ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,448 Views

  • 152 Comments

  • 756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    341

    Overall
    62,448

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 ทางที่ไม่ได้เลือก [70%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    23 มิ.ย. 61


บทที่ 1
ทางที่ไม่ได้เลือก




บ้านศุภโชคเป็นบ้านสองชั้นสไตล์ลอฟต์ตั้งอยู่ใจกลางฟาร์มโคนมเนื้อที่สองร้อยไร่ อารยาบีบแตรตั้งนานก็ไม่มีใครลงมาเปิดประตูบ้านให้ นึกถึงคำพูดเมธาที่ว่านายปองลูกน้องของปราปต์ออกไปกับผู้หญิงทิ้งนายเสียแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครเพราะเขาอยู่บ้านคนเดียว แม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดเป็นเวลา

“หายใจเข้าก็ฟ้างาม หายใจออกก็ฟ้างาม สุดท้ายคนที่คอยดูแลปราปต์ก็คืออ้อนนี่แหละ” 

หญิงสาวบ่นขณะเดินไปต้นกุญแจบ้านซึ่งรู้ว่าชายหนุ่มซ่อนไว้ตรงก้นกระถางหน้าบ้านจะกลับไปลากคนตัวใหญ่ลงมาจากรถ แต่เขาตัวหนักมากจริงๆ เลยพิงผนังเพราะหมดแรงตั้งแต่ลากได้ไม่เท่าไหร่ ทุกอย่างมันทุลักทุเลไปหมด

“แหวะ” 

ปราปต์โก่งคออาเจียนราดใส่หน้าอกของอารยาตามมาด้วยกลิ่นชวนขย้อน หญิงสาวบีบจมูกอย่างแสนรังเกียจตอนนี้ทั้งเขาและเธอต่างก็เลอะอาเจียน

“อี๋” 

 ร่างเล็กผละออกจากชายหนุ่มทันทีทันใด รักมากเท่าไหร่อ้วกใส่ขนาดนี้เธอก็ไม่อยากอยู่ใกล้ เธอคิดไม่ออกว่าควรทำอย่างไรดี ตอนนี้มันเปียกไปถึงตัวในเลยกลั้นใจพาเขาไปนอนที่โซฟาก่อน แล้วลงมือถอดเสื้อปราปต์ตามด้วยของตัวเองจะเอาไปซักที่หลังบ้านพร้อมกับอาบน้ำให้สะอาด

แน่นอนว่าหญิงสาวรู้จักบ้านหลังนี้ดีทุกซอกทุกมุมเพราะเธอมักจะมาเก็บกวาดบ้านให้อยู่เสมอ รวมไปถึงทำกับข้าวกับปลาด้วย ปราปต์เป็นลูกนายฝรั่งคนที่เข้ามาบุกเบิกหมู่บ้านแห่งนี้กับสาวน้อยชาวบ้านที่อายุห่างกันหลายสิบปี และเมื่อแปดปีก่อนทั้งสองท่านเสียชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกัน นายฝรั่งเสียก่อนเพราะโรคชรา ส่วนมารดาของเขาก็ตรอมใจและตามไปอยู่กับนายฝรั่งในอีกหกเดือนให้หลัง ทิ้งไว้ก็แต่มรดกที่ดินและทรัพย์สินที่มากพอสมควรเอาไว้ให้บุตรชายเพียงคนเดียว 

ปราปต์ปากร้าย บางทีก็ใจร้าย แต่ไม่ใช่เสมอไป เพราะตั้งแต่เล็กจนโตเขาเป็นฮีโรของอ้อนเสมอ ใครรังแกอ้อนจะต้องข้ามศพปราปต์ไปก่อน ส่วนอ้อนก็คอยดูแลเขาไม่ขาดตกบกพร่อง หากไม่ใช่ว่าอายุเท่ากันคนคงคิดว่าเธอเป็นแม่เขาแน่นอนและหญิงสาวก็ไม่ต้องกลัวใครถามว่าพ่อแม่เคยทำแบบนี้ให้หรือเปล่า

เธอเคยทำให้ท่านมากกว่านี้...

แต่ตอนนี้ท่านทั้งสองอยู่บนสวรรค์ อีกทั้งไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนแต่โชคดีที่ท่านทิ้งสมบัติเอาไว้ให้ ถึงไม่มากแต่ก็พอเป็นต้นทุนชีวิตของเด็กกำพร้าอย่างอารยาให้ได้ดิบได้ดี จากนั้นเธอเลยมาดูแลคนที่ตัวเองรัก

แต่ช้ำใจนักที่เขารักคนอื่น


---------


ปราปต์ตื่นขึ้นพร้อมความมึนศีรษะ ก่อนพบว่าไม่ได้สวมเสื้อและตอนนี้ก็อยู่ในบ้านตัวเอง มาได้อย่างไรไม่รู้ รู้แต่ได้ยินเสียงกุกกักดังมาจากหลังบ้าน จะเป็นนายปองก็ไม่ใช่เพราะฝ่ายนั้นไม่เคยมายุ่มย่ามยามวิกาล นาทีที่จะลุกไปดูนั้นเองร่างสะคราญของคนที่เขาไม่อยากเห็นหน้าก็มาจากทางนั้นพอดี

“ประ...ปราปต์” 

อารยาตกใจจนขาสั่น จากที่กำลังจะสวมเสื้อไหมพรมพลันชะงัก แววตาคู่นั้นที่มองมาราวกับว่าเธอทำอะไรผิดนักหนา 

เธอตกใจจนลืมไปว่าตอนนี้ตัวเองสวมเพียงเสื้อสายเดียวกางเกงขาสั้นสายตาดุร้ายของปราปต์จึงเปลี่ยนเป็นตื่นตะลึงยามที่ได้มองเรือนร่างซ่อนรูปของคนตรงหน้า เธอเลยรีบสวมเสื้อตัวนอกเสียเร็วๆ ไม่มั่นใจเลยที่ถูกมองแบบนี้ 

คนที่หายใจติดๆ ขัดๆ เพราะทรวดทรงองเอวสะดุดตาก็ปรับสีหน้าให้เข้มเหมือนเดิม 

“มาทำไมวะ”

อารยากลืนน้ำลายลงคอแต่ก็ข่มความกลัวเอาไว้ตอนที่ตอบเขาไปว่า

“ก็แค่เอาคนเมามาส่ง” 

“ใครขอ” 

“ก็...ก็” 

ให้ตายเถอะ เขาไม่ได้ขอแต่นายเมธาตัวดีต่างหาก และอารยาก็ห่วงเขามากเลยยอมมออกมา ถ้ารู้จะเป็นแบบนี้คงไม่เห็นเธอที่นี่หรอก 

“ไม่มีหรอก โทษทีที่จุ้น กลับละนะ”

“จะไปไหนวะ” ร่างใหญ่ขยับเข้ามาขวางหน้า ท่าทางและแววตาของเขาราวกับมีจุดประสงค์บางอย่าง 

“กลับบ้านไง”

“ยังกลับไม่ได้” พูดพลางเดินเข้ามาจับแขนอารยาแล้วเขย่าแรง 

“ปราปต์ ปล่อยอ้อน” คนตัวเล็กร้องประท้วงเสียงสั่น

“เธอต้องไปบอกงามตอนนี้เลยว่าเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน” 

“ใช่เรื่องอะไรของอ้อนไหม” 

“ใช่สิ เพราะงามเข้าใจผิดว่าเราเป็นแฟนกัน” 

งานเลี้ยงคืนนั้นฟ้างามอยู่ด้วยตอนที่ประกายแก้วเอาช่อดอกไม้จากอารยามาให้ ทำให้เจ้าหล่อนใช้เป็นเหตุผลปฏิเสธเขา

'คุณปราปต์มีคนรู้ใจอยู่แล้ว งามคงไม่กล้าเข้าไปแทรก'

สองเดือนหลังจากนั้นเขาก็พยายามอธิบายให้ฟ้างามฟังว่าระหว่างเขาและอารยาเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้นไม่มีอะไรเกินเลย แม่ตัวดีคนนี้ก็ร้ายตั้งแต่เกิดเรื่องก็หลบหน้าหลบตาเขา เปลี่ยนเบอร์มือถือใหม่เสียด้วย

“คนเขารู้กันทั้งบางว่าคืนนั้นปราปต์ทำยังไงกับอ้อนบ้าง ถ้างามยังพูดแบบนี้ก็แสดงว่างามปิดหูปิดตาไม่รับฟัง งามคงไม่อยากให้ปราปต์ไปยุ่งด้วย” 

เขาควรตาลืมหูลืมตาเสียทีจะได้รู้ว่าฟ้างามไม่เคยสนใจเขาเลย คนอย่างหล่อน ชาตินี้หากไม่ได้ผู้ชายโปรไฟล์ดีเป็นสามีคงไม่แต่งงาน 

“ผู้หญิงทุกคนอยากได้ฉัน ไม่เว้นแม้กระทั่งเธอ นับประสาอะไรกับฟ้างามที่จะไม่สนใจคนอย่างฉัน” 


*************************


อย่ากลืนน้ำลายตัวเองนะจ๊ะคุณปราปต์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #8 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 15:34
    น่าตบนะปากอะ
    #8
    0
  2. #7 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 13:14
    E-book. อีกนานไหมคะ
    #7
    1
    • #7-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 3)
      23 มิถุนายน 2561 / 13:36
      ไม่นานจ้า :)
      #7-1
  3. #6 puivxixp (@puibussaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 07:47

    อยากเห็นหน้าพระเอกตอนกลืนน้ำลายตัวเองจัง แหมมมม5555

    #6
    0