจริงๆ นะคะ อ้อนจะไม่ลืมบุญคุณผอ.เลยค่ะ” 

คราวนี้อารยาน้ำตาไหลเพราะดีใจ เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่เธอยิ้มได้อย่างเต็มที่ ต่อไปนี้เธอคงจะตัดใจจากปราปต์ได้เสียที

“ผมขอกอดครูได้ไหม”

ขอแค่ได้กอดเธอเขาก็พอใจแล้วไม่ขออะไรมากไปกว่านี้ อารยาอ้าแขนให้เขาอย่างยินดี ชายหนุ่มโผเข้ากอดเธอทันทีไม่ลังเล

“ผมรักครูนะ วันไหนถ้าครูลืมเขาได้ครูบอกผม...ผมจะเป็นผู้ชายคนนั้นให้ครูเอง”

“ผอ.จะเป็นผู้ชายคนแรกที่อ้อนนึกถึง”

หากเธอลืมปราปต์ได้แล้วจริงๆ คนแรกที่เธอจะเปิดใจให้คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากผู้อำนวยการอนิรุจ


---------

 

ขณะขับรถกลับบ้านก็มีเหตุให้อารยาต้องตระหนกเมื่อจู่ๆ รถของใครไม่รู้ขับตีคู่ขึ้นมาแล้วปาดหน้าจนต้องหักหลบเข้าข้างทาง หากเหยียบเบรกไม่ทันคงชนต้นไม้ไปแล้ว ตอนนั้นอารยาลุ้นระทึกเหลือเกินว่าจะเกิดเรื่องร้ายกับตัวเอง หญิงสาวพยายามถอยรถเพื่อจะได้ไปจากตรงนี้ แต่มันดันติดร่องถนนจนเอาขึ้นยาก

ตอนนั้นเธอก็เพิ่งเห็นว่าคนที่ลงมาจากรถคือปราปต์นั่นเอง

“เปิด!

คนตัวใหญ่ตรงเข้ามาเคาะกระจก อารยาโล่งใจนิดหน่อยที่ไม่ใช่คนร้าย แต่แอบหวั่นใจว่าปราปต์ต้องการอะไรจากเธอ

หากเพราะคิดว่าเขาจะไม่ทำร้ายนั่นแหละเธอจึงยอมเปิดประตูหมายจะลงไป แต่ปราปต์กลับเบียดเข้ามาจนเธอไปนั่งเบาะข้างคนขับส่วนเขาก็นั่งอยู่หลังพวงมาลัย

“นี่ปราปต์เป็นบ้าอะไรน่ะหือ? ลงไปจากรถอ้อนเดี๋ยวนี้”

ทั้งผลักทั้งตีแต่เขาก็ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด ตรงกันข้ามเขารวบมือทั้งสองของอารยาเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะใช้ทักษะถอยรถออกจากตรงนั้นได้อย่างสวยงาม

“จะพาอ้อนไปไหน”

เสียงของอารยาสั่นเครือเพราะทั้งกลัวและตกใจ ปราปต์จะพาเธอไปไหนเขาก็ไม่บอก ใบหน้าของเขาเมื่อมองจากซีกข้างนั้นดูดุดันเหลือเกิน เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าปราปต์จะไม่ทำร้ายตนจริงๆ เขาเริ่มน่ากลัวมากขึ้นทุกวัน

“อ้อนกลัวนะ...” 

จะร้องไห้แหล่ไม่แหล่ ทำไมวันนี้ต้องมาเจอเรื่องหนักๆ พร้อมกันด้วยนะ

“กลัวผัวแต่ไม่กลัวไอ้ผอ. นั่นปล้ำเอาสินะ ถึงได้ยอมให้มันกอดซะขนาดนั้น” เขาหันมาตะคอกเสียงดัง หมายความว่าเขาเห็นเธอคุยกับผอ.ที่โรงรถสินะ

อารยาไม่เถียงเพราะปราปต์พูดจริงทั้งหมด เธอเต็มใจให้อนิรุจกอดและไม่เคยคิดว่าเขาจะทำมิดีมิร้ายเพราะเขาไม่เหมือนปราปต์ที่จะมือไวเป็นปลาหมึก อีกทั้งจะไม่อธิบายอะไรมากกว่านี้ ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องที่คุยกันจนต้องกอดกันแบบนั้น

เธอต้องการไปเงียบๆ โดยไม่มีใครรู้ เพราะหลายคนต้องพยายามพูดให้เปลี่ยนใจแน่ๆ


****************************


โอ๊ยยยยย! อิคุณปราปต์ แกมันทั้งบ้าทั้งเห็นแก่ตัวเลยจริงๆ


ใจห้ามรัก
ลัลน์
www.mebmarket.com
เขาร้าย เธอรัก...บอกตัวเองว่าควรตัดใจแต่ห้ามเท่าไรใจก็ยังรัก

--------------------------------

***โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #144 080709 (@080709) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 06:09
    เอาขวดฟาดหัวเลยอ้อน อินหลาย ขนาดนี้ก็ยังรักลงเนาะ อย่างเรื่องหัวใจเฮ้อ
    #144
    0
  2. #113 radchadathongjun (@radchadathongjun) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 21:42

    ยังสั่งซื้อหนังสือทำไงคะ

    #113
    1
    • #113-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 32)
      18 สิงหาคม 2561 / 21:54
      เรื่องนี้ไม่ทำหนังสือจ้า :)
      #113-1
  3. #112 12082010lucas (@12082010lucas) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 05:05

    ขอเปลือกทุเรียนที่มีหนามแหลมไม่สักลูกซิ จะเอามาตบกะโหลกอิปราบย์ให้เลือดชั่วมันออกมั่ง หึยยยยคันมือ

    #112
    0
  4. #111 ลูกตาล (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 02:53

    -ผู้ชายเส็งเคร็ง -ผู้ชายเลว ขอด่าทีเถอะ

    #111
    0