ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,450 Views

  • 152 Comments

  • 756 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    343

    Overall
    62,450

ตอนที่ 27 : บทที่ 7 หน้ามืด [60%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    12 ส.ค. 61


บทที่ 7
หน้ามืด




พ่อกำนันหกล้มในห้องน้ำแต่โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก แค่ไหล่ซ้น ฟ้างามขอลางานที่โรงเรียนสามวันเพื่อดูแลพ่อ เนื่องจากที่บ้านไม่มีใคร แม่ก็เสียไปตั้งแต่เล็กๆ ส่วนญาติๆ ก็ดูแลได้ดีไม่เท่า

ด้านปราปต์ก็กลับมานอนที่บ้านอารยาเหมือนเดิมทุกคืน หญิงสาวต้องรายงานเขาว่าทำอะไร ที่ไหน กับใคร ปราปต์คอยคุมเธอยิ่งกว่าพ่อแม่ซะอีก วันไหนถ้ากลับบ้านผิดเวลาแม้แต่นาทีเดียวมักจะเกิดเรื่อง เช่นวันนี้

“ออกไปไหนมา”

เสียงเข้มๆ ของคนบ้านเดียวกันทำให้อารยาที่เพิ่งเปิดประตูเข้าบ้านถึงกับใจหาย แต่ก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องปิดบังว่าไปไหนมาไหน

“อ้อนไปอบรมในตัวจังหวัดมา ตอนเช้าอ้อนก็บอกปราปต์แล้วนี่นา”

“ตารางอบรมบอกว่าเลิกบ่ายสาม แล้วนี่แหกตาดูเวลาบ้างไหม”

อารยาดูนาฬิกาข้อมือแล้วบอกบเขา

“สามทุ่ม”

“นาฬิกาก็ไม่ได้เสีย แต่ทำไมกลับมาป่านนี้”

“อ้อนไปดูหนังกับกายต่อน่ะ แต่ว่าอ้อนไม่ได้โทร.บอกปราปต์เพราะแบตอ้อนหมด มือถือกายก็พัง”

“ไปดูกับไอ้กายหรือว่ากับไอ้ ผอ.กันแน่” ท่าทางโมโหทำให้เธอรู้ว่าเขาคิดไปไกล

“กับกายจริงๆ ไม่เชื่อจะไปถามกายถามก็ได้”

“เธออาจจะเตี๊ยมไอ้กายไว้ก่อนแล้วใครจะไปรู้”

อารยาถอนหายใจ ปราปต์ก็เป็นเสียแบบนี้ นอกจากปากร้ายใจดำแล้วยังคิดแต่แง่ร้ายอีก

“อ้อนมีปราปต์คนเดียว” 

ไม่เหมือนปราปต์ที่เที่ยวไปมีฟ้างามด้วย ประโยคสุดท้ายอารยาไม่ได้เอ่ยออกมาเพราะคิดว่ามันคงไม่จบง่ายๆ

“งั้นต้องพิสูจน์”

พูดจบก็ปราดเข้าไปจับไหล่บางทั้งสองข้าง บทพิสูจน์ของปราปต์เป็นอะไรที่อารยาคุ้นเคย ใบหน้าสวยเงยขึ้นเพื่อรอรับจุมพิตดูดดื่มเร่าร้อนและเธอก็ตอบสนองเขาดีไม่แพ้กัน ห่างกันไม่ถึงวันความต้องการที่มีต่อมันอัดแน่นจนแทบจะระเบิด

แป๊นๆ

เสียงแตรรถดังขึ้นที่หน้าบ้านทำให้ทั้งสองผละออกจากกันแล้วมองออกไปด้วยความสงสัย

“ฉันจะไปดูเอง”

“เอ่อ อ้อนเอง”

เธอกลัวคนจะรู้ว่าอยู่บ้านด้วยกัน ไม่อยากตกเป็นขี้ปากของใครอีกอย่างหากฟ้างามรู้เรื่องนี้ปราปต์เองนั่นแหละที่จะเดือดร้อน


---------

 

อารยาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนที่ยืนหน้ารั้วคือคุณครูสิทธิเดช หญิงสาวหันกลับไปมองในบ้านกลัวปราปต์จะตามออกมา แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเลยโล่งใจ

“ครูเต้มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ”

“ครูอ้อนลืมแฟ้มไว้ที่ห้องอบรมน่ะครับ”

เขายื่นแฟ้มเอกสารสีฟ้าอ่อนที่อารยาพกติดตัวตลอดผ่านช่องของแผ่นไม้ของประตูรั้ว อารยาลืมไปเลยว่าตนไม่ได้ถือมันออกมาด้วยโชคดีที่เขาเก็บมาให้เพราะเอกสารประเมินผู้เรียนอยู่ในนี้หลายชุด ถ้าหายไปคงแย่

“ขอบคุณมากนะคะ อ้อนนี่แย่จริง ขี้หลงขี้ลืมที่หนึ่ง”

“กำลังจะบอกอยู่เชียวว่าครูอ้อนขี้ลืม ก็เลยซื้อนี่มาให้”

สิทธิเดชหยิบบางอบ่างออกมาจากกระเป๋าเป้ของตัวเอง หญิงสาวถึงกับยิ้มด้วยความซาบซึ้งใจเมื่อรู้ว่ามันคือผลิตภัณฑ์บำรุงสมอง

“หูย ขอบคุณค่ะ”

“ไม่ใช่ว่าทานแต่ยาบำรุงอย่างเดียวนะครับ ครูอ้อนต้องทานของที่มีประโยชน์ด้วย”

ซึ่งเขาก็ซื้อมาด้วยเหมือนกัน มีทั้งแปะก๊วย ผักโขม และเบอรี่ อารยายิ้มจนตาหยี ตั้งแต่รู้จักกันมาครูสิทธิเดชเป็นคนน่ารักเสมอต้นเสมอปลายและห่วงใยคนอื่นตลอด

“ขอบคุณค่ะ อ้อนนี่ใช้ไม่ได้เลยดูซิครูเต้ต้องเสียเงินซื้อมาให้อ้อนตั้งเยอะแยะ”

“ไม่เป็นไรครับผมเต็มใจ”

“แต่คราวหลังไม่ต้อง!


***************************


โอ้ย กลัวแทนครูเต้ 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #85 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 09:43

    จริงๆ อ้อนก็มีวเลือกแต่เธอเลือกที่จะอยู่กับปราบต์ เพราะฉะนั้นก็ก้มหน้ารับกรรมต่อไปจ้า

    #85
    0