ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,421 Views

  • 152 Comments

  • 757 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    314

    Overall
    62,421

ตอนที่ 29 : บทที่ 7 หน้ามืด [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4555
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    14 ส.ค. 61


บทที่ 7
หน้ามืด




"อ๋อ แบบนี้นี่เอง" 

“รู้แล้วก็เลิกยุ่งกับอ้อนซะที อ้อนไม่ใช่ของเล่นของใคร ถ้าไม่รักไม่ชอบก็อย่ามารังแกกันแบบนี้”  

พยายามสะบัดตัวออกจากคนตัวใหญ่ แต่เรี่ยวแรงของเธอสู้เขาไม่ได้เลย

“อยากมากขนาดนี้เอาช้างมาฉุดคงหยุดไม่ไหว งั้นก่อนปล่อยเธอไปฉันขอคิดดอกเบี้ยค่าที่ฉันเป็นผัวชั่วคราวให้เธอหน่อยแล้วกัน”

เพี๊ยะ!

เธอตบหน้าเขาอย่างอดรนทนไม่ได้ หวังเรียกสติของปราปต์กลับคืนมาแต่กลายเป็นว่ายิ่งทำให้เขาโกรธจัด ร่างเล็กถูกกระชากเข้าไปกอดรัดอย่างแรง 

ปราปต์กดจูบกักขฬะเอาแต่ใจจนเธอระบมไปหมด ตั้งใจจะลงโทษคนกำเริบเสิบสาน เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนตบหน้าเขามาก่อน

“ปล่อยอ้อนนะ ฮือๆ ปราปต์ ปล่อ...”

พูดไม่ทันขาดคำปราปต์ก็ก้มหน้าลงมาครอบครองเรียวปากจิ้มลิ้มอย่างกักขฬะ เสื้อผ้าของเอถูกฉีกออกจนแทบไม่เหลือชิ้นดีก่อนที่จะถูกกดร่างลงไปกับพื้นบ้าน 

แขนเล็กถูกตรึงไว้ด้วยเรี่ยวแรงมหาศาลยากเกินที่อารยาจะต้านทานสร้างความเจ็บปวดร้าวรานคล้ายกับแขนจะหลุดออกจากกันเสียให้

“อย่าทำแบบนี้กับอ้อนนะ”

เธอร้องไห้เพราะตื่นกลัวสุดขีด เขาทำแบบนี้ไม่ต่างอะไรเลยกับโจรขืนใจ วันนี้ปราปต์น่ากลัวมากที่สุดนับตั้งแต่ที่รู้จักกันมา ริมฝีปากร้อนผ่าวตะโบมจูบรุนแรงสร้างความเจ็บปวดทุกตารางนิ้วที่เขาครอบครอง

“อ้อนเจ็บ” อารยาพูดเสียงสะอื้น

ปราปต์ออกแรงบีบเคล้นเต้าแต่งตึงอย่างกักขฬะทำให้รู้สึกว่าอีกไม่นานร่างกายคงแปลกสลาย นาทีที่กายแกร่งเบียดแทรกเข้ามาในนวลเนื้อเธอถึงกับดิ้นพล่าน ที่ผ่านมาขนาดร่างกายพร้อมพรักแค่ไหนขนาดใหญ่โตของเขาก็เกือบทำเธอบาดเจ็บได้

แต่ครั้งนี้...ปราปต์เอาเปรียบตอนที่เธอยังไม่พร้อม ทว่าอารยาก็โกรธร่างกายตัวเองเหลือเกินที่มันต้อนรับเชื้อเชิญเขาอย่างหน้าไม่อาย

ชายหนุ่มคำรามเสียงต่ำในลำคอขณะที่ขยับกายถาโถมอย่างหนักหน่วง สะโพกอ่อนนุ่มที่กระแทกกับหน้าขาแข็งแกร่งสร้างความวาบหวามให้กับปราปต์จนเขานำพาตัวเองสู่จุดไคลแม็กซ์ได้ในไม่กี่อึดใจต่อมา ส่วนอารยาก็กระตุกเกร็งเพราะถูกกระตุ้นเร้าจนแตะขอบฟ้าได้เหมือนกัน

หากตอนนี้เธอเจ็บที่ใจ ใครไม่ถูกหักหาญน้ำใจคงไม่รู้ว่าเธอเจ็บปวดแค่ไหน

“ต่อไปนี้จะไปนอนแบให้ใครกระเด้าก็เชิญ”

ปราปต์ถอดถอนแก่นกายออกอย่างรวดเร็ว ร่างเล็กนอนหายใจหอบสะท้ายและไม่อาจกลั้นน้ำตา

“ฉันเอาจนเบื่อแล้ว บาย”

“...”

อารยาพูดอะไรไม่ออกได้แต่ดันกายลุกขึ้นแล้วเก็บเสื้อผ้าที่ตกเกลื่อนกลาด ปราปต์อึ้งไปเหมือนกันที่เห็นเธอเป็นแบบนี้ ปกติอารยาจะต่อปากต่อคำไม่ใช่หรือ

“แค่นี้ทำจะเป็นจะตาย” ปากหนอปาก ห่วงเขามากแต่กลับพูดไม่เป็นคอยแต่จะจิกจะกัดอยู่ตลอดเวลา

“...”

แต่ก็เหมือนเคย หญิงสาวไม่ตอบ ร่างกึ่งเปลือยหอบเสื้อผ้าเอาไว้ตรงกลางอกแล้วพยายามลุกขึ้นยืน ปราปต์คิดว่าหล่อนกำลังยั่วโมโหเลยตรงเข้าไปกระชากแขนเล็กเต็มแรง

“ออกไปนะ”

ใบหน้ารื้นเศร้าเปื้อนน้ำตาเงยขึ้นบอกกับเขา ดวงตาแดงกล่ำทำให้หัวใจของปราปต์บีบรัดรุนแรง สะท้อนในอกอย่างบอกไม่ถูก ตั้งแต่รู้จักกันมายังไม่เคยเห็นอารยาเป็นแบบนี้เลย

เขาลุแก่โทสะทำเรื่องร้ายแรงชนิดที่ไม่น่าให้อภัย

“สมใจปราปต์แล้ว ตอนนี้ก็เลิกยุ่งกับอ้อนได้ซะที”

เขาหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อหญิงสาวทวงขออิสระ แต่คนอย่างอารยาน่ะหรือจะทนได้ถ้าไม่มีเขา เจ้าหล่อนตามเขามาตั้งแต่เด็กๆ จนโตเป็นสาวก็ยังรักฝังใจ อยากรู้นักว่าหล่อนจะปากแข็งไปได้กี่น้ำ

“ยินดีล่วงหน้ากับผัวใหม่เธอด้วยนะ มันโชคดีมากที่ได้เธอต่อจากฉันน่ะ ลีลาบนเตียงของเธอมันโคตรเด็ดเลย”

ต้องเข้มแข็งอีกแค่ไหนกันถึงจะได้ไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดร้ายกาจของเขา อารยากลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้แล้วรบเดินขึ้นไปบนห้องนอนพร้อมลงกลอนแน่นหนา ปรารถนาให้น้ำตาหยุดไหลแต่ก็ทำไม่ได้ สุดท้ายก็นอนร้องไห้จมน้ำตาแล้วมันก็พรั่งพรูขึ้นอีกเมื่อได้ยินเสียงรถของปราปต์ขับออกไป

...เขาคงไปอย่างถาวร 


**********************


ไปแล้วไปลับ ไม่ต้องกลับมาหาครูอ้อนของไรท์อีกนะนายปราปต์


ใจห้ามรัก
ลัลน์
www.mebmarket.com
เขาร้าย เธอรัก...บอกตัวเองว่าควรตัดใจแต่ห้ามเท่าไรใจก็ยังรัก

--------------------------------

***โปรดอ่านตัวอย่างก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #95 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 14:51

    รอชมตอนต่อไปจ้า

    #95
    0
  2. #93 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:40
    นางเอกใจง่ายตลอดยอมให้เอาฟรีๆๆทุกครั้ง เจ็บแล้วไม่เคยจำ พอโดนง้อโดนเอาฟรีๆๆก็ยอมใจอ่อนทุกครั้ง สุดท้ายก็โดนทิ้งจะโทษใครได้นอกจากโทษตัวเอง เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย
    #93
    0
  3. #92 ลูกตาล (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2561 / 00:08

    ผู้ชายเลวไสหัวไปเลยเถอะ

    #92
    0
  4. #90 nararada (@radapupu) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:21
    อิปราบ อิเลวววว
    #90
    0
  5. #89 nuchkim1995 (@nuchkim1995) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 23:08
    อีปราบ ใจร้ายมาก อ้อนหนีไปให้ไกลๆเลย
    #89
    0