ใจห้ามรัก (eBook มาแล้วจ้า)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 62,449 Views

  • 152 Comments

  • 757 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    342

    Overall
    62,449

ตอนที่ 25 : บทที่ 7 หน้ามืด [20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    9 ส.ค. 61


บทที่ 7
หน้ามืด 

 



ชายหนุ่มดึงสะโพกของอารยาเข้าไปเพื่อรับการปะทะอย่างหนักหน่วง กลางกลีบผกาไล่ไปจนถึงต้นขาด้านในร้าวระบมด้วยแรงกระแทกตอนที่เขาดันกายเข้ามาจนสุดทาง ช่องเนื้อนุ่มของอารยาคับแน่นเหลือเกิน เธอบีบรัดเขาจนสบถออกมาแทบไม่เป็นภาษา

เพราะห่างหายจากเธอนานเหลือเกินเขาเลยแทบคลั่ง ร่างกายเกร็งสะท้านใบหน้าของเขาแหงนหงายมองเพดานขณะสอดประสานร่างกายอย่างหนักหน่วงก่อนจะฉีดพุ่งเข้าใส่เนื้อนุ่มที่รัดรึงเขาอย่างรุ่มร้อน เป็นการถึงจุดสุดยอดที่ยอดเยี่ยมกว่าครั้งไหนๆ ในชีวิตของปราปต์

“อ้อนอยากกินปราปต์”

ร่างเล็กโผเข้าขึ้นมากอดรอบคอเขา อยากครอบครองเขาจนแทบสิ้นสติ ความบ้าคลั่งโจมตีเล่นงานจนความเป็นหญิงตอดรัดท่อนเอ็นบวมแกร่ง สองขาเกี่ยวกระหวัดสะโพกสอบโดยใช้สองเท้าไขว้ไว้ข้างหลังเขา แล้วเริ่มรุกด้วยการขยับกายเข้าออกครอบครองคนตัวใหญ่


--------- Sensor ---------


“เร็วเข้า ก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหว”

เขารั้งระโพกกลมกลึงแล้วดึงเข้ามาเบียดชิด อารยาฉีกขาเพื่อเหยียบยันกับเบาะโซฟา นวลเนื้อนูนงามแยกออกจากกันขณะโอบรอบลำกายแกร่งแข็งเกร็งอย่างเต็มที่ ปราปต์สูดปากอย่างซ่านเสียวเมื่ออารยาเริ่มขยับตัว เธอยกสะโพกขึ้นช้าๆ ราวกับว่าจะทอดทิ้งเขาแล้วก็ทิ้งตัวลงมาอีก ทำแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าแล้วเพิ่มเร้าความเร็วชนิดทำให้เขาเสียวแทบสิ้นสติ


--------- Sensor ---------


“อาห์...อ้อน เธอดีเหลือเกิน”

“ปราปต์ใหญ่จริงๆ อ๊ะ...อู้ว”

“อย่างนั้นแหละ อย่างนั้น ซี๊ด...”  

ทั้งสองต่างทรมานเพราะกันและกัน แต่นั่นแหละที่สร้างความสุขสมอย่างที่ไม่เคยได้พบเจอมาก่อน แล้วหญิงสาวก็กรีดร้องลั่นบ้านสมองของเธอว่างเปล่า ทุกอย่างผ่อนคลายหลังการระเบิดอย่างพึงพอใจ


--------- Sensor ---------


“อ่าห์” เสียงคำรามต่ำพร่าปะทะข้างหูของอารยา

ปราปต์ดันกายเข้ามาหนึ่งครั้ง สองครั้ง แล้วเหยียดขยายก่อนจะกระตุกเกร็งปลดปล่อยเข้ามาในกายเธอ น้ำรักข้นเหนอะหนะเอ่อล้นออกมาจากนวลเนื้อสาว แต่ทั้งสองกลับไม่รังเกียจดันและกัน ปราปต์กอดรัดร่างบอบบางอย่างแนบแน่น ความหวงแหนเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าทวี

“เก่งนี่นา”

“ก็คนสอนเก่ง” อารยาหัวเราะคิก 

คำสรรเสริญเยินยอทำให้ปราปต์รั้งสะโพกของเธอให้ขยับจนหญิงสาวต้องร้องปรามเสียงแผ่ว

“พอก่อน อ้อนแสบ”

“ขอโทษจริงๆ ที่ฉันใหญ่เกินไป” เขาพูดยิ้มๆ

อารยาเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างหมั่นไส้ คิ้วเข้มเลิกขึ้นก่อนที่เขาจะถามว่า

“เธอไม่เคยเจอของใครที่ใหญ่เท่าของฉันหรอก”

“ทั้งชีวิตอ้อนก็มีปราปต์คนเดียวนี่นา” เธอจะไปเจอของใครได้ยังไงล่ะ

“แล้วก็ทำใจไว้ซะตอนนี้เลยว่าฉันจะไม่ปล่อยให้เธอไปมีใครอีก”

อารยาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

“จะเก็บอ้อนไว้อย่างนี้จริงๆ หรือ?”

“ยังไม่รู้”

เขาตอบขณะที่คลอเคลียกับพวงแก้มหอม อารยารู้สึกเศร้าแต่ก็หวังว่าเขาจะรู้คำตอบของตัวเองในเร็ววันนี้

“เธอไม่ต้องเร่งรัดฉันเรื่องนี้ได้ไหม ถ้าฉันรู้แล้วจะบอกเอง”

“อ้อนไม่อยากเป็นตัวสำรองของใคร”

“ก็บอกให้หยุดคุยเรื่องนี้ไง เดี๋ยวพ่อจะล่อจนฟ้าเหลืองเลยนี่”

อารยาหัวเราะคิกคัก เธอก็อยากให้เขาทำจริงๆ เหมือนกัน

“หัวเราะอะไร อยากโดนจริงๆ หรือ? เดี๋ยวก็เป็นไข้เหมือนวันนั้นอีกหรอก”

“วันนั้นอ้อนไม่ได้เตรียมตัวต่างหาก”

“เตรียมตัว?” .

คิ้วหนาขมวดมุ่น ผลักไหล่บางออกเพื่อจะได้มองหน้าเธอชัดเจนขึ้น 

“เธอไปเตรียมตัวอะไรมา ไปทำกับใคร”


*************************


ลมหึงมาอีกแระ อีปราปต์เอ๊ย! แกมีสิทธิ์อะไรไปหึงเขา


เรื่องนี้อัป 60 - 70% นะคะ ตอนนี้ก็อัปมาเกือบจะ 60% แล้ว 

เดี๋ยวบทหน้าจะอัปเป็นบทสุดท้ายเน้อ ปล. เรื่องนี้ไม่ทำหนังสือนะคะ 

สามรถหาซื้อได้ที่ MEB เท่านั้นจ้า ^_^ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #76 kungkankk (@kungkankk) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 20:32
    งงกับนางเอกมาก ไหนบอกรู้สึกผิดกับงาม...
    #76
    1
    • #76-1 Walanj NP ^^ (@obieses) (จากตอนที่ 25)
      9 สิงหาคม 2561 / 20:38
      ธรรมชาติของมนุษย์เด้อ ย่อมมีอยาก มีรัก มีหลง เป็นธรรมดาจ้า ^^
      #76-1